Opinions

Voor mij mag deze bijna naast de eerste staan, al beoordeelde ik die iets lager dan doorsnee. Deze dan beduidend hoger dan de doorsnee score. Misschien moet ik de eerste dan toch maar naar 4* verhogen of deze verlagen naar 3*? Wat in beide gevallen niet voelt kloppen voor me. Dus houd ik het maar op beide 3,5*.

Al ga ik wel akkoord met de enkele ongeloofwaardigheden zoals iemand zonder rijbewijs die zulk stuntrijgedrag vertoont, en dat Bryan z'n gsm wist te behouden kwam toch ook handig uit. Dat hij aan de hand van afstand van geluid en allerlei snufjes zijn locatie kan bepalen, daar wil ik allemaal nog wel een oog voor dichtknijpen, hij is en blijft ergens ook een meester in zijn job. Waar ik wel ietsjes meer over val, is hoe de wraaklustigen wel nog mild blijven in hun wraak nemen, een pak milder dan de meedogenloze Bryan Mills zelf. Als ze het echte 'oog om oog, tand om tand' principe hadden gehanteerd, had (ex-)vrouwlief en mogelijks ook dochterlief het toch niet meer kunnen navertellen. Maar goed, mede daarom waardeer ik dit tweeluik aan Taken-films dan ook niet hoger. Maar vermakelijke pulp-kost is het zeker.

Ik denk dat als ik Final Destination drop ik een beetje na mijn beurt spreek. Maar het lijkt haast wel een film uit die franchise maar dan als bovennatuurlijke horror. Was bereid er nog 3* voor te geven, ware het niet dat ik door het wel zeer makke einde nog naar de 2* neigde. Zal het dan maar tussenin houden.

Wat ik wel nog als een bijkomend nadeel ervaarde, was dat je door de tarot readings je op voorhand al kon weten hoe elk om het leven zou komen. Dat kwam de spankracht bij die scènes niet ten goede. Al hadden de kills op zich wel nog wat.

Een wat lange intro, nagenoeg de helft van de film, maar gezien het een tweeluik betreft niet al te erg, en tenminste oog voor uitvoerig uitgewerkte achtergrond. Nu heb ik nooit veel gehad met de Ninja Turtles, evenals met Transformers dus Megan Fox kiest haar hoofdrollen wel , maar beide vind ik wel behoorlijk knap tot moderne films gebracht (hier Michael Bay wel als producer ipv regisseur). Nickelodeon heeft er niet slecht aan gedaan de rechten te kopen eind 2009. De oudere trilogie uit begin '90s zit ver weg, als ik deze überhaupt zag? Kan daar dus niet met vergelijken.

Jammer wel dat die Ninja Turtles zo een hoog ADHD-gehalte hebben, ze zijn toch eerder schier vervelend dan sympathiek, en dat verergert nog nadat ze een bijna-overdosis aan adrenaline toegediend krijgen. Vanaf halfweg zit de vaart er flink in en holt de film in geen tijd naar z'n climax. Weinig vernieuwends, maar best aardige reboot.

Wat een resem vervangingen van acteurs voor meerdere personages. Al moet gezegd dat het amper opvalt. Deze tweede film behoefde geen introductie meer en dus meteen volop in de actie. 't Is allemaal goed gemaakt en je krijgt meer (pulp)vermaak dan in de eerste film. Al moet je er dan wel wat voor zijn. 'k Vind het allemaal toch iets meer voer voor jongere generaties, zeker met dat wrattenzwijn en die neushoorn. Ikzelf vond hem iets minder, mijn kinderen vonden hem beter. Dus geef ik hem maar dezelfde score.

Terminator Genisys is voornamelijk The Terminator & Terminator 2 en dus 1984->1991 meets 2014->2017, vernuftig de brug leggend met een veranderde wereld en tijdsgeest, met iedereen Skynet op hand en in de broekzak dragend. Heel wat van de film draait om het uitgelegd krijgen van het ingewikkelde verhaal, dat toch wel vergt dat je 3 van de voorgaande films wat gezien hebt. Een voordeel wanneer je ze wel gezien hebt en nog goed en/of fris in het geheugen hebt, is dat je tal van kleine mondhoek-krullende verwijzingen krijgt.

En het zou geen Terminator-film zijn of de verhaal- en plotwendingen slaan je om de oren. Maar hoe je het verhaal ook draait of keert, wat leveren die koele monstermachines talloze gave actiebeelden op doorspekt met geinige humor. Genisys is me een net iets mindere film uit de Terminator-reeks, maar wel terug de goeie weg opgaand na oorlogsfilm Salvation, die sowieso ook z'n waarde heeft. De hele franchise is zodanig sterk dat ik hem alsnog 4* uitreik.

