Opinions

Net als Nolan's nieuwste, faalt ook Baby Driver. Ook hier weinig echte karakterontwikkeling. Eerder de gewoonlijke typetjes. Wat mij betreft dus een overgewaardeerde heist film. De muziek is niet meer dan matig te noemen, het verhaaltje weinig interessant. Het lijkt allemaal op een dertien in een dozijn actiefilm want ook de humor is grotendeels afwezig. Ik heb volgens mij geen enkele keer moeten lachen, nu heb ik wel wat hoofdpijn maar dan nog. Het is te zwak voor een Edgar Wright film.

De acteur die Baby speelt heeft ook net niet genoeg "cool" om dit te doen zonder arrogant over te komen, hoewel hij diep vanbinnen goedhartig is en iedereen hem uiteindelijk ook zit te verdedigen.. De romance is iets dat al duizend keer eerder is gedaan. Qua achtergrond ook heel standaard: gewoon een jonge kerel die op het verkeerde pad is geraakt doordat zijn ouders zichzelf hebben doodgereden. Niks nieuws onder de horizon dus, buiten een extra touch dat hij belachelijk slecht muziek mixt met gesprekken die hij opneemt en dat hij constant met oortjes in loopt om de pieptoon in zijn oren weg te filteren.

Wel een redelijke film en ondanks dat de film mij in feite werd afgeraden door mijn broer, toch gekeken omdat ik wel iets comfortabeler ben met dit soort films. Damien Chazelle was veelbelovend begonnen met Whiplash maar valt me sindsdien eigenlijk eerder tegen. Zeker La La Land was voor mij geen doorkomen aan. First Man was matig en deze film, goh is beetje op dat zelfde elan verder. Interessant om op deze manier ondergedompeld te worden in de overgang van stille cinema naar cinema met geluid. Dat is toch quasi 100 jaar geleden en ik heb volgens mij nog nooit een écht stille film gezien. Ooit misschien, maar het zal er waarschijnlijk niet snel van komen. De film was wel behoorlijk lang maar zeker onderhoudend genoeg om het af te zien. Ok voor 1 keer.

Het zou me niet erg verbazen moest hier nog een vervolg op gemaakt worden. Op zich is het best vermakelijk maar de eerste kill komt echt volledig uit het niets. Geregeld heb je wel een moment van 'wat is dit nu?', maar in deze film is dit met hoofdletters. Samara Weaving had ik nog niet eerder zien spelen, maar ze deed dat wel leuk. Zeker in het eerste deel. De klik met de jongen is er en vanaf het horrordeel gaat het bergaf. Vooral omdat het meer een parodie lijkt. Zeker Robbie Amell zijn rol is ontzettend over-the-top. Wel lachen en dat was het waarschijnlijk ook wel voor de acteurs. Tenslotte iets waar het bij film nog steeds vooral om gaat. Plezier hebben en maken met andere. Niet direct een hoogvlieger maar een fijn filmpje voor tussendoor.

Ik heb even gewacht om de beide films te bekijken voor ik ze met elkaar zou gaan vergelijken. Ik heb net deel twee gezien en ik moet zeggen dat het allebei matige films zijn, maar dat mijn voorkeur dan toch naar deel 1 uitgaat. Deel 1 is qua actie minder bombastisch en minder kwaliteitsvol als Bad Boys II, maar qua interactie tussen Smith en Lawrence wel leuker. In deel twee worden ze geregeld wel heel bitchy tegen elkaar dat het soms zelfs irritant begon te worden.

Ook het verhaal vond ik minder "groots" dan deel 2 en zoals gewoonlijk geldt ook hier "less is more". Het verhaal is boeiender en Leoni is een prima sidechick. Will Smith kan ik best goed behappen (toch wel 1 van de acteurs waar ik mee opgegroeid ben) maar Lawrence gaat regelmatig zwaar overacteren. Wat deel 2 voor mij ook minder maakt is de speelduur van de film. Die is gewoon te lang waardoor ik me begon te vervelen. Herkenbaar is het nummer van Bad Boys waarvan niemand de echte tekst kent. Na afloop van deel 2 ben ik niet bepaald benieuwd naar het derde deel maar ik zal hem vast eens zien, ook om te zien hoe Adil en Bilal het er dit keer vanaf hebben gebracht.

