Opinions

Gelukkig het laatste deel van de Substitute reeks. Verhaal was echt te belachelijk voor woorden en hetzelfde geldt voor de uitvoering. Het is dat men in dit deel de fraaie Angie Everhart heeft toegevoegd waardoor ik de film nog net heb kunnen uitkijken (wel met moeite overigens).

Gisteravond had ik nog eens een ouderwets "Film1" avondje, want na het eerst zien van "La Gomera (2019)", heb ik later op de avond ook nog deze ietwat flauwe Komedie / Horror film (een soort mix van "Freddy Got Fingered (2001)" en "The Sixth Sense (1999)") gekeken, waarbij je "Horror" met een korreltje zout moet nemen.

In dit verhaal draait het om de vreemde snuiter Raymond (Matthew Gray Gubler) die na zijn afstuderen maar geen baan kan vinden. Hij moet zijn woning in de stad verlaten en keert terug naar zijn vroegere woonplaats in een Amerikaans dorpje bij zijn vader Donald (Ray Wise) en moeder Eve (Barbara Niven). Daar lopen ook nog steeds zijn jeugdvrienden en vijanden rond. Het ouderlijk huis blijkt te worden geterroriseerd door een op wraak zinnende geest, dus roept Raymond de hulp in van het sexy gothic barmeisje, en tevens oud klasgenoot, Becca (Kat Dennings) om dit mysterie op te lossen.

Hoewel het verhaal behoorlijk aan de flauwe kant is, heb ik me er nog best aardig mee vermaakt en dat komt vooral door de leuke rollen van Matthew Gray Gubler, Ray Wise en Barbara Niven en hun verhouding met elkaar en dat deed me geregeld denken aan de leuke Komedie film "Freddy Got Fingered", met Tom Green, Rip Torn en Julie Hagerty in de rol van zoon, vader en moeder en misschien ook wel de komische begin jaren 90 televisieserie "Get a Life (TV Series 1990–1992)".

Zowel Raymond (was vroeger een dik kind die regelmatig gepest en in elkaar geslagen werd en hij maakt ook paranormale dingen mee) als Becca zijn eigenlijk de enige normale personages in de film. De vader van Raymond vindt Raymond maar een sukkel en hij is ook een klassieke racist, wat leidt tot een overmaat aan grappen over Mexicanen die bij hem in de tuin werken. De moeder van Raymond is het traditionele zorgzame huisvrouwtje dat constant eten staat klaar te maken en trots is op haar zoon en ze heeft ook een oogje op een Mexicaan die van haar steeds extra aandacht krijgt. Dit levert regelmatig komische scènes op tussen hun drieën, zoals het moment dat Raymond zit te masturberen op Latino porno (dat heeft verderop in het verhaal nog een leuk staartje), waarbij hij gestoord wordt door een geest (een rondvliegend hoofd van een jong meisje) en hij met zijn broek omlaag het huis verlaat via een raam en daar zijn verbaasde vader en moeder treft (die ergens van terugkomen), waarbij hij dan tegen hun zegt:

"Mam, Pap, ik was alleen aan het masturberen."

Als een geest naderhand Raymond nog eens laat schrikken als hij ligt te slapen en zijn vader dan zijn kamer binnenkomt, zegt deze tegen Raymond:

"Stoor me nooit meer als je moeder me pijpt."

De vader gaat naderhand zelf ook een keer masturberen (op een foto van een studente waar hij leraar van is) en daarbij breekt hij zijn penis, waarbij Raymond dan naderhand tegen de andere studenten van zijn vader zegt (als die vragen waar meneer Wadsworth is):

"Meneer Wadsworth ligt in het ziekenhuis met een gebroken leuter."

Ze zijn in ieder geval leuke stereotypen die we ook buiten het Horror genre veel terugzien, zoals dus in de al eerder genoemde Komedie film "Freddy Got Fingered" (die vond ik overigens zeer leuk). Deze film moet het ook vooral van de humor hebben, want de horror (waarbij de horror en gore verre van mooi gemaakt zijn) is behoorlijk kinderachtig en daarbij draait het om een jong meisje, te weten Hannah (Sibyl Gregory), en haar vader Ambrose (Muse Watson) die beiden een geest zijn en die vroeger in de 19e eeuw op brute wijze vermoord zijn geworden (dat krijg je ook te zien via zwart-wit beelden). Als dan eindelijk het moment van horror daar is (zo halverwege het verhaal), vraag je je helaas af of je daar al die tijd op hebt zitten wachten, want schrikken zul je nergens van.

Om van de geesten af te komen (of beter gezegd om te zorgen dat ze eindelijk rust krijgen) moet Raymond een ketting (die de vader aan zijn dochter had gegeven) teruggeven die de Mexicaan Hector (Mel Rodriguez), dat is overigens de Mexicaan waar de moeder van Raymond een oogje op heeft, gestolen heeft van het meisje toen hij haar kist vond in de tuin tijdens het graven. Dat terughalen van de ketting levert nog een leuke scène op, namelijk als Raymond stiekem inbreekt in de woning van Hector en daar zijn mooie dochter Noelle (de mooie Jessica Camacho) tegenkomt, die de ketting om haar nek heeft hangen. Ze praten dan met elkaar, waarbij er o.a. gezegd wordt:

Noelle: Ik heb het druk met mijn website.
Raymond: Latina Billen en Borsten, he ? Ik ben Billenlover44.
Noelle: Oh, je bent die kinky gast !
Raymond: Het is prettig om op jou te masturberen.
Noelle: En om jouw geld aan te nemen.

Als Noelle hem dan de ketting geeft en Raymond deze weer terug legt op het lijk van Hannah, krijgen zij en haar vader eindelijk rust, kiest moeder Eve voor de Mexicaan Hector waarmee ze trouwt en opent Raymond samen met Becca een paranormale winkel, waarna de film is afgelopen.

Zowel Matthew Gray Gubler, Ray Wise en de rondborstige Barbara Niven (zag er voor iemand uit 1953 nog best mooi uit) deden het gewoon leuk en dat geldt in iets mindere mate ook voor de rondborstige Kat D(D)ennings (o.a. bekend van de televisieserie "2 Broke Girls (TV Series 2011–2017)") als het stoere en sexy gothic barmeisje. Het enige leuke moment wat zij heeft in deze film is als Raymond naar haar bar gaat en ze met elkaar praten en zij dan tegen hem zegt:

"Raymond, zit niet zo naar mijn tieten te staren."

Wat ik opzicht goed kan verstellen, want Kat Dennings is natuurlijk ook behoorlijk rondborstig. De speciale effecten (zeker m.b.t. de geesten) zijn zeker ook niet hoogstaand in deze film, maar wel was het komisch om te zien dat wanneer Raymond zijn moeder een keer piano aan het spelen was, de teennagels van Raymond op de melodie deden meebewegen.

Al met al is deze Komedie / Horror film behoorlijk aan de flauwe kant en moet je van de Horror ook weinig tot niets verwachten, maar vanwege de vele komische scènes (vooral tussen vader en zoon) heb ik er wel regelmatig om moeten lachen en vandaar dat ik "Suburban Gothic" ook een nipte voldoende geef.

Vermakelijke Komedie / Misdaad film, naar een twintig jaar oud script van de bekende Amerikaanse filmmakers broers Joel en Ethan Coen en dat gecombineerd met een waargebeurd verhaal uit de jaren 50 over een Afro-Amerikaanse familie, die in een blanke buitenwijk (oftewel "Suburb" in het Engels, oftewel de verwijzing naar de titel van de film) komt wonen. Regisseur George Clooney weeft deze twee gestructureerde verhalen op een soms charmante en soms onhandige manier door elkaar. Het resultaat is een vermakelijke film, waar ik me best goed mee vermaakt heb en vooral vanwege de cast.

Het verhaal speelt zich af in het plaatsje "Suburbicon" in de jaren 50, wat een lieflijk blank Amerikaans stadje is, met deftige gezinnen, prachtige tuintjes en mooie huizen. De komst van het eerste zwarte gezin Mayers, veroorzaakt een enorme commotie in "Suburbicon". Gardner Lodge (Matt Damon) en zijn in een rolstoel zittende vrouw Rose Lodge (Julianne Moore) wonen samen met hun tienjarige zoon Nicky Lodge (Noah Jupe) in "Suburbicon". Wanneer er op een dag een gewelddadige overval bij de familie Lodge plaatsvindt, blijkt dit modelgezin een groot geheim te verbergen. Door beide gebeurtenissen verandert het lieflijk Amerikaans stadje "Suburbicon" in een stadje met racisme, verraad, overspel en moord.

Het typische Coen-script weet opzicht te boeien (zeker de laatste 30 minuten van het verhaal, waarin veel leuke en harde scènes zitten) en tevens te vermaken, maar het probleem is dat de twee verhaallijnen nooit goed samenvallen en de film ook veel meer geïnteresseerd is in het tweede verhaal over burgerman Gardner Lodge, die het aanlegt met de tweelingzus van zijn vrouw (die hij laat vermoorden middels een overdosis chloroform, maar daardoor komt hij steeds per ongeluk in verkeerde situaties terechtkomt, en die situaties gaan op hilarische wijze van kwaad tot erger), te weten Margaret (eveneens gespeeld door Julianne Moore), en die met de geldclaim van Rose naar Aruba wilt vertrekken.

Van de Afro-Amerikaanse familie (die de buren zijn van de familie Lodge) Mayers weten we nauwelijks iets (eigenlijk alleen dat de familie bestaat uit een vader, moeder en zoontje en dat de laatste bevriend raakt met Nicky) en zelfs zo weinig, dat hun enige karakterontwikkeling komt uit het feit dat ze de schreeuwende massa blanke mensen buiten hun huis proberen te negeren (daarbij komt ook politie bij te pas, als het namelijk dreigt te escaleren).

De cast doet het leuk en vooral de twee hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Matt Damon en Julianne Moore (in een dubbelrol). Hoewel ietwat ongeloofwaardig en eenzijdig, zet Matt Damon best een fraaie Gardner Lodge neer (geweldig was o.a. de scène waar hij Margaret aan het neuken is in de kelder en daarbij betrapt wordt door Nicky. Bij het neuken gebruikt hij overigens een tafeltennisbatje ), die me deed denken aan Jerry Lundegaard (William H. Macy) uit de Misdaad / Komedie film "Fargo (1996)", welke ook uit de stal komt van de gebroeders Coen. Neer gaat hij op het einde ook letterlijk, als hij namelijk dood gaat door een vergiftigde boterham en melk (die Margaret gemaakt heeft met gemalen pillen erin), welke eigenlijk bedoeld was voor Nicky. Het einde was sowieso best sterk, goed, hard (o.a. de manier hoe overvaller Sloan, leuk gespeeld door Glenn Fleshler, om het leven komt) en zelfs spannend.

Julianne Moore, die ik graag zie in films, speelt leuk de dubbelrol van de tweelingzussen Rose en Margaret, maar het script verleent haar geen karakterontwikkeling en daardoor blijven haar personages nogal oppervlakkig. Haar scène met verzekeringsagent Bud Cooper (die gelijk doorheeft wat er aan de hand is en die naderhand door Margaret met loog in de koffie vergiftigd wordt en daarna gedood, neergestoken, wordt door Gardner), die onderzoek doet over de polis van Rose, was vooral genieten. Ook zij haalt overigens het einde van de film niet (wordt vermoord door overvaller Stretch).

Bud Cooper (die overigens de geldclaim van Rose wilt hebben, want anders geeft hij ze aan bij de politie) werd overigens zeer leuk gespeeld door Oscar Isaac en hetzelfde geldt voor Gary Basaraba in de rol van de alleenstaande oom Mitch, die zeer begaan is met Nicky en die voor hem een soort van zoon is. Hij vermoordt op het einde overvaller Stretch (Michael D. Cohen), die op het punt staat om Nicky te vermoorden, maar komt daarbij ook om het leven (vanwege een mes in zijn rug).

