Opinions

De It's Alive baby was alleen maar het begin dit keer zijn er drie van hen staat erop de poster en inderdaad! Drie baby's en meerdere keren in beeld. Bij een deel twee gaat het meestal in de overtreffende trap. Zekers maar helaas niet de gore, die bleef weg en laat die nu net deze film kunnen redden. Waar de vorige al op het randje van braaf en saai aan zat gaat deze er overheen. (deel 2 ?) Ook in grote getallen opkomende politieagenten stoorde mij dit keer enorm. Het verhaal uit deze sequel begint goed met de vader uit dat deel die komt waarschuwen dat er iets mis is met de baby. Maar algauw wordt het langdradig en zit je eigenlijk te hopen op wat actie. Die komt er pas naar een uur, dan zijn de lelijke monsters opeens zichtbaar. Die monstertjes waren een creatie van Rick Baker, (Star Wars, Men In Black, The Nutty Professor, Batman Forever) en zagen er goed uit. Helaas kijkt en voelt het meer als een herhalingsoefening dan een goede opvolger.

Het volgt een vrij bekende formule. Het typisch horrorverhaal over een demon die zich vastklampt aan een nieuw slachtoffer. Maar met dat verschil dat deze horrorfilm daar de Indiase cultuur, mythologie en identiteit voor gebruikt. Je maak kennis met tiener Samidha met Indiase roots, die niets liever wil dan erbij horen op haar Amerikaanse highschool maar familie en haar oude beste vriendin Tamira zitten dat in de weg.

En dan is er natuurlijk het horrorelement, in de vorm van een vleesetende demon, Pishacha genaamd. Voor het grootste deel van de film is deze echter bijna onzichtbaar, een vage vorm met ogen die gloeien in het donker. Een keer was het meer te zien maar door het lange zwarte haar dat zijn gezicht bedekt terwijl hij naar zijn slachtoffer kruipt, leek het zo uit die Japanse film te zijn gekropen.

Regisseur Bishal Dutta wil helaas dus liever laten zien dat Sam zich tussen twee culturen beweegt en wat dit doet met haar dan schrik. Je eindig dus met een film die meer verwijst naar de culturele identiteit dan horror en spanning. En dat is jammer, want in hindoeïstische mythologieën zitten genoeg goede ingrediënten die voor iets lekkerders hadden kunnen zorgen.

Misschien zal je denken; O nee, weer een zombiefilm. En tja inderdaad maar ondanks het overweldigde aanbod zombiefilms weet regisseur Colin Minihan hier toch verrassend goed mee uit de hoek te komen. Aan begin komt het over alsof het de zoveelste film met zombies gaat worden. Maar naar dit klunzige begin, trekt Molly (Brittany Allen) samen met Smalls de woestijn in. En dan wordt de film interessant, er komen geen hordes ondode in voor maar een heerlijk klein wereldje van woestijn, Molly en Smalls. Nu is de film zeker niet helemaal perfect en zijn er een paar plot-gaten en nonsens-elementen die enigszins afbreuk doen aan de film. Maar voor het grootste gedeelte is het een onverwacht leuke Roadmovie-achtige horror film.

Soms behoorlijk dom, maar consequent sfeervolle SF-horrorcinema uit de jaren 50, die, samen met Bava's Terrore nello spazio (1965)waarschijnlijk invloed hadden op Ridley Scott's Alien (1979). Wat er gebeurt of hoe het verder moet aan boord van het kleine ruimteschip wordt vaak besproken tussen de bemanning. Ook laten ze meerdere handgranaten ontploffen in een raket? Ik weet het niet, jongens...Het houdt de alien echter niet tegen, niets lijkt het te stoppen. Tja het is een Marsman! Of beter gezegd een man in een rubberen pak...Ach het was best cool, ook al zag het er zeker ook een beetje cheesy uit!

Pft...en jawel daar is, na Happy Death Day (2017, Groundhog Day), Totally Killer (2023, Back to the Future) Freaky ((2020, Freaky Friday) de volgende! Ditmaal krijg de beroemde kerstfilm een tiener- slasher-bewerking. Geschreven door ene Michael Kennedy die met Freaky, en het binnenkort te verschijnen Time Cut, blijkbaar niets anders doet? Een psychotische moordenaar, een wens van het meisje Winnie Carruthers tijdens het aurora borealis. Wens wordt ingewilligd en na tien minuten zit je in een parallel universum met de voor ons nu bekende in het wit geklede seriemoordenaar (waarvan ik denk dat het als kerstengel moest doorgaan) en een relatie die tegen het einde van de film nog een ​​verfrissende wending nam. De toegevoegde bij-personages zorgen voor grappige momenten, wat voor mij niet werkte. De film is ook overwegend licht kijkvoer, want Tja... het moest natuurlijk allemaal wel passen in de Lifetime/Hallmark-cheesiness, er is dus lang niet genoeg bloederige uitbetaling. Op één bepaalde moord met over-size snoepgoed misschien na. Er kan altijd nog wel een kersthorrorfilm bij, zijn er nooit genoeg van, helaas nam deze te vaak de verkeerde elementen waardoor het maar een gemengd resultaat opleverde!

