Opinions

De Amerikanen bakken er werkelijk waar niets meer van. Mijn waardering voor Aja wordt met elk project minder. Dit door hem geschreven verhaal had alleen kunnen werken, wanneer aangepakt door de nieuwe stroming van Europese horrorregisseurs. Zij weten hoe met weinig middelen een intense filmbeleving te creëren. Zie films als The Children en Eden Lake. Nergens is in P2 enige spanning voelbaar. Het slachtoffer blijft gedurende de ganse speeltijd kans op kans krijgen op overleving, wat de belevenis van de kijker niet al te goed doet. Ook mist de bad guy de geringste vorm van dreiging. Elke vorm van hopeloosheid wordt teniet gedaan, waardoor P2 elk doel voorbij schiet en wij zo met de zoveelste standaard kat en muisspel zitten. Boe Amerika.

2*

Man, wat een vreselijke tegenvaller was dit. Ik verwachte een adrenalineverhogend spektakel, maar los van wat toffe scènes baadt Pacific Rim in ontelbare verkeerde keuzes.

Om te beginnen is de cast om te huilen. Hunnam ziet eruit als een opgeblazen Zach Braff en weet de film geen moment te dragen. Zo ook de rest van de cast niet. Meestal geen ramp in een dergelijke film, maar Del Toro maakt de fout deze mensen te lang in de spotlight te zetten. Na een flitsend begin worden we namelijk een dik uur lang verveeld met oninteressante randzaken.

Maar waar Del Toro pas echt de mist in gaat is met de actie. Deze wordt echt bizar slecht in beeld gebracht. De camera zit veel te vaak te dicht op de actie waardoor je het overzicht volledig kwijtraakt. Pacific Rim kent een paar erg stoere scènes, zoals de mooi belichte showdown in de straten van Hong Kong, maar Del Toro is duidelijk geen actieregisseur.

Ik had verwacht dat dit ver verwijderd zou zijn van een gemiddeld Michael Bay-spektakel maar pijnlijk genoeg weet Del Toro zich maar weinig te onderscheiden van eerstgenoemde. Clichématige personages en slecht in beeld gebrachte actie voeren namelijk ook hier de boventoon.

2,5*

Erg goed. Ik moest vooral aan de films van Ti West denken. Ook hier is de opbouw bijzonder minimalistisch en zorgvuldig en zijn de personages vooral natuurlijk. Ik vond de film dan ook behoorlijk spannend het eerste uur. Helaas voldoet het einde niet helemaal aan de gecreëerde verwachtingen, maar dat dit een van de beste horrorfilms van de laatste tijd is staat buiten kijf. Wel jammer van wat onvergeeflijke ongeloofwaardigheden. Je gaat mij bijvoorbeeld niet vertellen dat Judas Annie niet in de kamer bezig hoorde net voordat hij boven kwam om wat te snacken. Of ik moet gemist hebben dat hij doof was of zo.
3,5*

Iets minder dan het geniale Happiness, maar toch weer een geweldig filmpje van Solondz. Het creëren van grote contrasten in thema en uitvoering is zijn trademark en ook hier zijn zijn typerende kenmerken in te vinden. De schaamteloze confrontatie met niet al te bevoordeeld volk is weer van de partij, waardoor er ook in Palindromes een stel parels van scènes zitten. De sequentie bij de Jesus-freaks is inderdaad magistraal, net als de types die daar rondlopen (die Peter Paul is echt een geweldig typetje), maar ook de relatie tussen een pedo en een kind wordt hier als een bijna doodgewone relatie neergezet, waardoor er een vorm van sympathie ontstaat voor deze 'losers'. Solondz zorgt er gewoon voor dat elke nieuwe scène interessant blijft, door zijn onconventionele aanpak van dit soort zaken en dat is wat ik graag zie. Een film die uitdagend en prikkelend is en nog wel even door je hoofd blijft spoken. Geen meesterwerk als het superieure Happiness, maar Palindromes verdient zeker een dikke 4*. Zwarte humor in optima forma.

