Opinions

Ik kan hier helemaal niets mee lol. Dialogen die zo random zijn als maar kan en random applaus wanneer een konijn binnenkomt. Absurd maar ik denk dat je al serieus high moet zijn om dit grappig te vinden. Heel de tijd diezelfde soundtrack en je probeert er iets van te ontcijferen maar het slaat helemaal op niets. Het intrigeerde me in het begin een beetje maar het blijft maar voortkabbelen dat je het na een kwartier al helemaal beu bent.

Inland Empire ook nog maar een tijdje overslaan, zal wel de laatste film zijn die ik uiteindelijk van Lynch nog zal moeten zien.

Speciaal. Het is zeker fantasierijk maar geen enkel verhaal blaast me weg. Het zijn blijkbaar Napolitaanse sprookjes waar de film op gebaseerd is. Nog nooit eerder van gehoord moet ik bekennen. Ik vond de verhalen wel niet spectaculair en eigenlijk wel wat bizar. Voelde ook niet altijd even afgerond aan.

Raising Arizona is een film met een onderhoudend verhaal dat ik best origineel vond. Leuk om een keer gezien te hebben, al denk ik niet dat deze lang gaat blijven hangen. Het wordt nergens echt grappig, maar ook nergens saai.

Leuke film om eens gezien te hebben. Ik zie er niet direct een meesterwerk in (toch niet in de DC wat vast de beste versie is), daarvoor is het voor mij té psychologisch. Zoals zo vaak met psychologische films vond ik het niet heel erg spannend noch eng zoals ik in de berichten van anderen lees. Desondanks telt de film een aantal schitterende scènes zoals de kusscène in de auto om te verhinderen dat hij gevat wordt, hetgeen vooraf gaat om Jack van moord te kunnen beschuldigen (wordt overigens bijzonder weinig mee gedaan imo), hetgeen volgt wanneer hij zijn vrouw op de televisie ziet (levend en wel) en het absolute einde met als climax Jack die het kind weet te redden en Carter die alsnog wegkomt. Ook het einde kent nog een heerlijke twist zoals we dat van De Palma gewoon zijn.

Ik ken misschien ook te weinig van de referenties die Bas in de film ziet. Met Hitchcock ben ik amper bekend en met Argento ook (van beiden slechts 1 film gezien). Nu naar mijn gevoel zal dat weinig veranderen aan de beleving. Raising Cain heeft wat weg van de recente film Split maar overtreft die op alle fronten wat mij betreft. Heel benieuwd naar De Palma's andere, mindere bekende werk dat ik nog moet bekijken.

Fijne blockbuster deze Rampage. Groot, groter, grootst is hier uiteraard van toepassing maar je weet dus vanaf het begin wat je kan verwachten. Een actierijk spektakel voorzien van de bij tijden sappige humor. The Rock is ook veel beter in zijn element in dit soort films dan in zijn komedies. Naomi Harris komt geloofwaardig over als Dr Caldwell, een onderzoeker in de genetica en weet samen met Jeffrey Dean Morgan het trio van de protagonisten op te vullen. Verder heb je nog een trio, George (de albino-gorilla), een vliegende wolf (jaja) en een "krokodil" die full rage gaan. Zij zijn het slachtoffer van de drie capsules stalen die ongevraagd terugkeerden uit de ruimte, een plaats waar geëxperimenteerd werd door Energyne. Verder vervullen Jake Lacy (Brett) en P.J. Byrne (Nelson) kleine bijrollen, op zich grappige personages maar een beetje B-niveau acting.

De film biedt dus wat je kan verwachten en dat is bijna 2 uur puur vermaak. Je moet een film quoteren op basis van het beoogde doel en dat is hier overduidelijk entertainen van mensen. Wat mij betreft goed gelukt en ondanks dat de CG niet overal even goed is, toch een 3.5*.

Raya and The Last Dragon is een knap fantasy verhaal over de wereld Kumandra. De draken zelf zien er nogal belachelijk uit in vergelijking met hoe ik me draken voorstel. Het is een verhaal over vertrouwen en verbinding en daarom ook zeer zeker erg actueel in een zeer polariserende wereld. Daar waar Encanto hier en daar nogal druk aanvoelt, had ik dat hier nergens. Dit is ook geen zangfestijn waar sommigen op zullen afknappen. Wel behoorlijk fantasierijk natuurlijk, maar nergens echt complex. Raya lijkt wel de verfilming van een eenvoudige epische fantasyboek. Zeer zeker een goed gemaakte film. Ik ben geen veelkijker wat animatie betreft maar dit is weer een goede van Disney.