Ik heb even gewacht om de beide films te bekijken voor ik ze met elkaar zou gaan vergelijken. Ik heb net deel twee gezien en ik moet zeggen dat het allebei matige films zijn, maar dat mijn voorkeur dan toch naar deel 1 uitgaat. Deel 1 is qua actie minder bombastisch en minder kwaliteitsvol als Bad Boys II, maar qua interactie tussen Smith en Lawrence wel leuker. In deel twee worden ze geregeld wel heel bitchy tegen elkaar dat het soms zelfs irritant begon te worden.

Ook het verhaal vond ik minder "groots" dan deel 2 en zoals gewoonlijk geldt ook hier "less is more". Het verhaal is boeiender en Leoni is een prima sidechick. Will Smith kan ik best goed behappen (toch wel 1 van de acteurs waar ik mee opgegroeid ben) maar Lawrence gaat regelmatig zwaar overacteren. Wat deel 2 voor mij ook minder maakt is de speelduur van de film. Die is gewoon te lang waardoor ik me begon te vervelen. Herkenbaar is het nummer van Bad Boys waarvan niemand de echte tekst kent. Na afloop van deel 2 ben ik niet bepaald benieuwd naar het derde deel maar ik zal hem vast eens zien, ook om te zien hoe Adil en Bilal het er dit keer vanaf hebben gebracht.

Ondanks de korte speelduur nog veel te lang. Na de scène met de meiden, wat eigenlijk het hoogtepunt van de film was en zeker voor Keitel, kakt de film grandioos in. Het deed me helemaal niks, verhaal is erg fragmentarisch en boeit voor geen meter. Het ging vooral over de aftakeling van Keitel. De meeste films waar het over drugs, verslavingen of paranoia gaat zijn gewoonlijk saai in mijn opinie. Ik wou deze zien omdat ik de film met Cage eens wou proberen maar nu heb ik er al wat minder zin in gekregen.

Drew Goddard... Dat zei me eerlijk gezegd niets toen ik las wie de regisseur was van deze film. Toen ik zag dat hij The Cabin in the Woods geregisseerd had, was ik meteen overtuigd. Echt een geweldig horrorfilmpje dat gore niet schuwt. Met Bad Times at the El Royale lijkt hij Tarantino te willen "coveren". Het is een beetje een mix tussen Reservoir Dogs en The Hateful Eight. Die heerlijke muziek bij deze film is ontzettend genieten geblazen. Helaas weet de film niet genoeg sfeer te creëren doordat een aantal scènes dodelijk lang duren.

Bridges is zijn grumpy, mompelende zelf zoals we dat ondertussen van hem kennen. Hij kan zeker doorgaan voor een heilige priester haha. Hemsworth lijkt hier een parodie van zichzelf en doet nogal verwijft in het nummer Hush dat je hier kan herbekijken: Chris Hemsworth noodle dance - YouTube. Dakota Johnson ken ik niet zo goed omdat ik onder meer 50 Shades nog niet gezien heb. De rest van de cast kende ik al helemaal niet, maar elk personage had wel zijn eigenheid. Moeilijk te zeggen of dit echt een must-see is door de lengte.

Een 3.5* vooral door de muziek.

Redelijk goed debuut van Malick waar ik vooral het begin erg kon smaken. Eenmaal op de vlucht neigt de film hier en daar te slepen. Het wordt vanaf dan een echte roadmovie met zoals we dat van Malick kennen veel oog voor de natuur. Ook de muziek erbij laat je meeslepen met de voorbijrazende landschappen.

Er worden een aantal intrigerende vragen gesteld in de film. Het kwam er daarin op neer hoe iemands leven eruit zou zien als hij of zij andere keuzes had gemaakt. Het doet je wel nadenken maar je kan je eigen keuzes niet ongedaan maken. Op zich heeft het dus weinig zin om daar over na te denken.

Opvallend is ook hoe doelloos hun bestaan wordt eenmaal ze op de vlucht slaan. Al was het misschien wel spannender dan elke dag een job tegen je zin te moeten doen. Tussen de hoofdpersonages is er te weinig chemie maar het personage van Spacek (Holly) is te naïef om tegen Sheen (Kit) in te gaan. Waarom hij mensen vermoord is nogal wazig. Hij ambieert de titel van crimineel, waarin hij uiteindelijk uitblinkt.

