Opinions

Prachtige film. Rise and Fall zoals we het wel vaker zien, maar dit keer wel met een creatieve inslag. Goeie keuze om de fall met de ingang van een nieuw decennium in te zetten. Film kantelt ook meteen zwaar. Boogie Nights heeft ook meerdere lagen, verdeeld over de verschillende personages, die allemaal wat toevoegen aan het verhaal. Pakt goed uit, valt niet te zwaar, en maakt het nog wat interessanter.

Wahlberg zowaar met een grootse rol hier, eigenlijk is de hele cast briljant. Hoffman met een geniale bijrol ook weer. De jaren 70/80 sfeer is gevoelsmatig uitstekend neergezet. Sommige films hebben een X-factor, dit is er zo eentje.

4*

Aardig filmpje.

Vooral in het begin best overtuigend, dacht dat het een heel sterk filmpje ging worden. De film ziet er in de leegte mooi rauw uit, en een setting als deze is altijd de moeite waard. Zeker geen origineel uitgangspunt, Mad Max is nooit ver weg, maar dan met een wat mysterieuzer randje. Zitten een paar hele sterke (actie)scenes ook bij in de aanvangsfase.

Zo sterk blijft het niet zo gek lang, eenmaal in het dorpje heeft de film zijn beste fase blijkbaar alweer gekend, maar al met al blijft het nog best aardig te volgen. Oldman zet een fijn personage neer waar de macht vanaf straalt zonder dat hij er veel voor hoeft te doen.

De geluidseffecten en muziek mogen er soms ook zijn, maar naar verloop van tijd begint de film wat te slepen, en het einde was me wat te kleffig met een hoop loos gewauwel. Al met al geen vervelende film, maar zoals de film begint kan de film niet vasthouden, wat dat betreft wat teleurstellend.

3*

Was wel weer eens toe aan herziening. Tijd voor een kort filmpje vanmiddag, dus daar was 'ie dan.

Blijft wel een leuk filmpje, bij vlagen zelfs behoorlijk komisch, maar over het algemeen komt hij toch niet boven de middelmaat uit. Toch altijd wel eentje die je zo nu en dan eens kan kijken als je toe bent aan wat luchtig. Gaat echter wel een halfje omlaag.

Das Boot verloopt precies zoals je verwacht, misschien op het einde na, maar de uitwerking is uitstekend.

Ik heb de langste Uncut versie gezien van bijna 5 voor, en de eerlijkheid gebied te zeggen dat dat misschien wel een klein beetje te veel van het goede is om op één avond achter elkaar te kijken. Die verveling van de bemanning sloeg in de eerste 2 uur een beetje op mij over. Niet dat de film verder bijzonder saai was, integendeel, maar de vaart zat er niet altijd even goed achter. Niet zozeer een verwijt van de film overigens, een juiste keuze, maar het werkt denk ik beter in een wat kortere versie.

De bemanning slaat fantastisch om haverwege van verveling naar eenzaamheid en weemoed. De gezichtsuitdrukkingen spreken ook boekdelen daarbij. Verhaal is simpel maar efficient, de spanning bij het duiken is erg goed gedaan en daar leef je nog het meeste bij mee.

Verder vond ik de soundtrack nogal eentonig en mak, visueel had het zijn momenten. De film draait uiteindelijk om de claustrofobische setting en daar slaagt hij prima in.

dikke 3.5*

Van Warmerddam terug op het niveau van zijn eerste twee speelfilms. De vorige twee vond ik beduidend minder, Borgman is veel sterker. Een Ingenieus verteld donker verhaal met de nodige naarheden. Qua humor vond ik hem iets minder opvallen, dit was weer wat meer aan de lugubere en vage kant.

