Opinions

Voor een komedie toch bovengemiddeld vind ik. Ik kijk nu niet zo vaak komedies omdat ze vaak nogal falen in grappig zijn. Met deze film heb ik echter wel verschillende keren goed gelachen. Ik keek hem met een paar vrienden. Ik denk dat het een prima film is om met meerdere mensen te kijken en minder geschikt voor gewoon alleen te kijken. Het is dan ook een beetje een familiefilm. Soms is de muziek ook lekker badass en Wahlberg en Ferrell spelen daar uitstekend op in. Ferrell was bovendien aardig op dreef zoals we dat van hem gewoon zijn. De man kent duidelijk geen greintje schaamte. En dat maakt hem zo geweldig in wat hij doet. Ook wel impressed met Wahlberg zijn spieren toen hij aan het pompen en optrekken was. Dat leek allemaal vanzelf te gaan

Ik kan je recensie zeker wel begrijpen John Milton. Het sentiment druipt er inderdaad vanaf en het maakt waarschijnlijk een groot verschil of je dit kan behappen of niet. Tuurlijk zit een sportfilm vol met clichés, het is een moeilijk genre om vernieuwing in te brengen. De eerste sportfilm die gaat over een mislukkeling moet ik nog tegenkomen. Geen idee of die bestaat? Deze film gaat in feite ook over de invloed dat sport kan hebben op de vooroordelen van de maatschappij. Sporters zijn vaak onze idolen, mensen naar wie we opkijken en dat is ook hier het geval. Ik weet niet of je de film hebt uitgezien want het is zeker een lange zit als je het maar niets vindt. Trailers kijken is natuurlijk ook een gevaarlijke bezigheid, ik kijk ze zelf zelden omdat veel trailers tegenwoordig de ganse film in een notendop samenvatten.

Of ik een Aamir Khan fan ben weet ik niet. Ik heb volgens mij enkel 3 Idiots gezien met hem, maar ook die vond ik enorm sterk. Het gaat dan ook over ingenieurs en heb deze enkele jaren geleden gezien met een paar andere vrienden (die ook voor ingenieur studeren, net als ik). En niemand bleef er ongeroerd bij, het was een heel aangename kennis met Bollywood dat iig.

Over de film zelf kan ik kort zijn: ik vond hem geweldig. De muziek, het worstelen, het doorzettingsvermogen, de vader-dochter momenten, de choreo's. Enig minpunt dat ik kan bedenken is de voorspelbaarheid, maar voor mij is het belangrijker dat een sportfilm inspirerend werkt.

Ik vond het ook wel goed. Niet echt een film waarmee ik kan vergelijken. Rear Window, Body Double, Disturbia is toch net iets anders qua voyeurisme. Deze film voelt veel intiemer, vast ook door het literaire en poëtische dat steeds terugkomt. Claude is moeilijk in te schatten. Hij lijkt een beetje sociopathisch te zijn en is dat waarschijnlijk ook. Zijn leraar lijkt hier wat in mee te gaan, moedigt hem ergens aan om te schrijven. Ze vinden het beide spannend en in zekere zin opwindend. Ozon zijn films zijn altijd wel uniek en ook altijd best intrigerend. Seigner en Kristin Scott Thomas zijn twee uitstekende Franse actrices. Ergens blijft het toch braafjes. Het einde miste iets vond ik, of was wat te makkelijk misschien.

Een film als deze als komedie beschouwen, het gaat me toch iets te ver. Het is iig meestal niet mijn type humor, net zoals ik dat bij de broers Coen ook vaak heb. Er is wel één ding dat ik erg grappig vond (Adrien Brody die niet zal vergeten hoe het land ruikt), maar dat komt door iets wat een vriend ooit gezegd heeft. Ik ga het hier niet gaan herhalen want het is nogal racistisch (je kan het misschien wel raden).

Soms tovert het al eens een glimlach op je gezicht maar meestal volgde ik gewoon hun gesprekken. Het is moeilijk om hier een deftige mening over te schrijven vind ik. Ik kan me moeilijk in de personages inleven omdat ik weinig referentiepunten met hen heb. Desalniettemin is het wel de moeite om eens te bekijken, zoals elke Wes Anderson dat is. Voorlopig 3* al denk ik niet dat ik deze snel ga herzien. Tot over een jaar of 10 misschien.

