Opinions

Peter Jackson was voor zijn komst naar Hollywood een compleet andere regisseur. Heavenly Creatures is één van die films die goed laten zien dat hij buiten gigantische blockbusters om ook heel creatief was. Inventief cameragebruik en surreële droomachtige segmenten zorgen ervoor dat een in de basis ingetogen verhaal er behoorlijk uitspringt en bijzonder origineel oogt. Het bronmateriaal leent zich er gelukkig wel voor om een uitbundige film te maken (het had ook anders geïnterpreteerd kunnen worden) en dat weet Jackson goed uit te buiten. De film is erg vlot en de steeds diepere band van de twee dames voelt geloofwaardig, al kan ik best begrijpen dat mensen weinig met het acteerwerk kunnen, omdat dit bij vlagen erg over de top is en op de zenuwen kan werken. Wat ik vooral jammer vind is dat de film op het eind een aantal plakken tekst nodig heeft om het uiteindelijk nog sluitend te kunnen maken. Daar had iets meer aandacht in gestoken kunnen worden.

Het is misschien geen Braindead of Bad Taste qua gekkigheid, maar Jackson laat ook hier zijn eigenaardige visie op filmmaken zien in een ander genre. Het toont toch aan dat hij een bijzonder goede vakman is die van verschillende genres toch iets prachtigs weet te maken.

3,5*

Over de gehele linie kijkt de film wel makkelijk weg, maar de score vind ik ietwat irritant en deed me teveel denken aan de crappy horrors uit de begin jaren '00. Het uitgangspunt is verder wel aardig, al vraag ik me zelf niet af of zo'n psycho niet teveel risico neemt en gepakt kan worden, vooral het verloop van de film vraagt er wel een beetje om. Verder een paar leuke kills, een aardige setting (waardoor er weinig fout kan gaan) en een bevredigend einde waarin er geen duidelijk motief is en de dader een liefhebbende vader lijkt te zijn. Dat kan ik enorm waarderen in films.


Gewoon pretentieloze fun, meer hoef je niet te verwachten.

Krappe 3,0*

Iets minder in de herziening. Dit komt vooral door het eerste half uur. De film komt veel te moeizaam op gang. De recap voor de openingscredits is bespottelijk, alsof je een of andere serie zit te kijken. "last episode on Hellraiser:......". Vervolgens komt er later nog een recap voorbij. Totaal onnodig en voegt niks toe aan de film.

Wanneer de film dit juk van zich af weet te schudden stijgt het niveau iets. Of laat ik het zo zeggen, de film wordt iets interessanter. De leading ladies zijn leuk en ook Julia is weer van de partij. De Cenobites worden nog niet volledig benut, maar dat komt later in de reeks wel.

3,0 > 2,5*

Zo slecht als RT het wil doen laten geloven is het echt niet in mijn ogen.
Wel had ik bij het aankondigen van deze reboot het gevoel dat het erg overbodig was en had er totaal geen behoefte aan.
De humor en de ranzige actie maken het wel goed in mijn ogen. Het gaat net even verder dan de gemiddelde film die in de bios draait en ik ben blij dat er af en toe zulke films draaien. Het gemis van Perlman valt ook te overzien. Harbour doet het prima en kan de rol zowel fysiek als qua charisma wel aan.
Het plot is weinig verheffend en soms een beetje saai. Het eindigde in een climax die veelbelovend was, maar uiteindelijk toch een beetje tegenviel. De opbouw van Jovovich haar personage insinueerde toch een iets grotere finale. Daar had meer uitgehaald kunnen worden en daar laat deze reboot bij mij uiteindelijk de punten liggen.

3,0*

Na recentelijk the Lifeguard te hebben gezien heb ik met Hello I Must be Going weer een film mogen aanschouwen waarin een middle aged woman terug gaat naar haar ouders om van een inzinking te bekomen. Ook hier legt de hoofdrolspeelster het aan met een jong persoon, zij het wat minder geloofwaardig in mijn ogen.Het sfeertje is hier wat minder luchtig en de gehele aanpak werkt ook niet zo aanstekelijk, misschien ook omdat de hoofdrolspelers minder charisma hebben. De bijrollen van de ouderen zijn wel leuk en de film levert nog wat leuke momenten op, maar echt blijven hangen doet de film niet.

