Opinions

Vorige week nog op de kofferbakmarkt gekocht. (na het en paar keer te hebben uitgesteld om deze te kopen) en gisteren gezien.

Het is inderdaad een hele goede film. Lambert speelt goed en daarnaast hebben we nog een prachtrol van Connery. Er zitten ook een hoop leuke momenten in en de muziek van Queen zorgt voor een goede achtergrond. De decors zien er wel spotgoedkoop uit. Je zag echt dat bepaalde dingen met een witte doek zijn gedaan en die bliksem schichten zien er ook nep uit. Ze hebben trouwens ook de goedkoopste plekjes van new york op gezocht. maar ach, dat staat de vermaak niet in de weg. Het is gewoon een klassieker. Maar wat een hoop vonken als de zwaarden of ander ijzer maar een beetje elkaar aan raken. Ook leuk hoe die twee die hele kasteel afbreken met die zwaarden. Die man(weet niet meer hoe die heet) die door zijn buik werd gestoken en er toch nog goed vanaf is gekomen speelt er ook een heel leuk rolletje bij. Voor de rest is dit gewoon een klassieker. Met Lambert op zijn best.

4,5*

PS: Wil graag ook de volgende drie delen hebben (ook al zijn ze uitgemolken) Alleen is het wel raar dat ze deel 2 niet op dvd hebben in Nederland maar deel 3 en 4 weer wel.

Heerlijke typisch neergepende roadmovie waar ik echt van kan smullen en je al vanaf seconde 1 word meegezogen in een heerlijke Westerlijke sfeer. Een B-film is het ook zeker niet en we mogen denk ik ook van geluk spreken dat Jared Letho en Jake Gyllenhal erinspelen. Het verhaal is natuurlijk flinterdun, maar de vele dingen eromheen maken de film gewoon voltreffelijk. Jared Letho speelde hier goed als een oversekste, grofgebekte rokkenjager en Gyllenhal is gewoon een erg geflipte wiseguy. Het verhaal is al hillarisch: Jack moet vluchten van zijn baas omdat ie met zijn vrouw van bil is gegaan. En daar onstaat dus die roadmovie van en de heren beleven steeds weer knotsgekke en bizarre avonturen en alles was gewoon over de top. Helemaal waneer ze Cassie meenemen en die oude hippie. Welk persoon ik wel freaky vond was die Alligator Boy Verder is de sfeer gewoon heerlijk, we gaan van plek naar plek die ook mooie shots leveren en komen uiteindelijk ook nog in een muziekthema, namelijk: de dood van Kurt Cobain, waar er in deze film dus ook veel aandacht aan word geschonken. Achtervolging tijdens de herdinkingsplechtigheid van Kurt.

Ik ben gewoon aangenaam verrast en dit was ook veel meer dan ik had verwacht. Gewoon zwaar ongewaardeerd dit. Dit soort roadmovies gaan er bij mij in als zoete koek.

4,5*

Weet niet echt wat ik hiervan moet zeggen.

De film lijkt leuk te zijn en spannend en het is ook zo dat deze van dezelfte regiseur van The Hitcher is. Maar helaas stort de film regelmatig als een kaartenhuis in elkaar en neigt het regelmatig naar de saaie, houterige kant. Spannend is deze film ook amper en het rammelt aan alle kanten. Jim Cazeviel deed het nog wel goed maar die meid vond ik echt een stuk minder en kwam ook best vaak irritand en overdreven over. Verder zat die psychopaat in die auto wel weer goed in elkaar en het was af en toe ook wel even genieten van typische autoachtervolgingen in oldtimers. Maar het blijft toch zo vaak haken. En dat is erg jammer!

Verder wel opmerkelijk dat dit verhaal erg lijkt op Death Proof en dat DP uit 2007 komt en deze uit 2004. Je zou haast zeggen dat dit jatwerk is.

Maar verder wisselvallig filmpje. Krappe 3,0*

Toch weer een zeer vermakelijke standaard horrorfilmpje dat het natuurlijk ook een beetje wegheeft van The Texas Chainsaw Massecre. Eng was de film niet echt. Die kannibalen komen trouwens ook wel een beetje grappig over. Maar voor wegkijk-vermaak staat deze niet in de weg. Vond trouwens vooral die hond het leukste.

Film is trouwens ook in de 5 voor 5 bak bij Bart Smit verkrijgbaar voor wie benieuwt is. Remake ga ik ook maar eens zien.

3,5*

Van Alexander Aja tot nu toe zowat al zijn beroemde films gezien, behalve deze. Maar daar heb ik snel even verandering in gebracht. Het orgineel uit 1977 heb ik dan weer wel gezien, maar Aja slaat met deze remake wel behoorlijk toe, want het extreme geweld is niet geschuwt en de elementen uit het orgineel worden hier 4 dubbel zo erg verhard. Wel is het zo dat ik wel weer schokkendere films heb gezien in dezelfte straatje aangezien deze wel zo'n rode bestempeling ervan krijgt. The Devil's Rejects is nog veel heftiger. Maar dat wil dan nog niet zeggen dat dit een film voor doetjes is. De shots van de woestijn van New Mexico waren om te beginnen erg indrukwekkend. Vooral met het idee dat er op die plek kernbommen werden uitgetest. Het gezinnetje word door de pompbediende misleid en komen in de val te zitten. Wat dan natuurlijk nog rustig opgebouwt word, maar eenmaal oog in oog (of toch weer net niet) gaan de remmen los.