Een film die je van begin tot eind bezig houdt en de aftakeling symbolisch vorm geeft. Vond hem weer erg leuk en Van Warmerdam lijkt weer op de goede weg. 4*

De eerste film van Wes Anderson, die ik als allerlaatste zie. En eigenlijk is het wel een van zijn leukste, al lijk ik dat bij elke film die ik van hem zie te denken. Het is moeilijk een ultieme favoriet aan te wijzen, maar Bottle Rocket eindigt wel in de top 3 denk ik.

Het enige wat echt minder is dan zijn volgende films is dat het het cartooneske filmstijltje mist. Maar eigenlijk heb ik dat geen moment echt gemist, ondanks dat ik er altijd enorm fan van ben in zijn films. Verder is het eigenlijk een typische Anderson, die je continu met een big smile op je gezicht kijkt, en af en toe echt hardop doet lachen. Alleen al die twee ultieme fail overvallen . Het charisma en de geweldige dialogen van deze droogkloterige 'criminelen' werkt erg aanstekelijk. Het straalt er gewoon van af dat dit naast filmmakers ook een stel vrienden zijn die dit voor elkaar hebben weten te boksen. Als geheel is het gewoon een erg sympathieke film, maar dat is elke Anderson wel.

Ronduit fantastische filmmaker, die juist wat mij betreft in het begin van zijn carriere zijn beste 4 films heeft afgeleverd.

4.5*

Na 10 jaar weer eens gezien, omdat ik de volgende delen eigenlijk ook wel eens gezien wil hebben.

Vond het positieve over deze film toen erg overtrokken, en daar is niets aan veranderd. Weinig interessante film met een plichtmatige love interest, die nog enige sjeu krijgt door de skills van Bourne. De film sleept te lang na een aardig begin maar verloopt toch te clichematig. Blijft op 2,5* staan.

Draak van een film.

Precies hetzelfde concept als de vorige films, maar deze gaan dus niet over Bourne. Nee de titel suggereert dat al, maar een goedkoop koppelverkooptruucje is het wel. Verder dit keer in een uiterst rommelig verhaaltje gegoten. Een ander kluitje geheime mensen (of toch niet, ik snapte er in ieder geval niet veel van) hebben ook allerlei geheim agenten overal ter wereld rondlopen. Die moeten nu in een keer allemaal dood (denk ik). Dan overleeft er eentje en die dreigt dan ook dood te gaan omdat ie bepaalde pillen niet krijgt, terwijl ondertussen die ene geheime organisatie weer overleg voert met een andere organisatie (of afdeling, of gewoon dezelfde organisatie wellicht) en zich ontzettend druk maakt om vanalles. De meest interessant klinkende vage termen worden daarbij niet geschuwd. Kortom; geen idee wat er allemaal gebeurt maar er gebeurt in ieder geval ontzettend veel .

Structuur van de film is verder compleet hetzelfde maar de gevatheid en skills van Damon heeft Renner duidelijk niet. Om nog maar te zwijgen over de hier erg slechte Weisz en Norton die zich door de plichtmatige onzin doorworstelen. Een hoop achtervolgingen in exotische landen weer dus en een semi-love interest. Bovenal was het gewoon veel te langdradig allemaal. En oersaai.

Geen idee hoe deze film ooit tot stand is gekomen, maar hadden ze Bourne uit de titel gehaald had dit nooit tot de bioscopen geraakt lijkt me.

1.5*

Iets leuker dan het eerste deel. Misschien wat minder mysterieus maar wel iets vlotter in elkaar gedraaid. Vooral de regie vond ik vrij strak hier. Erg bijzonder is het allemaal nog steeds niet als je het mij vraagt, maar het vernuft van Bourne komt iets beter uit de verf wat het toch wel leuk is om te volgen. 3*

Wederom weer ietsje beter dan de vorige. Positief dat ze die serie telkens iets hebben weten te verbeteren. Vlot en vrij spannend en zoals ik elk deel zijn vooral de slimmigheden van Bourne het leukst aan de film. Lekker chaotisch in elkaar gedraaid en eigenlijk best intelligent opgezet. Maar echt heel bijzonder is het nog steeds niet.

