Opinions

Ook Home Alone 2 komt voor mij uit die jeugdsentimentstal.

Het is in principe exact hetzelfde als deel 1, alleen dan overgekopieerd naar de stad New York, veel grappen zijn hetzelfde en de vallen ook voor een groot gedeelte.

Toch blijft het allemaal humoristisch en kan je er nog steeds om lachen.

Helaas hangt er wel een zwaar moralistisch ondertoontje en worden er soms bordkartonnen teksten aan je opgedragen, maar het blijft toch wel puur sentiment dat nooit vervelend kan worden.

3*

Slecht vervolg op deel 2.

Vanaf het begin is alles eigenlijk kinderachtig aan deze flick. Zit weinig tot geen humor in en de vallen die dat jochie zet zijn eigenlijk veel te intelligent voor hem en lang niet zo leuk als uit de 1e twee delen.

Daniel D. Linz is als opzich nog niet eens zo slecht als acteurtje, het ligt meer aan het domme niveau van de film.

Daarbij komt het kinderachtige ook de hele tijd weer terug naar voren, zoals die perfect Engels sprekende papegaai en die blijkbaar afgerichte muis die door het het hele huis heen kan rennen op commando. Die moeke verdwijnt ook de hele tijd zonder echte motieven, behalve de 1e twee keer.

De boeven zijn ook niet al te best in vorm, halen het lang niet bij de 1e Joe Pesci en Daniel Stern.

Dat misplaatste blije gedoe aan het einde slaat ook nergens op, die moeke is maar 2 uurtjes weggeweest of zo, werkt lang niet zo effectief als in de 1e twee delen.

Enige wat ik wel leuk vond was het feit dat ik Scarlett Johansson herkende, wat is zij nog jong in deze film zeg

Voor de rest is dit 1 dikke pauperzooi, al lijkt deel 4 me nog slechter, want die kop op de voorkant van dat jochie staat me echt helemaal niet aan...

1*

Het thema van deze film slaat wel bij mij aan, maar het inderdaad erg geforceerde christelijke tintje dat aan deze film kleeft is soms hemeltergend slecht. Ondanks dat het in het begin goed verborgen wordt gehouden ontpopt de film zich richting het einde in een film met een verschrikkelijke boodschap en krijg je de ene na de andere kerkelijke sessie te zien waarin de hoofdrolspeler het licht eindelijk schijnt te zien.

Home Run is een film dat in het begin veelbelovend oogt, maar richting het einde steeds meer qua religieuze tinten uit de bocht vliegt. Blegh!

2,0*

Iets teveel dialogen, maar het idee met stemmende zombies is gewoon geniaal. Heb een aantal keer flink in een deuk gelegen. Dat is toch uiteindelijk de bedoeling van Dante, die er ook meer bekend om staat om Horror/KOMEDIES te maken. Soms iets te nadrukkelijk de politieke thema's aanwezig, maar ook daar wordt met een leuke komische twist mee omgegaan.

Erg leuk, mits je het niet te serieus neemt!

3*

Een erg rechtlijnige verfilming met een hilarisch begin en dat is dan niet positief bedoeld. Wanneer we Statham met zijn lokken achter hebben gelaten vindt de film plaats in een zonnig en pittoresk dorpje ergens in Amerika. Typischer vindt je ze haast niet, maar garantie voor mooifilmerij is het zeker. Het is af en toe smullen geblazen met de beelden.

Wat verder volgt is een film waarin de close combat indrukwekkend is, want dat kan Statham als geen ander. Ietwat over de top soms, maar het werkt. Franco, Ryderc en Bosworth doen hun werk en leveren leuke bijrollen op. De rol van de mooie Lefevre(Julia Shumway in Under the Dome) had meer aandacht verdient, waardoor de film een beetje aan de oppervlakte blijft borrelen. Dat is eigenlijk het grootste probleem. Op het gebied van actie werkt de film uitstekend, al het verhaaltechnische eromheen is matig en soms op het niveau van een film als Commando, maar dan met minder zelfspot uitgevoerd.

