Opinions

"Klein viskes vangen maar de grote laten zwemmen, daar doe'k nie aan mee."

In tegenstelling tot Hellegat zag ik deze Zaman nog niet eerder. Wederom een samenwerking tussen Patrick Le Bon & Paul Koeck. Leuke begingeneriek, die me wat doet denken aan Police Squad! Dat hele 80's sfeertje, zo lekker nostalgisch ook. Een DS, een 2 PK-tje, een R4, een Peugeot 504, autoruiten die je omlaag moest draaien, de oude lijnbussen van Van Hool, die volkscafeetjes met hun kaarters, biljarters, flipperkasten, helaas ook inclusief sigaretten en asbakken, die huiselijke interieurs inclusief persiennes, kantoren met typmachines en oude vaste telefoontoestellen, Cinema Rex :'(, ...
En toen ne flik er nog dingen uitflapte als: "Zeg flauwe, waar hebt gij toneelschool gevolgd?"

Wel een vreemde manier om je (toen nog minderjarige, werd pas in 1990 van 21 naar 18 gebracht) dochter uit bed te halen. :/ En daarmee zijn we aanbeland aan waar privé en werk niet langer gescheiden blijft. Wie Antwerpen zegt, zegt haven, en wie haven zegt, zegt misdrijven, en schipperskwartier. En dus heeft Zaman van de Antwerpse politie de handen vol. Met vrouwen, waaronder wulpse dochter, en met criminele feiten. Alleen wordt Hervé (aan het eind vernemen we Witse-gewijs z'n voornaam) Zaman geschorst en moet nieuwbakken collega Frank lijf en leden riskeren om de boel op te lossen. En krijgen we helemaal aan het slot het einde... van een loopbaan bij de politie. En dat doet de deur toe. Grappig slot, van een verder wat doorsnee politiefilm, die me toch iets te weinig spanning of goed verhaal bracht. Maar die het vooral moet hebben van de profielschets van mens en maatschappij, een wat neo noir aanvoelende film dus. En wat erna verder vorm kreeg in de tv-serie Langs de Kade.

Weet iemand trouwens wat stond te spelen op de tv ongeveer 35 minuten ver in de film? Leek me een jonge Jos Verbist, maar leek me niet Hellegat, noch De Witte.

Nooit begrepen waarom deze zo hard afgekraakt werd (en wellicht nog steeds wordt). Heb het altijd een zeer mooi verhaal gevonden met mooie boodschappen erin, en als je de film voor het eerst ziet toch ook nog een fijne twist. De humor in deze film is wat minder uitbundig en hilarisch dan we misschien gewend zijn van Urbanus, al is deze in Hector toch ook wel anders dan in Koko Flanel. 'k Vind dat het z'n veelzijdigheid als humorist wat extra in de verf zette. Uiteindelijk blijft het in de oerbasis wel wat gelijk, zijnde een antiheld-film, maar hier meer de spotlights delend met Renée Soutendijk en wat serieuzer met wat meer fijnzinnige humor dan de kolderieke bulderlach.

"Thank God for rednecks!"

Deze begint op het niveau van de vorige, maar wordt na 20 minuten wel al wat minder, voornamelijk door een veel te hoog domme blondjes grappen gehalte. Op zich wel een leuke aanvulling, dat Barbie-typetje, maar toch net wat te ver doorgedreven, helaas wat typisch voor Amerikaanse komedies. De wat meer fijnzinnige comedy is niet meteen aan hen besteed. En het Berkeley-typetje met het hele hippie-kamp vond ik bij zo'n apocalyptische setting toch echt niet passen. Ook daar trouwens weer net iets te veel humorgehalte à la Porky's.

Leuk zijn wel de hommages aan Dale Earnhardt sr. alweer. Als NASCAR-fanaat kan ik dat zeer smaken. En het stukje Monster Jam (in dit geval zombiejam) mocht er ook zijn. Maar alles bij mekaar toch een pakje flauwer dan de eerste.

Will you lend me a hand?

A finger will have to do. We vallen binnen halfweg een Alien-achtige film. Hoe kort ook, toch enigszins om duimen en vingers bij af te snijden, euh... likken. Zo'n monster neerhalen? Eitje. En het geplante zaadje naar meer begon ook alvast te kiemen. Een heleboel vingers als een sleutelbos, hoe verzin je het? Indien deze iets meer om het lijf had, zou ik zelfs voor 4* gaan, nu was het net iets te zeer afgekapt. Maar me wel de beste van de SF-horror kortfilms van Oats Studios.

Alien meets The Thing