Opinions

Doe de films "Apocalypse Now (1979)", "Jurassic Park III (2001)", "The Mist (2007)" en "King Kong vs. Godzilla (1962)" allemaal samen in een blender en je krijgt de leuke en vermakelijke Actie / Avontuur film "Kong: Skull Island (2017)", die qua verhaal weinig voorstelt, maar qua uitvoering (schitterende locatie waar het verhaal gefilmd is en eveneens schitterende speciale effecten en bovendien was het ook allemaal zeer kleurrijk) zeer lekker wegkijkt.

Dit verhaal speelt zich af op het einde van de Vietnamoorlog in 1973, waarbij een groep wetenschappers en soldaten afreist naar een mysterieus en nog nooit eerder ontdekt eiland (in de vorm van een schedel) in de Grote Oceaan, zonder besef te hebben dat ze daar angstaanjagende wezens zullen ontmoeten en de reusachtige gorilla King Kong.

Zoals al tijdens de inleiding aangegeven, stelt het verhaal weinig voor en is het eigenlijk ook best allemaal flauw (o.a. die "Hank Marlow" uit de Tweede Wereldoorlog). Maar omdat het visueel schitterende geschoten verhaal wel weet te vermaken en ook boordevol spectaculaire actie zit (de gevechten tussen King Kong, het leger en de angstaanjagende grote wezens zoals een octopus, spin en de zogenaamde hagedis-achtige "schedelkruipers", zoals Hank Marlow ze noemt), keek deze film zich wel van de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 110 minuten, waarbij je na de aftiteling nog een extra scene te zien krijgt) lekker weg en dat ook allemaal in een lekker tempo, waardoor het eigenlijk nergens echt saai of langdradig wordt.

Het verhaal wist me eigenlijk ook nog wel te boeien, maar spannend werd het helaas nergens en het einde (zeer spectaculair) was ook nog eens zeer voorspelbaar. Wel vond ik het leuk gedaan, dat men na het einde ook nog wat beelden laat zien van de thuiskomst van Hank Marlow bij zijn vrouw en zoon, die hij sinds 1944 niet meer heeft gezien. Verder is het ook best allemaal sfeervol (mede door de schitterende locatie waar het verhaal gefilmd is) en de vele fraaie jaren 70 muziek (o.a. het nummer "Paranoid" van Black Sabbath tijdens de geweldige "Apocalypse Now" gekopieerde helikopter scene, waarbij King Kong nu de tegenstander is i.p.v. de Vietcong) draagt daarbij natuurlijk zeker zijn steentje bij.

De cast met o.a. de bekende acteurs en actrices Tom Hiddleston (als voormalige "Special Air Service" kapitein James Conrad), Samuel L. Jackson (als luitenant-kolonel Preston Packard van het leger, die King Kong wilt doden uit wraak), Brie Larson (als fotojournalist Mason Weaver), John C. Reilly (als luitenant Hank Marlow van het leger, maar dan uit de Tweede Wereldoorlog) en John Goodman (als hoge ambtenaar Bill Randa) is best indrukwekkend, maar ze konden wel allemaal niet tippen aan hoofdrolspeler King Kong (gespeeld door onze eigen gorilla "Bokito" ) en bovendien voegden een aantal van hun totaal niets toe aan het verhaal en dan heb ik het vooral over Tom Hiddleston en Brie Larson (die ik wel altijd leuk vindt om te zien). Shea Whigham (in de rol van kapitein Shea Whigham) zorgde overigens voor een beetje humor in het verhaal.

Al met is dit gewoon een leuke, vermakelijke en spectaculaire Actie / Avontuur film omtrent de bekende reusachtige gorilla King Kong, die wel qua verhaal weinig voorstelt en zeker t.o.v. de vorige King Kong verfilming "King Kong (2005)". Aangezien er na de aftiteling van deze film nog een extra scene volgt, zal het niet alleen bij deze film blijven.

Aardig drama met de kanttekening dat het eerste uur wel wat korter had gemogen want dat was eigenlijk best saai (ik ben er ook letterlijk en figuurlijk bij inslaap gevallen) en sleepte zich ook maar voort. Na een uur komt de film eindelijk pas echt goed op gang en wordt ook een boeiend en soms ook wel aangrijpend drama. Zeker de laatste 30 minuten zijn zeer goed. De beelden zagen er overigens ook best fraai uit en de cast deed het ook best goed. Zeker de jongeren speelden goed maar ook Stellan Skarsgård als directeur Bestyreren deed het gewoon goed. Het enige minpunt van deze film vond ik dat smeerlap Bråthen (ook best goed gespeeld door Kristoffer Joner) uiteindelijk toch niet zijn verdiende loon kreeg. Maal al met al was dit best een goed Noors drama.

De verfilming van het klassiek Nederlandse jeugdboek "Koning van Katoren" van Jan Terlouw uit 1971 (mooi jaar ), is een geslaagd project geworden van spectaculaire, on-Nederlandse proporties binnen de wereld van jeugdfilms.

In dit verhaal draait het om Stach (Mingus Dagelet), die wordt geboren in de nacht dat de koning van het koninkrijk van Katoren sterft. De ministers grijpen de macht en als Stach later koning wil worden, bedenken ze vijf onmogelijke opdrachten voor hem.

De verfilming van Jan Terlouws boek, levert een voor Nederlandse begrippen ambitieus filmproject op, met draken en (ver)schuivende kerken. Ondanks het bescheiden budget heeft men zich daar goed doorheen geslagen. Het moderniseren van het verhaal ging helaas wat moeizamer.

Bij gebrek aan gratis filmaanbod (lijkt de laatste tijd te stagneren), moest ik het nu zelfs doen met deze leuke kerstmis familie Horror / Komedie film, waarvan ik het jammer vind dat ik deze niet gezien heb gedurende de kerstperiode vanwege de lekkere kerstsfeer in het verhaal.

