Opinions

Rampzalig qua plotgaten. Alles wordt zo simplistisch voorgesteld.
V die Portman redt van 3 Fingermen. Het volk dat vrijwillig allemaal zijn masker opzet en dit terwijl V het parlement gaat opblazen... Portman die verliefd wordt op V.

Poëtisch gewauwel in de beginscènes met een overvloed aan alliteraties. Snap echt niet dat dit zo hoog krijgt. Zo cool is V helemaal niet, ok Weaving heeft een geweldig stemgeluid maar daar blijft het wel bij. Portman is ook erg matig, maar ik denk dat de grootste schuldige het script zelf is. Al die zijplotjes die eigenlijk afleiden van waar het echt om draait.

De actiescène op het einde vond ik vrij goed en het masker is leuk maar daar is ook alles mee gezegd.

Gewoon een leuke thriller, zit misschien wat tegen de horror aan omdat het toch een vorm van angst kan opwekken. Een filmpje als deze komt ook altijd beter tot uiting als je je wat kan inleven in het koppel. Ik vond dat vrij goed gelukt allemaal hoewel de film echt een heel pak korter nog had gekund. Ik snap echt niet waarom toen ze ondergronds waren doorgestoken naar de kamer met de surveillance ze naar iets zochten wat ze konden gebruiken als wapen terwijl aan de andere kant van de deur gewoon een pistool boven de deurpost hangt. Dan doet hij de deur nog open ook en nog valt zijne euro niet.
Dat vond ik echt een zware faal. Ook nadat die politieman langskomt en ze in de auto zaten, stond er toch een shotgun in die auto. Waarom namen ze die niet? Onbegrijpelijk of wel zie ik spoken?
Buiten dat was het echt wel vermakelijk en spannend. Het einde is een beetje jammer want de kans dat haar man dat overleeft had was wel vrij klein.

Ik vind het redelijk moeilijk om hier veel nuttigs over te schrijven. Het is ook mijn eerste Medem dus is het moeilijk te vergelijken met zijn andere films. Zijn cameravoering bevalt me wel, het heeft iets dromerigs. Het doet me wat denken aan Malick in The Thin Red Line. Veel oog voor de natuur. Het fotografische komt nadrukkelijk terug en dan zeker op het einde met Peru die terugkeert als fotograaf.

Spannend vond ik het nergens maar je blijft dus wel kijken omdat je wilt weten waar het naartoe zal gaan. Van de Spaanse geschiedenis weet ik weinig, maar zoals ik al dacht waren ze neutraal in de Eerste Wereldoorlog en wie of wat Carlisten zijn ga ik zo meteen eens opzoeken. Aizkolaris is ook zoiets waar ik nog niet eerder van gehoord had. Het is eens iets anders een film waarin koeien een voorname rol spelen.

Saai, saaier, saaist. Ondanks dat Valerian and the City of a Thousand Planets misschien de mooiste visuele effecten tentoonstelt van alle films die dit jaar een release zullen kennen is daarmee al het goede ook meteen gezegd. Een film staat of valt natuurlijk ten eerste al met de acteerprestaties. DeHaan hoort hier totaal, maar dan ook totaal, niet thuis. Die hoort thuis in een horrorfilm of drama en niet in een actievolle SF waarin hij Cara Delevingne ook nog eens moet zien te verleiden. Want, zeg nu zelf, deze twee hebben niks chemie samen. Delevingne loopt ook maar alsof ze op een catwalk staat. Met haar ogen rollen kan ze ook goed of haar wenkbrauwen optrekken.

Een film met zo'n slecht acteerwerk van de twee hoofdpersonages mist natuurlijk de bruisende energie die een film als deze nodig heeft. Deze actievolle film heeft energieke beelden maar er zit geen energie in hun spel. Het is lui, geforceerd en ze staan er gewoon tegen hun goesting te cashen.

Dan zou je denken Rihanna, dat zal ook niet veel worden maar zij doet nog enigszins haar best met een leuke dans. Moest ze nu 2u aan die paal gezwaaid hebben, ik denk dat ik me nog niet had verveeld. Wat Clive Owen en Ethan Hawke hierin doen snap ik ook niet.

Het verhaal interesseerde me echt voor geen meter. Ik vind Star Wars niet bepaald goed maar dit slaat echt alles. De Razzie voor slechtste film, slechtste acteur en slechtste actrice kunnen bij deze al uitgedeeld worden.