Van de regisseur van The Strangers komt nu deze The Dark en The Wicked. Dat schept natuurlijk verwachtingen die dan behoorlijk tegenvallen. De sfeer is er met momenten maar de film heeft duidelijke inkakmomenten. De horrormomenten en twists zijn wel goed. Zeker op het einde wanneer Michael zelfmoord pleegt omdat zijn familie dood in de keuken ligt. Wanneer zijn keel is doorgesneden merkt hij echter dat het een waanbeeld is. Wat heeft hij gedaan?! Voor de rest vond ik de film moeilijk te behappen, ik kwam er nooit echt zo in. Nogal traag, de foute film voor mij op dit moment.

Verhaal vond ik behoorlijk. Grootste minpunt vond ik de erg houterige bewegingen van de personages. Ergens heeft dat voor sommigen misschien zijn charme maar het vertraagt ook gewoon het tempo van de film. Ik ben wel enigzins benieuwd naar de moderne serie, misschien eens proberen binnenkort.

Best amusant deze Dark Phoenix. X-Men heb ik altijd al de beste reeks van Marvel gevonden. De Avengers interesseren met minder. Nu ben ik Marvel en DC sowieso al ontgroeid moet ik bekennen, het is altijd leuk om nog eens eentje mee te pikken. Wat de film zelf betreft kan ik eigenlijk kort zijn. Sophie Turner heb ik nooit echt een boeiende actrice gevonden. Waarom het dan net zij is die doorbreekt in Hollywood, weet ik niet. In Dark Phoenix is het waarschijnlijk de eerste keer dat zij met haar personage de hoofdrol speelt. En ze doet haar best maar als je haar dan naast Michael Fassbender ziet spelen, komt ze hopeloos tekort.

Het verhaal van Dark Phoenix is een beetje onuitgewerkt en blijft vaag wat betreft de buitenaardse wezens waar Jessica Chastain de leidster van is Ook over de kosmische kracht die Jean bijna dood en die ze vervolgens niet onder controle kan houden, wordt eigenlijk geen verdere uitleg gegeven. Verder is het nogal het typische stramien van een popcornfilm. Een aantal kleinere gevechten en tot slot een finaal gevecht om de wereld te redden of om de vijand te verslaan. Niets speciaal dus maar op zich heb ik me nergens verveeld.

Vaag occult filmpje dat mij nooit heel goed wist te grijpen. Er wordt zogezegd een ritueel gevolgd maar het is allemaal maar met de natte vinger lijkt het wel. Nu, occulte films ben ik eigenlijk nooit echt fan van geweest. Zoals gewoonlijk heb ik mij wat vergaapt aan de hoge scores van sommigen. Tuurlijk dat ik er weer niet veel aan vond. Nochtans ligt het denk ik niet aan de soundtrack want die leek mij prima.

De acteurs lagen mij niet, dat kan ik wel zeggen, vrij irritante mensen vooral die perverse vent Solomon. Op het einde probeert Gavin de film dan nog te redden door wat demonen er tegenaan te gooien. Achja.. Ook de setting vond ik maar niets. Ik was er snel op uitgekeken. Als een horror zou ik deze film niet omschrijven. Lijkt me inderdaad eerder voor een beperkt publiek waar ik helaas ook lid van ben geworden. Weer een anderhalfuur verkwanseld

Ik heb de boeken ook nooit gelezen, maar ik kan de teleurstelling van de fans wel begrijpen. Deze film kent gewoon helemaal geen achtergrondinformatie waardoor het niet meer dan een standaard vertelsel wordt. Je kan het natuurlijk ook op een andere manier bekijken: er was geen tijd (of misschien budget?) voor een langere film. Hoe dan ook de film die hier gecreëerd is, is niet meer dan een eenvoudige blockbuster en ik denk dat het de reden is voor het bestaan van deze film. Het wilt entertainen, niet door te complex in te gaan op heel de wereld en de personages, maar met goed acteerwerk, schitterende actie en special-effects alsook een vleugje drama. Ik had eerlijk gezegd adhv de trailer een veel tragere film verwacht, maar het is me aardig meegevallen. Matthew en Idris waren hier weer behoorlijk lekker op dreef en zeker Idris is weer wat in de achting gestegen. De jongen die Jake Chambers vertolkt deed het ook meer dan aardig.