Het verhaal zit leuk in elkaar (de eerste 20 minuten zijn misschien wel wat flauw en kinderachtig, waardoor ik zelfs bijna afhaakte), maar vooral de uitvoering van het verhaal is goed. Zo spat visueel gezien (o.a. het extreme winterweer) de film van het scherm en mochten de special effecten m.b.t. de poppen en de koekjes (die beiden tot leven kwamen) er zeker wezen. Die zorgden er tevens voor dat deze film zich lekker wegkeek en zelfs op bepaalde momenten wat spannend werd (met name de scene op de zolder met o.a. de harlekijn, de creepy engel, de beer met tanden en de robot). Ook zorgde ze soms voor wat humor en dan vooral de tot leven gekomen koekjes. Echt eng of goor wordt het wel nergens en daardoor is deze film misschien minder geschikt voor de pure horrorliefhebbers. Wat dat betreft is het misschien ook meer een familie horrorfilm, die voor kleine kinderen misschien wel wat beangstigend kan zijn. Het einde van het verhaal vond ik overigens goed.

Zoals al eerder aangegeven, zit het wel goed met de sfeer in het verhaal (speelt zich ook grotendeels af binnen in het huis van de familie Engel) en ook de best bekende cast deed het leuk en goed en dan vooral Toni Collette (als de liefdevolle moeder Sarah Engel), die ik ook altijd leuk vindt om te zien in films, en David Koechner (in de rol van de vader van de aparte familie die op kerstbezoek komt) die natuurlijk ook voor de nodige humor zorgde. Ook de kinderen deden het leuk zoals o.a. hoofdrolspeler Emjay Anthony (in de rol van Max Engel) en Stefania LaVie Owen (in de korte rol van Beth Engel).

Al met al best een verrassend leuke en vermakelijke familie Horror / Komedie film, waar ik me eigenlijk best goed mee vermaakt heb. Omdat de film ook maar iets van 90 minuten duurt, kijkt hij ook lekker weg.

Film in dezelfde stijl (documentaire stijl) als "Hausfrauen - Report 1" maar dan met iets minder verhaal en veel meer bloot. Het verhaal speelt zich ook bijna alleen af in het ziekenhuis wat wel natuurlijk garant staat voor veel komische (de scene waar een ietwat corpulente verpleegster met haar slaande borsten een man probeert waker te maken was best komische) en seksistische situaties.

Het bloot is zeer ruim vertegenwoordigd en betreft zowel het bovenwerk als het onderwerk welke voorzien is van behoorlijk wat pluche De cast van deze film is best aardig en bevat ook een aantal Duitse bekendheden uit de jaren 70 en dan heb ik het vooral over de complete vrouwelijke cast uit "Klimbim" te weten Ingrid Steeger en Elisabeth Volkmann (wel pas op het einde). Ze gaan ook nog eens compleet uit de kleren en dat is mooi meegenomen. Al met al gewoon een leuke vermakelijke film die zich lekker wegkijkt.

P.S. de afbeelding op de poster was tevens de inleiding van deze film.

"It's Easter, motherfuckers. And I'm the motherfucking Easter Bunny."

Hedendaagse Nederlandse films zijn inderdaad vaak het kijken niet waard, maar deze "Krazy House" is gewoon een leuke, gestoorde en bloederige Komedie / Horror (persoonlijk vind ik Thriller meer van toepassing dan Horror) film van Steffen Haars en Flip van der Kuil, die natuurlijk vooral bekend zijn van de televisieserie "New Kids on the Block (TV Series 2007–2011)" en de twee gelijknamige films "New Kids Turbo (2010)" en "New Kids Nitro (2011)".

Doordat er in de film alleen Engels wordt gesproken en ook door het meespelen van Nick Frost (o.a. "Shaun of the Dead (2004)" en "Hot Fuzz (2007)") en Alicia Silverstone (o.a. "The Crush (1993)" en "Clueless (1995)"), zou je eigenlijk ook niet denken dat het om een Nederlandse film gaat, totdat je o.a. Gaite Jansen, Victoria Koblenko, John Jones, Jacob Derwig en Zuiderbuur Jan Bijvoet ziet. Het is ook de eerste Engelstalige film van de makers van "New Kids" en de film is een chaotische mix van geweld, godslastering (inclusief een Jezus), geweld, seks, drugs, foute grappen en nog meer geweld.

"Krazy House" speelt zich af rond Pasen en draait om Bernie Christian (Nick Frost), welke een brave huisvader en vrome christen is, die samen met zijn gezin bestaande uit zijn vrouw Eva (Alicia Silverstone) en twee opstandige puberkinderen, te weten dochter Sarah (Gaite Jansen) en zoon Adam (Walt Klink), de hoofdrol speelt in een Amerikaanse jaren negentig sitcom. Hun veilige leventje wordt compleet overhoopgehaald als drie Russische klusjesmannen, te weten Piotr (Jan Bijvoet), Dmitri (Chris Peters) en Igor (Matti Stooker) ten tonele verschijnen om een defecte waterleiding te maken en het huis daarna beginnen te slopen en het gezin beginnen te terroriseren. Ze blijken namelijk op zoek te zijn naar een ietwat onorthodoxe "verborgen schat". Bernie moet zichzelf vermannen en keiharde actie ondernemen om zijn gezin te redden, terwijl hij zelf langzaam dreigt door te draaien.

De film is zeer geestig en ronduit wansmakelijke en een plot is eigenlijk niet relevant, want het gaat om de absurditeit. "Krazy House" begint als een imitatie van een Amerikaanse sitcom uit die tijd en de set lijkt erg op die van de leuke Amerikaanse komedieserie "Married with Children (TV Series 1987–1997)". Het is ook gefilmd voor een live publiek (dat krijg je soms ook in beeld te zien) en dat inclusief ingeblikte lachsalvo’s, huishoudelijke ongelukjes (o.a. met een waterkraan), overdreven acteren en de eerste circa 30 minuten van de film zijn gefilmd in 4:3-beeldverhouding (zoals het toen op televisie te zien geweest zou zijn). Heel even lijkt het alsof "Krazy House" een echt bestaande nineties-sitcom was.