Uiteindelijk is dit dan ook de zoveelste Statham flick, die de setting dan wel mee heeft t.o.v. veel van zijn andere films.

2,5*

Vooral een erg grauwe film met een fantastische Tommy Lee Jones, die (ondanks dat ze erg sterk speelt) Hillary Swank toch van het scherm af acteert.
The Homesman maakt het niet rooskleuriger dan het is. "The Territory" is een erg desolaat gebied, met mensen die ook erg verwilderd overkomen en zich er ook naar gedragen.

Waar de film uitblinkt in het zijn van een sfeerportret, laat het op het gebied van het verhaal steken vallen. Het doel van de film is erg duidelijk en zelfs na de zeer onverwachtse zelfmoord van Swank haar personage(wat wel indruk maakte) leek het nog even goed te gaan.
Maar nadat Tommy Lee Jones de drie vrouwen heeft afgezet dwaalt de film teveel af en lijkt de gehele film geen doel meer te hebben.

Jammer, want ondanks het erg sterke eerste uur zwakt de film het laatste half uur erg af door het doelloze rondgehuppel van Tommy Lee Jones.

3,0*

Het autobiografische verhaal van LaBeouf en dat proef je tijdens het kijken van deze indie achtige film. LaBeouf speelt de rol van zijn leven als zijn eigen vader. Een ontzettend narcistische klootzak, maar tegelijkertijd voel je de pijn die dit personage met zich meedraagt. Een klootzak die je toch ook weer enigszins begrijpt. Een gebrekkige opvoeding werkt gewoon door op iemands latere leven. Want dat zie je daarna ook weer terug op zijn zoon. Lucas Hedges speelt de rol van zijn 22 jarige zoon "Honey boy" echt fantastisch. Gekweld door een verleden waarin hij eigenlijk onbewust geterroriseerd werd door zijn vader (die onbekwaam is) voel je gewoon de pijn die de jongere "Honey boy' ervaart in de flashbacks. Een rol die weer subtiel en prachtig gespeeld wordt door Noah Jupe.

De film is klein, is oprecht en wordt gedomineerd door drie getalenteerde acteurs. Ik heb hier oprecht van genoten. Dat einde op de motor, die symboliek. Acties zeggen soms meer dan woorden.

4,0*

Leuke film!!

Deze film is denk ik wel talloze keren op tv geweest en veel mensen zullen hier ook wel fijne herinneringen aan hebben. Net als bijvoorbeeld the Goonies en Stand By Me, al haalt deze film dat niveau helaas niet.

Wat ik leuk vind aan films als deze en uit het tijdsperk van deze film is het feit dat er weinig met de computer wordt gedaan(op het vliegen na dan). Heel Neverland ziet er extreem vrolijk uit en het bestaat allemaal uit echte sets. Ik vind dat echt heerlijk om te zien, ik kan me echt goed inleven in deze wereld ( de nieuwe Star Wars films zijn een goed voorbeeld hoe je teveel voor een blue screen kan acteren), dat is echt een groot pluspunt bij films als deze.

De invalshoek bij deze Peter Pan film is ook zeer origineel en maakt het ook voor de oudere mensen onder ons wel redelijk plezierig om naar te kijken.

Robin Williams speelt een goede rol als Peter Pan, je moet vooral niet vergeten dat deze film uit '92 komt. Dus heel veel andere opties had je ook weer niet. Johnny Depp was iig nog niet die acteur met veel "typetjes" rollen als dat hij nu is.

Dustin Hoffman ziet er ook weer heerlijk over de top uit als Hook, leuke rol!

De film is aan het einde natuurlijk wel erg sentimenteel, maar dat hoort ook bij kinderfilms als dit. Want dat blijft het toch wel: een kinderfilm in een hele mooie wereld, goede cast en een voorspelbaar, sentimenteel happy end!

3,5*

Er valt niet zo heel veel over te zeggen, want Hope Springs is best een rechtlijnige film die doet wat het moet doen en dat is ontroeren. Ondanks dat je het hele plot wel fijna kan uitschrijven blijft alles wel geloofwaardig. Naast de vele ups kent het stel in de film ook heel veel downs en dat is niet meer dan logisch. Iets wat je niet vaak ziet in dit genre buiten de gebruikelijke downs na zo 20 minuten voor het einde vaak. Hier is die opbouw een stuk regelmatiger en dus ook geloofwaardiger.

