Opinions

Na het goede "Jailhouse Rock" film is dit een uitstekend vervolg met wederom een excellerende Elvis Presley. Ook hier is het verhaal weer best aardig en boeiend, is de cast goed (o.a. Walter Matthau), steelt Elvis Presley de show en zijn de liedjes op zijn best. Het is ook meen ik de langste film met Elvis Presley. De vele films die Elvis Presley hierna maakte kunnen allemaal niet tippen aan deze twee films met hem en zijn allemaal wat flauwtjes.

Deze tweede echte King Kong verfilming (de eerste stamt uit 1933) uit 1976, was afgelopen woensdagnacht te zien op de Duitse televisiezender "WDR" en daarop heb ik hem voor een gedeelte ook gezien. De gedeeltes die ik gemist heb (zoals de eerste 30 minuten van het verhaal en ook het laatste gedeelte, omdat ik geen zin had om deze film te bekijken tot na 3:00 uur in de nacht), heb ik de dag erna bekeken (ik heb wel nog eerst "Star Wars: Episode VIII - The Last Jedi (2017)" te bekijken in de bioscoop) door deze film te pindakazen.

In deze remake draait het om vertegenwoordiger Fred Wilson (Charles Grodin) van oliemaatschappij "Petrox Oil" en paleontoloog Jack Prescott (Jeff Bridges), die met de boot "Petrox Explorer" vanuit Indonesië varen naar een onbekend eiland omringd door mist, omdat Fred Wilson denkt dat er veel olie te vinden is. Op hun reis naar het eiland vinden ze Dwan (Jessica Lange) in een reddingsboot in het water, die ze oppikken en meenemen. Wanneer ze het eiland bereiken, vinden ze de bewoners van het eiland een grote gorilla aanbidden, genaamd "Kong". De bewoners nemen Dwan gevangen om haar te offeren aan het reusachtige beest, maar Fred Wilson vangt uiteindelijk "Kong" en brengt hem naar "New York" om hem tentoon te stellen als "King Kong" (heeft dan ook een kroon op zijn hoofd). Kong ontsnapt echter in "New York" en zaait daarbij angst en paniek wanneer hij zijn geliefde Dwan probeert te hervinden.

Hoewel het verhaal me best wist te vermaken, is het ook best flauw, slecht en fout en dat laatste vooral omdat "Kong" in dit verhaal wordt neergezet als een geile reuzen aap (tijdens een bepaalde scène kleedt hij Dwan ook met zijn vinger wat uit, waarbij hij dan geil en met verlangen naar haar kijkt) en over hem wordt in deze film o.a. het volgende gezegd:

"Die meid is misschien op de vlucht voor een geile reuzen aap"

"Het is niet iemand. Het is een dier dat probeerde je te verkrachten"

Ondanks dat het verhaal me best wist te vermaken, weet het wel niet echt te boeien, laat staan dat het ergens spannend wordt. Hier en daar zit er wel wat actie in zoals het moment dat Kong gaat vechten met een reuzenslang (die hij bij zijn bek uiteindelijk opentrekt) en als er op hem geschoten wordt met geweren, vlammenwerpers en helikopters en de laatste twee tijdens het best tragische einde (waarbij je ook de hartslag van Kong hoort stoppen), welke zich afspeelt bij het "World Trade Center" en waarbij het mooi was om beide Twin Towers weer eens terug te zien, die ook beiden gebruikt werden (Kong springt namelijk op een gegeven moment van de ene naar de andere Twin Tower, waarna hij bestookt wordt door machinegeweren vanuit helikopters en uiteindelijk zwaar gewond naar beneden valt, waar hij dan dood gaat).

Geregeld is het verhaal dus lachwekkend, flauw en slecht en vooral als Kong in New York is en ontsnapt en hij daar steeds makkelijk Dwan weet te vinden, die o.a. samen met Jack Prescott (die net zoals Kong verliefd is op haar ) vlucht met de trein (die Kong dan stopt met zijn hand en ook sloopt) en zelfs als ze met Jack Prescott in een bar gaat. Slecht is overigens ook de rol van Jessica Lange als Dwan, die in deze film vooral als een sekssymbool wordt neergezet (in de reddingsboot heeft ze een doorschijnende zwarte jurk aan, waardoor je haar borsten eventjes kunt zien) en de ene naar andere onzin dialoog uitkraamt (haar geschreeuw tegen "Kong" was best irritant) zoals:

"Heb je wel eens iemand ontmoet wiens leven is gered door de film "Deep Throat ?"

Dat laatste moet ik wel eventjes toelichten, want op het moment dat iemand haar deze film wilt laten zien op een boot, explodeert deze en komt zij als enige terecht in de reddingsboot. Overigens is alleen eventjes de reddingsboot te zien met Dwan erin en voor de rest hoor je alleen via de radio tijdens een storm op zee, de noodkreet "mayday mayday".

Het was voor Jessica Lange haar eerste rol in een film en bijna haar laatste rol, want de critici waren ontevreden over haar optreden en ze kreeg dan ook zeer slechte kritieken. Pas na drie jaar was ze weer te zien zijn in een andere film, en uiteindelijk is het ook nog goed gekomen met haar filmcarrière (twee keer een "Oscar" gewonnen bij de "Academy Awards" en nog een aantal keren genomineerd).

Nederland wordt overigens ook genoemd in deze film en dat tijdens een de eerder genoemde storm op zee, waarbij de kapitein van de boot "Petrox Explorer", te weten Ross (John Randolph), de onderstaande leuke opmerking zegt tegen Fred Wilson, die misselijk aan het worden is terwijl ze aan het eten zijn:

"Dit doet me denken aan Amsterdam. Heb je wel eens rauwe haring met bier en een ijsje erachteraan gegeten ?"

De cast bestaat buiten de bekende Jessica Lange (die er best mooi uitzag en ook steeds weinig kleding draagt) verder uit o.a. de bekende acteurs Jeff Bridges (in de rol van paleontoloog Jack Prescott, die stiekem aan boort klimt van de boot "Petrox Explorer" en daarbij dan aangesteld wordt als fotograaf), Charles Grodin (in de rol van vertegenwoordiger Fred Wilson, die uiteindelijk door Kong dood wordt getrapt als hij in New York uit zijn kooi ontsnapt), Ed Lauter (als matroos Carnahan, die op een gegeven moment samen met anderen door Kong van een boomstam over een ravijn wordt afgegooid) en eigenlijk ook Julius Harris (in de rol van donkere matroos Boan, die als enige de val van de boomstam overleefd en op een gegeven moment zegt tegen Jack Prescott "Ik ga me niet afbeulen voor blanken" ). Buiten Jessica Lange die het dus gewoon slecht deed, deden zij het wel nog enigszins verdienstelijk.

Visueel gezien zag het er eigenlijk best allemaal wel aardig uit (zeker voor een film uit 1976 en de film won niets voor niets de "Oscar" tijdens de "Academy Awards" voor beste visuele effecten) en dan doel ik vooral op "Kong" (o.a. een gebouwde 12 meter hoge mechanische Kong, die het grootste mechanische wezen is welke ooit is gebouwd, maar ook gewoon door een acteur in een pak), die wel nooit echt dreigend overkomt en natuurlijk spatten ook de jaren 70 van het scherm, waarbij o.a. Jeff Bridges flink behaard is middels een behoorlijke baard en bakkebaarden.

