Opinions

Typisch coming of age achtig filmpje dat weinig indruk achterlaat, maar door het aardige spel van de gekke psychiater Kingsley en de redelijke Peck nog uit te zitten valt. Qua muziek niet helemaal mijn ding, maar wel herkenbaar voor die periode.

2,5*

Deel mijn mening met de bovenstaanden. De moorden waren lekker origineel, bruut en ranzig, maar de flashback structuur is bijzonder oninteressant en helpt de film om zeep. Wat ook niet helpt is dat de moordenares behoorlijk stuntelig overkomt, doordat ze moeite heeft met elke moord en zelf ook telkens gewond raakt.


2*

Dat is misschien ook de humor en hetgeen zo fout is aan deze film. Iets wat natuurlijk zo bedoeld is. De puberale humor moet je liggen en gaat soms inderdaad iets over de top. Het gebrek aan verhaal zoals Sjoerd zegt zorgt ervoor dat er weinig vaart in de film zit.

Toch heb ik mij wel prima vermaakt bij de herziening, al vond ik hem wel iets minder dan de eerste keer.

3*

Een fijn feel-good filmpje met een zeer charmante Russell in de hoofdrol en de leuke wegdroom segmentjes over de taartjes die een originele touch geven aan de film. Als geheel stelt het plot niet veel voor en hebben we het wel is beter gezien, maar de film is zo schattig uitgewerkt dat je dit met gemak voor lief neemt. Des te zuurder is het feit dat regisseuse Shelly op een brute manier om het leven is gekomen.

3*

Behoorlijk saaie film dat een uur nodig heeft om op gang te komen en geen enkele vorm van spanning vertoont. Het uitgangspunt is in principe interessant, maar is uiterst stupide uitgewerkt. Hierdoor zit je te kijken naar een soort van slappe kruising tussen the Wicker Man, Godsend en Pet Semetary.

Het boerendorp sfeertje is wel lekker neergezet en de cast is ook wel aardig overtuigend. Vooral de kleine Alice is lekker psycho op het einde. Neemt niet weg dat het plot de film in de weg zit en je het einde ook wel ziet aankomen.

2*

Inderdaad een vrij onbekende film en ik zag dat ik deze film bij iTV van Ziggo kon kijken. Eenmaal kijkende kwam ik er zelfs achter dat ik A Walk on the Moon al eens had gezien.

De soundtrack is gaaf, het tijdsbeeld wordt goed in beeld gebracht, de acteurs zijn in vorm, maar uiteindelijk is dat zomerse, dromerige sfeertje hetgeen de film eigenlijk genietbaar maakt. Het plot is verder volledig inwisselbaar en doet ook te weinig bijzonders om dit een topper te maken.

3,0*

Mooi drama dat terecht prijzen heeft gewonnen.

Walk the Line is een mooie, innemende film die je meeneemt op de levenstour van Johnny Cash.

Je krijgt een mooi beeld van hoe alles loopt en hoe hij de man is geworden die hij later in de film is.

Of het helemaal waarheidsgetrouw is weet ik niet, maar mooi is het in ieder geval wel.

Voor mij is het wel redelijk duidelijk wie Johnny Cash nou echt was.

Daarbij hielp het natuurlijk ook wel dat de hele cast echt schitterde in deze film. Phoenix zet een fenomenale rol neer als Cash, Witherspoon is beeldschoon als June Carter en ook ook Robert Patrick komt zeer goed over als norse, negatieve vader van Johnny Cash.

De scene in het nieuwe huis van Johnny Cash tijdens de thanksgiving diner met zijn familie en Carter haar familie vond ik ook indrukwekkend. Het psychologische spelletje tussen Cash en zijn vader waren schitterend vertolkt en je merkt toch dat hier de aard van Cash zijn problemen ligt.

Op muzikaal gebied is deze film ook fantastisch, ook al is het mijn muziek smaak niet, ik heb toch genoten van alle liedjes.

Phoenix en Witherspoon bewijzen ook maar weer is dat ze veelzijdig zijn.

Walk the Line is gewoon een prachtige film, met goed acteerwerk, schitterende muziek en het geeft een mooi beeld van Johnny Cash neer (geloof ik).

Bij de herziening een half puntje omhoog:

4,5*

Ben het wel mee eens dat dit een Hate it or Love it filmpje is, ik denk dat als ik de film op een ander moment gezien zou hebben dat ik hem lager gewaardeerd zou hebben.

