Opinions

Degelijk Spaans filmpje. Een soort Snowpiercer, maar dan in een merkwaardige gevangenis.

Het thema is simpel; alles draait om een dagelijks buffet. Degenen die een streepje voor hebben mogen beginnen... en degenen op de onderste verdiepingen mogen de afgekloven restjes opeten.

Het acteerwerk is erg goed, maar het gegeven is wel een beetje dunnetjes uitgewerkt. De locatie ziet er erg goedkoop uit en op een gegeven ogenblik weet je het wel. Omstreden onderwerpen als kannibalisme komen ook voorbij. El Hoyo had een grootse film kunnen worden, maar het houdt het toch bij een tussendoortje, zo dan niet waar al een hap uit is genomen.

3,0*

Weer zo'n leuk IJslands filmpje...

Ik zou me eens bedenken hoe het zou moeten zijn om op zo'n koude, desolate eiland te wonen... Waar het elk seizoen koud is... waar alles ver van elkaar ligt gelegen en wat ver in de zee van de bewoonde wereld ligt. Dit is weer zo'n filmpje. Een maf verhaal over twee broers die elkaar haten, mede omdat de ene broer altijd de prijs wint wat betreft zijn schapen, dan de ander... Ze leven echter wel bijna naast elkaar en zitten elkaar continu op de lip. Gummi is een vrij kalme boer, maar Kiddi is een alcoholistische ruziezoeker... Het lot brengt hun, na wel heel veel moeite, samen wanneer er een virus is uitgebroken die de lammeren van de streek hebben getroffen. Gaat de film nou de apocalyptische kant op? De lammeren moeten afgemaakt worden maar daar laten de broers het niet bij zitten.

Dit vormt een geinige familiedrama. Je voelt de kou en de somberheid van de omgeving en het lijkt erop alsof juist die sfeer werkt in komediefilms. Het einde was ook vrij spannend...

Maar die laatste shot: What the fuck was dat?

4,0*

Toch weer een geslaagde Nederlandse film van "Simon's" Eddy Terstal. Natuurlijk niet zo'n behoorlijke hoogvlieger als Simon maar wel een mooi begin. De film lijkt wel een observatie van allerlij 20ers. Ook de achtergronden van Amsterdam waren weer mooi. Het is altijd weer eens leuk om het Amsterdam van de jaren 90 te zien. Die weddenschap voor het aantal zwervers optellen die een pak vla drinken vond ik ook erg maf. Ook heeft de film wel wat weg van Siberia en Zusje.

Voor de rest een geslaagde film.

3,5*

Eindelijk eens de film helemaal gezien, en heb hiervoor Incredible Hulk gezien. En dit was ook wel een zeer aardige comic-verfilming. Wat wel zo is is dat het eerste 3 kwartier wel wat aan de saaie kant zijn, maar dat pakt wel uit en zien we hoe de hulk echt in actie komt en heel leuk gevechten aangaat met die gemuteerde reuzehonden, het leger op zo'n leuke manier kort en klein slaat en naderhand San Francisco terroriseert. De special fx en de decors waren wel goed gemaakt en als je van slopen houd is deze film ook wel wat voor je. Actie zat er naderhand ook voldoende in.

You make me angry now!

3,5*

Je zou opzich van de film weinig kunnen verwachten maar uiteindelijk is dit toch een zeer gelukte huiveringwekkende b-horror geworden. Wat wel een pijnlijke teleurstelling is is dat deze Nederlandse film, met Nederlands geld gemaakt en in Nederland opgenomen in Duitsland afspeeld. Ik had echt veel liever gewoon Nederland als locatie gewild want dat werkt toch veel beter. Maargoed, dat terzijde. Het korte begin speelt zich iig wel in Nederland af.

Is de film daardoor slechter? Zeker niet. De opbouw is weer zoals we in vele andere horrorfilms kennen: autopech+aanklopen bij een huis dat een psycho blijkt te zijn. Maar op een een of andere manier blijven die films vaak wel spannend, want aan de sfeer is wel aandacht besteed en het onweer en de donkere kiekjes maken er toch een onbehagelijke begin van. Dan komen de meisjes aan bij dat huis, waar we al gelijk de rillingen over onze rug krijgen als we de graf van de 3-hond zien die de meisjes zelf over het hoofd gezien hebben. En dan maken we kennis met dokter Dieter Laser. Wat een ontiegelijke enge vent is dat zeg! Meteen al. En ja... wat er gebeuren moest, gebeurd er.

En laten we nou maar met iets orgineels komen. Het feit dat de dokter Siamese drielingen creeerd en dat idee en ook vooral de uitwerking ervan is kei en kei ziek. Die vent is echt zo gestoord dat zelfs Hanibal Lecter nog Laser zou proberen te bedaren. Wat een meesterrol en hij hoord ook zeker in het rijtje psycho's thuis. Ook de machteloze meisjes doen het erg goed en wie ik al helemaal een held vond was die Japanner. Wel is de regiseur vergeten dat Duitsers of Amerikanen geen Japans kunnen verstaan.

Ook die poep-scene, en natuurlijk die plastische operatie waren ultra ranzig.

En verder is het einde ook gewoon zo'n einde waarvan je gewoon met open mond naar de aftiteling blijft kijken.

Afin, het mag wel een B-film wezen, maar hij is zeker heel goed geslaagd en prima voer voor een horrorliefhebber. Doodeng, smerig en ziek. Wat mij verbaast is dat hier nog niet eens een NL-release voor is terwijl hij in Engeland allang op dvd is. Maargoed, ik kijk al uit naar Full Sequence, die een totaal ander verhaal schijnt te hebben. Hopelijk nu wel met ons eigen landje op de achtergrond.