Wat de film eigenlijk helemaal geloofwaardig maakt zijn de erg goede rollen van Merryl Streep en Tommy Lee Jones. Zij gaan echt helemaal op in hun rol als onzekere huisvrouw en norse, oude man die wegens een gebrek aan intimiteit in hun huwelijk uiteindelijk op bezoek gaan bij Carell, die duidelijk meer in zijn element is bij wat meer ingetogen rollen(Seeking a Friend..) dan wanneer hij gekke bekken moet trekken en grappig moet doen.

Toch ook weer vreemd dat deze film slecht scoort.

3,5*

Toch een kleine tegenvaller, komt vooral door het saaie begin en het gelul van een aantal personages wat ik niet trok. Ook was het camerawerk soms iets te hyper en had ik het idee dat de film niet echt ergens naar toe ging( ze bleven maar rennen en rennen in dat gebouw).

Daarintegen zit de film vol lekkere gore, her en der fijne humor en bijzonder aggressieve hoofdrolspelers die de zombies graag een lesje willen leren. Dit uit zich in bijzonder groffe zombiekills, zonder wapens te gebruiken. Alleen jammer van die payback op het einde, het lijkt me logisch dat je alle hulp kan gebruiken in zo'n situatie. Die chick moet helaas weer de stoere heldin uit hangen. Verschrikkelijk.
Heb het allemaal wel is beter gezien, voor de rest wel een aardig filmpje voor tussendoor.

2,5*

Zeer vermakelijke komedie waar vooral de bijrollen kans krijgen om te schitteren. Kevin Spacey is briljant als de antichrist baas, Farrell is heerlijk in vorm als coke snuivende junkie die de zaken overneemt van zijn pa en Aniston is werkelijkwaar briljant als oversekste bazin. Dan vergeet je bijna nog Foxx als Motherfucker Jones, die ook de lachers op de hand werkt.

Door de fantastische bijrollen raken de hoofdrolspelers een beetje ondergesneeuwd, respectievelijk Bateman, Sudeikis en Day. Zij vervullen hun rollen allemaal prima en de chemie onderling is zeker aanwezig, ook zijn ze af en toe grappig, maar verbleken ze uiteindelijk toch bij de bijrollen.

Overigens gaven Bateman en Sudeikis al aan dat Day niet helemaal spoort en daar ben ik het ook redelijk mee eens, hoe expres het mischien ook is. Een vrouw als Aniston weigeren die op je zit te geilen is gewoon iets waar ik niet met mijn verstand bij kan Ook irriteert zijn stemmetje wel na een tijdje. Duidelijk de minste rol in de film, soom zit er dan ook schromelijk naast in haar mening voor mij.

Bovengemiddeld!

3,5*

Tegenvallende film, wat vooral door de actie komt.

Die is namelijk barslecht in beeld gebracht, de moorden an sich zijn best gruwelijk. Maar op het moment dat het gebeurt draait de camera net weg of zoomt het ergens anders op in. Daarbij komt ook nog is dat bijna alles in de film op doodsaaie gevechten uitmondt, hoe vaak ik de hoofdrolspeler wel niet op de grond heb zien liggen rollebollen met anderen valt niet meer op 1 hand te tellen.

Behoorlijk saai eigenlijk, tel daarbij op dat de beste man wel heel erg doordraait en het eigenlijk onrealistisch begint te worden, vooral wanneer hij mensen aanpakt die zijn dochter eigenlijk niks hebben aangedaan. Op het feit na dat ze pervers zijn dan.

Ook het einde was weer behoorlijk standaard, het gevecht ontbrak aan spanning en het was wel weer erg typisch dat je opeens sirenes hoort op het moment dat het afgelopen is. Vraag me toch af waar ze vandaan komen? Midden op het platteland.....
Soms probeert de regisseur het nog wel met mooie shots, vooral die van de weg deden me eigenlijk aan David Lynch denken(meer mensen die dit hadden?) en de rollen worden wel aardig vertolkt.
Neemt verder niet weg dat het een behoorlijke tegenvaller is.