De familie draagt ook de toepasselijke achternaam Christian en Nick Frost als vader Bernie is een ontzettend overdreven weeïge goedzak vanuit christelijk ideaal, die rondloopt op schoeisel waarmee je de vloer kunt schoonmaken / boenen (zijn vrouw Eva zegt daarover ook steeds tegen hem "Take those fucking things off!") en die zelfgebreide truien voor het hele gezin maak met odes aan Jezus. Alicia Silverstone (die nog steeds een mooie vrouw is) speelt zijn hysterische echtgenote Eva, die de kost van het gezin verdient als gestreste zakenvrouw. Gaite Jansen als Sarah is de dochter die door de christelijke opvoeding als enige op school nog geen vriendje heeft en die heel ongezond haar kauwgom doorslikt na de bubbel te laten klappen. En Walt Klink als zoonlief Adam rebelleert ondertussen met een passie voor scheikunde tegen zijn vader, die daar maar één antwoord op heeft, namelijk "Nog meer bidden".

De eerste circa 10 minuten van de film draait om het leventje van de Christian's, dat totaal op zijn kop komt te staan wanneer de Russische man Piotr met zijn twee zonen Dmitri en Igor aanbellen (en zelf de deur openmaken) om "zogenaamd" te klussen. Omdat Bernie door klunzigheid voor waterschade zorgt, maakt hij gebruik van hun diensten en verandert de film in vrij korte tijd van sitcom naar een soort van zwartkomische home invasion-thriller tot een allesvernietigende confrontatie, waarin geen enkel heilig huisje overeind blijft, want ze slopen het hele huis en dat dag en nacht.

In "Krazy House" is ook niets heilig. Religieuze waarden en iconen worden genadeloos onderuitgehaald, net als liefde, werk, het gezin en alles wat in het verleden houvast bood. Het anarchistische motto van het verhaal is dan ook een uitbundige "Kill them all". Deze film is duidelijk niet voor tere zieltjes of mensen die houden van conventionele humor. Maar als je durft, word je getrakteerd op een unieke en gedenkwaardige ervaring die je nog lang bij zal blijven.

Wel bevat de film geen diepgang en dat moet je ook niet verwachten in een Steffen Haars en Flip Van der Kuil film. Ze hebben wel hun best gedaan om van de Russische gangsters niet enkel en alleen wodka drinkende communisten te maken. Het is alsnog flinterdun hoor, maar er is dus een verhaallijn met de Russische vader in de hoofdrol. De rest van de vrij nutteloze zijpaden die het verhaal bewandelt steken er bleek bij af. Een deel voelt zelfs aan als totale filler, wat jammer is in een film die met een speelduur van circa 90 minuten verfrissend aanvoelt in een filmlandschap waarin vrijwel alles minstens tweeënhalf uur lijkt te moeten duren.

De film bevat ook een aantal gedenkwaardige scènes, zoals de scène waarbij Bernie een Jezus beeldje in een niet daarvoor bestemde lichaamsholte van Piotr ramt en daarna zegt:

"Jesus is inside you now."

Iedereen in de cast, inclusief de kleinste bijrolspelers, heeft zichtbaar plezier op de steeds chaotisch wordende set en Iedereen van de cast en crew moet enorm gelachen hebben tijdens het maken van de film. De bekende acteur en actrice Nick Frost en Alicia Silverstone zijn goed gecast als sitcom-echtpaar, maar de show wordt toch eigenlijk gestolen door een briljante Jan Bijvoet als de angstaanjagende Russische gangster Piotr. Het plot draait ook om hem en heeft te maken met zijn overleden vrouw Nadia (Victoria Koblenko), die Piotr bij zich heeft in een zak, en pasgeboren baby, die je ook al eerste te zien krijgt in deze film, na een geldoverval, waarbij Nadia wordt doodgeschoten door een politieagent en waarin het geld en de baby verstopt zijn in het huis van de Christian's. Vandaar ook dat ze hun huis helemaal slopen

Piotr is ook geen zachtaardige man, want buiten dat hij de hond van de Christian's doodschiet en Bernie laat vastspijkeren aan een kruis zoals Jezus, slaat en vernedert hij altijd zijn zoon Igor die verliefd is geworden op Adam en waarover Piotr op een gegeven moment zegt:

"You must give son, not fuck son."

Buiten dat Igor verliefd wordt op Adam, die dan ook samen een crystal meth-lab maken en een groene alien zien, wordt Sarah verliefd op Dmitri (ze denkt ook dat ze zwanger van hem is), die dan ook tegen haar zegt:

"You look more pretty than my niece"

En verder raakt Eva verliefd op Piotr. Op het einde (met daarin ook veel geschiet) als Bernie gaat afrekenen met de Russische gangsters en hij o.a. mijn openingszin zegt, raakt Eva weer verliefd op hem en baart Sarah een kind uit haar mond wat een grote klomp kauwgum blijkt te zijn. Daarover zegt Dmitri dan:

"Beautiful. Just like her mother."

"Krazy House" is een film als geen ander. Met zijn unieke mix van stijlen, humor, scherpe maatschappijkritiek en shockerende wendingen heeft "Krazy House" alles in zich om de cultfilm van 2024 te worden. Het creatieve Nederlandse duo Steffen Haars en Flip Van der Kuil heeft een eigenzinnig meesterwerk afgeleverd dat ongetwijfeld nog lang besproken zal worden. Dus bereid je voor op een wilde rit vol zwarte humor, bloederige horror en knipogen naar cultfilms en popcultuur. Krazy House is een film die je moet zien om te geloven.

Verrassend sterke film met een zeer mooi verhaal. Benno Fürmann maar vooral Franka Potente speelde heel goed. Franka Potente is trouwens een verdomd goede actrice.

Hier heb je wel eens last van hangjongeren in Duitsland en ook voormalige Oostbloklanden heb je wel eens last van hangnazi's, geef mij dan maar het eerste Het verhaal (sober drama) wist te boeien en zat ook wel aardig in elkaar (wel hier en daar niet goed uitgewerkt) en het einde vond ik eigenlijk best aangrijpend en ook wel zielig. Ook de onbekende cast deed het best goed en dan vooral natuurlijk Alina Levshin als Marisa met haar aparte en wisselende karakters. De film had misschien wel iets weg van "American History X" maar die film is toch veel beter uitgewerkt en dat miste ik toch hier en daar in deze film. Maar al met al best een aardig Duits drama.

Telefilm naar een scenario van Susan Stam, met gastoptredens van onder meer Jaap Jongbloed, Birgit Schuurman en Victor Reinier.

