Opinions

Zo te zien vergeten te stemmen. Tijdje geleden terug gezien en ik vond hem wat traag maar desondanks eigenlijk wel beter dan Brawl in Cell Block 99. Zahler blijft een regisseur die nog niet teleurgesteld heeft. Steeds een film waarvan je denkt ja die wil ik wel zien. Ik zou hem wel liefst terug een horror zien maken. Dat hoeft niet ook niets in de trant van Bone Tomahawk te zijn. Het einde van Dragged Across Concrete was spannend en het draait allemaal wat onverwacht uit.

Matige familiefilm. Het verhaal kon me niet echt bekoren. Een drakendoder die uiteindelijk samen onder 1 hoedje gaat spelen van de draak gaat me toch wel ver. Zeker als het de draak is waarop hij eigenlijk wraak wou nemen net zoals op koning Einnon. Zelfs nadat de draak daadwerkelijk spreekt en dan nog met de bekende stem van Sean Connery heeft hij nog steeds niet door dat het deze draak is die hij zocht. Dennis Quaid speelt hier matig tot goed, net als de meeste andere acteurs. Soms wat theatraal, maar ik veronderstel dat dit de bedoeling is, het lijkt me tenslotte duidelijk om een kinderfilm te gaan. De draak ziet er zeker niet slecht uit voor een film uit 1996. Samen met de muziek en de vrij degelijke choreografieën in het zwaardvechten geven deze film een voldoende.

Begon voor mij best goed, ik was aardig geïnteresseerd maar eenmaal dat het verhaal zich verder ontplooit met de alien Mr Gray ontspoort het wel een beetje. Het is ook zeker niet zo goed als The Mist en ik denk ook dat deze film er niet zo mee te vergelijken valt. Nu goed aangezien het boek blijkbaar één van de mindere is, kan je nog wel stellen dat ik me nog voldoende vermaakt heb voor hier een 3* voor uit te delen. Soundtrack beschouwde ik ook als een pluspunt, misschien was de speelduur dan weer één van de tekortkomingen. Special effects en de aliens zagen er vettig en goed uit.

Mijn ontdekkingstocht van de films van Brian De Palma gaat verder. En helaas was ik hier wat minder weg van. Het beste stuk is nu wel het eerste halfuur en het slotstuk is ook wel knap de douchescène die dan uiteindelijk een droom blijkt te zijn. Ook knap dat je geen dialoog nodig hebt voor een goed einde. In de laatste 5 minuten zoiets wordt namelijk niks meer gezegd. De Palma laat de beelden spreken voor zichzelf spreken. Woorden waren ook niet meer nodig.

Het verhaal vond ik wat minder interessant deze keer al zit het uiteindelijk weer knap in elkaar. Wat ik ook zo apprecieer aan De Palma is dat er niet zo flauw gefilmd wordt als er vrouwelijk schoon te zien is. Al is het gebruik van een stand-in wel een beetje flauw. Angie Robinson mocht best nog gezien worden op haar 50 jaar, al is het vast een keuze van haar zelf en die moet je dan respecteren. Haar stuk vond ik erg sterk . Daarna valt de sfeer wat weg doordat de film gedeeltelijk een andere weg inslaat. De twisten op het einde zijn wel van hoge kwaliteit, het duurt enkel wat te lang voordat we daar eindelijk belanden.

Geweldige film, kan er weinig slechts over zeggen, enkel dat het een einde voorspelbaar is en het verhaal redelijk simplistisch is, maar voor de rest is deze film prachtig. Er wordt goed geacteerd, de soundtrack is heel goed, knap geschoten. Ja, echt een aanrader, komt in mijn top 10.

Licht schokerende film met een weergaloze vertolking van Trine Dyrholm. Zij weet deze film uitermate goed te dragen. Het is zeker geen snelle film en de aanloop is wat traagjes. Hoe de romance afloopt is niet direct hoe je het zou verwachten en wat er vervolgens gebeurt is nog minder voorspelbaar.

Film met een intrigerend concept. Het heeft wat mij betreft de Oscar voor Beste Buitenlandse Film niet gestolen, ik heb namelijk al veel slechtere Oscarwinnaars gezien. Zo goed als Jagten is deze misschien net niet, maar Mads Mikkelsen is wederom echt geweldig. 1 van de eerste films die ik zag met hem was Valhalla Rising en ik vond die film toen echt zo slecht dat ik Mads zijn films in feite vermeed nadien. Maar niets is minder waar want Mads is misschien de beste acteur van dit decennium. Ik had een eerder doods einde verwacht maar kreeg één van de beste eindes die ik al zag in een film. Ik heb het nu al zeker 5x gezien. Geweldig nummer ook dat blijft hangen. Ik ga toch 4* geven daardoor.