Enfin, dat is dus niet het geval. De film begint overigens wel matigjes, het is allemaal behoorlijk voorspelbaar(incl. wat Christelijke moraaltjes) en het volgt alle platgereden paden die er maar zijn. Vanaf het moment dat Mandy Moore dat ellenlange & kleffe liedje heeft gezongen werd het beter wat mij betreft.

De karakteruitwerking tussen West en Moore wordt naarmate de film vordert veel aanstekelijker en de chemie tussen de 2 spat er toch wel van af, iets waar een voorspelbare film in dit genre het vooral moet hebben(ook bv. in the Notebook).

Was toch verrast door de draai die het verhaal een half uur voor het einde krijgt, het is natuurlijk niet de 1e keer dat je zoiets ziet, maar het geeft de film wat mij betreft een stuk meer inhoud. Iets waar ik wel naar op zoek ben in een film als dit. Dat liet mij in een goede bui achter en dat is ook de reden waarom deze film alsnog een ruime voldoende verdient bij mij!

3,5*

Inderdaad een redelijk sterke film over de rise and fall in de aandelenhandelaars wereld.

Echter is het thema zelf niet echt aansprekend voor mij, niet een onderwerp waar ik zelf heel erg warm voor loop. Gelukkig is Wall Street bijzonder vakkundig gemaakt en stelen de 2 Sheens en Douglas echt de show. Geweldige acteerprestaties door 3 geweldige acteurs!

Helaas kan ik dat niet van Daryl Hannah zeggen, zij blijft een bordkartonnen figuur dat totaal emotieloos acteert met haar monotone stem. gelukkig is haar rol niet al te groot.

Het verhaal heeft her en der wat verrassinkjes in petto en weet ze de volledige speelduur te boeien. Ondanks dat het niet helemaal mijn ding is heb ik erg genoten van de film. Op naar deel 2 in de bios!

Ruime 3,5*

Er wordt vooral uit hetzelfde vaatje getapt als bij het eerste deel, niet dat het persé heel erg is. Want Douglas schittert weer als nooit tevoren en de rol van Brolin is ook bijzonder memorabel.

Ook Stone doet soms leuke visuele trucjes in de film en zorgt eigenlijk voor een constant gevoel van verzorgdheid, waardoor je die 127 toch wel makkelijk uit zit.

Wat ik Stone wel kwalijk neem is het ongegeneerd gebruiken van valste sentimenten. De hele film zit vol foute, geforceerde dialogen over familiewaarden en de relaties tussen familieleden onderling. Soms begint het mij wat te schrijnend te worden in dit geval. Daardoor wordt de aandacht teveel afgeleid en heb ik eigenlijk meer het gevoel dat ik naar een fout familiefilmpje heb zitten kijken dan naar het vervolg op Wall Street. Tel daarbij dat verschrikkelijke einde op en je hebt eigenlijk een matig vervolg op Wall Street, dat toch een paar klassen beter is.

2,5*

Wat een prachtige animatie film uit de Disney-Pixar studio, 1 van de mooisten die ik heb gezien. Dat een hoofdpersonage zoveel sympathie kan opbrengen bij mij is al heel knap. Des te knapper is het dat Wall-E maar 2 woorden gebruikt in de film. Wat ik ook sterk vond is het feit dat de film geen flauwe/schreeuwlelijkerd personages bevat, normaal heeft zo'n film altijd wel een mafkees die voor de humor moet zorgen. Dat heeft Wall-E niet nodig en gebruikt het dus ook niet.

Het verhaal is verder erg simpel, maar het wordt wel heel goed uitgewerkt, gelukkig zitten er ook nog genoeg komische momentjes in en is het mensenleven in dat gigantische ruimteschip ook erg leuk en met een knipoog uitgewerkt.

Zeer sterke animatiefilm!

4*

Aandoenlijke film, met veel leuke en duidelijke grappen. Maar ook een heleboel grappen die subtieler verwerkt zijn. Dat vond ik erg leuk aan de film. Ook ziet de film er erg fraai uit en is het gegeven niet bijster origineel, maar wel lekker fris en vol humor uitgewerkt.

Helaas was het niet altijd even boeiend en kende de film een paar saaie stukjes, maar over het algemeen prima vermaakt!

3*

Bijzondere leuke film over een groepje Italianen die in een 'bende'' in de Bronz opgroeien. Veel verschillende thematieken worden aangehaald, zodat de film lekker luchtig aanvoelt(mede dankzij de ontzettend aanstekelijke muziek), maar tegelijkertijd ook serieus aanvoelt dankzij het toch ook wel harde leven op straat dat niet altijd even eerlijk is.