Net als deel 2 3*, maar deze zit wel dicht bij de 3.5*

Weinig subtiel moralistisch filmpje. Opzich leuk dat je er een beetje probeert hints in te verwerken maar dit was wel heel obvious allemaal. Bovendien wel erg drammerige lesjes, en dat met zo'n test waar amper iets echt op gebaseerd kan worden, maar dan toch doen... Sowieso al een erg rommelig verteld verhaal.

Nee gaat heel hard de bocht uit. 1.5*

Prima film.

Had hem al geruime tijd op het lijstje staan, maar viel me niet tegen. Mooi gefilmd, dat viel me vooral op, dacht dat het een televisieproductie was, maar dat is er absoluut niet aan af te zien. Achja het verhaal verloopt niks anders dan je verwacht, maar is dat erg? Het is vooral goed kijkvoer voor van die idioten die altijd al weten hoe lang je iemand moet opsluiten, en in hoeverre iemand veranderd is ("It's a monster!"). Nederland zit er vol mee bleek maar weer na de laatste verkiezingen. Garfield speelt ook uitstekend, prima gecast met die onschuldige kop. Op het eind wel wat sentimenteeltjes.

3.5*

Veredeld RTL-melodrama. Eigenlijk verbloemen de twee volwassen bijrollen in de vorm van de ouders van Bruno enige productiewaarde. Maar zelfs Thewlis en Farmiga lijken genoegen te nemen met automatische pilootwerk.

Dat de film iets jongensachtigs heeft vind ik nog wel te vergeven. De holocaust is/was heel erg, maar opzich zie ik geen bezwaar daar wat luchtiger en sprookjesachtig mee om te gaan. Ondanks dat de film m.i. er niet in slaagt de belevingswereld van een jongen neer te zetten, daar is het te afstandelijk voor, en te veel vanuit het perspectief van de kijker uitgegaan, ipv uit het perspectief van een kind. De film is erg naief, maar dat kan ik nog wel accepteren, ware het niet dat de opzet zoals gezegd niet is geslaagd. Een stapje verder is de film sterk geromantiseerd, alles behalve geloofwaardig, enorm aangedikt en overdreven, en vreselijk melodramatisch. Dat zijn facetten die absoluut niet te vergeven zijn.

Het ergste van de film vind ik eigenlijk wel de muziek. Elke emotionele scene wordt al een minuut ingeleid door enorm aangezette vioolstrijken en pianoklanken, die pas echt losbarsten als er daadwerkelijk iets emotioneels gebeurt. En ook de scenes zelf zijn allemaal ontzettend sentimenteel en aangedikt. Met name het einde is het meest sprekende voorbeeld. De muziek zegt tegen de kijker 'komt u maar tranen', terwijl een wilde vader door de stromende regen tevergeefs naar Bruno zoekt en hem nog roept ook, en de moeder kermend en schreeuwend door haar knieën zakt en in huilen uitbarst, ondersteund door een uitzoomend shot van boven in die zelfde, stromende regen, met modder, plasjes etc etc... Ik verdenk de makers ervan dat er oorspronkelijk nog een scene in zat waar de vader bonsend op de deur van de gaskamer in huilen uitbarst, en de moeder hem niet veel later in haar armen uit de gaskamer draagt, terwijl de muziek maar luider en sentimenteler werd. Had het zelfs nog wel zien gebeuren dat het ventje het nog overleefd had ook. Gelukkig bleef dat ons nog bespaard, maar dat het volledig in de lijn van de film had gelegen is eigenlijk wel veelzeggend.