2,5*

Hellraiser is toch zo'n film die je wel aan het hart gaat. Natuurlijk is de film volgens de 2019 standaard behoorlijk cheesy en gedateerd. Maar de algehele vibe, die sicke gedachtengang van de gekke stiefmoeder Julia en de Cenobites zijn gewoon heerlijk. Zij zorgen ervoor dat Hellraiser ook in 2019 nog steeds een gewaardeerde horrorklassieker is.

4,0*

Als opening van het PAC festival was de aangename the Help een goede keus. Emma Stone speelt een zeer volwassen rol en verdient hiermee een pluim en bewijst ze dat ze behoorlijk veelzijdig is. Ook de rest van de cast is zeer overtuigend, zo weten Viola Davis en Octavia Spencer je een brok in de keel te bezorgen met hun geloofwaardige en emotionele rollen.

Qua drama is de film dan ook erg geslaagd.

Ook de jaren 60 achtergrond is zeer mooi neergezet en verdiend bij mij altijd een pluspunt. Het is bijna schrijnend om te zien hoe hypocriet die Amerikanen in die tijd waren. Een Afrika benefietavond houden terwijl je de negers verafschuwt en niet eens als (gelijkwaardige) mensen ziet. Veel walgelijk volk in die tijd en dat wordt zeer goed weergegeven in the Help. Niet altijd even subtiel, maar het werkt.

Het is alleen jammer dat Taylor de balans in de film niet weet te bewaren en niet goed weet te kiezen welk verhaallijn nou het belangrijkste is. Ook worden er relatieprobleempjes bijgehaald die de film niet ten goede komen. Zo was het zijplot van Skeeter en Stuart volkomen belachelijk, overbodig en bovenal ook ongeloofwaardig. Jammer dat ze dit soort dingen erin gooien voor het mainstream publiek en dat weerhoudt de film wel van een hogere score bij mij.

Verder een voldoende en ik pas in het vervolg wel op met het eten van chocolade taarten !

3*

James is charmant, Hayek neemt haar opwachting ook steeds vaker in Happy Madison producties al mag ze haar dik aangezette accent wel lozen hier. Het verhaal is leuk, maar dient wel met een gigantische korrel zout genomen te worden. Over het algemeen is de film lekker luchtig, zitten er net genoeg grappen in om onderhoudend te blijven en zijn de MMA gevechten een welkome afwisseling binnen dit genre.

3,0*

Best wel een behoorlijk draak van een film, zoals Esteban hierboven al beschrijft is het te moeilijk om ook maar op een enkele manier sympathie te vinden in deze film. Klein zijn personage is echt te afschuwelijk voor woorden en alle pogingen om de romance tussen hem en Sobieski enigzins echt te laten overkomen falen hopeloos. Sobieski loopt er ook maar onsympathiek bij als vreemd gaande meisje. Ik walg eigenlijk van haar in deze film. De enige die juist sympathiek was in deze film wordt compleet afgeserveerd. Een prima rol van Hartnett dus.

Het probleem is dus het script, dat lijkt helemaal nergens op. De personages komen bijzonder verkeerd uit de verf en die twist een half uur voor het einde toen bleek dat Sobieski kanker had gaat er al helemaal niet in bij mij. Uiteraard gevolgd door egocentrische acties van Klein is het moeilijk om je ook nog enigszins in te leven. Het einde wordt hierdoor ook een behoorlijke draak, ik bedoel... hij heeft haar pijn gedaan en een bloemetje maakt alles goed? Schei toch uit!

1,5* en niet meer teveel terugdenken hieraan.