4,0*

En wederom is deel 2 van Human Centipede (Full Sequence) weer een flinke stap vooruit. Onze Tom Six flikt het weer.

Deel 1 was ook erg goed vond ik en zeker ook meer dan dat ik had verwacht. De sfeer en de soundtracks die zorgden ondanks het lage budget toch wel voor iets effectiefs. In dit deel gaat dat nog een stapje vooruit. Om te beginnen vond ik het zwart wit echt meer dan goed en maakt de film alleen nog maar donkerder en luguberder. Dit keer is het geen gestoorde chirurg als middelpunt, maar een zwaar mentaal gestoorde dikke nachtbewaker genaamt Martin van een parkeergarage. Wat een eng kereltje was dat zeg, die heeft Dieter Lasser wel overtroffen en ook helemaal de look ervoor: uitpuilende ogen, dik, lomp, uitstraling van onbewust zijn in de dingen die hij in zijn hoofd haalt. Leuk bedacht eigenlijk dat deel 1 van THC hierin gewoon een film is en dat Martin zich erdoor laat beinvloeden en zelf plannen maakt om mensen te ontvoeren en die aan elkaar te koppelen, maar dan nog veel meer dan 3.

Verder pakt de film aan vele kanten ook gewoon erg goed uit, de grimmige, altijd regenachtige Londen-locaties zijn mooi gekozen en de dingen eromheen zijn ook erg interesant. Zo bijvoorbeeld Martin's relatie met zijn moeder. Die moeder vond ik overgens ook een eng en ziek wijf. Een moeder die liever niemand wenst te hebben. Met verder ook een bepaalde achtergrond van Martin: dat ie seksueel is misbruikt door zijn vader en dat de moeder hem ervan beschuldigt dat ie in de gevangenis zit, afin, zelfs aan de psychologische kant kan je het in THC 2 nog zo ziek niet bedenken. De moeder, en ook die klote buurman kregen dan nog wel hun verdiende loon, en das dan nog het enige wat ik kon respecteren van Martin.

En verder, Tom Six wou hierbij ook alles uit de kast halen. Heb dingen gehoord als een prikkeldraad seks-scene, die ben ik overgens nergens tegengekomen en denk ook wel dat ie bij alle versies eruitgeknipt is. Verder is de masturbatie met schuurpapier wel gecensureerd erin aanwezig. En op naar de centipede. Martin ontvoerd maar liefst 12 mensen en wil het nog beter doen dan zijn filmheld Dieter. En het pakt inderdaad nog veel smeriger en goorder uit. Dit keer is het niet sucuur gedaan zoals wat Laser deed, nee gewoon beetje slordig snijden en mond op kont vastnieten. En ja, met de minuut word Martin alleen maar gestoorder en gestoorder. De poep-scene hierin is nog smeriger dan in deel 1. Alles is wel zon beetje zieker en smeriger. En ik denk trouwens ook dat A Serbian Film met zijn New Born scene ook weer een grens heeft doorbroken, nu zullen we wel meerdere films zien waarin pasgeboren baby's worden gebruikt voor afschuwelijke scenes. Het einde vond ik ook hierin weer dood eng en weer eentje waar je met open mond nog naar de aftiteling zit te kijken.

Maargoed, dit deel is wat montage, plot, donker zwartwit en sfeer betreft nog veel beter. Ik ben al erg benieuwt naar Final Sequence. Zoveel geld heb je dus niet nodig om een ultra-horrorfilm te maken.

4,5*

Erg fijne Britse party hardy film dat weer erg gelikt, hip en kleurrijk geschoten is. Dit lijkt ook een beetje op Naar de Klote. Maargoed, verder gaat dit eigenlijk alleen over een groepje losgeslagen jongeren uit Cardiff die maar een saaie baan hebben en we nu een kijkje mogen nemen wat ze in een weekend doen. Waar de aaneenschakeling aan snuiven, slikken, technomuziek en platte humor de hoofdrol speelt. Ook leuk is vooral die fantasiescenes waarbij (ik weet niet meer wie) dan inbeeld hoe het zou zijn als de tent/plek/situatie waarin hij zit veranderd in een musical. En ja... verder zit er weinig verhaal in maar dat hoeft ook niet. De humor en de feestelijkse sfeer houd jou aandacht erbij.

Helemaal geen verkeerde film en zeker niet als je der een stick bij rookt. De acteerwerk is ook best realistisch, mede dankzij het feit dat dit gewoon een blik in het leven, de typische Britse humor en onhandigheid is subliem en de ruime aanbod aan technomuziek (bv Orbital, Fat Boy Slim, Underworld, Primal Scream) maakt het plaatje compleet. Fijne film!

3,5*

Meer drama dan actie, dat zou je niet zo snel verwachten van een film met Statham erin.

Maar is het daardoor een tegenvaller? Nee hoor. Hummingbird weet toch wel een erg interressante thriller te worden en Jason Statham speelt hier ook weer een uitstekende rol als Joey "Joseph" Jones een voormalige soldaat die nu zwerver is geworden, en echter al zijn krachten verloren heeft en zich niet kan verweren tegen 2 schooiers die hem en zijn vrienden nog wel eens lastig vallen... totdat hij tijdens een vlucht terecht komt in een luxieus appartement van iemand die op vakantie is. Hij stapt zo vervolgens in een compleet nieuw leven, en is niet langer meer een arme zwerver. Hij word echter wel afwasser in een Chinees restaurant, maar wanneer zijn baas getuige is van zijn gevechtskunsten tegen lastige bezoekers, brengt hij hem hogerop om een goedbetaalde baan als bodyguard aan te bieden, waarbij het geld naar binnen stroomt en Joey het voornamelijk deelt met zijn dakloze vrienden en een Poolse non genaamd Cristina. (prachtige rol trouwens van Uzuk) De film wordt ook steeds sterker wanneer er steeds meer geheimen tussen de Non, en ook van Joey komen bovendrijven. Het climax dat Joey een oorlogsmisdadiger blijkt te zijn, en al dit werk alleen maar heeft gedaan om zijn dakloze makkers te helpen om zijn schuldgevoel proberen te verzachten, maar dat het uiteindelijk voor hem geen zin had, sloeg toch wel in als een bom. Ook het geheim van Cristina gaat niet in je koude kleren zitten.

