Opinions

Clint kan toch als geen ander films maken. Ook deze is weer in zijn typische stijl. Ik kan dit soort heldenfilms wel apprecieren. Het is niet te dik aangezet op het vlak van drama. Ik kan ook slecht tegen onrecht. Als je een bom hebt gelegd ga je toch niet de mensen evacueren. Maar de FBI lijkt te denken van wel. Het is dan ook straf dat ze na 6 jaar de echte bomber hebben gevat. De FBI wordt wat neergezet als een stelletje imbecielen. Ook de rol van de journaliste (Olivia Wilde) is misschien klein maar wel veelzeggend. Ondanks haar kleine rol krijg je een heel goed idee van haar persoonlijkheid. Ik zou zelfs zeggen dat ze een serieuze evolutie doormaakt aan het einde van de film. Ze beseft dat ze fout was en dat het haar schuld ook is dat Richard Jewell en haar moeder onrechtvaardig worden behandeld. Ook de andere personages hebben wel een behoorlijke diepgang meegekregen.

Kathy Bates had ook een ondersteunende bijrol maar haar speech was fantastisch geacteerd. Ik kon het niet droog houden. Ik ga 4.5* geven maar dat is enkel door Bates haar speech. Anders was het weer een 4* voor deze nieuwe van Eastwood.

Ik ga het hier kort houden want meer tijd is de film eigenlijk niet waard. Het is al een spijtige zaak dat ik hem heb 'moeten' uitkijken tijdens een filmavond met vrienden. Horror? Nee dit is geen horrorfilm want met een stuk of 3 van de meest voorspelbare jumpscares uit de geschiedenis van de horrorfilm ga ik niet bepaald op het puntje van mijn stoel zitten. Acteerwerk matig , zelfs Vincent D'Onofrio weet er niet veel mee te doen. Dit is gewoon een prima voorbeeld van een domme film met domme personages die domme dingen doen. De soundtrack is nog wel een pluspunt al wordt het vaak op verkeerde momenten gebruikt. Kortom gewoon een saaie film die totaal sfeerloos is en als horror wat mij betreft compleet faalt.

Niet direct een speciale film. Thema van schuldgevoel wordt matig uitgewerkt, had zeker meer mee gedaan kunnen worden. Deze groep vrienden lijken niet echt vrienden te zijn. Ik snap dat de dood van Robert hun allen diep getroffen heeft maar de eigenlijke hoofdrolspeler Luke kon hier weinig aan doen. Het is tenslotte niet hij die Robert gedood heeft in de winkel.

Het beste aan The Ritual is volgens mij de regie en het camerawerk die zeker goed zijn. Ondanks dat de film steunt op karakterontwikkeling, kon het mij nergens echt bekoren. Ik gaf eigenlijk geen moer om de verschillende personages. Ze waren allemaal wat vervelend op hun eigen manier. Hutch vond ik nog wel vrij ok. Het typische cliché van iemand dat zijn been of enkel verstuikt/breekt is zo overdone. Ook het overmatig gebruik aan 'fucking' helpt voor mij geenszins in de beleving. De beslissingen die gemaakt worden vallen in de categorie normaal, ik heb al veel films gezien waarbij de genomen beslissingen totaal niet rationeel en logisch zijn of ook wel eens uitermate dom genoemd kunnen worden. Dit valt hier nog wel mee, maar toch is het einde behoorlijk saai. Eenmaal het uur gepasseerd vond ik er niets meer aan.

Het script is te zwak. Té weinig inhoud voor zelfs anderhalfuur lang mee te vullen. De muziek probeert hier en daar dreigend te zijn en de uiteindelijk 'verklaring' van het beest is ook maar vrij vaag. Noorse mythologie vind ik nog wel interessant, maar dit is zo wat afgehaspeld om toch maar met een verklaring te kunnen komen. Het waarom blijft mysterieus. Als je A zegt, moet je B zeggen en dat gebeurd hier eigenlijk niet. 2*

Werkelijk schitterend!