Verwacht vooral een psychologische thriller wanneer je deze film instapt. Heretic draait vooral om de mindgame tussen Hugh Grant en de twee dames die verrassend goed tegenwicht kunnen geven in belangrijke vraagstukken om religie. Je vraagt je continu af welke kant de film op gaat en wat Grant voor de dames in petto heeft. De film draait vooral om deze balans en de dialogen tussen de drie.
Verwacht geen gore horror of wat dan ook, maar een gebalanceerde film met een Grant die in topvorm is als creep.
Het einde is volgens mij dubbelzinnig bedoeld, ik denk dat ze in werkelijkheid al is overleden. Maar je kan het ook gewoon interpreteren als dat ze het wel overleeft

Lief filmpje dat nergens echt heel bijzonder overkomt, maar toch op een aantal momentjes weet te imponeren. Het wereldje is mooi neergezet, de acteurs doen prima hun best en het thema is best zwaar. De laatste shot met die secretaresse is eigenlijk heel fraai als je erbij nadenkt en terug refereert naar een dialoog tussen haar en de hoofdrolspeelster aan het begin van de film.

3*

Eastwood gaat in het begin van zijn regiecarriere op herhaling van Sergio Leone's succesvolle spaghettiwesterns waarin hij de hoofdrol speelde. Hoewel het niveau nergens gehaald wordt van Leone's films (oa door de mindere score), blijft het een fascinerende film. Eastwood weet ontzettend goed een sfeer te creëren en de beelden van het dorpje in the middle of nowhere zijn fraai. Zijn hoofdrol als zwijgzame vreemde staat Eastwood ook goed. Waarom zou je een winnende formule moeten veranderen?

Het plot zelf vond ik minder interessant. De lui in het dorpje waren niet zo interessant en bovenal een beetje stupide. De backstory deed me ook niet zoveel. Er zit wel veel symboliek in de film, waar Eastwood ook verschillende audiovisuele referenties in de film stopt.

Leuk om deze film in een #metoo tijdperk te zien, want sommige scènes zouden anno 2020 100% buiten de film gelaten worden.

Desalniettemin een leuke vroege film van Eastwood die niet altijd evenwichtig aanvoelt.

3,0*

Vond het maar een tegenvallende film, de personages zijn behoorlijk plat en Caviezel speelt echt een domme rol.

Ook de spanningsboog is helaas niet al te groot, wat met name komt door het feit dat de bad guy eigenlijk niet zoveel voorstelt.

Het is alleen niet compleet dramatisch omdat het een vlot filmpje is dat slechts een uur en een kwartier duurt.

2*

Zeer povere film wat door zou moeten gaan als een horror.

Helaas redt de film dat niet, ten eerste is de cast gewoon zeer zwak. Herkende de hoofdrolspeler gelijk als Stifler uit American Pie Band Camp, niet zo veelbelovend dus. Ik moet zeggen, voor de rol in Band Camp was hij meer geschikt, dit was gewoon een domme rol.

Op de visueel mooi openingscredit na is het weinig soeps allemaal. De film bouwt veel te traag op, gebeurt gewoon geen hele fuck en je wordt hierdoor een beetje in slaap gesust.

Het voorspelbare moment wanneer de horror echt zou moeten beginnen wordt al zeer snel afgedaan met een zwakke zogenaamde twist, die ik aan het begin van de film al had voorspeld.

Weinig verassend dus, qua gore weet de film eigenlijk ook weinig te bieden, ik vond het er maar nep uitzien, het bloed had een hoog "ketchup" gehalte.

Het einde is verder niet zo alledaags, maar door al dat uitleggerige gedoe kan het je al geen reet meer schelen.

Verder is de zogenaamde killer ook meer een slappe rip off van bijvoorbeeld een Jason Voorhees, dus dat heeft ook al geen pluspunt op mij.

Als ik toch wat positiefs op moet noemen zijn het de vrouwelijke schoonheden en de wijze lesjes van meneer dat horrorfilms altijd clichés bevatten als geen bereik op de telefoon in een afgelegen gebied en dat ze nooit wapens mee hebben. Maar dat is natuurlijk te weinig om je te kunnen overtuigen, aangezien de film zelf ook overloopt van de clichés en een dom verhaallijn heeft.