Visueel gezien werd alles fraai en kleurrijk in beeld gebracht en daarbij spatten de jaren 50 van het scherm af. Zeker wat betreft het ontwerp van de set en de kostuums. Ondanks dat beide verhaallijnen ondermaats overkomen, is "Suburbicon" als geheel een zeer vermakelijke circa 100 minuten durende Komedie / Misdaad film, met als vanouds de typische humor van de gebroeders Coen en goed uitgewerkte en zelfs spannende scènes.

Best een afknapper deze film van Zack Snyder. Visueel zag het er best allemaal fraai uit en met de actie zat het ook wel goed, zeker bij de eerste maar vooral bij de tweede dans. Maar het totaal plaatje was toch teleurstellend. Het belachelijke slechte verhaal (welk verhaal eigenlijk ?) stelt weinig voor en was ook niet echt boeiend laat staan spannend. De cast vond ik ook teleurstellend met als dieptepunt toch wel hoofdrolspeelster Emily Browning die me nergens kon overtuigen (ze zei ook nauwelijks wat en keek alleen wat dom uit haar ogen). De dames zagen er redelijk uit en dat was dan ook het enige positieve aan de cast. De muziek die overigens overheersend aanwezig was vond ik gewoon vreselijk. Geen enkel nummer vond ik leuk of passend en het was meer een kwelling voor mijn oren dan een genot. De film duurt bijna 110 minuten maar behalve het stuk van de eerste dans t/m de tweede dans vond ik leuk. Het begin van de film vond ik dramatisch slecht (ik stond zelfs op het punt om hem toen uit te zetten) en na de tweede dans wordt het allemaal saai, repeterend, flauw, belachelijk en het einde stelde weinig voor. Nee jammer dat ik deze film gekeken heb want het was best zonde van de tijd.

P.S zat er trouwens ook een idee of een boodschap achter deze film want ik heb het anders totaal niet kunnen zien of ontdekken

Vond dit toch altijd één van de betere film van Jean-Claude Van Damme. Het verhaal heeft veel overeenkomsten met "Die Hard 1" en "Under Siege" maar dat drukt de pret niet. Het verhaal is eenvoudig maar weet wel te boeien en bovendien kijkt de film zich lekker weg. Ook met de actie zit het meer dan goed en Jean-Claude Van Damme deed het gewoon prima. Ook Powers Boothe als bad-guy deed het best leuk.

Sudden Impact oftewel Dirty Harry 4. De Dirty Harry films zijn altijd wel zeer vermakelijk om naar te kijken en weten eigenlijk ook altijd te boeien. Dit geldt zeker ook voor deze film waarvan het verhaal (wel redelijk cliché) best goed is en ook zelfs wat spannend. Wat natuurlijk altijd een genot is in Dirty Harry films is Clint Eastwood die ook hier weer heerlijk speelt. Ook zijn ex-vrouw Sondra Locke speelt dit keer een hoofdrol (als verkrachtingsslachtvoer die wraak neemt). Ze speelt opzicht best aardig, maar geluk was dit wel één van haar laatste rollen in een film want persoonlijk vind ik het een draak van een vrouw zonder enige uitstraling. De film duurt met bijna twee uur aardig lang maar verveeld eigenlijk nergens.

P.S. ook geinig dat de fraaie Lisa London een kleine rolletje speelt in deze film. Een paar dagen geleden zag ik haar nog spelen in "The Happy Hooker Goes Holly...". Dat rolletje speelt ze nu nog eens dunnetjes over en dit keer gaat ze ook uit de kleren.

"Will you show me your breasts?"

Op deze Drama film ben ik gekomen door de stem / mening van "Fisico" van afgelopen vrijdag. Het eerste wat ik meestal doe als ik naar "MovieMeter" ga is op "Updates" klikken en daardoor zag ik afgelopen vrijdagmiddag (ik had een paar uurtjes verlof opgenomen) deze film voorbijkomen en toen ik op de film klikte en de filmposter zag, wist ik dat ik deze film moest zien. Maar ik wist niet dat het een zware dieptrieste film zou worden.

"Sue", is het tragische portret van een fragiele, vriendelijke, welwillende, sensuele, neurotische, naar menselijke warmte smachtende vrouw in de grote stad New York. Sue Kallenowski is eenzaam, werkloos en ze heeft een huurschuld. De rol van Sue wordt prachtig vertolkt door Anna Thomson en ze lijkt zo weggelopen uit een jaren 50 film, met haar zonnebril, camelkleurige overjas, pumps en zijden sjaaltjes die ze over haar hoofd draagt.

Tijdens de opening van de film zien we dat Sue in gesprek is met haar huisbaas Stanley (Tom Cappadona) en krijgen we te horen dat ze de huur nog moet betalen van haar appartement in Manhattan. Het hele gesprek wordt vanaf haar rug gefilmd, alsof zelfs de camera geen oog voor haar heeft. Ook komen we tijdens dat gesprek te weten dat het betalen van de huur lastig wordt, want ze heeft geen werk meer. Ze solliciteert zich suf en slijt haar dagen met koffiedrinken, roken, in Central Park zitten en proberen in contact te komen met anderen. Dat laatste zien we al na een paar minuten, als een een oudere donkere dakloze man, te weten Willie (Robert Kya-Hill), naast haar komt zitten op een bankje in Central Park en met haar begint te praten en daarbij wordt o.a. gezegd:

Willie: My name is Willie.
Sue: Hello, Willie.
Willie: Will you show me your breasts?
Sue: Excuse me?
Willie: l´d love to see your breasts.
Sue: Well, it´ll cost you.
Willie: How much?
Sue: 10 bucks.
Willie: l can´t afford it
Sue: Well, that´s the going rate, even with a senior citizens discount.

Als Willie daarna koffie gaat halen en een flesje limonade voor haar meeneemt (waar ze ook om vroeg) en die ze dan gratis van hem krijgt (ze wilt er wel gewoon voor betalen), trekt ze opeens haar shirt omhoog en laat ze hem haar borsten zien als wederdienst en dat is dus de scène welke op de filmposter te zien is. Nadat ze hem haar borsten heeft laten zien, wordt er nog gezegd:

Sue: Thank you.
Willie: Thank you.

Waarna Sue op staat en er vandoor gaat. Willie is een goed voorbeeld van een personage in de film waarbij Sue haar verdriet wilt compenseren en ze gaat ook verschillende zinloze relaties aan met mannen en vrouwen. Zo probeert ze een praatje aan te knopen met een man, te weten Ben (Matthew Powers), in een coffeeshop (ze geeft hem ook haar telefoonnummer) en een man (Michael Worth) in een museum. De laatste heeft echter al een relatie met een andere vrouw, maar met Ben krijgt ze een band en ze ontmoet hem weer in de metro, waarbij de vonk dan overslaat (in de volgende scène zijn we beiden namelijk vrijen in bed). Ben is ook een fatsoenlijke kerel die als freelance journalist werkt en die dol is op Sue.

Ook krijgt ze een band met de grof gebekte criminele vrouw Lola (Tahnee Welch), die in een koffieshop werkt als serveerster. Als Sue met haar praat op straat, zegt Lola o.a. tegen haar over mannen:

"Men, all they wanna do is jerk off in your face and make you swallow their cum."

Haar vriendje, te weten Eddie (Edoardo Ballerini), die ook in de koffieschop werkt, zegt over haar (nadat ze hem een verhaal heeft verteld over een klant die haar seksueel betast heeft):

"You dress like a slut, you talk like a slut, what the hell do you expect?"

Als Sue samen met Lola iets gaat eten en drinken in een bar, betaalt Lola door een pistool te laten zien en ook krijgt ze geld (50 dollar) van de barman (Kevin Kean Murphy) en wordt er nog gezegd:

Barman: Thank you for coming.
Lola: No, thank you, for having us

Desondanks laat Sue Lola bij haar intrekken voor gezelschap en om de huur te kunnen betalen. Maar nadat Lola een man (John Ventimiglia) meeneemt naar de woning die denkt een trio te kunnen maken met Lola en Sue, moet Lola weer vertrekken. Naderhand komt Eddie ook bij Sue langs omdat hij denkt dat Lola nog bij haar woont en wilt hij Lola iets aandoen en hij zegt dan ook tegen Sue:

"l was going to cut her arms off."

Maar Sue schrikt er niet van en zegt gewoon:

"lt sounds so exciting." en "l love violence."

Ze laat hem ook binnen, biedt hem een drankje aan en ze heeft zelfs seks met hem. Dat laatste heeft ze ook met een man (James Mulholland) in een bioscoop. Als ze namelijk in de bioscoop naar een film zit te kijken, komt er vlak naast haar een man zitten met een grote zak popcorn. Omdat Sue zelf niets te eten heeft (dat kan ze niet betalen), vraagt ze aan de man of ze wat popcorn van hem mag hebben. Hij vindt het goed en gaat dan naast haar zitten (betast haar ook gelijk) en als tegenprestatie mag hij haar beffen in de bioscoop, terwijl de andere mensen om hen heen naar het filmscherm kijken De scène is zeer verontrustend omdat, ook al lijkt het grappig, er enige twijfel bestaat over de vraag of het grappig moet zijn.

Ook heeft ze seks uit eenzaamheid met een oudere man, te weten Bob (Austin Pendleton), die haar op straat aanspreekt en denkt dat ze een hoertje is. Daarbij wordt dan gezegd:

Bob: How much?
Sue: How much what?
Bob: What?
Sue: You think l´m a hooker? Do l look like a hooker?
Bob: Okay, l´m sorry.
Sue: l look cheap and decrepid and...? l look like a hooker?
Bob: Forget it, forget it. l´m sorry.
Sue: lt´s all right. How much were you thinking of?
Bob: l don´t know.
Sue: Well, how about 1200 dollars and you get the whole night?
Bob: Oh well, l was thinking more like 20 dollars.

Desondanks duikt ze met hem het bed in en hoeft hij zelfs niet te betalen. Ze heeft met veel verschillende mannen seks uit eenzaamheid en om haar verdriet te compenseren en ze zegt daarover op een gegeven moment ook tegen Ben (nadat ze net samen hebben gevreeën in bed):

"l have sex with a lot of strangers and l watch a lot of TV."

Ook zijn er arrogante personen die totaal niets met Sue te maken willen hebben zoals een vrouw (Susan Huffaker) met een baby, een taxichauffeur die niets terugzegt als zij praat tegen hem en een eigenaar, te weten Pedro (Lázaro Pérez), van een donuts-winkel bij wie ze vaak komt voor een chocolade donut en een kop koffie. Ook botst ze per ongeluk (omdat ze in gedachten is) op straat tegen een man (Joe McLaughlin), die haar daarna helemaal verrot scheld en zegt:

"Watch where you´re walking, you piece of shit!"

Sue schrikt daar ook van.

Maar toch gebeuren er ook positieve dingen met Sue, die helaas wel maar voor korte duur zijn. Zo gaat ze een relatie aan met Ben die zeer liefdevol is en haar respecteert zoals ze is, maar als Ben op een gegeven moment met Sue belt en zegt dat hij naar India vertrekt voor één maand, is Sue enorm teleurgesteld in hem en wilt ze niets meer met hem te maken hebben. Ook niet als hij weer terug is en bij haar langs gaat. Ook heeft ze goed contact met de jongen Sven (Matthew Faber) die klusjes voor haar doet en die zelfs een nieuwe televisie voor haar koopt en ook krijgt ze een goede band met Linda McNeil (Tracee Ellis Ross), die psychologie studeert in New York en die als barmeisje in een bar werkt. Ze is zeer begaan met Sue en ze wilt haar ook graag helpen (o.a. financieel) en dat krijg je o.a. te weten als ze in de bar samen met elkaar praten en er gezegd wordt:

Linda: What is it? ls there anything l can help you with?
Sue: Sure... 1200 dollars. Does that sound like a good deal or what?
Linda: l think l can swing it.
Sue: No! No! Why are you so nice to me?
Linda: Because l like you. You look like you´re going through a hard time.
Sue: Well, let me think about it.