Al met al vond ik het leuk om ook deze King Kong verfilming eens gezien te hebben (waarschijnlijk heb ik deze film vroeger als kind al eens gezien, maar is deze me nooit bijgebleven). Maar omdat het verhaal vooral flauw, slecht en fout is, weet deze film wel nergens indruk te maken en met circa 130 minuten duurt deze film eigenlijk ook wel aan de lange kant (na circa 50 minuten verschijnt "Kong" pas in het verhaal).

P.S. regisseur John Guillermin heeft na deze film ook nog de King Kong film "King Kong Lives (1986)" gemaakt, die schijnbaar heel slecht is, maar die ik toch uit nieuwsgierigheid ga bekijken.

Goede film met vaak schitterend camera werk. Ook de special effects zagen er zeer mooi uit. De film begint een beetje traag (zeg maar erg traag) maar zodra ze op het eiland belanden begint de film pas echt te boeien en wordt het zelfs spannend.

De cast voor deze film was ook prima bezet met Naomi Watts, Jack Black en Adrien Brody. Vooral de laatste vond ik prima.

Deze King Kong film is het vervolg op de mislukte remake "King Kong" uit 1976 (eveneens van dezelfde regisseur), die ik in de afgelopen dagen heb bekeken, en ondanks dat ik kon weten dat dit wel eens een hele slechte film zou kunnen zijn, heb ik hem gisteravond toch bekeken (zelfkastijding heet dat ) en vooral omdat ik zag dat Linda Hamilton (vooral natuurlijk bekend vanwege de eerste twee "Terminator" films) erin meespeelde. En na de film gezien te hebben (al vrij snel begon ik daarbij de film op 1,5 en 2,0 snelheid vooruit te spoelen, waarbij ik wel nog ondertiteling had en ook geluid) moet ik zeggen dat de kitscherige en zwaar overdreven filmposter beter is dan de film zelf, want die is gewoon troep.

In dit vervolg draait het om dokter Amy Franklin (Linda Hamilton), die erin geslaagd is om de reuzenaap "Kong" gedurende tien jaar kunstmatig in leven te houden. Nu heeft ze echter bloed nodig om "Kong" een kunsthart te kunnen geven. De avonturier Hank Mitchell (Brian Kerwin) die in de jungle van Borneo is, komt dan ook als geroepen en vooral omdat hij wonder boven wonder een vrouwtjes "Kong" gevangen heeft. Ze wordt naar Amerika gebracht om "Kong" een bloedtransfusie te geven. Nadat "Kong" is bijgekomen van de succesvolle operatie en het vrouwtje heeft geroken, breekt de hel los en ontsnappen de twee apen en wordt de jacht op hun opnieuw geopend.

Het hele verhaal (de film opent overigens met een samenvatting van circa twee minuten van het einde van de film "King Kong (1976)", waarna we in 1986 in Atlanta in een instituut belanden) en de uitvoering ervan is gewoon flauw, slecht, oogt goedkoop en lachwekkend en is eigenlijk te achterlijk voor woorden. Ook in dit vervolg wordt "Kong" weer neergezet als geile reuzen aap en dat is in dit vervolg o.a. te zien aan zijn daden (hij maakt namelijk het vrouwtje "Kong" gelijk zwanger), maar ook weer aan een aantal dialogen, zoals onderstaande:

"De geile reus ruikt een vrouwtje van kilometers afstand".

Sowieso zijn de dialogen in deze film geregeld lachwekkend, zoals de scène waar Hank Mitchell en het vrouwtje "Kong" per vliegtuig in Amerika aankomen en journalisten hem vragen stellen en hij daarop antwoorden geeft zoals:

Journalist: Hoe kreeg u haar uit de jungle ?
Hank: Met een spoor bananen.

Journalist: Laat u haar dekken ?
Hank: Of ik dat zelf ga doen ?

Toen was de film overigens nog enigszins leuk, maar helaas gaat het vrij snel bergafwaarts met het verhaal, als "Kong" en "Lady Kong" (zo wordt het vrouwtje namelijk genoemd) ontsnappen en er dan een romance tussen hun ontstaat (echt lachwekkend slecht), wat uiteindelijk resulteert dat "Lady Kong" zwanger raakt (je ziet dan ook duidelijk dat ze opeens borsten heeft) en op het einde een zoon baart. "Kong" ziet zijn zoon overigens maar eventjes, omdat hij uiteindelijk weer dood gaat aan zijn zware verwondingen opgelopen tijdens het eindgevecht met het leger, waarna "Lady Kong" en haar jong gaan daarna terug naar Borneo. De film (die circa 95 minuten duurt) is daarna gelukkig ook afgelopen.

Overigens is het ook wel lachwekkend als je "Kong" op een gegeven moment krokodillen ziet eten, hij op een Lamborghini trapt (daarbij wordt dan door een jongen gezegd, die in de auto wilde stappen, "Mijn vader vermoordt me"), er een golfbal tegen zijn hoofd wordt geslagen en als hij door jagers bedolven wordt onder stenen (de jagers hebben namelijk springstof gebruikt), waarbij alleen nog zijn hoofd uitsteekt. De jagers hadden dat wel beter niet kunnen doen (en al zeker niet hem daarna pesten/pijnigen met vuur), want als "Kong" zichzelf bevrijdt, trekt hij boos één van de jagers uit elkaar en een ander eet hij zelfs op.

Visueel gezien zit het er allemaal belabberd en erg goedkoop uit en vooral "Kong" als zwarte aap en "Lady Kong" als bruine aap, die grotendeels gespeeld werden door een acteur in een pak. De film was sowieso financieel gezien een flop en bracht slechts 4,7 miljoen dollar op in de bioscopen, terwijl de kosten voor het maken ervan 10 miljoen dollar waren.

De cast weet deze film ook niet te redden, waarbij ik wel moet zeggen dat Linda Hamilton en Brian Kerwin het nog enigszins verdienstelijk deden en dat omdat Brian Kerwin voor een heel klein beetje humor zorgt en Linda Hamilton omdat ze er wel leuk en mooi uitzag (loopt ook regelmatig rond met naaldhaken) en ze is bij één scene ook heel eventjes topless te bewonderen en dat als ze uit een slaapzak stapt, waarin ze samen met Hank Mitchell heeft geslapen. De overige cast is tenenkromend slecht en dan doel ik vooral op John Ashton in de achterlijke en clichématige rol van kolonel Nevitt, die koste wat kost "Kong" wilt doden. Net als "Kong" zal hij het ook niet overleven, want "Kong" slaat hem uiteindelijk met de vuist dood.

Al met al is dit gewoon een erg slechte King Kong film, die het aankijken eigenlijk ook niet waard is (hooguit nog voor Linda Hamilton) en waarbij werkelijk alles ook flauw, slecht, goedkoop en lachwekkend is.

Deze film heb ik altijd vreselijk gevonden en ik snap ook niet echt wat hieraan grappig is, want het verhaal is te achterlijk voor woorden en hetzelfde geldt voor de uitvoering.

Het begin was nog wel leuk met de executie (per ongeluk) van het voltallige Engels hof tijdens een fotosessie. Maar daarna slaat het gewoon nergens op en was het ook nergens meer leuk. Ook de rol van John Goodman (die ik normaal gesproken best leuk vind) in de rol van koning vond ik nergens leuk en zeker niet de flauwe capriolen die hij uithaalde. De enige twee personen die deze film nog een beetje redden zijn de oudgedienden Peter O'Toole en John Hurt.