In dit verhaal draait het om de kibbelende tweeling Jurre (Kamiel van Ophem) en Kiki (Yentl Meijer), die gescheiden ouders hebben die veel werken. Daarom hebben ze maar één echt thuis, namelijk bij opa (Tom Jansen). Maar dan verhuizen ze met hun moeder Suze (Kim Pieters) naar Ibiza. Als ze horen dat opa een ongeluk heeft gehad en zijn huis te koop wordt gezet, willen ze voor hem zorgen. Onderweg naar huis, waarbij ze kris kras (voilà de titel van de film) door Europa reizen zonder geld en zonder de taal te spreken van de landen waar ze terechtkomen, ontmoeten ze bijzondere mensen, maken ze de meest wilde, spannende en grappige avonturen mee en leren ze elkaar en zichzelf beter kennen.

Leuke maar ietwat houterige geacteerde roadmovie voor de jeugd, met een goed tempo en een onbekommerd scenario. Het is tevens het speelfilmdebuut van de in de televisiewereld ervaren regisseur David Grifhorst.

Al met al best een leuke, grappige en spannende familiefilm voor de jeugd.

In het begin vond ik hem nog enigszins interessant maar halverwege vond ik het maar een saaie bedoeling aan het worden.

De laatste jaren vind ik veel nieuwe horrorfilms tegenvallen en zeker degene die in de bioscoop verschijnen. Bij veel nieuwe horrorfilms is tegenwoordig ook nauwelijks meer gore en bloed te zien ("Evil Dead Rise (2023)" was daarin dit jaar één van de uitzonderingen) en daarom vind ik ze vaak tegenvallen. Daarom was het ook een genot om deze nieuwe Taiwanese horrorfilm te zien en liefhebbers van gore en bloed zullen deze apocalyptische thriller, die zich afspeelt aan het begin van een zombie-achtige virusuitbraak, zeker waarderen en zullen ook genieten van de schitterende praktische en visuele effecten (hulde daarvoor aan het SFX-team, omdat de effecten echt van topklasse zijn en het bloed ziet er zo echt uit als het maar kan lijken). De film mag dan wel van Taiwanese afkomst zijn (daar maken ze best goede horrorfilms zoals bijvoorbeeld "Z-108 Qi Cheng (2012)" en "Shi Cheng (2014)")), maar de film is geregistreerd door de Canadees Rob Jabbaz, die in Taiwan werkt.

In "Ku Bei" (oftewel "The Sadness") probeert een jong stel, te weten Kat (Regina Lei) en Jim (Berant Zhu) zich te herenigen in een stad die geteisterd wordt door een plaag die de slachtoffers verandert in gestoorde, bloeddorstige en seksistische sadisten.

Het verhaal draait dus om de twee geliefden Kat en Jim, die we tijdens de opening samen zien ontwaken in bed in hun appartement. Ook krijgen we tijdens de opening te weten dat de inwoners en de regering (die je naderhand ook in beeld krijgt te zien via een televisie-uitzending en waarbij dan een besmette generaal de president opblaast door deze een granaat in zijn mond te stoppen) van Taiwan een pandemie grotendeels negeerden en waarbij men snel is teruggevallen in hun dagelijkse routine. Zo negeert een presentator van een talkshow luchthartig de waarschuwingen van zijn gast, een medische professional, over een nieuwe mutatie in het Alvin-virus, een mutatie die bij geïnfecteerden hondsdolle symptomen veroorzaakt. Daarna praat Jim op het balkon (waar hij een verwarde persoon ergens op een dak ziet staan) met zijn buurman Lin (Ralf Chiu), die graag tuiniert op zijn balkon, die verkoudheidsklachten heeft, waarna Jim en Kat vertrekken.

Als Jim op een gegeven moment Kat ergens afzet op zijn scooter (waarbij ze onderweg ook iets vreemds zien m.b.t. burgers, politie en een bebloede persoon op een bed van een ambulance) en hij ergens koffie gaat drinken bij een ontbijtservice in een plaatselijk restaurant, loopt daar op een gegeven moment een oude geïnfecteerde vrouw (Chi-Min Chou) naar binnen (die Jim overigens van te voren nog heeft gezien op een dak vanuit zijn appartement) en begint na circa 15 minuten het geweld, waarbij de geïnfecteerde vrouw heet frituurvet over het hoofd van de kok giet (dat de huid doet smelten) en daarna zijn gezicht aftrekt, welke gedetailleerd in beeld werd getoond.

Als Jim daarna naar zijn appartement vlucht, volgt er buiten een mededeling via megafoons en zegt een man:

"Goedemorgen iedereen. Let op het volgende bericht. Voor iedereen gelden er nieuwe regels. Alle mannen moeten zich melden bij het stadsdeelkantoor. Ik snij al je lullen eraf en voer ze aan zwerfhonden. En voor de dames... Ze worden op straat door honden geneukt. Is dat duidelijk? Dit is je nieuwe leven..."

Oftewel de toon voor de rest van de film is gezet en daarin krijg je veel moord, verkrachting en marteling te zien en Jim krijgt daarbij gelijk te maken met zijn inmiddels veranderde buurman Lin, die met een snoeischaar twee vingers (inclusief de middelvinger) van een hand van hem afknipt (eentje stopt hij ook in zijn mond) en daarna tegen hem zegt:

"Maak je geen zorgen over je meisje, Ik zal haar voor je vingeren."

Dat soort geweldige scènes en teksten zit volop in "Ku Bei" en dat maakte de film voor mij vooral zeer genietbaar. Daarna gaat Jim met zijn scooter op weg naar Kat en gedurende de hele film zul je zien hoe ze proberen contact met elkaar op te nemen, terwijl ze krankzinnige situatie tegenkomen met extreem gewelddadige en gewapende burgers die besmet zijn geraakt. Kat ondervindt dat na circa 25 minuten als ze met de trein onderweg is en een boek zit te lezen, waarbij ze lastig wordt gevallen door een oudere zakenman (Tzu-Chiang Wang) die tegen haar praat en die haar heel mooi vindt. Kat is daar niet van gediend en zegt tegen de man:

"Wil je dat ik je aanklaag voor seksuele intimidatie? Ik ga naar de politie als je je mond niet houdt."