Verder is de cinematografie uiterst publieksvriendelijk. Typisch gelikte Hollywood camerawerk, en simpele beeldttaal. Ondanks dat was het blijkbaar nog nodig vanalles uit te leggen. De beelden waren net zo ouderwets als de invulling van het verhaal. Het verhaal is zo geschreven dat de focus niet louter op Bruno ligt, maar er ook aandacht is voor vader, moeder, zus, opa en oma, en een andere jonge soldaat. Gek genoeg blijft dit allemaal zo simplistisch dat je je afvraagt wat nu uiteindelijk de meerwaarde was. De vader wordt verondersteld slecht te zijn, maar dat weet je met name doordat ie een Nazi is. Daarnaast vond ik het gek om te zien dat de hypocriete moeder nog een van de meest sympathieke personages moest voorstellen. Zo iemand die pas betrokken raakt als het dicht bij hun eigen belevingswereld komt. Enige genuanceerde invalshoeken leken te komen van oma en de jonge soldaat (althans, diens vader). Daar leek nog een innerlijke motivatie vandaan te komen, maar het is pijnlijk om te zien hoe vlak dat blijft. Oma is kritisch, en vader van soldaat zijn kritisch. Gevolg, het verhaal schrijft ze er allebei uit (oma komt om bij bombardement, en jonge soldaat wordt weggestuurd), maar de enige relevantie die het zou hebben, de situatie en de innerlijke motivatie van de vader, daar wordt helemaal niks mee gedaan. De ultieme bevestiging dat alles in deze film hapklaar wordt aangeleverd, en dat enige nuance zo snel mogelijk uit de wereld geholpen moet worden.

Wat me nog bijna ontschoten is in de lange recensie is de vraag hoe een jongetje in het kamp blijkbaar dagelijks aan de aandacht van kampbewakers weet te ontsnappen. Er hadden op die plek al een week tunnels kunnen liggen zonder dat iemand het door had.

De film doet me sterk denken aan één andere film, en dat is The Green Mile. Heel ander onderwerp en setting, maar net zo'n oversentimentele, aangedikte, ongenuanceerde, simplistische film als deze. Ook deze film doet me ondanks alle pogingen, tevergeefs, niets.

1.5*

Het concept is natuurlijk niet zo moeilijk of ingewikkeld, maar het is de kunst dit uit te werken zodat het bijna 3 uur interessant weet te blijven. En wat mij betreft slaagt Linklater daar met verve in. De film weet vakkundig de zwaarmoedigheid en diepzinnigheid te ontwijken waarvoor je vooraf wat bevreesd bent. Daardoor is het een uiterst licht verteerbare film geworden die desalniettemin een band met de karakters weet op te bouwen.

Vooral ook de montage vond ik erg goed werken. De film maakt veel gebruik van tijdsprongetjes en er gebeuren een hoop gebruikelijke dingen in de levensloop, maar doordat de film goed gesneden is, is het vrij duidelijk wat er telkens in de tussenliggende fases is gebeurd zonder dat alles er enorm dik bovenop moet liggen. Ook een prettige maar niet al te spectaculaire soundtrack.

Ik snap wel dat mensen dit niet zo heel bijzonder zullen vinden, maar ik vond het een uiterst sympathieke film die uiteindelijk erg goed werkt. Een verademing dat het ver blijft van allerlei levenslessen en dat soort dingen.

4*

Van alle horrorcomedies is dit (tot nu toe) toch echt wel de leukste.

Werkelijk een briljant stukje cinema, een van de grappigste films ooit gemaakt. Eerste kwartier is het nog wat behelpen met wat vervelende muziek, lomp acteerwerk en een flauwe romance, maar wat daarna komt overtreft mijn verwachtingen. Vanaf het moment dat het ratje toeslaat blijft de film de rest van de speelduur doordrenkt met smerigheid, geweldig grappige vondsten, leuke designs en veel VEEL humor. Het laatste halfuur een belachelijk mooie finale wat echt met de minuut gekker wordt, aanvallende darmenstelsels, uitgerukte borstkassen, een vuist dwars door een mond heen, een stel schoppende benen, die briljante baby en vast nog tientallen momenten die ik ben vergeten.