En de mutanten zelf zien er behoorlijk smerig en griezelig uit. En je zou er maar door misbruikt worden. De geweldsgraad stijgt hierin en Aja haalt weer dezelfte dingen uit de kast als wat ie in Frankrijk heeft gedaan. Ook bepaalde geluidsmontages (bv dat oorverdovend piepende moment) en het ziekmakende valse country muziek hadden een perfecte aanwezigheid. Ook die hond vond ik geweldig.

Verder weer een prima gore horrorfilm. Ben al zeer benieuwt naar het volgende project van Aja. Kan al niet wachten.

Edit: grappig om te ondekken dat deze in Marokko is opgenomen.

4,0*

Sion Sono had ik jaren geleden leren kennen. Suicide Club viel behoorlijk tegen, maar Hazard en Cold Fish waren heerlijk. En zo ineens is de man een beetje in vergetelheid geraakt, ook al was hij nog niet uit het achterhoofd verdwenen. Het zal er wel weer eens van komen om weer wat films van enkele Aziatische grootmeesters (of hoe je het ook noemt) op de kop te tikken.

En zo kwam ik bij Himizu. Een van de weinige films van hem die hier in NL een release kregen. Het term coming of age sprak me aan... en dat ter achtergrond van de post-Fukushimaramp. Wel een snelle productie dan om een film in hetzelfde jaar van de ramp te schieten en te releasen.

En ja, dat geschreeuw en agressie, waar hierboven over geklaagd wordt. Ergens had ik dat toch wel weer gemist. Kan je nagaan hoe weinig ik, in tegenstelling van vroeger, Aziatische films bekijk.

Zoals gezegd, de film speelt zich, amper een maand na de ramp af en we volgen een groepje dakloze lotgenoten die hun heil maar moeten halen uit een tentje bij het botenhuis die door de zekere Yuichi wordt beheerd. Of Yuichi zelf bewust slachtoffer van de ramp was is me nog niet geheel duidelijk. Hij zit op school, in uniform en staat al langer bekend als een buitenbeentje in een klas waar het leven gewoon, alsof er niks is gebeurd, door lijkt te gaan. En dat in een stad waar alles nog overeind staat. Wat wel zo is is dat de jongeman wordt gedreven door zijn gewelddadige vader en onverschillige moeder en kennelijk het leed van de daklozen ook teveel tot zichzelf betrekt. En dan is er ook nog het meisje Keiko die zich tot hem wil bekommeren.

Wat ik opmerkelijk vind aan deze film is dat het eigenlijk allemaal nog best mooi had kunnen zijn; zo in de zin dat er lichtpuntjes waren in deze uitzichtloze situatie. Maar uiteindelijk maakt de realiteit dat onmogelijk. De daklozen zijn uiterst sympathiek; zeker die oudere man, maar ondertussen onderdrukken ze een gigantisch trauma. De stukken tussen Yuichi en Keiko hebben ergens iets speels en wil heel erg graag de goede kant op gaan... maar het wrokkige karakter van Yuichi maken in deze kwestie zoveel kapot. Als kijker wil je het bijna naar hem roepen: wees haar nou eens dankbaar!

Het grappige van dit alles is dat het neerwaartse spiraal van Yuichi nog amper opvalt, maar ondertussen wel lopende is. Zijn vader was een echte klootzak en sinds het hem eindelijk zover is gekomen om hem dood te slaan met een brok beton, lijkt hij alleen maar meer gerechtigheid te willen.
De naïviteit waar dit mee gepaard gaat, maakt het concept alleen maar sterker.

Ook leuk dat de Yakuza in dit verhaal betrokken raakt... Ook die zakkenroller of die ene psychoot hadden leuke bijrollen.

Verder vond ik de settings, ook al waren ze zo grijs en somber als wat, vrij sfeervol voor een verhaal als deze. En tussen de natte grauwe bedoening is er ook een zomers momentje, wanneer Keiko achter de balie staat van het botenhuisje. Al met al had het wel iets Kitano-achtigs. Ook de flashback/droom-scenes in het rampgebied waren toepasselijk... evenals de klassieke muziek, waarbij ik een beetje een Vengeance-trilogie gevoel bij kreeg.

Ja, de film was behoorlijk intens, maar ik ken de Japanners niet beter. Ik vind dat Sion Sono weer zeker door kan en ben ik blij dat ik de man nog niet vergeten was.

4,5*

Weer een zeer geslaagd werkje van Wim Wenders. In het begin lijkt de film wel tegen te vallen want er gebeurt dan erg weinig en je bent bang dat er een ongelofelijke saaie brok op je stort. Maar dat is uiteindelijk niet zo. Om te beginnen is de film grotendeels zwart-wit gefilmd en dan nog op zo´n manier dat het ook erg grauw en depresief oogt. Daarnaast neemt Wim Wenders ons weer mee naar fantastische plekjes in zowel Oost als West Berlijn. Ook leuk om dan meer te weten te komen hoe de sfeer in Oost Berlijn is en de sfeer in West Berlijn. Ik heb nu ook wel een beetje door dat Wim Wenders gewoon de koning van de sfeer is. Daarnaast ook een prachtige rol van Bruno Ganz als de engel Damiel. Die neerkijkt op de inwoners van Berlijn en je hoort ook regelmatig de stemmen in de hoofden van alle inwoners en je hoort dan ook wat ze allemaal op dat moment denken. Damiel is ook niet te zien onder de bewoners. Om ook nog even over de sfeer en achtergronden terug te komen. Wenders neemt ons mee naar hele donkere en verpauperde steden en dan soms ook nog naar de rijkeluis centrum. Daartussen krijgen we ook nog wat flashbacks te zien van de 2de wereld oorlog. Een van demooiste plaatjes van de film vond ik toch wel dat moment waarop Damiel en Cassieldoor die muur liepen. Ook heel wat andere spotjes van Berlin. Tussendoor krijgen we nog wel eens een concertje te zien van oa Nick Cave en de rol van Peter Falk vond ik ook erg goed. Ook het moment van dat Damiel een mens word en alles in kleur veranderd (wat zo nu en dan eens een paar keer ook gebeurt) vond ik ook erg ontroerend.