De film duurt gelukkig niet echt lang, maar het is gewoon een kwelling/martelgang om deze film helemaal uit te zitten.

Dat was destijds natuurlijk een kloon van Indiana Jones en dan in alle opzichten. Het leuke van deze film (achteraf gezien dan) is eigenlijk dat dit min of meer het debuut is van Sharon Stone in een film. Ondanks dat het een behoorlijk slechte film is heeft het Sharon Stone wel windeieren opgeleverd want haar carrière ging daarna voorspoedig, het tegenover gestelde is eigenlijk gebeurt met Richard Chamberlain.

De beelden waren fraai (net zoals Eva Green) en het verhaal was best goed gevonden maar de uitvoering viel toch tegen. De film is opzicht wel boeiend maar het wordt nergens spannend en echt hoogstand wordt er ook niet in gespeeld.

Best wel een leuke en vooral vermakelijke jaren 70 Sciencefiction / Horror film, waarin spinnen dit keer centraal staan. Van dit soort films waarin dieren een bedreiging voor de mens vormen zijn er in de jaren 70 behoorlijk wat gemaakt met o.a. mieren, schorpioenen, kikkers, leeuwen, piranha's, spinnen, etc. Hoogstaand zijn ze meestal niet, maar ze zijn wel meestal vermakelijk en dat geldt zeker ook voor deze film.

Het eenvoudige verhaal (leuke muzikale opening overigens) zit best aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering inclusief het visuele aspect. Ook weet het verhalen te boeien en is het soms zelfs wat spannend. Dat men ook echte spinnen (tarantula's in dit geval) heeft gebruikt en ook best veel, maakt het alleen maar realistischer en ook wat enger want spinnen zijn niet echt mijn favorieten dieren. Ook zit er in het begin van de film wat droge humor zoals het moment dat de hond van het zwarte boerengezin zoek is en de boer daarop zegt:

"De hond is zo dom, dat hij waarschijnlijk de weg niet meer terug weet"

Opzicht begint het verhaal nog best rustig en misschien ook wat luchtig en flauwtjes, maar gaande weg het verhaal wordt het best heftig en de vele duizenden spinnen die het kleine stadje op een gegeven moment in hun greep hebben gaan flink te keer. Er wordt hierboven verteld (en ook de poster is behoorlijk misleidend) dat het om grote spinnen gaat, maar dat is gelukkig niet het geval (zou het verhaal er ook minder realistisch opmaken) want het gaat om gewone tarantula's die wel door toedoen van bestrijdingsmiddelen (DDT in dit geval) een sterker gif hebben ontwikkeld en ook intelligenter zijn geworden. Het einde vond ik overigens geweldig gevonden en de muziek die daarna volgt is ook leuk gedaan (net zoals men in het begin deed).

De cast doet het verdienstelijk en met name William Shatner (in de rol van veearts Rack Hansen) en de niet onaardige Tiffany Bolling (in de rol van wetenschapster). De laatste is overigens ook nog eventjes topless te zien als ze vanuit de douche en handdoek pakt. Al met al vond ik dit een leuke en vermakelijk film en die zich vanwege de duur ook nog eens lekker wegkeek.

Prima film met een spetterend begin. Het verhaal is goed en weet vanaf de eerste minuut te boeien. Zeer goed gespeeld door Jamie Foxx.

Er zitten een paar grappige momenten in (vooral in het eerste gedeelte van de film) en Vanessa Angel zag er mooi uit maar echt geweldig was het allemaal niet. Bill Murray vond ik zeer irritant in deze film (alleen het familie promotie filmpje van hem was wel grappig) en om Randy Quaid heb ik volgens mij helemaal niet hoeven te lachen m.u.v. toen hij zijn bowlingscore vertelde. Ik heb zo wie zo geen hoge pet op van Randy Quaid. Beetje overschatte acteur.

Deze film is eens leuk omgezien te hebben maar meer ook niet.

Het wederom ouderwetse (jaren 60 en 70) James Bond-achtige dertien in een dozijn verhaal, mag dan wel niet zoveel voorstellen en is misschien ook wel wat flauw, maar dit vervolg keek zich ondanks de lange duur (maar liefst 135 minuten) wel lekker weg en is daarom zeker nog vermakelijk (vooral door de actie en de cast) om naar te kijken. Ik heb deze Actie / Avontuur film wel over twee dagen bekeken, want toen ik er gisteravond (rond 23:00) aan begon met een biertje, viel ik na circa 60 minuten in slaap en heb ik de rest van de film vanmiddag afgekeken (het was buiten toch grauw en koud weer).

Wat "parcivalis" hierboven zegt klopt eigenlijk ook wel, want deze film is tevens een soort van reclame voor sterke drank en vooral Whiskey (zowel Amerikaanse als Schotse) en een aantal personen in het verhaal hebben ook de naam van sterke drank zoals agent Whiskey, agent Tequila en hun baas Champagne, die deel uitmaken van een verwante spionnenorganisatie in Amerika, die o.a. handelen in Whiskey.

In dit vervolg staan de "Kingsman" voor een nieuwe uitdaging en nieuwe vijand. Als ze hun hoofdkwartier en een aantal lotgenoten (waaronder Roxy) verliezen en de wereld gegijzeld wordt door een virus (aangebracht in drugs), ontdekken ze een verwante spionnenorganisatie in de Verenigde Staten, te weten de "Statesman" in de staat Kentucky. In het nieuwe avontuur dat de kracht en de intelligentie van hun agenten tot het uiterste zal testen, moeten deze twee geheime elite-organisaties samenwerken om een meedogenloze en gemeenschappelijke vijand te verslaan. Dit alles om de wereld te redden.

Hoewel het verhaal wat aan de flauwe kant is en ik de zeer nep ogende circa 10 minuten durende actievolle opening (voorzien van muziek van Prince en wel het nummer "Let's Go Crazy") in een taxi tenenkromend slecht vond, heb ik me toch nog best goed vermaakt met de leuke uitvoering van het verhaal, welke vol zit met leuke (o.a. door robothonden met drilboren als tanden, bommen die in blauw hars exploderen, een koffer die is uit te vouwen tot een schild en menselijke gehaktmachines) en spectaculaire actie (zoals de scène in de skilift) en leuke personages, waarvan helaas wel sommigen maar bar weinig schermtijd krijgen toebedeeld en dan doel ik vooral op Channing Tatum (als agent Tequila).

Opzicht was dat best jammer, want Channing Tatum zie ik best graag in films en vind ik ook een leuke acteur met gevoel voor humor. Maar waarschijnlijk krijgt hij in een nieuw vervolg een grote rol. Verder krijgen ook Jeff Bridges (als baas Champagne) en Halle Berry (als wetenschapster Ginger) best weinig schermtijd, waarbij ik dat van Halle Berry niet eens zo erg vond.