Maar Sue weigert om op haar aanbod in te gaan (daar is ze te trots voor) en op een gegeven moment vertelt Linda aan haar dat ze naar Californië vertrekt om daar te gaan studeren op de "Universiteit van Californië" en dus raakt Sue haar vriendin kwijt. Wel belt ze haar nog soms. Dat bellen doet ze overigens ook op een gegeven moment met een vrouwelijke telefoonoperator en dat puur uit eenzaamheid omdat ze met iemand wilt praten. Ook belt ze soms met haar moeder (Dale Lawyer), maar die blijkt Alzheimer te hebben.

Ook heeft ze op een gegeven moment een baan als kantoormedewerker, maar dat duurt ook niet lang. Als ze namelijk op een dag aan het werk is en haar leidinggevende (Dechen Thurman), met wie ze ook een sollicitatiegesprek heeft gehad, komt langs, zegt die tegen haar:

"Sue, what are you doing here? You didn´t get our notice? We don´t need your services any longer. Please, have your desk cleaned out by 2 p.m."

Vanaf dan (na circa 65 minuten) slaat het noodlot echt toe voor Sue omdat ze nu ook geen geld meer heeft. Ze gaat wel nog even werken als serveerster in een koffieshop, maar dat is ook van korte duur omdat ze geen goede serveerster is. Zo zegt een klant tegen haar:

"How long does it take you to fill a cup again? How long?"

Ze wordt uiteindelijk door haar huisbaas Stanley op straat gezet (op dat moment komt Sven aanlopen met de nieuwe televisie) en ze verhuist dan naar een smerig hotel (waar een vrouw o.a. seks heeft in gemeenschappelijke toilet / doucheruimte) en ook heeft ze met niemand meer contact. Ze komt wel nog Lola tegen, die haar niet meer herkent, maar die wordt even later dood aangetroffen op straat. Ook zwerver Willie is opeens weg en met Ben wilt ze niets meer te maken hebben ondanks dat hij haar wilt helpen. In de laatste scène van de film zien we Sue weer zitten op het bankje in Central Park en botst een rolschaatsende jongen per ongeluk tegen haar aan, met we ze een kort praatje maakt uit eenzaamheid. Als de jongen dan vertrekt, zakt Sue op het bankje in elkaar en krijgen we min of meer een open einde, want is ze nu dood, in slaap gevallen, of in elkaar gestort? Duidelijkheid wordt er niet gegeven en daarna is de film ook afgelopen.

Dat was best wel treurig om te zien en zag ik ook niet echt aankomen en als kijker blijf je ook met een hoop vragen achter. Want waarom is ze niet blij dat Ben terug is? En waarom ging ze niet in op het aanbod van het barmeisje? Of waarom doet ze net of er niets aan de hand is, wanneer je duidelijk kunt zien dat ze hulp nodig heeft? Je wilt dat het uiteindelijk goed gaat komen voor Sue, maar regisseur Amos Kollek had andere plannen.

Wat Sue overkomt in deze film gebeurt in werkelijkheid natuurlijk ook, want er zijn helaas veel mannen en vrouwen die op de één of andere manier in neerwaartse spiraal zijn terechtgekomen en eenzaam zijn en vaak willen ze ook geen hulp en dat mede omdat ze daar veel te trots voor zijn. En wanneer je al ettelijke malen op je bek bent gegaan in relaties, dan laat het wel uit je hoofd om nog eens zo'n gok te wagen, want de kans dat je weer wordt gekwetst is altijd aanwezig.

De rol van Sue Kallenowski (haar achternaam kom je overigens voor het eerste te weten na circa 52 minuten tijdens een sollicitatiegesprek) wordt overigens sterk gespeeld door Anna Thomson die destijds al ruim in de 40 was en toen ook Anna Levine heette. In een prachtige rol laat ze een verloren vrouw zien, waar je als kijker echt om geeft. Ze is niet alleen een hele mooie (erg) slanke rondborstige (ze is twee keren naakt te zien in deze film en dat als ze haar borsten toont aan zwerver Willie en als ze vrijt met Ben) vrouw om te zien, ze acteert ook nog eens ijzersterk. Ook de rollen van Matthew Powers (die ik wel wat weg vond hebben van een jonge Mickey Rourke) als Ben en Tracee Ellis Ross als Linda die zeer begaan zijn met Sue mochten er wel wezen.

"Sue" is een hele mooie realistische en aangrijpende Drama film, die me vanaf de eerste tot de laatste minuut (duurt 85 minuten) wist te fascineren en vooral vanwege de treurige ernst van Anna Thomsons optreden.

"Max, Uncle Max, I'm cumming."

Deze Komedie / Erotiek / Thriller film heb ik puur en alleen gekeken (en bewust gepindakaas) vanwege het meespelen van Lynn Lowry, die ik twee weken geleden zag in de Horror / Sciencefiction film "Shivers (1975)" van de bekende horrorregisseur David Cronenberg. En omdat ik haar in die film een opvallende verschijning vond vanwege haar schattige en toch ook unieke gezicht (grote ogen en een grote tanden glimlach) en haar slank en melkachtig lichaam, heb ik dus deze film gekeken en daarin is ze meerdere keren volledig naakt te zien.

Wanneer het aantrekkelijk jonge model Alta Leigh (Lynn Lowry) door haar vriend Max Pavell (George Shannon), een pornograaf, wordt vermoord en hij het op zelfmoord laat lijken, heeft haar lesbische partner Camila Stone (Mary Woronov) een wraakzuchtig plan. Namelijk met de hulp van een exacte gelijkenis van haar minnaar, te weten Julie Kent (Lynn Lowry) die ze vindt via een auditie, bedenkt ze een plan om Max uit de weg ruimen. Max heeft ondertussen een affaire met zijn secretaresse (Jennifer Welles) en ook is hij bezig met het manipuleren van zijn zus, te weten Helene (Monique van Vooren), haar tienerzoon, te weten Gus (Daniel Sadur). Al snel ontmoet Max Julie en is hij meteen verliefd op haar, ook al weet hij niet wat Camilla van plan is.

De film begint met de aankondiging:

"LLOYD KAUFMAN and MICHAEL HERZ Present A TROMA TEAM RELEASE"

Maar dit is ondanks het meespelen van S. Lloyd Kaufman Sr. (als een advocaat) in een kleine rol natuurlijk geen "Troma" (vooral bekend vanwege de "The Toxic Avenger" films) film. "Sugar Cookies" bevat wel seks (vooral dat) en geweld, maar het wordt niet gedaan op de manier waar "Troma" bekend om is geworden.

Na deze aankondiging krijgen we een leuk liedje (er zitten verschillende leuke liedjes in deze film en vooral het liedje over de tiener Gus met overgewicht en die zijn maagdelijkheid probeert te verliezen, was wel leuk) te horen en krijgen we te zien wie er allemaal meespeelt in "Sugar Cookies" en wie de film heeft gemaakt en daarna krijgen we na circa drie minuten via een zogenaamde rouwende Max te weten en te horen:

"Alta's death was a tragedy. She had everything to live for. I'll always remember the way she looked in her movies. She was so free and alive. No matter what happens."

Daarna gaan we even terug in de tijd en zien we hoe Alta in het appartement van Max aan haar einde is gekomen (wordt door de mond geschoten door Max die het dan laat lijken op zelfmoord) en die scène duurt circa zeven minuten en daarin zien we dan Lynn Lowry de hele tijd volledig naakt en dat is zeker niet de laatste keer. Daarna krijgen we na circa 12 minuten Alta's lesbische partner Camila Stone in bad te zien (dan zien we ook gelijk de borsten van Mary Woronov) met een hoed op, die zich aan het wassen is, een sigaret aan het roken is en in een seksboekje aan het lezen is.

Als ze uit bad komt (dan heeft ze alleen een wit slipje aan) gaat ze op een harig tapijt liggen en gaat ze wat oefeningen met haar benen doen, waarna Max bij haar aanklopt en met wie ze dan gaat vrijen en tijdens het vrijen zien we dan de autopsie van Alta (o.a. haar hersenen). Daarna krijgen we de zekere Helene (de Belgische Monique van Vooren die aparte ogen had, geen idee of ze het ook "van Achteren" doet ) in beeld te zien die een voetmassage krijgt van de zekere Oliver (Anthony Pompei) en zij is de zus van Max. En tijdens een samen zijn met Max krijgen we verder te weten dat Max en Helene samen een jonge dochter (Debbie Parness) hebben, want als deze naar bed gaat zegt ze tegen Max "I love you, daddy" en tegen Helene zegt ze "Goodnight, Mommy". Oftewel er zou dan sprake zijn van incest

En verder komen we te weten dat Helene ook nog een brildragende tienerzoon heeft met overgewicht, te weten Gus waar Max het niet op heeft omdat hij dik is, en die zorgt ook voor wat humor in het verhaal als hij op de trap oefeningen doet om af te vallen en als hij ligt te neuken (oom Max heeft hem namelijk een cheque geven welke hij vandaag moet uitgeven aan iets moois) met het zekere hoertje Dola (Maureen Byrnes), die een bekende is van Camila en die aan haar ook geld vraagt (dat is op het einde overigens belangrijk als tegenprestatie), namelijk 7.000 dollar. En tijdens het neuken zegt hij dan:

"Max, Uncle Max, I'm cumming."

Als Dola dan komt te weten dat hij met "Max" Max Pavell bedoelt, stuurt ze hem weg zonder kleren en zegt ze over Max Pavell:

"Max Pavell is a shit."

Als Max dan op straat komt te staan, wordt hij achtervolgt door mannen (naderhand blijkt dat die hem in elkaar geslagen hebben) en over Gus wordt ook een leuk joviaal liedje gezongen, welke heet:

♪ Big Gus, what's the fuss ♪

Daarmee hebben we eigenlijk alle hoofdrolspelers in het verhaal gehad, behalve dan nog de opvallende Jennifer Welles die de secretaresse is van Max en die ik een zeer mooie rondborstige vrouw vond. Ze is na circa 30 minuten ook voor het eerst naakt te zien als Max zit te bellen met zijn advocaat (S. Lloyd Kaufman Sr.) en zij hem probeert te verleiden (ze kleedt zich dan ook uit, waarbij we Jennifer Welles ook helemaal naakt te zien krijgen) en hij haar wat wurgt met haar sjaal. Hoewel Jennifer Welles eigenlijk maar in twee scènes te zien is (bij de tweede scène na circa 58 minuten ligt ze volledig naakt op de bank en overhandigt ze de telefoon aan Max en begint ze zich kwaad aan te kleden als Max via de telefoon aan het praten is met Helene i.v.m. Gus, waarna ze haar slipje naar hem gooit en boos vertrekt), vond ik haar wel de mooiste vrouw in deze film met haar prachtige lichaam (en vooral haar mooie borsten) .