Niet zo goed als gedacht. Qua concept is het erg fijn gevonden maar ergens vond ik de familie wel heel erg dom. En dat voor een familie die met games zijn opgegroeid. Samara Weaving begint nu stilaan door te breken in het horrorgenre als het zware geschut waar niet mee te sollen valt. Zij doet het best prima en haar looks die wat weghebben van Margot Robbie (zonder schmink en minder gebruind dan wel), zorgen ervoor dat zij dit soort films gemakkelijk kan dragen.

De acting is verder zozo, het script is niet al te geweldig en qua beeldwerk kent de film weinig hoogtepunten. Ik ben ook niet zo voor dat geel/oranje kleurenfilter. Doet wat retro aan en regisseur Jeunet gebruikt het ook vaak, maar nee dat was voor mij onnodig. Maar al bij al leuk voor tussendoor en is zo uitgekeken.

Wel wat speciaals, doet inderdaad wat denken aan Willy Wonka en zijn chocoladefabriek. Misschien is Spielberg bezig aan zijn reeks Roald Dahl verfilmingen. Deze vond ik wel aardig want The BFG was behoorlijk saai ondanks de visuals. Dat is deze iets minder, leuk zo'n futuristische game. Vast de toekomst zo met een VR bril en sensorgebaseerd bewegen. Ik weet niet goed wat ik van al de filmreferenties in de film moet vinden, leuk of niet. Mwuah, beetje simpel denk ik. Speciale muziekkeuzes ook voor zo'n scifi-achtige flick. Goede muziek maar dat paste hier niet. De visuals zijn hier ook wel goed, maar uiteindelijk vond ik het nergens echt spannend worden. Tye Sheridan doet het goed en Mendelsohn is een redelijke villain, maar het gaat allemaal wat te eenvoudig. Je wordt meegenomen door de visuals maar het verhaal verdwijnt daardoor wat naar de achtergrond. Beetje jammer.

Mwah redelijk. Eerste film die ik van de beroemde Hitchcock zie en ik denk ook onbewust meteen zijn hoogst gewaardeerde film op MM eruit genomen. Of dit voor mij zijn beste film zal worden... ik gok van niet. Meestal liggen '1 locatiefilms' me wel. Ik denk maar aan typische haunted house horrors, maar ook aan andere sfeerfilms zoals Bound of een Reservoir Dogs of zelfs het recentelijke The Voice from The Stone met Emilia Clarke. En er zijn er vast een heleboel die ik vergeet, maar het punt is dat deze film iets te lang is. De sfeer vond ik verder ook niet ijzersterk hier. Zeker het plot dat uiteindelijk wat te simplistisch in elkaar steekt doet me mijn waardering iets verlagen. Echter in het laatste kwartier voelde ik wel degelijk even echte spanning dus dat belooft wel voor toekomstige films die ik van Hitchcock ga zien. Er zal vast wel eentje bijzitten die ik erg kan waarderen of dat hoop ik althans.

Deze was niet meer dan onderhoudend en ik vond het soms helaas iets te langzaam verlopen. Ook ben je die ramen na 2uur gewoon kotsbeu. Helaas daarom ook niet direct een film die ik snel zal herkijken vrees ik.

Redelijke film. Ik vind dat het te zwaar bekritiseerd wordt, maar goed ik heb wel vaker andere meningen dan de meeste mensen. Uiteindelijk is het best vermakelijk allemaal. In deze film zit erg veel actie, misschien iets teveel. Eerste deel was wel beter, maar ik ga deel drie ook gewoon kijken, als die er nog komt.

Ik dacht eerst dat het een zoveelste sequel of prequel van Star Wars was maar het is eerder een rip-off. Nu ik vond het eigenlijk even goed meevallen als Star Wars zelf. Nergens blinkt het uit (daar schop ik ongetwijfeld mee tegen de schenen van Star Wars fans). Ik ben zelf meer liefhebber van epische fantasy zoals Game of Thrones en vooral Lord of the Rings. Deze film was gewoon vermakelijk, had best wel leuke actie. Het lijkt wel of films met Sofia Boutella altijd meer worden afgekraakt dan nodig zoals bijvoorbeeld The Mummy film. Die vond ik ook best behoorlijk en jammer dat die reeks gestopt werd. Van mij mag ook deze reeks doorgaan want het is gewoon een prima wegkijker om een avond te vullen.