In de eerste "Kingsman" film speelde Samuel L. Jackson verdienstelijk de rol van schurk en in deze film is dat weggelegd voor Julianne Moore (als Poppy Adams), die zich in jaren 50 stijl (inclusief hamburger restaurant met de toepasselijke naam "Poppy's") in de rimboe van Cambodja heeft verschanst met haar drugskartel en vanuit daar een wereldmonopolie in de drugshandel wilt bereiken. Ze speelde die rol best leuk en was daarbij op een leuke manier ook best hard, want ongehoorzame volgelingen veranderde ze binnen een mum van tijd in een broodje hamburger. Ook was het best geinig dat ze de Engelse popzanger, componist en pianist Elton John ontvoerd heeft ter vermaak in Cambodja. Eigenlijk is ook de president (gespeeld door Bruce Greenwood) van Amerika een slechterik in dit verhaal en dat omdat hij de door drugs geïnfecteerde slachtoffers (door Poppy Adams) dood wilt hebben, i.p.v. dat ze gered kunnen worden door een vaccin.

Elton John vond ik overigens een leuke en komische toevoeging in het verhaal, en hij stond op het einde ook zijn mannetje op een leuke manier, waarbij hij er belachelijk uitziet in een verenpak en muts. Tijdens het actievolle einde, wordt een circa 10 minuten durende spectaculaire groot gevecht o.a. begeleidt met zijn muziek en wel met het passende nummer "Saturday Night's Alright For Fighting". Het gevecht vindt wel plaats op een woensdag, waarbij dan gezegd wordt:

Bewaker: Sit Elton, blijf hier. We worden aangevallen.
Elton John: Is het een reddingsoperatie ?
Bewaker: Zou kunnen.
Elton John: Begint dan te zingen "woensdag, woensdag, woensdag".
Bewaker: Hoort dat niet "zaterdag" te zijn ?
Elton John: Wat is het vandaag ?
Bewaker: Woensdag.
Elton John: Precies

Sowieso zitten er hier en daar wel wat leuke komische dialogen in, zoals ook de dialoog tussen Clara (gespeeld door de mooie Poppy Delevingne Poppy), die de vriendin is van de afgewezen Charlie Hesketh (wederom gespeeld door Edward Holcroft) uit het eerste deel en die nu het hulpje is geworden van Poppy Adams, en Kingsman Eggsy, waarbij Eggsy bij haar stiekem vaginaal een "tracker" moet inbrengen en waarbij dan kort van te voren wordt gezegd:

Eggsy: Ik moet eigenlijk heel nodig plassen.
Clara: Dat mag ook op mij, als je wilt

Verder vonk ik ook Pedro Pascal als agent "Whiskey" wel een leuke toevoeging (kan o.a. zeer goed omgaan met wapens, zwepen en lasso's, waarbij hij zelfs een dodelijke laser lasso heeft) in het verhaal en hem vond ik best lijken op een jonge Burt Reynolds.

De bekende cast uit het eerste deel deed het nu ook weer verdienstelijk en dan doel ik natuurlijk op Taron Egerton (als Kingsman Eggsy, die in dit vervolg ook gaat trouwen met de Zweedse prinses Tilde, die wederom gespeeld werd door Hanna Alström), Mark Strong (als Merlin, die op het einde doodgaat door een landmijn en waarbij hij dan het nummer "Take Me Home, Country Roads" van zijn favoriete zanger John Denver zingt. Dat nummer hoorde ik recent ook in de leuke Misdaad / Komedie film "Logan Lucky (2017)") en Colin Firth (als Kingsman Harry Hart, die weer tot leven is gewekt en dat was eigenlijk best flauw). Jammer genoeg ontwikkelen de personages zich in dit vervolg een stuk minder dan in het eerste deel, waarbij de sterke chemie tussen de hoofdrolspelers niet helemaal is verdwenen, maar wel een stuk minder interessant is geworden.

Hier en daar valt de film wel wat in herhaling t.o.v. het eerste deel (daarvan krijg je ook nog wat beelden te zien via flashbacks), want zo komt de vecht scène in de bar opnieuw voorbij (wel in een iets andere uitvoering) en krijgen ook grappen over anale seks met de Zweedse prinses Tilde navolging en dat als Eggsy weer de wereld moet gaan redden. Van de Zweedse prinses Tilde (die overigens ook besmet raakt door het virus) krijgen we ook nog even de vader en moeder, oftewel de koning en koningin, te zien tijdens een etentje, maar dat vond ik best een flauwe en clichematige scène.

Hoewel ik dit vervolg wat minder vond dan het verfrissende en leuke eerste deel (heb ik destijds ook in de bioscoop gezien), is dit wel nog een leuke en vermakelijke Actie / Avontuur film geworden die vol zit met actie, leuke personages en de nodige (glim)lach humor (zal niet bij iedereen in de smaak vallen). Vooral daardoor kijkt deze film zich nog lekker weg en dat ondanks de wel erg lange duur van 135 minuten.

Gewoon een leuke en goede Actie / Komedie, die natuurlijk niet meer of minder is dan een James Bond parodie (daar wordt in de film zelf ook genoeg naar gerefereerd).

Het verhaal was leuk gevonden en wist ook wel te boeien, maar het was vooral de uitvoering van het verhaal die deze film zo leuk maakt. Zo valt er genoeg te lachen (in mijn geval wel hoofdzakelijk glimlachen) en bevat de film ook meer dan voldoende actie en zelfs actie die behoorlijk hard is (met name de geweldige kerkscene die zeer fraai in beeld werd gebracht). Ook is de actie geregeld spectaculair en mochten de speciale effecten er wezen (o.a. toegepast op Sofia Boutella in de leuke rol van Gazelle), hoewel het er soms wat goedkoop en te nep uitzag (misschien wel bewust gedaan). Visueel (aankleding, decors en locaties) zag het er overigens allemaal fraai uit en ook de gehele cast doet het goed. Degene die me vooral goed bevielen waren Colin Firth (in de rol van Galahad), Mark Strong (in de rol van Merlin) en Samuel L. Jackson (in de rol van de ietwat irritant pratende Valentine). Van nieuwkomer Taron Egerton (die tevens de hoofdrol speelt) had ik eerlijk gezegd nooit van gehoord, maar hij deed het best verdienstelijk.

Het eerste uur van het verhaal vond ik eigenlijk niet zo heel bijzonder (een beetje flauw en cliché) en is misschien ook ietwat langdradig, maar vanaf de fraaie kerkscene is het eigenlijk alleen maar genieten geblazen tot en met het sterke (ook wel spannend) en zeer spectaculaire einde. Het einde met "als je de wereld red, dan mag je me in de kont nemen" vond ik overigens hilarisch en is natuurlijk een vette knipoog richting James Bond

Al met al gewoon een goede en leuke James Bond parodie (overigens gezien in de bioscoop) die zich lekker wegkijkt en vooral zeer vermakelijk is. Ongetwijfeld zal er nog een tweede of zelfs meerdere delen van komen.

Mijn god wat een trieste film is dit. De film mag dan wel bijna 50 jaar oud zijn en zeer gedateerd maar zelfs voor die tijd waren de special effects waardeloos. Zowel Godzilla als King Kong zagen er niet uit (echt triest nep) en het leger bestond uit speelgoed autotjes. Werlelijk alles in deze film is gewoon intens triest. Dat ik deze zooi gekeken heb, ik schaam me kapot.

Deze matige en totaal niet spannende Thriller film heb ik vroeger gehuurd in de videotheek (zegt de jeugd van tegenwoordig waarschijnlijk niets meer) en was gisternacht te zien op de Duitse televisiezender ZDF en daarop heb ik hem dan ook weer herzien.