4*

p.s. Waarom pakken al die verschillende bendes Turkey eigenlijk precies? Omdat hij een soort van verrader is richting zijn eigen bende?

Ik ben niet zo pessimistisch ingesteld zoals de anderen hierboven. Ik heb me behoorlijk vermaakt met Wanderlust en vooral de momenten in de gemeenschap leveren keer op keer komische momenten op. Vooral Hahn haar rol is briljant geschreven. Die mood swings zijn behoorlijk grappig en vooral aan de picknick tafel met die vlieg komt dit goed tot z'n recht.

Rudd en Aniston valt samen verder weinig op aan te merken. Tot aan een bepaald ogenblik Rudd zo nodig gekke bekken moet trekken in een spiegel en even daarna volkomen out of the blue onzin uitkraamt bij Akerman op bed. Wat een dieptepunten waren dat zeg..

Jammer, want deze ongein kost de film uiteinde wel een halve ster.

3,0*

Wat een verademing om de film te hebben gezien. De film wordt inderdaad "klein" gehouden, maar bevat de film wel een paar grote momenten. Hierdoor werken de emoties die Reeves op wilt roepen.

Het draait vooral om de apen dit keer, al heeft Harrelson wel een uitstekende rol die de film goed vooruit duwt. De cgi is echt verbluffend. De cgi van de apen is zelfs zo goed dat ik het niet meer eens cgi wil noemen. De tranen, de (natte, kleffe) haren, de emoties. Alles werkt... Nergens had ik het idee dat ik naar geanimeerde hoofdrolspelers zat te kijken.

De film lijdt wel aan een ietwat traag middenstuk, maar alles lijkt gewoon te kloppen richting het einde. Het einde zag eruit als de wereld van de Tim Burton versie, die denk ik weer op het origineel uit '68 lijkt?

Het wordt nu tijd om de originele reeks te gaan bekijken, ik verwacht de box zometeen.

4,0*

Spielberg levert net zoals altijd een zeer degelijke productie af. Visueel is de film om door een ringetje te halen. Mooie landschappen, fraaie kleurenfilters(vooral op het einde) en een grimmig uiterlijk van een verwoestende oorlog.

De muziek van Williams is ook meer dan degelijk, maar niet meer zo herkenbaar als zijn betere periodes.

Waar Spielberg af en toe wel weer de fout in gaat is het hele mierzoete gebeuren. Dat iets cliché en "Hollywood" is kan ik prima hebben. Maar het feel good gehalte ligt helaas veel te hoog in deze film. Dit resulteert in een iets te geforceerd plot waar het ene ongeloofwaardige afgewisseld wordt met iets dat nog ongeloofwaardiger is.

Leuk is wel dat Spielberg het vanuit verschillende oogpunten bekijkt(De Engelsen, Fransen en Duitsers), maar doe alsjeblieft een keer iets aan die verschrikkelijk opgezette accentjes in het Engels. Wanneer leren die filmmakers dit nou eens een keer?

Al met al kwam ik wel tevreden de zaal uit en heb ik af en toe naar prachtige beelden en een weerzinwekkende oorlog zitten kijken. Helaas overtreft Spielberg zichzelf weer in zoetigheid.

3*

Zo ver zit je niet boven de onderwaardering ja?

Verder een redelijke tot matige film.
Een aantal jaar geleden toen de film nog niet uit was, was ik zo onder de indruk van de teaser trailer, ik moet en zou die film zien.

Toen werd de film zo slecht ontvangen en heb hem vandaag pas voor het eerst op BBC gezien.
En ik ben het roerend eens met de kritieken.
De film ziet er grafisch natuurlijk bijzonder uit(voor 2005 begrippen) en is zeker zeer mooi om naar te kijken.
Maar al dat Tom Cruise gedoe met zn gezin was gewoon irritant na een tijdje.
Ik dacht eerst dat die dochter van hem verstandig was, ze gedroeg zich heel volwassen in de film. Maar na een tijdje ging ze maar herrie schoppen en schreeuwen en janken. Bijzonder irritant.
Tom Cruise vond ik in het begin wel leuk als ongeïnteresseerde vader, alleen op een gegeven moment verliest het toch z'n geloofwaardigheid.
Naar het einde toe raakte ik ook minder geïnteresseerd in de film, gewoon zoveel onlogische dingen. En inderdaad, waarom zou je robots in de grond stoppen om vervolgens (duizenden?) jaren later de boel nog is uit te moorden, weinig logica!