Wat mij betreft is Red Dragon iets beter dan Manhunter (1986) . Het verhaal was iets duidelijker verteld of misschien is het omdat ik Manhunter al gezien had dat er nu wat extra puzzelstukjes in elkaar vielen. Je kan er gewoonweg niet omheen draaien, de 2 films zijn eigenlijk grotendeels hetzelfde. Dialogen en scènes die als 2 druppels water op elkaar lijken. Hetgeen hier wel opvalt is het verschil in soundtrack. Deze lijk ik beter te kunnen appreciëren. Edward Norton is misschien niet direct de meerdere van William Petersen, maar speelt zoals we dat gewoon zijn van hem. Ook is Anthony Hopkins toch wel iets geschikter in zijn rol als Brian Cox in Manhunter. Ik zou dus meteen gaan voor deze film want hij is gewoon dat tikkeltje beter. Of ik ooit echt fan ga worden van Hannibal weet ik niet, maar hij begint me al iets beter te bevallen.

Typische entertainmentfilm. The Rock en Ryan Reynolds. Dan weet je dat je actie, avontuur, komedie mag verwachten. Gal Gadot steeds een knappe verschijning speelt een pittige villain. Of wie is hier eigenlijk de villain?

De film zit vol met avontuur dus het is echt een vlotte film. Verwacht geen meesterwerk, maar prima voor een avondje te vullen.

Red Rock West is een zeer degelijke film die nooit verveeld. Er zitten een behoorlijk aantal plottwists in de film. Statistisch gezien hadden deze twists een erg kleine kans om te gebeuren, laat staan dat ze allemaal zouden gebeuren. Voorspelbaar zou ik deze film dus niet durven noemen. Hoe dan ook vond ik het goed uitgewerkt en had ik totaal geen last van het aantal toevallige gebeurtenissen waarin Michael (Nicholas Cage) verzeild geraakte. Het verhaal was prima te volgen, sfeer en tempo waren perfect. Er zitten ook een aantal leuke momentjes in vooral wanneer Cage besluit om via een houten plank over te steken vanaf het dak van de bar naar het dak van de vrachtwagen. Net geen 4* waard.

Red Sparrow werd niet overal even geweldig onthaald en dat blijkt ook uit de reacties hier op MM. Desondanks heb ik de film toch gekeken vanwege Schoenaerts. Hij is ook de enige Rus in deze film die echt als Rus zou kunnen doorgaan. De rest doet veel te veel moeite met accenten. Er zijn toch wel Russen te vinden in Hollywood denk ik dan, maar toch wordt gekozen voor een rasechte Brit zoals Jeremy Irons. Why?

Wie een standaard espionagefilm verwacht is met Red Sparrow aan het verkeerde adres. Veel actie hoef je niet te verwachten, al zou je denken dat het misschien een beetje de kant op gaat van Salt met Angelina Jolie. Red Sparrow tapt duidelijk uit een ander vaatje dan actie en is tamelijk expliciet in het tonen van het lichaam van Jennifer Lawrence alsook bij het tonen van martelingen. Nu als je een film als Hostel of nog extremer gewoon bent is Red Sparrow geen zware kost. Het is ook totaal geen komedie zoals Spy en ook Atomic Blonde valt er helemaal niet mee te vergelijken. Red Sparrow staat voledig op zichzelf en daarom moet je hem zeker eens zien. Ik vond het helemaal niet langdradig en ik hou van een lekker lange film die tijd neemt. Helaas speelt hij voor mij nergens in op het gevoel of krijg ik een wauw effect van het verhaal. Het plot was wel sterk.

Leuke kortfilms, heb me zeker vermaakt. Het zijn stuk voor stuk herkenbare gebeurtenissen waarbij de barrière tussen het denken van een gruwelijk feit en het ook effectief doen verbroken wordt. Sommige dingen zijn zeker wel grappig, maar in een deuk lag ik nooit. Eigenlijk zijn al de fragmenten boeiend en herkenbaar op de 1 of andere manier, het ene fragment is misschien iets beter dan de andere (evt afhankelijk van je persoonlijke ervaringen). Ik denk dat als ik deze film zal herinneren vooral het einde van scène 3 zal zijn, het karmagehalte was hier heel hoog.