Ze staat daarna ook op en laat een andere vrouw, te weten de mollige Molly (Ying-Ru Chen), op haar plaats zitten. Kort daarna begint iemand in de trein mensen te stekken met een mes en barst het geweld los in de trein en ontstaat daar een waar bloedbad en dat inclusief een bloedfontein. Mensen worden ook gebeten (werd ook lekker gore in beeld gebracht), in de ogen gestoken en verkracht en de zakenman raakt daarbij besmet en steekt dan met zijn paraplu in het oog van Molly. Kat en Molly vluchten dan uit de trein, waarbij de zakenman achter hen aangaat (doodt dan ook een gespierde man met een bijl, bijt ook zijn neus eraf, die Kat en Molly wilt helpen), want hij heeft nog een appeltje te schillen met Kat! Terwijl de zakenman achter Kat en Molly aangaat, roept hij tegen hen:

"Ik ben in jaren niet zo hard geweest. Jullie meiden zijn echte hete sletten!"

Kat en Molly weten echter te ontkomen en de zakenman roept dan nog tegen hen "Ik zie je later" en steekt ook op seksistische wijze zijn tong uit.

Dus zowel Jim en Kat moeten zien te voorkomen dat ze besmet raken, want anders veranderen ze ook in een bloeddorstig en krankzinnig persoon. Zo gaat Kat samen met Molly naar een ziekenhuis waar de zakenman hen volgt en Jim komt op weg op zijn scooter naar Kat een bende met honkbalknuppels tegen die een man in elkaar zijn aan het slaan op een sportveld en die tevens de man met zijn genitaliën tegen prikkeldraad rammen, welke ze aan een paal hebben bevestigd. Jim gaat de man dan helpen en jaagt de belagers weg, maar de man is inmiddels besmet geraakt en zegt tegen Jim:

"Waarom heb je ze tegengehouden? Ik stond op het punt mijn lading te schieten."

Als Kat en Molly in het ziekenhuis aankomen, wordt Molly daar behandeld aan haar oog en probeert Kat contact op te nemen met Jim via iemand, te weten de loser Kevin (Lueh-Geng Huang), anders zijn telefoon. Natuurlijk kan een uitbraak in het ziekenhuis niet voorkomen worden en zeker als de zakenman daar aankomt. Kat probeert dan te vluchten in het ziekenhuis met de telefoon, waarbij Kevin tegen haar roept:

"Jij verdomde kut, pikzuigende hoer! Geef me mijn telefoon!"

De zakenman gaat dan natuurlijk achter Kat aan en komt dan ook Molly weer tegen die in een rolstoel zit en behandeld is geworden. Hij zegt dan tegen haar:

"Ik herken jou. Waar is je mooie vriendin? Weet je wat? Ik ga veel plezier met je hebben."

De zakenman begint zich dan uit te kleden en gaat Molly in haar gewonde oog verkrachten Als hij daarna Kat tegenkomt, zegt hij tegen haar:

"Denk je dat die dikke meid ontsnapt is? Haar oogbolvocht droogt op dit moment op mijn lul. Wat vind je ervan? Tegen de tijd dat ik klaar was, smeekte ze me om door te gaan. En jij bent de volgende..."

Ze wordt in ieder geval niet het volgende slachtoffer van de zakenman, want ze slaat hem dood met een brandblusser, waarbij ze zijn hoofd helemaal tot moes slaat op de vloer. In het ziekenhuis zijn ook de nodige andere gewelddadige scènes te zien, o.a. met een gipszaag (die de besmette Molly op een slachtoffer toepast) die me deed denken aan de grasmaaier in de Horror / Komedie film "Braindead (1992)", en ook zien we dan een seksscène waarbij verschillende personen met elkaar neuken op de vloer terwijl ze onder het bloed zitten.

In het ziekenhuis wordt Kat ook gepakt door viroloog Dr. Alan Wong (Wei-Hua Lan), die haar onder schot vastbindt aan een douche, waar ze gewassen wordt met een koud chemisch desinfecterende oplossing welke stinkt. Ze moet zich ook uitkleden (daarbij is helaas geen naaktheid te zien van Regina Lei) en als ze haar vuile kleding in een wasmand gooit, treft ze daarin een besmette baby aan. Oftewel Dr. Alan Wong heeft ze niet allemaal op een rijtje. Kat krijgt daarna ook onverwacht een spuit toegediend met daarin het Alvin-virus om te testen of ze daarvoor immuun is. Ze weet dan nog telefonisch contact op te nemen met Jim, die ze een bericht stuurt waar ze is, en ook krijgt ze van Dr. Alan Wong te horen dat er zo meteen een helikopter zal landen op het dak van het ziekenhuis, die hem komt oppikken en Kat dan misschien ook mee om te worden gebruikt om een vaccin te ontwikkelen als ze immuun blijkt te zijn.

Als ze dan samen naar het dak lopen, wordt Dr. Alan Wong met een bijl in zijn voet geraakt door een geïnfecteerde en zegt die tegen Kat:

"Wordt je poesje nat?"

Ondertussen is Jim aangekomen in het ziekenhuis en is hij helaas ook een geïnfecteerde geworden. Hij rekent wel nog af met de slechte Dr. Alan Wong (die op Jim schiet) door hem te doden met een kapmes en hij zegt ook tegen hem:

"Ik ga je lul eraf hakken en voed het jou!"

Jim gaat daarna achter Kat aan zegt o.a. tegen haar "Ik snijd je tieten eraf" en "Ik zal je huid langzaam eraf pellen" en als laatste zegt hij tegen Kat:

"Kat... Besef je niet hoeveel ik je nodig heb? Besef je niet hoeveel ik van je hou? Hé, ik hou echt van je."

Kat begint dan te huilen en te lachen (oftewel ze is inmiddels ook verandert door de spuit) en loopt dan naar het dak, waar je een helikopter hoort landen. Je hoort daarna nog geschiet (oftewel men schiet op Kat), waarna de film is afgelopen en je nog keiharde Trash / Death Metal muziek te horen krijgt.

