Opinions

Begint boeiend met de intro van het plein en het laatste kwartier is sterk (met ook een onverwachte wending), maar daar tussenin vind ik het te slepend, spanningsloos en grijs. De groei van de angst en paranoia had sneller opgeschroefd mogen worden, nu kon het me niet de volle speelduur in de greep houden (net als het personage van Hackman) en de allerlaatste scènes kwamen daardoor abrupt over. Jammer want ik keek hier best naar uit.

Bijzondere ervaring..

De toneelstukachtige setting en -acteerwerk zijn niet mijn ding en het decor neigt erg naar kitsch, maar wat een prachtig kleurgebruik en mooie shots. De terugkerende klassieke theme muziek past goed bij het sfeertje en is perfect om de lange scenes aan elkaar te verbinden. (Alleen dat hoge gezang.. hm.)

De hooggewaardeerde rol van Gambon kan ik alleen maar onderschrijven. Wat een

vre-se-lijk personage, dat pedante gedoe en accent, vooral met Franse woordjes tussendoor. Heerlijke rol (om te spelen). Ongelooflijk hoeveel hij aan het woord is om je nog meer onder te dompelen in z'n walgelijkheid. Vulgaire upper class.

Aardige film, heb wel een zwak voor poepvale jaren zeventig kleuren en rustig camerawerk. Fraai deuntje ook alleen het verhaal zelf is nogal wisselvallig. Opeens verandert de focus van de journalist die iets vreemds is overkomen, naar een 'zoektocht' naar verdwenen meisjes, nogal onverwacht.

Zo'n switch kan een verrassing zijn maar hier is het een kleine teleurstelling omdat ik het mysterie rondom de man veel boeiender vind. Maar dan moet ik ook wel zeggen dat ik het niet helemaal doorgrond heb, het hoe-en-waarom.

Het is uiteindelijk een soort mix van een detective, Don't Look Now en Johnny Got His Gun. Klinkt op papier erg boeiend, maar de mystieke en sekte-achtige sfeer die voortdurend boven de film hangt dompelt je helaas maar een enkele keer onder.

Geinige film. Het begin is nogal flauwtjes vanwege het misdaadverhaaltje maar de tweede helft is erg leuk met die ultralompe killer en zodra er wat tempo inkomt. Blijft grappig om die Engelse droge typetjes in zo'n afslacht-situatie te zien, vooral Reece Shearsmith als Peter met z'n kaalgeschoren plekje achterop z'n kop en z'n temperature sensitive -uitspraak in het bos. Die foto van z'n vrouw ook

Krappe 3,5* voor simpel en goed vermaak.

Eigenlijk een tegenvallertje na het zien van de dollemansrit van deel 2. Blijft wel vermakelijk, maar het over-the-top absurde van High Voltage ( personages, humor, editing, soundtrack) is hier toch flink minder. Komt niet vaak voor dat een sequal zoveel beter is.

Vlotte film met veel gebruik van felle kleuren, ziet er mooi uit. De kerels in witte pakken en gasmaskers komen dreigend over en het concept an sich is erg boeiend.

Wel jammer dat het vaak schreeuwerig is en het acteerwerk matig. De nadruk ligt te lang op gedoe bij het leger en de politie wat ten koste gaat van de geheimzinnigheid. Ik had liever zoveel mogelijk (zo niet alles) beleefd vanuit het perspectief van de inwoners.

Gelukkig zitten er nog wel een paar goede scenes in zoals de brandende man en de opening. Sommige (actie-)effecten zijn echter nogal knullig.

Het tromgeroffel heeft wel iets opzwepends maar is te vaak aanwezig. Al met al aardig om gezien te hebben, maar hopelijk brengt de remake meer spanning met zich mee.

Erg leuk horrortje zeg.

Het begint al met een benauwde maar tegelijkertijd ook geinige openingsscene met die accenten

Eigenlijk sowieso wel lekker droge dialogen en one liners, en op z';n tijd een beetje ranzigheid. De personages spreken me allemaal aan, vooral die security 'supervisor'. En Franka Potente bevalt me prima als de Duitse Bridget Jones, leuke en mooie meid die overtuigend haar rol van het rennende grietje neerzet, niets op af te dingen.

De killer komt wel te vroeg in beeld maar het spreekt voor 'em dat hij netjes te werk gaat: handjes wassen en "keurig" z'n handschoentjes om

Echt spannend is het niet, op het eerste gedeelte na dan, maar de opgesloten setting heeft wel wat. Best mooi ook met al die kleuren in de metrogangen, en het einde is goed en origineel.

