Opinions

The Beguiled is een film met een bekende cast. Nicole Kidman en Collin Farrell zijn al lang gevestigde namen. Kristen Dunst is ook geen onbekende en Elle Fanning haar grootste fan ben ik niet maar ik dacht misschien kan dat na deze film veranderen. Ook hier speelt ze weer een beetje een hatelijk rolletje.

Het origineel heb ik nog niet gezien maar ik kan me voorstellen dat de sfeer daar wel wat anders zal zijn. Coppolla weet in deze film toch een vrij unieke sfeer op te wekken. Je snapt na een tijd dat dit op een bepaalde manier uit de hand gaat lopen. Er is steeds dreiging van buitenaf door de oorlog, maar de spanningen binnenshuis zijn er eveneens. Verder voelt het inderdaad wat aan als theater doordat het een kostuumdrama is dat zich grotendeels afspeelt in één huis.

De film begon best aardig maar in het midden zwakt het wel een beetje af. Naar het einde toe wordt het dan weer wat interessanter vermits er na veel opbouw vanalles begint te gebeuren. Geen slechte film dus van Coppolla al zou ik niet kunnen zeggen of het origineel beter is.

Ik las hier al de vergelijking met Battle Royale en Saw. Het is inderdaad een film à la Battle Royale of The Condemned. De vergelijking met Saw houdt echter al snel op buiten dat het een spel is en misschien dat ze in een bepaalde tijd een X aantal mensen moeten doden. . Het is misschien niet direct een spoiler, maar ik zet het toch maar tussen tags want uiteindelijk is dit verhaaltechnisch natuurlijk grandioos simpel. Een typische no brainer in het thrillergenre met een hoopje gore.

Vond een aantal dingen wel jammer. Dat ze geen camera's mochten kapotmaken is een klein minpunt. Dat ze geen spandoeken mochten ophangen ook. Dat ze hun tag niet mochten verwijderen ook. Ze hadden dit beter gedaan à la The Condemned met een explosief aan hun enkel die hun vijand kon triggeren door er zo een kaartje uit te trekken. Vond het echt spijtig dat de makers van dit experiment voor God aan het spelen waren. De dood van Terry bijvoorbeeld vond ik enorm zonde. Ze hadden beter direct gezegd degene met de meeste kills overleeft het. Het einde is inderdaad teleurstellend. Ik had op het einde nog even verwacht dat het koppeltje zou overblijven maar toch niet.

Nja, gewoon een vlotte wegkijker. Maar echt bijzonder wordt het nergens. Soundtrack is helaas ook wat zwakjes.

Dit was letterlijk 2u entertainment. Ik heb best wel genoten van deze remake. De film wordt naar mijn mening ten onrechte afgekraakt, volgens mij vooral omdat het een remake is van een film dat eigenlijk ook een remake is... En dat is spijtig, want dit is werkelijk wel de moeite waard. De karakterontwikkeling en de relaties tussen de personages vond ik goed uitgewerkt. Geen ellenlang gezever, dat is het sterke punt doorheen deze film. Ben Hur 2016 is to the point en gaat in vliegende vaart verder.

De bromance is real door een sterke beginscène. De pace van de film is uitstekend, momenten van rust en drama worden afgewisseld met actie begeleid door beestige muziek. Ik werd op momenten in de film gezogen, wat niet al te dikwijls gebeurd. De spanning was voelbaar toen ze op het punt stonden om de race te beginnen. En hoewel je weet hoe het gaat eindigen, blijf je toch in spanning kijken.

Ik vind het vrij raar dat sommigen hier beweren dat de film van de hak op de tak springt. Hoeveel duidelijker wil je het hebben? De rol van Judah Ben-Hur wordt weergaloos vertolkt door Jack Huston. Messala vond ik het iets minder goed doen maar nu ook niet walgelijk slecht. Het einde is misschien wel een beetje afgeraffeld. Ook Jezus speelde, hoewel een bijrol, erg sterk. Het is natuurlijk lang geleden dat ik Ben Hur uit 1959 heb gezien, maar deze adaptatie verdiend meer dan wat hij hier krijgt.

De film doet dus waarvoor hij gemaakt is, nl. vermaken, ook al brengt deze minder geld op dan gehoopt. Meer als dit heb ik niet nodig op een doordeweekse avond.