In Scream was dit tig keer leuker gedaan in ieder geval.

Nee, deze film heeft mij weinig kunnen overtuigen, op wat boobies na heb ik weinig leuke en spannende dingen kunnen ontdekken in deze film.

1*

Wisselvallige film.

Het begint echt hilarisch, de aapmensen waren hilarisch en ook de humor was goed.
Het Romeinse tijdperk duurde veel te lang, tuurlijk zaten er hier en daar leuke grappen(ook een Young Frankenstein grap: Walk this way). Daar tegenover stond gewoon een te lang verhaal, met saaie dialogen en lange periodes zonder grap. Eenmaal op de vlucht werd het weer iets beter, toch niet goed genoeg.
Het idee van een musical over de Spaanse inquisitie is leuk, maar daar blijft het ook bij. Alleen de nonnen konden een glimlach op m'n gezicht tonen.
De Franse Revolutie begon echt grappig, kakte in het midden weer wat in en eindigde weer met een hele meuk flauwe humor.

Al met al een redelijke film, met paar keer goede grappen waar ik toch scheel heb gelegen van het lachen.

Toch heeft de film lange periodes waar er niets gebeurd, als er een verhaal in zou zitten maakte het niet uit, aangezien het plot flinterdun is irriteren de humorloze momenten toch wel een beetje. Hierdoor leek de film extreem lang te duren.

Stenen tijdperk en Mozes : 4,00
Romeinse Tijdperk : 2,00
Spaanse Inquisitie : 2,00
Franse Revolutie : 3,50

Gemiddeld een 2,88, dus 3*

In de basis is de film aardig. Dankzij veel droge dialogen en het leuke rolletje van Cooper werkt het vaak ook. Echter is het verloop van het verhaal behoorlijk simpel en blijkt Shepard eigenlijk helemaal niet zo sympathiek te zijn. De film wordt wat langdradig naar het einde en het stukje in de aftiteling is al helemaal kansloos.

Vermakelijk, maar nergens heeft het mij overdonderd en is de film net te wisselvallig.

2,5*

Sfeervolle film die toch een stukje beter dan de remake is. Hauer is prachtig in zijn rol als psychopaat en weet dat goed naar de bank over te brengen. Voor de rest heerst er een prachtige jaren 80 score door de film en weet het vaak toch behoorlijk benauwd over te komen, mede dankzij de setting in de woestijn. Levert ondanks de gigantische ruimte toch een claustrofobisch gevoel op.

Toch wel erg jammer dat het einde net even te ver doorslaat, het hangt teveel van toevalligheden aan elkaar en het laat ook weinig meer aan de verbeelding over. Het had moeten eindigen bij het moment dat je zag dat Hauer wat met zijn handboeien kon doen. Nu volgen helaas 10 overbodige minuten.

Jammer, want voor de rest heb ik me prima vermaakt.

Dikke 3*

Voor de rest schaar ik me ook bij veel meningen, opzich voelt het wel lekker aan als tussendoor horrortje. De film kent dan vaak ook z'n sterke momenten.

Alleen is de cast niet altijd even goed en is Sean Bean ondanks een redelijk overtuigende rol toch geen Rutger Hauer, die toch echt de dreiging van een psycho had. Ook volgen er een aantal onlogisch handelingen die toch een irritatieniveau halen, vooral richting het einde. Ze willen liever dood gaan en ontsnappen liever uit de handen van de veilige politie dan dat ze tijdelijk ondervraagd worden..

Verder wel redelijk onderhoudend, met een paar leuke schrikeffectjes.

2,5*

Tsja, sta een beetje in een tweestrijd. Aan de ene kant is het vrij origineel, zijn de karakters zeer leuk uitgewerkt, ziet de hele film er grafisch mooi en grappig uit en is het hier en daar ook gewoon behoorlijk grappig qua humor!

Dat is net het probleem ook denk ik, het had van mij nog meer absurder, onnozeler en wat grappiger gemogen. Nu had je zo nu en dan een grappig momentje, afgewisseld met veel saaie momenten. Dit kwam mijn kijkplezier helaas niet ten goede. Ik zat aan het einde van de film dan ook met zo'n "hier had meer in gezeten" gevoel.