Jammer, er had wel meer ingezeten. De film moet het alleen teveel hebben van de zeer indrukwekkende special effects en chaotische toestanden in een verwoest Amerika!

2,5*

War of the worlds meets Searching. Waarbij Searching toch wel ingenieuzer aanvoelde en meer spanning had. Dit is vooral een hyperactieve adhd TikTok film geworden met een Ice Cube die vooral Ice Cube is: "how you like me now? " en zich wezenloos klikt tussen chats en videogesprekken.

Niet zo dramatisch dat het onkijkbaar is, zodra je aan het tia opwekkende tempo gewend bent kijkt het oké weg. Een alien invasie op deze manieren vertolken is best geinig, maar dit concept is dus wel eerder en beter gedsan.

Robert de Niro leent zich tegenwoordig voor veel bedenkelijke films en op papier lijkt dit er ook zo eentje te zijn. Maar al gauw merk je ook dat de film echt op een bepaalde doelgroep mikt. Dat zijn namelijk de kinderen. Wanneer je dit in beschouwing neemt is het gewoon een erg grappige film waarin een psychologische oorlogsvoering tussen opa en kleinzoon vermakelijke vormen aanneemt. Her en der de wijze lesjes die bij films als dit horen en een laatst gedeelte waarin de humor wegzakt, maar het slaagt in mijn ogen prima in wat het voor ogen heeft en de doelgroep die erbij hoort. Sowieso erg leuk om een oorlogje tussen een stel oudjes en een stel jonge tieners te zien.

3,0*

Een hoop mooie cgi en enge, dreigende orcs weten amper te voorkomen dat het verhaaltje echt flinterdun is en dat de personages echt dramatisch uitgewerkt zijn. Zat er serieus een wannabe romantisch klik momentje gebaseerd op echt helemaal niets tussen Lothar(charismaloos) en Garona toen ze hem hielp te ontsnappen uit de cel?
Platheid heerst en de makers denderen te snel door het erhaal heen wat als episch hoort aan te voelen, maar amper slaagt.
Er is geen rust, geen opbouw en tijd om je met de personages in te leven krijg je niet, net zoals de motieven van bepaalde rollen Khadgar(??? Wat deed hij bij het lijk in het begin.. Waar komt hij überhaupt vandaan dat ie met hun te maken heeft?

Teveel toevalligheden.... Het is maar dat ik die Gul'Dan echt creepy vanaf het begin vond. Een magere 2,5* is het gevolg en het vervolg krijgt een kans, maar het moet echt wel beter in elkaar steken

Toch redelijk teleurstellend. De gehele film kreeg ik een beetje het been there, done that gevoel en op zich hoeft dat geen probleem te zijn. Alleen de verfilming is een beetje lafjes en de muziekkeuze vind ik gek genoeg matig voor een Carpenter film. Daarnaast heeft the Ward mij geen 1x uit mijn stoel laten schieten van spanning. Toch is de inrichting vaak wel sfeervol gefilmd door Carpenter, daar zie je de ervaring wel om de hoek komen kijken.

De dames in kwestie zien er allemaal heet uit, maar overtuigend komt deze film echt totaal niet over dankzij hun. Zoveel lekkere wijven op een gekken afdeling is gewoon te fout/ongeloofwaardig en de film neemt zichzelf nou niet dermate niet serieus dat je zoiets door de ogen kan zien. Acteerwerk was echt van een bedroevend niveau, zelfs Heard acteerde beneden peil. Daarnaast is het plotje over Alice een beetje flauw, vraag ik me af wat Alice nou precies moet voorstellen en vind ik het einde redelijk gevonden, maar is het anno 2011 ook niet meer zo schokkend als Carpenter wil doen geloven

Er zitten nog een paar leuke scares in, al zijn die voor de horror puristen inmiddels ook wel zwaar voorspelbaar.

2,5*

Warfare is een behoorlijk intense film die het nutteloze van oorlog voeren goed laat zien. Het uitgangsount is simpel:De Navy seals komen in een benarde situatie terecht en moeten zich daaruit weten te vechten. Niet meer en niet minder. Garland en Mendoza weten dit gegeven in een intense film die audiovisieel indrukwekkend is te vervangen. De kogels, het geschreeuw, de ontploffingen. Er is geen score nodig om de film binnen te laten komen.

Alles komt keihard binnen, maar tegelijkertijd kom ik ook tot de conclusie dat dit zo'n goede film is die maar goed is om één keer te kijken.