Baahubali is een duidelijk overhypte film in India, laat dat duidelijk zijn. Het eerste halfuur is echter visueel een echte pracht, daarna wordt de film voor een uur bijna een halve musical. Het tussenstuk vond ik niet erg interessant. Ik kreeg ook nooit een band met hem. Het is allemaal te oppervlakkig.

Het eindgevecht is nog wel de moeite. De filmmaker heeft hiervoor duidelijk inspiratie gehaald uit LOTR (natuurlijk niet te overtreffen, maar toch een degelijke poging), er zijn er aantal scènes die ik best wel geslaagd vond. Ik heb zeker een aantal dingen gezien die ik nog niet eerder heb gezien, wat zeker een pluspunt is. Ik denk bijvoorbeeld aan de enorme rode 'tapijten' die in brand werden geschoten, de enorme pijllanceerplatformen (geen idee hoe zo'n ding noemt). Ook een man die langs de rotsen een waterval beklimt is ook niet erg alledaags te noemen. Wat ik wel een minpunt vond is dat de zwaarden soms leken alsof ze van plastiek waren, ook die gigantische goedendag en vooral die scimitar om zogezegd die os mee te offeren zagen er vrij fake uit.

De kwaliteit van de CGI varieerde van heel slecht naar best oke. Ik vond de kleurschakeringen soms ook echt lelijk, de mensen waren bijna rood op een bepaald moment en niet van het bloed. De muziek vond ik bij deze Indische film vaak vrij storend maar ik ben niet iemand die doorspoeld uit vrees om iets te missen. De achtergrondmuziek bij de gevechten waren dan wel weer gepast of toch meestal.
Ook het acteerwerk zat wel goed.

Ik vind het vrij moeilijk om hier een score op te plakken. 1 helft van de film was eigenlijk zeer goed, de andere naar mijn mening ondermaats. Zal het dus quoteren op 3*.

Zeer onevenwichtige film doordat The Ballad of Buster Scruggs wordt opgedeeld in zes korte verhalen. Het eerste kortverhaal is mijn inziens meteen het beste. Ook het tweede is wel een leuke. De derde zorgt ervoor dat je gemakkelijk iets anders kunt doen. De goudzoeker is redelijk en ook het vijfde kortverhaal is redelijk. De afsluiter was niet om aan te zien.

Gezien het zwakke en lange derde kortverhaal ben ik geneigd om hiervoor 2* uit te delen. De eerste twee verdienen zeker meer met 4* en 3.5*. Kortverhaal 3 en 6 zijn niet om aan te zien dus 1*. De rest 2.5*.

Het is wat mij betreft geen film die je gezien moet hebben.

Goede film wel. Een film over vriendschap en dat het duidelijk van twee kanten moet komen. Soms zelfs grappig, maar verder een heel kleine aangename film op een prachtlocatie. Het saaie leven op het eiland staat in schril contrast met de burgeroorlog die zich aan de overkant op het vasteland weerklinkt in de verte. Colin Farrell en Brendan Gleeson doen het wederom geweldig. Het verhaal is simpel en kleinschalig maar toch verveelde het nergens. Ik moet echt Seven Psychopaths eens zien.

Nogal vaag wat nu de aanleiding is van heel dit gebeuren. Dat is hier wel een minpunt. Ik vind niet dat alles moet voorgekauwd worden maar in dit geval is het eerder lazy writing.

Het schiet bovendien tekort op het vlak van zowel komedie als thriller. Gelukkig kunnen we soms wel eens lachen met de geschifte zwerver die heel verrassend erg gespierd is. In groot contrast ermee staat de charmante Bianca Suarez, die ik eerder zag spelen in Las Chicas del Cable.

Meer een film uit het segment absurd. Matig vermaak maar wel uitkijkbaar.

Baraka. Een documentaire zonder voice-over. Nog niet direct eerder zoiets gezien, maar ik vond het nogal veel plaatjes kijken om plaatjes te kijken. Het voelt na een tijd ook erg fragmentarisch aan. De vergelijking met 2001: ASO snap ik dan ook wel. Maar ik vond 2001 ook een verschrikkelijk saaie ervaring.

