Opinions

"Don't worry. The worst is behind us."

Een film over aardbevingen openen met een (solo-)spelletje Jenga.
De wetenschapper die meedingt om zijn plaatsje bij Beauty & the Nerd.
Andere grappige noten als:
- "Hoe kan je zo hardvochtig zijn?" "Jarenlange oefening".
- "Afschuwelijk. Voor iedereen in L.A. Behalve voor jou." "Waarom?" "Je kreeg net promotie."
- "Wat was de laatste? Een haaienorkaan?" "U heeft geen idee hoe nabij dit kwam."
- "Welk woord was nu te moeilijk om te begrijpen? Breuk? Bekken? Het?"
- "Het is Long Beach maar. Wie zal dat missen?"
- De scène waarin die 2 aangehouden worden door een agent op de moto.
- "Wees gegroet, Maria, vol van genade." "Sinds wanneer bid jij?" "Net mee begonnen."
- "Hondenkak volgen of jou? Ik zie weinig verschil." "Succes met in leven blijven."
Er zat alleszins best te pruimen humor in.

Verder is het een beetje hetzelfde als in de film Shockwave: tegengas geven door zelf ook wat beving te veroorzaken. De filmwereld heeft alleszins niet op z'n grondvesten gedaverd met deze telg op ons losgelaten. Maar een paar trillingen van het lachen heeft het wel teweeggebracht. Bij momenten zowaar top-comedy! Mis komedie dan ook wel bij de genre-aanduiding.

John Cusack kan een film dragen. 'k Zit voor deze horrorprent wat op de wip tussen 3 en 3,5, maar door enkele wel zeer creepy en andere dan weer vermakelijke scènes laat ik de balans net overslaan naar 3,5. Zeer interessant uitgangspunt ook wel voor een film, al had ik het toch net iets beter uitgewerkt verhoopt. Want uiteindelijk willen we toch 4* of meer kunnen uitreiken. Maar alleszins meer dan naar behoren.

By a whisker.

Rondom sterven miljoenen mensen bij bosjes, maar als kijker dien je mee te leven met de enkelingen die telkens net de dans ontspringen, slalommend tussen diepe kloven, gigantische vuurballen, kolkende golven, splijtende shockwaves, ... Moeilijk om echt te duimen voor die paar happy few tegen een zo verscheurende achtergrond. 2012 wil iets te zeer de ultieme rampenfilm zijn. Prima, maar daar hoeven dan geen mini-verhaaltjes van een gezin inclusief ex en pluspapa bij, en al helemaal niet met romantische insteek. Qua actie uiteraard wel eens fijn om zien. En die clou: Afrika nu on top of the world.

Destijds in de bioscoop gaan kijken en was toen al enigszins een tegenvaller. Ik had toen een vriendin die geloofde in de 2012-apocalyps, het enige wat dat jaar eindigde was onze relatie na 14 jaar. En nu nog een 14 jaar later deze film herbekeken. Dat kan geen toeval zijn. Nu vond ik 'm alleszins nog iets minder dan destijds, The Day After Tomorrow en Deep Impact vind ik beter.

Jet Set, rijkdom, decadentie, voer voor heel wat films. Vegas is eigenlijk een oord van verderf, en toch eentje dat enorm aanspreken kan. Zelf koester ik niet zo de Vegas Dream (bekend NES game overigens), maar mij spreekt eerder het kaartspel an sich aan. Helaas zit er hier het enorm verslavende karakter van gokken achter. En je weet zo dat ook al heeft de hoofdfiguur aanvankelijk nog het idee louter z'n studies te bekostigen via deze weg dat het uit de hand lopen zal. Wat de film wel nog boeiend maakt, is de casinobewaking, en dat levert wel nog een laatste half uur op dat de film een extra laag geeft. Helaas wel een uiterst voorspelbaar einde, want wie deze twist niet zag aankomen... Ik durfde er aardig wat op te vergokken.

Met een 3 ben ik denk ik nog mild. Beetje apart toch hoe hoog deze gemiddeld scoort.

Bijpassende song: Annihilator - 21
Welcome to the hothouse, the game is called 21
I was in debt right up to my neck, I wasn't having any fun
But then the dealer turned around, she looked me right in the eye
I got no time for messing around, but you know I had to give it a try
She got me under the gun - She can't have 21
She asked me why I wasn't taking my time, sweat running down my neck
I had the 6, the lady got 9 from the bottom of the deck
A 4 for me, it was a good thing, but she was sitting on a face
I said hit me with your best shot and she gave me the ace
Deuce's up, dealer has 21

Zit een beetje tussen de 3 en 3,5 in. Na een dik uur heb ik het eerlijk gezegd wel wat gehad met het verhaal. Maar tot dan was het dan wel genieten van de visuele pracht en stijl, wederom na eerder al met Sin City een geslaagde verfilming van een graphic novel van Frank Miller.

Omwille van het stilistische dan toch maar een 3,5. Maar massa-veldslagen en oorlog met al het filmisch stoer heldengeroep erbij, het zal niet snel helelaal m'n ding worden. Wel nog een surplus dat er ook wat fantasy elementen in zitten.

Meer en meer verhaal van oorlog, wraakzucht, machtswellust en groteske scènes, en toch heel wat minder de leuke visuele stijl die de eerste film zo kenmerkte. Maar dus vooral heel veel gepraat.

Heb me ook wel gestoord aan de enorme brutaliteiten. Ook al moge dit dan een waarheidsgetrouwe weergave zijn van hoe mensen en volkeren vroeger omgingen met mekaar, moet het echt zo rauw en het ene na het andere?

Daar waar de eerste film ook nog heel wat interessante tactieken bij veldslagen omvat en een nauwe bergpas als strijdtoneel, gaat het hier meer over de Griekse vloot en een bizarre seksuele aantrekkingskracht met als absolute dieptepunt de uitspraak "je vecht beter dan je neukt". Gelukkig wordt dat kreng dan ook aan zijn niet te slappe degen geregen. Voor mij is deze sequel hiermee dan ook wel wat te diep gezonken.

Ik weet dat deze gebaseerd is op ware feiten en het dus effectief om een diep religieus iemand ging, maar het was me toch te zeer aanwezig doorheen de film. Los daarvan waren de gesprekken tussen ontvoerder en ontvoerde wel boeiend, maar het verhaal zoals in de film gebracht leent zich toch meer tot een documentaire vanwege toch wat te weinig om het lijf.

Nu, wat de ware feiten betreft... maak het maar mee. Dreigen de dochter wat aan te doen opdat de moeder zou zwichten zich te laten aanranden, vanuit een verstoord idee rond liefde. En dat 53 dagen lang. Uiteindelijk vind ik die documentaire wel een iets completer beeld geven dan wat je meekrijgt van de film, ook al zit deze dan vol domme beelden en ingesproken door een AI stem.

Zeker de aftermath van hoe de rechtszaak verliep had wel nog een meerwaarde. En zo leent dit meer complete verhaal zich in feite wél tot een heel wat beklijvendere film. Maar met alle elementen er meer in verwerkt, zowel voorbereiding, daden zelf als de nasleep. Conclusie: een enorm onbenut potentieel.