Hoewel de Taiwanese cast me niet bekend voorkwam, deden ze het wel verdienstelijk en vooral natuurlijk beide hoofdrolspelers Berant Zhu en Regina Lei en de laatste zag er ook best leuk uit. Verder vond ik het Tzu-Chiang Wang verdienstelijk doen als de griezelige zakenman die het voorzien heeft op Kat. Als Kat hem in de trein een uitbrander geeft en hem dreigt aan te klagen voor seksuele intimidatie, zegt hij:

"Wat is er mis met mensen tegenwoordig? Een gesprek voeren in de trein, is dit nu strafbaar? Ik probeer alleen te communiceren, sociaal te zijn en nu word ik beschuldigd van seksuele intimidatie? Ik was ook beleefd! En ik gaf complimenten! Seksuele intimidatie? Vrouwen zijn tegenwoordig allemaal hetzelfde. Denken dat ze onbeleefd kunnen zijn alleen maar omdat ze mooi zijn. Wat is er met dit land gebeurd? Ik verdien beter dan dit."

En daar had hij eigenlijk wel een punt in. Ook de rol van Ying-Ru Chen als Molly was verdienstelijk.

Ik heb me in ieder geval goed vermaakt met deze horrorfilm en dat eigenlijk van de eerste tot de laatste minuut en dat ondanks dat het verhaal niet bijster origineel is, maar dat hoort gewoon bij dit soort horrorfilms. Maar de uitvoering van het verhaal is gewoon geweldig (inclusief de visuele effecten) en vooral zeer gewelddadig en daarbij valt ook enorm veel gore, bloed en geweld te zien via moorden en martelingen en het meest wordt ook expliciet in beeld getoond. Ook zijn er een aantal verkrachtingen te zien (worden wel nooit expliciet getoond) en die hadden wat mij betreft eruit gemogen en waren ook niet echt nodig voor het verhaal, ondanks dat ze soms een komisch waren. De film heeft verder een uitstekend einde en verveelt ook nergens, want je wordt betrokken bij veel actie / horror en ook locatieveranderingen zoals een restaurant, een trein en een ziekenhuis.

Kortom, ben je een liefhebber van veel gore, bloed, geweld en griezelige (vaak met een seksistische ondertoon waar ik meestal om moet lachen) dialogen in horrorfilms, dan is het absoluut de moeite waard om "Ku Bei" te kijken, want je zult dan volledig vermaakt worden. "Ku Bei" is grafische gezien vies, walgelijk en soms schokkend. Heerlijk toch

Opzicht niet meer dan een vermakelijk tussendoortje deze ietwat flauwe Komedie/Misdaad film.

Het verhaal stelt eerlijk gezegd niet zoveel voor en is ook best flauw, clichématig en soms ook wat langdradig, maar de uitvoering ervan was nog wel aardig en dat kwam vooral op conto van de destijds talentvolle Christian Slater die de rol van "George Kuffs" leuk speelde en waarom ik soms ook moest glimlachen. Opzicht was het ook leuk gedaan dat hij regelmatig in de camera praatte zoals het moment dat zijn vriendin "Maya Carlton" tegen hem zei (dansend en rondlopend in een witte slip en blauw topje) dat ze zwanger is. De rol van "Maya Carlton" wordt overigens gespeeld door de destijds piepjonge (16 jaar) Milla Jovovich, die er toen al zeer mooi uitzag.

Buiten dat er wat leuke situaties (zoals het doen van slaappillen in de koffie van politieagent "Ted Bukovsky", leuk gespeeld door Tony Goldwyn, en vooral de manier waarop hij daarop reageerde en acteerde) in het verhaal zitten, bevat de film ook wat actie waar je overigens niet al te veel van moet voorstellen. De actie kwam vooral ook op conto van Leon Rippy die de rol van slechterik (liep er ook wel steeds geinig gekleed bij, daar kreeg hij ook een opmerking op) "Kane" leuk speelde. Visueel zag het er ook allemaal niet onaardig uit en met name de beelden van de mooie stad San Francisco, waar het verhaal zich in afspeelt. De muziek in de film had inderdaad veel gelijkenis met de muziek uit de film "Beverly Hills Cop (1984)" en daar heeft dit verhaal ook wel iets van weg.

Al met leuk om eens gezien te hebben deze film (ik heb hem overigens gezien via AMC On Demand), maar meer als een vermakelijk tussendoortje is het niet. Dit is ook zo'n typische vrijwel onbekende film, die je snel weer vergeten bent.

Hier moet je van houden. Ik hield er dus totaal niet van. De humor is zo belachelijk (duel met koe), melig, onnozel en niet grappig dat ik het na 10 minuten eigenlijk wel gezien had met deze film. Met veel pijn en moeite heb ik het daarna nog ongveer 30 minuten volgehouden maar daarna kon ik het niet meer volhouden en ben ik driftig gaan vooruit spoelen.

Ik heb deze film destijds op Film 1 gezien (ik meen in 2004). Maar het was eens en daarna nooit meer. Aan zulke onzin begin ik nooit meer, echt zonde van de tijd.

Toen de ramp met de Russische onderzeeër K-141 Kursk plaatsvond op 12 augustus 2000, toen was ik op vakantie in Canada en Amerika en toen heb ik er niet al te veel van meegekregen.

In dit waargebeurde verhaal draait het dus om de Russische onderzeeër K-141 Kursk. Tijdens een oefening met de Russische Noordelijke Vloot in de Barentszzee, vindt er na enkele explosies (door torpedo's) een ramp plaats waarbij de onderzeeër zinkt. De 23 bemanningsleden die de ramp overleven wachten in wanhoop op hulp van buitenaf, terwijl hun zuurstof dreigt op te raken.

Deze politieke rampenfilm is inderdaad vrij mat en dat is best jammer, want dit is tot nu toe de duurste film van de Deense regisseur Thomas Vinterberg (o.a. "Festen (1998)" en "Jagten (2012)") en de cast mocht er zeker ook wezen met hoofdrolspelers als Matthias Schoenaerts (als de Russische marine luitenant-kapitein Mikhail Kalekov), Colin Firth (als de Britse commandant David Russell) en Léa Seydoux (als Tanya, de echtgenote van Mikhail Kalekov), die het overigens wel verdienstelijk doen, maar meer ook niet.