Erg sterke film, die ook subtiel blijft, en dat verwacht je ook niet zo snel van een Jason Statham film. Het is merendeels een drama-film maar actieliefhebbers kunnen altijd nog wel genieten van weer enkele vechtkunstjes van Statham, maar ook erg veel emotionele scenes voor een actiester.

Goed.

4,0*

Tijdens het zien van deze film hoop je zelf ook 100 te worden.

Een heerlijke verfrissende Zweedse roadmovie dat creatief en door de flashbacks veelzijdig in elkaar is gezet. We volgen en onderschatten Allan die klaar staat om zijn 100ste verjaardag te vieren. Hij zit in het oude vandagen tehuis en vind dat hij nog niet zo seniel is als hoe het personeel denkt. Net op het moment dat de taart met honderd kaarsjes naar zijn kamer wordt bereden neemt hij de benen. Oftewel; hij klimt uit het raam van zijn kamertje en verdwijnt. De weide wereld in. Al kan je al snel merken dat dit niet een hele sympathieke roadtrip word. Zeker wanneer hij een tas met geld meeneemt van een skinhead.

Hij komt terecht in een verlaten dorpje en ontmoet Julius. Een geslepen kluizenaar en tevens een nieuwe reisgenoot van Allan. De film wil echter al heel snel zwart komisch worden wanneer al gouw de eerste doden vallen en wanneer we in flashbacks te zien krijgen wie Allan daadwerkelijk is. En dan nog, ondanks zijn fascinatie voor bommen, de intelligentie in combinatie met naïviteit (door bijvoorbeeld vriendschap te sluiten met Franco en Stalin) en het feit dat hij zelfs een bijdrage wilt leveren aan de "Little Boy blijf je maar sympathie voelen voor deze man. De flashbacks reizen ook uitgebreid door de geschiedenisboeken en het lijkt erop alsof Allan geen enkele hoogde en dieptepunt door zijn eeuw heen heeft gemist. Wat je nog altijd kan zeggen is: De twintigste eeuw was nou eigenlijk niet bepaald een fijne tijd en heeft Allan gemaakt zoals hij is.

Ook in het heden weet de film sfeervol, grappig en soms ook spannend te blijven en komen er ook nieuwe gezelschappen. Een klunzige burgerlul en een stoere meid met een olifant en een gestolen circuswagen. Met dan ook nog gangsters achter je aan die het geld terugeisen. Vele locaties in Zweden, uitgebreid geschiedenisles en een coming of age door de zestig jaren heen... wat wil je nog meer.

Gewoon een prachtige film. Als ik de honderd mag halen en geen dementie heb, dan is mijn beslissing nu alvast bij deze gemaakt.

5,0*

Na Michael Haneke is er weer een nieuwe Oostenrijkse topregiseur in de house. Had voor Hundstage al Import/Export gezien waar ik straks ook nog op ga stemmen. Eerst Hundstage. En wat een prachtige heerlijke film was dat en ook ideaal voor een vroege warme zomeravond.

Hundstage vind plaats in een buitenwijk in Wenen waar de tempraturen stijgen en we weer een mozaikthema voorgeschoteld krijgen en weer meerdere mensen volgen. Bij al die personen zit wel een dikke steek los. De verschillende verhalen lopen ook doormekaar. We maken eerst kennis met die zwaargestoorde seksgefrustreerde Mario en vervolgens gaan we naar die lifster Anna. Echt geweldig gewoon en ook gewoon helemaal het boekie zoek. Hoe die onbewust expres gewoon met iedereen meelift en ze vervolgens het bloed onder de nagels vandaan haalt. Je zou zo'n wijf toch gelijk je auto uit sodemieteren. Wat een mentaal ontspoord figuur was dat zeg. Was ook wel leuk dat ze zo nu en dan meelifte met personen die ook een hoofdrol hebben in de film. Wat ook een hele mooie pijnlijke gedeelte was met die man en vrouw die pas hun dochter kwijt zijn geraakt. Het is niet samen huilen en rouwen maar eerder elkaar afstandelijk subtiel pijn doen, de vrouw die duikt met een andere kerel het nest in en de man die valt langzaam maar zeker gewoon uit elkaar en weet zijn eigen allen nog maar te vermaken met een tennisbal. Ook vooral die scenes waar hij rokend uit het raam kijkt naar de spelende kind van de buren en ook die schommelscene aan het eind waren een hamerslag.

Dan komen we bij die alarmbeheerder, die met zijn zwarte werkje iedereen probeert op te lichten. In eerste instantie lijkt het buiten dat een normale burger die gewoon naar geld snakt en met een relatieprobleem zit. Maar uiteindelijk is het naast een oplichter nog veel meer. Uit frustratie de waakhond van die ouwe mensen vergiftigen, maar ook nog Anna de lifster lokt naar zijn huis en der laat verkrachten door zijn baas. Opzich zou je inderdaad denken: boontje komt om zijn loontje, maar toch weet je als kijker dat het niet goed te praten valt.

Bij die ouwe mensen lijkt het er wel op dat er weer wat te lachen valt. Die ouwe vent knort en zeikt er maar overal op los en heeft ook maar geen doel in zijn leven. Evenals als zijn vrouw. Van een mug een olifant maken en al boos worden als een gekochte pak suiker ietsje lichter is dan de andere pak suiker.