Valley of Bones is het debuut van Dan Glaser. Eerst en vooral begin ik misschien best met de positieve punten. Die zijn er zeker wel want de fotografie, editing, cinematografie en zelfs ook de acting en soundtrack zijn best goed.

Toch is er een gebrek aan consistentie wat het genre betreft. De film lijkt niet goed te weten wat het eigenlijk wilt zijn: een thriller, een drama, een horror, een misdaadfilm, ... Het is een beetje een mix van alles en dat kan goed uitdraaien maar hier blijf ik uiteindelijk wat op mijn honger zitten. De pacing en sfeer zijn ook niet altijd even goed gezet want soms ging ik wat naar de klok kijken.

In de film zie je duidelijk elementen terug van in een No Country For Old Men en Breaking Bad. Het zal je dan ook niets verbazen dat er ook iemand van Breaking Bad meespeelt namelijk Tio Salamanca.

Deze film kan echter nergens het niveau van bovengenoemden halen.

Vanilla Sky is een film die ik al heel lang ken maar die ik nog nooit in zijn geheel bekeken heb. Ook Abre los ojos heb ik niet gezien waar deze film dus de remake van zou zijn. Vanilla Sky vond ik een boeiende, zeg maar, mindfuckfilm met een romantisch tintje. Zoals altijd speelt Tom Cruise heerlijk en ziten er twee knappe dames in de film namelijk Penelope Cruz en Cameron Diaz. De schwung waarmee Cruise door het leven gaat in het begin van de film is erg leuk, hij lijkt zich van niets wat aan te trekken en dat vond ik best grappig op momenten. Ook de muziek vond ik erg leuk aangezien rock wel één van mijn lievelingsgenres op muziekvlak is. Zo komen er heel wat (semi)klassiekers voorbij en dat is altijd fijn als ze in een juiste context gebruikt worden.

Het idee van lucide dromen is ondertussen al wel vaker gebruikt, de laatste die ik gezien heb is de Zuid-Koreaanse film Loosideu Deurim (2017) waarin een vader via lucide dromen de kidnapper wilt vinden van zijn zoon. Met dit soort films kan je een hoop richtingen uit en dat maakt het natuurlijk een stuk moeilijker om te voorspellen. Vanilla Sky deed me ook even denken aan Wonder (2017) omdat het wel duidelijk is hoe belangrijk je uiterlijk is in de professionele wereld. Al bij al gaat de film ook over wat geluk nu juist is. Dat is vast voor iedereen anders maar ik denk dat het echte geluk bij de meeste mensen toch in de kleine dingen zit. Blijf dus niet bij de pakken zitten als je ongelukkig bent, want elke nieuwe minuut is er weer eentje waarbij je het roer volledig kan omgooien. 4*

Vantage Point is een thriller pur sang. Stukje bij beetje ontrafel je met de verschillende personages hoe alles in elkaar zit. Wie heeft de president neergeschoten? Eén prangende vraag die moet beantwoord worden. Of zit het toch net even anders in elkaar dan eerst gedacht?

Wat Vantage Point zo sterk maakt zijn de slimme flashbacks vanuit verschillende standpunten. Zo komen we uiteindelijk tot de ontrafeling van het verhaal. Pete Travis was voor mij een onbekende regisseur maar met Vantage Point weet hij toch een stempel te drukken in mijn geheugen. De cameravoering is geregeld erg stijlvol. Ik heb enkele prachtige close-ups gezien en er wordt goed gespeeld met perspectief. Verder ook een doeltreffende editing. Erg knap allemaal en helemaal mijn smaak. Het is misschien niet het meest originele uitgangspunt, want ik vermoed dat Shooter net iets eerder kwam met de idee om de president te gaan neerschieten. Wat ik wel origineel vind is dat het vanuit meerdere oogpunten verteld wordt. Ik kan me niet direct een gelijkaardige film voor de geest halen waarin ze dit toepassen.

De acteurs zijn tamelijk bekend. Misschien niet de allergrootste namen maar absoluut een zeer aardige cast voor een actiethriller als deze. Door de korte speelduur en het tempo een ideale film na een dagje werken/school.