Wat ik overigens wat vreemd vind... Waarom krijgt deze film die plukt uit de hele franchise met tal van verwijzingen naar eerdere films en een alternatieve tijdlijn het enigszins te verduren, daar waar men rond de multiverse in Spider-Man: No Way Home met zijn teruggrijpen naar tal van personages uit verleden zo lovend is? Een ander publiek? Vindt men het daar beter passen? Niet dat ik tot die categorie behoor, ik vind No Way Home net de minst geslaagde en The Amazing Spider-Man 2 de leukste. Maar goed, back to the future...

Om af te sluiten had ik een mop rond rijdreizen voorzien, maar jullie vonden 'm maar niks.
Ach, tijd bespaard. En tijd is geld, dus een geldautomaat...
En had ik een Delorean, dan reed ik er enkel maar mee van tijd tot tijd.
Zat wél in de film:
What do we want? Time travel.
When do we want it? It's irrelevant!

Ik ben blijven kijken... en dat kan ik maar niet begrijpen. Niet 1x gelachen en m'n wenkbrauwen staan wellicht nog wel even op accent circonflexe. Ik ga straks nog een hekel krijgen aan alles ooit door Sandler gemaakt. Ach, waarom verspil ik hier überhaupt nog woorden en extra minuten aan? Klaar.

De humor is bij momenten toch net iets te plat en onnozel om hem hoger te waarderen. Maar er zitten zeker voldoende leuke stukken in en een verrassende doldwaze verhaallijn zoals in andere films van deze broers. Nu ben ik niet zo op de hoogte op welke leeftijd ze in de USA hun prom night hebben, maar beide acteurs waren toch al zowat 10-15 jaar ouder veronderstel ik. Beetje idioot om een 30-plusser een tiener te laten spelen.

Dit werkt niet zo voor me, maar de kinderen vonden hem vermakelijk. Omwille daarvan nog ter gemiddeld 3*.

Mijn mening: Je verwacht je aan een Tom & Jerry film, maar krijgt een algemeen verhaal waarin Tom & Jerry stoorzenders spelen, de hele aanwerving was bedroevend om te zien, dat bloedserieuze gedoe van Michael Peña (erna gaat hij dan ook nog uit karakter spelen, zie onder) dat niet grappig afsteekt tegen het absurde van een kat onder het personeel, het bijna kinderlijk ander personeel en gasten die in de puberale fase zijn blijven steken, dan ook nog dat woke-gedoe in de film... bah, bij momenten abominabele muziek ook (op andere momenten wel best leuke). De vetste elementen in de film blijven de animatiefiguren Tom en Jerry zelf, met Tom's duivel en engel als innerlijke stemmetjes en uiteraard hoe hij Jerry's fratsen dient te ondergaan als hoogtepunten. Alleen past dit alles niet zo in het gehele verhaal.

Dan dit soort conversaties ook, tussen de glamourboy/aanstaande bruidegom en de general hotelmanager:

- Mag ik je iets vragen nu je er toch bent?

- Natuurlijk.

- Wat vind je van olifanten?

- Olifanten zijn majestueuze en nobele dieren.

- Ik bedoel voor op de bruiloft.

- Echte? Heb je iets kleiners overwogen zoals een hamster?

- We wilden erop rijden. Kan dat op een hamster?

- Als je er genoeg hebt, kun je je helemaal uitleven.

- Oké, mooi. We zullen het overwegen.

Who let the dogs uit? Do I need to say more?

That's all, Folks!

Allemaal nog best aardig, zonder wauw-gehalte. De film opent wel boeiend, met al die afrekeningen. Toen dacht ik hier minstens 3* aan te zullen geven, maar hij zakte toch weg tot een zeer doorsnee actiefilm en dus landt hij op 2,5* voor me. Persoonlijke wraak is in zo'n films wel iets té vaak een element, en dan het inmiddels wel doodgeknepen USA-Rusland sfeertje..., al ligt dat natuurlijk bij de heer Clancy. Hoe het er allemaal uitzag vond ik nu ook niet meteen van al te hoge kwaliteit. Wel nog een boeiend sniper-stuk ook.

Pierce Brosnan is de 007 waarmee ik Bondfilms heb leren kennen, al vermoed ik dat er ook geregeld wel eentje met Roger Moore passeerde, want 'k herinner me ook wel enkele meer campy Bondfilms uit m'n tienerjaren. Tommorow Never Dies opent wederom met een knaller, en een heel luchtige manier om zich te ontdoen van 2 vliegen, in 1 klap.

Voor deze Bondilm stond Roger Spottiswoode aan het roer, op dat moment gekend van onder meer Terror Train (1980), Under Fire (1983), Shoot to Kill (1988), Turner & Hooch (1989), Air America (1990), helaas ook Stop! Or My Mom Will Shoot (1992), een resem TV-films en dan ineens een Bondfilm. Erna volgden onder meer nog The 6th Day (2000), Ripley Under Ground (2005) en van recenter zowaar ook A Street Cat Named Bob (2016).

