Opinions

Voor mij 1 van de mindere films die ik van de broeders Coen al gezien heb. Er zitten wel een paar leuke scènes is maar echt grappig wordt het nergens. Er zitten zeker een aantal memorabele scènes in de film, dus heel snel zal ik deze nu ook weer niet vergeten. Ook de soundtrack is best oke en ook Clooney doet het meer dan aardig.

De Palma vliegt met Obsession zwaar uit de bocht wat mij betreft. Een echte miskleun. Volstrekt ongeloofwaardig. En vooral het einde dan. Verder vond ik de film ook veel te lang duren. De spanning was voor mij ook ver zoek en ik miste een echt leuk plot. De acting was zeer wisselvallig, John Lithgow kan ik op zich wel smaken maar de hoofdrolspeler Cliff Robertson heeft zo goed als geen mimiek en legt amper gevoel in zijn spel. Genevieve Bujold is een aangename verschijning maar nu ook niet de allerbeste actrice.

An Ocean Story behandelt vooral het verdwijnen van de mangroves en het verdwijnen van koralen en de (lokale) initiatieven daaromtrent. Ik heb wel een aantal zaken bijgeleerd maar het probleem van de plastics is al langer bekend. Ze leggen daar goed de vinger op de wonde in de documentaire. Het is een korte documentaire. Je leert er wel iets uit, maar een eye-opener is het nu niet direct geworden wat mij betreft.

Ik denk wel dat ik deze film ooit al eens heb gezien maar het was wel eens tijd om de hele serie eens te kijken. Ik ben de laatste tijd zo een aantal reeksen aan het afwerken. Dat zijn meestal chille en goede films of daar ga ik toch vanuit want anders zou er geen hele reeks van zijn gemaakt.

Zo is het dus nu tijd voor de Ocean films waarin we een jonge Matt Damon en Brad Pitt zien. Ook George Clooney is van de partij en ik heb eigenlijk nog geen enkele goede film met Clooney gezien. Ook deze film is eerder gemiddeld. Het heeft wat weg van een Mission Impossible, maar in vergelijking toch zwakker dan de meeste MI's. Dat belooft dus voor de volgende delen die slechtere waarderingen krijgen. Ik heb weinig van Soderbergh gezien maar wat ik al heb gezien was niet al te bijzonder. Anyway je moet altijd een film zonder verwachtingen beginnen. Er zaten een aantal interessante plotwendingen in zeker dat SWAT team (dat dus de overvallers zelf waren) dat het geld meenam was wel knap gevonden. De overval zelf begint een beetje abrupt. Ik dacht dat ze nog met de voorbereiding bezig waren en plots was het voor echt. Ergens wilt deze film misschien iets teveel op de korte speeltijd verwezenlijken. Een serie als Casa de Papel heeft veel meer tijd voor de details en deze film zat misschien iets te vol. Misschien ook een aantal zaken waar tijd wordt aan besteed die eigenlijk weinig betekenen zoals de romance tussen Clooney en Julia Roberts.

Opnieuw erg matig filmpje. Ik snap eigenlijk niet dat er meerdere films van zijn gemaakt. Wat een rommelig script opnieuw. Deze is wel iets beter dan deel 3 maar spanning is 0. Het is allemaal zo afstandelijk. Niemand is likeable van de personages. Niemand is boeiend. Less is more en daar hebben deze films wel last van. Er is altijd zo een periode voorbereiding en dan de echte overval. Dat gaat steeds rommelig over in elkaar. De uitleg is ook onvolledig. Er lijkt altijd wel wat te ontbreken. Veel lullen dat gebeurt er wel in deze films enkel om de zwakte van het verhaal te verbergen.