Maar iig weer een zeer geslaagde film van Wenders. En volgens mij wil Wenders ons ook een boodschap mededelen als ik het goed begrijp. Vanwege de oorlogsscenes oa en de meest armoedige buurtjes van Berlijn te laten tonen en al die andere verborgen problemen van de burgers. Voor mij was dit alweer erg geslaagd. En ik ga zeker weten nog veel meer werk van Wenders opzoeken.

4,0*

Boeiend.

Een vluchtelingendrama vermomd als een spookhuisfilm. Wat zou dat gaan worden?

Een stel weet uit de oorlog van Soedan te vluchten en vragen asiel aan in Engeland. Al snel krijg je te maken met de cynische bureaucraten... om nog maar te zwijgen over de achterstallige woning waar dit stel in geflikkerd wordt. Het is allang duidelijk; de Westerse regering heeft het niet zo op vluchtelingen.

Ze moeten er het beste van maken, en ze hebben tijd om te rouwen over hun overleden dochter, die de vlucht niet had overleefd. Maar al snel ontpopt deze film zich tot een typische spookhuisproject, met de nodige geesten en zelfs visioenen van het dode dochtertje van dien. Hoewel dit toch voor een hoop spanning zorgt, vond ik dit er, als het om zo'n thema gaat, wel iets teveel dik bovenop gelegd. Inmiddels weten we de hele Conjuring of Insidious handleiding wel...

Maar toch stoort het niet, mede omdat de film je telkens weer op het verkeerde spoor lijkt te zetten. Voornamelijk als de film zich ietsje meer richt op Soedan. Is het die vrouw eindelijk gelukt om te vluchten voor haar doordraaiende man? Is het iets anders... Nee, het is toch een flashback. Maar als vader met dochter van de moeder gescheiden raken, hoe komt het dan dat ze wel samen zijn in Engeland? En hier begint het te dagen...

...en pas een uur nadat ik de film had gezien viel het kwartje. Toch wel een sterke uitkomst. De poster is eigenlijk een spoiler.

En zo valt His House toch nog wel in een zeer goed vat, ondanks dat het spookgedeelte nogal standaard en afgezaagd overkomt. Knappe Netflix original.

4,0*

Weer een fijn filmpje van Cronenberg met weer een puzzelachtig verhaaltje. Viggo Mortensen heb ik voor de eerste keer in een film gezien maar hij acteerd toch wel prachtig vind ik. In eerste opzicht van de film denk je dat er niet veel aan de hand is totdat de beruchte Forgaty zijn restaurant betreed. (prachtige look met die ene lidteken en ook erg cool gespeeld door Ed Harris) Die beweert dat Tom Stall (Mortensen) vroeger voor hem werkte. En vanaf dat moment ga je zitten denken: Is dat nou echt zo? Nemen ze hem in de zeik? Is Stall of Forgaty Schizofreen? Altijd weer leuk om langzamerhand de puzzelstukjes bij elkaar te zetten. De film is ook grotendeels stil en duister en zorgt ook voor een perfecte sfeer, net als het dorpje waar het afspeeld. Ook waren de effecten voor als iemand in zijn gezicht word geslagen of geschoten weer op een uber smerige, intense manier gemaakt. Het laatste kwartier is het boeiendste van allemaal en maken ook kennis met een prachtrol van William Hurt. Ook al was het maar kort. En dan krijg je uiteindelijk ook te weten dat Stall ook werkelijk voor de misdaadorganistie heeft gewerkt. Dat krijg je btw al een beetje in het midden van de film te weten maar het einde slaat wel in als een bom.

En het plotselinge einde aan tafel is ook erg mooi en niet zo twist. Zo hoort het eruit te zien. Verder gewoon weer een zeer geslaagde werk van Cronenberg. Ik ga binnenkort ook maar eens Eastern Promises opzoeken. (en natuurlijk nog wat oudere films van hem)

4,0*

Inderdaad wel een film van de hak op de tak met wel hele flauwe humor. Vooral die Tom Arnold die continu weer brokken maakt sloeg echt als een tang op de varken, met name hoe hij de banden van zijn auto lek probeert te schieten omdat hij hem niet op de handrem heeft gezet.. Hou fout en onzinnig wil je het wel niet hebben? Voor de rest nog wel vrij vermakelijk voor bij een stickie, en het road-movie gehalte houdt de film ook tot op zekere hoogde in toom, en ik heb ook enkele keren wel kunnen lachen. Het verhaal sloeg natuurlijk helemaal nergens op, en het lijkt er ook op alsof die ook op het laatst nog even vlug in elkaar is gepent.

Redelijk.

3,0*

Had deze vorige week op de kofferbak markt gekocht en gisteren gezien. Hij was inderdaad wel erg goed. Rutger Hauer speelde erg goed als die massamoordenaar alias lifter en C. Thomas Howell speelde ook een prachtrol. Het begon allemaal lekker spannend maar daarna zakt het een beetje in omdat de meeste dingen bij daglicht afspelen en dan is het niet echt spannend meer. Maar goed daar trek ik me niet zoveel van aan. De rollen en de sfeer was gewoon goed. Dat die vrouw in vieren werd gedeeld met een truck vond ik wel een beetje onnodig.