2*

The Host is zo'n film die barst van de potentie, maar uiteindelijk behoorlijk futloos en zonder enige creativiteit wordt uitgewerkt. Dit kan een probleem van het bronmateriaal zijn, gezien de schrijfster en haar oeuvre.

Daardoor is the Host op voorhand al een kansloze missie en blijkt al die potentie niet meer dan een valse hoop te zijn.

Het stemmetje in het hoofd is verschrikkelijk, de personages en de liefdesperikelen zijn ook behoorlijk vervelend.

Het verhaal lijkt wel een kapstop voor Ronan haar personage om even lekker de slet uit te hangen en jongens zonder charisma te zoenen. De dialogen zijn suf, oninteressant en bevatten geen enkele diepgang. Al het zoenen komt daardoor ook een beetje uit de lucht vallen. Het werkt gewoon niet! Dan komt er nog een hoop filosofisch geleuter bij kijken, een gegeven waar niemand op zit te wachten. De film mist ook een rode draad, waardoor het hele gebeuren stuurloos richting een einde zonder een noemenswaardige climax dobbert.

Ben geen fan van Twilight, maar die films (en waarschijnlijk ook de boeken) hebben iets waar het in the Host wel aan ontbeert: een ziel. Voor de rest oogt dit als een simpele ca$h-in film(en misschien het boek ook wel), ten gevolge van de successen van de Twilight reeks.

1,5*

Jammer dat het allemaal zo amateuristisch oogt(vooral wanneer er worstelingen gefilmd worden), want het plot op zich heb ik weinig problemen mee. Ook al heeft het helemaal niets te maken met de Hostel films, de film is lekker snel en probeert hiermee ook de gebreken te verhullen. De personages zijn hierdoor bordkarton. De gore begint wel redelijk leuk, maar weet het helaas ook niet vast te houden.

Zo is dit vooral een film met veel ups and downs en helaas overheersen de downs achteraf toch het meest.

2,0*

De film heeft een uitgangspunt wat je wel vaker bent tegengekomen in een film, dus van de originaliteit hoeft de film het niet te hebben.

De film moet het dus vooral hebben van de gekke stupiditeiten van Rob Schneider, hier en daar werkte het wel, maar over het algemeen was het toch net een beetje tè. De bijrollen zijn ook wel grappig en Faris acteert als een vis in het water in dit genre. Toch wel het positiefste aan deze film.

Verder is dit een niet al te beste film dus, maar als je een Schneider fan bent en tegen zijn humor bestand bent, dan is deze film wel aan te raden.

2*

Een leuk, sympathiek filmpje tussendoor met leuke karikaturen en een plot dat lekker veel vaart heeft. Het is alleen jammer dat het basketbal gedeelte zelf weinig voorstelt en juist bij een film van Amerikaanse bodem vind ik dat wel een kwalijke zaak.

2,5*

Hot Fuzz is zeker een grappige film die het best tot z'n recht komt in het eerste uur. Pegg zit goed in zijn rol en hetzelfde geldt voor Frost. Als duo vullen zij elkaar goed aan en hebben ze vaak de lachers op de hand. Het is allemaal erg grappig geschreven, de film is erg vlot en de moorden worden ook lekker expliciet in beeld gebracht.

Toch krijg je weer te maken met zo'n regisseur die de boel niet kort kan houden. Het laatste half uur is haast een kwelling om naar te kijken en ondanks dat het concept leuk is kan je niet echt lachen om en veel te lang uitgesponnen vuurgevecht tussen Pegg&Frost en de bejaarden van Sandford.

Komedies moeten over het algemeen niet te lang duren, want het gaat altijd ten koste van de humor. Zo ook weer in Hot Fuzz.

3,0*

Hot Shots is net zoals de Naked Gun reeks, Airplane 1&2 en Top Secret gewoon zo'n filmpje dat extreem grappig is. Weliswaar is de humor misschien niet van gelijkwaardig niveau, maar dankzij de spervuur van grappen, variërend van extreem flauw tot extreem grappig ontkom je niet aan een lach. Op de helft kakt het helaas wel een beetje in, maar richting het einde wordt het weer wat leuker.