Tamelijk zwak vervolg. In het eerste deel had je nog een deftige overval maar in dit deel wordt het wel erg ongeloofwaardig. Bovendien is het uitgangspunt ook wat ridicuul. In deel 1 stelen ze het geld en hier betalen ze het doodleuk terug. Ook Julia Roberts en Zeta Jones voegen weinig toe. Het hele verhaal is een rommeltje en na 2u denk ik van waar heb ik naar zitten kijken. Coherentie is weer ver zoek bij deze film van Soderbergh.

Ontroerende film die niet alleen die passie voor wetenschap weergeeft, maar ook een enorm mooie relatie tussen zoon en vader weet op te bouwen. Coming of age dat een inspiratie kan zijn voor vele andere jongelui. Ga voor een diploma en maak iets van je leven. Het is niet gemakkelijk, voor niemand niet, maar zij die niet opgeven geraken er. Altijd.

Gyllenhaal heb ik altijd een geweldige acteur gevonden en is zelden in een zwakke film te zien. Laura Dern zou ik niet direct mijn favoriete actrice noemen maar hier speelt ze weergaloos. Ook Chris Cooper speelt zijn rol vlekkeloos en ik zou niemand kunnen bedenken wie dit beter had gedaan.

Als liefhebber van astronomie en wetenschap in het algemeen vond ik dit een prachtige film. Ik zal hem daarom ook in mijn top 10 zetten want ik vind dat iedereen deze film gezien moet hebben. Ik kan gewoonweg niet geloven dat deze October Sky nog niet eens 500 stemmen heeft.

Goede film. Broeierig is inderdaad een prima woord om deze onderhuids erotisch spannende dramafilm te noemen. Ik wist niet wat me te wachten stond daar ik eigenlijk gewoon probeer om nieuwe films te ontdekken door Fysico's filmchallenge. Inka Kallen (Elli) kan je gerust een Finse milf noemen hoewel ze in de film geen moeder is. Seksualiteit komt volop aan bod en het naakt / seks wordt niet geschuwd. Ik dacht eerst even dat dit een woke film zou zijn omdat het naar eigen zeggen de eerste koolstofnegatieve langspeelfilm ter wereld is, maar dat bleek dan weer goed mee te vallen. Een simpel concept qua film, maar goed uitgewerkt en mooie setting. Soms ontdek je nog eens iets met je horizon uit te strekken. In het genre van een Queen of Hearts en Thelma.

Het duurde een halfuurtje voor ik er echt in zat maar nadien was het wel een boeiende politieke thriller. Deze film is eerlijk gezegd wat buiten mijn comfort zone. Ik heb weinig interesse in de Amerikaanse inlichtingendiensten maar het script zit sterk in elkaar en er zit behoorlijk wat spanning in de film. Zo had ik ook nog nooit van Katherine Gun gehoord, maar ik volg het nieuws zo niet.

De reden dat ik deze film zag is voornamelijk doordat Gavin Hood wel een verdienstelijke regisseur is. En dat blijkt hier ook weer. Niet meteen mijn genre maar wel een goede score. 4*

Prima film weer van Spaanse bodem. Een film die misschien iets voorspelbaarder is dan gelijkaardige films als Contratiempo en El Cuerpo maar die met dezelfde stijl wordt verteld. Ik dacht dan ook dat de scriptschrijver dezelfde persoon is. Alleen is deze dus geregisseerd door Morales, waar ik nog niets van gezien had.

Belen Rueda doet het zeer goed, hier en daar heb ik ze betrapt om toch degelijk iemand aan te kijken. Enerzijds logisch natuurlijk, zo heel de tijd voor je uit staren lijkt me zeer moeilijk maar ook best irritant. Het is altijd eng als iemand onbekend inbreekt in je huis, laat staan dat deze persoon onzichtbaar zou zijn. Plus natuurlijk ook het feit dat Julia blind is, geeft een extra dosis spanning mee aan de film.