Voor de rest leuk om te zien. Ook nog een leuk stukje dat Jim een afgehakte vinger uit zijn patat vist.

4,0*

Ik heb trouwens de 2-disc edition van RCV gekocht waar op de tweede disc ook nog twee korte films staan(zonder ondertiteling. Een van Hauer 'the room' een zwartwit filmpje waarin Hauer iets verteld over een lege kamer. Ik vond dat verhaaltje best wel vaag(vooral het eind), misschien omdat er geen ondertiteling aanwezig was. Het was trouwens een Nederlands, Engels gesproken filmpje waarin Mattijn Hartemink nog de Jonge Hauer speelt.

Het tweede filmpje 'China Lake' is dan weer een korte film van de regiseur van The Hitcher over zo'n maffe motoragent. Ik vond hem best wel komisch af en toe en dan ook weer er raar.

Iemand een van die filmpjes gezien?

De remake van The Hitcher uit 86 is toch nog wel goed te doen. Er worden andere elementen in gebruikt en is ook minder subtiel als het orgineel maar het verhaal komt natuurlijk op het zelfte neer. Dit keer gaat het niet om 1 man die een gestoorde lifter op zijn dak krijgt maar om een jong teenage stelletje. Het begint irritant met irritante muziek maar uiteindelijk word de film toch wel opgebloeid waneer ze The Hitcher tegenkomen. Rutger Hauer speelde al erg goed als de eerste John Ryder, maar Sean Bean kan er ook iets goeds van maken met zijn bad-guy uitstraling. En de film word vanaf dan ook best spannend. De vrachtwagen-uitrek-scene is btw dit keer volledig ongecencureerd terwijl ze het in de oringeel de ontleding niet lieten zien en aan het einde krijgen we ook nog te maken met een killer-bitch gehalte.

Voor de rest niet beter dan de orginele Hitcher maar evengoed nog wel goed te doen.

3,5*

Aan het begin van mijn pubertijd (rond mijn 12ste en ouder) was ik helemaal weg van de Hitman reeks. Heb deel 1 al helemaal grijsgespeeld en de Silent Assassin en Contracts is ook op het zelfte niveau genieten. Bloodmoney werkt op elke computer zo traag als een hoer op zondagmorgen dus die heb ik niet normaal kunnen spelen. Nu vond ik dat het tijd werd om de film maar eens te zien. De film van Hitman was wel erg goed inderdaad. Alleen moet ik wel zeggen dat ik Timothy Olyphant niet de juistgekozen Hitman personage vond vanwege zijn stem. Hitman hoort juist erg grommend en laag te praten maar in de film vond ik hem voor een 47 erg opgewekt klinken. Maargoed, dat moet de plezier niet wegnemen. Verder heb ik gewoon erg genoten van de film. De locaties waren ook erg mooi en bepaalde actiescenes/kills zagen er ook spatzuiver uit. Die ontsnapping in het hotel, die stationscene oa en natuurlijk die heerlijke over de toppe knalpartij in de Villa niet ontbreken. Verder vond ik Olga Urylenko ook best wel goed spelen en zag er ook best lekker uit.

Ook zat de hardheid en de medogen er ook lekker goed in. En alles was ook lekker duister. Ook werden bepaalde screenshots van de 4 spellen ook mooi nagespeelt.

Met als conclusie: toch wel weer een erg geslaagde spelverfilming met veel actie en spanning. Wel een beetje jammer van Olyphant vanwege zijn stem, maar ach, daar horen we ook omheen te kijken. Van mij mogen ze een deel 2 maken en dan hoop ik dat ze daar ook die Rotterdam-levels uit Codename 47 en Contracts gaan verfilmen.

Maar voor deze prent een 4,0*

Ik vond het wel een redelijk filmpje, niet meer niet minder.

Is trouwens de eerste Norris die ik heb gezien gister. Ik vond hem wel goed acteren. Maar snel meer films van hem zien ;0

2,5

Degelijk vervolgje... of reboot ik weet het niet. Grootste minpunt is dat Hitman hier wel erg veel haar heeft.

En ja... het is gewoon vermakelijk. Enkele fraaie locaties, vele creativiteit in actie en nog wat vanoudse techniekjes dat is afgekeken van de computerspelletjes. Een coole chick erbij als hulpje en een paar geinige badguys (waaronder de hoofdbadguy), vele futuristische snufjes en gadgets, nog een geschiedenislesje wat betreft het ontstaan van de klonen en ja... Gewoon anderhalf uur vermaak.

3,5*

Tick Tock! Motherfucker...

Een feestje, dat mag hier zeker gezegd worden.

Samuel L Jackson om te beginnen... Deze man steelt weer eens op alle fronten de show. De man is 68 maar overduidelijk nog in goede conditie om een fiere bad-ass acteur te spelen die in topvorm blijft. De zekere Darius Kincaid. Doe daar dan nog de opgefokte eigenwijze Michael Bryce bij, die Ryan Rynolds op zijn rol mag nemen en je hebt hier weer een vanouds buddyfilmpje.