Omdat ik Naked Gun, Airplane en Top Secret toch wel wat beter vind(Zucker is toch beter in de woordgrappen en visuele grappen) moet ik deze helaas wel verlagen. Hot Shots moet het meer van de onzinnigheid en dwaze dialogen hebben.
Enkele hoogtepunten zijn toch wel Dead Meat en de begrafenis van hem met dat geld.

3,5*

Net als deel 1 heb ik deze film al wel minstens 10 keer gezien. Keer op keer blijf je toch weer achte zitten met een dikke glimlach. Moet wel zeggen dat deze film wel iets langdradiger oogt, maar ook hier ontkom je weer niet aan de grappenkanon die op je wordt afgevuurd. Toch is ook hier de humor wel iets minder hoogstaand dan de oude films die hij met Zucker heeft gemaakt. Die hebben in elke film toch wel een visuele grap die onovertrefbaar zijn. Je merkt wel overduidelijk wat Abrahams aandeel in die film is geweest en die van Zucker qua humor. Prefereer toch die van Zucker met de geniale woordspelingen af en toe.

3,5*

Had er eigenlijk meer van verwacht, het verhaal leent zich uit voor veel meer grappen dan dat ze er nu in hebben gemikt.

Niet dat de film slecht is, want heb me prima vermaakt. Er zitten toch nog wel een aantal leuke momenten in. Vooral Glover zijn rol is geweldig, je zit gewoon een aantal keer zit te wachten op het moment dat ie zijn arm verliest. Dat was behoorlijk hilarisch. Ook het einde is veel leuker dan een aantal momenten in de film. Ook de eighties music is lekker fijn om aan te horen en geeft wel een lekkere vibe aan de film.

De cast is ook wel aardig, vond alleen Cusack zn rol niet zo boeiend. Ook wordt er weer een liefde bij verzonnen en hebben de mannen allemaal zo hun geforceerde probleempjes. Dus bevat Hot Tub Time Machine toch ook wel weer veel standaardmomenten wat hoort in dit genre.

Al met al prima vermaak, maar geen hoogvlieger.

3*

Leuke animatiefilm, wel eentje met een tragische noot.

Grave of the Fireflies begint niet helemaal perfect voor mij, had echt even 20 minuten nodig om erin te komen. Daarna begon het leuker voor me te worden en begon ik ook serieus mee te leven met de personages.
De film is realistisch, hard, dramatisch, zielig, lief, vrolijk en tragisch tegelijk. En dat voor een tekenfilm! Soms wordt er bij bepaalde slechte situaties wel heel erg de nadruk erop gelegd, maar het blijft mooi. Ook het einde liet raakte me, stom van mij om te denken dat het goed zou aflopen, dit liet veel meer indruk op mij achter.

Grave of the Fireflies/Hotaru no Haka heeft zijn doel wel getroffen bij mij!

3,5*

Het aanstekelijke acteerwerk van de jonge cast, de leuke gadgets, de goed getrainde, schattige, en leuke honden verhullen erg makkelijk dat we hier eigenlijk te maken hebben met een erg simpel kinderfilmpje en een welbekend einde van de film.

3*

Hotel Rwanda weet vooral door het pakkende en schokkende thema te overtuigen. Bijgestaan door een sterk spelende Don Cheadle krijg je een goed beeld van hoe schokkend en gruwelijk de situatie in Rwanda in 1994 was. De film focust zich vooral op de dilemma's waarmee Cheadle te maken krijgt en hoe hij en de vele mensen die hij redde uit de handen van de door waanzin gedreven Hutu's moest houden. Het is daarin erg intiem.