"Sugar Cookies" is best raar, maar wel leuk en vermakelijk om te zien als je van films houdt waarin veel seks en naaktheid te zien is en dat ook nog eens in combinatie met een best aardig verhaal, waarin ook nog eens goed geacteerd wordt en vooral door Mary Woronov die ik veel op onze Halina Reijn vond lijken. Het verhaal is deel softcore-porno (hoewel er veel naaktheid te zien is, zijn er niet veel seksscènes en ze zijn ook behoorlijk softcore volgens de normen van de jaren 70), komedie, thriller en zelfs drama. Het is in ieder geval een film die ik zal blijven onthouden door alle bizarre shit die erin gebeurt.

Zo zitten Camila, Julie en Max op een gegeven moment na circa 70 minuten in een tuin koffie te drinken met gebak en begint Camila opeens Julie uit te kleden (die onder haar jurk verder niets draagt) en laat ze Julie's lichaam aan Max zien en zegt ze er o.a. over (ze wilt haar namelijk onder de aandacht brengen van Max voor in een nieuwe film van hem):

"She has a lovely body."
"Julie, show Max your legs."
"She's very trim, isn't she?"

Op de laatste vraag antwoordt Max dan:

"Yes and no underpants."

Als Camila dan Julie begint uit te kleden en Julie's borsten laat zien aan Max, wordt er gezegd:

Camila: Max, you, you haven't tried my cupcakes. They're delicious.
Max: I think I'll start with a cookie.
Camila: Oh yes, they're good too. I bought them myself.

Lynn Lowry borsten hadden inderdaad wel wat weg van cupcakes en het is tevens een een leuke verwijzing (m.b.t. cookie) naar de filmtitel.

En ook het einde (wat min of meer een Déjà vu is van het begin) was opzicht wel bizar. Want dan wordt Max doodgeschoten door Julie (die er dan precies hetzelfde uitziet als Alta en dat inclusief de kleding, die overigens niet lang aanblijft) op aandringen van Camila en gaat Camila er daarna vandoor met een alibi. Ze gaat dan namelijk met een taxi naar Dola en geeft haar het geld waar ze eerder om vroeg en zegt daarna tegen haar.

"When the police call. They're going to ask you where I was last night. I was with you all night."

Daarna zegt Dola nog "Trust me, Camila. Have I ever let you down?" en is de film na circa 89 minuten afgelopen (op "MovieMeter staat 82 minuten, maar dat klopt dus niet) en krijgen we nog een passend liedje te horen.

Hoewel "Sugar Cookies" vooral een erotische thriller is, voelt het op sommige momenten aan alsof we naar een slapstick-komedie aan het kijken zijn (komt vooral vanwege Gus). Sowieso springt de film regelmatig over van genre en dat is opzicht niet slecht. Het maakt "Sugar Cookies" daarom alleen maar specialer.

Dankzij de cast is de film zeker ook het aankijken waard, want Mary Woronov speelt de rol van de koelhartige Camilla gewoon goed en van haar krijg je ook regelmatig de borsten te zien en soms ook de billen. Vanwege Lynn Lowry heb ik dus deze film gekeken en ook zij deed het goed in haar dubbelrol als de bitchy Alta en de onschuldige Julie en ze is in deze film vaker naakt (borsten, billen en schaamstreek) te zien dan met kleren aan. Ze wordt hier op "MovieMeter" overigens niet benoemd als een hoofdrolspeler, maar dat is ze zeker. Ze verdient het in ieder geval meer om benoemd te worden dan Monique van Vooren.

Behalve de naaktheid van Mary Woronov en Lynn Lowry, krijgen we ook nog naaktheid te zien van Maureen Byrnes, Jennifer Welles (mijn favoriet) en een vrouw (wiens naam ik helaas niet weet) tijdens een auditie, die haar borsten laat zien aan Camila en die daarbij zegt:

"Oh, well listen, a fuck is a fuck. What do you think of these babies?"

De mannen komen er wat karig vanaf, maar George Shannon deed het verdienstelijk als de manipulatieve en onverschillige klootzaak die je graag haat en Daniel Sadur deed het gewoon leuk en hij had ook wel wat weg van Jonah Hill.

Hoewel "Sugar Cookies" zeker geen hoogstaande film is, is het voor een Komedie / Erotiek / Thriller film wel een aardige film met heel veel naaktheid, een aardige verhaal, mooie vrouwen en een goede cast. En met dat laatste doel ik vooral op alle vrouwen in deze film.

Ik had van deze Actie / Misdaad film best bepaalde verwachtingen, omdat het in dit verhaal draait om slechte superhelden (wel eerlijk gezegd nog nooit van gehoord) met een crimineel verleden en dat sprak me wel aan (weer eens wat anders dan de normale goede superhelden).

Maar eerlijk gezegd valt deze film als verhaal (zit gewoon heel slecht in elkaar en is daarbij inderdaad rommelig en vaag), draait daarbij om de heks Enchantress (waardeloos gespeeld door Cara Delevingne) die uitgeschakeld dient te worden en eigenlijk ook om "The Joker" (gespeeld door Jared Leto) die Harley Quinn terug wil krijgen, vies tegen. Maar dat wordt gelukkig wel nog enigszins gecompenseerd door de luchtige uitvoering (met name dankzij Margot Robbie in de rol van Harley Quinn), die ook aardig wat actie bevat en visueel gezien er ook best mocht wezen. De muziek (beter gezegd toegepast bekende liedjes van o.a. The Animals, The Rolling Stones, AC/DC, Black Sabbath, etc.) in de eerste 50 minuten (daarna passeren er nog nauwelijks liedjes de revue en hoor je vooral alleen nog filmmuziek) van het verhaal is best goed, maar het wordt alleen overdreven veel toegepast, waardoor ik soms dacht te maken te hebben met een Musical film i.p.v. een Actie / Misdaad film.

Gedurende de eerste 30 minuten van het verhaal worden de leden van het "Task Force X" team, oftewel de "Suicide Squad", op een leuke manier geïntroduceerd (vooral Deadshot en Harley Quinn krijgen daarbij veel aandacht), maar dat had wat mij betreft ook wel in minder tijd mogen gebeuren, want het uiteindelijke verhaal begint pas daarna. Het rommelige, slecht uitgewerkte en slecht opgebouwde verhaal stelt weinig voor en weet eigenlijk ook nergens te boeien en is ook geregeld zelfs flauw, saai en langdradig (ik heb het helaas ook moeten doen met de "extended cut" versie). Het meest belachelijk aan dit verhaal is dat het verhaal draait om heks Enchantress, die nota bene in eerste instantie deel uitmaakte van het "Task Force X" team en nu door hun moet worden uitgeschakeld (dus als het "Task Force X" team niet was opgericht, dan was er ook geen vijand geweest). Om het nog belachelijker te maken, de heks Enchantress (als ze geen heks is, dan is ze gewoon de vrouw June Moone) is tevens de vriendin (althans June Moone) van de leider van het "Task Force X" team, namelijk soldaat Rick Flag (gespeeld door Joel Kinnaman).

Doordat er gelukkig wel redelijk wat actie in zit en alles visueel ook wel aardig in beeld werd gebracht, weet de film gelukkig wel nog te vermaken en dat komt mede ook door een aantal leuke personages in deze films zoals de geschifte Harley Quinn (gespeeld door de mooie Margot Robbie), die de vriendin is van "The Joker" (gespeeld door Jared Leto), Deadshot (gespeeld door Will Smith), Diablo (gespeeld door Jay Hernandez) en Killer Croc (gespeeld door Adewale Akinnuoye-Agbaje, die wel totaal onherkenbaar is) die deel uitmaken van de "Suicide Squad". Daarbij wel de kanttekening dat ik Harley Quinn op bepaalde momenten ook wel irritant vond. Velen vonden de rol van Jared Leto als "The Joker" slecht (hij kan natuurlijk niet tippen aan Heath Ledger, die "The Joker" geweldige vertolkte in de Actie / Misdaad film "The Dark Knight (2008)", maar ik vond hem best verdienstelijk spelen. Ook Karen Fukuhara in de rol van Katana (wordt na 50 minuten geïntroduceerd in het verhaal als hulpje van soldaat Rick Flag, die de leiding heeft over de de "Suicide Squad"), vond ik wel een leuk personage in het verhaal.

In het laatste gedeelte van de film (de laatste 30 minuten van het verhaal), dooft het verhaal uit als een nachtkaars en wordt het ook allemaal maar flauw (o.a. omdat opeens de gevoelens van de superhelden beginnen op te spelen), saai en langdradig (o.a. de maar liefst 8 minuten durende scene in de bar, waarbij Harley Quinn drankjes inschenkt voor de leden van de "Suicide Squad"). Ook het eindgevecht met de heks en haar broer stelt eigenlijk maar bitter weinig voor. Gezien het einde (best voorspelbaar) met "The Joker" en de extra niets toevoegende scene (met Ben Affleck) na de aftiteling, zal er waarschijnlijk wel nog een vervolg komen.

Ik ben in ieder geval blij dat ik deze film destijds niet in de bioscoop heb gezien en dat was ik toen eigenlijk wel van plan om te doen, maar is er door omstandigheden niet van gekomen. Al met al een tegenvallende Actie / Misdaad film, die hoogstens nog wat weet te vermaken door de uitvoering (en vooral door Margot Robbie), maar het verhaal zelf stelt geen ene ruk voor en zit ook nog eens slecht in elkaar.

Na het teleurstellende "Suicide Squad (2016)", waagt DC Comics een nieuwe poging om hun franchise op poten te zetten en dit keer met succes, want "The Suicide Squad" is van de eerste tot de laatste minuut zeer vermakelijk en hilarisch. Het slimme script van regisseur James Gunn (heeft dus nu zowel voor Marvel Universe als DC Comics films gemaakt) weet meermaals te verrassen en er zijn talloze hilarische en bizarre personages, waaronder een weinig snuggere haai met de stem van Sylvester Stallone, en dat laatste is natuurlijk een kolfje naar de hand van James Gunn gezien zijn "Guardians of the Galaxy" reeks met o.a. een wasbeer en een boom als personage. James Gunn maakt overigens in deze film gebruik van opschriften, maar die worden niet in beeld gezet, maar maken onderdeel uit van het decor en dat was zeer leuk gedaan, net zoals unieke shots die je in weinig andere films zult tegenkomen.

In dit verhaal wordt het kleurrijke "Task Force X" team onder leiding van kolonel Rick Flag (Joel Kinnaman) op een geheimzinnige missie gestuurd naar het Zuid-Amerikaanse eiland Corto Maltese, dat door een coup in handen is van de genadeloze dictator Silvio Luna (Juan Diego Botto) en zijn rechterhand Mateo Suarez (Joaquín Cosio). Daar blijkt het allemaal niet zo te gaan zoals het zou moeten (o.a. door een verrader in het team) en blijkt er zelfs een ander "Task Force X" team al aanwezig te zijn onder leiding van vader Bloodsport (Idris Elba). De missie is uiteindelijk om naar het geheime laboratorium "Jotunheim" te gaan op het eiland en daar alles te vernietigen van "Project Starfish". Er moet dus veel samengewerkt worden en dat gaat niet altijd even lekker, omdat ieder teamlid van "Task Force X" verschillend is en ze zijn allemaal of een slechterik of een antiheld.

"The Suicide Squad" heeft een best aardig maar weinig origineel verhaal (met wel veel wendingen) en spat visueel (is o.a. zeer kleurrijk) gezien ook van het scherm en heeft verder veel passende muziek, maar daarvoor wil je deze film niet perse in de bioscoop (vorige week heb ik daar de film Thriller / Mystery film "Old (2021)" gezien en toen was er ook een leuke trailer te zien van "The Suicide Squad") zien of pindakazen en dat laatste heb ik gedaan. Deze film moet het namelijk vooral hebben van de humor en de hilarische en bizarre personages van "Task Force X" en dat zijn zeker geen brave mensen en dieren (en dan doel ik natuurlijk op de wezel en de haai). "Task Force X" bestaat namelijk uit superschurken, oplichters en antihelden met vreemde krachten die gemist kunnen worden en gevangen zitten in de Belle Reve-gevangenis en de bekendste van het stel is natuurlijk Harley Quinn (Margot Robbie), die inmiddels ook een eigen film heeft gekregen.