En dan komen we weer bij Mario. Wat een zieke gast blijft dat toch ook. Hoe hij zo'n mooi meisje durft te verwaarlozen. En maar zeiken op dat hij steeds genaaid is door andere meiden. Nou eigen schuld denk? Gefrustreerde vent.

En dan natuurlijk het belangrijkste gedeelte van de film. Met die ouwe masochist. Die er van alles aan doet om er goed uit te zien omdat ze 2 van die gestoorde knuppels op bezoek krijgt. Die hele scene dat ze daar met hun drieen dronken worden is eigenlijk hillarisch en sneu tegelijk. Vooral die Wicky was me toch zo'n ziek figuur. Zijn vriend was eerder een meeloper en die is eigenlijk nog best slim. Vooral tegen het einde: Het blijkt natuurlijk dat die "lerares" het natuurlijk helemaal niet erg vind wat der allemaal is aangedaan en gewoon erg om Wicky geeft. Ook al slaat en vernederd hij haar. Zijn vriend steekt er een stokje voor om zowel die Wicky en die lerares onder bedreiging van een pistool te laten dwingen hoe het wel moet. Hoogdepunt ervan was: dat ie met een kaars in zijn reet het Oostenrijkse volkslied moet zingen. Indrukwekkend!

En zo was dit me echt een Oostenrijkse klassieker. Poeh, wat zit deze goed inmekaar en is ook sfeervol opgebouwt. Je zou haast denken dat zomerfilms vrolijk moeten zijn, nou dat hoeft dus niet altijd. Dat zie je maar met Hundstage. Gewoon een film waarin je als kijker ook gewoon kan roepen: zo moet dat absoluut niet en hoe gek moet je wel niet wezen? Gewoon gedoeld op mensen innerlijk zoveel pijn doen en vernederen. Hundstage laat dus goed zien hoe het niet moet. Hoe het zeker niet moet!

Naast Funny Games weer een Oostenrijkse klassieker!

5,0*

Heb hem bij de Action gekocht voor maar 1,80. Das wel erg goedkoop voor zo'n prachtfilm.

Hele leuke Jackie Chan film, misschien wel een van de betere Jackie Chan films, alleen is Who Am I? nog beter. Deze film zit vol Actie, humor en keigoede Jackie Chan-stunts. Soms is deze ook lekker hard die boomversnipperaar-scene bv.
Gewoon weer leuk om Jackie te zien acteren samen met 10 tallen schurken die hem in elke film achternazitten en twee vrouwelijke getuigen. Ik vond deze ook beter dan Thunderbolt (duh).

Die stunts zijn ook spectaculair, grappig en gevaarlijk en af en toe is het gewoon een feest. Die hovercraftscene was het toppunt. Vooral bij die rockers.

Superfilm van Jackie. Voor 1,80 krijg je wel heel veel.

4,5*

Erg sterke film over de hongerstaking. Hard en realistisch en ook heel mooi opgebouwt in fragmenten en stilte waardoor het net echt lijkt. Toen ik deze film voor het eerst ondekte 2 jaar terug dacht ik: hey, is Steve McQueen uit zijn graf opgestaan? Maar nee het is een andere McQueen.

De film verteld op een hele realistische en secure wijze het verhaal over Bobby Sands die in de gevangenis komt en het ook uit moet zien te houden bij zijn medegevangene tussen muren vol stront. En zo krijg je een tal van ijzersterke momenten, ook bv bij die politieagent die: wel zon sadist is maar als ie van zijn werk is is ie schijnheilig. Wat ook hele ijzersterke scenes waren waren onderandere die scene met dat die ME spelletjes ging spelen met de hongerstakers door ze te martelen en tegelijkertijd staat er een ME lid achter het muurtje te huilen omdat ie het verschrikkelijk vind dat de gevangenen zo monsterlijk behandeld worden, ook die scene met die pastoor was aangrijpend en natuurlijk de langzame pijnlijke tergende scenes dat Bobby uit mergerd van de honger in zijn ziekenbed in de cel, maar ook dan gewoon nog blijft weigeren met eten. Schokkend en zeer aangrijpend.

Hunger is toch wel weer een van de realistische films die ik heb gezien. Alles gaat zo slowly dat het gewoon een kwelling word die je als kijker kan voelen. Nee dit is absoluut niet slecht.

4,0*

Na het zien van de trailer verwachte ik niet bepaald veel van deze film. Maar de vele goede reacties enz hebben me toch wel intresse gewekt. Eergisteren gezien in de bioscoop en het is een beetje hetzelfte variant als Gamer, Battle Royale en The Running Man, maar dan voor pubers.

Om te beginnen vond ik de opbouw en de subtiele shots van het verwoeste Amerika erg goed en ook de futuristische steden waar die hongerspelen werden geintroduceerd. Verder moet ik ook erg denken aan een retro achtige sf, met een knipoog naar de jaren 70. Jennifer Lawrence, die ik nog ken met haar ijzersterke rol in Winter's Bone, zet wederom hier ook weer een erg sterke rol neer als een deelnemer van het hongerspelen. Eerst krijgen we soorten trainingen en introducties en daarna (pas in het tweede helft van de film) kan het spel beginnen. En ik moet nog best zeggen dat dat er heftig aan toe kan gaan en het nogal bloederig neigt te worden. Ook is er natuurlijk weer plaats voor liefde en de vele spelregels eromheen. Verder zijn de futuristische stuffs ook prima in orde en ook het speelveld (de bossen) is nog best boeiend. Die trein vond ik ook een uitschieter.