Ben verder ook niet bekend met de boeken of de tv-serie, dus ik heb ook niet echt vergelijkingsmateriaal.

2,5*

Wel fijn om Nederland daadwerkelijk goed in beeld te krijgen, op de vele clichés na, die ook weer benoemd moeten worden. Maar het levert voor mij wel een van de leukere achtervolgingsscenes op vanwege de herkenning. Normaal vind ik dit altijd van die voortslepende momenten die mij absoluut niet boeien in actiefilms.
Het plot zelf is te simplistisch voor woorden en soms is het gewoon niet meer dan een eighties actieflick, inclusief alle logica die ontbreekt door zo'n beetje de hele film.
Het gaat vooral om de chemie tussen Reynolds en Jackson, die hier rollen spelen waar ze goed in zijn. Gecombineerd is het een gouden duo. In een ander tijdperk zou je hier een reeks uit kunnen halen. Oldman speelt een leuke boef, maar hoe hij alles orchestreert vanuit gevangenschap is echt onnozel.
Dat alles uiteindelijk afhangt van Jackson's getuigenis, terwijl er een spoor van dooie (Wit-) Russen door Engeland en Nederland achtergelaten wordt door het duo, komt ook niet erg uitgedacht over.

De chemie is daadwerkelijk aanwezig en het tempo ligt lekker hoog, dan kan ik de domme plotelementen prima vergeven. Hoogtepunt is de flashback waarin Jackson en Hayek elkaar voor het ontmoeten.

3,0*

The Hobbit is zoals verwacht weer een prachtig avontuur.

Ja, de vernieuwing t.o.v. LOTR is niet aanwezig, maar dat is ook niet nodig. Dit is wat de fans willen: terug gebracht worden naar Midden-Aarde. Dit doet Jackson dan ook uitstekend. De film ziet er weergaloos uit en de omgevingen spreken weer boekdelen. Het 3D werkt ook goed in dit geval, al blijf ik het nooit een noodzakelijke toevoeging vinden.

Het verhaal t.o.v. LOTR is natuurlijk wel minder, maar onderhuids weet Jackson het weer uitmuntend te laten borrelen. Er worden veel opzetjes gegeven die o.a. verwijzen naar de LOTR trilogie en daardoor heb je ook echt het idee naar een soort van Prequel te kijken. Antwoorden krijg je ook nog niet erg veel, dat is het nadeel dat je naar een doorlopende trilogie kijkt. De drie losse films dienen eigenlijk als één grote film gezien te worden.

Dat houdt dus in dat je hier een uur naar de opbouw zit te kijken, normaal gesproken lijkt dit lang. Maar in een epos dat de 10 uur kan halen(of overtreffen) is het niet meer dan logisch. Ik heb me er dan ook totaal niet aan gestoord. Zouden de mensen bij de LOTR films ook moeten beseffen(vooral bij het lange einde).

Het avontuur zelf is wel iets minder, zoals bekend is de binding met de vele dwergen iets minder, maar een storende factor vind ik dit totaal niet. Bilbo daarentegen wordt uitmuntend neergezet door Freeman. Zijn avontuur en dan ook vooral de encounter met Smeagol is echt om van te smullen. Dit soort momenten zorgen er toch voor dat je naar een uitzonderlijke film zit te kijken.

Dan lees ik verder nog wat kritiek over deus-ex machina's e.d. Ten opzichte van LOTR vind ik het helemaal niet erger, raar dat veel mensen hierover vallen. Als ik denk aan Moria in deel 1, Helmsdiepte in deel 2 en Minis Tirith in deel 3 van de LOTR reeks moet ik allemaal denken aan deus-ex machina's. Ik vind ook dit geen storend element, het hoort er toch bij in een fantasie reeks en juist met een tovenaar in het gezelschap ben je nou eenmaal in het voordeel af en toe.