Een film die weinig te bieden heeft vond ik. Het duurt ook even (lees: te lang) voordat je weet waarnaar je kijkt. Die intro voegt totaal niets toe en duurt waarschijnlijk bijna een halfuur. Echt mysterieus is het uiteindelijk allemaal niet. Die 16-jarige meid van de radio kan behoorlijk irritant tetteren bij bepaalde momenten. Veel te druk. Jake Horowitz doet het wel goed. Het verhaal is gewoon te mager om goed te zijn en soms merk je gewoon dat het te uitgerekt is (zoals het afspelen van een stuk of 6-7 bandjes vooraleer ze de juiste hebben gevonden).

Leuke film. Eigenlijk wat ondergewaardeerd hier lijkt me. Venom bevat behoorlijk veel actie en die is zeker leuk. Ook het verhaal vond ik best boeiend. Tom Hardy is ook niet direct mijn favoriete acteur maar deze rol ligt hem zeer goed. Michelle Williams had ik eerst zelfs niet herkend. De film is behoorlijk luchtig en de film is om voor je het weet. Binnenkort maar eens deel 2 zien ook al zou die minder zijn (zoals gewoonlijk met een sequel).

Niet slecht maar daar waar Trier's vorige film me echt wegblies door het mysterie en de aantrekkingskracht hebben we dat hier niet zo fel. Ik weet niet zo goed wat ik van Julie moet denken. Ik snap dat je niet altijd weet wat je wilt, maar tegen mensen die bij de minste tegenslag kiezen voor vluchten, vind ik getuigen van een zwakke persoonlijkheid. De opdeling in hoofdstukken voegen op zich weinig toe. Soms springen de overgangen meer in de tijd dan je zou denken. Nee ondanks dat ik Thelma een parel vond, vond ik dit niet meer dan gemiddeld.

Deze film vind ik zeker niet overgewaardeerd. Ja er zijn behoorlijk wat namen die misschien niet zo makkelijk blijven hangen, maar ik had daar weinig last van. Het verhaal kende ik niet dus dit was best boeiend. Veronica Guerin is in feite een wereldverbeteraar en uiteindelijk hebben haar daden en haar schokkende doodmisschien meer opgebracht dan het finale artikel dat ze zou schrijven.

Schumacher creëert een mijn inziens prima Ierse sfeer. Blanchett acteert uitstekend en zij draagt natuurlijk de film. Je krijgt ook wel een zeker respect voor haar doorzettingsvermogen. Het is haar roeping. Zulke personen vind ik inspirerend en de film geeft haar ook zo weer. Het einde vond ik erg sterk met speciale soundtrack die ik goed vond passen. 4*

Na Rear Window te zien van Hitchcock was ik eigenlijk niet echt overtuigd van de grootsheid van deze regisseur. Ik heb het daarna ook niet direct meer aangedurfd om een tweede film van hem te kijken. Na het aanschouwen van Vertigo ben ik toch al een kwartslag gedraaid naar de richting van meesterlijk regisseur. Zoals jullie misschien wel weten zie ik graag eens een neo-noir film met een femme fatale in de hoofdrol. Nu in de echte noir films moet ik me nog verdiepen maar dat zal er vast ooit wel eens van komen. Het is ook erg verrassend dat ik van Brian De Palma's Obsession weinig kon genieten (1.5*), ondanks dat ik het overgrote deel van zijn oeuvre erg kan appreciëren. Het is waarschijnlijk niet voor niets dat scenarist Paul Schrader niks meer met die film te maken wou hebben nadat De Palma het scenario herwerkte.

Tot zo ver Obsession dat hier duidelijk invloeden/ideeën van heeft overgenomen maar verre van een remake kan genoemd worden. Vertigo is een film die in het eerste uur redelijk drijft op de spanning om dan over te gaan in een steeds fanatieker wordend liefdespel. Het einde vind ik wat abrupt en ook nogal vreemd. Hier zal vast een religieuze symboliek achter steken met die non. . Blij om eens gezien te hebben en ik denk dat Hitchcock nummer 3 er sneller zit aan te komen.

Ik denk dat dit mijn tweede Woody Allen film is na Midnight in Paris. Deze film vond ik toch iets minder maar Midnight in Paris is wel al een hele tijd geleden maar staat me toch voor dat ik die beter vond. De verteller is een beetje te nadrukkelijk aanwezig vond ik, omdat het anders te snel van de hak op de tak zou springen zonder uitleg.

Een film over de liefde en de manier waarop je in het leven staat. Wat is het beste? Na het zien van deze film weinig wijzer geworden eigenlijk. Goede acteurs, vooral een praatfilm.