Prima film weer van Paul Verhoeven. Zo van die films over het geloof kunnen meevallen maar ze kunnen zeker ook tegenvallen. Deze valt erg mee. Ik snap op zich wel dat er kritiek op geuit wordt vanuit de christelijke hoek. Hier en daar wordt het bijna een parodie. Toch vind ik het een knap verhaal en was ik eigenlijk de ganse film geboeid. Virginie Efira en Daphne Patakia hebben een goede chemie in hun ietwat vreemde lesbische relatie. Ik moest soms zelfs lachen. De gebeurtenissen op zich brengen mysterie in de film en dat maakt het helemaal af. Boeiende film die een keer wat anders brengt dan 10x hetzelfde van Marvel tegenwoordig.

Een degelijke film maar voor mij ook niet meer als dat. De cinematografie is erg mooi en de beelden zijn vaak het mooiste aan de film. Zeker de scène waarin Haemi halfnaakt begint te dansen. Eigenlijk is het jammer dat ze verdwijnt in het laatste uur, want ze was voor mij de bloem die de film kleurde.

Ik heb me anderzijds zeker niet verveeld maar het mysterieuze was me net iets te vaag op het einde. Wie zegt dat Ben iets met Haemi haar verdwijning te maken had? Puur intuïtie van Jongso en om daarom Ben te liquideren.

Ik vond het een beetje te makkelijk om het zo op te lossen maar natuurlijk zet de film je op deze manier aan het nadenken, wat ik dan wel weer kan appreciëren.

Ondanks hun verschillen zijn ze qua karakter inderdaad heel wat overeenkomsten maar kijken ze met een andere blik naar de wereld.

Ik vond The Berlin Syndrome vooral goed geacteerd en realistisch gebracht. Er gebeurt misschien niet zoveel maar ik heb me allesinds nergens verveeld. Plotwendingen zijn goed. Stoorde me eigenlijk niet direct ergens aan iets. Die kerel zou je het ook niet direct van verwachten. Teresa Palmer gunt het oog inderdaad iets maar ze mag er zeker wezen. Goed einde ook. Zodoende ik eigenlijk niets slecht kan zeggen over deze film en het voor grotendeels single location movie is, goed gedaan.

Voor de verandering een keertje met mijn moeder een film gekeken: dus een typische familiefilm uitgekozen. Ik heb het boek vroeger gelezen net als een aantal andere boeken van Roald Dahl. Het is helaas te lang geleden dus het was tijd voor een opfrissing dacht ik. Mijn moeder had er nog nooit van gehoord (as usual). Zij vond de film uiteindelijk wel goed, ik verre van.

Er is maar 1 ding goed aan deze film en dat zijn de visuals en misschien de soundtrack. Aan al de rest is te weinig aandacht besteed. Vooral aan de casting van een deftig meisje dat niet zo irritant overkomt als het meisje uit de film. Geen idee hoe ze heet maar ik hoef het ook niet te weten. De trollen zijn niet eng, de personages zijn heel vlak en zelfs de reus weet maar heel soms te boeien. Het komt ook een beetje te kinderachtig over, nochtans begon het nog vrij volwassen met een ietwat creepy sfeertje. Die sfeer was echter snel weg en kwam eigenlijk nooit echt nog terug. Heel jammer maar een langdradige film als deze is niet kijkbaar zonder sfeer. Duidelijk een flop en aangezien het een Spielberg is krijgt die nog een half sterretje lager. Hopelijk herpakt ie zich bij zijn volgende film. 1* dus.

Geweldige film deze Big Fish. Om eerlijk te zijn heb ik nog niet echt veel gezien van Burton. Nochtans hou ik van fantasy, dus dat is dan een beetje vreemd voor iemand als ik dan. Na Beetlejuice die ik niet echt kon smaken heb ik hem al een hele tijd aan de zijkant doen wachten. Tot nu dus. En het heeft gesmaakt zoals een kebab (met groentjes uiteraard) op een uitgaansavond. Ik hou van verhalen en laat Big Fish nu geweldige verhalen vertellen. Als er een film is die er wat van weg heeft dan is het A Monster Calls, maar die eindigt toch iets emotioneler nog als deze. Niet tegenstaande is dit ook een mooi levensverhaal. De werkelijkheid is meestal saai maar het is de manier waarop men iets verteld aan iemand dat het tot een succes of een mislukking maakt.