De Horror is bij film niet in overvloed aanwezig. Nee, absoluut niet en is het er dan is het niet heel erg goed. Echter is het wel een onderhoudende film. Een soort omgekeerde Rosemary’s Baby aangezien je in die film ook nooit iets van een baby zag. Waardoor de film wel een pluspunt verdient. Na het sterke begin gaat de film over tot een lange klopjacht op de baby en verandert het haast in een soort drama om hierna weer sterk te eindigen. De titel It's Alive refereert natuurlijk naar Frankenstein en die wordt tevens ook even aangehaald in de film. Zeer leuke film die me nieuwsgierig maakt naar ander films van regisseur Larry Cohen.

En vandaag dan de It's Alive serie van Larry Cohen afgerond. Een hele goede serie was het niet. En stiekem vond ik de laatste dan ook nog de beste. Niet omdat die nu zo goed verhaal, mooi gefilmd of goede gore had. Nee, vooral omdat de film zich veel minder serieus voor doet. Het is die campy-achtige manier die foute maar ooh zo leuke nonsens. Verder zit Karen Black in de film, haar bijzondere aanwezigheid maak het ook minder zwaar. De baby's worden in dit derde deel op een onbewoond eiland gezet. En zoals in het tweede deel al werd aangehaald groeien ze veel sneller dan mensen en alhoewel amper vijf jaar oud zijn het al volwassen monsters. Was het eerste deel misschien op verhaal en filmtechnisch vlak de betere. Qua kijken denk ik dat dit een leukere film is. Vol Vlotte en kitscherige jaren '80 beelden.

Nieuwsgierig geworden door de positieve waarderingen op filmsites, deze toch maar eens opgezet maar ik had beter meten weten natuurlijk want het blijkt gewoon een vrij simpel, hip filmpje te zijn. Hoeveel visuele truc; snelle cuts, split-screens, slow-motion en felle neonkleuren het ook op scherm gooit, het weet nooit iets schokkend, verrassend, aangrijpend of spanning te brengen. De film lijkt echter vooral te veel bezig te zijn met zo hoe het eruitziet en is daarmee net zo vluchtig als sociaal media. Hoe kan je meeleven als alle personages even verschrikkelijk zijn? En een whodunnit? Je moet nog nooit eerder een thriller/horror hebben gezien om niet te vermoeden dat er iets niet klopt en wat. Hoeveel verwarring je ook zaait Oh het is niet slecht er is sfeervolle belichting (met dank aan cameraman) en de stilistische bewerkingstechnieken om te onthullen wie er in wiens lichaam zit, waren zelf erg gaaf. En had de filmmaker nog meer leuke dingetjes maar meer dan gemakkelijk verteerbaar was het ook niet!

Ivanhoe is een degelijke en ouderwetse ridderfilm. Waarin Sir Wilfred of Ivanhoe zich opwerpt als strijder voor gerechtigheid. Daarbij hulp krijg van Robin Hood en zijn mannen en daar tussendoor ook nog tijd vind voor romantische onderonsjes met de mooie prinses Rowena (Joan Fontaine) en de nog mooiere dochter Rebecca (Elizabeth Taylor) van een bevriende joodse koopman. Op de kosten werd vermoedelijk niet zoveel gekeken want door een Brits regeringsbesluit werd de winst die men in de loop der jaren had verzameld bevroren. De studio had dus geen andere keuze dan het geld in Engeland te gebruiken! Daardoor werd er zelfs een replica op ware grootte van een twaalfde-eeuws fort gebouwd inclusief een slotgracht. En tja...uiteraard een arsenaal aan middeleeuwse wapens en kostuums (pijlen, zwaarden, maliënkolders, schilden, zadels, kruisbogen en knotsen) tribunes, ridderlijke paviljoens bij het steekspelveld en gekostumeerde geschikte paarden. Net als veel middeleeuwse films uit die tijd, combineerde het romantiek en zwaardgevechten tot een aardig, vermakelijk, en avontuurlijk geheel van rond 100 minuten..

De animatie is niet geweldig, de dialogen zijn verschrikkelijk en de stemacteurs zijn soms lachwekkend slecht. Personages praten zonder hun mond te bewegen... Misschien komt dat omdat Tori Spelling er een rol in speelt? Het verhaal is een bleke magere imitatie van Finding Nemo (is een mockbuster voor Finding Dory). Tja, het is Aslyum's eerste animatiefilm... en dat is het enige wat het ooit zal bereiken! Of wacht misschien... is die ene scène waarin een octopus in een stel zeekomkommers perst zodat de inhoud van hun darmen uit hun reet schiet... een reden kunnen zijn om tijd aan deze film te besteden?