Ook de soundtrack vergroot de spanning. Dus van een thriller kan je zeker spreken. Horror misschien van ver door een afzichtelijke scène hier en daar. Het einde is dan ook nog eens een beetje emotioneel maar zeker niet overdreven aangezet. Op zich vind ik ook dat de film, vooral in het begin, wat langdradig aanvoelde maar ik denk wel dat de meeste scènes gerechtvaardigd zijn. Dus als je houdt van Spaanse thrillers en twists moet je deze ook eens gezien hebben.

Ik had al niet veel met de regisseur zijn vorige film Snowpiercer maar ook deze film vond ik nergens spannend of verrassend uit de hoek komen. Het enige dat ik erg sterk vind is hoe Okja eruit ziet en hoe de acteurs met hem in contact komen (aaien enzovoort). Ik weet ook niet goed wat ik van Gyllenhaal zijn acteerprestatie moet vinden. Overacting? Of net niet? Op bepaalde momenten grappig maar geregeld ook eerder irritant dat je hem voor zijn kop wou slaan. Hij moet oppassen met dit soort rollen want voordat hij het weet is hij niet meer geloofwaardig in het serieuzere werk dat hij doet.

Verder is deze film enorm voorspelbaar. Van elk personage weet je al snel hoe ze in elkaar zitten en je weet eigenlijk al direct hoe de film zal aflopen. Natuurlijk wilt niemand een (huis)dier geslacht zien worden, maar wat met al die andere dieren waar we geen band mee hebben. Wat hebben zij misdaan? Dat zie je al snel in de reactie van de gewone mensen toen ze beelden lieten zien van het misbruik dat deze dieren achter de schermen bij Miranda werd aangedaan. Als ze zulke praktijken zien, worden ze boos. Maar anders kraait niemand ernaar.

Toch eten we massaal vlees. We beschouwen dieren en vooral varkens zoals Okja als voedsel. Zolang we niet moeten aanzien hoe het dier geslacht wordt, interesseert het de meeste mensen niet hoe het stuk vlees op hun bord gekomen is. Zo zit de wereld helaas in elkaar en dat zal ook met deze film vermoedelijk niet veranderen. Ik weet ook niet of ik de boodschap of de uiteindelijke moraal van de film inhoudelijk wel zo goed vind. Het heeft voor mij iets weg van: red mijn huisdier of dus red Okja maar over die andere duizenden superpigs wordt niet gesproken. Dat die geslacht worden interesseert niemand. Niemand komt op voor die dieren. Wat maakt Okja zo speciaal, ze is zogezegd de beste, maar waarom? De film heeft misschien een bevredigend einde maar of de boodschap de juiste is trek ik toch in twijfel.

Ik vond het wel redelijk. Qua concept ook wel origineel. Het is niet echt helemaal duidelijk waarom de tijd op dit strand zo snel verloopt. Ook het verouderingsproces verloopt niet echt gelijkmatig voor iedereen aanwezig. Acting is niet bepaald grandioos, dialogen zijn redelijk. Ik vond dat er meer echte survival had mogen inzitten. Ze lijken niet al te veel moeite te doen om te bedenken hoe ze van deze plek konden wegkomen.Ook het koraal lijken ze pas helemaal op het einde op te merken? Shyamalan is zoals gewoonlijk wel origineel maar de uitwerking, acting en dialogen kunnen beter. Mooie setting voor een film dat wel.

Leuke film met een gaaf concept. Het is niet zozeer een fantasyfilm buiten dat mensen niet ontsterfelijk zijn maar buiten dat is het een echte actiefilm. Een farmabedrijf heeft ook een soort van hoofdrol in deze film. Komen er niet zo goed uit in deze film want het draait natuurlijk allemaal om geld. Het redden van levens dat is maar bijzaak. De actie is wel vet, soms behoorlijk brutaal zelfs. Charlize Theron is hier erg geschikt voor dat zagen we al in Atomic Blonde. Dit is ook eens wat actievoller voor Matthias Schoenaerts die toch vooral in drama's meespeelt. Ging vlot vooruit en een tweede deel mag er wel komen van mij. Het wordt in ieder geval ook gesuggereerd op het einde.