Victoria is een film die me eerst weinig kon boeien. Het duurt echt bijna een uur voordat ik de film begon te appreciëren. Het eerste uur loopt over van de marginaliteit. Het tweede uur blijkt dat ze door hun marginaliteit in de criminaliteit zijn beland. We krijgen plotse, ongeziene spanning zowel met wat er gaande is als tussen de vrienden. En Victoria zit er middenin en ze denkt vreemd genoeg geen moment om die gasten aan hun ellendige lot over te laten.

Ik raad mensen zeker aan om vol te houden want van het eerste uur achter de rug is, wordt de film exponentieel beter.

Deze film van Cronenberg deed het voor mij toch niet helaas. Het concept is op zich erg uniek maar ik kreeg nergens voeling met het hoofdpersonage. Het is ook niet meteen een personage dat sympathiek overkomt. Er zitten enkele knappe practical effects in de film zoals dat wel vaker in de jaren '80 gebeurde maar Cronenberg is er wel erg goed in. Verder kon de film me niet echt boeien, ondanks dat het wel actueel is. Hoe de media de mensen in feite een rad voor de ogen kan draaien. The Fly vond ik erg boeiend, sfeervol en vet qua practical effects. Hiervan blijft enkel het laatste over in deze film.

Goede film. We volgen de late tiener en vroege twintigerjaren van Adèle en de evolutie die ze als mens maakt. Het leven is voor niemand makkelijk zelfs niet voor de knappe Adèle. Iedereen moet zijn weg zoeken. Vooral haar zoektocht naar haar geaardheid speelt haar parten. Qua zoektocht naar welk werk ze wil doen weet ze het al ruim op tijd: lerares. Op dat gebied heeft ze weinig moeilijkheden. Bij haar vriendin met het blauwe haar loopt dat als kunstenares iets moeilijker, althans toch in het begin. De seksscènes zijn wel bijzonder, maar in die zin vind ik het chapeau hoe dicht deze film tegen het echte leven staat. Geen preuts gedoe, maar gewoon recht voor de raap. Liefdesverdriet in al zijn vormen. Adèle en ook Seydoux acteren erg sterk. Dat zal vast heel uitputtend geweest zijn bij momenten. Zoals Adèle kan wenen heb ik nog niet veel eerder gezien. Dit is gewoon echt lijkt het wel, niet geacteerd. Qua camerawerk is het niet erg interessant. Die kusscène met de zon viel inderdaad wel op. Een coming-of-age verhaal met mooie momenten maar dus ook verdrietige momenten.

The Village is een wat speciale film maar zeker niet mis. Adrien Brody speelt hier ook weer erg sterk vond ik, net als de andere cast. Een origineel verhaal en een film met een aantal boodschappen. Ik heb me hiermee wel vermaakt en leuk twistje op het einde zoals we dat van de regisseur kennen.

Wirkola is een regisseur die ik graag nieuwe films zie maken. Hij brengt gewoonlijk iets origineels en zijn films zijn bovengemiddeld goed, denk maar aan Dead Snow reeks en Seven Sisters. Deze Violent Night slaagt daar helaas niet in. De actie en kills zijn zeker naar behoren maar op sommige momenten kakt de film wel in. Er wordt iets teveel onzin vertelt en het geheel is niet zo geloofwaardig. Eerst lijkt hij niet bepaald bekend te zijn met vechten en geweld en heeft hij relatief veel moeite met iemand te doden. Hij haalt amper de overhand bij de eerste 2 kills. Naar het einde van de film komen ze dan met zijn verre verleden als Nicomund de Rode, de stoere Vikingkrijger die hij 1000 jaar geleden was. Dus nee voor mij de minste film van Wirkola die ik gezien heb, al heb ik ook helemaal niets met Kerstmis of de Kerstman.

Redelijk tragikomedie over een politicus die vervangen wordt door zijn broer. Dat wordt echter weinig uitgewerkt want je kan niet zomaar iemand zijn leven en werk overnemen. Movsin zegt het goed want een politicus die kan een potje zeveren en zijn woorden zijn een lege huls zonder inhoud. Zijn speech was ik wel redelijk van onder de indruk. De soundtrack vond ik ook wel iets hebben eerlijk gezegd, die is simpel maar blijft wel hangen. Ik doel dan op het nummer waarmee de film eindigt. Het is geen onwijs lange film dus al bij al valt de langdradigheid wel mee, ondanks dat politiek me eigenlijk geen moer kan interesseren. Fijn maar vast ook wel voor de liefhebber. Verwacht hier niet van dat je veel gaat lachen maar het is op een bepaalde manier relatief interessant. Desondanks blijven bepaalde subplotjes nogal onderbelicht.