4* gemiddeld

Ik vond dit wel een bovengemiddeld filmpje. Er zitten wat elementen in die me doen denken aan The Exorcist (zoals de plasscène die is wel heel opvallend). Het is een beetje arthouse maar zeker niet teveel. Ik vind dat de regisseuse het evenwicht goed houdt. Het is niet zo dat het allemaal geen steek houdt. Het einde is speciaal. De sfeer vond ik goed aanwezig. Niet zozeer echte horror maar toch een soort van gore zonder bloed. Een meer dan behoorlijk debuut met sterke vrouwen in de hoofdrol.

Rememory een film die ik vooral heb meegepikt omwille van Anton Yelchin. Helaas krijgt deze maar enkele minuten screentime. Echt zonde want dit waren veruit de beste minuten van de film. Het concept is misschien nog vrij origineel, toch wordt het nergens "memorabel"

De film faalt zowel op dramatisch vlak als op het vlak van thriller. Daarbij is het ook nog eens vrij voorspelbaar allemaal. Het tempo is nog een minpunt want het is nog trager dan de slak die hier mijn raam voorbij kruipt. Qua soundtrack vond ik verschillende deuntjes erg lijken op iets anders dat bekend in mijn oren klonk. Lijkt wat simpel zo, maar was wel in orde voor de rest. Toch wel jammer dat dit soort cast geen betere film weet neer te zetten. Kortom dus een film die je kan overslaan.

Beetje gek ook dat Anton Yelchin hier als eerste vermeld wordt? Peter Dinklage is duidelijk de hoofdpersoon.

Reminiscence een film met al een vrij moeilijke titel. Ik kende dit Engelse woord voor 'herinnering' niet en daar gaat de film ook over. Best een goed concept. Of er alles wordt uitgehaald wat ze konden, ik ben daar wat in dubio over. Topcast dat wel met Hugh Jackman (altijd de moeite), Rebecca Ferguson (geweldig in MI imo) en Thandie Newton. Het is een mengelmoes van actie, drama, romantiek die hier en daar wat langdradig aanvoelt. Uiteindelijk hebben Hugh en Rebecca wel een behoorlijke chemie met elkaar. Hun relatie is wat snel gegaan in de film maar het voelde voor mij wel geloofwaardig. Ze blijkt dan ineens uit Hugh Jackman zijn leven verdwenen te zijn, dat kwam best plots. Hij vindt dan veel later haar oorketting buiten. Precies of niemand anders dat zou hebben opgemerkt. Uiteindelijk krijgt het verhaal vaart dat ze alles in scène heeft gezet en alles gepland was. Toch is ze van Hugh gaan houden, wat oorspronkelijk niet de bedoeling was van het plan. Ze blijkt dan slecht te zijn maar neemt dan uiteindelijk toch het juiste pad weer. Het einde is dus best dramatisch. Wat Hugh uiteindelijk beslist gaat er zelfs over en vond ik wel een minpuntje.

Hier had ik echt veel meer van verwacht. Cage is stilaan terug van weggeweest uit de B-films en ook Nicholas Hoult is toch eerder A-list acteur, maar toch voelde het aan als een B-film. Cage acteert op zich wel goed, maar wordt allemaal wat over the top gebracht. Soms is het even grappig maar meer dan een glimlach hoef je ook niet te verwachten. De special effects zijn ook compleet overdone met al dat bloed. Ik vond het ook niet echt zo'n geschikte rol voor Hoult.

Wat is Oriol Paulo toch een geniaal filmmaker! Echt waar, give me more. Ook deze weer geweldige twists en zelfs mindfuck. Hij kan ook zo geweldig met tijd spelen om je in de war te brengen. En hier wordt het natuurlijk zeer lastig door het liegen om te weten wat er nu juist gebeurd is en wat niet. Met zulke films verveel ik me gewoonlijk geen moment, je moet ook je aandacht er bijhouden want er gebeuren constant wel nieuwe dingen. Oriol's film hebben zeker ook een hoge herkijkwaarde. Wel best films die je kijkt als je niet gestoord kan worden, want ze zijn altijd behoorlijk complex.