Oké, je mist echt een duistere kracht als Sauron, de witte Ork kan daar niet echt tegenop. Maar juist omdat er wel naar hem gerefeerd wordt en Bilbo de ring al in z'n bezit heeft en er een aantal onbekende duistere krachten spelen heb je toch het gevoel dat het de komende twee films helemaal los kan barsten.

Dit is slechts het voorproefje en het opstapje er naar toe. Daarom kan ik de film los nog niet helemaal goed beoordelen, dat kan pas als het hele verhaal verteld is en ik dus de drie films heb gezien.

4,5*

The Desolation of Smaug is eigenlijk wat je verwacht van een middenstuk in een reeks en dat houdt in dat het beter is dan het eerste deel. De film is een stuk serieuzer dan het eerste deel, dat soms kinderachtig kon overkomen. Het gezang van de dwergen is nu achterwege gelaten en vanaf minuut 1 kom je midden in het avontuur terecht.

De film voelt op alle fronten spectaculair aan. De actie choreografie is fenomenaal en vooral de sequence met de dwergen verborgen in de tonnen over de woeste rivier, waar Legolas en Tauriel op spectaculaire/brute wijze orks doorboren en onthoofden roept bewondering op. Zo zie je het niet vaak in blockbusters.
Er komen veel gevechten voor in de film en dankzij de HFR komt het realistischer dan ooit over.

Zelf is dit de eerste film die ik in HFR zie en dat roept toch wisselvallige reacties op. Het is allemaal zo realistisch en haarscherp dat het sprookjesachtige element uit de film verdwijnt en jij jezelf telkens op de set waant en alles eigenlijk ook zo aanvoelt. Het is ontzettend wennen en voor mij persoonlijk ga ik de volgende keer weer liever naar de normale voorstelling. Een groot voordeel van HFR is wel dat de CGI vijanden(vooral Azog) wel een boost aan realisme meekrijgen. Al verdwijnt dit wel weer wanneer het grootschaliger wordt. Het is me allemaal net iets te clean. In een film als Avatar zal dit denk ik beter werken.

Wat de film ten opzichte van LOTR mist is het grootschalige gevoel. De natuurshots zijn natuurlijk adembenemend, maar mooie shots van grote vlaktes en een immens groot gevoel van openheid maakten LOTR groots en meeslepend. Bij de twee Hobbit films heb je het idee dat ze van de ene naar de andere (prachtige)locatie hobbelen zonder dat je echt een idee van de tijd en grootsheid mee krijgt. De quest voelt simpelweg minder episch aan. Al komt dit natuurlijk ook deels omdat je hier nog geen legers hebt die tegen elkaar vechten.

Het stoort natuurlijk niet, want ondanks een iets teveel pratende Smaug is het einde om van te watertanden en doet het open einde je verlangen naar meer. Gaat Smaug dood en verderf zaaien? Zullen de legers vanuit Dol Guldur op weerstand bieden en krijgen we eindelijk die epic battel te zien waar we nu al twee films op wachten? Hoe bevrijdt Gandalf zich uit zijn benarde positie?
Allemaal vragen waar je mee blijft zitten en dus genoeg ruimte open laten voor een op het oog spectaculair slot!

4,0*

Na de nieuwe Pirates film was dit ook een lichte tegenvaller. Ik had gehoopt hier minstens 4,5 sterren uit te kunnen delen door een aantal positief gestemde leden, maar dat is dus niet het geval.

Ondanks dat de actie en humor af en toe ontzettend wreed en geweldig is vind ik het niet dat Hobo with a Shotgun consistent is hierin.

Dat serieuze gelul tussen Hauer en die chick duurde soms veel te lang en kon me eerlijk gezegd totaal gestolen worden. Het zal allemaal wel cynisch bedoeld zijn, maar ik wil gewoon non-stop actie in een film als dit.

Deze scenes halen wat mij betreft de vaart uit de film en deden me juist meer doen verlangen naar de grofheid die soms in de Hobo(gespeeld door een formidabele Hauer) naar boven komt, gelukkig scoort de film daar dan wel weer heel veel punten mee. Ik had het eigenlijk alleen nog wat gekker(kan het nog gekker? ) verwacht dan het uiteindelijke resultaat die af en toe wel het gewenste niveau haalt.