Ik vond het eerder matig. De kleinschaligheid van de eerste film had in feite meer charme. Door de grootte van het winkelcentrum kan je minder spreken van een pure single locatie film. De personages vond ik weinig aanspreken, al probeert men hier een min of meer zelfde samenstelling als in film 1 te gaan. De gore is overduidelijk fake en komt daardoor wel erg cheesy over. De zombies zijn nog steeds zo loom en zwak als maar kan zijn. Ik heb de extended versie bekeken en vond die toch wel echt te lang. 2u20 zoiets voor een zombiefilm en in feite wordt het er ook niet boeiender op eenmaal Roger sterft aan zijn zombieinfectie. Nee, dit viel toch wat tegen. Het zal misschien doorbijten worden om film 3 er nu nog in te gooien.

Had er wat meer van verwacht. De personages zijn niet al te uitgewerkt, natuurlijk een beetje de typische typetjes die in dit soort films voorkomen. Je hebt de ultimate dickhead, 1 stoere neger, een agent, een verpleegster en ga zo maar door. Ieder heeft zijn rolletje wel. Diegene die echt geen rol van betekenis hebben die gaan meteen voor de bijl.

Op zich zeker een vermakelijke film die vlot wegkijkt. Survival = altijd heel erg fijn. De film deed mij op zich een beetje denken aan The Mist hoewel de vergelijking al snel stopt daar dat The Mist toch mysterieuzer maar ook gewoon inhoudelijk sterker is.

Na deze film te zien ben ik toch ook eens benieuwd naar het origineel, al zal dat niet voor direct zijn.

The Day After Tomorrow is er eentje die ik vroeger erg leuk vond. Nu ik wat ouder en wijzer ben geworden, is het logisch dat ik de film niet meer als even goed beschouw als toen. Het kon natuurlijk maar de wetenschappelijke fouten zijn danig aanwezig dat je er soms wel niet over kan kijken. De zee die plots met meters stijgt ten gevolge van het smelten van het poolijs is onmogelijk. Dit duurt (normaal gezien nog) honderden jaren en geen seconden. Het is ook vreemd dat alles (mensen inclusief) in een ogenblik kunnen bevriezen. De troposfeer is heus niet koud genoeg om dat te verwezenlijk en bovendien stijgt de lucht op in het oog. Ik vond het ook heel raar dat heel de ruimte bevroor met uitzondering van juist rond het aangelegde vuur.

Dat zijn zeker niet de enigste voorbeelden van wetenschappelijke fouten, maar je kijkt natuurlijk ook met als doel om geëntertaind te worden. Dat lukt behoorlijk, al vond ik de tweede fase van de film eigenlijk minder interessant. De verschillende klimatologische fenomenen die zich voordoen in dit werk zien er zeker nog behoorlijk indrukwekkend uit. De vader-zoon relatie vond ik te weinig uitgediept om mij emotioneel te maken en dat is jammer want voor een groot deel gaat het daarover. Toch nog een 3* want het blijft vermakelijk. Degelijk geacteerd, redelijk tijdloze CG en prima in beeld gebracht.

Ik vond deze eigenlijk beter dan Dawn of The Dead. Ik weet niet direct waarom maar misschien komt het omdat ik de 2004 versie van Snyder beter vond dan het origineel (of toch in mijn herinnering). Nu komt de dreiging niet alleen van de zombies maar ook van de legercommandant. Verder is ook het onderzoek naar het gedrag van zombies weer origineel. Een rode draad door Romero's film lijkt wel een personage met een zwarte huidskleur. Meestal in horrorfilms gaan ze snel dood (soort van stereotiep lijkt het wel?) maar Romero zorgt in zijn films net dat het sterke mensen zijn met leiderskwaliteiten. Deze film heeft behoorlijk wat speciale figuren en dat maakt het opvallend. Een alcoholist, een roeptoeter Steel, een krankzinnige legercommandant, een bitch, een onethische dokter en ga zo maar door. Ook dit is in feite single location wat ook een wederkerend iets is in Romero's Zombie-trilogie. Het zijn 3 behoorlijke films maar zeker niet mijn favorieten binnen het genre.

Volgens mij is dit de beste vampierenfilm die ik tot nu toe gezien heb. Apart en origineel, sterk verhaal, goed acteerwerk. Enkel het einde is een beetje lui. Ik vind net als velen waarschijnlijk dat de film nog niet gedaan was. Visueel erg sterk met lekkere gore, zeer benieuwd wat er gaat worden van de nieuwe Saw film want na dit te zien maakt het me wel heel benieuwd. In zijn genre zijn de 4* dus zeker verdiend.