Amanda Waller (Viola Davis) die hun baas is, houdt met haar team alles goed in de gaten op afstand en ieder lid van "Task Force X" krijgt ook een kleine explosief in zijn of haar hoofd. Besluit iemand om zich niet aan de missie te houden, dan wordt deze op afstand uitgeschakeld (oftewel gedood) en dat valt gelijk al te zien tijdens de fraaie circa 15 minuten durende opening (één van de hoogtepunten van de film en het zit ook vol met verrassingen) met het nieuwste lid van "Task Force X", namelijk Savant (Michael Rooker) en deze houdt niet bepaald van vogels.

Buiten de humor (die geregeld best ranzig is) en de leuke personages, zit het met de actie in deze film ook wel snor en deze is meestal ook behoorlijK grof en bloederig en daarom niet bepaald geschikt voor jonge kinderen (misschien wel voor de jonge psychopaten onder ons ). "The Suicide Squad" is sowieso een lekkere brute film waarbij het tempo hoog ligt en het is gelukkig geen overdaad aan alleen actie waarbij het op den duur saai kan overkomen. Het tegenovergestelde is juist te zien in deze film, want naarmate de film vordert, des te leuker wordt de actie, met als hoogtepunt de actie die te zien is in de laatste circa 40 minuten van het verhaal met o.a. het slotgevecht tegen een gigantische zeester (Starro the Conqueror) en ook wordt er dan gevochten tegen elkaar (Peacemaker v.s. Ratcatcher 2 en Bloodsport v.s. Peacemaker).

Maar buiten de schitterende actie is er in "The Suicide Squad" ook ruimte voor rustmomenten waarbij je de vele verschillende personages van "Task Force X" beter leert kennen en dat maakt de film makkelijker en leuker om te volgen en zeker ook omdat een aantal personages best interessant zijn zoals de hilarische en harde Peacemaker (John Cena) die een soort van foute Captain America speelt en hij deed me ook denken aan Josh Brolin in de rol van Cable in de Actie / Komedie film "Deadpool 2 (2018)". Het personage Peacemaker is best vervelend en John Cena weet er voor te zorgen dat jij als kijker ook een hekel begint te krijgen aan zijn personage en dat geldt zeker ook voor Amanda Waller.

Verder zijn interessant vader Bloodsport (Idris Elba als de vervanger van Will Smith die de rol speelde in "Suicide Squad" uit 2016) die vanwege zijn dochter gedwongen wordt om deel te nemen aan "Task Force X", Polka-Dot Man (David Dastmalchian) die met stippen kan gooien en een geschiedenis heeft m.b.t. zijn moeder en Ratcatcher 2 (Daniela Melchior) die de macht heeft over de ratten en een geschiedenis heeft m.b.t. haar vader. De laatste wordt ook uitstekend vertolkt door de talentvolle Daniela Melchior en de chemie tussen haar en Elba is merkbaar en zorgt voor mooie momenten en dat geldt zeker ook voor haar rat, waarvan Bloodsport (die een hekel heeft aan ratten) in eerste instantie niets van moet hebben. Het meest leuke en ook wel bizarre personage is de gemuteerde haai King Shark, die zijn medestanders het liefst zonder te kauwen zou willen doorslikken

Doordat een aantal leden van "Task Force X" al tijdens de opening sneuvelen, hebben die maar een korte rol en dat vond ik bij sommigen wel jammer, want die waren op papier wel interessant zoals Captain Boomerang (Jai Courtney), Javelin (Flula Borg), Mongal (Mayling Ng) en Weasel (Sean Gunn). De laatste verdrinkt al in de zee tijdens de dropping vanuit een vliegtuig omdat hij niet kan zwemmen, maar na het einde volgen nog twee extra scènes en bij eentje daarvan komt Weasel weer tot leven. Hoewel Javelin maar een korte rol heeft, is hij wel belangrijk voor Harley Quinn, want aan haar geeft hij zijn speer en daarmee doodt o.a. Harley Quinn de gigantische zeester op het einde door deze met de speer in het gigantisch oog te steken.

Gezien de extra scène na het einde, zal er ongetwijfeld nog een vervolg komen, of het moet bedoeld zijn voor Peacemaker die binnenkort een eigen televisieserie krijgt. Al met al is "The Suicide Squad" vermakelijk, humoristisch en gewelddadig, waarbij voorgaande succesnummers als Margot Robbie’s prettig gestoorde Harley Quinn, goed tegenspel krijgen van een nieuwe groep uitblinkers die vrijwel allemaal een hekel aan elkaar hebben. De film staat hier betiteld als een Actie / Avontuur film wat het ook is, maar het is zeker ook een uitzinnige, felgekleurde en compleet gestoorde komedie.

P.S. had de film een beter verhaal gehad, zoals bijvoorbeeld "Watchmen (2009)", dan had hij meer sterren gekregen van mij i.p.v. de 3,5* nu.

"I'll suck your cocks if you let me out."

Deze matige Horror / Thriller film heb ik puur gekeken vanwege het meespelen van Heather Graham, als psychiater Elizabeth Derby, die ik altijd een leuke en mooie vrouw vindt om naar te kijken en ze heeft natuurlijk ook twee fraaie rondingen, die je in deze film ook te zien krijgt, maar wel veel te weinig ondanks dat ze regelmatig neukend (vier keren) te zien is. Ze is inmiddels 54 jaar, maar ze mag er nog steeds wezen. Behalve Heather Graham, krijg je in deze film ook nog als bonus jaren 80 horroricoon Barbara Crampton erbij, als dokter Dr. Daniella Upton die bevriend is met Elizabeth Derby. Ze is inmiddels 65 jaar, maar mag er ook nog steeds wezen en dat liet ze o.a. recent zien in de leuke en vermakelijke horrorfilm "Jakob's Wife (2021)".

De succesvolle en gelukkig getrouwde Psychiater Elizabeth Derby (Heather Graham) raakt geobsedeerd door het helpen van een jonge patiënt, te weten Asa Waite (Judah Lewis), die lijdt aan een extreme persoonlijkheidsstoornis. Maar het brengt haar in duister occult gevaar, waarbij ze probeert te ontsnappen aan een gruwelijk lot.

"Suitable Flesh" begint in de inrichting van dokter Daniella Upton, waar een zwaar verminkt lijk ligt in het mortuarium en waarin psychiater Elizabeth Derby is opgenomen. Als Daniella dan naar haar toe gaat om te praten, krijgen we na circa vijf minuten te zien wat er met Elizabeth gebeurt is en waarom zij en het zwaar verminkte lijk in de inrichting zijn belandt. Dit krijgen we circa 73 minuten lang te zien, waarna we na 78 minuten terugkeren naar de inrichting en de ontknoping plaatsvindt in de laatste circa 15 minuten.

"Suitable Flesh" heeft veel weg van een B-film en komt traag op gang en weet in de eerste circa 36 minuten nauwelijks te boeien en te vermaken op het neuken (twee keren) van Heather Graham na dan. Maar helaas krijg je dan nog niet haar borsten te zien. Dan is de film ook vooral Thriller en maken we o.a. kennis met kwetsbare en arrogante patiënt Asa Waite, waar Elizabeth op onverklaarbare wijze op valt, Edward Derby (Johnathon Schaech) als de man van Elizabeth die het graag met haar doet (lucky bastard ) en Ephraim Waite als de oude vader van Asa die die lijdt aan een hartkwaal en die een oud boek koestert (een soort van Necronomicon) en beschermd dat gevuld is met groteske tekeningen van vreemde wezens en symbolen.

Ook krijgen we dan het springen van zielen van lichaam naar lichaam te zien (waar het in deze film om draait). Zo neemt de ziel van Ephraim het lichaam van Asa over en daarna neemt hij ook eventjes het lichaam over van Elizabeth en komt de ziel van Elizabeth dan terecht in het lichaam van Asa. Als de zielen daarna weer terug zijn in het juiste lichaam, wordt er gezegd door Asa (met de ziel van Ephraim):

"Well, I guess then... if anybody ever tells you to go fuck yourself, you can tell them you have."

Want vlak van te voren waren ze met elkaar aan het neuken en daarbij vond het springen van de zielen plaats. En vlak voordat ze beginnen met neuken, wordt er gezegd:

Elizabeth: I want you to come with me.
Asa: And I want to come inside you

Daarna krijg je na circa 37 minuten een fraaie onthoofding van Ephraim (met die ziel van Asa) door Asa (met die ziel van Ephraim) te zien en wordt het gelukkig allemaal wat beter en gaat het verhaal ook meer richting de horror. Ook zien we dan eindelijk na circa 52 minuten voor het eerst eventjes de borsten van Heather Graham als ze voor een spiegel staat en naar haar borsten kijkt. Dit doet ze omdat namelijk iemand anders (Ephraim) dan in haar lichaam zit. Niet veel later krijgen we haar dan voor het laatste neukend (en zeer wild) te zien (met haar man Edward) en dan krijgen we ook eens haar borsten te zien.

Opzicht was dat wel geinig, omdat dan nog steeds iemand anders in haar lichaam zit. Als daarna de politie langskomt omdat er een melding is gemaakt van huiselijk geweld, probeert ze agente Huxley (Giovannie Cruz) te verleiden en dat was ook leuk om te zien. Het verhaal gaat dan richting het einde en pas in de laatste circa 20 minuten, waarbij het dan draait om Elizabeth, Asa en Daniella, valt er eigenlijk echt wat te genieten qua Horror, dan komt ook weer het verminkte lijk in de inrichting tot leven waar iemand autopsie op zit te doen, en daarbij krijg je ook regelmatig wat gore te zien en o.a. als Elizabeth een mes in het hoofd van Asa (met de ziel van Ephraim) steekt, hem daarna uit het raam van haar hoog kantoor gooit, daarna hem herhaaldelijk aanrijdt met de auto en daarna hem herhaaldelijk doodsteekt met een groot mes. Vervolgens wordt ze door politieagenten aangehouden.

Na circa 85 minuten als Heather Graham opgesloten zit in de inrichting en bewaakt wordt door twee mannen, zegt ze mijn openingszin tegen hen. Helaas maken ze geen gebruik van haar aanbod Na circa 95 minuten is de film afgelopen en dan zit de ziel van Ephraim Waite in het lichaam van Daniella en de ziel van Daniella zit dan in het lichaam van Elizabeth die opgesloten zit in de inrichting en die dan schreeuwend zegt:

"I'm not her. I'm me. I'm not supposed to be in here. I'm a doctor. Do you hear me?! I'm me! I'm me! Help me!"

De film wordt gedragen door Heather Graham en ze is op 53-jarige leeftijd (destijds toen deze film gemaakt is) nog steeds een absolute knaller. Ze heeft haar schoonheid behouden en lijkt de tijd van haar leven te hebben in deze rol. Ze ziet er ook uit alsof ze de zus van Barabara Crampton zou kunnen zijn, die op dezelfde manier de fontein van de jeugd lijkt te hebben gevonden. Het is daarom vooral leuk als ze allebei tegelijkertijd op het scherm te zien zijn en dat is vooral op het einde van de film het geval.

Aan de andere kant van het leeftijdsspectrum blijkt Judah Lewis klaar te zijn voor meer primetime rollen, aangezien hij goed acteerwerk laat zien met meerdere persoonlijkheden. Zo schakelt hij bijvoorbeeld gemakkelijk en geloofwaardig binnen enkele minuten over van een bange jonge man naar een opschepperige alfa man en naar een vrouw in het lichaam van een man.

