Opinions

Nah, te flauw, te hoge grappendichtheid en daarbij ook teveel herhaling. Het wordt daardoor een lauwe komedie die nergens weet te verrassen. Het moment van een grap zie je gedurende film continu aankomen. Gelukkig verliep de grap dan toch anders dan vooraf gedacht. Alsnog wist me Airplane! me hooguit een enkele glimlach te bezorgen. Veel te weinig voor een komedie dus.

Bij tijd en wijle langdradig maar toch een prima Kurosawa, zoals je dat van hem kunt verwachten.

Tsja... Op een gegeven moment dacht ik het hele verhaal wel te snappen, maar aan het eind bleef ik alsnog met een gevoel achter van 'wat raaaarrr!'. Niet helemaal de anime-topper waarop ik hoopte, maar het visuele spektakel kon me wel boeien.

Wervelende film met een cliché Arabisch sfeertje. Het had wat meer rustmomenten mogen hebben in plaats van al die energie die van de animatie d'r af spat. Aan de andere kant moet deze film het juist weer hebben van die drukke bijrollen zoals de Geest, maar ook Abou het aapje en die papegaai. Zonder hen was er echt niks aan geweest.

Niet geheel foutloos natuurlijk, maar deze film zette natuurlijk wel de toon van massale gevechten in andere films. In LotR 3 lijkt zelfs een massaal gevechtsshot precies overgenomen van Alexander Nevsky. De scenes op het ijs vond ik trouwens wel weer een feest om naar te kijken.

En ohja dan is er ook nog de fantastische soundtrack van Prokofiev. De kwaliteit zelf is helaas erbarmelijk, maar de muziek op zich is dus echt geweldig .

Zohee, Oliver Stone vergalloppeert zich enorm met dit wanstaltige epos over Alexander de Grote. Om eerlijk te zijn, zo heel aansprekend vind ik dit stuk geschiedenis niet en wanneer het verteld wordt in een langdradige film blijft er niet veel over dan een vervelend misbaksel. Af en toe heeft het nog een epische gevechtje drtussendoor (die olifanten waren het enige stoere van de film), maar voor de rest was dit bizar saai.

Ik weet niet of het zo handig is om een biopic te maken over Mohammed Ali. De bokser spreekt natuurlijk tot de verbeelding, maar het is geen gemakkelijk persoon om hier een film omheen te bouwen. In het begin is hij ronduit arrogant en onuitstaanbaar (al die trashtalk ) en met het niet opwekken van sympathie kan zo'n film nog een lange en vervelende dobber worden. Lang is ie in ieder geval en dat komt door Michael Mann's regie die zoals gebruikelijk uitgebreid de tijd neemt voor sommige scenes. Bij boksscenes past het wel, maar heb altijd het gevoel bij zijn films dat ie wat overbodigheden eruit kan snijden.

Enfin, al met al valt het allemaal reuze mee, want deze film kon me toch behoorlijk boeien en dat komt mede door het beeld van de jaren '60 en '70 en de sfeer daarvan. Je krijgt goed mee in welke Ali toen leefde. Een stukje Malcolm X-geschiedenis krijg je ook mee, bizar interessant! Het lijkt er op dat Will Smith van te voren zich veel heeft ingelezen en gekeken naar archiefbeelden. Of zijn acteerwerk nou echt natuurgetrouw is, weet ik niet, maar het komt overtuigend over. Geslaagde en knappe poging dus om hier een biopic over te maken.

Allerbelabberendste stompzinnige vunzigheid. Borat is vele malen interessanter en grappiger.

De ingrediënten van deze film: high society, wanstaltige mode uit het jaar 1990, een aardig fantasietruukje van een Aziaat, die Engels op zijn Aziatisch praat en verder mislukte relaties. Paar leuke momentjes, over het algemeen zwak. Vooruit, de muziek was een pluspunt, maar deze film voegt weinig toe aan Allens oeuvre.