Echt een geweldig goed gemaakte budget-film, een van de grappigste films ooit, en (volgens mij) herkijkplezier gegarandeerd.

4.5*

Ik ook, van het lachen wel te verstaan. En dat was niet de enige keer.

Ondragelijk slecht epos dit. Gewoon grappig hoe de acteurs, regisseur, medewerkers en financiers waarschijnlijk daadwerkelijk dachten echt een geweldig realistisch epos neer te zetten.

Toch niet te geloven wat Gibson hier allemaal laat zien. Als regisseur is hij alleen bekwaam om een eeuwig durend opgeblazen en bombastisch zwart-wit verhaaltje neer te planten. Die Engelse koning is een bespottelijk personage, en Wallace zelf is exact het tegenovergestelde (uiteraard). Alle ellende is zo overdreven aangedikt, en de onvermijdelijke Hollywood-romance wordt niet één keer, maar zelfs twee keer door de strot gedrukt.
Als acteur is hij al niet veel beter. De man kan totaal niet acteren en zet een lachwekkend slecht personage neer, die zwaar geforceerd een accent vasthoud en met heroische quotes strooit.

En dan geloof ik het voor de rest al snel wel. De soundtrack is echt ondragelijk. De andere personages zijn zowat afwezig, behalve als er wat gevochten moet worden (die Ier ). De enige die nog enige diepgang heeft is die Schotse heerser.
Dialogen worden uitgesproken alsof het de meest briljante quotes zijn ooit geschreven, zo aangedikt om maar de heroiek en nobele zaak te benadrukken, en de veldslag halverwege zat qua timing helemaal verkeerd (het enige in de film wat nog in de buurt van een fatsoenlijke fase zou komen). Het einde is echt onwaarschijnlijk slecht, de eerdergenoemde 'Freedom'-scene is misschien wel de slechtste die ik in tijden heb gezien.

Noem me een zeurpiet, maar ik kan hier echt niet naar kijken. Een groot opgepompt gebeuren, geen enkele nuance of subtiliteit, slecht gespeeld, slechte soundtrack, veel domme scenes. Haalt de extra 0,5e ster door het enige vermaak dat het bracht omdat het zo debiel was (weliswaar onbedoeld), maar dan ben ik erg gul (ook omdat dit nog net niet zo slecht was als de andere 0,5* die ik heb gegeven.)

1* dus.

Erg leuke film die veel korter lijkt te duren dan hij daadwerkelijk is. Hoop lollige scenes, grappige dialogen en personages (die monteurs ), en een hoog irritatieniveau vanwege de tergende bureacratie. Verder een geweldige vormgeving, de klinisch schone stad, lelijke efficiente huizenblokken, rode bakstenen. Echt alles wat je bij een futuristische totalitaire staat kan verwachten. Visueel ziet het er sowieso prima uit, op misschien de knulligheid van de ontploffingen na, maar ook dat heeft zo zijn charme.

Verder een fijn, maar wat warrig aandoend verhaal wat wel goed te volgens is, maar niet altijd even helder ontwikkelt. Gewoon een erg fijn filmpje wat je onmogelijk serieus kan nemen.

4*

Suf is inderdaad wel het goeie woord. Verder allemaal niet heel slecht ofzo maar het is vooral erg doorsnee en standaard. Het kijkt en Chris Cooper zet een prima rol neer, maar daar is ook alles wel mee gezegd. Opvallend ook hoe simplistisch sommige karakters werden voorgesteld.

Enkele scenes zijn wat spannender, voor de rest blijft het continu een erg langdradig en voorspelbaar verhaaltje. Typisch zo'n film die je heel snel vergeten bent.

kleine 2.5*

Nogal een simpel actiefilmpje, met een beetje te ongeloofwaardig plotje. Begint nog wel leuk en enigzins mysterieus, maar wordt na verloop van tijd wel erg standaard. Ook het 'intense' acteerwerk van Russel is een beetje vervelend, en je krijgt sterk het idee dat het budget van deze film vooral naar hem is gegaan. Zag er niet al te denderend uit, en de actiescenes zijn wel erg ouderwets en goedkoopjes..