In dit verhaal draait het om de arme jongen Jonathan (Matt Dillon), die onschuldige herten ogen heeft, die zindert van niets ontziende ambities. Zijn droom is om uiteindelijk het miljoenenbedrijf "Carlsson Copper" in handen te krijgen (wiens treinen iedere dag voorbij zijn ouderlijke huis rijden). Daartoe versiert hij in eerste instantie Thor Carlsson's (Max von Sydow) dochter Dorothy (Sean Young), maar als zijn plan dreigt te mislukken vermoordt hij haar. Dorothy's tweelingzus Ellen (Sean Young), biedt Jonathan echter een tweede kans om de familie te infiltreren en zodoende "Carlsson Copper" in handen te krijgen.

De opening van het verhaal mocht er best wezen maar zodra Dorothy wordt vermoord door Jonathan, die haar van het dak van een hoog gebouw gegooid als ze op de rand zit, wordt alle spanning weggenomen in het verhaal en wat er dan nog overblijft is een flauwe en clichématige thriller, met een eveneens zeer voorspelbaar verloop. Wat ook flauw is, is dat dat Jonathan wel heel makkelijk met iedereen afrekent die hem in de weg zit of kan verraden en dat kwam ook niet bepaald geloofwaardig over. Overigens rekent Jonathan wel hardhandig af met ze, door ze o.a. op te hangen en te wurgen (o.a. een vrouw die Dorothy voor het laatst levend heeft gezien).

Ook het einde van het verhaal is zeer flauw, maar de manier waarop Jonathan aan zijn einde komt (komt onder een trein terecht) was best leuk gevonden en is zeker ook van toepassing op het verhaal (zo kijkt een jonge Jonathan aan het begin van het verhaal uit het raam van zijn ouderlijk huis, waarbij hij dagelijks de lange treinen van "Carlsson Copper" voorbij ziet rijden).

In dit verhaal draait het natuurlijk vooral om de hoofdrolspelers Matt Dillon en Sean Young en de laatste zelfs in een dubbelrol. Matt Dillon speelt best verdienstelijk en zet een goed rol neer als de psychopaat Jonathan (die ook over alles liegt), die letterlijk over lijken gaat om zijn doel te bereiken. Sean Young daarentegen overtuigt nergens en speelt vooral op een houterige manier de rollen van Ellen (die niet kan geloven dat haar zus zelfmoord heeft gepleegd en die zelf een zoektocht start) en Dorothy Carlsson. Een echt mooie vrouw vond ik haar eigenlijk ook niet. Verder zien we nog de bekende acteur Max von Sydow in een kleine rol, namelijk die van vader van Ellen en Dorothy en die ook de eigenaar is van het familiebedrijf "Carlsson Copper".

Al met al een matige en voorspelbare Thriller film, die maar nergens boeiend of spannend wilt worden en die met circa 90 minuten gelukkig niet al te lang duurt.

Amerikaanse Film noir film welke ik gezien heb op de leuke televisie(film)zender "AMC HD" en welke gebaseerd is op de gelijknamige roman van misdaadauteur Mickey Spillane

In dit verhaal draait het om privédetective Mike Hammer (Ralph Meeker) uit Los Angeles, die op een nacht een lift geeft aan de aangeslagen jonge vrouw Gabrielle (Gaby Rodgers) langs de kant van een afgelegen weg, welke ontsnapt is uit een sanatorium. Zo raakt hij verwikkeld bij een ingewikkelde moordzaak op de zekere Christina Bailey (Cloris Leachman). Hij stuit daarbij op een misdaadbende die een geheimzinnige doos in handen wil krijgen.

Ralph Meeker is de perfecte Mike Hammer in deze inmiddels bijna 65 jaar oude sfeervolle, stemmige, snelle en gewelddadige bewerking van Mickey Spillane's boek. Jaren zijn tijd vooruit en van grote invloed op de Franse nouvelle vague (een vernieuwende filmstijl, die rond 1959 ontstond) regisseurs. Een van de betere films van regisseur Robert Aldrich, die o.a. bekend is van de films "The Flight of the Phoenix (1965)" en "The Dirty Dozen (1967)".

De film bevat ook een aantal goede wendingen en visueel gezien werd alles fraai in beeld gebracht. De cast speelt goed en overtuigend en vooral natuurlijk hoofdrolspeler Ralph Meeker. Nick Dennis (in de rol van automonteur Nick Va Va Voom, die onder een auto om zijn leven komt) was overigens een leuke en grappige toevoeging in het verhaal en qua stem deed hij me denken aan de Amerikaanse komiek en acteur Cheech Marin. Verder was Marion Carr (in de kleine rol van Friday) een schoonheid van een vrouw om naar te kijken en dat geldt in iets mindere maten ook voor Maxine Cooper (in de rol van Velda Wickman, die de vriendin is van Mike Hammer).

Al met al een lekker wegkijkende ouderwetse boeiende Film noir film, met een sterk creepy (zeker qua geluid) einde m.b.t. de inhoud van de doos.

P.S. de Amerikaanse jazzzanger, pianist en songwriter Nat 'King' Cole is ook eventjes te zien in deze film.

Wat zouden horrorfilms zijn zonder spinnen ? Of ze nu ergens op de achtergrond bungelen of de held terroriseren, die achtbenige freaks falen nooit in het bepalen van de stemming en in deze jaren 70 Horror / Thriller film zijn de spinnen echte vogelspinnen.

In deze film draait het om het gestoorde en kwetsbare tienermeisje Susan (Suzanna Ling), die een fetish heeft voor vogelspinnen en die deze inzet tegen degenen die haar onrecht doen en ook heeft ze te maken met een incestueuze oom, te weten politieagent Walter (Ernesto Macias), die niet met zijn handen kan afblijven van Susan en haar moeder Martha (Beverly Eddins). De laatste heeft een verhouding met Walter en wilt daarom op korte termijn afrekenen met haar man John (Herman Wallner), die een begrafenisonderneming runt. Het is aan Susan om daar een stokje voor te steken.

"Kiss of the Tarantula" is zeker niet de beste spinnenfilm die er is, omdat het nogal saai is en ook is de film met een beperkt budget gemaakt. Het verhaal dient vooral als een middel voor Susan om wraak te nemen op voortdurende pesterijen met haar geliefde vogelspinnen (eentje noemt ze zelfs Jennifer), waarbij de slachtoffers doodsbang zijn bij het zien van de griezelige vogelspinnen. Er zitten heel veel scènes in waarin niet veel gebeurt, en die scènes worden afgewisseld met scènes van vogelspinnen die langzaam over mensen klimmen zoals de scène in de drive-in bioscoop na circa 25 minuten, waarbij Susan haarvogelspinnen in een Volkswagen Kever auto stopt en waarbij twee personen overlijden en eentje gewond raakt door paniek en dat omdat één persoon daarvan van te voren een vogelspin van Susan heeft gedood (dood getrapt).

De vogelspinnen zelf doen natuurlijk geen van de moordpartijen, want het zijn volkomen onschadelijke spinachtigen, maar het zou moeilijk zijn om iemand te vinden die niet in paniek zou raken met een dozijn van hen die over je heen klimmen, en zeker als je lekker zit te vrijen in de auto Naderhand (na circa 50 minuten) herhaald Susan dit geintje ook bij iemand, te weten bij tiener Bo (Jay Scott) die in een luchtbehandelingskanaal zit te werken, en dat omdat hij Susan verdenkt van de moorden.