Sinds vorige film heeft MI6 een vrouw die de lakens uitdeelt, en dat brengt onder meer deze sneren:
- Sometimes I think you don't have the balls for this job.
- Perhaps, The advantage is I don't have to think with them all the time.
Daarnaast wel grappig ook dat bij de laatste nieuwe acteurs voor James Bond we ook een nieuwe M zowel als een nieuwe Miss Moneypenny kregen, maar die good old Desmonds Llewelyn maar door blijft gaan als Q. Hij zou deze rol voor zijn rekening nemen in niet minder dan 17 Bondfilms tussen 1963 en 1999. Helaas kwam hij in datzelfde 1999 om het leven bij een auto-ongeluk. Hij liet onder meer na:
"Grow up, 007."
"Please, pay attention, 007."
"Never let me down again."

Dit keer is een martelgrage megalomane mediamagnaat de tegenstander van dienst, sterk gedaante gegeven door Jonathan Pryce. Ook deze film staat bol van sterke actiemomenten. Zeker het ritje op de achterbank in z'n eigen wagen en de duosprong van een wolkenkrabber waren fenomenaal om zien. Verder ook samen geboeid op de moto. En er rollen vaten zoals je dat anders enkel maar kent uit Donkey Kong. Voor mij is dit toch ook gewoon een absolute topper onder de Bondfilms.

Eigenlijk een modern Robin Hood verhaal, met de frauduleuze baas als Sheriff van Nottingham. Doet denken ook aan de Belgische prent Verlengd Weekend. Vond 'm goed meevallen. Alleen met mijn hoogtevrees enkele minuten toch met flink dichtgeknepen billen en handen voor de ogen zitten zien. Eddie Murphy viel hier wel behoorlijk tegen voor me, maar de rest doet het aardig. Vooral Ben Stiller en Téa Leoni scheren top.

Wat ik meest waardeer aan deze film is dat het eens iets heel anders is. We kennen de dader vlug. En in plaats van dan in de huid van onderzoekers te kruipen om een moordenaar bij de kraag te vatten, volg je hier mee vanop de schouder en kruip je in het hoofd van de dader in hoe die de dans kan ontspringen. Dat dan de zangeres in kwestie zich gaat opwerpen als grote heldin, is misschien wat ver gezocht, anderzijds wel interessant gebruik van social media. De gehele film speelt zich ook af rond het thema jongerencultuur. Hoeveel thrillers ken je binnen die setting? Ik geef 'm dus vooral extra's om de meer unieke mix en invalshoek. Een laatste grote kracht is dat het voor een vrij jong publiek best een toegankelijke thriller is, zo heb je er ook niet al te veel.

Oei, acteerprestatie zijn helaas niet zo best. Sorry. Nee, ikke sorry. Verder wel verdienstelijk, maar Storm Lara vond ik wel van hoger niveau. Stoorde me wel aan de scène buiten op de wagen, en dan vooral hoe daarop gereageerd werd door meerderen. Maar in al z'n kleinschaligheid had de film zeker wel iets. Had ergens het idee dat hij meer richting Relatos Salvajes uit zou gaan, dan had het me wel meer kunnen bevallen. Sorry. Nee, ikke sorry.

Geen 2,5? Kom zeg. Wat een uiterst vermakelijke actie-komedie. Weliswaar met enkele mindere stukjes, maar door de band genomen toch veel lachen en leuke actie. Maar ben dan ook een al jarenlange Jackie Chan fan.

My name is Tong, James Tong.

Heeft me niet omver geblazen, maar vond hem wel net dat tikkeltje meer stof doen opwaaien dan het origineel. Nee, deze film staat als een huis. Ook al vinden vele anderen er duidelijk geen ruk aan. Al snap ik gezien het herhalende dat er kritiek komt aangewaaid en de prent de wind van voren krijgt.

Maar goed, we kennen het: wie wind zaait, zal storm oogsten. En hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind. Wat mij betreft heeft uiteindelijk het Spaanse graan de orkaan doorstaan, en krijg hij de wind in de zeilen. Lastige nawerking wel... ik heb er na deze 2 uur wel wat flatulentie aan overgehouden, en heb er dus al menig laten waaien.

Het brengt me ook in tongue twister mood:

I saw Susie sitting in a shoe shine shop.

Where she sits she shines, and where she shines she sits.

De knecht van de kapper knipt knapper dan de kapper knippen kan.

De meid snijdt recht, de knecht snijdt scheef.

Un chasseur sachant chasser sans son chien est un bon chasseur.

Le ver vert va vers le verre vert.

Eddie edited it.

Ter afsluiting nog twee toepasselijke songs:

Ingeborg

Megadeth