De zaal van pathe zat bomvol de afgelopen zondag... Natuurlijk weet je al meteen waar de Amsterdamse inwoners voor kwamen... Maar dat voor later. Dit is wellicht een film waarvan je ze vaker hebt gezien, maar toch evengoed keek dit behoorlijk fijn weg. De samenzweringen, de actiescene's, de gortdroge humor... En natuurlijk; dat de helft zich in Nederland afspeelt. Eindelijk... Na jarenlang een beetje de kantjes ervan af lopen in films als het om een Nederlandse locatie gaat, is het dan toch gelukt om dit land als decor te gebruiken voor een paar heerlijke actiescene's/achtervolgingen. Nouja... Amsterdam dan... Het Rijksmuseum, Tramlijn 4, de grachten, Nieuwmarkt... Het mag allemaal getuige zijn van kogelregens, een auto-boot achtervolging en explosies. Wel jammer dat de Nederlandse politiewagens weer fictief zijn. Wat hierbij wel een beetje jammer is is dat de scenes een beetje chaotisch zijn geschoten. Maar gelukkig mogen de twee heren Den Haag ook nog even onveilig maken. Echter zijn de scenes in Den Haag wel weer grotendeels in Sofia geschoten (en met de Hoftoren en de Strijkijzer op de achtergrond gephotoshopt)... Aan de andere kant ook wel een beetje amusant om daaruit zelf in te vullen waar het zich in Den Haag zou kunnen plaatsvinden. En nee... Den Haag heeft geen metro.

Om te zwijgen over Salma Hayek die het gestoorde vriendinnetje van Kincaid mag spelen... Gevangen in het Interpol gebouw tegenover het Rijksmuseum. En dan dat dikke vrouwtje...

Ook die scene in die nonnenbus is erg grappig.

Nee, dit was (op zijn Hollands) genieten.

4,0*

Rutger Hauer heeft jaren mogen doorbrengen in B-films en nam elk rolletje wel aan. Misschien door zware geldgebrek want om nou bv in films te verschijnen als Precious Find? Alhoewel ik wel weer heb kunnen genieten van films als Wedlock en Deathline en natuurlijk Wanted: Dead or Alive (waar het dus ook een man met een shotgun mocht zijn ) Maar nu, als 67 jarige ouwe rot mag hij nog een medogeloze rol spelen in de nieuwe Grindhouse film: Hobo With a Shotgun. Grindhouse lijkt wel iets te hebben met ouwe mannetjes, zo hadden we met Machete al Hauers leeftijd genoot Trejo die ook op 66 jarige leeftijd nog even de beest uit mocht hangen.

En in Hobo gaat het er weer ruig aan toe en we zijn niet meer zo preuts om de overschrijdende ingewanden en gore gevallen. Rutger Hauer als Hobo komt aan in een fictive verpauperde stad waar criminaliteit de orde van de dag is en niemand raar opkijkt van kinderlokkers in kerstmanpakken, een maffiabende, pooiers, etc. Al vanaf het begin van de film mogen we weer uitgebreid aanschuiven voor een hoop geweld en veel gore. De beruchte maffia, pooiers en criminelen doen wat ze willen en de Hobo raakt daar geergerd aan. Zijn heldendaden zijn een gevaar voor zijn leven en daarom pikt hij het niet meer. Totdat hij aan een shotgun komt.

En zo krijgen we weer de lekkere ouderwetse wraakthema, alhoewel, de hele film is eigenlijk al ouderwets ingericht en dat maakt het juist ook zo leuk. De shotgun-kills en de prachtige dialogen die de Hobo erbij maakt zijn echt hillarisch en over de top. En ook dat hoertje Abby was erg cool. Nee, geweld word echt totaal niet geschuwt in Hobo with a Shotgun. Het gaat hier heerlijk tekeer en soms is een kotsemmertje voor mensen met een zwakke maag wel aangeraden.

Ook die maffiabende was wel weer op zijn ziekst. Natuurlijk moet er ook nog een beruchte maffiabende bij aanwezig zijn, denk ik zomaar. En ook kon ik erg lachen om die schunnige perverse corrupte wijkagent. Ook vooral waneer ie helemaal verrotgeschoten word door de Hobo.

Maar weer een aanvulling in de over de toppe wraakfilms. De jaren 70 lijkt wel terug te komen. Ik hoop dat ze Werewolf Woman of the SS ook gaan verfilmen.

4,0*

Erg toffe Noorse film, dat grotendeels een spannende thriller is, maar ondertussen zit er hier en daar ook wat scherpe humor verborgen.

We volgen Roger Brown (Engelse ouders misschien?) die een perfect leven lijkt te hebben, duur huis, mooie vrouw, dure auto. Maar er zit een adder onder het gras, want om zijn leven te kunnen onderhouden steelt hij schilderijen en verkoopt hij ze door. Ook hier gebeurd dat weer op een hele professionele wijze zoals we die kennen uit de meeste heist-films. Maar dan word hij erin geluisd, door mensen waarvan je het niet meteen zou verwachten en krijgen we weer een lekkere achtervolgingsthriller voorgeschoteld die staat als een huis.

Het lijkt allemaal een beetje het bekende liedje te worden maar toch gaat het hier blijkbaar wel meerdere kanten op. Er is plek voor hele subtiele humor, al was dat onderduiken in een ton vol stront onder het schijthuis weer minder subtiel en het einde is ook erg verrassend. Brown lijkt ook wel een taaie rakker te zijn, want hij toont opzich nog weinig emotie en overleefd ook zowat elke ongeluk.

Verder een erg toffe verfilming weer van Jo Nesbo (nadat ik Arme Riddere heb gezien). Ook de settings en montage kunnen bijna tippen aan een Hollywood thriller. Prima film!

4,0*

Leuke coming of age.