Eindelijk eens een komedie die grappig is, in plaats van al die rommel die tegenwoordig gemaakt wordt. Vooral Ferrell, hoe dommer hij zich gedraagt, hoe grappiger het wordt. Ook de muziek bij de film klinkt erg bekend in de oren. Deze film verdient meer als komedie, de score is hier ontzettend laag als je vergelijkt met IMDb.

Echt een tegenvaller. Het verhaal boeide me voor geen enkele seconde eigenlijk. Blijkbaar een hervertelling van een Griekse tragedie als ik de commentaren hier boven lees. Nou, dat was A Killing of a Sacred Deer ook. Nog zo'n film die me geen enkel moment kon bekoren. Misschien over een paar jaar als ik toegekomen ben aan de boeken van Stephen Fry.

Omwille van de soundtrack en de visuals is het nog net uit te zitten maar verder zie ik niet in waarom dit zo hoog scoort. Ronduit vervelend en faalt in het shockeren. Veruit de slechtste Koreaanse film die ik heb gezien.

Met recht een klassieker en nu die gisterenavond op CAZ kwam, ben ik gaan kijken. Ik heb er eigenlijk niet veel over te melden. Wel vond ik het soms iets te langgerekt, waardoor de film soms wat langdradig aanvoelt. Eng of echt spannend is het nooit, maar de sfeer en de muziek zijn wel uitstekend. Soms vond ik het wel wat lawaaierig allemaal, krijsende kinderen en die vrouwen hadden nogal een scherpe stem. Het kan ook zijn dat ik de tv wat te luid had staan maar het feit blijft dat hun stemmen nogal schel klonken.

Het verhaal gaat over een duivelskind dat eigenlijk weinig rol krijgt. Het gaat vooral over het verhaal errond. De film zit best goed in elkaar al vind ik het einde wat vreemd. Nu goed, ik wou naar bed, maar ik snap niet dat die kleine nog leeft. Voor mij veel meer een mystery dan een horror. 3*

Goede onderhoudende film. Vroeger dacht de mensheid duidelijk anders over bepaalde dingen, maar het leven was ook anders georganiseerd. De man was de kostwinner en de vrouw zorgde voor het huishouden. Dat is tegenwoordig al bijna onmogelijk geworden. Het leven is in verhouding veel duurder maar vooral vastgoed is veel duurder geworden tov wat iemand verdiend. Tegenwoordig maken veel vrouwen eveneens carrière en waarom niet. Na verloop van tijd verandert het gedachtegoed van mensen.

Soit, de film gaat dus over Mrs. Ginsburg die een belangrijke rol vervult in de strijd om vrouwelijke evenwaardigheid. Felicity Jones doet dat zeer goed met een prachtig slotbetoog. De film mist misschien iets teveel een lach en een traan maar misschien is deze manier van verfilmen het meest oprecht. Interessant om eens gezien te hebben.

Een wat atypische Tarantino dit, juist het einde doet misschien wat meer aan zijn stijl denken. Once Upon a Time in... Hollywood is een kabbelende ode aan de tijd in Hollywood in de jaren '60 van de vorige eeuw.
Het is waarschijnlijk zijn traagste film ondanks dat The Hateful Eight ook niet bepaald een snel tempo heeft. Twee uur lang lijkt het bijna nergens naartoe te gaan deze film en dan komt de niet erg vreedzame ontknoping. Het is echter niet Sharon Tate die vermoord wordt zoals echt is gebeurd maar het de hippies nemen het verkeerde huis en krijgen te maken met een trippende Brad Pitt en diens geweldige hond.