Normaal gesproken draait het in duikbootfilms om claustrofobie (het enige wat benauwend is, is het beeldformaat tijdens de opening en het einde van de film, welke zich niet op zee afspelen), afgaande alarmlichten en onheilspellende onderwatergeluiden, maar dat is allemaal niet in deze film van toepassing. Ook was het misschien voor de sfeer (die best duister is) beter geweest als men als voertaal Russisch (dan ben je eigenlijk wel helemaal afhankelijk van de ondertiteling) had gebruikt i.p.v. Engels, want alleen tijdens opening van het verhaal (waar marinekapitein Mikhail Kalekov Russisch spreekt tegen zijn zwangere vrouw Tanya en zoontje Misha) wordt er eventjes Russisch gesproken en daarna (vanaf een marinebruiloft) is de voertaal Engels en dat blijft zo tot het einde.

Het verhaal bevat drie verschillende verhalen, namelijk over de overlevingsstrijd van de bemanning (de kameraadschap van de bemanning wordt nooit bekritiseerd of betwijfeld) aan boord van de Kurk, over de achtergebleven echtgenotes (die vooral nobel worden neergezet) die door de Russische autoriteiten (die krijgen een stevige veeg uit de pan en komen er niet best vanaf) worden voorgelogen, en over de Britse marine, die de falende Russische reddingsdiensten maar al te graag een handje wilt helpen, maar nul op het rekest krijgt van de Russische autoriteiten. Het verhaal is degelijk en weet ook wel te boeien, maar is vooral eendimensionaal en ondanks dat een en ander echt gebeurd is, is het zelden aangrijpend.

Al met al een degelijk en technisch perfect verfilming over de ramp met de Russische onderzeeër K-141 Kursk, waarbij het vooral draait om kameraadschap en overlevingsdrift en dat is laatste is uiteindelijk op tragische wijze niet gelukt (de mannen van de Kursk lieten 71 kinderen achter).

Afgelopen week was ik met vakantie in Italië en de dag voor vertrek kwam ik deze film nog tegen, welke bij "Prime Video" onder de horrorfilms staat, maar dat dus totaal niet is. Hier bij MovieMeter staat de film betiteld als een Actie / Avontuur film, maar dat is het zeker ook niet (alleen in de laatste 30 minuten valt wat actie te zien), want het is meer een Drama / Misdaad film, ondanks dat de film gewoon "kut" is (ondanks het meespelen van vier prostituees valt er ook geen kut te zien, laat staan andere naaktheid). De filmtitel verwijst in dit geval naar een desolaat benzinestation in een uithoek van Hongarije, waar zich eigenlijk de hele film afspeelt. Bij "Prime Video" stond overigens vermeld, bevat "naakt, geweld, alcoholgebruik, roken en seksuele inhoud", maar enkel alcoholgebruik en roken valt er regelmatig in te zien.

Hongarije heeft als filmland niet zo veel te betekenen en "Kút" van de Hongaarse regisseur Attila Gigor zal daar geen verandering in brengen. In de aanloop van de film zien we een vrouw bloemen leggen bij een gedenkteken en staat de uitbater van het benzinestation een diepe kuil te graven. Twee elementen waarvan je weet dat ze verder in de plot zullen terugkeren. Tijdens de opening van de film maken we ook kennis met hoofdrolspeler Laci (Jordan Harrelson) die door zijn moeder Anya (Dorottya Udvaros) in een auto (dan horen we ook het nummer "I Want To Know What Love Is" van de Pop-Rock band "Foreigner") wordt afgezet bij een benzinestation in de middle of nowhere, waar zijn bejaarde vader István (Zsolt Kovács) werkt, die hij al hij al dertig jaar niet meer heeft gezien.

Laci komt net uit de gevangenis en kan geen werk vinden. Hij hoopt dat zijn vader hem zal helpen weer op de been te komen, maar die is niet bepaald niet enthousiast en wil geen vreemden in zijn buurt hebben (hij is namelijk met iets illegaals bezig). Laci besluit om te blijven en zijn moeder vertrekt weer. De vader heeft als hulp de mindervalide Zoli (Roland Tzafetás), die blij is een publiek te hebben voor zijn verhalen (over een hond), maar daar blijkt vrijwel geen gelegenheid voor wanneer een busje arriveert met aan boord twee malafide types en een viertal prostituees, die onderweg zijn naar Zwitserland om te werken. Maar zij en hun opvliegende baas moeten in het benzinestation van István blijven, nadat hun busje niet meer wil starten (dat is namelijk gesaboteerd). Het blijkt ook dat de vrouwen niet de enige goederen zijn die worden vervoerd, alleen lijkt niemand te weten waar de andere goederen zich bevinden.

Ondanks dat de gemoederen beginnen op te laaien, wordt het nooit spannend en boeiend. Het verhaal komt nog het dichtst in de buurt van de Actie / Misdaad film "True Romance (1993)", waarin een naïeve jongeman betrokken raakt bij een hoer en criminelen. Wat we te zien krijgen in de eerste circa 67 minuten is veel gepraat, Laci die werkt aan een auto (die niet meer kan rijden) die de naam "Berta" heeft en Laci die verliefd wordt op één van de prostituees, namelijk Marcsi (Niké Kurta) die twijfelt over haar carrièrekeuze. Met haar heeft hij ook een keer seks (omdat Marcsi nog nooit een orgasme heeft gehad en na het doen met Marcsi overigens ook niet), nadat men gedanst heeft rond een kampvuur, en daarbij doet de prostituee Hajni (Nóra Trokán) ook mee (houdt Marcsi dan vast). Je zou dan verwachten wat naaktheid te zien, maar dat is dus niet het geval.

In de ochtend erna ontdekt één van de twee malafide types dode vogels (om illegaal te verkopen aan restaurants) in een defecte vriezer en wordt hij enorm boos op de bejaarde vader István, die hij slaat in het gezicht en uiteindelijk doodt met een stalenpijp (die hij door zijn gezicht ramt). We zitten dan inmiddels in circa de 67e minuut en dan eindelijk wordt de film een heel klein beetje interessant en hard. Want Laci neemt dan wraak op de twee malafide types met de auto "Berta" (die hij weer aan de praat heeft gekregen). Eentje rijdt hij omver, die daarna niet meer kan opstaan, en degene die zijn vader gedood heeft, rijdt hij dood door met de auto op hem te gaan staan. Als hij wilt wegrijden smeekt hij Marcsi om met hem mee te gaan, maar ze twijfelt en blijft achter.