De introductie van Warm Bodies is leuk en bevat komische elementen die vooral subtiel uitgewerkt worden,. Dit genre leent zich uit om lekker melig te worden, maar het blijft verder allemaal aan de oppervlakte borrelen en de romantiek neemt de film uiteindelijk over.

Verwacht geen logica, zoals Materny al zei, want eigenlijk klopt he-le-maal niets in de gehele film en dat blijft inderdaad wel een tijdje in je gedachten spoken(eerst zitten ze te knorren aan tafel en spreken ze amper een woord en later komen er bijna volbloed zinnen uit).

Toch spreekt dit meer aan dan bijvoorbeeld een Twilight. Het toontje is veel minder serieus, er zit veel meer vaart en actie in, de post-apocalyptische setting is altijd een mooie geweest en Teresa Palmer is altijd aangenaam om naar te kijken.

3,0*

Heerlijke ouderwetse film.

Wat mij het meest bevalt aan films als dit is de sfeer en de setting.
Ik mag toch wel zeggen dat ik een fan ben van die donkere underground sfeer en de gure types die er allemaal rondlopen.
Dat is natuurlijk allemaal zwaar top in deze film.
Onovertroffen naar mijn mening, of kent iemand nog films die de achterbuurten s'nachts beter weergeeft?

De acteurs doen allemaal hun werk goed, niet perfect natuurlijk, maar ook bij lange na niet slecht.
De gangs zijn allemaal leuk uitgewerkt (over the top), dat geeft de film toch wel "kleur" en een prettig gevoel van afwisseling.

De cuts(tussengedeeltes) werden mooi opgevuld door de vrouwenstem op de radio, heerlijk en tegelijkertijd ook heel dreigend.

Er zaten mij alleen 2 dingen een klein beetje dwars: ze komen wel erg makkelijk door andermans territoria heen, neem aan dat die groepen wel uit meer dan 6 leden bestaan? Bij de beginspeech kon je er uiteindelijk gewoon op wachten dat het mis zou gaan.

Lijkt misschien veel, maar is het niet. Het heeft de pret bij mij iig niet onthouden.

The Warriors is gewoon een sterke underground film die de gangs en de achterbuurten in New York heel sterk weergeven rond de eind jaren 70/begin jaren 80.

4,5*

The Watch is toch een verrassend leuke film die vooral qua droge, schunnige humor af en toe flink geniaal uit de hoek komt. Wie houdt van subtiliteit kan maar beter een andere film gaan zoeken, want bulldozers gaan nog subtieler te werk. De hoofdrolspelers zitten stuk voor stuk prima in hun rol en weten allemaal bijzonder komisch uit de hoek te komen.
Over het alien gedeelte kan je af en toe je twijfels trekken, maar uiteindelijk weet het toch te overtuigen. Jammer is dat er juist op dit gebied wat meer uitgehaald had kunnen worden. Toch weet Schaffer je hier ook af en toe weer te verbazen met bizarre humor.
Zo verwacht je natuurlijk nooit dat bij iemand die je ervan verdenkt een Alien te zijn eigenlijk geen Alien is, maar een geile donder die een mega orgie in zijn sekskelder houdt Absurder kan het niet.

Wanneer je niet tegen dit soort humor kan of een hekel hebt aan bijvoorbeeld Stiller of Vaughn zal je waarschijnlijk niet kunnen genieten van the Watch. Gezien het gemiddelde zal the Watch niet bij de massa in de smaak vallen.
Voor mensen die wel van banale humor zonder grenzen houden: watch The Watch!

3,5*

Shyamalan heeft duidelijk de talenten van haar vader geërfd. Dit met zowel de sterke als minder sterke punten. Met het zelf geschreven (geadapteerde) script en eigen regie weet ze een bijzonder sfeervolle en mysterieuze film neer te zetten in de eerste helft. Bij vlagen is het ook spannend. Al had er wel meer uitgehaald kunnen worden. De premise tot een goed einde schrijven is dan toch weer lastiger. De uiteindelijke premise met de folklore is onderhoudend, maar ook weinig verrassend en spannend. Het wordt dan wel tot een helder en duidelijk einde gebracht, maar had wat mij betreft meer ambigue en controversiëler mogen zijn. Wat dat betreft had de film voller voor de horror mogen gaan en dat je met enkele vragen zou achtergelaten worden.

Een onderhoudende film met potentie, maar er had meer risico genomen mogen worden. Ik weet alleen niet of het bronmateriaal dat toestaat.