Brad Pitt is ongetwijfeld mijn favoriet in deze film. Hij heeft ook gewoon het leukste personage en de beste scènes. Leonardo acteert prima maar zijn rol heeft in feite nogal weinig om het lijf vond ik. Een wat slap rise en vooral fall verhaal. De derde hoofdrolspeelster is zogenaamd Margot Robbie, maar als zijn 1/10 van de speeltijd krijgt is het vooral om haar benen te filmen. Met deze film wilt Tarantino niet alleen maar nostalgisch zijn naar die tijd, hij geeft een definitie aan wat nostalgie precies is. Ik vond dit wel een film waar ik bij kon wegdromen naar die tijd.

Knap biografische dramafilm over Nicholas Winton. Ik had nog nooit van deze man gehoord, het is ontzettend knap wat hij verwezenlijkt heeft voor zoveel kinderen. Anthony Hopkins speelt nog maar eens de pannen van het dak op zijn hogere leeftijd. Zijn jongere versie neemt misschien de helft van de film of iets meer op zich maar toch je moet het maar doen. Op het einde kreeg ik de krop in de keel. Hier en daar was het tempo in de film misschien iets te traag, daar ga ik de film niet te hard op af straffen. Het is een zeer mooi drama.

Only God Forgives is een lastige film om uit te kijken. Verhaal zit er weinig in en aan achtergrondinformatie kom je enkel het essentiële te weten. Heel weinig dialoog door een introverte Ryan Gosling. Niks mis mee, maar de film biedt te weinig qua verhaal en is gewoon te traag. Ook al is het audiovisueel soms erg hoogstand ik denk maar aan de schitterende muziek die gepaard gaat bij het duel tussen de Thai en Gosling's personage. , veelal vond ik de composities te geforceerd en daardoor onnatuurlijk ogen. Dat is natuurlijk een persoonlijke mening van mezelf en geen feit. Er zijn hier vast mensen dat dit erg stijlvolle arthouse vinden, anderen vinden het dan weer een enorme draak en zetten deze film af na vaak al een kwartier. Ik kan beide meningen wel begrijpen en bevind me op dit moment een beetje er tussenin. Deze film lijkt me ook een beetje een mengeling tussen Valhalla Rising en Drive. Het blijft een regisseur die vreemde films maakt en waarvan ik enkel Drive goed vind tot nu toe. Tot nu toe valt Refn dus niet echt in de smaak bij mij.

Wat een heerlijke film beste lezers ! Hartelijk gelachen heb ik met deze film en het einde viel bij mij in als een bom. Only The Brave is een prachtige vertelling over de Granite Mountain Hotshots waar ik niet eerder over gehoord had. Ik volg de actualiteit dan ook niet zo op de voet. Ik vond dat er een oprechte bromance hing tussen de verschillende mannen. Wat een ploeg! Ze zouden letterlijk voor elkaar in het vuur springen.

Brolin speelt super goed, maar het is toch vooral weer Miles Teller die me zeker aanspoorde om deze film te gaan zien. Ook nog eens een film met een achterliggende boodschap iedereen maakt fouten, de ene mens al wat grotere, ingrijpendere fouten dan de andere, maar iedereen verdient een tweede kans als je eenmaal je fouten hebt ingezien? . Mooie muziek ook. In het begin was het even wennen aan sommige situaties en wat ze juist aan het doen waren maar na een tijdje ging ik helemaal meeleven met deze lokale helden. Gewoon een film die ik iedereen kan aanraden. Ik moet wel bekennen dat ik graag heldenepossen zie en zeker als ze niet al te dik zijn aangezet zoals hier.

Ik heb al wel vaker gezegd dat ik niet direct fan ben van Guy Ritchie, toch begint hij wat minder chaotisch te worden in het vertellen van verhalen. Deze film was goed te volgen en was ook entertainend. Als ik het op voorhand niet geweten had dat het van Ritchie was, had ik het denk ik zelfs niet opgemerkt. Ook wat minder snelle editing dan gewoonlijk. Niet zo druk allemaal. Acting was ook behoorlijk, maar met zo'n cast verwacht je ook niet anders.