3,5*

Soms snap ik die kritiek van mensen op de Pixar/Disney/Dreamworks animatiefilms niet en ik zie hier wel hoge cijfers staan. Deze film is namelijk zo saai dat ik zelf genoodzaakt was om de film af en toe door te spoelen, dat gebeurt voor mij zelden bij een film. Er gebeurt gewoon niks, nada, noppes in de bijna uur en drie kwartier durende film. Toch een gigantische teleurstelling als je kijkt naar de regisseur en de animatiestudio.

Het zou zogenaamd zo herkenbaar moeten zijn, maar op herkenbaarheid na moet een animatiefilm als dit ook vermaken en dat doet de film gewoon totaal niet! Of je moet zelf erg gelukkig worden van een man die een paraplu koopt, in de sneeuw staat buiten en niks doet, mensen die hun spullen vergeten wanneer ze de deur uit gaan, gezeur om de tv zender of een panisch gezinnetje dat op zoek is naar hun dochter en eindigt met een sof. Nergens zit er een climax of een clou in de verschillende sketches. Daarnaast kent de film nog meer zwakke punten: het voelt veel te fragmentarisch aan, er zit geen lijn in het verhaal(welk verhaal?), de film bevat geen greintje humor en je voelt gewoon niets met de extreem saai uitgewerkte personages(ze bevatten geen greintje persoonlijkheid).

De simpele animatie was ook even wennen, maar daar ligt toch nog de charme van de film, voor zover die er nog is. Jammer dat ze naast de simpele animatie ook nog is voor een verhaalloze film hebben gekozen. Op de animatie en de eindscene na is dit een van de meest nietszeggende animaties die ik ooit heb gezien en dat zegt nog wat. Er zit geen enkel moraal o.i.d. in de film en heeft op die schijnbare herkenbaarheid verder helemaal niets te bieden.

Ik ben beter gewend uit de Ghibli stal, ik ben nu gewoon geneigd om er een andere in te gooien. Om de vieze smaak van deze film weg te spoelen. Ben de hele film nu alweer vergeten.

1*

Prima vermaakt met de film, had geen hoge verwachtingen en in het begin leek dat ook uit te komen. Alle horrorclichés komen voorbij(gezin verhuist, zoon is boos en praat niet met mama) en het lijkt ook af te stevenen op een slechte film. Ook die jongen had een suffe uitstraling die me echt deed denken aan een of andere Justin Bieper nerd. Gaanderweg irriteerde ik me er gelukkig minder aan, mede dankzij de intro van de lekkere Bennett.

Gelukkig weet Dante waar het om draait, want na een kwartier komt de film op gang. Lekker veel klassieke horrormomentjes en de nodige humor(die nar/clown was echt briljant ). Heerlijk vermaak zoals het eigenlijk ook hoort. Weten dat je niet iets origineels maakt, dus dan maar gewoon de film zo effectief mogelijk te maken. Had dus behoorlijke zenuwen zo af en toe in de bios.

Het ontspoort helaas wel ietsje richting het einde, maar dat doet verder niet af aan de rest van de film. Het moet wel binnen de doelgroep blijven(zag ook kids in de zaal zitten).

Leuk om te zien, mits je niet te kritisch bent op de clichés die dit soort films kenmerken.

3*

Holidate is een typisch feestdagenfilmpje dat op het juiste moment op Netflix is verschenen. Het begint allemaal erg moeizaam en eigenlijk is de manier waarop de hele film tot stand komt bijzonder ongeloofwaardig. Maar gelukkig kon ik de frisheid van de film wel waarderen. Af en toe zitten er best grappen in die je niet binnen dit genre zou verwachten en dat kon ik wel waarderen. Voor de rest moet je echt die hersencellen uitzetten, want wat moet je nou van dit soort films verwachten? Ik heb er zelf iig geen hoge verwachtingen bij en dan krijg je precies wat dit soort films pretenderen te zijn. De Love Actually's van deze wereld worden niet elk jaar gemaakt.