Deze film heeft zo zijn momenten. Soms zaten er wel zalige lines in. Het eerste halfuur vond ik er weinig aan, maar ben toch verder blijven kijken en moest er uiteindelijk wel een aantal keer om lachen. Het ziet er zeker Amerikaans uit, er zijn nog wel een aantal dingen die bekend voorkomen zoals het shotgunnen van een pils. Ook fijn om een aantal nu zeer bekende acteurs te zien in hun wilde jaren, zoals McConaughey, Affleck (die ik overigens niet herkend had) en Milla Jovovich.

Erg matig horrorfilmpje met een aantal jumpscares die totaal niet geslaagd zijn. Het monster is ook niet bepaald angstaanjagend en er gebeurd eigenlijk constant hetzelfde opnieuw (enigszins logisch natuurlijk). Het einde 'redt' de film nog een klein beetje maar ook dat is een beetje vergezocht vooral dan dat Dr Sykes erin begint te geloven, dat lijkt me wel heel straf. Ze geloofde er heel de film totaal niet in en dan op het einde plots wel. Of ze had het zelf al maar wilde het niet toegeven, hoe dan ook toch een beetje vreemd.

De acting liet ook echt te wensen over en camerawerk en soundtrack waren ook niet bepaald van een hoog niveau.

Dead Silence is een film van James Wan die ik nog niet eerder gezien heb. Wederom heerlijk genoten van zijn stijl. Het is niet zijn beste film, maar of het zijn slechtste is durf ik zeker niet te zeggen. Slecht is ook een heel slecht gekozen woord, want deze horrorfilm is nog steeds bovengemiddeld goed. In het horrorgenre is hij één van de grootste smaakmakers van de afgelopen 15 jaar met toppers als Saw, Insidious en The Conjuring. Dat hij zich nu op een ander publiek of ander genre iig heeft gestort gaat hem nog steeds goed af. Fast & Furious 7 is de beste uit de reeks. Death Sentence staat nu op de lijst en dan heb ik ze (buiten zijn debuut Stygian) allemaal gezien.

Qua acteurs zijn het niet direct A-acteurs, maar wel een aantal bekende gezichten zoals Donnie Wahlberg en Bob Gunton. Ryan Kwanten als de lead, doet het degelijk en weet zich verdomd goed staand te houden zodat de vloek hem niet te pakken krijgt. Dat maakt het einde eigenlijk ook wel extra klasse, hij is zo onder de indruk van de twist dat hij toch roept. En ik moet zeggen bij mij viel het kwartje ook laat al vond ik wel meteen dat zijn vader er 'doods' uitzag. Het einde van de film is dus ontzettend knap gevonden en past uitstekend binnen het concept van de film. De muziek is goed maar natuurlijk niet zo groots als in Saw en op de één of andere manier vond ik het niet zo spannend. Moeilijk te zeggen waar dat aan ligt. Hoe dan ook, ik heb me niet verveeld met deze film en het was een geweldige film in het poppengenre.

Leuke thriller voor eens tussendoor te zien. Is misschien een wat vergeten film aan het worden, maar ik vond het verhaal zeker origineel. De film keek vlot weg. Enkel na een uur vond ik het iets minder interessant worden. Het ging toen de politieke toer op. Gelukkig valt ook deze verhaallijn mooi in zijn plooi (dit einde lijkt bovendien actueler dan ooit te zijn). Moest ik zo'n persoon als Walken in het echt ontmoeten, zou ik hem waarschijnlijk voor gek verklaren (zeker zonder bewijzen). De moraal van het verhaal is misschien dat er achter die zogenaamde gekheid, ook wel eens een juiste intuïtie kan zitten. Of dat zulke mensen in de echte wereld bestaan, ik zou het niet weten, alleszins lijkt het me een gigantisch belastende mentale kwestie om met zo een "gave" rond te lopen. De meest memorabele scène is voor mij die waar Dodd zichzelf van het leven berooft met een schaar. Moest dit nog explicieter getoond worden dan had de scène misschien nog sterker geweest. Ieuw

Walken speelt trouwens heel goed, enkel zijn kapsel speelde wat minder.