Oppenheimer lijkt me eigenlijk niet meteen de meest interessante film voor het gemiddelde publiek. Toch sta ik verstomd van de vele kijkers en hoge omzet dat deze film heeft behaald. Ik denk dat dit vooral door de naam van Nolan komt natuurlijk. Bij de meeste andere regisseurs had deze hoogstens een 7.5/10 gehaald op imdb en max de helft van het aantal kijkers, wellicht nog minder.

Wat mij betreft is het een film om wel een keer te zien, misschien zelfs een tweede maal na wat tijd tussenin te laten. Ik denk dat de film hier op Moviemeter eigenlijk wel correct gewaardeerd wordt. Veel meer kan je hier volgens mij gewoon niet uithalen. Opmerkelijk zeker en vast dat Nolan hier zijn tijd in heeft gestoken. We weten ondertussen dat tijd zowat het centrale thema is in al zijn films. Hier is het een race tegen de klok om de bom klaar te krijgen en zit er ook een countdown in om de bom te testen. Ook identiteit is wel een terugkerend thema, wie is Oppenheimer echt. Beseft hij wel dat hij een atoombom aan het maken is, voelt hij zich verantwoordelijk voor bloed aan zijn handen, etc?

Niet zo goed vond ik. Hoofdrolspeler Jude Law is nogal roekeloos voor zulke ervaren FBI. Nicholas Hoult is wel geschikt voor dit soort rollen. Psychopatisch, emotieloze rollen kan die eigenlijk goed vertolken, maar toch kan hij ook best goed speechen of boos worden. Zeker een ondergewaardeerd acteur. Het verhaal vond ik vrij origineel maar toch lijkt het een beetje dertien in dozijn overvalsfilmpje. Men probeert er zo wat een extra dimensie met dat boek en de Nazi-achtergrond aan te geven maar slaagt daar maar licht in vond ik.

Tjonge wat heb ik hier een zakdoek nodig gehad zeg. Dit was hartverscheurend. Echt een fantastische dramafilm. Onbekend is helaas onbemind dus spread the word, ga dit zien mensen. Waargebeurde verhalen zijn altijd zo krachtig ook. Blij dat ik na The Ministry of Ungentlemanly Warfare ben gaan zoeken naar wat Alan Ritchson nog gespeeld had en dan kwam ik bij deze uit en ik dacht dit kan echt een topfilm worden en mijn voorgevoel had gelijk. Hilary Swank heeft er ook wel een neus voor om goede films uit te kiezen denk ik. Moet ook meer zien van haar. Mensen, ga dit zien!

Gisterennacht gezien. Verhaal zit goed in elkaar, al is het soms wat mysterieus maar uiteindelijk wordt alles wel duidelijk. De achtergrondmuziek levert een nog spannendere sfeer op dan er al was. Camerawerk is ook zeer goed net als de acteerprestaties. Soms gingen de haren op mijn armen er wel van rechtstaan, dus wat spanning betreft is deze film zeker geslaagd. Het middenstuk is wel een beetje traag en saai, beetje jammer misschien, anders zou ik deze film 4.5* geven nu blijft hij toch op 4*.