2*

Groots opgezet, maar weinig imponerend.

Wat Mug al zegt, vaak ziet de film er verzorgd uit, wel wat te degelijk, maar het is vooral jammer dat alles continu digitaal bijgewerkt wordt waardoor de continu aanwezige ontploffingen er erg blokkerig en kil uitzagen. Dieptepunt vond ik echter nog wel de luchtgevechten, die vliegtuigjes konden écht niet. De soundtrack is verder erg saai en identiteitsloos, niet dat je je er aan stoort, maar zulke details zorgen wel voor sfeer (of de afwezigheid ervan). Ook het acteerniveau vond ik (met name in het begin) erg matig.

Maar buiten dat kon ik er ook amper van genieten. Het verhaaltje is als geschiedenisles nog wel aardig, maar verder vond ik het aardig doordeweeks hoe gek ook, heb het allemaal wel eerder gezien, dan zet ik liever Idi i Smotri nog een keer op. Een film uiteindelijk die weinig indruk kon maken en waar ik me vrijwel niet van kan voorstellen dat ik er binnen een jaar nog iets bijzonders aan kan herinneren.

2*

Rommelig en langdradig.

Enige pluspunten die ik kan bedenken zijn de aardige 'ouderwetse' zinsconstructies die in contrast met de setting nog wel aardig werkte. Verder is het audiovisueel ook wel aardig.

Het acteerniveau vond ik niet bijster hoog (inclusief Levitt), het verhaaltje oeverloos lang, en vooral erg rommelig en schokkerig verteld. Was dan ook een film waar het me na driekwartier ofzo totaal niet meer boeide hoe het zat. De rest van de film hobbelt dan ook maar wat voort. Uiteindelijk is de clou ook maar suf eigenlijk.

2*

Cliché romcommetje, daar was ik vooral bang voor.

Was het dus ook. Weliswaar leuker dan verwacht, zo eerlijk moet ik ook wel zijn. Zelfs incidenteel gelachen. Begin was eigenlijk best grappig. Uiteindelijk overheerst de saaiheid toch steeds meer, maar het is (voor een overtypische vrouwenflick) nog best te doen.

2.5*

een modernere en heel wat zwartgalligere The Night of the Hunter van Koolhoven. Helaas ook veel minder goed. Hij is intrigerend, maar heeft niet de finesse om een stapje extra te maken.

Ergens rond het einde schiet het nog van een goed naar een voldoende. Wat een rare keuze om van een ietwat subtiel personage steeds meer een eenzijdige pedofiel te maken. Die scenes dat hij dat spuug van zijn hand aflikt, en even later toen hij in de fik werd gezet, waren redelijke misperen als je het mij vraagt.

Ja het heeft sterke overeenkomsten met Taxi Driver, maar ik vond deze film toch wat lastiger te beoordelen. Sterke fases en goede elementen worden afgewisseld met momenten waar het allemaal nogal uit de bocht vliegt. Scorsese drukt regelmatig iets te veel het gas in.

Wel geslaagd vond ik de humor. Lollige bijpersonages zonder dat het er nou heel erg bovenop ligt. Verder was het surrealistische element op een gegeven moment wel een fijne afwisseling, maar dat was na verloop van tijd weer té absurd. Visueel ook erg fijn en traditiegetrouw energiek, en de muziek hielp ook wel. Desondanks niet over de hele lijn even sterk. 3*

Inderdaad behoorlijk flinke kost, het maakt je een soort van bang om je eigen geluk een keer te verliezen. Dan doet een film wel duidelijk iets goed.