We krijgen hier nu te maken met een soort pubermeid genaamd Rosa (weer een erg sterke jeugdrol, waar Nederland, naast Scandinavië toch nog wel allround in is), die vaak over het hoofd gezien wordt en zo een eigen indentiteit heeft en ook een bol is in associeren, waarbij ik, wanneer we voor het eerst kennis maken met haar fantasiewereld al gelijk een link legde met de oude Cartoon-serie Angela Anaconda, waar Rosa wel heel wat van weg heeft in mijn ogen. In het begint lijkt het een standaard puber, die worsteld met het feit dat ze van Den Bosch naar Groningen moet verhuizen en ook met de nieuwe dingen, verassingen en behoefdes die onverwachts plaats maken voor haar doorlopende, gewende leventje die ze hiervoor had. Daarnaast kan ze niet overweg met haar stiefvader en op school is het ook maar een buitenbeentje. Het betekend nu echt dat ze de comfrontatie aan moet gaan met gevoelens, tegenslagen, teleurstellingen en vooral; haar indentiteit.

En dat verloopt ook op een behoorlijk leuke en creatieve manier en de frummeltjes, tekeningetjes en fantasievoorstellingen maken de film alleen nog maar leuker, en zelfs leerzamer. Zelfs ik heb weer enkele dingetjes ervan kunnen leren en misschien ook wel voor de toekomst als ik misschien zelf een kind krijg . Uiteindelijk komt het er gewoon op neer dat je je lieve kleine kind, hoe moeilijk het ook is, toch in bepaalde dingen gewoon moet laten gaan, en dat dat ook niet altijd zo slecht af hoeft te lopen.

Dus, ouders en leraren... kijk deze film!

4,0*

Was wel weer eens toe aan een lekkere bot agressief Zuid-Koreaans misdaadfilmpje en A Company Man had ik ook voornamelijk meegenomen vanwege de hoofdrolspeler met een machinegeweer op de achterkant van de hoes. Leuk, een beetje schietwerk erbij naast al het brute slag en stoot geweld, dat werkte in A Bittersweet Life ook uitstekend. Het verhaal van deze film heeft ook echter wat weg van ABL. Hoe de film verder is: ja, opzich wel een leuk niemendalletje, maar of deze het niveau haalt van films als A Bittersweet Life, Mr Socrates, Public Enemy, The Chaser, Yellow Sea of Dirty Carnaval? Nee, dat helaas niet. In dat opzicht weet A Company Man wel erg zoutloos te blijven en loopt het een beetje op de hak en de tak met niet boeiende personages en een beetje een rammelend script dat erg veel copy+pastes en cliche's bevat (zoals gezegt, een soort hergekauwd verhaal van A Bittersweet Life). De adrenaline-kick miste ik ook wel een beetje die ik wel krijg bij de bovengenoemde films, ook die shootout op het einde voelde niet bepaald spectaculair aan, de montage daarvan ging erg vaak de amateuristische kant op. (ok, hier en daar nog een paar vette cameratrucjes/slow mo) maar grotendeels....

Een film dat voor een keertje nog best onderhoudend is, maar ik zou voor het echte werk gaan van de Koreanen.

2,5*

Goed!

Saulnier wist me te verrassen met Blue Ruin... Green Room ging wel weer een beetje achteruit. Met Hold the Dark wist ie me weer hartstochtelijk mee te voeren met dit ijskoude, donkere en wispelturige thriller met een verhaallijn (sfeer daargelaten) dat nog wel eens Lynch-light zou kunnen zijn.

In het begin denk je toch wel: wat een vreemd plot. Een jongeman wordt slachtoffer van een wolf en de moeder stuurt jager Russel Core de koude bossen in om wraak te laten nemen op de wolf. Een beetje onlogisch verzonnen, maar toch weet Russel niet dat hij in een web verstrikt is geraakt en, zoals wel vaker wordt gezegd, niets is zoals het lijkt.

Film bevat ook indrukwekkende kruisingspersonen; de onvoorspelbare doch kille Vernon en de evenals kille Cheon, die voor een mooi knalfestijn tussendoor zorgt waarbij de Mann-inspiraties niet weg te denken zijn. Ja, je leest het... Een variatie aan genres: Actie, thriller, survival en zelfs occulte horror. Ook de besneeuwde locaties van Alaska weten prima mee te werken.

Ja, hier was ik zeker over te spreken.

4,0*

Aan de poster, de eerste 3 minuten van de film, het misleidende plot van de dvd, en de trailer zou je eerst denken dat dit weer een tienerhorror is. Is het helaas niet, maar slecht is The Hole ook zeker niet, eigenlijk is ie best goed. Hierin krijgen we de nog 15 jarige Keira Knightsley te zien die het voor der leeftijd toen ook uitstekend doet. Ook de andere tieners deden het prima. Ook de boodschap is simpel: laat je niet wijsmaken met een "laat jezelf opsluit-spelletje". De manier waarop het word verteld is ook echt mooi. En je ziet ook dat het eens echt Brits is. Zonder allemaal stoerdoenerij van "ik ben niet bang"en een lading aan overbodig gezuip, geneuk en gefeest die alles al overtreffen. Het plot is misschien niet zo groot maar het word wel steengoed uitgewerkt en heel af en toe moet je ook denken aan KRO detectives. The Hole heeft het allemaal en zeker voor een film met beginnende pubers en een plot dat op het eerste gezicht al voorspelbaar en flauw lijkt.

Nee, het plot word juist verwarrend en onvoorspelbaar omdat we ook met verschillende verhalen te maken krijgen. Eerst denken we dat het groepje erin geluist is en zo gek is geweest om zich te laten opsluiten door iemand die ze nog helemaal niet zo goed kennen en word die gene die ze opgesloten heeft verdacht, maar algauw blijkt het een leugen te zijn van de getraumatiseerde Liz en dat het slechts een ongelukje was die zij veroorzaakt heeft. Ijzersterk!