Veel stelt "Suitable Flesh" eigenlijk niet voor en boeiend of spannend wordt het nergens. Alleen als je een fan bent van Heather Graham of Barbara Crampton (die in deze film een bril draagt) kan je deze film nog kijken.

Niet meer dan een aardig romantisch waargebeurt oorlogsdrama, welke zich afspeelt gedurende de Tweede Wereldoorlog, tijdens de Duitse bezetting van een Frans dorp. Hoewel de drama zeker aanwezig is, draait het in deze film toch vooral om de zoetsappige romantiek tussen de Franse Lucile Angellier (verdienstelijk gespeeld door Michelle Williams) en de Duitse Luitenant Bruno von Falk (verdienstelijk gespeeld door de Belg Matthias Schoenaerts). Die Bruno von Falk was voor de oorlog een muziekcomponist en heeft ook het pianostuk "Suite Française" (vandaar dus de filmtitel) geschreven wat nooit is voltooid (dat krijg je te horen op het einde).

Ondanks dat het verhaal zich afspeelt gedurende de Tweede Wereldoorlog, moet je niet veel actie verwachten (dit is dan ook puur een Drama / Romantiek film), hoewel de luchtaanval van de Duitsers op de trein en vluchtende Parijzenaren wel aardig maar kort in beeld werd gebracht. Wel zie je best realistisch hoe de Duitsers het Franse dorpje innemen en onderdak eisen bij de inwoners van het dorp. Niet iedereen wil daar natuurlijk aan meewerken en er ontstaan ook prikkelbare situaties tussen de Duitsers (met name Tom Schilling als de seksistische Duitse Luitenant Kurt Bonnet was daar wel redicuul in) en bepaalde gezinnen en natuurlijk ook romantische situaties zoals tussen Lucille Angelier en Bruno von Falk waar het in dit verhaal vooral omdraait. Ook vergrijpen de Duitsers zich natuurlijk aan bepaalde gruwelijkheden zoals het executeren van de burgemeester van het Dorp (dat kan zijn vrouw zich aanrekenen), vanwege de moord op de Duitse Luitenant Kurt Bonnet.

Het toch behoorlijk cliché verhaal welke ook vrij voorspelbaar verloopt, was wel vermakelijk om naar te kijken en zat opzicht ook wel mooi in elkaar. Hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan welke visueel ook mooi in elkaar zat en waarvan ook de bekende cast het verdienstelijk deed zoals Kristin Scott Thomas (als de rijke schoonmoeder van Lucille Angelier) en de eerder genoemde Michelle Williams, Matthias Schoenaerts en Tom Schilling. De laatste schitterde ook al in de sterke Duitse Tweede Wereldoorlog miniserie "Unsere Mütter, Unsere Väter...". Het einde was best goed en mooi en daarna krijg je nog wat waargebeurde feiten over dit verhaal te horen.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Drama / Romantiek film, welke zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar omdat het allemaal iets te zoetsappig is en niet echt aangrijpend is, is dit zeker geen hoogvlieger. Ook had ik niet echt een connectie met de cast en maakte me het weinig uit wat er met hun gebeurde.

Mooie waargebeurde, meeslepende en emotionele Drama / Biografie film, welke door Clint Eastwood ijzersterk geregisseerd is en waarin Tom Hanks schittert als de uiterst sympathieke piloot/gezagvoerder Chesley 'Sully' Sullenberger, die gerust gezien mag worden als een held en Clint Eastwood plaatst hem in deze fraaie uitvoering ook op dat voetstuk (en terecht)

Ik kan me deze gebeurtenis met passagiersvliegtuig US Airways-vlucht 1549 (met 155 mensen aan boord, waarvan 150 passagiers, drie stewardessen en twee piloten), waarbij door vogels beide motoren uitvallen, op 15 januari 2009 nog goed herinneren (kwam natuurlijk ook uitgebreid in het nieuws) en dat men het nu verfilmd heeft en ook in deze fraaie uitvoering, is alleen maar mooi en dat verdient Chesley 'Sully' Sullenberger ook, die op het einde van het verhaal nog even te zien is, samen met de andere mensen aan boord. Mij heeft deze film in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 90 minuten) weten te boeien en omdat ik in het verhaal werd gezogen, was het net alsof ik ook in het passagiersvliegtuig zat en deed ik automatisch mee met "Hoofd laag, blijf laag", nadat piloot/gezagvoerder Sully via de intercom aankondigt "This is the captain. Brace for impact". Het verhaal bevat meer dan voldoende drama en geregeld raakte het mij ook, waardoor ik regelmatig met waterige ogen zat te kijken.

Wat mooi verfilmd is in dit verhaal, is dat het publiek en de media Sully omarmd als een ware held, terwijl op de achtergrond een onderzoek plaatsvindt waarbij men Sully de schuld wilt laten geven voor het kapot maken van het passagiersvliegtuig, omdat simulaties aangeven dat Sully ook gewoon had kunnen landen op het vliegveld van LaGuardia (waar het ook vertrokken is) of Teterboro, terwijl men bij de simulaties de menselijke factor (de piloten in de simulatie gedragen zich namelijk niet als mensen die dit voor het eerst meemaken) vergeten is. Nadat men dat bij de simulaties erbij ging betrekken, d.m.v. 35 seconden reactietijd, bleek dat Sully volkomen gelijk had met zijn beslissing om een succesvolle noodlanding te maken op de New Yorkse Hudson rivier, waardoor alle 155 mensen aan boord het uiteindelijk hebben overleefd. Sully vindt overigens niet dat het alleen aan hem heeft gelegen (dat siert hem) dat iedereen het heeft overleefd, maar spreekt over "wij" en "samen" en bedoeld daarmee piloot Jeff Skiles, de stewardessen Donna, Sheila en Doreen, de passagiers, hulpdiensten, verkeersleiders, veerbootpersoneel en politieduikers. Sully krijgt ook nog gelijk m.b.t. de gevonden vernietigde (dus geen vermogen) linkermotor en dat de ACARS-data (die het tegenovergestelde aangaf) verkeerd was.

De noodlanding werd overigens zeer indrukwekkend en realistisch in beeld gebracht (een aantal keren overigens en dan steeds vanuit een ander standpunt) en hetzelfde geldt voor het evacueren van de mensen in het passagiersvliegtuig, nadat deze een succesvolle noodlanding heeft gemaakt op de Hudson rivier. Het drama wat daarbij vertoond wordt (voor en na de noodlanding), zorgde bij mij in ieder geval regelmatig voor waterige ogen. De cast tilt deze film naar een hoog niveau en vooral natuurlijk door de eerder genoemde Tom Hanks, in de hoofdrol van piloot/gezagvoerder Chesley 'Sully' Sullenberger (waarvan via flashbacks ook wat beelden te zien zijn van zijn verleden als piloot, van o.a. in een haperende straaljager), die centraal staat in dit verhaal. Wat dat betreft heeft Chesley 'Sully' Sullenberger met hem ook de meest geschikte acteur gekregen, om zijn rol te vertolken in deze film en hij deed het gewoon uitstekend. Ook Aaron Eckhart in de rol van piloot Jeff Skiles met pornosnor, deed het meer dan verdienstelijk en voegde zelfs een beetje humor toe aan het verhaal.

Anna Gunn: First officer Skiles, hebt u nog iets toe te voegen ? Iets dat u anders zou doen bij een volgende keer ?
Jeff Skiles: Ja, ik zou het in juli doen.

Hoewel Mike O'Malley (in de rol van Charles Porter) en Anna Gunn (in de rol van Elizabeth Davis), die deel uitmaken van het onderzoek, regelmatig bij mij het bloed onder de nagels vandaan haalden (zeker bij de eerst genoemde), deden zij het zeker ook verdienstelijk.

Al met al een mooie waargebeurde, meeslepende en emotionele Drama / Biografie film, waarin Chesley 'Sully' Sullenberger alle credits krijgt van regisseur en legende Clint Eastwood (ik heb enorme bewondering voor hem dat hij nog steeds uitstekende films weet te maken en dat op zo'n hoge leeftijd), die hij verdient voor zijn heldenrol. Voor de stad New York (regelmatig fraai in beeld gebracht) is het natuurlijk ook een mooie film, want i.p.v. geconfronteerd te worden met weer een vliegtuigramp (uiteraard 9/11), krijgt men nu te maken met een succesvolle reddingsactie (met meer dan 1200 hulpverleners en de gehele redding duurde slechts 24 minuten tijd) van 155 mensen in een passagiersvliegtuig, die een noodlanding op het water hebben meegemaakt.

Deze eenvoudige Horror film mag dan misschien niet al te best en origineel zijn, maar als een tussendoortje weet hij wel nog te vermaken (duurt ook maar 80 minuten) en het tempo in het verhaal is best hoog en er gebeurt ook genoeg en daarbij gaat het er soms ook best hard aan toe. Ook het einde van het verhaal vond ik best goed.

In dit verhaal draait het om vier begeleiders, te weten Antonio, Will, Michelle en Christy, van een zomerkamp in Spanje, dat op het punt staat om geopend te worden voor kinderen. Op de laatste avond voordat het zomerkamp wordt geopend, besluiten ze om een feestje te geven onder hun vieren en daarbij worden ze dan één voor één geïnfecteerd door een giftige mix van paddenstoelen en schimmels die in het water terecht is gekomen en daardoor veranderen ze in agressieve personen en daar draait het dan om in dit verhaal.

Het eenvoudige, clichematige en misschien ook wel dertien in een dozijn verhaal stelt eigenlijk weinig voor, maar dat wordt gelukkig nog redelijk gecompenseerd door het hoge tempo (zeg maar vanaf circa de 20e minuut, het gedeelte ervoor is best saai en flauw) en de uitvoering van het verhaal, waarbij er genoeg gebeurt en het er geregeld ook best hard aan toe gaat (o.a. boor in voet). Veel goor zit er overigens wel niet in en de meeste harde scenes worden ook niet expliciet in beeld gebracht, maar de agressief geworden personen (o.a. bloed overgeven, tremor en pupilverwijding) zorgen voor genoeg dreiging en soms zelfs een beetje spanning. Wat leuk gevonden was in dit verhaal, was dat de agressieve wezens na een bepaalde tijd weer normaal werden en dat had te maken met de giftige mix (overigens gemaakt door verslaafden die in de buurt van het zomerkamp verblijven), die dan was uitgewerkt op hun.

Het verloop van het verhaal is vrij voorspelbaar en eigenlijk ook het einde, maar desondanks vond ik het einde best goed en sterk (zeker het gedeelte in de bus). Dat deze film zich ook lekker wegkijkt, komt mede door Jocelin Donahue (in de rol van Christy die eigenlijk alleen aan haarzelf denkt) en Maiara Walsh (in de rol van Michelle) die er zeker wezen mochten (helaas wel niet bloot te bewonderen) en vooral de eerste, die er op een gegeven moment heel appetijtelijk uitzag in een kort zomerjurkje met hoge hakken (blauwe schoenen). Hoewel ze zeker niet hoogstaand acteerden (wat ik ook niet had verwacht) deden ze het wel verdienstelijk en leuk (zelfs met wat humor) en hetzelfde geldt voor Diego Boneta in de rol van Will, die het ook flink te verduren (gebeten door hond, gebeten door agressief persoon in oor en tepel, boor in voet en kapotte bril waardoor hij op een gegeven moment nog maar slecht ziet) krijgt in het verhaal.

Gewoon een eenvoudige Horror film, die zich vanwege de uitvoering nog wel lekker wegkijkt en meer ook niet. Ik wilde deze film eigenlijk een kleine onvoldoende gaan geven, maar vanwege het laatste gedeelte van het verhaal en het einde, geef ik hem toch nog een kleine voldoende.