Als één van de prostituees daarna naar de man loopt die niet meer kan opstaan, zegt de man:

"Nee, ik kan mijn benen niet bewegen. En ik moet echt schijten."

Dat was het enige komische element in deze film. Wanneer daarna de eigenaar van de meisjes komt opdagen, te weten te weten Johnny (Zsolt László), met nog vier begeleiders (die o.a. de lijken moeten begraven), verschijnt Laci opnieuw in een nieuwe poging om Marcsi terug te winnen en een schietgevecht resulteert dan in meer lichamen. Laci wordt daarbij in zijn gezicht (zijn kaak) geraakt en vertrekt weer zonder Marcsi. Een echt einde heeft de film eigenlijk niet, want we komen niet te weten of Laci zijn verwonding overleefd heeft. Ook komt weer het busje langs met daarin de vier prostituees (waarbij één nieuwe) en ziet Zoli een hond langs de weg, welke de hond is uit zijn verhaal. Daarna is de film ook afgelopen na circa 95 minuten.

Net zoals de film zelf, weet ook de cast nergens te overtuigen. Nóra Trokán als prostituee Hajni was opzicht best een mooie vrouw en Niké Kurta als prostituee Marcsi, deed me qua uiterlijk wat denken aan Kirsten Dunst en ze draagt op een gegeven moment ook de trouwjurk van István zijn ex-vrouw, die hij al tientallen jaren trouw in een kast bewaard. Daarbij moest ik denken aan de Drama / Sciencefiction film "Melancholia (2011)", waarin Kirsten Dunst ook te zien is in een trouwjurk.

Al met al is "Kút" gewoon een kut film om snel te vergeten, want het gaat nergens over.

Ondanks dat ik niet zo'n hoge pet op heb met Nederlandse films, moest ik deze Komedie / Horror film natuurlijk wel zien, want films met zo'n titel trekken natuurlijk mijn aandacht.

Kort door de bocht draait het in dit verhaal om Femke (Katja Herbers), die columniste is bij de Volkskrant. Ze krijgt op sociale media allemaal vervelende verwensingen naar haar hoofd gegooid, waar ze op een dag klaar mee is. Wraak volgt!

"De kuthoer" is een zwarte komedie, die stiekem gaat over veel meer dingen dan akelige reaguurders en hun al dan niet verdiende loon. Zo heeft Femke als succesvol columniste al een boekdeal, maar heeft ze nog geen idee waar haar roman dan over moet gaan. Haar redacteur praat zoals veel managers tegenwoordig praten, namelijk ze horen alleen zichzelf en vinden dan een dialoog geslaagd. Ook de rol van Femkes dochter Anna (Claire Pollo) is best belangrijk. Anna is een intelligente puber, die uit durft te komen voor haar mening én niet bij de pakken neerzit. Haar gesprekken met het hoofd (Harry van Rijthoven) van de school zijn best leuk en datzelfde geld voor haar kledingkeuze en met name de t shirts met opdruk. Ook de invulling van Femkes lover en collega-schrijver, Steven Dood (Bram van der Kelen), met een diabolisch uiterlijk is een fijne, omdat hij heel anders is dan je in eerste instantie denkt.

Katja Herbers speelt haar rol als doorgedraaide columnist heerlijk, waarbij ook de kant dat ze zelf helemaal niet zo perfect is goed uit de verf komt. Katja Herbers is perfect gecast voor deze rol en ze heeft precies de juiste uitstraling en is absoluut geloofwaardig, zowel als moeder, schrijver en wraakzuchtig type.

Het verhaal m.b.t. akelige reaguurders (die Femke o.a. uitmaken voor pedofiel, en waarvoor ook de politie langskomt, omdat ze vroeger een relatie heeft gehad met een 16 jarige jongen) was opzicht leuk gevonden, speelt ook goed in op het actuele thema van internettrollen, en ook is het leuk om te zien hoe Femke afrekent met deze personen, die allemaal mannen zijn. Zo gooit ze haar irritante (zorgt o.a. voor veel geluidsoverlast) buurman van het dak, vermoordt ze iemand met een koekenpan (die moord staat dan ook bekend als de "koekenpanmoord"), elektrocuteert zie iemand in bad met een laptop en schiet ze verschillende personen dood (al dan niet terecht). Van alle slachtoffers hakt ze ook hun middelvinger af, die ze dan thuis bewaart in een doos in het diepvriesvak bij de erwtjes.

Hoewel "De kuthoer" een zwarte komedie is, miste ik wel de echte humor die daar bij hoort, want echt gelachen heb ik eigenlijk nergens om. Daarnaast was de verhaallijn van de twee concurrenten die ineens geliefden zijn, ongeloofwaardig. Ook zitten er wat open eindjes aan en qua logica schort er ook het één en ander aan. Dat er moorden gepleegd worden zonder al te veel voorbereiding en dat de dader daar zonder meer mee weg komt, of lijkt te komen, bijvoorbeeld. Maar dat neemt niet weg dat het cirkeltje op het eind keurig rond is en de finale van de film mocht er best wezen.

Laat alle akelige reaguurders maar eens naar "De Kuthoer" kijken, misschien reageren ze na het zien van deze film dan normaal en gaan ze niet schelden, iemand enge ziektes wensen of iemand met de dood bedreigen.

Wat een bizarre maar ook wel bijzondere film was dit. De kinderen vond ik wel bijzonder naïef zeker op die leeftijd. Verder zitten er best veel explicite erotische/pornografische (inclusief incest) momenten in en de film is soms ook best grof. De dancescene op het einde is geweldig humoristisch en de broer blijft gewoon maar hetzelfde deuntje spelen op de gitaar

Ik dacht overigens dat dit een Spaanse film was maar het blijkt een Griekse film (op zijn Grieks kwam er wel niet in voor ) te zijn.