Verder zeer mooi opgezette film met goed acteerwerk. En nogmaals, het is geen horror maar het is wel het proberen zeker waard.

4,0*

Vroeger kon ik al erg me plezier vinden in Robocop en Total Recall. Basic Instinct en Starship Troopers ga ik zeker nog zien. Maar met Hollow Man kon je al zien dat het bergafwaards ging met Verhoeven in Hollywood. De film is saai, oppervlakkig en crappy en die onzichtbaar worden techniek word maar weinig verbluffends mee gedaan. Ook leken die scenes waarbij je die vel loze individueen (zo ook Caine) met die organen etc ook rechtstreeks uit een computer spel van eind jaren 80 te zijn weg gelopen en zag er overduidelijk nep uit. Verder hapert de film ook aan alle kanten en het acteerwerk is ook niet helemaal ok. Het oogde ook zo erg als een B-film uit begin jaren 90 en dat al voor een film uit 2000...

Nee Hollow Man kon me niet bekoren. 6 jaar later heeft Verhoeven het wel weer kunnen bewijzen met Zwartboek.

2 sterren voor de moeite.

Inderdaad geen film om over naar huis te schrijven. En dan gaat het vooral over die oerdomme grappen (vooral van die irritante Griffith) en die belabberde slechte actiescenes. Al moest ik wel gieren van het lachen bij die scene dat er met een Bazooka op de auto word geschoten waar Griffit en Carrerre en Sutherland mee willen ontsnappen. Maar Griffith schiet ff met zijn shotgun de raket kapot.

Sutherland vond ik ook matig acteren en ook Carrera. Gewoon een mislukte actie/komedie die denkt grappig te zijn.

1,0*

Een hedendaagse western over wapensmokkelaars tussen Amerika en Mexico, die tevens voor mij erg goed was gelukt en waarbij ik de negatieve recensies hierboven niet snap. De plot is misschien niet origineel, maar uiteindelijk was dit wel een vette cop/buddy-filmpje geworden. Wat wel origineel was was figurant Wallace die, ondanks dat zijn rechterhand er was afgehakt, de hele film door nog prima aan de slag kan als wreker. Grappig ook dat hij zijn shotgun ook niet inwisselt voor de Dessert Eagle van zijn oud collega Leland... met één hand zou dat toch wel wat handiger geweest zijn.

De film wist mijn aandacht erbij te houden met de rauwe, broeierige sfeer, de plaatjes van de woestijnomgeving bij de Mexicaanse grens, gestoorde figuranten en enkele toffe actiescene's.... voornamelijk het met je overgebleven hand een shotgun kunnen bedienen en vaak raak kunnen schieten. Het verhaal.... ja... die was niet echt duidelijk.

Zeker niet slecht.

3,5*

Dr. Jekyll in het meervoud?

Behoorlijk kunstig en creatief fantasyfilmpje waarin we Oscar treffen, en ja, wat of wie is Oscar en is het uberhaupt wel een mens. Carax maakt hierin wel een behoorlijk complex plotje; we volgen Oscar 24 uur in zijn arbeidsleven, dat voornamelijk bestaat om, samen met zijn compaan Celine door Parijs rondtoert in een Limousine en... hoe gek het ook klinkt (maar evengoed wel een fantasie van iedereen) maar liefst soorten personen/alter ego's mag meemaken. Dat lijkt best spannend, in een dag 9 keer een verschillend leven meemaken, maar hoe dat verder uitpakt. De ene keer is Oscar een spelfiguur in een virtual reality studio, dan is het een heel eng, vies, oud mannetje die bloemenboeketten opvreet van grafzerken (eigenlijk steek ie alles wat hij tegenkomt wel in zijn bek) en een beroemde Amerikaanse fotomodel ontvoerd, vervolgens een bankier, dan weer een huisvader, dan een gangster, dan weer een stervend persoon enz enz enz. Carax gooit hierin ook nog een lekker portie extreem geweld bij en behoorlijke bizarre situaties, die je keer op keer doen verbazen, lachen, schrikken, aanstoten enz enz.

Een film dat gewoon een grote kameleon van kleur is, zo zou ik Holy Motors nog het beste kunnen omschrijven. Ik vond het ook gewoonweg een kunstwerk dat aan alle kanten, ondanks de vele vunzigheid, kleurt en bloeit en een visuele lust voor het oog is. Ook de vele shots van Parijs doorheen de 24 uur vormen een schitterend decor en het einde met die pratende limousines is al helemaal een uitschieter. Je kan er ook zoveel genres aan vastplakken.

Erg gelikt kunstwerkje. Ik moet maar snel wat meer van Carax gaan zien.

4,0*

Ik had hier een Zwitserse film verwacht, bleek het toch niet het geval te zijn. De film was anders wel goed en viel een beetje in de Haneke/Seidl straatje, maar dan worden die methodes hier wel in een heel raar, onlogisch jasje gestoken. Het psychische machtspelletje door een autosnelweg.

Men neme een gezin die in een huis leeft pal naast een verlaten autosnelweg, waar nooit een kip te bekennen is, dus ze ook lekker rustig leven. Alles veranderd drastisch als de grondwet toch maar weer besluit om de snelweg te openen en de eerste auto's erover beginnen te rijden. Wat natuurlijk voor lawaaioverlast zorgt bij de familie, en waardoor de familie ook langzamerhand krankzinnig word.