De acteurs zijn zeer goed. McGreggor vind ik sowieso wel een plezante pé. Dat lachje ook constant in deze film. Ook de rest zijn goed. De jonge en oudere versie van zijn vrouw vind ik wel sterk gecast. Bovendien is het een prachtig verhaal over de band tussen vader en zoon. Wellicht is dit Burton zijn beste film, het wordt in ieder geval lastig te overtreffen.

Zeer goede film over de aanleiding van de grote financiële crisis van 2008. Actueler dan ooit al zit het probleem nu ergens anders dan bij rommelkredieten. Dat zal vast wel geminderd zijn tov toen maar nu zit er meer leverage in het financieel systeem dan ooit tevoren. Om gros geld te verdienen op de beurs moet je ten eerste dingen zien die anderen niet zien en stalen ballen hebben want verkeerde timing kan kostelijk zijn ook al kan je pas jaren later gelijk hebben. De film laat ook zien hoe alles gemanipuleerd wordt en eigenlijk gewoon frauduleus is. Het systeem is corrupt en de big banks / centrale banken en overheden zullen dit zolang mogelijk blijven doen. Burry, Rickert, ... zijn mensen die dit proefondervindelijk begrepen hebben en Rickert kan nog steeds gelijk krijgen dat zaden uiteindelijk een soort van geld zal worden. Nu we moeten niet fatalistisch gaan doen want de weerbaarheid van de mens en het financieel systeem zijn best groot. Het kan dus nog vele jaren duren vooraleer er echt iets dramatisch gebeurd, maar dat de crisissen zich sneller opvolgen lijkt me duidelijk. Ik heb hier wel een beetje mee bijgeleerd want ik was nog iets te jong in 2008 om echt te weten wat er toen gaande was. Een film met een hoge herkijkwaarde.

Verbaas me weer over de hoge waarderingen hier. De film bevat zeker een aantal zeer grappige en dus ook geslaagde grappen maar het grootste deel van de film is tegen het slaapverwekkende aan. En ik val nooit in slaap van een film... Nooit.

Kumail is eigenlijk de slechtste stand-up comedian die ik ooit heb bezig gezien. Ook een totale rip-off van Masters of None dat het ook net als deze film moet doen met een paar geslaagde grappen, wel ja als er al 1 geslaagde mop in MoN zit per aflevering ben ik al tevreden.

Het grappigste vond ik dat ze in de rouwkamer werden gezet omdat het de enigste beschikbare kamer was. Dit terwijl de dochter in de coma lag. Haha, dat moment was gewoon af. Er zijn zeker nog een aantal grappige dingen waar ik hardop heb gelachen maar op 2 uur tijd is het gewoon te weinig.

De drama die erin zit vond ik redelijk zwak (Kumail en Emily hebben weinig chemie) en veel slechte moppen hebben een tegengesteld effect op mij. Eigenlijk zijn de meeste personages ook weinig interessant, maar blijkbaar kan je ook daar 2 uur mee opvullen.

Aangezien deze film erg vaak passeerde op sociale media, op filmsites en onder Netflix-kijkers in het algemeen, heb ik besloten ook maar eens een kijkje te nemen. Eigenlijk hou ik wel van dit type films. The Happening vond ik goed. The Mist geweldig. En A Quiet Place is ook goed. The Walking Dead kan je er ook mee vergelijken al zijn hier geen zombies aanwezig en is het niveau van die serie ook sterk afhankelijk van welk seizoen je kijkt. Als ik dan moet kiezen vond ik Bird Box wel de zwakste van dit ganse rijtje.

Teveel onzinnig gemekker in de dialogen en de acteurs zijn middelmatig op zijn best. Ook Bullock heeft haar beste tijd ondertussen gehad (sinds de chirurgische ingrepen en de botox dan vooral). Ze heeft ook geen chemie met Trevante Rhodes, laat ons eerlijk zijn. Het is nogal geforceerde end-of-the-world bullshit. Je hebt ook vaak nog heel veel natuurlijke belichting en dan mag er toch gekeken worden zonder blinddoek. Plus er zijn mensen die wel kunnen kijken of mensen die blind zijn en vanzelfsprekend geen blinddoek nodig hebben.

