Opinions

Uitstekend Britse horror-thriller vol me folklore en hekserij. De film heeft een mooie visuele stijl en is het zwart-wit. Het heeft wat oppervlakkige overeenkomsten die doen denken aan 'The Innocents' en niet alleen omdat Deborah Kerr ook in die film speelt, maar het heeft noch de diepte noch de kracht om die film echt te evenaren. Andere scènes waaronder één met een vreemde parade door Bellenac, doen denken aan het latere 'The Wicker Man' (was dit soms een inspiratiebron?) De film probeert wel subtiel en psychologisch te zijn maar de film voelt soms onsamenhangend, rechtlijnig en te gehaast aan.

Gedeeltelijk is dat te verklaren omdat de film blijkbaar al vanaf het begin geplaagd werd door problemen. De wisseling van regisseur Michael Anderson,( Logan's Run) naar J. Lee Thompson (The Guns of Navarone en Cape Fear) nog twee andere om extra scènes te filmen. De scenes met Kim Novak ( Bell, Book, and Candle )die eerst de vrouwelijke hoofdrol had, moesten over worden gedaan, omdat ze door een blessure werd vervangen door Deborah Kerr. Deze perikelen deden de film niet echt goed!

Voor de horror zorgen het licht incestueuze spooky duo Odile en Christian de Caray. De rol van Odile was de eerste grote filmrol voor de mooie Sharon Tate, ze doet prima werk als de griezelige heks. David Hemmings is haar perfecte match en daardoor zijn ze geloofwaardige broer en zus. De verdere cast is ook behoorlijk sterk met David Niven als het offerlam en Donald Pleasence als de griezelige priester. Het andere interessante is de samensmelting van christelijke en heidense elementen. Ja dit was een solide horror-thriller die zowel boeiend als vermakelijk was maar helaas wat te licht om naar hogere kwaliteiten te groeien.

Het is geen film zonder fouten maar over het algemeen vond ik dit een prima slasher. Oké het is formulewerk, maar wel erg goed uitgevoerd. Er zijn een paar scenes waar de personages echt domme dingen doen of waar de spanning te niet wordt gedaan omdat het een beetje te veel van goede was, maar voor de meeste tijd werkte het! Een min of meer realistische seriemoordenaar, een niet al te heldhaftige heldin en enkele inventieve variaties op de getoonde moorden houden het best interessant. De gore effecten zijn van de hand van Tom Savini dus daar zat het wel goed mee! Journaliste Jane wordt gespeeld door Lauren Tewes, die sommige zullen herkennen als Julie McCoy van The Love Boat. Wie wil zien hoe zij er nu uit ziet verwijs ik naar IDMB maar wees gewaarschuwd! Hoofdattractie is uiteraard Jennifer Jason Leigh die hier haar eerste rol in een film speelde. Ook zien we meerdere keren regisseurs Ken Wiederhorn eigen film Shock Waves (1977) voor bijkomen op de televisie. Alle kenmerken: SFX van hoge kwaliteit (Tom Savini), mooie vrouwen vaak in beeld in Eva-kostuum, leuk laatste meisje en een verknipte moordenaar maken van deze film een erg goede slasher.

Tja....die eerste zin van het plot..."Wat Nina zag in dat gebouw, in die kelder, was te gruwelijk om op te noemen." die maakt nieuwsgierig! En de film komt uit Zweden, wat ook hoopvol stemde! Maar....dit was niet echt goed...nou oké de film heeft een aantal enge momenten maar man, man, wat sleept dit....er is heel veel gepraat. Het voelt ook herhalend; meisje weet iets over zusje Nina, zus Julie doet een paaldansje met ontblote borsten en zus Anna droomt over een moord op het meisje die wat weet...Er was een conclusie...echter nu een paar dagen verder, moet ik al bekennen dat ik het niet meer weet (als ik het al snapte)...er waren aan het einde vijf mannen in een pak....die vragen stelde aan Anna. Enfin...of deze film ging aan zijn eigen pretenties ten onder of iemand was zwaar aan de drugs!

Arty Farty film van iemand waarvan ik vermoed dat hij niet veel met horrorfilms heeft. Oké zeker visueel spat de film van het scherm. Zeer mooi camerawerk en stilistische beelden en de zwart/wit beelden voegen een nog mooier aspect toe. Zelfs het idee van een meisje dat opgeroeid op een praktisch verlaten omgeving met alleen haar ouders is erg sterk. En dan gaat het in mijn ogen toch mis, dit komt doordat zowel het horrorelement als ook het drama onderbelicht wordt. De drama komt niet goed over doordat het acteren vreemd en niet echt sterk is. En dan de horror de reden waarom ik de film keek. Die horror is bijna allemaal erg schoon en suggestief. Hierdoor krijg je een... tja, laat ik het omschrijven als een soort Texas Chainsaw Massacre voor intellectuele. Had de regisseur minder veilige prestigieuze mooifilmerij getoond dan had dit een misschien "One hell of a film" geweest. Nu blijft het helaas bij goede bedoelingen.