De enige andere scène waar je de kriebels van kunt krijgen, is het einde in het mortuarium van de begrafenisonderneming, waarbij Susan afrekent met haar oom Walter (die van de trap is gevallen, beter gezegd Susan duwt hem van de trap, en daarbij verlamd raakt) die haar zit te betasten, door hem levend onder in een lijkenkist te stoppen waar al een lijk in ligt en die op het punt staat om begraven te worden. En dat was voor die incestueuze lul zeker ook zijn verdiende loon.

De cast in deze film deed het best verdienstelijk en voor hoofdrolspeelster Suzanna Ling was het ook haar enige film (over haar valt ook niets te vinden, dus misschien is ze wel van de aardbodem verdwenen of leeft ze ergens in een donkere ruimte samen met spinnen ). Ze zag er best mooi uit, maar in deze film is ze wel "creepy" en is ze ook een "femme fatale" en dat omdat haar enige vrienden spinnen, poppen en haar vader zijn en bovendien heeft ze de dood van haar moeder Martha (die ze dood laat schrikken met een vogelspin), die ook een hekel heeft aan Susan, op haar geweten en die van de drie eerder genoemde jongeren. Tijdens de opening van het verhaal is Susan nog een 10-jarig kind en wordt haar rol gespeeld door Rebecca Eddins (ook haar enige rol ooit in een film).

De ondersteunende cast zoals Herman Wallner als de vader van Susan maakt eigenlijk meer indruk vanwege zijn enorme lengte, maar zijn rol is wel maar beperkt in het verhaal, want hij gaat vaak weg waardoor Susan alleen achterblijft in het huis. Een grotere rol is er weggelegd voor Ernesto Macias als politieagent en slechte oom Walter, die op een gegeven moment ook een tienermeisje, te weten Nancy (Patricia Landon), wurgt omdat deze ziet dat Walter Susan beschermd. Wat dat betreft bestond de familie Bradley uit veel gestoorde personen met moeder Martha, dochter Susan en oom Walter.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Horror / Thriller film en zeker voor arachnofoben (misschien is "wendyvortex" dat wel, omdat ze deze film maar liefst 5,0 sterren geeft). Als spinnen je echter niet het minst bang maken, dan zal je moeilijk iets anders leuks vinden in deze film.

Leuke kinder feel good film. Film is geen hoog vlieger maar is best leuk om te kijken. Verhaal is ondanks de droevige situatie best vrolijk en grappig. Ook wordt er best redelijk in geacteerd en Abigail Breslin deed het zelfs goed. Ook een leuke bijrol van Joan Cusack (wat een gek, maar wel leuk, mens is het toch). Film is vooral geschikt voor de kleintjes maar als volwassenen valt er ook goed naar te kijken. Vond het meer een familie film dan een drama.

Film die ontroerd. Zeer mooie film met een verrassende wending.

Wederom een aparte zwarte komedie van regisseur Alex van Warmerdam. Het verhaal was bizar en de dialogen zeer apart maar wel vaak humoristisch, tenminste als je van zwarte humor houdt. De cast in de vorm van Alex van Warmerdam, Annet Malherbe en Ariane Schluter (best fraaie borsten) vond ik best goed.

Schitterend was de scene waar Alex van Warmerdam aan het vissen was waarop Ariane Schluter aan hem vraagt waarop hij aan het vissen is en hij droog zegt "op vissen"

Ik moet zeggen dat ik Alex van Warmerdam steeds meer waardeer en ook zijn films (ik heb ze nog niet allemaal van hem gezien, inclusief schijnbaar zijn topper "De Noorderlingen").

Leuke vermakelijke film maar niet meer dan dat. Tom Cruise deed het voortreffelijk (zag er ook nog best jong uit) maar Cameron Diaz vond ik niets (zag er eigenlijk ook wel oud uit). Het verhaal stelt helaas weinig voor maar de actie en de vaart die in de film zat vergoed veel. Ook zat er de nodige humor in. De film heeft inderdaad wel wat weg van Mission Impossible en er zaten ook hier en daar wat links naar (o.a. scene in tunnel en ritje op de motor).

Hoe verzin je het ridders op motoren Als het als komedie bedoelt was kon ik het wel begrijpen maar dit is juist geen komedie. Het verhaal (vaak slap en saai) wist me niet echt boeien maar de beelden zien er best aardig uit. De muziek is aangepast in de stijl van ridders uit de oudheid en dat paste wel goed bij de film. De cast deed het best aardig, met name Ed Harris. Einde vond ik best hard.

Dat de Agatha Christie-formule nog niet compleet is uitgemolken, dat bewijst regisseur Rian Johnson met dit vernuftige moordmysterie dat de regels van het genre tegelijkertijd eert, bespot en binnenstebuiten keert.

In dit verhaal is Harlan Thrombey (Christopher Plummer) een succesvolle thrillerschrijver die zijn 85ste verjaardag viert in zijn landhuis, omringd door familie, en de daaropvolgende nacht niet overleeft. Aan excentrieke speurneus Benoit Blanc (Daniel Craig) de taak om uit te zoeken "whodunnit".

De echte ster van "Knives Out" is het scherpe script. Deze speelt met de verwachtingen van de kijker, weet de gebruikelijke clichés zowel te omarmen als te vermijden en laat je tot het eind gissen naar de waarheid achter het merkwaardige verhaal. Tel daarbij de cast (die duidelijk met veel plezier hebben gewerkt) met grote namen als Daniel Craig, Ana de Armas, Chris Evans, Jamie Lee Curtis, Michael Shannon, Don Johnson, Toni Collette en Christopher Plummer en je hebt gewoon een zeer vermakelijke Misdaad / Mystery film welke zich van de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt.

Daniel Craig geniet zichtbaar van zijn florissante rol en hij is niet eens het hoofdpersonage in dit verhaal, want die eer is toebedeeld aan één van de verdachten. Het leuke aan de cast is dat ze ook allemaal wat echter de hand houden en daardoor behoudt de film zijn spanning tot het einde, blijft de geheimzinnige sfeer hangen en weet het slot ook te verrassen.

Al met al is "Knives Out" een vermakelijk spelletje "Cluedo" geworden met een aangename infusie aan originaliteit.

De films van regisseur M. Night Shyamalan zijn zeker niet allemaal goed. Er worden soms zeer teleurstellende verhalen en idiote plottwisten uit zijn hoge hoed getrokken. Oftewel een M. Night Shyamalan film is heel erg goed, of het is ellende. Het laatste is helaas het geval bij "Knock at the Cabin" (gebaseerd op het boek "The Cabin at the End of the World" van auteur Paul Tremblay), dat een volstrekt absurd uitgangspunt heeft, dat de grenzen van het geloofwaardige tot het uiterste tart én zelfs overschrijdt.

Tijdens een vakantie in een afgelegen blokhut in een bos, worden de zevenjarige Wen (Kristen Cui) en haar beide vaders, te weten Eric (Jonathan Groff) en Andrew (Ben Aldridge), gegijzeld door vier gewapende vreemdelingen onder leiding van de zekere Leonard (Dave Bautista), die het einde van de wereld aankondigen en eisen dat het gezin een ondenkbare keuze moet maken om om dit te voorkomen. Met beperkte toegang tot de buitenwereld, moet het gezin beslissen waarin ze geloven voordat alles verloren is.