Oh my goodness, what a peculiar movie!

Alleraardigste aanschakeling van leuke scenes, waarvan de energie eraf spat. Echt een zinnig verhaal kon ik er niet in ontdekken, wel heb ik zowaar hardop kunnen lachen om sommige situaties (the unbirthday party!) en dat gebeurt me niet al te vaak bij oude Disney-klassiekers.

Schamele 3,5 ster voor deze film. Het verhaal van Alice in Wonderland vind ik maf en leuk. Wel heel vreemd, want het heeft nauwelijks structuur, maar als filmmaker kun je je visueel gelukkig flink uitleven. Toch was ik weinig onder de indruk. De filmkijker is denk ik nogal verzadigd door de batterij CGI die telkens weer opengerukt moet worden. Het ziet er perfect uit, maar raken doet het me niet meer.

Maar goed aardig filmpje desalniettemin, want het verveelt gelukkig nooit. Mia Wasikowska doet als Alice best oke. Dissonant van het stuk is Helena Bonham Carter die natuurlijk weer eens mag opdraven van Tim Burton. Die maakt haar Red Queen-rol wel bijzonder irritant en karikaturaal .

Het verloopt soms allemaal zo traag, maar dat maakt het juist wel spannend natuurlijk. Ik ergerde me in het begin enorm aan Ripley, maar kreeg later toch wel een beetje respect voor haar. Het tweede en ook conventionelere deel Aliens vind ik wel wat beter.

Kathy, Kathy, Kathy Ireland, wat doe je me aan! Die stem, dat kan toch niet! Beeld je de meest irritante piepstem in en vermenigvuldig de irritaitefactor met twee. Dan krijg je ongeveer een idee wat ik bedoel. Het verknalt de hele film, die afgezien dat toch niet al te best was.

Iets beter dan Alien 3, maar voor de rest toch vrij standaard maar niet vervelend. De onderwaterscene was gaaf en de cast mocht er ook wezen.

Deze Alien-film is ten opzichte van zijn voorgangers vrij standaard. Best jammer. Wel mooi dat twee belangrijke (en vervelende) hoofdrolspelers in het begin vrij vlotjes achter elkaar gegrepen worden door de Alien.

Beter dan Alien . Wat is Ripley hier toch tof en zeer stoer . De rol van dat kleine meisje vond ik echter wat dubieus. Waarom is men niet bang dat ook zij geïnfecteerd is door een alien? Verder was het wat suffig dat er een soort van 'moeder-dochter'-relatie ontstond tussen haar en Ripley. De actie daarentegen kwam stereotiep, maar wel zeer oke over. Al met al een lekker SF-actie-avontuur.

Die Bette Davis acteert wel sterk natuurlijk, maar ik krijg toch het gevoel dat ze vooral zichzelf speelt en daarom zo excelleert. Mede daardoor vond ik All About Eve toch niet zo aansprekend en zelfs erg vermoeiend om hem helemaal uit te zitten. Tot overmaat van ramp komt ook die ontzettende Engelsman George Sanders met zijn irri-accent op het toneel, waardoor je je aan maar liefst twee personen kunt ergeren.

Bijzondere film ja , mede door dat dit nog voor WOII gemaakt is en nog steeds actueel te noemen is. Ik was na afloop wel redelijk onder de indruk hiervan.

Leuke comedy! Voetbal wordt als onderwerp sowieso heel weinig gebruikt op filmgebied wat jammer is, want All Stars bewijst dat je met leuke plotlijntjes en een relatief grote cast toch een heel geslaagde film kunt maken rond een voetbalelftal. De cliche's die de revue passeren zullen we maar door de vingers zien.

Een van de betere musicals jawel! Roy Scheiders leven komt in flarden voorbij. In deze karakterschets komt ie er niet al te best van af. Ik vind hem geen grote klootzak, maar toch zeker een sufferd met al dat gerook, verschillende vrouwen en zijn maniakale instelling tijdens zijn werk. De musicalnummers passen er prima bij en ondersteunen het beeld hoe hij neergezet wordt. Was ook gewoon leuk om te zien en te horen.