Redelijk clichématig thrillertje. Er is weinig horror aan en de opbouw duurt in feite veel te lang. Dat maakt dat de film zelfs lichtjes gaat vervelen. Met Dan Stevens in min of meer een hoofdrol had ik toch een wat meer badass filmpje verwacht zoals The Guest. Maar goed, het is ontzettend moeilijk om dat magnum opus (al zeg ik het zelf) te overtreffen. Ik weet dat het moeilijk is om op thrillergebied nog verrast te worden, maar dit verhaaltje was een beetje te standaard en qua spanning en gore valt het een beetje tegen.

3*.

Geen slechte film. Wel bekende acteurs maar voor mij toch minder bekende namen die ik nog niet vaak heb zien spelen. Benicio Del Toro vond ik wel goed. Alicia Silverstone ken ik ook niet echt van andere films. Timberlake bijna enkel van In Time wat een prima film is. Deze heeft ook wel een goed verhaal. Einde vond ik net iets te snel uiteindelijk. Mocht nog iets extra bij - een slotscène met zijn vrouw bijvoorbeeld. Het moet wel even slikken zijn als je zoiets ontdekt. Je leven komt plots in gevaar terwijl je dacht dat het in feite je vrienden basically waren. Ik ga zeker meer proberen zien van deze acteurs. Ook deze regisseur is me onbekend, maar zo te zien is het zijn eerste langspeler.

Op bepaalde momenten een beetje traag maar voor de rest bleef Repulsion toch nog wel vrij boeiend. Waarschijnlijk ook door die vaagheid en mysterieuze vibe die in de film schuilgaat. Er wordt vrij weinig prijsgegeven waarom ze zich juist zo is gaan gedragen. Het is wel sfeervol en Deneuve is een lust voor het oog. Dat haar is echt wow

Ik heb nog niet al te veel zwart-wit films gezien maar ik stoorde me er totaal niet aan. Het is verder knap gefilmd voor die tijd lijkt me. Qua thriller/horror niet direct mijn cup of tea, het is allemaal heel psychologisch (daar is natuurlijk niets mis mee) maar het personage van Catherine Deneuve is te oppervlakkig om haar goed te begrijpen en met haar mee te leven.

Tjonge jonge, wat is dit een overroepen film. Het enige dat echt goed was aan deze film is de muziek alhoewel deze soms niet eens paste en in bepaalde gevallen was er zelfs stilte op zijn plaats. Ik kreeg gedurende de hele film nooit voeling met de personages, dit heeft waarschijnlijk meerdere oorzaken. De chaotische montage, de dialogen, de repetitieve collage van beelden (pillen slikken, drugs pakken, koffie drinken en weet ik wat nog allemaal), de steeds terugkerende muziek en het gebrek aan stilte en tijd nemen om het dramatische echt in beeld te nemen. De film wordt regelmatig op fast forward gedraaid door de regisseur, om vervolgens over te gaan in een slowmotion en om te eindigen op een normale snelheid. Zo haal je dus echt de sfeer uit de film, een (horror)film kijk je ook niet op fast forward omdat sfeer juist heel belangrijk is.

Nee, deze film wist me nergens te raken, wat best een fail is voor een dramafilm. Mensen die aan de dieetpillen zitten, in de prostitutie terecht komen of aan de drugs zitten zijn meestal in dat milieu geboren of hebben het zelf gezocht. Neem nu Sara Goldfarb, het enigste wat ze de ganse dag doet is TV kijken en aan eten denken. No kidding dat je dik wordt, sorry maar zelf gezocht, beweeg! Mensen met respect voor hun eigen lichaam en met doorzettingsvermogen komen altijd op hun pootjes terecht en moeten zich niet voor tientallen mannen vernederen met een dildo in hun poep..
Volgens mij was de regisseur zelf aan het trippen toen hij de camera vasthield. Hopelijk had hij er iets aan, ik had namelijk niet veel aan zijn film.

Wat een lekker fout filmpje is dit toch. Van een zeer simpel verhaal aka "Wie is de verrader?" maakt Tarantino gewoon een uitstekende film. Ook het einde is echt gewoon typisch Tarantino: iedereen schiet iedereen aan flarden. Ik vind dat hemels!
Alle acteurs spelen geweldig, hier en daar is er al is een saaiere dialoog maar dat heeft elke film wel. Ook een heerlijke soundtrack.