Bird Box geeft ook niet echt een aanzet om je achteraf bepaalde zaken af te vragen. Het mist dat mysterieuze en het zet mij althans niet aan tot nadenken. De focus lag meer op het aspect van hoe griezelig het is om niet te kunnen kijken dan op het waarom van dit alles.

Bij deze film moet ik Onderhond toch bijtreden. The Birds is een oninteressante praatfilm die nergens spannend wordt en waarvan de effecten te gedateerd zijn. Misschien komt deze film op mij eerder belachelijk over omdat ik kippen geweldige beesten vind. Zo zijn er ook mensen bang van wat ik helemaal niet begrijp. Ze kunnen wel al eens naar je vingers pikken als ze je niet kennen maar daar zal het vast bij blijven. Ik kan me dus moeilijk voorstellen dat kraaien zoveel anders zijn, ondanks dat ze misschien gezien worden als een vogel des doods.

Het eerste uur is al vrij saai met een magere introductie tussen Melanie Daniels (Tippi Hedren) en Mitch Brenner (Rod Taylor) die elkaar kennen maar doen alsof ze elkaar niet kennen. Dat leidt uiteindelijk tot een liefdesverhouding die ik veel te gekunsteld vond. Hun samenspel is ook nogal afstandelijk waardoor hun verhouding ongeloofwaardig overkomt. Dat terzijde zijn de effecten zeer gedateerd (enerzijds logisch maar dat hoeft het niet te zijn). Ik doel dan op de vogels. Het bloed kan ik nog mee leven. Jammer maar je kan niet elke keer 5* verwachten Hitch!

Birth of a Nation, duidelijk een film met Oscar-ambities, al is al die commotie rond die verkrachtingszaak geen goede reclame voor de film zelf. Hoe dan ook, puur qua film gezien leek het wel een mixje tussen Django Unchained en 12 Years A Slave. Wel niet zo'n Western-achtige look als in Django maar als je gerelateerde films zoekt, passen deze wel in datzelfde laatje.

Ik vond de film zeker goed maar er miste vooral vernieuwing of originaliteit. Zweepslagen, onderdrukking, de strop, seksueel misbruik zijn zaken die je zowat in elke slavenfilm opnieuw terugvind, hier dus ook weer. Mooi gefilmd dat zeker. Acteerprestaties zijn ook goed. Er zit ook een sterke speech in de film, ondanks dat ik totaal niet gelovig ben, voelde ik toch wel de kracht die ervan uitging.

Absoluut 4* en een film die meer dan het bekijken waard is.

Volgens mij heb ik nooit een boek gelezen van Bracke, maar goed nu weet ik ook waarom. Black doet me wat denken aan Cidade de Deus maar dit is wel een pak dichter bij huis. Daar is het lokale bevolking, dit is wel degelijk geen lokale bevolking. Allereerst hebben de hoofdpersonages geen chemie en is zeker Marwan niet bepaald sympathiek. Wat voor boodschap geeft deze film ook: werken van 9 tot 5, komop zeg ben je een Vlaming ofzo? Ga gewoon stempelen, man, je verdient meer. Garagist, jij? Ja, ik wil geld verdienen op een cleane manier.

Allemaal mooi en wel maar we zien daar uiteindelijk niets van en als de enige boodschap van de film dan is dat het lastig is om uit een bende te geraken, dan is dat toch een magere boodschap want dat had ik voor de film ook al wel kunnen raden. Altijd al zo geweest bij maffia's of bendes.

De politie komt nogal laks over, meestal komen ze er met een waarschuwing vanaf. Deze handelt pas als het te laat is, nochtans dacht ik dat proactief denken iets van deze tijd was (maar dat is enkel in theorie zo waarschijnlijk)?

Ik vind dit echt zo'n film die misschien goede bedoelingen heeft maar op mij gewoon overkomt als racistisch (zwarten tegen Marokkanen) en een verheerlijking is van geweld, criminaliteit en verkrachtingen. Ook gewoon een film die de clichés en stereotypen weer maar eens bevestigd en er verder niets aan doet om dat te veranderen.

Deze film kon me weinig bekoren. Ik had adhv de trailer wat meer actie verwacht maar het is toch voornamelijk een slowburner. Een Ierse western zou je het kunnen noemen. Dit is de derde film met Barry Keoghan die ik zie en het zijn alle drie dikke tegenvallers. Speelt ook altijd zowat hetzelfde psychopate mannetje. Echt acteren is het volgens mij niet want hij speelt volgens mij gewoon zichzelf. Niet dat ik er een interview van hoef te zien. Scène van de film is natuurlijk het moment waarop hij doorzeeft wordt met kogels.