De film slaagt er minder goed in om deze film in de context van het grotere verhaal te plaatsen. De Rwandese genocide is niet bij de grote meerderheid bekend, of in ieder geval niet de details hiervan. Veel moet voor lief genomen worden alsof je de achtergrond van het hele verhaal al kent. Het is helaas geen WOII dat bij iedereen bekend is en wellicht is dat ook een probleem waarbij de film bij voorbaat al verliest bij genregenoten zoals Schindler's List. Niet dat de makers hier wat aan kunnen doen, want dat zou de film wellicht geen goed doen als dit gedurende de film allemaal nog verduidelijkt zou worden gemaakt. . Maar misschien dat een uitleg over de Tutsi's en de Hutu's vooraf de film wel wat meer context had kunnen geven.

3,5*

Hotel Transylvania is een erg humoristische en bovenal ook leuk uitgewerkte animatiefilm. Niet alle personages zijn even grappig, maar het leuk geschreven plot bevat een lekker tempo en het zoete moraaltje dat onvermijdelijk is werkt de film ook niet eens tegen. Sandler maakt zijn walgelijke vertoning in Jack and Jill weer goed. Probleem met dit soort filmpjes alleen is dat het ondanks de aanstekelijke uitwerkingen verder weinig memorabel zijn.

Ruim 3,5*

Helaas is House at the End of the Street een zeer matige film.

De trailer beloofde vooraf al een niet heel originele film en helaas hebben de makers mij niet kunnen verassen. Het basisgegeven is erg standaard en er wordt ook helemaal niet creatief mee omgesprongen.
Daarbij wordt het al heel vroeg in de film duidelijk hoe de vork in de steel zit, dus weet je ook al dat er een verplichte twist aan zit te komen in de film. Het is jammer dat dit dan ook nog gebeurt. Toegegeven, die twist is aardig bedacht en geeft de matige film uiteindelijk toch nog een leuk elementje mee. Uiteraard zitten er ook de verplichte scares in de film, wanneer je de trailer gezien hebt vallen die scares verder helaas ook mee.

Echter kan die twist niet voorkomen dat het eerste uur gewoon dodelijk saai is(teveel familie issues) en het laatste half uur een voorspelbaar kat en muis spelletje is.

1,5*

Over het algemeen een erg vrolijke film met een Faris die niet voor iedereen weggelegd is. Het ene moment is ze vervelend, het andere moment weer erg komisch. Gelukkig heeft dat laatste wel de overhand. Heb wel een paar keer moeten lachen.

Het verhaal is zo zo en helaas vind ik het allemaal wel te uitbundig(ik weet het is een komedie, maar waar het geld vandaan komt waarmee dat hele huis verbouwd wordt en mega feesten worden gegeven is me wel een raadsel. Dat je je aan dit soort dingetjes gaat irriteren hoort niet nodig te zijn in een komedie, maar uiteindelijk is het toch te simpel en iets te "girly" uiteindelijk.

2,5*

Poeff, had van de week Exam gezien en moest daarna opeens weer aan House of 9 denken. Heb deze film een aantal jaren geleden gezien en kon me het einde nog herinneren.

Het idee achter de film vind ik erg leuk, alleen de uitwerking laat echt behoorlijk te wensen over. De personages gedragen zich allemaal ontzettend irritant, de constant biddende Hopper werkt ook op mn zenuwen, het gebruik van de muziek is op vele momenten ook nog is echt bizar slecht.

Daardoor ontbreekt het de film eigenlijk compleet aan spanning en mis ik eigenlijk ook iets briljants(plot?) waardoor ik tot het einde geboeid blijf kijken. Iets wat ik bij Cube, Saw en Exam dus wel had.

Het positiefste aan de film is eigenlijk het einde, dat nog wel een leuke twist bevat. Maar daar is dan ook alles wel mee gezegd.

1,5*

Verrassend leuke coming of age film op een zondagmiddag op RTL4.

Ik wil eerst wel even benadrukken dat ik de plotomschrijving niet echt heel sterk vind hier op MovieMeter. De film gaat 90% over de terugblik van Duchovny op zijn jeugd in 1973, dat bezoekgedeelte gaat alleen op voor het laatste kleine kwartiertje van de film.

Maarja, de grote flashback op de jeugd van Duchovny is dus leuk uitgewerkt, verrassend fris acteerwerk van Anton Yelchin en een sympathieke rol van Williams. Ook de andere rollen zoals die van Melissa is erg schattig en keek met plezier naar deontwikkelingen in de film.