Eerst en vooral dit is geen horrorfilm, zelfs geen thriller. Een drama met een vleugje mysterie is een betere beschrijving.

Er gebeurt misschien weinig in de film maar de sfeer is heel sterk. Ik dacht helemaal in het begin (toen ik de jongen van opzij zag): is dit het vervolg op A Monster Calls? Ik vind deze film minder sterk, het is in ieder geval al niet zo'n tranentrekker. Verder heeft deze film natuurlijk weinig met A Monster Calls te maken. Bovendien is het geheel vager en dat zorgt wel voor de mysterieuze sfeer, het landhuis draagt daar natuurlijk ook zijn steentje aan bij.

De speelduur is een echte meevaller dat je volgens mij zelfs geen tijd hebt om je te vervelen. Ik zeg ook niet dat de film een meesterwerk is daarvoor vind ik de personages niet genoeg uitgewerkt waardoor ik me ook niet de volle 100% kon meeleven met de familie. De film blinkt in nergens uit maar het was een onderhoudende zit. Ik begrijp wel dat deze film niet voor iedereen zal weggelegd zijn. Het is een sfeerfilm en als die sfeer niet binnenkomt zal je er vast niet zoveel aan vinden. 3.5*

Lijkt me een instant cultstatus te gaan krijgen. Ik denk dat het alweer van Hush (2016) - MovieMeter.nl geleden is dat ik een film zo spannend vond. Een beetje jammer is misschien dat de oorsprong van het verhaal een beetje vaag blijft, al heeft dat ook wel zijn charmes. De acting is helaas niet meer dan degelijk maar de monsters zien er absoluut walgelijk uit. Ik weet niet zo goed wat ik van het einde moet denken, het lijkt wel of Allison en de sheriff in een post-apocalyptisch Egypte zijn beland uitkijkend op een piramide van Gizeh die zich losgemaakt heeft van de zwaartekracht.
Uitstekend voor 2/3 van de tijd daarna ontspoort de film wat naar mijn mening.

Niet echt zeker wat ik hier eigenlijk mee moet na de film gezien te hebben. Een film waar je eigenlijk continu een einde aan kan breien want uiteindelijk zou het ook gewoon maar door en door kunnen gaan. Zonder Penelope zou het helemaal niks geweest zijn, zij blijft je boeien dankzij haar Spaanse schoonheid.

Mooie beelden maken voor mij geen documentaire. Dit is een collage van natuurbeelden. Als je een voice-over hebt, waarom dan van dat pseudo-poëtisch geleuter dat nergens op slaat? Dit is voor liefhebbers van Baraka, maar voor nieuwsgierige, kritische mensen die continu wensen bij te leren en geïnformeerd te worden over wat er te zien is, wijs ik erop dat je dit best kan overslaan. 1*

Ik had iets anders verwacht dan ik gekregen heb van deze film. Dit is Pan's Labyrinth in een City of God jasje. Alleen deed het verhaal weinig met me. Het is vast de harde realiteit in Mexico, maar het raakt me weinig omdat je de kinderen en vooral de achtergrond waarin zij leven amper leert kennen doorheen de film. Je belandt direct in dat geweld. Het lijkt wel of de inleiding van de hele situatie en de personages volledig ontbreekt. Het zou net zijn alsof de LOTR begint met het gevecht met een trol in de Mijnen van Moria.

Verder zijn de visuele effecten wel verzorgd maar horror en laat staan fantasy is deze film allesbehalve. Ga dus zeker niet kijken omwille van die reden zoals mij want je komt serieus bedrogen uit. Een magere 3/10.

The Witch is een film die toch heel apart is. Dat maakt dat deze vast niet voor iedereen is weggelegd, maar saai vond ik het zeker niet. De film heeft iets speciaals en er wordt goed geacteerd. Vooral Black Phillip, de geit, steelt de show. Het is geen ingewikkelde film hoewel de mensen van dat tijdperk alles wat ze niet begrepen verklaarden adhv dat ze God hebben teleurgesteld of iets dergelijks. De opbouw is traag maar de film behield wel mijn aandacht.

The Witch is absoluut een film die je gezien moet hebben als je enigszins geïnteresseerd bent in de middeleeuwen of een niet te alledaagse film wil zien.