Cinematografisch heel erg sterk en uitzonderlijk sfeervol. Ik kreeg hier trouwens niet zo een maffia maffia gevoel bij zoals bij de echte maffia films. Oké dit is Capone en Chicago maar ik had hier minder het gevoel naar een gangster/maffia film te kijken. Waarschijnlijk omdat alles hier veel minder karikaturaal is dan wat we vaak in maffia films terugzien. Uiteindelijk is dit een film waarin wraak centraal staat. Deze heeft echt een boeiender plot dan een standaard revenge flick. De stijl is eerder noir, zeker meer dan de plot zelf.

Het einde is misschien het minste van de film want het is een "twist" die ik eigenlijk al had zien aankomen. Misschien heb ik het ooit eerder gezien, maar toch.

Verder is het een prachtig verhaal en Hoechlin (altijd de coolste gevonden in Teen Wolf) en Hanks hebben een goede band in de film. Pfoe, ja ik ga hiervoor (niet gezeverd) 4.5* uitdelen, aangezien het toch een film is die emoties wist op te wekken.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik nog niet zo erg veel van Verhoeven heb gezien. Misschien 2-3 filmpjes, maar meer niet. Bij RoboCop weet je al aan de titel wat je ongeveer kan verwachten en dat krijg je dan ook min of meer. Een wat lompe actiefilm met een hoog bloedgehalte en een aangenaam tempo. Verder krijgt de kijker ook hier al zowat het ethische vraagstuk van robots voor de kiezen. Bedachtzaam als ik ben, moet ik vaststellen dat RoboCop zijn tijd heel ver vooruit is want als we als mensheid al een toekomst hebben, zullen robotagenten er vast ook deel van uitmaken. Maar zijn ze wel in staat om de mens te vervangen en kunnen ze optreden of zich gedragen als een mens dat zou doen?

De acteurs waren me niet erg bekend, met uitzondering van Nancy Allen die ik reeds in een aantal Brian De Palma films zag meespelen. Het lijkt allemaal wat cheesy geacteerd maar misschien is dat gewoon het tijdperk van de eighties.

Toch wel een lange zit deze Rocco e i Suoi Fratelli. Ik kan ook niet meteen zeggen dat ik zwaar in de film zat. De relatie tussen Simone, Nadia en Rocco is zeker naar het einde toe niet meer geloofwaardig. Eigenlijk gaat het compleet de verkeerde kant op vanaf die verkrachtingsscène en de beslissing van Rocco dat Nadia maar terug naar Simone moet gaan. De andere broers komen dan weer amper aan bod. Van Luca weet je al helemaal niets. De moeder speelt inderdaad wat theatraal, maar ja dat kan je wel verwachten in een Italiaanse film. Wat mij betreft vond ik Nadia het beste van de film en ook Ciro zijn woorden op het einde waren goed gekozen. Kon helaas weinig met de karakters van zowel Rocco als Simone.

Ik ben niet meteen een fan van Elton John, maar na Eddie The Eagle trok de regisseur Dexter Fletcher me over de streep om toch een kijkje te wagen. Filmisch gezien is Rocketman best sterk. Ik vind het overdreven dat dit als musical wordt beschouwd. Het is beduidend meer dan gewoon wat zingen en wat show. Het is uiteraard wel een deel van de film, wat had je anders verwacht? Een film over Elton John zonder muziek?

Qua opbouw lijkt het vrij vergelijkbaar met Bohemian Rhapsody, dat qua regie hier eigenlijk niet aan kan tippen. De muziek van Queen ligt me echter wel meer dan die van Elton John. Met uitzondering van een aantal hits vind ik Elton John's muziek niet zo bijzonder. Dan is het ook moeilijk om eender welke film te maken over Elton John en mij de volle 5* te doen geven.