De relatie tussen mens en natuur wordt op allerlei manieren in beeld gebracht. De vraag is wat ben ik daar nu wijzer uit geworden. Niets eigenlijk. Iedereen die niet onder een steen leeft, weet dat het Amazonewoud ontbost wordt. Iedereen weet dat er een gigantische steen in Australië ligt namelijk Ayers Rock. Iedereen weet dat er veel dierenleed ontstaat om te voorzien in onze menselijke behoeften. Iedereen weet dat sweatshops verschrikkelijk zijn om te werken. Het is een collectie beelden die ons tonen wat eigenlijk ieder van ons al zou moeten weten.

Ik vond de muziek ook niet hypnotiserend genoeg, soms zelfs beduidend slecht gekozen. Als je hier niet door de film wordt meegenomen wordt het al snel een heel saaie zit en dat is het dan ook geworden.
En dan mogen beelden nog meer zeggen dan woorden. Hier zegt het veel te weinig omdat het niets nieuws brengt onder de zon.

Straffe muziek in deze Barry Lyndon. Ook de kostuums zien er wervelend mooi uit. Dat zijn zowat de twee grootste pluspunten aan de film want het grootste minpunt is toch wel dat het wat te lang doordraaft. De dialogen zijn soms erg onnatuurlijk, al kan dat misschien ook aan de etiquette zelf liggen (daar heb ik geen idee van). Ik vond ook dat de uitwerking soms wat te wensen over liet (ivm de schulden die hij opbouwt, dat is allemaal nogal vaag. Zo is vaak het waarom achter de beweegredenen van de personages maar half uitgewerkt vond ik. Zoals Lord Bullingdon die Barry meteen haat wanneer hij met Lady Lindon trouwt. Ok, hij neemt de plaats in van zijn vader en er zit een jaar tussen (wat blijkbaar snel is?), maar is dat een reden om hem te haten? De liefde tussen Barry en Lady Lindon omvat ook niet veel, ze wordt amper bezegeld buiten dat ze een kind krijgen, nl. Bryan.

Het eerste deel vond ik het interessantste met Barry die verliefd is op zijn nicht en dus niet zal toestaan dat iemand anders met haar trouwt. Ook de tijd die Barry in het leger spendeert, behoort tot het leukste stuk van de film. In het tweede deel krijgen we een saai kostuumdrama waarin heel weinig lijkt te gebeuren. Het geluk dat Barry had in de eerste helft van de film komt hem uiteindelijk duur te staan. Hij verliest zowat alles.

Niet zo'n entertainende film al ben ik kostuumdrama's eigenlijk niet zo gewoon. Ik kijk wel Outlander maar dat is toch wat minder stijf als dit. Om dit tot een echt goede film te maken missen er voor mij memorabele scènes en gevoel. 2.5*

Ik vond deze film best wel boeiend, jammer dat ik pas op het einde doorkreeg dat er heel wat meer achter de film zat. Er wordt goed in geacteerd, zeer goed zelfs. Het is ook niet echt de humor dat ik gewoon ben, maar dat wil daarom nog niet zeggen dat het slecht is. Het is eerder... subtiel.

Het zou wel eens kunnen dat ik deze film ooit nog is kijk.

Erg lang geleden deze Basic Instinct. Een film uit 1992 zoals ze ze tegenwoordig nog maar zelden maken of zeg maar gewoon niet meer. Ik denk dat Douglas tijdens het maken van deze film bij elke seksscène zo bronstig werd als een stier. Sharon Stone is zonder twijfel één van de beste femme fatales in de filmgeschiedenis. De sfeer zit ook zo goed dat deze film gewoon heel vlot wegkijkt. Het verhaal is zeker interessant, het einde speelt geweldig met de twists en valse beschuldigingen. Een film die met recht en rede een klassieker is geworden en één van de beste neo-noir films die ik heb gezien. Dan rest mij enkel nog een 4.5* uit te delen want meer woorden zijn overbodig.