Gemiddelde dramafilm over een charismatische politicus die het tot gouverneur schopt van een staat. Maar na zo'n 'rise' begint het gedonder natuurlijk. De beste man misbruikt ook zijn macht! Acteerwerk was best sterk van iedereen en het begin was nog redelijk interessant. Maar op den duur bleef het maar droog en een schitterende climax of einde bleef uit.

Politieke thriller die door het acteergeweld van onder andere Hoffman, Redford en Robards blijft boeien. Twee journalisten pakken het Watergateschandaal aan, dat van een klein inbraakje tot een zeer omvangrijk complot eindigt. Het complot zit niet heel eenvoudig in elkaar en eerlijk gezegd wist ik niet heel veel van het Watergate-schandaal. Maar mijn interesse in dit stukje pijnlijke Amerikaanse geschiedenis is door deze film wel gewekt.

Behoorlijk diep onderwerp met allerlei raakvlakken naar idd een film zoals Stalker , maar het wordt toch vrij luchtig en vlotjes behandeld. Niet vervelend om te kijken, want die 90 minuten zijn zo om en de sfeer is OK. Die nachtshots waren trouwens bijzonder gaaf neergezet .

Al weer 45 jaren oud en wat is Nederland veranderd in die tussentijd. Alleman is een visueel prettig document dat zo ontzettend oprecht is. De 'opvolger' hiervan, 'Pretpark Nederland', is ook zeer de moeite waard om te zien.

Okeeje mozaïekfilm als ook typische Libellefilm. Het acteerwerk was weliswaar wisselend, de verhaallijnen waren allen even leuk om te volgen. Wel typisch dat veel BN'ers zichzelf konden/mochten spelen.

Wel een leuke film hoor. Nergens uitzonderlijk en ook ietwat ongeloofwaardig, dat wel. Ook jammer van die lelijke montage, die soms niet soepel verloopt.

Ondanks Philip Seymour Hoffman (hij is overduidelijk de grappigste) is Along Came Polly niet al te best. Het verhaal werkt zich richting het eind in de nesten en Ben Stiller en Jennifer Aniston hebben weinig humor in zich. Verder erg routineus allemaal met weinig leuke momenten.

Dit uitstapje naar SF van Godard start erg matig. Eerst moet je maar geloven dat alles wat hij filmt maar door moet gaan voor andere planeet. Nergens proef je iets van de sfeer van een SF-film, het zijn gewoon buitenwijken van Parijs ofzo die je ziet. Echter na een tijdje wordt dit allemaal te doen door de 1984-achtige setting, waarin een journalist afkomstig van de aarde zich bevindt en de verschillende kwesties die dat bij hem oproept. Voor de rest veel gebruikelijke filosofische Godard-bullshit maar ook weer Anna Karina. Het valt niet mee en uiteindelijk is deze film toch wel een lichte tegenvaller.

Fantastische tekenfilm van Nederlandse bodem, dat zie je niet al te vaak! Vooral dat taalgebruik van Heer Bommel en al die andere mallerds was erg opvallend en leuk! Erg amusant werkje .

In het begin deed alles fragmentarisch aan door de vele verzetsdaden die Ducker onderneemt. Ik dacht na een cliche verzetsverhaal te kijken en vond sommige acties van Ducker totaal onbegrijpelijk en ongeloofwaardig voor een verzetsheld. Maar na de complete kanteling wordt de film toch een stuk sterker en valt de eerste helft van de film op zijn plaats. Pas op dat moment ging ik ook echt meeleven met het hoofdpersonage en krijgt het ook iets mysterieus. Door het sterke einde is het nog best wel een okeeje film geworden . Het boek (dat ik niet heb gelezen) lijkt me echter wel sterker.