Ja, best een raar plot eigenlijk om er toch een soort psychologische film van te maken. Het acteerwerk was ruim voldoende (die dochter was ook erg sexy ) en het hele gedoe tegen het "geluidsoverlast" was hillarisch, en ondertussen word het nog serieus bedoeld ook.

Vreemd filmpje.

3,5*

Veel beter dan Kid. Kid kabbelt nogal voort en lijkt niets meer dan op een gewone familiedrama (en dat met een vrij beklemmende trailer). Home (als je de titel intikt in de zoekmachine krijg je een hele reeks resultaten ) is het Belgische antwoord op Bully en Paranoid Park. Met andere woorden; wanneer zal Nederland zich eens wagen om inspiraties van Clark of van Sant te gebruiken?

De film volgt een groepje jongeren van na mijn generatie. Het blijft opmerkelijk. De ene zegt: de jeugd van tegenwoordig, maar de andere zegt dat het gewoon het tijdsgeest is. Zo verschillen mijn broertje en ik ook erg veel met elkaar (tien jaar leeftijdsverschil). Waar ik in een tienerperiode zat waar je overal voor werd gewaarschuwd, dat alles gevaarlijk, dodelijk en risicovol was, de gevaren van internet, de gevaren van dit... de gevaren van dat... waar de horrorverhalen al helemaal propageerden als het ging om alcohol en (soft)drugs en waar de jongeren echt zo ontiegelijk op elkaar lette en met dichtgeknepen konten en de hijgende adem van hun ouders in de nek in de kroeg stonden, of dat je weer eens gezeik krijgt omdat er toevallig een televisieprogramma langs kwam en dat dat dan ook gelijk op jou moet slaan, is die mentaliteit bij mijn broertje nergens te bekennen; geen discussie met mijn ouders als hij weer eens gaat chillen met zijn vrienden op een doordeweekse dag, als hij experimenteert met verschillende soorten drank en ook heerst er in zijn vriendengroep een veel vrijere en lossere sfeer dan dat ik heb ervaren. Ja, zo hoort het gewoon te zijn. Je bent namelijk 17 en geen 6 of 85. Met andere woorden, deze generatie heeft overduidelijk iets meer meegekregen om schijt te hebben aan dingen.

Kortom, Home zet een mooie schets neer van de generatie die iets meer los wordt gelaten. In eerste instantie focust de film zich op de basic dingetjes, maar weten ook bepaalde explicite dingen minder hard aan te komen, gewoon omdat er, ondanks ik voor het feit ben dat je je vleugels uit moet slaan, iets te veel dingen heel gewoon zijn geworden. Met name het feit dat het zo aantrekkelijk lijkt om echt elke poep of scheet te filmen. Zelfs je eigen misdrijf. Zoals dat van Kevin. Deze komt net uit de jeugdinstelling en probeert zijn leven weer op te pakken bij zijn oom, tante en neef. Alles lijkt redelijk op zijn rolletjes te lopen; hij krijgt een leertraject, trekt goed op met zijn neef Sammy, diens vriendin Lina en de stille John. Hij verdiept zich weer in feestjes, seksueel experimenteren en alles wat daarbij hoort. Het rauwe sfeertje blijft ook continu in je nek hijgen en je kan je wel voorstellen dat als je een delinquent bent, je huid behoorlijk dun is geworden. Maar dat niet alleen; Kevin komt in de problemen, en dat in stand gezet door een de pijnlijke huissituatie van John. Een wel heel erg pijnlijke huissituatie welteverstaan. Om een lang verhaal daarover kort te maken: Zijn moeder kan echt in het rijtje terecht in het lijstje van de geschifte filmmoeders (lees bijvoorbeeld Precious, Carrie of Wild at Heart)

Maar de uitwerking ervan... Het lijkt erop alsof Troch het zo min mogelijk wil laten opvallen, door middel dat veel dingen steeds gewoner lijken. Het raakt je niet diep, je wacht alleen maar af hoe het gaat verlopen. Bijzonder knap gedaan. Het open einde daarbij was erg sterk.

Ja, hier mogen er meer van gemaakt worden, zeker in Europa.

4,0*

Zeer prachtige vertelling over ziekenbroeders en zuster in de Iraakse oorlog en de gevolgen ervan als er een aanslag op hun word gepleegd. Zo begint het dat ze dan nog allevier samenwerken en vervolgens getraumatiseerd terug naar huis keren. En zo switcht de film de hele tijd van de ene personage naar de andere, die ik btw ook uitstekend konden acteren. Samuel .L. Jackson laat opnieuw weer iets sterks zien als een getraumatiseerde veteraan dat ten koste gaat van zijn gezin. Verder ook Jessica Biel die der arm kwijt is en daar kwam ik best wel laat achter. Brian Tayler en ook nog de rapper 50 cent. Had trouwens niet veel van 50 cent verwacht omdat ik hem meestal zo'n patserige rapper vond. Maar in deze film is daar zowat niks van te merken. Acteren kon hij vreemd genoeg best goed. Benieuwt wat hij ervan zal maken in Righteous Kill. Verder vond ik Home of the Brave een zeer goed verhaal en een meevoelende sfeer hebben. Dit zijn uiteraard voorbeelden uit het echte leven van ex-soldaten met een oorlogstrauma tegen de wereld. Gelukkig is dit ook geen suf soapverhaaltje waar het in de meeste films wel eens die kant uit neigt te gaan. Dit kan toch worden beschouwt als een bloedserieuze film.

4,0*

Had hem in mijn jeugd gezien en ik vond hem erg leuk.

Had hem wel met nederlandse synchronisatie gezien.

Maar die mazzel was wel erg grappig. Of die twee mafiahonden.

3,5