Eric en Andrew zijn samen met hun geadopteerde dochter Wen op vakantie en hebben ergens diep in de bossen een blokhut gehuurd. Hun vredige vakantie wordt echter bruut verstoord als er een grote vreemde man, te weten schoolleraar Leonard, op Wen afkomt, die buiten sprinkhanen aan het vangen is. De man praat vriendelijk met Wen en helpt haar ook met vangen van sprinkhanen, maar geeft ook aan dat hij het jammer vindt dat hij iets ergs moet gaan doen. Als er dan nog drie vreemden, te weten Redmond (Rupert Grint), kokkin Adriane (Abby Quinn) en verpleegster Sabrina (Nikki Amuka-Bird), aan komen lopen met wapens in hun hand, raakt Wen in paniek en rent ze snel het huis in voor hulp. De vreemden weten toch binnen te dringen en beweren dat ze visioenen hebben gezien over het einde van de wereld. De enige manier om de apocalyps te stoppen is als Eric, Andrew en Wen één van hen vrijwillig opoffert. Een moeilijke keuze, want kies je voor je eigen geluk of voor het voortbestaan van de mensheid?

Het probleem van "Knock at the Cabin" is vooral het uitermate zwakke rechttoe rechtaan verhaal, dat nauwelijks weet te boeien of spannend is. "Knock at the Cabin" roept veel interessante vragen op over de echte intenties van de vier vreemdelingen (oftewel de vier ruiters van de Apocalyps) of over hun onderlinge relaties. Hoe hebben ze elkaar leren kennen? Kennen ze Andrew en Eric en manipuleren ze het koppel? Is er echt een apocalyps op komst? De setting en het idee zijn zeker interessant, maar de uitwerking laat helaas te wensen over. Echte antwoorden krijgen we niet altijd en waar we deze niet krijgen, wordt dit ook niet ondervangen door een bevredigende mysterieuze suggestie.

De film wordt helaas ook nergens spannend. Eigenlijk zou je continue van de spanning op het puntje van je stoel moeten zitten, maar de gebeurtenissen boeien eigenlijk maar weinig en de film bevat ook totaal geen verrassingen of wendingen (zelfs het einde is flauw). Op een televisie (de enige toegang met de buitenwereld) zie je wel dat er rampen (o.a. een tsunami, een epidemie, vliegtuigen die uit de lucht vallen en een storm het heftige bliksem) plaatsvinden, maar de daadwerkelijke impact is op geen enkel moment voelbaar.

In plaats van je als kijker bezig te laten houden met de vraag of er nu echt een apocalyps gaande is of niet, wordt er vooral veel gediscussieerd tussen het gezin en de vreemdelingen, waarbij de vreemdelingen steeds één van hun opofferen als het gezin geen keuze maakt op de vier momenten waarbij men moet kiezen. Er zit geen nuance in het verhaal. Hier en daar wordt er wel wat informatie gegeven, maar niets helpt de opbouw van de wereld en het verhaal.

Er zit ook bizar weinig horror in deze horrorfilm. Bij de momenten dat de vreemdelingen iemand van henzelf moeten op offeren (Redmond als eerste en Leonard als laatste) valt er niets te zien en ook bij de rampen valt er nauwelijks iets te zien te zien, hoewel het uit de lucht vallen van de vliegtuigen wel nog enigszins fraai in beeld werd gebracht. Niet dat er perse meer gorigheid in had gehoeven (het is namelijk ook een bioscoopfilm en daarin valt tegenwoordig nauwelijks meer goor te zien). Het mist echter die spanning. Geen enkel moment doet je geloven dat er ook maar iets op het spel staat. In plaats van ons te laten zien waarom de vreemdelingen gedreven worden om verschrikkelijke dingen te doen, komt er anticlimax na anticlimax.

Regisseur M. Night Shyamalan (die natuurlijk zelf ook eventjes te zien is in de film en wel op de televisie tijdens een reclame) brengt ook elementen (zoals de haat tegen homo's met o.a. Redmond die mogelijk is verbonden met een homofobe aanval op Andrew in een bar met een fles, de ouders van Andrew die het maar vreselijk vinden dat hij verliefd is op een man en de manier waarop ze Wen, die een hazenlip heeft, hebben geadopteerd) in het verhaal die via zogenaamde flashbacks te zien zijn en die daarna vrijwel niet meer van belang zijn, behalve dat het af en toe nog eens benoemd wordt. Halve ideeën worden dus de film in geslingerd zonder dat het daadwerkelijk wordt uitgewerkt.

Het hele verhaal speelt zich ook alleen af in de sfeerloze blokhut en het acteerwerk is ook bijzonder mager. Op Dave Bautista, Kristen Cui (ze maakt een lief acteerdebuut) en Abby Quinn na, is vrijwel iedereen naar de school van overacting geweest. Hun reacties zijn gewoon niet geloofwaardig. Dave Bautista laat echter zien dat hij juist wel op weg is om een prima acteur te worden die meer kan dan steeds dezelfde rollen spelen, wat hij ook niet meer wilt. Hij is als Leonard dan wel enorm, maar in feite is hij een teddybeer (hij doet niemand kwaad), die de emotie en gevoeligheid goed overbrengt. Dat is opzicht al een hele prestatie en vooral omdat de rest van de cast vooral naar elkaar schreeuwt en hyperventileert.

"Knock at a Cabin" had best een goede film kunnen zijn, maar het hele idee van "Knock at a Cabin" gaat verloren in M. Night Shyamalan's handen en laat als enige resultaat een film achter met een absurd aantal close-ups. Dat is jammer, want het concept is erg interessant. De uitvoering is echter een stuk minder dan verwacht en gehoopt.

Deze Thriller / Mystery film heb ik puur en alleen gekeken vanwege het meespelen van Ana de Armas, die ik gisteren voor het eerst zag in de Komedie / Drama film "War Dogs (2016)" en die ik daarin wel een zeer mooie vrouw vond. Hoewel ze in deze film ook mooi is (ook bloot te bewonderen na circa 35 minuten) is ze echter vooral zeer irritant en daarom had ik deze film ook beter niet kunnen kijken, want ik heb me er niet echt mee vermaakt.

Het clichematige verhaal (getrouwde man met twee kinderen, die in de val loopt als twee mooie op het oog onschuldige en verloren meisjes op een regenachtige avond aanbellen bij zijn huis als hij alleen thuis is) stelt eerlijk gezegd ook weinig voor en het duurt tot circa de 50e minuten voordat er eindelijk eens wat gaat gebeuren. Daarvoor stelt het allemaal maar bitter weinig voor en is het vooral irritatie wat de klok slaat en dat vanwege Lorenza Izzo (in de rol van Genesis, oftewel één van de op het oog onschuldige en verloren meisjes) en Ana de Armas (in de rol van Bell, die andere op het oog onschuldige en verloren meisje is). Ze zagen er natuurlijk wel mooi uit (vooral Ana de Armas) en dat ze beiden ook even uit de kleren gingen (tijdens de badkamer scene, waarbij de pijpleiding van Evan ook nog eens wordt schoon gezogen) was natuurlijk mooi meegenomen. Maar voor de rest haalden ze eigenlijk vanaf het eerste moment dat ze in beeld waren, bij mij vooral het bloed onder de nagels vandaan en dat eigenlijk tot het laatste moment waarbij ze uit beeld liepen (ze komen er dus mee weg en gaan het opnieuw uitvoeren bij iemand anders).