Qua verhaal hebben we dit allemaal natuurlijk al wel een beetje eerder gezien. Druggebruik, drankgebruik, koopverslaving, moeilijke jeugd, introvertheid, eenzaamheid, homoseksualiteit en ga zo maar door... zijn allemaal maatschappelijk relevante thema's. Misschien is het wel wat veel van het goede in deze film. Of er echt op iets specifieks had moeten gefocust worden, weet ik niet. Het blijft ten slotte een biografische film. Taron Egerton doet het erg goed. Soms had ik echt het gevoel dat ik de echte Elton John zag. Soms leek hij er dan weer helemaal niet op. 3.5*

Oninteressante en rommelige film die me maar niet kon boeien. Ga er niet te veel woorden aan vuil maken, soundtrack is redelijk goed alleen vond ik het soms overdreven. Soms was stilte wel op zijn plaats, Ritchie maakt teveel gebruik van redelijke hevige muziek op momenten waar dat totaal niet nodig is. Ook de eerste keer dat ik Butler niet echt goed vond, wat een onnatuurlijk accent soms. Ofwel gebruik je een accent constant zoals het hoort ofwel niet, maar niet iets er tussenin. Camerawerk was soms best wel cool maar vaak maakt het de film nog chaotischer dan het al is. Ja, spijtig, ik wou de film leuk vinden maar het kwam er maar niet uit.

Star Wars is zo een saga dat ik nog nooit in zijn geheel heb gezien. Straf zul je zeggen, maar ik heb er eigenlijk nooit de behoefte voor gehad. Als ik ze kijk is het volgens mij eerder om ze eens gezien te hebben want ik heb al wel eens 2 of 3 films in zijn geheel gezien maar dat was telkens bij een vriend thuis en nadien had ik nooit echt de zin gehad om verder te kijken.

Nu dacht ik eens te beginnen bij de standalone film Rogue One aangezien toch iedereen doodgaat. Het geeft misschien een fout beeld van de rest van de SW-saga want ik vond deze film niet bijzonder eigenlijk. Het begint nochtans degelijk met een leuke introductie van Jyn en haar familie. Gewoon door deze scène van 7 minuten wordt het personage Jyn het enige waarmee je iets mee kan. Al de andere personages zijn vlak en hebben geen backstory. Nochtans steunt een film waarin zoals hier zowat iedereen doodgaat op de band met de personages. Nu raakt het me voor geen meter en dat is de grootste zwakte van de film.

Voor de rest was het verhaal vrij goed te volgen voor een leek als ik maar hoogstaand was het zeker niet. Felicity Jones is zowat het lichtpuntje in de film en misschien ook Yip Man, Donnie Yen. Wel speciaal om wat martial arts te zien in een sciencefiction.

Romeo is Bleeding is zeker niet de beste neo-noir film die ik gezien heb. Hetgeen een beetje miste was sfeer en ook wel wat spanning. Ik vond dat de voice-over de sfeer en spanning wat wegnam. Oldman speelt echter subliem en Lena Olin is echt een bom van een femme fatale. De film bevat een aantal interessante oneliners en het bloed gutst stevig uit de (schot)wonden. Het einde vond ik zeker één van de pluspunten, daarom toch 3.5*.

Doorsnee filmpje met op zich een interessant concept. Toch blijkt het lastig om echt interessant te blijven. Het is nergens echt een uitgesproken drama of thriller. Het heeft op elk gebied wel iets te bieden maar wordt daardoor nergens meesterlijk. Een echt sterke twist kent de film ook niet. Olga Kurylenko en Kevin Janssens zijn beide erg degelijk maar het filmscript is niet sterk genoeg en de speelduur wellicht een beetje te lang.

Simpel concept wordt door Hitchcock omgezet in een film met een spannend sfeertje. Langs de ene kant is het natuurlijk nogal dom van de moordenaars om het zo te doen, langs de andere kant zou het wel eens geniaal kunnen zijn als ze hun plan goed uitspelen. Maar de vraag is lukt hun het ook om hun moord te verdoezelen?

Rope is dus een eenvoudige film die hier en daar een beetje de grenzen van de geloofwaardigheid aan het prikkelen was. Het is een single location film die niet lang duurt en door de sfeer en onderhoudende spanning makkelijk uit te zitten is. Vermakelijk maar de beste Hitchcock is het uiteraard niet.