Weer een film waar het nieuwe ervan af is en waar men nu nog wat extra wilt van oogsten. Beetje teveel referenties naar andere films, je moet veel films gezien hebben om alles te begrijpen en dat is op zich leuk maar ook wat jammer. Hierdoor boet Deadpool 2 wat mij betreft in aan een eigen identiteit. Een andere regisseur ook als je vergelijkt met deel 1, die min of meer voortgaat op hetzelfde elan en daar wat extra gore aan toevoegt. Eigenlijk zeer opvallend als je vergelijkt met deel 1 waar volgens mij geen druppel bloed te zien was.

Deadpool 2 focust ook weer hard op grappen en ik vond Ryan Reynolds toch soms een beetje vermoeiend worden. Er zijn ook grappen die je direct door hebt en ze dan nog teveel uitleggen. Plotje is matig, gelukkig is er nog Josh Brolin die met Cable nog wel een leuk personage neerzet. Gelukkig zijn er nog wel een aantal schitterende momenten zoals "is dubstep still a thing" en dan Skrillex erachter zetten. Anderzijds vond ik sommige muziekkeuzes dan weer niet zo passend maar misschien is dat gewoon een kwestie van smaak.

Death and the Maiden. Ik had hier meer van verwacht, de setting is nogal saai en ondanks dat het verhaal zich op 1 locatie afspeelt vond ik het geheel weinig sfeervol. Buiten dat stuk van Schubert is er denk ik geen andere muziek te horen en dat maakt het moeilijk om een sfeer te zetten. Het huis is daarvoor alleen veel te saai. Er was weinig spanning en ik vond Sigourney Weaver nogal irritant, waarschijnlijk heeft haar rol er ook wel iets mee te maken. Ook Ben Kingsley speelt nogal wisselvallig. Stuart Wilson is dan weer redelijk consistent, hoewel hij zeker geen topprestatie neerzet.

Ook de film is erg wisselvallig. Er zijn momenten die 4* waard zijn (al zijn die zeldzaam), maar er zit ook veel herhaling in en de dialogen waren vaak nogal oninteressant. Het einde bevredigt bovendien ook niet echt.

Matige komedie waar ik achterblijf met het gevoel dat er veel meer had in gezeten. Eigenlijk is enkel die gozer die aan het trippen is diegene die de film het een beetje waard maakt om te kijken. Misschien kan je daar ook nog Aemon Targaryen of Peter Vaughan bijrekenen want die deed het ook nog vrij leuk.

Het concept van Death at a Funeral is dus wel goed maar het blijft allemaal wat stijf (wat een begrafenis natuurlijk ook wel is) maar als je toch over de rooie gaat, doe het dan ineens lekker over the top. Dat miste ik hier. Het mocht meer zijn, het mocht er los over gaan van mij. Hier blijft de rem ingedrukt.

Ik had ook het gevoel dat sommige grappen overgedaan werden terwijl ze de eerste keer al flauw waren. Herhaling kan soms leuk zijn maar dat was hier niet het geval. Nog vrij ok-ish om een keertje te bekijken maar niet meer dan dat.

Eerst en vooral, ik ken niks van de oorspronkelijke anime maar zoals Wingard zelf heeft aangegeven is dit geen remake van het origineel. Om het met zijn woorden te zeggen: "For us, this felt like an opportunity to take something that was familiar and to do something new with it. ... [And] because we were taking something that is very Japanese and moving it over to a different country, we realized that not only were there changes that needed to be made, but ultimately, it was a chance to take a new approach to something that you have seen before. And that's what we did."

Uiteraard had ik de trailer op voorhand gezien en ik zag meteen dit gaat iets speciaal worden en dat werd het ook. Strak geregisseerd met een mix van genres. Thriller, horror (er zit wel degelijk een goede jumpscare in en ook wat gore), mystery, fantasy en zelfs drama. I love it!

De twists, de stijl, de strakke regie en vooral weeral de alternatieve, maar te gekke soundtrack maken deze film helemaal af. Ook weer zo een heerlijke sublieme ingeving: Drive slowly, drive safe als affiche bij een bushokje en 'L' ramt het gewoon omver met zijn politiewagen
Misschien iets minder dan The Guest maar ook hier kreeg ik even kippenvel toen ze aan dat reuzenrad zaten te bengelen, wow. plus het verhaal zat gewoon erg goed in elkaar.