Mooie film met een lekkere jaren 70 sfeer. De film straalt een lekker broeierig zomer sfeertje uit en er wordt prima in geacteerd door John Leguizamo, Mira Sorvino, Adrien Brody en ook Jennifer Esposito. Vooral Adrien Brody die een soort van punker speelt vond ik goed opdreef. De film is boeiend en ook soms grof (als Sam Borkowitz weer een slachtoffer maakt).

Deze psychologische Thriller (Horror slaat nergens op) film heb ik puur gekeken vanwege het meespelen van de mooie Sara Malakul Lane, die ik gisteren nog zag schitteren in de Misdaad / Drama film "Jailbait (2014)" en waarin ze veelvuldig haar blote lichaam toont, die twee grote pluspunten heeft, namelijk haar twee ferme siliconenborsten.

Het komt eigenlijk niet vaak voor, maar van deze film snapte ik vrijwel niets en daarom kan ik eigenlijk ook weinig zinnigs zeggen over deze film. Het draait in deze film eigenlijk maar om drie personen, te weten Janie (Sarah Hagan), Savannah (Sara Malakul Lane) en oppas en verzorger Irma (Barbara Crampton) en die gaan uiteindelijk allemaal dood. Beter gezegd Janie vermoordt zowel Irma (haar keel wordt doorgesneden) en Savannah (wordt in de maag gestoken), in die volgorde, en pleegt daarna zelfmoord in bad. Daarna is de film ook afgelopen.

Waarom dit allemaal gebeurt is me een raadsel en de hints die hier en daar worden gegeven, daar snapte ik maar weinig van, zoals de scène waarbij Irma op een gegeven moment tegen Janie zegt:

"When your mother died. I made a promise to your father. That promise means I'm going to spend the rest of my life worrying about you and caring for you. Whether either one of us likes it or not".

Dat zal wel te maken hebben met de geboorte van Janie, waar op een gegeven moment ook naar gerefereerd wordt. Want de geboorte van Janie ging moeizaam (ze bleef vastzitten met haar hoofd) en haar moeder stierf ook vlak na de bevalling. In een flashback zie je op een gegeven moment ook dat Janie in het verleden is aangevallen door een man, maar die man doet maar weinig met haar, behalve dat hij haar een keer slaat. Lijkt me sterk dat ze daarvan een inzinking heeft gekregen. En waarom Janie Savannah stalkt, gevangen neemt en uiteindelijk doodt, is me ook een raadsel.

Het wordt opzicht allemaal wel mooi in beeld gebracht en dat levert ook een aantal aparte scènes op, zoals de scène waarbij Janie in bad ligt en waarbij dan haar benen en oksels geschoren worden door Irma. Naderhand moet Janie van Irma ook naakt in een stoel zitten en haar benen spreiden, waarna Irma haar handen begint in te smeren met zeep of een glijmiddel ? Dus Irma gaat haar tussen de benen schoonmaken of fisten ? Je krijgt het echter niet te zien, dus dat bleef ook een raadsel voor me.

Ik vermoed eerlijk gezegd het eerste, dus schoonmaken, want vlak van te voren klopt ze bij een man (het vriendje van Savannah) aan en begint ze hem te neuken ? De man geniet ervan, maar niet al te lang want uiteindelijk wordt zijn hoofd met een stenen asbak tot moes geslagen (zag er best goor uit) door Janie. Als ze daarna weer thuiskomt, krijgt ze van Irma ook een halsband om gedaan, waarmee ze haar elektrische shocken kan geven (naderhand krijgt Savannah die halsband omgedaan). Waar waarom Janie en Irma doet doen, is me ook een raadsel.

Het enige leuke in deze film (en waarom ik hem ook gekeken heb) is Sara Malakul Lane, die ook in deze film een paar keer haar fraaie lichaam laat zien en het is met name de scène waarbij ze haar hele lichaam toont (daarbij zie je dan een hele tijd haar borsten en haar geschoren poesje) aan Janie, terwijl ze uit bad komt, welke een glimlach op mijn gezicht bracht. Ook Sarah Hagan is een paar keren bloot te zien, maar haar lichaam maakt eigenlijk geen kans tegen het mooie lichaam van Sara Malakul Lane, hoewel ze wel een zeer mooie kont had.

De rol van Sara Malakul Lane is eigenlijk ook niet heel groot en het draait vooral om Sarah Hagan (moet o.a. Yoga oefeningen doen) en Barbara Crampton die hun rollen goed speelden, ondanks dat ik er maar weinig van begreep.

Al met al een psychologische Thriller film waar ik dus weinig van snapte (duurt gelukkig ook maar 80 minuten) en die voor mij alleen de moeite waard was om te kijken vanwege de mooie Sara Malakul Lane. Maar beter had ik deze film niet kunnen kijken en regisseur Ben Cresciman heeft waarschijnlijk gedacht "Had ik deze film maar niet gemaakt", want hij heeft daarna geen andere films meer gemaakt.

Deed me ook denken aan Event Horizon maar met 1 verschil deze is stukken minder. Het verhaal boeide niet echt (de hoofdrol spelers moesten zogenaamd specialisten voorstellen maar ze maakte de domste fout die er maar is ?) en spannend was het nooit. Ik was blij dat de film was afgelopen. Helaas heb ik deze film in de bioscoop gezien zodat het me ook nog eens geld heeft gekost.

Aardig drama met hier en daar wat leuke komische noten (dankzij Alan Arkin). De cast en met name Amy Adams deden het best goed. Het verhaal (grotendeels best somber) stelt overigens niet zoveel voor en ben je ook snel vergeten maar als geheel was de film goed te kijken. Wel jammer dat bepaalde karakters niet echt uitgewerkt zijn zoals de eenarmige man, maar dat komt natuurlijk ook door de korte duur van de film. Zelfs met 4 reclameblokken (vreselijk gewoon en daarom kijk ik ook maar zelden een film op een commerciële zender) erin duurde het nog kort.

"Suntan" is een "coming-of-middle-age" Griekse Drama film en richt zich op Kostis (Makis Papadimitriou), een arts van middelbare leeftijd die vlak voor kerstmis naar het kleine Griekse eiland Antiparos verhuist om te werken als de plaatselijke huisarts. Hij komt aan op het eiland met een veerboot, waar hij de enige passagier is die van boord gaat in het rustige resort, maar men heeft tegen hem gezegd dat het tijdens de zomermaanden verandert met de komst van hordes hedonistische jonge mensen die vastbesloten zijn om hard te feesten en te neuken. De zekere lokale gladjanus Takis (Yannis Tsortekis), die kennis met hem maakt in een restaurant, zegt over dat laatste tegen Kostis.

"Summer will be here soon... Loads of pussy, mate. Loads of pussy... We get all sorts here... But young pussy is the hottest."

We krijgen al snel te zien dat dit geen leugen was. Er is volop naaktheid op de stranden, clubs die hun deuren niet sluiten voor zonsopgang en feesten in overvloed. Zon, zee en seks, alles is aanwezig op het het kleine Griekse eiland Antiparos. Kostis maakt ook al snel kennis met de jonge toeristen op het eiland, wanneer een handvol plezier zoekende toeristen zijn spreekkamer binnendringt met de aan haar been verwonde Anna (Elli Tringou). Anna is een prachtig Grieks meisje met vlasblond haar, die jong genoeg is om zijn dochter te zijn en ze wordt geïntroduceerd via het liedje "Anna" van de Duitse muziekgroep "Trio". Het groepje haalt grappen met Kostis uit en Anna flirt met hem en zegt ook tegen hem:

"You're the best doctor in the world! You save my life!"

Waarna zij hem zoent en waarop hij met een blij gezicht zegt:

"And you made me laugh."

Ze nodigt hem ook uit om met hen mee te gaan (ze zegt daarbij ook dat hij dan meer zal lachen) op een plaatselijk naaktstrand als hij klaar is met zijn werk voor die dag. Het is makkelijk in te zien waarom een ​​man bijna onmiddellijk verliefd kan worden op Anna.

Ondanks dat de dikke, kleine en kalende veertiger Kostis een beetje gespannen en introvert is, gaat hij op de uitnodiging in om bij zijn nieuwe jonge vrienden, en vooral natuurlijk Anna, aan te sluiten, alsof hij hoopt dat er iets van hun jeugdige vitaliteit en spontaniteit op magische wijze op hem zou afstralen. In het begin heeft hij ook veel plezier met hun en zeker met Anna. Als hij naar de volledig naakte Anna zwemt en vraagt ​​hoe het met haar been is, laar ze haar benen zien door onder water te duiken en haar benen ondersteboven voor hem uit te spreiden.

Terwijl Kostis meer tijd besteedt aan het innemen van Anna's gezelschap en drank, klagen de dorpelingen over zijn gedrag, zoals het wegsturen van een oudere vrouw na werktijd die klaagt over rugpijn. Ook verslaapt Kostis zich regelmatig en verschijnt hij in zijn operatiekamer met een kater, waarbij hij een excuus verzint dat hij een toerist behandelde voor een noodgeval. Het is jammer dat Kostis niet kan zien dat zijn omgang met Anna en haar gezelschap niet goed voor hem is en dat ze samen eigenlijk even oppervlakkig en leeg zijn als spontaan en levendig.

Uiteindelijk nodigt Anna hem uit om met haar alleen naar een afgelegen strand te gaan, waar de twee ook seks hebben. Beschaamd over het te snel klaarkomen, verontschuldigt Kostis zich. Anna veegt het van tafel en zegt dat hij in de zomer veel tijd zal hebben om het goed te maken en ze zullen elkaar later die dag nog zien. Dat laatste gebeurt echter niet en Anna en haar gezelschap zijn de komende dagen ook nergens te bekennen. Kostis besteedt het grootste deel van zijn tijd aan het zoeken naar hen op de stranden en bars, en raakt steeds meer gefrustreerd en dronken. Takis vindt Kostis in een bar en moedigt hem aan om met hem te feesten. Ze pikken de vrouwelijke toerist Tzina (Maria Kallimani) op, die uiteindelijk gefrustreerd raakt door het seksueel agressieve gedrag van Takis. Kostis komt op voor haar, waardoor Takis woedend wordt op Kostis (hij zegt ook tegen hem "Fuck off, you cock-blocker!"), en zij heeft daarna ook orale seks met Kostis waar hij niet echt van geniet, want Kostis wil alleen maar Anna.

Kostis begint zich vanaf dan ook steeds meer raar te gedragen en ook begint hij steeds meer te drinken. Als hij Anna uiteindelijk na vijf dagen weer treft. Spring zij in zijn armen en zegt ze:

"My little doc! How are you?"

Maar Kostis is boos en eist een verklaring van haar waar ze de afgelopen vijf dagen was en waarom ze niets tegen hem gezegd heeft. Als ze vertelt dat ze het eiland voor een aantal dagen verlaten hebben, hekelt hij haar voor het verlaten van het eiland zonder het hem te vertellen. Wanneer ze beledigd raakt, verontschuldigt hij zich en belijdt hij zijn liefde voor haar, maar Anna wordt alleen maar onvermurwbaarder en ze geeft aan dat ze hem niet meer wil zien en dat hij moet vertrekken. Naderhand zegt ze ook tegen hem:

"Your behaviour is starting to get very alarming,"

En dat klopt ook, want Kostis begint steeds meer op een psychopaat te lijken, hij verwaarloosd zijn werk (hij wordt op een gegeven moment ook ontslagen door de burgemeester) en hij stalkt Anna ook overal (o.a. op het strand en in bar) en ook als ze naar een damesdouche gaat. Hij wacht dan tot Anna klaar is met douchen en als ze naar buiten komt zegt ze tegen hem:

"Have you lost your mind? What the fuck are you doing in here?"