Al met al is dit toch nog een vrij sterke en verzorgde bioscoop prent geworden. Ik kan nu al zowat met zekerheid zeggen dat hier over 30 jaar een remake van gemaakt zal worden.

3,5*

Een maat van mij belde me onlangs met dat hij nog een kaartje overhad van The nieuwe Hunger Games; omdat zijn andere gezelschap had afgezegd. Nouja, waarom niet? Ook al heb ik deel 2 en 3 nog niet gezien en was ik al een beetje uitgekeken op Hollywood-spektakels.

Maar toch was dit nog wel een knappe in elkaar gezette film. En net zoals vele andere afleveringen en series is het hier ook zaak om terug in de tijd te gaan. Hoe alles begon. Om te beginnen die post-punkwereld die verbluffende beelden bevatten. Amerika die is verdeeld in districten en daarnaast een communistisch land is geworden. Bij sommige shots waan je je zelfs in een Sovjetstad. Maar dat is bijzaak, want uiteindelijk draait het gros om het hongerspelen binnen de daarvoor bestemde locaties.

Wat mij al snel opviel waren de maatschappelijke aspecten die toch wel herkenbaar zijn, zij het interessant.

(Kokhalzen bij het woord "armoede" bijvoorbeeld, en dat zingen onder verward gedrag valt. Het acteerwerk is goed en vooral Lucy is een interessant karakter. De hongerspelen zelf hebben weer goede uitwegen, al moet ik wel zeggen dat de film net iets te lang duurt. Een mooi gegeven zijn de zangtalenten waarmee Lucy zichzelf overwint. Ik weet niet wat de andere kijkers dachten, maar ik zag hier een beetje een eerbetoon aan Sinead O Connor.

Voor de rest een prima popcorn-film met fraaie uitwegen.

3,5*

Geweldig!

Dit is weer eens zo'n heerlijke over de toppe actiefilm die we nodig hadden. Die niks uit de weg gaat en gerant staat voor een avondje hilarisch topvermaak.

Overduidelijk is al snel dat deze film absoluut niet kiest tussen politiek links of rechts. De beide actuele extremiteiten krijgen er hier gewoon grondig van langs.

We beginnen bij rechts. Een stelletje conservatieven die hier en daar in Amerika zijn verdoofd en ineens bij elkaar zijn gebracht in een bos. Al snel komen ze erachter dat ze prooien zijn geworden, maar is daar toch een kist met wapens (en een biggetje). En dan gaat alles toch wel heel snel, maar worden we ook getrakteerd op een paar uitmuntende shoots en slachtpartijen. Dan komen we terecht bij het benzinestation met zijn bejaarde ultralinkse eigenaren. Weer een val? Dan komt Athena ten tonele. Hillary Swank in topvorm nog wel. Cigarettes only cost 6 dollar in Arkansas

Maar de film lijkt toch nog verschillende richtingen in te slaan. Gaandeweg komen we erachter dat we ons niet in Arkansas vinden maar in Kroatië. Waar de vluchtelingencrisis ook nog even onder de loep wordt genomen. De film is uitgekomen vlak voor Corona, maar je ziet toch ook wel echt dat de jaren '10 een gigantische kleuterklas was en dat daar hier even mee afgerekend moet worden.

De speelduur is goed genoeg en de film is een voltreffelijke snack en ook een fantastische spot waarin de invloeden van social media hier wel iets te letterlijk worden genomen. Een soort psychologisch en schurend machtsspel tussen de hypocrisie en de doortraptheid van links als de lompheid en roekeloosheid van rechts.
Een duidelijke boodschap is dat geen van beide zo goed doet voor een menselijke samenleving.

En ja, dan de tosti achteraf in de keukenscene.

Ja, hier heb ik nou toch uitmundig van genoten en had ik wel weer eens even nodig. Ik zie hier een mengelmoes van The Purge, The Cabin in the Woods, Hard Target en inderdaad ook Battle Royale. De verrassingen zitten hier om elke hoek en voor de actie en splatterliefhebber is er ook genoeg te vertoeven. Eigenlijk gewoon een creatief cult-meesterwerk waar er meer van gemaakt van mogen worden.

5,0*

Was wel een onderhoudend actiefilmpje met een knallend begin die naderhand inderdaad op The Fugitive toer gaat. Dit keer met een erg leuke rol van Benicio Del Toro als getraumatiseerde psycho op de vlucht en waar zijn trainer Tommy Lee Jones achteraan gaat. Wat voor een non-stop achtervolgingsthriller bezorgt met hier en daar nog een leuk actiescenetje en grauwe woods-shots. De hele film door draait het natuurlijk om die kat en muis spel tussen die 2 en dat werkt nog wel prima. Het is natuurlijk geen hoogvlieger en het zakt zo nu en dan nog wel eens in. Maar voor een saai avondje vermaak is deze nog wel te doen.

3,0*

Eindelijk gezien, ik heb deze ook speciaal gekeken omdat ie op Wieringen is opgenomen, waar ik dus woon. Dat maakte de film ook erg bijzonder want wie zou nou in dit gat een film opnemen. Ik zag hier en daar nog veel bekende kiekjes en ook leuk dat er nog een stukje is opgenomen tijdens Flora Visserdagen, het jaarlijkse dorpsfeest in Den Oever. Waarom de regisseur nou persee Wieringen als achtergrond heeft gekozen is nog wel de vraag.

De film zelf is ook best ok. Het is een soort van huiskamerfilmpje met een dito verhaaltje, en een hoop relatie-problemen. Eerst een perfect leven samen hebben en dan is er sprake van een zwangerschap wat erg vaak dramatisch verloopt Maria Kraakman is bloedeigenwijs en Bakema die gaat tot het uiterste om haar aan de regeltjes van de zwangerschap te houden. Dat verloopt nog vaak extreem. De verdere typische "gezellie" familiemomenten zijn ook sterk aanwezig.