Een eigenzinnig filmpje met wat komische noten en een goede sound score, prima. Zeker iemand met talent, die Smith, en dikke kans dat dit binnen een jaar of wat een cultfilmpje is.

Een simpel low budget-filmpje maar daarom nog niet slecht. Die creep haha wat een onberekenbare, maffe gast. Vond hem daarom juist wel geslaagd. Redelijk onvoorstelbaar met z'n acties. Mooie locatie ook met die hut en er hangt best een eery sfeertje. De slotscène is alleen wel erg duf maar goed, verder is het meer dan oké, tegen de verwachting in.

Ah, een ander huisje heeft hij dit keer en een hip baardje-staartje, maar hij heeft dezelfde onvoorspelbare fratsen als in het eerste deel. Het verhaaltje trekt als zure soep en het einde zuigt, maar de onberekenbaarheid doet het 'm. Wat en wanneer gaat ie iets flikken

Lollig en chaotisch (het onderhandelen en die koelkast ) en charmant op z'n tijd. Bijzonder filmpje met leuke muziek, maar ook wel een erg hoog lach-of-ik-schiet gehalte, zoals die bloempotten

Op den duur begint het een beetje te vervelen. Gelukkig weten het varken en vooral Dadan de boel weer op te schudden met z'n soepele hoofd- en armbewegingen.

Wel aardig. Een soort neverending trap van Escher, mooi bedacht zulke loops maar ik blijf het ergens lichtelijk irritant vinden, alles zo kloppend mogelijk zien te krijgen terwijl het moment nul nooit bepaald wordt en je als kijker telkens maar "één" Hector volgt in zijn loops terwijl die op meerdere momenten tegelijk leeft. Oke anders wordt het ook wel een rommeltje maar goed.

Het sfeertje vind ik wel prima, beetje mysterieus, leuke 'doorsnee' hoofdrolspeler. En een leuk dametje uiteraard, die had wat vaker in de loops terug mogen keren als stripper

Goede en rauwe oorlogsfilm. Indrukwekkend hoe op momenten de krankzinnigheid wordt weergegeven. De vete tussen Steiner en zijn tegenpool komt tot een geweldige psychologische climax en maakt de film meer dan de doorsnee oorlogsfilm.

Het einde is dan ook sterk: Steiner laat Stransky aan zijn lot over in zijn niet te stoppen verlangen naar eer waarbij hij letterlijk over lijken gaat. Tja, zo'n kruis moet je verdienen.. Het kinderkoor en de diafoto's geven er een extra ongemakkelijk smaakje aan.

Ook de flashbacks zijn mooi en zinvol. Wel een minpunt is zoals vaak gezegd dat ze Engels spreken. En de film kent wat lange dialogen in de bunkers die de vaart eruit halen (maar niet saai zijn). Typisch voor die tijdgeest, Coburn deed me ook af en toe denken aan een Western-macho op de verkeerde set. Desalniettemin een erg overtuigende acteerprestatie.

Sommige gevechtsscenes maken ook een hoop goed, vooral wanneer de tanks erbij betrokken zijn. En de scenes met de vrouwen zijn op z'n minst opvallend. Camerawerk mag er ook zijn, hoewel ik normaalgesproken het meest geniet van lange, steady shots. Maar de paniek en chaos spatten er soms vanaf, dat wel.

Vandaag weer gezien en het heeft niets ingeboet, ik doe er zelfs een halve punt bij. Fantastisch concept, vooral de kamer met de geluidsgevoelige sensoren waarbij gelukkig ook geen muziek/geluidseffecten zijn, best spannend. In de rest van de film past de audio perfect bij de claustrofobische en industriële setting. Ook worden op een gegeven moment de beelden van een van de kamers vervormd als de personen wat door beginnen te draaien. Heel eenvoudig gedaan, maar effectief (had ik liever vaker gezien).

Nadeel is wel de acteerprestatie. Leaven en Quentin worden bij vlagen behoorlijk slecht gespeeld, bijvoorbeeld het moment dat Quentin op het laatst opduikt.
Maar goed dat is een budgetkwestie, het is ook duidelijk dat er geen geld meer was om te kunnen laten zien hoe Quentin op het laatst werd verscheurd door de bewegende kubus.

Leuke toevoeging inderdaad, de tijdsdimensie, maar het maakt het te conceptueel en minder spannend. De fysieke dreiging van de boobytraps zorgt het in het eerste deel juist voor de spanning, waar je uitkijkt naar wrede kills. In plaats daarvan is in Hypercube (met een steriele omgeving) gekozen voor een meer suggestieve dreiging door de lijken te laten zien in latere tijdslijnen. Wel bizar wanneer de verschillende tijdslijnen samenkomen.