2,5*

Hmm een aardige film, maar bewandelt wel platgereden paden en is dankzij het genre toch ook wel weer vrij voorspelbaar.

Met de acteurs en actrices is eigenlijk vrij weinig mis, ze doen allemaal hun best en komen geloofwaardig over. Ik vind vooral Jack Black leuk gecast, leuk om hem in een "serieuze" rol(hij zorgt ook wel weer voor de humor in de film) te zien.

Het grootste probleem is weer is het plot, eigenlijk is het vrij ongeloofwaardig dat dit allemaal gebeurt en dat je een vreemde zo in je leven laat.

Daarbij worden sommige karakters wel erg cliché neergezet, zo ook die van Jude Law, alles is eigenlijk perfect aan hem. Dat kan wel enigzins storend zijn, bij mij wel i.i.g.

Als je dit opzij kan zetten blijft er gewoon een degelijke romcom over, die weinig origineel en heel voorspelbaar is, maar je hier en daar wel goed weet te raken dankzij de overtuigende cast.

2,5*

Wat een guilty pleasure is dit zeg. Toegegeven, het plot is wat stroperig en de pacing is niet al te vlotjes, waardoor de film iets te traag aanvoelt en de anderhalf uur ook echt niet langer had moeten duren. Maar alles wordt goedgemaakt door de 90 minuten lang pure onzin die Ferrell en Reilly tentoonspreiden.

Wat een hoop stompzinnigheid en idioot domme dialogen met domme gedragingen van Ferrell en Reilly. Gedragingen waar alleen zij mee wegkomen.

Ontzettend geflopt en voor 90% van de mensen niet om aan te gluren, maar deze debiele humor en krankzinnige typetjes van Ferrell en Reilly spreken mij ontzettend aan. Er worden tegenwoordig te weinig van deze komedies gemaakt, wellicht met een reden, maar ik kan er geen genoeg van krijgen.

De Titanic dialogen op het einde en de verkleedpartijen met de snor in het midden. Echt mijn humor.

3,0*

Home Again lijkt bij vlagen wel een Hallmark film. Er zit een onnatuurlijke filter over de hele film heen waardoor je nooit het gevoel hebt dat je naar echte mensen in echte situaties zit te kijken. Het onderwerp vind ik ook niet geschikt voor de zoetsappige karakter dat deze film kent dankzij de makers (die bekend zijn in dit genre). Het plot leent zich meer voor een vroege Apatow achtige productie.

De film neemt zichzelf eigenlijk te serieus om alles geloofwaardig te maken. Daarbij helpen een aantal stupide dialogen totaal niet en is alles eigenlijk zo bizar dat dit de hele film onderuit haalt. Tel daarbij nog de vele clichématie montages waarin personages lachen en huilen in restaurants tijdens een avondje uit die dit genre altijd kent. Erg tenenkrommend en de film mist de diepgang om alles op het einde te vergoelijken.

Nee, het is niet best. Daar kan zelfs een Reese Witherspoon niet tegenop.

2,0*

Puur jeugdsentiment.

Na een jaartje of 5 heb ik de film weer is gezien, dit is echt zo´n typische film die je in je jeugd wel minstens 10x hebt gezien, ik kon nog steeds alle scenes dromen.

Tuurlijk valt het ene na de andere cliche op in de film, vooral het 1e kwartier lijkt alles wel geacteerd alsof ze het van papier aflezen.

Het leukste gedeelte begint echter vanaf het moment dat Culkin alleen thuis komt, veel grappen en leuk geacteerd zo nu en dan.

De vallen voor de inbrekers blijven geniaal leuk en zijn klassieker.

Home Alone is gewoon een klassieke familiefilm, voor de jongere mensen onder ons is het een must om de film te zien. Dus ouders, koop de dvd voor je kids.

Voor de wat ouderen onder ons blijft het natuurlijk leuk sentiment, ondanks de foutjes en het disney gehalte dat de film over zich heen heeft.

3,5*