Zo eindelijk is de afsluiter van de Resident Evil reeks er. Een reeks die ik eigenlijk altijd wel amusant gevonden heb om naar te kijken. Het is net als voordien vermakelijk al is de speelduur voor dit verhaal misschien toch eerder wat aan de lange kant. De actie is redelijk vlot, het is eigenlijk wat je kan verwachten, toch vind ik deze film beter dan de nieuwe Underworld: Blood Wars bijvoorbeeld die me niet echt kon bekoren. Deze is dus oké om te bekijken als je de vorige films ook kon smaken. Ik kan me voorstellen dat een biertje en een zak chips prima is om deze film mee te pikken, ik heb het nu wel bij een glas water gehouden.

Het jammere is dat ik eigenlijk geen fluit meer wist van wat er in de vorige films gebeurd is. Ik denk dat dat ook weinig uitmaakte want ik herkende eigenlijk enkel Milla's personage. Je kan deze volgens mij dus perfect als een stand-alone film bekijken. Je kijkt deze film ook het beste in het donker want de film speelt zich geregeld af in de duisternis.

Sterke film in al zijn eenvoud met een aantal straffe wendingen. Dit zijn films die ik wel eens graag zie. Nu hoeft het ook niet elke dag zo'n film te zijn. De chemie tussen de twee hoofdrolspeelsters is zeer goed en de geloofwaardigheid spat er dan ook wel vanaf. Het einde is misschien wat jammer, al hebben introverte personen wel de neiging om alles op te kroppen en als de veer springt, dan heeft die andere het geweten.Toch vond ik Charlie niet zo introvert overkomen. Ze is niet zo uitbundig als Sarah maar een pure introvert is ze niet.

In ieder geval weet ik nu dat ik La Vie d'Adèle nog eens een kans zou moeten geven. Ik schat Respire net iets minder hoog in dan Thelma (2017) , maar ik ga het niet nalaten om ook hiervoor 4.5* te geven. Al is het wel een nipte.

"One moment of madness is within all of us. The unlucky ones pay for it, the rest of us live without ever knowing it’s within us and never learn to understand ourselves."

Een zin uit Frank zijn brieven waar Charlotte over aan het nadenken was en die ook mij wel is bijgebleven. Aangezien ze op het einde onschuldig blijkt te zijn, zou ze nog een grotere tol hebben betaald, moest Frank haar niet gered hebben van dat afschuwelijke noodlot.

Return to Sender is een meer dan behoorlijke misdaadfilm. Het einde vond ik op zijn minst verrassend. De doodstraf wordt hier, terecht op een subtiele manier, bekritiseert. Zulke wrede straffen moeten goed overwogen worden vooraleer ze toegepast worden.

De cast speelt heel goed. Connie Nielsen zet haar personage zeer geloofwaardig neer. Ook Aidan Quinn, die mij op een bepaalde manier doet denken aan Mel Gibson zowel door die lage stem als zijn gelaat, vond ik erg sterk. Charlotte wordt op een bepaald moment een soort martelaar waarin zij boete doet voor hetgeen ze haar zuster heeft aangedaan. Ze vraagt dan ook aan Frank of hij gelooft in het hiernamaals.

Misschien wel even interessant om te vermelden wat Steven Pincker over matelaarschap schrijft in zijn boek Verlichting Nu (wat ik momenteel lees): "Geloof in een hiernamaals impliceert dat gezondheid en geluk niet zo belangrijk zijn, omdat het leven op aarde een oneindig klein deel van iemands bestaan vormt... en dat martelaarschap misschien wel het beste is wat een mens kan overkomen."

Het martelaarschap van Charlotte maakt het Frank dan ook ontzettend moeilijk, want hoe kan je iemand redden die niet wil gered worden?

Standaard zombieflick met de typische eliminaties. Het wordt nergens speciaal. De effecten missen het nodige budget om er goed uit te zien. De zombies zien er nog wel best oke uit. Veel toevallige optredens van zombies die uit het plafond vallen of uit het niets op iemand springen. Beetje matige manier om zo de groep uit te dunnen. Film die je gerust kan skippen.