De film is iets te kinderachtig naar mijn mening, de avonturen die beleefd worden stellen net even te weinig voor om echt te imponeren, zit de film vol vervelende stereotypen en is de CGI bijzonder wisselvallig. Zo vond ik Crusoë in het begin wel erg mooi en realistisch vormgegeven, maar werd hij naarmate hij ouder werd steeds lelijker en werd het duidelijk dat het water paard een product uit de computer is. Wel een pluim voor de adembenemende omgevingen.

Voor de kids prima te behappen, maar ik ken toch wel betere fantasyfilms die beter uitgewerkt zijn.

2,5*

Moet toch bekennen dat ik Waterworld wel erg vermakelijk vindt. Het gigantische budget valt erg duidelijk aan de film af te zien. Dat post-apocalyptische gevoel komt echt geweldig terug in Waterworld. Prachtige boten, en handelscentra sieren de film.

Verhaaltechnisch hebben we het allemaal wel is eerder gezien en lijkt het verder wel een Mad Max film op het water. Persoonlijk maakt het me geen donder uit, ook vanwege een aantal sterke rollen, zoals die van Hopper.

Vermakelijk met een hoofdletter V.

3,5*

Ben het eens met Mr_White.

The Way Back is een uiterst verzorgde film met gigantisch mooie plaatjes en her en der leuke visuele trucjes die Weir uit de hoed tovert. Toch mis je iets, een bepaald gevoel. Dat is namelijk dat de reis te makkelijk aan voelt.
Voorbeeld: Ze willen vis vangen. Ed Harris zijn personage maakt een vishaakje van prikkeldraad. Vervolgens zien we nooit hoe de vissen worden gevangen. Je ziet een soort van koe die in de modder vast zit en die de groep is lekker willen gaan verorberen. We zien helaas niet hoe ze het dier er uit halen. Het allergrootste gemakzucht is natuurlijk de ontsnapping zelf, die zie je helaas ook niet in beeld.

Je mist gewoon een hoop survival elementen die toch behoorlijk belangrijk zijn in zo'n barre toch van 6000 kilometer.

Toch is het eerste anderhalf uur behoorlijk sterk. De gevangenisleven komt rauw en zwaar over. Het eerste en tweede gedeelte van de reis komt behoorlijk zwaar en getrouw over. Het gegeven is leuk dat de mens niet de vijand is van de ontsnapte groep, maar de natuur zelf. Dit levert zware momenten op voor de groep en uiteindelijk ook slachtoffers. Het erg uitgebreide stuk in de woestijn komt behoorlijk claustrofobisch over en je voelt ook letterlijk wat ze meemaken.

Hierna lijkt het inderdaad wel zoals Mr_White zegt dat Weir in tijdnood komt. Het zwaarste gedeelte van de gehele reis, de trip over de Himalaya Gebergte wordt in hippe LOTR achtige geschoten. Dit allemaal binnen 5 minuutjes. Waar in het begin overal de tijd voor werd genomen wordt dit voor het zwaarste gedeelte van de reis niet gedaan.
Dit in combinatie met het gebrek aan echte survival momenten maken de film toch een klein beetje oppervlakkig. Als je the Way Back mag geloven kom je wel van Siberië tot India door gewoon te gaan lopen en een beetje geluk hebben met wat waterbronnen die je tegenkomt.

Toch kijkt de film prettig weg dankzij de eerder genoemde positieve punten en de erg sterke cast. Ijzersterke prestaties en Farrell als Rus is ook erg verrassend. Ook wordt er rustig de tijd genomen om de gedachtengang achter de personages te verkennen.

Helaas door gemakzuchtigheid geen topper, maar misschien dat zoals Mr_White ook alweer zegt, een nieuwe Cut van de film toch iets meer diepgang aan (het laatste gedeelte van) de reis zelf geeft.

3,5*

Film nummer 4 op het PAC festival en het wad echt genieten geblazen bij deze film. De zomerse vibe straalde door de bios, gecombineerd met de hilarische Sam Rockwell als baas van een plaatselijk waterpark die de onzekere Liam James onder zijn hoede neemt.

Annasophia Robb wordt steeds mooier en als love interest weet zij zeker ook te overtuigen.

Al met al een heerlijke feel good coming of age die misschien niet heel erg de diepte in gaat, maar dankzij de zomerse vibe, de aanstekelijke humor en de leuke personages een goede indruk hebben achter gelaten.

4,0*