Best een goede film die me deed denken aan het recente Queen of Hearts. Hoewel de film toch wat andere richtingen inslaat, deed het me daar erg aan denken. Het is geen al te snelle film maar de spanning zit er zeker in. De twee hoofdrolspelers zijn me in feite niet bekend. Zowel Spencer Bogaert als Bjarne Devolder heb ik niet eerder zien spelen. In feite doen zij het uitstekend tegen de gevestigde namen met vooral Koen De Bouw dan. Tine Reymer is in geen geval Tryne Dyrholm uit Queen of Hearts en dat hoeft ook niet natuurlijk, maar hierdoor verliest de film wat van zijn geloofwaardigheid. Het blijft allemaal wat braafjes, wat begrijpelijk is gezien dit een debuutfilm betreft. Maar als je Bjarne in zijn blootje zet als "debutant" dan zou je iets gedurfder verwachten van Tine Reymer. De noemenswaardige scènes zitten hoe dan ook in feite al in de trailer, wat mij ergens jammer lijkt. Hier had meer in gezeten, maar het is zeker een degelijke film. Zeer benieuwd naar wat Mathieu Mortelmans nog meer in petto heeft.

Eindelijk weer eens een leuke actiefilm met een deftig verhaal. Idris Elba doet het heel goed en Richard Madden is een beetje een twijfelgeval. Ik heb me geen moment verveeld en dat is ook gewoon het doel van een actiefilm. Zeker bovengemiddeld goed voor dit genre. Ook de muziek bij de credits is best vet vond ik.

Ik vond het vrij matig. Batman lijkt hier behoorlijk richting een emo-Batman te gaan maar toch voelt het erg afstandelijk. Pattinson is geen match voor Christian Bale en ook Serkis kan niet echt bekoren tegenover Michael Caine.De villain is een maf figuur die denkt Jigsaw te zijn. Ook daar faalt de film. Raadsels zijn op zich wel tof maar keer op keer weet Bruce het direct. Dat vond ik echt belachelijk. Je hebt een alleswetende Batman om het verhaal te leiden. Dit vond ik behoorlijk storend. Mooie cinematografie voor de rest maar qua verhaal ook niet zo fantastisch. Geef mij maar Batman Begins.

Omdat het Tarantino zijn favoriete film is, besloot ik om hem eens te bekijken. Ik vond het best wel voorspelbaar allemaal, je wist al meteen wie ging overleven.. Het viel toch vrij hard tegen eigenlijk. De actie is degelijk, maar de acting is soms echt te theatraal: Het toppunt is toch wel de dood van de leraar op het einde, wordt neergeschoten door ontelbaar veel kogels maar o nee dan gaat zijn telefoon en komt hij terug tot leven om op te nemen. WTF! Om vervolgens het laatste koekje op te eten en super belachelijk te sterven..


Ik snap ook niet dat er mensen zijn die Kiriyama het coolste personage van de film vonden. Die heeft van heel de film volgens mij niks gezegd en zit iedereen koelbloedig af te maken met zijn uzi, waarin volgens mij enkel losse flodders zaten. In het eerste uur was de film goed maar daarna wordt het toch wel minder. Ook die zogenaamde Danger Zones, leuk concept maar uiteindelijk is hier volgens mij niemand door doodgegaan. Plaats dan mijnen random in het veld, dan heb je ook Danger Zones... Ook de dood van Kawada zolang na het gevecht met Kiriyama had voor mij niet gehoeven. Ik bedoel zelfs al kreeg je met die uzi 5 kogels in je lijf geramd, niks aan de hand lijkt me? 30 voltreffers waren toch minimaal voor dood te gaan?


The Condemned is toch een stuk vermakelijker vond ik, daar vond ik het verhaal erachter ook veel sterker. Ik bedoel maar dat er veel mensen zeker zouden betalen om criminelen elkaar te zien afmaken. De backstory hier was redelijk belachelijk.