Wat een saaie film was dit zeg. Tergend traag en het beste stuk van de film is dan ook nog het eerste uur waarin er eigenlijk qua plot helemaal niks gebeurd. Maar toch is dat het beste stuk, nog steeds ondermaats maar wel het beste. Verder is dit ongelooflijk voorspelbaar omdat alles wordt voorgekauwd. De acteerprestaties zijn ondermaats van zowat iedereen die meedoet in deze film, Mia Farrow op kop!

Op zich is het plot van de film nog wel goed maar moest dat allemaal zo lang duren en voorgekauwd worden. Ik had al lang door hoe het ging aflopen. Vreselijk overgewaardeerde film. En een horrorfilm??? Zelfs niet eens een thriller, echt gewoon een drama want het is DRAMA-tisch slecht en traag. Sla me dood maar ik begrijp niet wat heel wat mensen hier goed aan vinden.

Ondanks de trage pace van de film vond ik het nu wel niet saai. De muziek vond ik vaak op niks slaan, soms wordt er precies muziek gemaakt met een xylofoon. Speciaal was het iig wel en dan Pretty Rock Girl van Keri Hilson vond ik ook een vreemde keuze. Acteerwerk is prima, hoewel Pearce vooral boos moest kijken. De beelden zijn voor de rest een beetje in de lijn met wat je kan verwachten van de Australische outback. Het verhaal is verder ook maar simpel, niet direct een film die me lang gaat bijblijven denk ik.

Hmm, ik vond het nog wel een uiterst aardige film. Ik heb me geen moment verveeld. Paar keer moeten glimlachen maar meer ook niet. Grappige typetjes bv. Ben Stiller en zonen in hun Adidas-training. Leuk verhaal. Inderdaad een vrij opvallende soundtrack. Erg knap gefilmd ook. Ondanks dat ik The Grand Budapest Hotel echt niks vond, is het misschien wel is fijn om de rest van Wes Anderson's oeuvre te gaan bekijken. Wie weet zit er nog wel iets leuks tussen.

Deze film bevat goede muziek, het verhaal is ondanks de toch wel vreemde twist erg simpel. Ik had nood aan een rustige film en dat werd het uiteindelijk ook wel. Geen mindfucks of 2u filosofisch gekwebbel. Nee, gewoon rustige muziek en Anton Yelchin heeft me weer verrast. Ik wist niet dat hij kon zingen.

Fijn om eens te zien. 3.5* vanwege de originele muziek en de goede acteerprestaties.

Een goede thriller. Klinkt als een verhaal dat echt gebeurd is. Ik heb dat precies al eens gehoord. Moeder heeft wat creepy, speciaal gezicht. Doet wat denken aan de films Don't Breathe en Hush, waar er ook lichamelijke beperkingen zijn. Die zijn dan wel eerder horror, zeker Hush. Ook wellicht beiden betere films als deze. Zeker Hush is een stuk beter. Run is een aangename wegkijker die weinig fout doet. Helaas denk ik dat er met deze titel weinig mensen gaan overtuigd zijn om te kijken. Omdat er weinig te zien is voor het moment en ik altijd graag nieuwe horror of thrillers bekijk, heb ik deze eens geprobeerd en het viel me zeer goed mee. Enkel het einde gaat een beetje erover, nogal vergezocht.

Wel goed maar lijkt me wat overdreven hoog gewaardeerd. Actie is soms nogal chaotisch en flitsend in beeld gebracht. De acting is prima met wijlen Paul Walker en Vera Farmiga die ik eigenlijk vooral ken van horror, maar ze kan ook sexy en badass uit de hoek komen. Het verhaal is ook nog wel best origineel. Heel straf wel dat Oleg daar terecht komt bij een koppel dat kinderen ontvoerd en vermoord. Dat vond ik wel heel erg veel toeval. Het is wat Guy Ritchie achtig met momenten, maar het verhaal is minder chaotisch dan Ritchie het vaak verteld. Tegenwoordig is het wel aan het beteren met Ritchie's opbouw. Running Scared is dus zeker geen geweldige film, maar kijkt redelijk goed weg.