Bij deel 1 word je meegenomen naar een uitweg met behulp van de berekeningen, maar bij dit deel maakt het geen zak uit welke kamer wordt gekozen. Pas op het einde weet je de oplossing. Er wordt dan ook min of meer bevestigd dat het een prototype is van een wapen- of softwarefabrikant, de overheid of een samenwerking daarvan.

Dat vermoeden is er al lange tijd en kon je al uit deel 1 opmaken, maar de CIA-achtige mannen in pakken en hulpjes met baseball caps zijn wat cliché / teleurstellend.

Eindelijk het derde deel gezien, waarin voor de verandering iets betere acteurs in zitten. Het geheim van de cube is nu per film steeds meer ontrafeld, best leuk gedaan, ook dat de cirkel weer rond is. Nadeel is wel dat het mysterieuze element weg is. Blijkbaar is het een overheidsproject om gedetineerden te testen op van alles en nog wat. Dat gezeur over God komt wel knullig over om toch nog verwarring te scheppen en er een misplaatst filosofisch sausje overheen te gieten.

De kills en duistere kamers zijn gelukkig weer terug zoals in het eerste deel. Alleen de scenes van de bedieningskamer waarvan er veel te veel zijn, zijn pover. En zodra de (onder)leider met z'n wandelstok en glazen oogje binnenhinkt, is het een domper. Die karikatuur verprutst de geloofwaardigheid (voor zover daarvan sprake is) omdat het niet bepaald een figuur is die je verwacht in de hoogste regionen van de overheid. Deel 1 is - zoals vrijwel altijd - verreweg het beste, vooral vanwege het mysterieuze.

Niet helemaal wat ik verwachtte - een zenuwsloper - maar het pakte uiteindelijk toch goed uit. Na een stroef en standaard eerste deel slaat het een zijweg in die misschien niet iedereen zal bevallen maar ik vind het een mooie vondst: géén vijand van buitenaf waar je eigenlijk op wacht, zoals bijna altijd in horrors, maar doodsangsten uitstaan voor je eigen vrienden.

Daarbij vraagt het aardig wat inlevingsvermogen, zeker gezien de korte speelduur; dagenlang zonder voedsel in een benauwde, koude omgeving. Oftewel The Blair Witch in de grotten van The Descent, het is flauw om die eeuwige vergelijking te maken maar hier is die wel erg van toepassing. Weliswaar mist het de echte spanning van die films maar op momenten is het best freaky zoals Jaco die volledig stil zit, of als 'ie die meid vermoordt. Alleen het psychische verval zette bij sommigen wel erg abrupt in.

La Cueva is niet hoogstaand maar wel een lekker onderhoudend en vlot filmpje met een goede verrassing en komt aardig 'realistisch' over, mede door het gebrek aan muziek. De blonde meid is irritant maar die kale gast maakt een hoop goed, wat een figuur... Heb me er prima mee vermaakt. Alleen vreemd dat de enige persoon die geen voedsel en urine neemt juist rationeel blijft en overleeft.

'Film over een paar dagen uit het leven van de lijfwacht van een Argentijnse minister.' En dat is het ook platgezegd, niets geromantiseerd of actievol gemaakt. Het hectische bestaan van een minister tegenover het eindeloze wachten van de lijfwacht die van dichtbij alles lang zich heen moet laten gaan (en meer in zijn mars lijkt te hebben). Zo'n baan zal wel gruwelijk eentonig zijn maar toch moet je op je hoede zijn voor dat ene moment. Verrassend genoeg gebeurt er echter niets waarop Ruben snel moet kunnen anticiperen maar is hijzelf degene die de trekker overhaalt.

Vond het een onverwachte en haast ademloze laatste tien minuten, mede vanwege de stilte en het camerawerk dat met de kadrering sowieso een grote bijdrage levert aan het geheel: de shots vanuit de auto, van binnenpleinen, hotelgangen, rokershokjes, zijn kleine appartement; alles is benauwd en opgesloten voor Ruben. Zelfs het einde bij de 'vrijheid' van de zee wordt dacht ik alleen vanuit die krappe auto gefilmd...
De keerzijde van de sobere vertelling is wel dat ik me ging ergeren aan het bijna constant aanwezige 'trucje' van gezichtsuitdrukkingen tonen en aan de eentonigheid.