Na de 50e minuut blijven ze ook vooral irritant, maar daarna wordt het tenminste nog een beetje interessant en ben je vooral benieuwd naar wat de twee meiden (moeten zogenaamd 15 jaar voorstellen, maar ze zijn beiden in het echt bijna 30 jaar oud) met Evan (gespeeld door Keanu Reeves) gaan doen en wat er gebeurt als zijn vrouw Karen met de kinderen weer thuiskomt, nadat ze een weekendje zijn weggeweest. Helaas valt beiden tegen en in het laatste geval is het vooral jammer dat de film niet een paar minuten langer duurde, want nu zie je alleen Karen met de kinderen de deur van het huis openen (en een blik naar binnen werpen) en daarna is de film eigenlijk gelijk afgelopen. Wat de meiden allemaal doen met Evan, was natuurlijk vernederend (dat hij nog een keer geneukt, terwijl hij is vastgebonden ligt op het bed, werd door Bell die daarbij de kleren van zijn dochter draagt, was natuurlijk eerder mooi meegenomen dan vernederend ), maar ook flauw. Het einde waarbij de twee meiden Evan levend begraven in zijn tuin met alleen zijn hoofd nog boven de grond, was eerlijk gezegd best aardig en zelfs wat komisch (m.b.t. zijn "Pappie" seksvideo met Bell, opgenomen door Genesis, in combinatie met zijn eigen facebook pagina).

De cast in deze film is eigenlijk zeer beperkt en bestaat eigenlijk alleen maar uit drie hoofdrolspelers (zie ook de filmposter), te weten Keanu Reeves, Lorenza Izzo en Ana De Armas. Zoals eerder gezegd waren Lorenza Izzo en Ana De Armas mooie verschijningen (ik zou ook in hun val zijn getrapt ), maar speelden ze wel zeer irritant en dat moest natuurlijk ook voor hun rol. Keanu Reeves speelt ook niet de pannen van het dak, maar hij speelde tenminste nog enigszins verdienstelijk. Dat hij zich zo te grazen liet nemen door de twee meiden, was misschien wel niet echt geloofwaardig.

Al met al een matige Thriller / Mystery film (duurt circa 90 minuten), die ook nog eens is gemaakt door de bekende Horror regisseur Eli Roth.

Hoewel dit zeker een actiefilm is, bevat de film ook de nodige humor en is zeker het begin van het verhaal luchtig met o.a. de leuke riksja wedstrijd waar Jean-Claude Van Damme de drager is van de riksja lopend op nep Puma schoenen (Pumma's ). Het eerste gedeelte draait ook vooral om nep artikelen waarin Jean-Claude Van Damme (in de rol Marcus Ray) en Rob Schneider (in de rol van Tommy Hendricks) handelaren zijn en tevens elkaars partner zijn (op zakelijk gebied dan wel te verstaan).

Het flut verhaal (draait om microbommen in combinatie met Russische maffia en spijkerbroeken) speelt zich af in Hong Kong in 1997, vlak voordat Hong Kong wordt overgedragen aan China na 150 jaar Brits bewind. Hoewel het verhaal best flauw en onnozel is, valt de uitvoering ervan nog wel mee (mede door de humor en de wendingen) en kijkt de film zich ook wel lekker weg en en zit er ook de nodige actie (vooral na circa 30 minuten) in. Soms is de actie best hard en spectaculair en met name de scene waarbij Jean-Claude Van Damme het opneemt tegen veel bewapende (met een soort van machete) Aziaten mocht er wel wezen. Visueel zag het er door de gekozen locaties in Hong Kong niet slecht uit, maar sommige special effecten waren wel lachwekkend slecht (zoals de groene explosies/vlammen die de microbommen veroorzaken). Wat wel leuk gedaan was waren de vele close-ups in het begin van het verhaal van voornamelijk voorwerpen zoals o.a. de nep Puma schoenen. Het laatste gedeelte op en rond het vrachtschip was best aardig en spectaculair.

Hoewel de cast misschien niet hoogstaand is, vond ik ze het wel verdienstelijk doen en Jean-Claude Van Damme en Rob Schneider vormen opzicht een leuk duo, hoewel de laatste soms wat irritant is. Hij voegde wel de nodige humor in het verhaal, die soms wel wat flauw was. Wie ik overigens een fraaie verschijning in deze film vond, was Lela Rochon (mooie benen en decolleté) in de rol van CIA agente Karen Lee en ze stond ook haar mannetje door o.a. te vechten tegen Jean-Claude Van Damme. Hier en daar zijn er ook wat mooie Aziatische vrouwen te bewonderen, hoewel ze allemaal geen rol van betekenis hebben in het verhaal. Paul Sorvino die regelmatig in maffia films te zien is, speelt in deze film de rol van slechterik.

Ondanks dat dit misschien één van de mindere films is van Jean-Claude Van Damme, is hij wel nog vermakelijk om eens gezien te hebben. En met iets van 80 minuten duurt hij ook niet lang.

Prima Misdaad/Komedie met prima rollen van Seth Green en Vin Diesel. Ik vond vooral Vin Diesel geweldig in de bar. Het verhaal was verder best goed en wist ook te boeien. Prima onderhoudende film met vooral een sterk eerste uur.

Vond dit wel een verrassend leuke komedie die ook nog eens romantisch is. Heb toch een aantal keren hard moeten lachen om Katherine Heigl (zag er trouwens ook mooi uit). Normaal gaan dit soort films me snel vervelen en heb je het al na 30 minuten gezien, maar deze bleef mij boeien tot op het einde.

Best een aardige film maar zo goed als ik regelmatig hierboven lees vond ik hem zeker niet. Maar hij was in ieder geval boeiend, het einde was natuurlijk een afknapper vanjewelste.

Soms grappig maar voor de rest vond ik er weinig aan.

Een visueel zeer mooi weergegeven Europese avonturenfilm, met ook nog eens een interessant en boeiend verhaal. Dat deze film gebaseerd is op een waargebeurd verhaal (de aftiteling is dan ook fraai) weet je natuurlijk van te voren, want zo'n verhaal verzin je natuurlijk niet zelf.

Er gebeuren voldoende spannende dingen zodra ze aan de overtocht beginnen met hun vlot gemaakt van balsahout zoals de Inca's dat vroeger ook deden, maar echt heel spannend wordt het helaas nergens. Wat er ook allemaal gebeurt op de tropische oceaan is ook nog eens best cliché storm, haaien en personen die in het water terechtkomen. De hoofdzakelijk Noorse cast deed het zeer verdienstelijk (met name dan natuurlijk Pål Sverre Hagen als Thor Heyerdahl, hij heeft wel iets weg van Ryan Gosling) en dat ze allemaal Engels praten vond ik juist goed want dan zijn ze tenminste goed verstaanbaar. Het einde zorgt nog wel een klein beetje voor een mineurstemming (althans voor Thor), maar onverwacht was het natuurlijk niet.

Hoewel het verhaal zeker interessant was en ook wist te boeien, is het sterke punt van deze film toch de vele prachtige beelden (de onderwateropnames van het vlot met al die vissen en haaien eronder of eromheen, waren gewoon prachtig). Gewoon een zeer lekkere wegkijker deze visueel fraaie avonturenfilm.

P.S. wat er met de papegaai gebeurde (zat er natuurlijk wel aan te komen) vond ik eigenlijk wel zielig, maar hij/zij was met die actie dan natuurlijk ook behoorlijk suïcidaal. De krab op het einde was overigens geweldig