Het is opzich nog best een saai verhaal in eerste instantie, maar later word het toch wel erg confronterend en rauw. Wat de film nog zeker wel boeiend maakt.

3,5*

Wat toch weer een heerlijke anti-oorlogsfilm. Met inderdaad ook vele soorten genres al staat de term zwarte komedie en cynisme wel bovenaan. Ook word dit zo schitterend gespeeld door Richard Gere en Terence Howard als 2 journalisten die toch ook voor een hoop ongein en leukigheden zorgen. Der zitten ook zoveel leuke momenten in die toch wel een boodschap willen geven. Het draait toch wel om de zoals gezegde Bosnische Oorlog, nouja... eigenlijk 6 jaar na de ware oorlog en wat er nog allemaal naar de klote is. En Simon Hunt, Duck en natuurlijk die Nerderige Benjamin (schitterend gespeeld door Eisenberg) met zijn slappe humor eigenlijk de boel een beetje opvrolijken (als acteurs dan). En dan krijgen we tussen het zwarte humor heen ook nog te maken met een thriller, spionage verhaaltje en dat die journalisten als CIA aangezien worden. Ook zitten der wel hier en daar spannende momenten in en de sfeer zag er wel meeslepend en armoedig uit.

En wat al helemaal leuk was was die aftiteling, waarbij ze lieten zien wat er allemaal niet klopte in het ware verhaal en wat wel.

Maar al met al een zeer aangename lachfilm met een boodschap. Niks mis mee.

4,0*

Dit vond ik wel een hele slechte Jackie Chan film, wat je het eigenlijk niet kan noemen, op de voorhoes staan een vracht foto's van Chan en staat Jackie Chan met grote letters op de hoes geschreven. Maar Jackie Chan heeft maar een rolletje van 10-15 minuten of zo. Voor de rest is deze film gewoon belabberd, slecht en chaotisch. Het verhaal (als je het een verhaal kan noemen) is regelrecht gejat van Prison on Fire. En aan het einde krijg je nog effe snel een actiescene te zien. Wat eigenlijk best wel grappig was.

Verder is de kwaliteit van de film echt klote. De Engelse vertaling lijkt wel gedaan te zijn door een paar brugpiepers die nog Engels aan het leren waren, om nog maar over de ondertiteling te zwijgen: behoorlijk veel taalfouten en spelfouten. Soms blijft de ondertiteling vijf minuten hangen (zie: nee, nee......)en de andere keer vliegt het maar wat rond. Volgens mij was die vertaler echt dyslectisch.

Zigaret

Hij was dood(zegt iemand nadat er een agent pas is getorven) haha.

Niks voor de Chan-fans. De hoes is misleidend. Trap er niet in want Chan komt er amper in voor. In de zelfte 5 voor 5 actie bak bij Bart Smit ligt Rumble in the Bronx, koop die liever. De dvd heeft trouwens een naamloze label. Kun je nagaan.

Toch nog 1* voor de lachverwekkende maar toch spectaculaire actiefinale.

Behoorlijke boksersdrama met een schitterende rol van Denzel Washington als de bokser Rubin Carter alias The Hurricane. Deze film is ook bijna aan alle kanten te vergelijken met de latere Ali. Ook dit is weer een bijzondere, leerzame maar ook behoorlijk gemene biografie. We maken kennis met Rubin en volgen hem vanaf zijn jeugd. We zijn in de jaren 40-50 en 60, de tijd dat zwarten nog behoorlijk werden uitgekotst in Amerika, dat is ook de reden dat de jonge Rubin altijd er word in geluist door die corrupte klotesmeris Della Pesca, die een hekel heeft aan zwarten en er met zijn slimme trucjes altijd voor zorgt het leven van Rubin vanaf kinds af aan op de meest laffe wijze zuur te maken. Ondanks de vele drempels in zijn jonge jaren, word Rubin toch een wereldberoemde bokser, maar helaas kan Pesca het weer niet laten om hem lastig te vallen, dit keer met een moordzaak.

En zo word de beroemde "Hurricane" veroordeeld tot levenslang en iedereen vecht voor zijn vrijheid. Zo word de film van een boksersdrama een ijzersterke gevangenisfilm, die wat mij betreft zeker wel in het rijtje The Green Mile en The Shawshank Redemption valt. Je hebt ook gewoon erg veel respect voor Carter dat hij zich altijd erg sterk houd in de gevangenis en ondertussen, met behulp van zijn fans, de waarheid boven tafel probeert te halen en zijn onschuld te bewijzen. Ook die scene's met zijn zoontje, die geboren was toen hij in de gevangenis zat, waren hartstikke mooi. Ook uiteraard de scenes buiten Carter om, bv: met de familie van hem, en hoe zijn geliefden met zijn gevangeschap omgaan. De vrienden die Carter in de gevangenis maakt (bv die Massai) waren ook erg inspirerend.

Ook de rechtzaak en de hele ontknoping was een moment om niet te vergeten.

Voor de rest is dit een schitterende film en dit is wellicht een van de beste rollen van Denzel Washington vind ik. Meestal kiest hij voor thrillers en actie, maar ook voor biografische en realistische rollen ben je bij Washington ook zeker bij het goede adres.

