Opinions

Iedereen had het erover. De kranten, TV, Fokke en Sukke, zodoende ging ik ook op in de hype om deze film in 3d te zien. Dat 3d-gebeuren is geslaagd te noemen. De jungle-setting leidt tot veel mooie shots waardoor je als het ware mee de film induikt. Gewoon 2d had m.i. ook wel volstaan, maar goed dat terzijde.

Qua plot ben ik niet echt te spreken: het is uitgekauwd en cliché met tenenkrommende momenten, waardoor ik al gauw voor de bad guy ga supporteren. Leuke rol voor Stephen Lang . Daar houdt de koek echter bij op.

Jaaah, gaaf om al die superhelden bij elkaar bezig te zien. Bijzonder geslaagd is dit met een eenvoudig, maar tof plot en natuurlijk superstoere actie! Iron Man en Scarlett waren mijn favorieten .

Ik raak maar niet uitgekeken op die Avengers-club. Deze film biedt ook weer genoeg spektakel en nog een heel alleraardigst verhaal met een Frankenstein-achtig thema. De film sjeest voorbij in een lekker hoog tempo en bij die actiescene in Afrika werd me dat wel wat te gortig met al die Transformer-achtige beelden. Gelukkig valt dat bij die epische eindbattle (een hele stad zweeft, wauw!) weer mee, al vind ik niet alle schijtlollige opmerkingen tussen de acties door even geslaagd. Maar goed, wat de film echt goed maakt, is dat het erg mooi en gelikt uit ziet. Daarbij krijg je als kijker het gevoel hebt dat er ook echt ene team staat die weer eens de wereld redt.

Het zoveelste deel uit de Marvelreeks, maar doorgaans kan het me nog steeds niet vervelen. Alles wordt deze keer uit de kast gehaald met nog meer actie, spektakel en superhelden. En dat allemaal om die gruwelijke Thanos een halt toe te roepen. Die grapjes tussendoor blijven wisselend, de een is wat geslaagder dan de ander. Enfin, ik heb wel genoten: 4 dikke sterren .

Bekwame biopic die wel erg lang duurt. Op een gegeven moment weet je het wel dat Howard Hughes aan smetvrees leed. Aan de andere kant is zijn levensverhaal de moeite waard om te volgen. Hughes is een intrigrerend en bijzonder persoon die baanbrekende dingen voor elkaar kreeg en mede door een mooie cinematografie geef ik het een ruime voldoende. Die twee vliegtuigcrashes waren trouwens spannend en tof in beeld gebracht!

Bouvet Island, een grote onbewoonde ijsklomp dat onder beheer staat van de Noren is één van mijn favoriete eilanden . Het eilandje fascineerde Boudewijn Buch zelfs zo erg dat hij zelfs een boekje vol wist te schrijven over de ontdekking en beschrijving van dit meest afgelegen eiland op aarde. Zelf heeft hij nooit voet op wal gezet, maar dat lukte Alien en Predator weer wel, zoals te zien is in deze film. Nouja zien... De actiescenes zien er nogal zwart uit, waardoor het hele Alien vs. Predator-gebeuren maar moeilijk volgbaar is. Daaromheen zit er wel een leuk wetenschapsavontuurtje, maar het enige koele van deze film is Bouvet Island zelf, de rest is matig te noemen.

Zoals wel vaker met Antonioni probeer ik met alle beste wil van de wereld zo'n film positief te benaderen. Het kille, spannende begin van L'Avventura kon ik nog best waarderen, maar gaandeweg raakte het me allemaal steeds minder. Met een 3,5* vind ik dat ik nog best genereus ben, want ik zou niet snel deze film een tweede keer opzetten. Het blijft een lastig regisseur, die Antonioni.

Erg boeiende film die gebaseerd is op een boek van de onlangs overleden Oliver Sacks. Robin Williams speelt een dokter die nauwelijks ervaring heeft met het behandelen van psychiatrische patiënten. Echter ontdekt hij door zijn eigenwijze methodes de oorzaak van waarom sommige patiënten zich in een half-comateuze toestand bevinden. Eén van die patiënten Leonard Lowe (De Niro) behandelt hij met een medicijn tegen Parkinson en warempel, hij 'ontwaakt' als het ware.

De transfomatie van kasplantje naar levendig persoon wordt door De Niro knap neergezet, maar daarna vervolgt de film met een nog bijzonder interessant einde, waar De Niro nog een heuse tour de force aflevert. Robin Williams kon dit soort rollen ook prima aan natuurlijk. Anyway, vond dit wel een indrukwekkende en ontroerende film. Sommige dingen leken me net wat te filmisch, maar goed dat is maar vergeven.

Sober drama, waarbij ik de rol van Gordon Pinsent voornamelijk sterk vond. Hij doet zich robuust voor, maar toch merk je dat het veranderen van zijn vrouw hem zeker niet onberoerd laat. Het had erg mooie momenten in het verpleegtehuis en dat met name de confronaties tussen Christie en Pinsent. Andere patiënten en/of voorval moet vast voor personeel, werkzaam in die sector, herkenbaar zal zijn. Wel jammer dat die directrice heel erg karikaturaal werd neergezet.

In het begin rommelig, maar gaandeweg komt er toch een heel aardige screwballkomedie naar voren. Het onderwerp koppel gaat uit elkaar, maar na vele beslommeringen vinden de geliefden elkaar weer, wordt weer eens aangesneden. Hoofdrolspelers Cary Grant en Irene Dunne zijn beiden lekker bezig. Laatstgenoemde vond ik zelfs nog beter op dreef. Grant zou later nog vele malen gewillig slachtoffer zijn van dit onderwerp, als ik deze pagina bekijk. Welja, best leuke film, die de moeite waard is.