Dune is wel een intrigerende film. Denis Villeneuve is natuurlijk de man van de science-fiction tegenwoordig. Al zou ik hem liever films als Prisoners zien maken. Science-fiction ligt me vaak minder. Vaak als het gekoppeld is aan fantasy wordt het als film echt een soep. Dat was in de versie van Lynch zeker het geval. Villeneuve's Dune pakt dat een stuk beter aan. De moeilijke termen worden geïntroduceerd, niet alles tegelijk opgesomd maar wanneer ze nodig zijn worden ze uitgelegd. De cinematografie kan je weinig slechts over zeggen. De cast is fenomenaal. Zowat al mijn favoriete acteurs zijn aanwezig. De film wordt ook beter en beter, ik denk dat het even moest wennen ook wel. De actie is eerder schaars. Misschien zijn er wat weinig echt memorabele momenten aanwezig om een topfilm te zijn. Ik vond dat het verhaal pas echt begon als we anderhalf uur of verder in de film zaten. Bij het einde was ik zo van ja nu begint het pas en het is gedaan. Hopelijk komen er nog vervolgen en blijft het niet bij eentje.

Beter dan deel 1. Iets duidelijker wordt het allemaal al blijft het behoorlijk vaag allemaal vind ik. Ik heb geen idee waar het naartoe zal gaan, dus dat is op zich wel goed. Het intrigeert, het is prachtig in beeld gebracht, de acting is geloofwaardig en goed, Austin Butler maakt ook in deze film weer een geweldige impressie. Ik vind Chalamet wel ok, maar ik denk dat Austin hem in het echte leven zo zou afmaken in een gevecht dus erg geloofwaardig was dat niet. Nog 1 film en dan eens heel de trilogie herzien denk ik. Van mij mag Villeneuve dan nog eens een film maken zoals Prisoners, meer thrillergericht ipv steeds te neigen naar sci-fi.

Best wel oké voor een fantasyfilm maar wordt nergens echt geweldig. Ik ken de lore achter D&D ook niet dus voor mij was dit eigenlijk een compleet nieuw verhaal. De cast is vrij bekend met Hugh Grant, Chris Pine en Michelle Rodriguez op kop. De rest is in feite onbekend en misschien hoort dat wel bij het begin van een verfilming waar gemakkelijk een reeks van gemaakt kan worden.

Dit dus, behalve dat er naar mijn mening luide bombastische muziek wordt gebruikt om spanning op te wekken die er uiteindelijk niet komt. Soms voelde ik wel de onderhuidse spanning maar echt spannend wordt het nergens. De complexiteit van Nolan zijn films is hier ook helemaal niet in terug te vinden, oké je hebt drie verhaallijnen maar die komen uiteindelijk samen zoals je al van in het begin kon verwachten.

Een film die nooit echt weet te boeien doordat er dus geen enkel personage wordt ingeleid, als je hun namen al kent tegen het einde van de film is het al veel. Ik hou van films die character-driven zijn en dat is deze helemaal niet. Hetgeen hier ontbrak was een voice-over van Morgan Freeman want dan was dit misschien wel een goede documentaire.

Weer een sterke film van Oriol Paulo. Hoe verzint de beste man het allemaal. Zeer straf en erg bekwaam filmgenie. Aan iedereen die zo weg is van Christopher Nolan zou ik toch eens aanraden om deze Spaanse filmmaker zijn oeuvre door te nemen.

Het einde was misschien wat afgeraffeld en kwam nogal complex over met al die tijdlijnen. Uiteindelijk neem je het als kijker een beetje voor waar, maar de plot is wel sterk en intrigeert. Nu al benieuwd naar zijn volgende film.

Panfilov's 28 schijnt een echte legende te zijn dat zelfs in het Russische onderwijs wordt onderwezen. Of het ooit daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, daarover zijn de meningen dan weer verdeeld. Hoe dan ook, dit werk zou dienen om de Russische cinema terug op de voorgrond te plaatsen. Het is een degelijke poging want de cinematografie is prachtig. Winterse landschappen van sneeuw waarin oorlogstuigen hun ding doen. Er worden hier en daar mooie weidse shots van deze adembenemende landschappen genomen. Het is allemaal prima in beeld gebracht maar het zegt uiteindelijk weinig omdat het geheel vrij afstandelijk blijft. In de eerste drie kwartier worden de voorbereidingen getroffen en worden een aantal Russische manschappen ingeleid. Door hun ietwat ongewone namen is het bovendien lastig om te weten wie wie nu is. Uiteindelijk doet dat er weinig toe want het is niet echt een oorlogsdrama maar het is oorlog in volle actie. Vermakelijk maar niet direct meer dan dat. Kleine 3.5*