4,5*

Toch wel een hele ijzersterke en indrukwekkende oorlogsfilm, dat idd wel een beetje te veel herhaald maar toch, lijkt het wel alsof alles zo realistisch mogelijk moet want zowat de hele film door lijkt het er wel op alsof je er zelf bij bent. Heel veel momenten waren ook zenuwslopend en dan doel ik ook vooral op die bomen ontmantelen en sommige ambushes dat ook echt heel realistisch werd gemaakt en waar geen sprake was van heldengedoe. Het had eigenlijk grotendeels heel veel weg van een documontaire. De acteurs komen me trouwens ook nergens bekend van voor maar wat konden zij acteren zeg! Echt, zoals gezegt geen stoere mannetjes, maar gewoon de angstuitdrukkingen en de echte gevoelens wat je als soldaat dus hebt. Vooral die hoofdpersoon was een bijzonder type: Het leek erop alsof die bommen onschadelijk maken een verslaving voor hem was (vandaar dus War is a Drug) en dat het beroep hem zo beschadigt hebt dat hij gewoon aan niks anders meer kan denken, dat zie je vooral aan het einde waardoor ie als ie thuis zit tegen zijn zoontje zegt dat er maar 1 ding belangrijk is in het leven, je weet wel wat. Heel ijzingwekkend.

Verder is het toch wel lastig om nou te zeggen dat deze meer oscars verdiend dan Avatar. Eigenlijk aan de andere kant wel raar aangezien deze film uit 2008 komt en nu pas aan bod komt voor een oscar, in weinig bioscopen draaide en eigenlijk al snel op dvd was, en dat er toch wel meer van dit soort films zijn die geen oscar kregen. Avatar daarintegen vind ik wel meer waard omdat daar 15 jaar werk aan zat waardoor de visuele effecten moderner dan modernst zijn en ook verder peperduur is. The Hurt Locker daarintegen uit 2008 komt er effe tussenwippen lijkt het wel, terwijl er ook 100den films zijn die ook zo'n bijzonder verhaal hebben en nog helemaal niks kregen. Dan snap ik ook niet waarom een film uit 2008 die 2 jaar te laat uitkomt in slechts 5 bioscopen en na 2 weken op dvd verschijnt, pas nu ff snel ertussenwipt waardoor ie meer oscars krijgt op hetzelfte moment van Avatar, die heel recent is, peperduur, een enorm succes is in de bioscoop met miljarden bezoekers over de hele wereld en al een paar miljoen opleverde. Beetje raar eigenlijk. Dan had The Hurt Locker eigenlijk ook gewoon full in de bioscoop moeten draaien en niet dat geklooi op festivals en dan pas kleinschalig vertoont worden.


Maar over de film heb ik niks te klagen, wel op de manier hoe ie aan de oscars is gekomen. Maargoed, wie houd dat tegen. Was desondanks echt een schitterende bikkelharde film.

4,0*

Flanagan heeft me behoorlijk weten te verrassen met zijn beklemmende Absentia... Vervolgens was die sfeer er bij Oculus niet echt meer in terug te vinden... Iets teveel gericht voor het bioscooppubliek. En nu Hush... een film die alleen via Netflix te zien is. Prima opgezet... maar...

Het lijkt inderdaad een beetje op een soort Don't Breathe... maar dan andersom. (en een snufje You're Next) En precies... Een doof meisje, in een afgelegen huis in het bos... en een gemaskerde psycho die haar opjaagd... Althans, wanneer ze het uiteindelijk opmerkt. Want het duurt wel even een tijdje voordat ze iets doorheeft. Ja, hoe enger wil je het hebben. De aanloop is goed en zeker dat stukje met hoe ze op haar laptop foto's ontvangt van zichzelf, opgenomen met haar telefoon is ijzingwekkend. Je mag weer gaan uitvogelen wat die vent van haar wil en of de rol tussen slachtoffer en dader toevallig niet omgedraaid zijn. Helaas doet de dader na ongeveer 20 minuutjes... of eerder zijn masker af en neemt dat ook een flink stuk van de spanningsgehalte af.

We krijgen dan een standaard filmpje waarbij die gast er van alles aan doet om dat meisje te pesten en eventueel te doden... met vele mislukkingen van dien... Want de film moet wel uitgerekt worden. En of het stoort ja of nee.... Het survival-thema weet ergens nog wel goed uit de verf te komen en vooral de stem in haar hoofd is een interessant gegeven. Voornamelijk wanneer de knop bij haar omgaat.

De happy end(?) en het feit dat de poes het mocht overleven niet zo misplaatst. En het grappige is... voor de zoveelste keer word er in een desbetreffende worstelscene een kurkentrekker als redmiddel gebruikt in een film.

Toch nog wel een vermakelijk filmpje van Flanagan... De donkere sfeer en locatie is prima in orde... Maar er had toch wel veel meer in gekund.

3,5

Een erg onderhoudende dystopische komedie van Anders Klarlund, waarvan ik 4 jaar terug aangenaam verrast werd door Possessed. Nu schetst hij een maatschappij neer waarbij iedere gehandicapte of buitenstaander geexecuteerd moet worden. Al ben je werkeloos, ziek, ziet je in de AOW of heb je een Wajong uitkering, moet je dood want dan ben je een parrasiet van de maatschappij.

Maar Klarlund schetst dat ook erg op een humoristische maar vooral cynistische wijze neer. Wat me wel weer tegenviel is dat alles wel weer erg goedkoop oogde. Possessed was bv kwa montage en stijl uitstekend, maar het lijkt wel alsof Klarlund ineens bij HTGROO geldgebrek heeft. Ook al is de film geslaagd en onderhouden, toch had er wel wat meer ingekund. De gevangenen (een omaatje, Alcolistische moeder, studenten enz) worden wel weer erg leuk neergezet en het is meer lachen dan verdrietig afwachten tot je zekere dood. Ook die directeur was lekker medogenloos. Het einde was ook grappig.

Mooi concept waar wel wat meer in gekund had.

