Opinions

"REMEMBER. Turn your computer off before midnight on 12/31/99."

Paar leuke kills en voor tieners (die oud genoeg zijn) misschien nog net een voldoende, maar wat staan zingen bij alle horror? En vrienden die bij bosjes afgemaakt werden, maar zo lang ze maar kunnen blowen. Dude, WTF!? Al was de echte horror wel het script en wandelende computers. Nee, hier had toch echt wel meer in gezeten.

Bijpassende song: Prince - 1999
Al geef mij maar: Skylark - Summer of 2001

At least I survived Y2K. Again.

Na Thunderball's Te Land, Ter Zee en In De Lucht verhaal opent You Only Live Twice naar een scenario van Roald Dahl (die als vriend van Ian Fleming heel wat toevoegde en veranderde aan het oorspronkelijke verhaal) in de ruimte, volop in de tijd van de Koude Oorlog & Space Race. Verder is de setting vooral in Japan en dus woohoo, sumo-worstelen. Na talloze jaren deze sport van nabij te hebben gevolgd wel boeiend om zien. En lang voor COVID ook al een kennismaking met mondmaskers. De oosterse sfeer en cultuur was vermakelijk maar tegelijk wel iets te zeer aanwezig in de film. Het voelde daardoor wel wat te veel als een promo-filmpje voor Japan.

Jammer wel van de geprojecteerde achtergrond bij de wagenscènes. Dan was de helikopter-dogfight leuker om zien. Wel grappig daarbij: 4 snufjes in het zelffabricagetoestel, en dus krijgt hij 4 tegenstanders achter zich aan, zodat we ze één voor één te zien krijgen. En het bolwerk in de vulkaan blijft toch iconisch. Het zorgde ook voor een zeer explosief slotakkoord, weliswaar iets te lang naar m'n zin. En je zal maar jarenlange toegewijde ninjatraining doorlopen hebben om door kraterafweergeschut als bepaald percentage kanonnenvoer het loodje te leggen. Alles bij mekaar bracht You Only Live Twice wel behoorlijk wat entertainment.

'k Heb ze hiermee dan momenteel in deze persoonlijke volgorde staan:
1. 4,0 - (1964) Goldfinger
2. 3,5 - (1967) You Only Live Twice
3. 2,5 - (1965) Thunderball
4. 2,5 - (1962) Dr. No
5. 2,0 - (1963) From Russia With Love

Had deze al eens eerder gezien. Is op zich een ludieke feelgood-film, maar ben nu vooral benieuwd naar het origineel uit 1968. In deze remake ben ik nog het meest gevallen voor dat huis met die vuurtoren en de prachtige locatie.

De insteek van het wild chaotische vs het militair gedisciplineerde, daar had misschien nog net iets meer uit kunnen worden gehaald. Anderzijds kan je je ook de vraag stellen hoe de beide ouders voor mekaar zijn kunnen vallen gezien deze tegenpolen. Al trekken die wel vaker mekaar aan. Dat beide hier overigens al 50-ers zijn, wow.