Ondergewaardeerd toch wel deze Deception van Marcel Langenegger, een voor mij onbekende regisseur. McGreggor, Jackman en Williams zijn dat natuurlijk niet. Jackman voor een keer in een rol van slechterik, dat zie je ook niet zo vaak bij mijn weten. Het gaat hem zeker af. McGregor heeft wel een goeie kop voor een accountant te spelen, die past bij veel beroepen. Ik vond het verhaal amusant en origineel. Leuke twists ook wel dus neigt wat richting neo noir eigenlijk. Mist een beetje zwoelheid misschien en iets meer erotische tinten lijken me gebruikelijk. Michelle Williams vind ik ook niet echt in staat voor een femme fatale te spelen.

Deepwater Horizon veel over gehoord, maar blijkt uiteindelijk toch een standaard rampenfilm geworden te zijn. Eerst en vooral vind ik de casting van sommige acteurs een beetje vreemd. Vooral Wahlberg eigenlijk, ook al doet hij het goed, moest ik aan wennen want dit is weer eens een meer serieuzere rol van hem. Hetzelfde heb ik een beetje bij Dylan O'Brien, die in Teen Wolf toch vaak de grapjurk van dienst is hoewel hij wel meestal het plan uitdenkt. Hoe dan ook, de inleiding van de film duurt maar liefst de helft van de film ongeveer dus tegen die tijd zat ik wel ingewerkt in hun rollen en werden ze enigszins iets geloofwaardiger.

Tweede helft is enorm gedramatiseerd natuurlijk, kan ik ook wel inkomen, werkt het best op de kijker. De film is vrij goed in beeld gebracht en zo zie je maar dat hoeveel veiligheidsprotocollen er ook mogen zijn, eens de natuur losbarst ben je als mens hopeloos verloren. Het einde was dan weer zo cliché als het maar kon.

The Deer Hunter is een film die de tand des tijds eigenlijk zeer goed heeft doorstaan. Je ziet aan slechts enkele dingen dat deze film bijna 40 jaar oud is. Ik wist bovendien erg weinig over de film toen ik hem besloot te kijken enkel dat '3 vrienden naar Vietnam gingen'. Ik verwachtte me dus aan een film die zich in zijn totaliteit in Vietnam afspeelde. Dat was dus niet zo maar dat vond ik niet erg. Wat films betreft, laat ik me graag verrassen. Drama's hebben zeker ook wat te bieden en deze zeker. Hoewel het allemaal vrolijk begint is het einde de tegenpool van het begin.

Ik vond wel dat de overgangen (in tijd) niet altijd even goed waren, waardoor de film een beetje minder vloeiend wegkijkt. Dat hoeft niet zo'n groot probleem te zijn want de meeste scènes zijn uitermate interessant met het einde als hoogtepunt. Hier en daar wat langdradig. Het trouwfeest is misschien ook wel iets te lang, alhoewel je dan zelf merkt hoe hard je wil meevieren.

Beetje teleurgesteld over deze film van Zwick.

De echte horror van de oorlog wordt om de één of andere reden wat teveel naar de achtergrond verdreven. Bij een massagraf wordt amper stilgestaan en echte drama krijgen we veel te weinig. Ze zitten in hun bos patat te schillen. Ze hebben honger en kou, sommigen krijgen de tyfus en sterven. Wie sterft er, geen idee. Joden die niet geïntroduceerd zijn in de film.

Toevallig is er een wit paard waarop Craig, in de rol van Tuvia Bielski, wordt voorgesteld als een echte held. Van waar kwam dat paard ineens? Van waar komen al die patatten? We zitten constant in een bos, waarom worden er geen overvallen getoond? Ik kan me niet voorstellen dat de Bielski broers niemand onterecht hebben gedood om zelf in leven te blijven.

Over het grote deel in het bos kreeg ik amper een WO II gevoel. Het leek wel op 1 grote camping waar ze de picknick vergeten waren. De Duitsers waren amper aanwezig vond ik. Misschien was dit in het echt ook zo maar de echte dreiging kwam pas op het einde wanneer het rijkelijk te laat is. Ik vind Craig ook eerder een miscast aangezien hij er eerder uitziet als Duitser. Schreiber doet het goed.