3,5*

Was opnieuw weer een mooie film van Ki Duk. Net als in Bin Jip zijn de hoofdrolspelers de hele film stil en praten alleen de bij figuranten. Het verhaal is ook wel erg goed en ook een beetje op de realiteit gebasseert. Over een onschuldige lieve jonge meid die van de buitenwereld word gehouden van zo'n vies oud mannetje die niet met zijn tengeltjes van jonge meisjes af kan blijven en verwacht dat ie op zijn ouwe dag nog met een jong meisje kan trouwen. En haar ook helemaal in bezit neemt en de jongenlui mag der ook maar niet aankijken. Die figurant vind ik gewoon een viezerik. Het verhaal speelt zich ook de hele film af op een bootje op de zee met een bizar liefdesverhaal en weer volledig in de schitterende stijl van Kim Ki duk. Wie ik ook heel mooi vond spelen was die jonge visser, die dat meisje uit de handen van die ouwe smeerlap wil redden. En dan word het meisje wispelturig aangezien ze al 10 jaar verborgen word gehouden op de boot bij die ouwe. En dan is het wachten op de beslissing van de meid voor wie ze zal kiezen en dat loopt door naar een heel verrassend maar wispelturig einde.

Ki-duk heeft het gewoon weer voor elkaar. Weer zo'n liefdesverhaal die alleen hij zo goed kan maken zonder geslijm erdoor. En dit is dan ook wel een bizar liefdesverhaal aangezien dit ook gebasseert word op de werkelijkheid, denk maar aan dat verhaal over die Opa in Oostenrijk die der kleindochter 24 jaar verborgen hield.

Maar dit was gewoon weer petje af voor Duk

4,0*

Snoeiharde Koreaanse film. Iets waar die lui ook gewoon erg goed in zijn. Helaas heb ik The Chaser nog niet gezien maar dit vond ik alweer erg goed. De hoofdpersoon is ook erg goed als Gu-Nam die een armoedig leven lijd in Yabian provincie in China en steeds dieper in de problemen komt met zijn gokverslaving. Hij krijgt een kans om weer rijk te worden als hij in Zuid Korea iemand omlegt. Dan krijgen we de barre en onprettige tocht die hij moet afleggen om ongemerkt voor de autoriteiten Zuid Korea binnen te treden. En daar sta je dan...

De film is ook weer erg sterk opgebouwd en volgt Gu Nam die niet weet wat hij zoeken moet en zich afvraagt wat er verder gaat gebeuren. Al gouw blijkt hij in de val gelopen te zijn en dat doet de film veranderen in een aaneenschakeling aan bloederige moordpartijen, en dat was best opmerkelijk, want door de hele film heen worden er geen vuurwapens gebruikt (op de politie na dan) en is het gewoon als een dolle er op los hakken en snijden, om jezelf eruit te redden. Alsof we ineens in de middeleeuwen zijn terug gekeerd. Ja, alles is weer lekker bruut. Het einde is ook lekker gemeen. Het sfeertje is ook lekker grauw, guur en mistroostig.

Prima werk uit Korea alweer en ook precies weer de elementen waar ze om bekend zijn. Ik ga maar eens snel achter The Chaser aan.

4,0*

Domme film het verveeld al na 10 minuten kijken

Na Frozen land de 2de Finse film die ik heb gezien. Het lijkt eerst allemaal wel een plot waar je niks mee kan maar dat einde dat is wel even iets van phoe.

Young Gods gaat ook letterlijk over jonge goden. Daaronder moeten we meestal verstaan: Losbandige oversekste jongeren die spelen met hun grenzen. Hier dan, alles wat ze doen word opgenomen door een videocamera die iemand in de club heeft meegenomen. Vooral hun sekslevens en hun geexpirimenteer en grenzen overschrijden is de beste vangst. Wat je krijgt is een aaneenschakeling daarvan en de film wil nog wel eens erg moeilijk te volgen zijn omdat het van hot naar her ketst en de verhalen ook erg doormekaar lopen. Ieder persoon heeft natuurlijk weer zijn eigen verhaal. De ene plat en oninteresant en de ander erg indrukwekkend. Namelijk waneer je der achter komt waarom de bezitter en de verzinner van dit hele idee (kom even niet meer op de naam) zo geobserdeerd is in het filmen. Dat zie je maar aan een gruwelijke familiegebeurtenis die hij als klein jongentje gefilmd heeft. Dat maakt de film al gelijk helemaal goed. Wat een eng moment was dat eigenlijk. Hoe het verder met die situatie afloopt aan het einde, is ook niet rooskleurig.

Een film die toch steeds meer interesanter word. Goed gespeeld en goed in elkaar gezet.

3,5*

Weer een heerlijke Miike-film. Waarin ie bijna alles uit de kast haalt. Dit keer neemt de film plaats in een hele rare versie van Tokyo, met een deels Braziliaanse cultuur. Ook grappig is dat die country side van Japan, California moet voorstellen, met Japanse letters overal en politiewagens.

De film is weer heerlijk bizar en weird. De maffe Tokyo is zoals gezegt er leuk bedacht en typisch Miike. De film bevat ook voldoende mooie actiescenes en is verder ook weer heerlijk extreem geweldadig en bloederig. Die hanengevechten (dat overgens met de computer is geanimeerd) vond ik ook erg grappig. Vooral grappig die scene met dat ze een versgebraade haan gebruiken als die haan die in de brand stond, en dan vooral met die sushi restaurant hahaha

De film bevat ook veel verschillende nationaliteiten en talen: Engels, Japans, Portugees, Rusisch, Chinees enz. Zou dit Miike's allereerste internationale film zijn?

Ook die scene dat die kop van die Rus in de vik word gestoken vond ik lekker maf.

Gewoon weer een heerlijke Miike film. Dit soort dingen wil ik nou gewoon van hem zien.

4,0*