Ook Elrond kan deze film helaas niet redden dat gewoonweg te weinig diepgang bevat. Voor mensen die van grauwe, trage en depressieve films houden is dit misschien nog wat maar van een wraakfilm heb ik er al te veel gezien om hier nog door weggeblazen te worden.

Dit is nu eens een film waarvan ik zeg deze had wat langer moeten zijn. Soms gaat het zo snel dat je geen tijd krijgt om te verwerken wat er gezegd is, veel geknipt vermoedelijk. Dit zorgt voor een rommelig verhaal waaraan hoogstwaarschijnlijk niemand aan uit kan. Veel namen ook nog eens om te onthouden. Het helpt allemaal niet. Misschien dat de film beter wordt bij een snelle tweede herziening maar als ik bij een eerste kijkbeurt (en twee medekijkers) er niets van kan maken dan scheelt er toch wel iets.

Best jammer want zeker qua sfeer en camerawerk is dit een fijne film. Overgangen zijn wat basic en vaak hetzelfde. Zonde, want dit is helaas weer een miskleun van De Palma geworden. Het bedroeft me wat want hij heeft zeker minimaal 5 echte toppers op zijn naam staan en is mijn ondertussen best bekeken regisseur.

Black Hawk Down kwam op mij redelijk chaotisch over wat natuurlijk goed weergeeft hoe chaotisch het strijdgewoel daarginds in Mogadishu was. Oorlog is pure chaos. Er waren enorm veel personages (wat logisch is in een oorlogsfilm) die vertolkt werden door heel wat bekende acteurs, ik heb zelden zo'n bekende cast gezien. Karakterontwikkeling is natuurlijk altijd wat lastig met zoveel acteurs. De film komt redelijk moeizaam op gang, pas na een goed uurtje zat ik daadwerkelijk in de film. Dat is dus best lang.

Het is allemaal realistisch in beeld gebracht, ook bloed wordt niet vermeden.
In het begin dacht ik Amerika gaat er weer goed uitkomen. Weinig Amerikaanse doden had ik de indruk in de beginfase. Maar dan vallen de helikopters als vliegen neer op de grond en zitten de Amerikaanse soldaten in het nauw gedreven. Zeker niet mijn lievelingsoorlogsfilm, wel eentje met erg veel actie.

Niet heel speciaal. Vakkundig gemaakt dat wel en ook interessant om eens gezien te hebben.
Echter is dit geen film die superlang zal bijblijven. Depp is bijna onherkenbaar. Zijn make-up is een beetje overdone. Hij zet het wel geloofwaardig neer. Ik vond ze bij de FBI wel heel naïef. Edgerton vond ik niet erg geloofwaardig maar toch kwam hij er lange tijd mee weg. Onbegrijpelijk eigenlijk.

Hoewel het gebaseerd is op waargebeurde feiten vond ik niet dat dit al te geloofwaardig was gescript. Op die scène aan tafel na over het familierecept, werd het zo goed als nergens spannend. Cooper's film zijn altijd wel eerder slowburners, maar deze kon me toch minder bekoren dan Hostiles en Out of the Furnace. Scott Cooper is wel een regisseur die degelijke films maakt en met deze film probeert hij wat Scorsese achter na te gaan. Waarschijnlijk is Black Mass wel leuk voor Scorsese fans, maar dat ben ik nu niet meteen.

Redelijk matige Marvel die het voor mij moet hebben van een paar goede scènes. Ik vond het tamelijk langdradig, niet zo goed geacteerd en het gebrekkige Engels heb ik voornamelijk als vervelend ervaren. Het verhaal is redelijk maar de wordbuilding had beter gekund. Ook de personages zijn niet al te ontwikkeld. Opvallend weinig humor bovendien.

De soundtrack ging een beetje alle kanten op. Soms leken het wel islamitisch getinte gezangen, soms was het bijna de Leeuwenkoning, maar er komt van alles voorbij. De film deed mij een beetje denken aan een Afrikaanse versie van Game of Thrones, maar dan zonder diepgang, seks (een andere dimensie van diepgaand lol), en weergaloze gevechten. Black Panther voelde enorm overpowered aan en bijna geen enkel gevecht komt uit de verf. Enorm veel CG maar niet overal even goed gelukt. Zeker de Rhino's zagen er te gemaakt uit.