Ik vond Battleship een vrij matig eerste uur hebben op enkele momenten na. De chicken burrito scène is op zich wel memorabel. Wanneer de strijd eenmaal echt losbarst is het wel behoorlijk Hollywoodiaans maar anderzijds ook gewoon vet. Op zich is het een voorspelbare film met ja de gewoonlijk typetjes die aan het roer staan. Liam Neeson heeft een zeer kleine rol en ook Alexander Skarsgaard heeft weinig screentime, maar zij lokken ongetwijfeld kijkers naar deze film. Dat is dan best teleurstellend. Taylor Kitsch ken ik niet zo goed, maar ergens doet hij zijn achternaam wel eer aan. Een geweldige acteur is hij niet maar toch kan je hem als personage wel waarderen. Een soort bad boy die de held uithangt te pas en te onpas. Het drama op het einde kwam nog wel binnen. Al bij al is het script dik in orde maar het was niet overal even entertainend. Toch een ondergewaardeerde film naar mijn gevoel.

Zeker een leuke film. De tijd vliegt iig tijdens het kijken en dan weet je dat je je vermaakt. Ik heb nu wel nooit de serie echt gezien (beetje voor mijn tijd), maar het is sowieso leuk om Hasselhof en Pamela Anderson hier in een cameo even te zien. Ook als komedie zat het wel vrij goed. Heb toch een aantal keren moeten lachen en ben allesbehalve een zuurpruim maar het niveau van Hollywood is soms echt belabberd qua humor. Deze humor past ook wel vrij goed in mijn straatje, zo tegen het vulgaire af soms heerlijk. Het verhaal is een beetje doorsnee maar in een komediefilm is dat net iets minder belangrijk. De special effects met dat vuur op de zee waren echt heel belabberd, dat is echt niveau Thuis (soap in België) van 5 jaar geleden. Dit kan echt niet meer voor zo'n film!

Zac Efron heeft duidelijk als een zot getraind, wat een abs zeg. Laat ik maar snel wat gaan planken Blijkbaar vinden velen die blonde het knapste, nou geef mij maar Daddario. Wat een ogen toch! Buitenaards! Van de rest van haar lichaam nog gezwegen haha. Miauwkes lol.

Beast is een soort van survivalfilm dat bol staat van de ongeloofwaardigheden. Vooral dat de leeuw die ontploffing van de auto overleeft is wel heel straf.
Elba is ok maar je ziet wel dat het fake is. Niet dat het slecht gedaan is. De leeuw is goed vormgegeven. Spanning is er soms zeker maar het verhaal wordt hier en daar toch ferm onderuit gehaald door de ongeloofwaardigheid.

Ari Aster lijkt wel de man tegenwoordig binnen de horror. Ik vind dat persoonlijk niet. Na Hereditary dat ik wel goed vond wordt het steeds weirder. Midsommar had al van die supervreemde scènes en is misschien wel de meest belichte (letterlijk veel licht) horrorfilm dat ik ken. Nu Beau is Afraid is ook al zoiets speciaal. Tijdens de film merk je weinig dat het misschien soms grappig kan opgevat worden. Want achteraf denk je van hoe kom je er zelfs op. Eigenlijk zijn er een drietal delen in deze film die elk zowat een uur in beslag nemen. Misschien zelfs eerder 4 vermits het bos ook nog als deel gezien kan worden. De sfeer en insteek van de film veranderen dus bijna constant en hierdoor kakt de film op bepaalde momenten zeker in. Na de film had ik zoiets van wat stelde dit voor? 3u gekeken en op zich een speciale zit, maar vond ik dit goed. Niet bepaald. Joaquin Phoenix doet ook meestal wel vreemdere films. Ik ben wel benieuwd naar Napoleon maar vermits hij de hoofdrol speelt zal ik er juist minder van verwachten.

Heel sterke film over drugs die me veel beter beviel dan talloze andere films over dit thema. In Beautiful Boy zien we niet echt de cliché trip voorbij komen of hoe je van drugs aftakelt. Dit zijn eerder bijkomstigheden. Het gaat meer over de relatie tussen de gezinsleden. Welk leed het mee brengt en hoe machteloos je kan zijn als ouder. Dat wil dan ook zeggen dat veel afhangt van de chemie tussen de acteurs. En er wordt heel goed gespeeld door de ganse cast, zelfs door de kleinsten. Maura Tierney kende ik niet, want ik dacht dat zij Rhona Mitra was die wat oud was geworden. Ze heeft een duidelijke bijrol maar toch doet ze absoluut niet onder voor Carrell.

