Official Secrets (2019)

Een triest stukje geschiedenis, en wat mij betreft bijzonder boeiend verteld. En dat vind ik dan ook meteen verreweg het sterkste punt van de film - in tegenstelling tot de gemiddelde mening vond ik Keira Knightley nou niet zo heel sterk acteren. Dat zenuwachtige lachje van haar zie ik eerlijk gezegd liever niet. Wel erg leuk om Ralph Fiennes nou eens een ander soort rol te zien spelen - meestal is hij in dit soort film de uber bad guy. Dat maakt hem hier haast onherkenbaar. Maar daarnaast, goed dat we er door deze film weer eens aan herinnerd worden dat een rechtsstaat en geheime diensten niet zo goed samengaan. Misschien wat naief utopisch, maar het zou me een heel stuk beter lijken als het staatsgeheim maar afgeschaft zou worden. Er blijkt toch keer op keer dat er erg weinig goeds van terecht komt. Dit is natuurlijk al een mooi voorbeeld, en daarnaast heeft Groot-Brittannie nog een erg vuil zaakje lopen met Assange. Niet fraai.

“What we know, is that Saddam has this material.” “You don't know that. I mean, he just keeps repeating the lie. Just because you're the Prime Minister, it doesn't mean you get to make up your own facts.” Sterk. Een klokkenluider, politieke intrige, journalisten die hun werk doen, de rechtszaak etc. Official Secrets is een vakkundig gemaakte politieke thriller waar de kwaliteit vanaf straalt. Het is nu algemeen bekend op wat voor manier Engeland en veel andere landen door de Bush-regering de oorlog in Irak in zijn gerommeld, maar het is nog steeds schrijnend en triest om te zien op wat voor manier dit is gebeurd. Corruptie, politieke druk, leugens, vervalsing, paaien etc. Niets werd aan het toeval overgelaten. Katharine Gunn is de klokkenluider, en Knightley speelt haar op rustige en krachtige wijze. Maar ook de onzekerheid en radeloosheid zijn duidelijk zichtbaar, en vooral wanneer haar man de dupe dreigt te worden zie je Gunn op haar kwetsbaarst. Acteurs als Fiennes, Goode, Smith, Hill en Ifans kun je wel om een boodschap sturen, en allemaal zijn ze fantastisch op dreef.

Een relevante film over klokkenluidster Katherine Gun uit de Britse intelligence diensten die illegale praktijken op regeringsniveau blootlegt door een vertrouwelijke memo van de NSA te lekken. De regering Bush (en met name Rumsfeld) was destijds ook niet onbesproken toen ze een reden zochten om Irak binnen te vallen in 2003 en zette heel wat druk op andere landen om haar te steunen. Sterk dat deze film ook spannend weet te zijn waardoor er een compromis is tussen het educatieve en het entertainende. Dergelijke dossierfilms zijn vaak hard om doorheen te bijten maar hier gaat het heel soepel en alles wordt helder en duidelijk gebracht. In die zin is dit een opvallend goede film. En het helpt ook als er dan nog eens goed gespeeld wordt. De hele zaak leidde tot één van de kortste rechtszaken ooit.