De film is natuurlijk wel wat simpel hier en daar, Leoni is niet helemaal overtuigend als aan de pillen verslaafde moeder en het bewandelt ook niet echt onbereden paden.

Voor de rest een puike film van Duchovny

3,5*

Van tevoren had ik hier weinig in zien. De hele Gucci familie en het modemerk kan me nog net minder dan niks interesseren. Ik weet ook niets van deze mensen af en dat heeft misschien wel als voordeel dat ik daardoor blanco de film in kon gaan. En daarnaast helpt het dat Scott zijn naam aan de film heeft verbonden, waardoor ik hem toch ben gaan kijken.

De zaal inlopende vroeg ik me af of ik wel bij de juiste film aanbeland was. Ik zag een stuk of 25 a 30 vrouwen zitten en geen enkele man. Dus ik liep nog even terug naar de ingang van de zaal en zag toch echt House of Gucci staan en niet een of andere van de stoel af glijdende vrouwenfilm. Erg apart. Blijkbaar trekt de modenaam Gucci toch wel een hele hoop mensen naar de film, voornamelijk vrouwen die waarschijnlijk allemaal wel eens een fake Gucci of Louis Vuitton tasje aan de Turkse Riveira hebben gekocht.

Enigszins ongemakkelijk ben ik aan de film begonnen, want het is natuurlijk geen "vrouwenfilm", maar een soort van erg losse biopic van Ridley Scott over Maurizio Gucci, zijn vrouw Patrizia en wat Gucci familieleden die af en toe komen opdraven. In de familie worden smerige spelletjes gespeeld, met uiteindelijk maar 2 doelen: geld en macht krijgen. Ik vind het fijn dat Scott de focus vooral op 2 personen heeft gelegd, waardoor het volgbaar wordt en mij als totaal ongeïnteresseerde kijker toch mee te nemen in de intriges. Er gebeuren genoeg dingen in de film en ondanks de ruime 2,5 uur is het tempo van de film erg hoog. Hierdoor verveelt het geen moment.

Het is alleen jammer dat House of Gucci daardoor wel wat onevenwichtig aanvoelt. Waar besteed je veel aandacht aan, waar moet je tijdsprongen maken? Op een gegeven moment is het gewoon teveel van het goede en is het bestrijken van 30 jaar te ambitieus. Zo loopt Maurizio opeens ergens in 1996 rond tussen wat Arabieren en blijkt de film een sprong van een jaar of 10 te hebben gemaakt, aangezien later bleek dat Ando al een jaar of 6 dood was. Allemaal van die dingen waardoor het niet echt meeslepend wil worden en niet het predicaat "vermakelijk" ontstijgt.
Dan moet ik zeggen dat ik op Adam Driver na niet zo heel erg onder de indruk ben van de hele cast. Gaga loopt overdreven te blèren en was aan het einde van de film onuitstaanbaar. Jared Leto heeft lol in zijn rol als Paolo, maar de overacting was zo storend dat je hem niet meer serieus kon nemen. Pacino doet het aardig, maar ook zo'n half accentje is gewoon too much. Het is verder allemaal wel aardig en oké, maar het Engels breekt de illusie toch een beetje.

Dan blijf je denken dat juist met het serieformat van tegenwoordig dit een veel beter uitgediept verhaal zou kunnen krijgen en je veel bijrollen ook wat meer kans kan geven om hun handelen beter te kunnen begrijpen. Wat dat betreft heeft Ridley Scott teveel hooi op zijn vork genomen.

House of Gucci prikkelt en maakt je nieuwsgierig, maar weet je net niet over de streep te trekken om het bovengemiddeld goed te laten worden.

3,0*

Barslechte film.

Het idee is nog wel leuk van films als dit, ware het ook redelijk uitgewerkt zou zijn.

Dit is gewoon een puur gedrocht, camerawerk om te janken. De cuts met de beelden uit het sega spel zijn helemaal om te janken!!

Meer wil ik eigenlijk niet kwijt hierover!

1*