Ik ken Carrell niet voldoende van zijn komische rollen en misschien is dat een groot voordeel wat betreft de geloofwaardigheid van zijn rol. Ook Thimothée Chalamet speelt ietwat uniek maar heeft wel iets rond zich waardoor hij het nog ver kan schoppen. Ook de soundtrack is heel mooi. Blij deze gezien te hebben. Ik had enkel nog maar De Helaasheid der Dingen gezien maar deze is een heel stuk beter, ook al ligt het thema me meestal niet. Dat op zich maakt het al straf dat ik 4.5* ga geven.

Belle & het Beest. Een animatiefilm die ik denk ik nooit gezien heb tijdens mijn jeugd. Ik was meer fan van een Tarzan of een Winnie The Pooh, Aladdin of The Jungle Book. Ik was dus helemaal niet bekend met het verhaal dat er eigenlijk wel mocht zijn. Het einde is helaas weer erg Disney en dus zoooo voorspelbaar. In het begin moest ik er even inkomen, net als de acteurs die duidelijk nog wat last hadden om de juiste tonen te vinden. De eerste 5 minuten dacht ik echt van oh god, dit wordt niks, maar gelukkig kwam er snel verandering in en werd er niet alleen maar gezongen. Bij de aftiteling zag ik dan ook nog eens de toch wel heel bekende cast. McGregor had ik niet eens herkend

Disney heeft dus m.a.w. een puik werk afgeleverd met deze film. 4*

Ik heb amper moeten lachen en je ziet echt wel dat het budget niet hoog was want de decors buiten het huis zijn een beetje lachwekkend als je dat vergelijkt met de effecten die nu mogelijk zijn. Het eerste halfuur vond ik best aangenaam maar dan wordt het best een vreemde film dat ik weer begon te denken waar ik naar aan het kijken was. Beetlejuice dus. Ook zo'n titel die pas aan het einde verklaard wordt. Keaton speelt nog wel best leuk, al wordt het na een tijdje irritant dat ik me echt moest forceren om het einde te halen.

Ik ben aardig verrast door Before I Fall. Deze film is zeker ook voor mannen hoor. Het is niet omdat vrouwen de hoofdrollen spelen dat dit niets voor mannen zou zijn. Young adult vast wel dus val ik perfect in de doelgroep. Het concept heb ik ook al vele malen eerder gezien en dat vond ik dan eigenlijk nog het 'minste' van de film. Verder vond ik de dialogen sterk en was het tempo ideaal. De soundtrack is ook meer dan prima, paste helemaal bij de film. Aanlokkelijk sfeertje zeker en vast. Leuke film met een aantal goede twists en een sterk einde.

Wederom een goede film van Flanagan. De jump scares werkten bij mij toch wel goed, meestal zie je ze van mijlenver aankomen maar hier ben ik toch 1 keer enorm verschoten en een paar keer wat minder. Er zit hier zeker wel horror in, deze keer is geen creepy huis om mee te beginnen maar een gezellige woonst. Deze film bevat ook een deel drama, jammer genoeg vond ik de acteerprestaties van Thomas Jane en Kate Bosworth op sommige momenten toch vrij zwak. Ze leken vrij gevoelloos, als je een kind verliest en je bekijkt videos met herinneringen of je ziet hem levensecht voor je, ga je toch wel wenen denk ik en meer dan 1 traan. Voor de rest vond ik deze film vrij origineel uit de hoek komen en zeker beter dan verwacht. Geef ik met veel plezier 4* aan want deze film moet je zien en verdiend meer.

Niet zo echt mijn muziek moet ik na de film bekennen. Nu slecht vind ik het ook niet maar het straalde allemaal wat minder oprechtheid en authenticiteit uit dan Sing Street. Vroeger kon ik beter overweg met de muziek van Maroon 5. Tegenwoordig vind ik hun muziek niet meer zo fijn, eigenlijk is het vooral de stem van Levine die mij niet meer zo aanspreekt.

Er zit ook niet direct een echt goede acteur in Begin Again, maar ik had ooit eens op de radio gehoord dat dit een leuke film was en dat was ook rond de kerstperiode. Met Sing Street in het achterhoofd had ik misschien wat te hoge verwachtingen. Vond het een wat abrupt einde ook. Liet mij alleszinds wat verbaast achter.