Wel fijn om Andy Serkis en Martin Freeman weer over elkaar te zetten. Ik had even een Gollem-Bilbo momentje. Maar er waren nog zo van die zaken die precies van LOTR zijn afgekeken. Zoals het gevecht tussen Gandalf en de Balrog terwijl ze naar beneden storten was hier ook min of meer. De Caradhras pas leken ze ook heel even aan te doen. Misschien wat vergezocht maar het deed er mij wel aan denken.

Ok om een keer te zien maar wat mij betreft is Black Panther geen must-see. Nipte 2.5*

Ik wist dat de film ongetwijfeld een soort van concurrentiestrijd zou zijn dus wat dat betreft is het vrij voorspelbaar. Toch wordt de film behoorlijk intrigerend door de hallucinaties en de kracht van Portman's performance. Mila Kunis doet dat als tegenspeelster ook niet slecht. Het gaat niet enkel over ballet, maar over hoe obsessief het allemaal is om perfectie te bereiken, over de ups and downs, de tirannieke moeder, de psychose en ziekte. Ik denk dat het zowat mijn 2e film is over ballet. De eerste was een horrorfilm Livide, ook zeker een aanrader. Het heeft lang geduurd voor ik deze film zag maar de film viel me beter mee dan gedacht.

Nog wel ergens redelijk origineel. Beetje flauw qua humor. Veel dialogen, soms ja white trash talk. Erg veel horror is het uiteindelijk niet. Op die manier wordt het meer een flauwe komedie. Niet dat het concept slecht was, de villains zijn wel nogal zwak dus geloofwaardig wordt het nergens. Middelmatig slashertje, voor de kills hoef je het al zeker niet te zien.

Teejey, ik ben weer akkoord hoor met je mening.

Dit moet toch zowat de meest overroepen (neo)-noir film zijn die ik gezien heb. In de meeste lijstjes pronkt deze mooi op 1, leuk dat er mensen dit een goede film vonden maar ik vond er niks aan.
De sfeer die vast gecreëerd werd door de typische noirelementen zoals het duistere, de traagheid, de Venetiaanse blinden en misschien zelfs wat voor een femme fatale moet doorgaan (de replicant Rachael) konden mij helemaal niet bekoren. Doe daarbij nog eens die jazzy soundtrack en synthesizer tunes, nee bedankt.

Dan het verhaal dat ongelooflijk eenvoudig is en gewoon veel te lang wordt uitgemolken, wordt hier de hemel in geblazen. Hallelujah! Ford blijkt uiteindelijk een replicant te zijn, nadat hij ze eerst uitroeit en nadien zelf op zoek gaat naar hoe menselijk hij zelf al dan niet is. Die belabberde romance doet er ook niet veel goeds aan.
De wereld die Scott in 1982 heeft geschapen trekt ook in geen geval op de wereld die we nu kennen, er kan natuurlijk nog veel veranderen in 2 jaar tijd, maar buitenwereldse koloniën ik denk het niet hoor. De acteerprestaties van Ford zijn ook niet om aan te zien, wat een overacting... 1.5*

Ik denk dat ik ongeveer een half jaar geleden voor de eerste keer Blade Runner heb gezien vooral als fan van neo-noir. Toch stelde ik daar vooral vast dat het meer cyberpunk is zoals The Matrix. Een genre dat ik eigenlijk totaal niet blijk te appreciëren.

Dat er een nieuwe Blade Runner werd uitgebracht was voor mij dus niet meer dan overbodig. Toch hebben hier ontzettend veel grote namen aan meegedaan dat ik het wel moest bekijken. Helaas vond ik ook deze Blade Runner niet goed. Maar wel iets beter dan het origineel. Ik had de indruk dat er iets meer geïnvesteerd werd in het personage van K dan in dat van Deckard in de vorige film. Toch roept de film zeker evenveel vragen op als antwoorden, iets waar je voor moet zijn. Het blijft dus mysterieus niet alleen de plot (die misschien iets meer wordt uitgelegd als in het origineel) maar ook is het heel lastig binnen te kijken in de personages. Visueel is de film mooi vormgegeven met prachtige overgangen in kleur. De soundtrack leek me aardig op het origineel te gelijken bij bepaalde scènes maar wist bij wel meer te hypnotiseren in deze film.