Leuke thriller. Dit is zo'n een film met een goede spanningsboog. Ik heb eigenlijk niet veel toe te voegen aan je review, Kondoro0614. Hetgeen ik wel nog kwijt wil is dat de opzet prima in elkaar zit. De jongste dochter Max kan niet praten , hoewel ze met gebarentaal kan communiceren. Daarom zit ik er een beetje mee verveeld dat zij niets vroeger heeft durven zeggen omtrent Esther haar moordlustige neigingen. Esther bedreigde haar natuurlijk wel, dus dat werd in het verhaal weer netjes alsook erg makkelijk opgelost. Zeker op het moment in de auto waar Kate aan haar beide kinderen vraagt of Esther slechte dingen heeft gedaan of hun heeft pijn gedaan, ontkennen ze het allebei. De zoon wordt een beetje neergezet als een schrikkepiet, wat hij ook is, die Esther helemaal niet kan uitstaan. Hij heeft daar uiteraard zijn redenen voor en gelijk heeft ie. Of hij dus iets zou zeggen of niet, niemand zou hem zo direct gaan geloven
Het ergste (meest ongeloofwaardige) vind ik eigenlijk dat de vader zo naïef is dat hij het pas als allerlaatste doorheeft wat er gaande is en dan nog omdat Esther hem wou versieren. Dit wordt verhaaltechnisch natuurlijk ook mooi opgelost doordat er weinig vertrouwen is na Kate haar dronkenschap en zijn overspel. Verder heb ik eigenlijk weinig aan te merken op het verhaal van de film, dat uiteindelijk niet veel beter had kunnen zijn (denk ik).
Gewoon een prima film.

Niet slecht. Van Orphan zelf herinner ik me niet zoveel, maar vond die wel goed. Deze is ook wel redelijk, toch kan ik me niet van de indruk ontdoen dat je als ouders altijd je kind wel herkent. In het geval van de vader dan, want de moeder en zoon komen met een eigen plan dat dan uiteindelijk zwaar mislukt. Beetje knullig. Einde is wel amusant, rest van de film heb je soms wat onderhuidse spanning.

Ouija uit 2014 vond ik best slecht (toen wel niet alleen gekeken). Deze Ouija is een heel stukje beter. Uitstekend gefilmd, een zeer behoorlijke soundtrack en er wordt degelijk geacteerd. Het kind was toch wel goed, langs de ene kant schattig, maar toch ook best creepy. Zelf vond ik de film steeds boeiend blijven met rond het midden toch wel een hoogtepunt qua spanning. Ja, zelfs ik voelde toch even de spanning zo net voor de scène met het laken dat van het bed wordt afgetrokken en ook die scène zelf. Niet zo spannend als het begin van Hush, dat overigens ook door Mike Flanagan is geregisseerd, maar toch is Flanagan 1 van de beteren in spanning opbouwen. Er zijn wel enkele leuke dingen te zien en het meeste wat hij eruit kon halen, heeft hij wel gedaan.

Het einde vond ik eigenlijk weeral verrassend, net zoals het einde van Before I Wake, had ik dit niet zien aankomen. De film blijft dus wat mij betreft gedurende de gehele speelduur op een zeer degelijk niveau. Natuurlijk zijn er dingen die je al eerder hebt gezien in horrorfilms, maar het gaat om de uitwerking en deze was wel in orde. Het zowat enigste minpuntje is dat de film niet eng genoeg is. Jup, Flanagan heeft een nieuwe fan

Prima film die voornamelijk gaat over twee broers gespeeld door een weergaloze Christian Bale (hoewel hij hier misschien wat op de autopiloot speelt) en de in mijn ogen iets mindere acteur Casey Affleck. Er zijn misschien een aantal subplots die niet al te veel toevoegen maar het zorgt wel voor een betere karakterontwikkeling. Hier en daar gaat het een beetje te snel misschien zoals wanneer Bale in de gevangenis belandt. Toch heb je nog hoop voor zijn relatie met Lena hoewel ze hem niet bezocht heeft in de gevangenis. Over zijn broer Rodney missen we een visuele achtergrond van wat hij heeft doorstaan tijdens zijn legerdienst in Irak. Al wordt het wel goed verwoord en is dat misschien al bij al een goede keuze geweest in de film.

De acteerprestaties zorgen er mede voor dat deze film boven de middelmaat uitstijgt en in mijn ogen een subtopper is. De beste acteerprestatie is misschien wel die van Woody Harrelson die uitstekend in zijn rol kruipt. Grauw, grillig en ingetogen. Out of the Furnace heeft me niet teleurgesteld en was zelfs beter dan verwacht.