Ook ziet hij haar seks hebben met iemand anders. Vanaf dan wordt de film ook alleen maar verontrustender, tot het misschien wel het te abrupt einde.

In een dronken bui valt hij dan Anna's vrienden aan in een bar en ontvoert hij haar in een toilet. Daar drogeert hij haar met een injectie en haar bewusteloze lichaam sleept hij dan terug naar de kliniek. Daar trekt hij haar korte broek en slipje uit, maar hij gaat niet door met haar te verkrachten. Nadat hij haar gecontroleerd heeft, begint hij te huilen en maakt hij de oorspronkelijke wond op haar been schoon en verzorgt hij haar. Daarna is de film na precies 100 minuten afgelopen.

Ondanks het abrupte einde en het vervelende gezelschap (ik vond ze vooral irritant) van Anna, vond ik "Suntan" best een aardige film, waarin ook best veel naaktheid te zien is in de vorm van borsten, billen en schaamstreken (zowel vrouwelijk als mannelijk) en dat o.a. van Elli Tringou, Milou Van Groesen (als de irritante Mila) en Hara Kotsali (als Alin). Ook de hoofdrolspelers in de film deden het best goed en de Griekse regisseur Argyris Papadimitropoulos (de achternaam spreek je uit als "Papa-laa-me-piemel-los" ) gebruikte hiervoor een mix van een professionele en niet-professionele acteur. Makis Papadimitriou als Kostis is goed ingeburgerd als acteur en komiek in Griekenland, terwijl het voor de mooie Elli Tringou als Anna haar filmdebuut was. Beide zijn perfect gecast voor hun rol.

Verder vond ik de film nergens echt saai of langdradig, is de ouderwetse jaren 70 muziek in de clubs / bars leuk om te horen en regisseur Argyris Papadimitropoulos heeft ook oog voor details, want de meeste zomerse strandbeelden met het prachtig blauwe water werd op fraaie wijze in beeld gebracht en het meest gedenkwaardig beeld in de film is misschien wel de extreme close-up van een tong (van Kostis) die zand uit een oogbol (van Anna) likt. Dus visueel gezien zat het ook wel goed met "Suntan".

Al met al is "Suntan" een intrigerende en zeer onvoorspelbare Drama film, die zeker de moeite van het kijken waard is en dat vooral dankzij de hoofdrolspelers Makis Papadimitriou en Elli Tringou en de laatste is ook nog eens regelmatig volledig naakt te zien met mooie zomerse beelden op de achtergrond en dat is zeker ook een pluspunt voor deze film.

Ach voor kinderen is dit zeker een geslaagde film en voor volwassenen is deze film ook wel enigszins te bekijken. Het is inderdaad een soort van boze ET meets The Goonies. Het verhaal was best onderhoudend en de beelden inclusief special effecten zagen er best fraai uit, de cast (kinderen) deden het ook best leuk. Het grote manco van deze film als volwassenen vind ik de sentimentele bullshit en de romantiek bullshit die zeer flauw en erg cliché was. Het einde vond ik overigens best waardeloos en ik moest bijna een teiltje halen om in te

Maar al met al is deze film me best nog meegevallen en keek hij zich best lekker weg, zeker in het eerste uur. Wel overigens belachelijk dat die kinderen auto konden rijden want ze waren net 12-14 jaar

Heeft iemand het gehaald om deze troep helemaal uit te kijken ? Als je de poster al ziet weet je eigenlijk al genoeg, wat een ellende allemaal. Het verhaal is te idioot voor woorden en hetzelfde geldt voor de uiterst beroerde special effecten. Dat beroerde geldt eigenlijk ook nog voor de uitvoering van het verhaal en voor de zeer goedkope cast (waarschijnlijk vooral bestaande uit vrijwilligers) . Die Sarah Lieving met haar flinke decolleté hebben ze volgens mij rechtstreeks uit een pornofilm gehaald. Ik heb het met pijn en moeite 30 minuten kunnen volhouden en aan de overige 60 minuten heb ik totaal geen behoefte. Lijkt me ook sterk dat die laatste 60 minuten nog invloed zullen hebben op een hoger punt. Dit was echt een film om van te

Wel een grappige documentaire (vooral toen hij moest kotsen ), al zal ik er geen hamburger minder op eten. Na 30 minuten heb je het wel gehad met deze film en wordt het een lange zit om de film helemaal uit te kijken.

Best een leuke tienerkomedie. Het verhaal stelt opzicht niet veel voor maar de uitvoering en de vele grappige situaties waren goed en leuk gedaan. Ook de cast deed het zeer leuk en dan vooral Jonah Hill en Christopher Mintz-Plasse. De laatste vind ik eigenlijk een sukkel maar in deze film speelde hij leuk. Trouwens ook de twee politieagenten gespeeld door Bill Hader en Seth Rogen waren zeer leuk. Vooral de situaties omtrent hen in combinatie met Christopher Mintz-Plasse vond ik min of meer de hoogtepunten van deze film. Ook het telefoongesprek met de haperende telefoon tussen Michael Cera en zijn vriendin vond ik zeer geslaagd. Maar ook de rest van de film bevat veel komische situaties. Veel acteurs in deze film zijn door deze film doorgebroken en je ziet ze sindsdien ook best vaak terug in films. Helaas heb ik wel de gewone versie gezien (was immers op TV) en niet de unrated versie dus het bloot in deze film heb ik helaas gemist. Misschien toch een keertje de unrated versie pindakazen.

Draak van een komedie met heel af en toe een grappig moment. Het beste van de film is nog de duur want hij duurt maar iets van 80 minuten. En dat is eigenlijk al te lang. Jammer dat ik hem gekeken heb.

Ik ben eigenlijk nooit een fan geweest van Superman, maar deze verfilming was eigenlijk best aardig. Dat laatste komt natuurlijk vooral vanwege de uitstekende cast en dan natuurlijk vooral Christopher Reeve als Superman en Gene Hackman als Lex Luthor. De film is nu natuurlijk aardig gedateerd, maar destijds zag het er best allemaal fraai uit. De film weet verder redelijk te boeien maar is wel wat aan de lange kant, waardoor het soms wat langdradig is.

Zeker geen slechte opvolger van het eerste deel en gelukkig is de filmduur ook wat korter. Het verhaal is wederom vermakelijk en ook met de uitvoering zit het wel goed. Dat laatste komt o.a door de drie criminelen van Krypton, waarvan ik Sarah Douglas wel een fraaie verschijning vond. Gelukkig speelt ook min of meer dezelfde cast uit het eerste deel mee, waardoor alles vertrouwd oogt.

De film is natuurlijk inmiddels aardig gedateerd waardoor sommige scenes nu meer op de lachspieren werken dan destijds bedoeld was. Wie trouwens ook op de lachspieren werkt is het leuke rolletje van Clifton James als Sheriff.

Al met al gewoon een leuk vermakelijk tweede deel.

Ondanks het toevoegen van de altijd wek leuke Richard Pryor, was dit derde deel een behoorlijk tegenvaller. Het verhaal stelt weinig meer voor en is ook behoorlijk flauw en kinderachtig. Dat Gene Hackman dit keer niet mee doet is ook al een afknapper want zijn vervanger Robert Vaughn (als Ross Webster) kan absoluut niet overtuigen. Gelukkig zijn wel Christopher Reeve (Superman) en Margot Kidder (Lois Lane) weer van de partij. Het toevoegen van Richard Pryor moest natuurlijk zorgen voor humor, maar eerlijk gezegd is men daar niet echt in geslaagd want vaak was de humor flauw.

Dit laatste deel van Superman met Christopher Reeve, staat betiteld als een Actie / Avontuur film en dat is het ook, maar qua uitvoering is het meer een Komedie / Drama geworden want de uitvoering (dramatisch slechte en ongeloofwaardige effecten, met als dieptepunt het gedoe in de ruimte) van het flauwe verhaal werkt op de lachspieren en de uitvoering is ook nog eens gewoon dramatisch slecht. En dat ondanks de terugkeer van Gene Hackman.

Al met al had Christopher Reeve een veel betere laatste Superman film verdiend.

Alleen al de openingsscène was geweldig met Martin Bormann in een truck (hij had ook een service station) met keihard een Nazi liedje op de achtergrond Op zijn truck stonden o.a. de initialen HH oftewel Heil Hitler. Het verhaal zit zeer leuk en komisch in elkaar en met de uitvoering (had wel iets korter gemogen) zat het ook meer dan goed. Het begin met de psychopaat politieagent (geweldig gespeeld door Charles Napier) was zeer goed maar ook zeer gewelddadig. De manier waarop hij de schone Shari Eubank (zeer fraaie meid overigens die ook een dubbelrol speelt) in elkaar schopte en uiteindelijk liet elektrocuteren was zeer grof. Het gevolg van die daad is dat Clint Ramsey (goed en leuk gespeeld door Clint Ramsey) op de vlucht slaat en terecht komt in bizarre komische situaties waarbij zeer fraaie rondborstige vrouwen een hoofdrol spelen. De meeste situaties zijn leuk en een enkele flauw (die met de buggy). De situatie op de boerderij met de Oostenrijkse Soul (de zeer fraaie Uschi Digard) was zeer komisch. Ze had trouwens ook nazi trekjes Op het einde komt Charles Napier er weer in voor en hij was weer lekker grof opdreef en ook vrouwonvriendelijk Het einde was goed en eigenlijk ook best spannend.

De cast deed het goed en leuk en het vrouwelijk schoon (echte veel mooie exemplaren) was ruimschoots aanwezig o.a. weer met Haji die al in eerdere films heeft meegespeeld. Ze had trouwens maar een heel klein rolletje in deze film. De beelden van de omgeving zagen zoals vrijwel altijd in een Russ Meyer mooi uit en hetzelfde geldt wederom voor de muziek.

Dit is zeker niet de beste film van Louis de Funès, maar het verhaal was op zich wel leuk gevonden want hoe bedenk je een verhaal waarin door tumult een auto van de weg raakt en belandt in een boom (aan de rotsen en boven de zee) en waar dan vrijwel het hele verhaal zich in afspeelt

Het leuk verzonnen verhaal zit leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan inclusief het visuele gedeelte van de omgeving waar het verhaal zich afspeelt. Ook valt er genoeg te lachen en natuurlijk vooral om driftkikker Louis de Funès. De overige cast (wel vrij beperkt) doet het ook best verdienstelijk en het is best geinig dat Geraldine Chaplin, die het oudste kind is van de bekende acteur en komiek Charlie Chaplin, ook een rol heeft in deze film als de jonge vrouw (ze zag er ook best fraai uit en zeker door de zomerse omstandigheden waardoor ze op een gegeven moment half ontbloot, er valt overigens wel geen bloot te zien, in te auto te bewonderen is) met schoothondje die Louis de Funès onderweg meeneemt. En hetzelfde geldt voor de zoon van Louis de Funès te weten Olivier De Funès, in de rol van jonge lifter.

Omdat het verhaal zich hoofdzakelijk afspeelt in de auto krijg je ook min of meer een band met de karakters en creëer je ook een aardig sfeertje. Bij dat laatste helpen de zomerse omstandigheden ook een handje mee. Hier en daar is de film wel wat saai en ook wat langdradig en dat heb je natuurlijk al snel als een film maar draait om drie personages (het hondje tel ik wel even niet mee) en één locatie. De film duurt met circa 90 minuten wel niet lang, waardoor hij lekker wegkijkt.

Al met al gewoon een leuke ouderwetse klassieker van Louis de Funès die vroeger wel eens te zien was op de televisie en die natuurlijk ook gemaakt is in een goed bouwjaar