Gosling vind ik een perfecte casting voor zijn rol. Er is gewoon geen acteur die een betere introvert kan neerzetten als hij. De rol van Ford is pas voor op het einde maar hij deed hier goed zijn best. Sylvia Hoeks is een nieuw gezicht met een grote "coolness" over haar. Wright is uitstekend en Ana de Armas is haar verleidelijke charmante zelf. Met Jared Leto heb ik niet zoveel maar hij deed het iig beter als in Suicide Squad.

Er zitten ook een aantal interessante toekomstperspectieven in Blade Runner 2049 zoals dat hout misschien wel de nieuwe huidige Bitcoin wordt. Een schaars aanbod creëert natuurlijk een hoge prijs, tenminste als er vraag voor is. Het lijkt echter meer een betaalmiddel te worden in plaats van een grondstof die je kan verbranden ter vorming van warmte. Verder zagen we hologrammen van je geliefde die kunnen synchroniseren met een echte vrouw om toch seks te hebben. Dat je echt van een hologram kan gaan houden als je er mee opgroeit kan ik best geloven, maar om er echt seks mee te hebben moet je nog steeds een echte vrouw strikken. Menselijke androids lijkt me toch wat lastiger en 2049 lijkt dan toch te dichtbij.

Het grootste "probleem" dat ik heb met deze wereld is dat ik er liefst geen deel van wil uitmaken. De wereld lijkt nog meer als nu uit te draaien op een eenzamer bestaan door de evolutie van technologie. Ik zeg niet dat technologie noodzakelijk iets slechts hoeft te zijn. Hier weet het juist een vorm van gezelschap te creëren in een wereld die ten onder gaat. Maar toch lijken de echt menselijke basiskenmerken zoals gevoelens, vertrouwen en solidariteit totaal verdwenen. Het is een wereld ieder voor zich (dat is het nu ook al of we gaan toch die richting uit). Geef mij maar een wereld zoals Midden-Aarde en dan liefst in The Shire. Gezellig een pijp roken of vuurwerk afsteken en keuvelen met je beste maten, champignons stelen etc.

I don't wanna be here...

Als fan van het eerste uur van Adam Wingard's vorige film The Guest, kon ik natuurlijk niet anders dan deze film kijken. Ik herinner me dat ik ooit eens de versie van 1999 heb opgezet maar al snel weer had afgezet. Ik heb dus geen idee in hoeverre deze overeenstemt met de versie van toen, maar ik vond het toch wel spannend. Mijn hart sloeg geregeld wat slagen over en dat is iets wat ik sinds Hush niet meer heb voorgehad.

Camerawerk was soms heel chaotisch maar hoort bij een found footage. Regelmatig verloor je wel het overzicht wat er nu juist gaande was, ook de heks die je eigenlijk nooit écht ziet maakt het extra spannend. Je weet dat er iets is, maar wat juist weet je niet en dat maakt het net dat tikkeltje griezeliger.

Het einde is ook enorm claustrofobisch en sterk in beeld gebracht. De radeloosheid en de angst waren op de gezichten af te lezen, vooral dat van Lisa.

Blair Witch is dus een horror die niet alleen creepy is, maar ook nog eens ranzig en claustrofobisch.

Mooie feelgoodfilm die ook niets meer tracht te zijn. Ik heb me geen moment verveeld ondanks de heroïek die voorkomt in een standaard sportfilm. Het gaat gewoon over een stuk meer dan dat. Kansarme kinderen verdienen ook hun kans op degelijk onderwijs. Beetje jammer dat er de politieke achtergrond van republikeinen en democraten even wordt bijgesleurd want dat heeft helemaal geen meerwaarde.

De familie heeft een goede chemie en Bullock speelt erg goed. Hetgeen ik een beetje mistte is meer achtergrond over Michael. Dat blijft heel beperkt waardoor je hem eigenlijk niet leert kennen. Hij krijgt wel een sticker op zijn voorhoofd gekleefd dat hij dom is terwijl hij nooit onderwijs heeft gekregen. Het is dan wel mooi om te zien dat er een aantal mensen het wel voor hem opnemen en hem de kansen geven die hij nodig heeft. Helaas is dit maar 1 geval op misschien wel een miljard mensen. Waarom hij vraag je je dan af?