Verder goed verteld, fraai in beeld gebracht behoudens een wat kleine visuele misser op het einde. Erg goeie rollen ook en de muziek is erg de moeite waard.

Iets houdt me van een 4* af voorlopig en dat is denk ik dat het op het einde wel wat beter uitgewerkt mocht worden. Vond de opbouw erg fraai, de afwerking iets te rigoreus en minder echt overkomen. Lastig uit te leggen wat precies en wat beter kon, maar de relatie tussen de twee kwam na de dood van het dochtertje ietsje minder over ofzo. Iets te vluchtig en minder scherp.

3.5*

Niet een van Jarmusch beteren, maar toch best aangenaam.

Vooral de eerste helft is leuk best komisch, denk dat de film zonder Murray, de ultieme droogkloot, een stuk minder was geweest. Na de eerste twee ontmoetingen vond ik de film wat minder worden en wat doodbloeden tot de laatste 10 minuten.

Jarmusch heeft een gevoel voor sfeervolle muziek, zo ook hier, de openingscredits zijn echt tof en een uitstekende opmaat voor de anoniemiteit van briefpost (heel anders dan de digitale computerwereld dus)

3*

Beetje hetzelfde als bijv. Sunrise, leuk eens te zien, zitten hele leuke dingen in, maar als geheel valt het nogal tegen.

Een tamelijk heroisch gebeuren met bij vlagen geweldige shots (de scenes bij de trappen zijn behoorlijk geniaal, net als die scene met het mist boven het water). Lang niet altijd even interessant om te volgen, maar gelukkig duurt het ook weer niet te lang dat het irritant wordt.

2.5*

Die Refn

Volgens mij een regisseur waar ik nog veel plezier aan kan beleven. Ook Bronson is weer een heerlijk rauwe film. Weliswaar veel toegankelijker en vlotter dan Valhalla Rising, maar zeker niet minder.

Hardy is echt geweldig, alleen al de manier waarop hij dialogen uitspreekt is echt ijzersterk en humoristisch. Sowieso al een erg grappige film, maar tegelijkertijd ook wel wat verontrustend. Toch een personage waar onmogelijk mee valt te identificeren, ben dan ook eigenlijk wel benieuwd hoeveel Refn dit met de werkelijkheid overeen heeft laten komen.

Bronson zit vol met geweldige scenes, vooral die op dat toneel zijn soms fantastisch, en enkele scenes zoals bij die juwelier, die 'I Love You'-scene, en zijn 'menselijk kunstobject' zijn echt hilarisch. Maar sowieso een film die je door de details nog wel veel vaker kunt zien.

Refn laat de film er dan ook nog eens erg goed uit zien, de soundtrack is lekker 80s (passend).

Uiteindelijk erg vermakelijk en strak geregisseerd, erg ondergewaardeerd hier, wat ook wel te begrijpen is als je weet hoe het er met het downloaden aan toe gaat. Voor het grootste deel verkeerde verwachtingen ben ik bang, zie ook nu weer bij Valhalla Rising.

4*

Leuke film als tijdverdrijf, verwacht er niet te veel van en ga lekker zitten, zal niet tegenvallen denk ik.. 3*

Was toch wel redelijk verbaasd dat ik deze terugvond in de, overigens vrij beperkte, DVD bak hier bij m'n ouders. Blijkbaar een toevalstreffer ergens goedkoop gevonden ofzo, want de naam Kitano deed helemaal geen belletje rinkelen bij ze.

In ieder geval was ik wel blij, dan had ik 's avonds laat nog iets te kijken. Zeker niet de beste Kitano uiteindelijk, maar wel vermakelijk. Stijlvol gefilmd, Kitano zelf is erg cool, maar als regisseur krijgt het Amerikaanse deel van de cast niet helemaal goed aan de praat. Echt memorabele scenes zitten er ook niet in, en had met die scenes op het strand een beetje het gevoel dat hij iets te veel wilde verwijzen naar Sonatine.

3*