Wat ook opviel in de vorige films van Zwick die ik gezien heb, was de uitstekende soundtrack. Hier vond ik het maar gemiddeld. Toch nog een 3.5* want ik focus misschien wat teveel op het negatieve. Het blijft ten slotte een degelijke film die jammerlijk genoeg wat te "veramerikaanst" is.

Goede film met wat tijdreisaspecten. Dat maakt het wat anders dan de typische actiefilm/detectivefilm. Denzel Washington probeert in deze film een aanslag te voorkomen en doet daarbij iets behoorlijk geschift. Ik begrijp dat hij Paula Patton de moeite waard vindt om te redden, maar wat hij doet gaat extreem ver voor een job en iemand vreemd. Alhoewel hij ze natuurlijk steeds beter leert kennen door haar te bespioneren? Jim Caviezel zien we hier een beetje in een ongewone rol. Ik ben hem niet gewoon als villain te zien. Op zich wordt er ook wel weinig tijd aan hem besteed waardoor de antagonist hier nogal zwak overkomt. De soundtrack is helaas ook een beetje teveel van hetzelfde. Steeds datzelfde deuntje keert terug. Al bij al een knap verhaal dat in mijn ogen prima te volgen is. Niet teveel hocus pocus, gewoon een klein beetje. Ik ben natuurlijk een fan van fantasy dus ik ben niet snel onder de indruk meer van wat hocus pocus, niet iedereen zal daar even goed mee om kunnen.

Gewoon een degelijke misdaadfilm met behoorlijk wat shootouts. Gerard Butler in de hoofdrol schreeuwt natuurlijk al meteen om veel actie. Hij kan zich hier behoorlijk uitleven op verschillende gebieden. Het verhaal zit goed in elkaar, voor het plan moet je wel stalen ballen hebben. Pablo Schreiber is een behoorlijke bad-guy. De subplots zeggen wat meer over het karakter van Gerard Butler in privésfeer, alleen voelt dit hele gebeuren er wat bijgesleurd. Dit voelt ook onafgewerkt.
In feite was die achtergrond niet echt nodig.

Het beste dat de film misschien te bieden heeft is de shoot-out op het einde. De film kent ongetwijfeld invloeden van heel wat andere films. Er zijn ook wel scènes die mijn tenen wat doen krommen (Bijvoorbeeld die bewakingsagent die Donnie gewoon doorlaat op het einde van de overval ondanks dat hij het register niet heeft getekend. Kan echt niet en zeker niet in een hoogbeveiligde omgeving zoals de Federal Reserve.

Soit, een 3* want de film was vermakelijk.

De eerste was al niet zo gek goed dus eigenlijk verwachtte ik hier weinig van. Gerard Butler heeft al wel veel goede films gemaakt in het genre, of toch naar mijn smaak, dat ik altijd wel benieuwd ben naar een nieuwe film met hem. Je merkt ook wel dat hij een dag ouder (en dikker) is geworden. Nee, dit was een vrij matige film met ook een niet al te geweldig verhaal. Ik geef net 2.5*. Het einde heeft op zich wel een mooie twist nog anders had ik 2* gegeven.

Eigenlijk is deze film nog wel vrij goed. Je wordt geregeld op een slimme wijze op het verkeerde pad gezet. De montage is simpel maar is hierin uiterst strategisch. In het begin dacht ik namelijk dat het verhaal zich ging ontplooien op 2 manieren omdat Johnny (Emory Cohen) in de stripclub tegen Harper (Tye Sheridan) zei dat hij zich moest voorstellen dat hij zich in 2 helften splitste, de ene helft die thuisbleef en de andere die naar Vegas ging. Dus ik dacht dat het een soort van what if movie zou worden of met andere woorden dat de 2 strategieën uitgewerkt werden en dat we uiteindelijk zouden zien wat nu uiteindelijk de beste keuze zou geweest zijn. Dat bleek dus niet het geval want na een tijdje blijkt het gewoon om een flashback te gaan.
Het verhaal is uiteindelijk relatief eenvoudig, de soundtrack is goed en ook van de acteerprestaties kan ik weinig slecht zeggen.

Ik weet niet Filmkriebel maar deze montage is volgens mij toch juist een pluspunt voor deze film? Door de film op deze manier te vertellen wordt het verhaal spannender verteld en zijn de twists wel degelijk twists (en wordt het niet gewoon chronologisch allemaal aan elkaar gebreid). Ik ga eens zot doen en geef deze net 4*.