Niet echt een heel speciale film maar zeker leuk om een keer te kijken. Ondanks dat ik me zeer goed vermaakt heb, toch maar 3.5* vanwege de voorspelbaarheid, clichés en omdat je na de eerste keer het verhaal kent, gaat het er normaal niet beter op worden de tweede maal (moest die er ooit komen)

Nog wel ok. Soms is het wel grappig en het verhaal kan er zeker ook nog mee door. Er zitten wel wat maatschappelijke thema's in dit een beetje teveel door je strot geramd worden. Nu goed daar moet je maar doorkijken, echt storen deed het mij niet maar het valt wel op. Gina Gershon die hier gevraagd wordt om gewoon even van bil te gaan en wat naakt en geblinddoekt door het huis loopt. Nu goed ze mag van mij nog altijd gezien worden maar ik stel me er wel vragen bij dat ze dit dan juist aanneemt van rol. Een film voor de liefhebbers van American Pie of The Hangover denk ik.

Helemaal niet te vergelijken met de recente film Sisu. Deze film is beter, vooral geloofwaardiger doordat het niet zo over-the-top is. Het gaat ook over goud maar naar mijn gevoel toch iets minder. Er zijn ook meerdere personages dan de goudmijner in Sisu. Je kan Korpi, de mijner uit Sisu niet echt vergelijken met Heinrich. Heinrich slaat eerder op de vlucht, Korpi doet de nazi's uiteindelijk op de vlucht slaan. Het is te lang geleden voor mij om te vergelijken met Inglorious Bastards. Al denk ik dat deze Blood and Gold voldoende origineel is om nergens mee vergeleken te worden. Goede film.

Niet mijn favoriete Zwick deze Blood Diamond maar vooralsnog een redelijk goede film. DiCaprio met zijn accent vond ik wel aardig gelukt. Lijkt me zeer moeilijk en bewijst toch maar weer zijn kunde als acteur. Dat ik deze film nooit eerder heb gezien kwam omdat ik lang niks van DiCaprio heb willen zien. Ik denk dat ik mijn perceptie over hem teveel heb laten leiden over haters die zijn rol in Titanic maar niks vinden. Nu goed, ondertussen ben ik daar al wel even overheen en nu kan ik zonder nog langer vooroordelen te hebben zijn films bekijken

Films die zich afspelen in Afrika gaan meestal over racisme of uitbuiting of oorlog. Zo ook deze die over de diamantenhandel gaat in een conflictzone in Sierra Leone. Het is een lange film maar hij blijft de volledige lengte interessant. DiCaprio kan natuurlijk een aardig potje lullen en van kreunen kent ie ook wat. Ook was er voldoende actie. Op die manier bleef ik wel aandachtig.

Het contrast tussen DiCaprio en Djimon is groot en leidt tot boeiende taferelen en ruzies. Connely is een fijne verschijning en legt de juiste emoties in haar spel. Ook nog niet zo heel veel van gezien gok ik.

Lijkt een beetje een Snakes on a Plane te zijn maar dan met vampieren. Dat is een genre in de horror waar ik meestal niet zo van weg ben, zelden komt eens een bovengemiddelde film van uit. Deze is zeker bij de betere. Op zich wel een redelijk amusante film. Peri Baumeister kende ik van The Last Kingdom en zo bij deze film eigenlijk uitgekomen. Dominic Purcell vond ik na Prison Break wel een goed acteur maar eigenlijk denk ik nu dat dat vooral door het goede script was daar. Hier heeft hij ook een niet al te grote rol. Het is een Duits-Amerikaanse film wat ik een goede zaak vindt die coöperatie tegenwoordig van verschillende filmlanden. Dat is denk ik wel een goede trend, zeker en vast in oorlogsfilms dat ze echte Duitsers de rol van Duitser laten vertolken bijvoorbeeld, maar ook op een vliegtuig heb je veel nationaliteiten en dat is hier ook wel het geval.

Aardig filmpje, maar weet niet altijd de aandacht even goed vast te houden. Zitten wel wat twists in waardoor ik het nergens echt voorspelbaar vond. Zeker geen slecht debuut voor de Coen broers.