Gedeeltelijk eens mat Halcyon. De sfeer zat er vanaf het begin goed in en ook het design van het schip deed me vaak terugdenken aan het claustrofobische uit Alien. Het mysterie rondom de aanwezige creaturen wordt ook geweldig opgebouwd en zien deze er zeer overtuigend en dreigend uit. Geweldig om weer een sci-fi te zien die dicht bij de sfeer van Alien weet te komen en een creature design laat zien die een fantastische oorsprong vindt en er ook nog overtuigend uitziet. Vond vooral de kleine mutant een genot. Naarmate Pandorum vorderde begon ik me af en toe echter te ergeren aan de wat snelle montage, gevechten en bombastische score. Een doorn in het oog wat sfeerschepping en spanning betreft. Toch laat Pandorum genoeg creatieve ideeën zien en is het concept een aangename. Van dit soort sci-fi zou er meer moeten zijn.

3,5*

Aardige film die heel wat impact mist. Heb me geen moment bezorgd om de hoofdpersonages. De karakterontwikkeling was best zwak, om het zacht uit te drukken. Nergens is de spanning voelbaar die de personages wel degelijk gevoeld zouden moeten hebben. Verder is dit wel aardig gefilmd (op locatie gedeeltelijk) en zijn de acteerprestaties redelijk. Goede objectieve kijk denk ik op het leven van zulke mensen. Nergens verheerlijkt of bekritiseerd (alleen het vrouwtje zorgt voor wat reflectie) maar gewoon een objectieve kijk. Vond ik wel verfrissend.

3*

Wat een onzin. Jatwerk wordt zelden zo schaamteloos gebracht. Sommige scènes zijn zelfs letterlijk overgenomen. De makers doen hier precies wat de Amerikanen altijd doen, namelijk een buitenlands gegeven plaatsen in een eigen setting. Daar blijft de eigen inbreng dan ook bij. Erg matig.

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Paranormal Activity 2: Tokyo Nights - recensie - cultmoviesreviewed.blogspot.com

Bijzonder geslaagde spookfilm, die me op momenten echt de stuipen op het lijf joeg. Peli brengt met Paranormal Activity niets nieuws, maar weet precies hoe met het publiek te spelen en slaagt daar met vlag en wimpel in. Geweldige bioscoopervaring.

Uitgebreidere review.

Goed vervolg. Paranormal Activity 2 is in feite eenzelfde belevenis als het eerste deel. Nadeel is echter dat de camera's ditmaal niet worden opgesteld om de volgende dag te kijken wat er 's nachts gebeurt. Het zijn enkel beveiligingscamera's die goed van pas komen op het moment dat zaken uit de hand beginnen te lopen. Dit doet wat afbreuk aan de intensiteit, maar verder kent Paranormal Activity 2 weer een stel ijzingwekkende scènes. De scène waar de moeder weg wordt gesleurd uit de kamer en de trap af is geweldig, net als de scène waar alle keukenkasten in een klap open springen. Ik schrok me werkelijk kapot! Jammer alleen dat het einde in de kelder vreselijk is afgekeken van The Blair Witch Project en [REC]. Het uitgangspunt is al niet zo origineel, maar om dan scènes bijna identiek over te nemen is te betreuren. Doet verder niet af aan het feit dat ik me weer prima heb vermaakt. Dit vervolg is minder intens en mysterieus, maar weet op momenten weer de stuipen op het lijf te jagen, wat de uiteindelijke bedoeling is geweest.
3,5*

Edit: opvallend trouwens dat alle vervolgen van deze nieuwe filmtrend niet in de voetsporen van hun origineel kunnen staan, getuige BWP2, [REC]2, PA2.

Paranormal Activity 3 stevende af op een teleurstelling. We kennen de trucjes onderhand wel en ook de ventilator-cam vond ik maar irritant. Enkel in een scène (zie mijn avatar) werd er effectief gebruik van gemaakt. Maar dan het einde. Geweldig freaky en eentje dat ik niet zag aankomen. Deze twist geeft een extra dimensie aan het Paranormal Activity-gebeuren en dat alleen zorgt ervoor dat ik dit met een punt meer beloon dan de bedoeling was.

3,5*

Beter dan Paranormal Activity.. laat me niet lachen. Mijn eerste Asylum en zelfs met een financieel goed te doen project een zeer matige productie. Het acteerwerk helpt niet echt het realisme gehalte op te schroeven en de scènes met de entiteit zijn simpelweg ongeloofwaardig. Paranormal Activity wist met slimme sfx en geweldig sound design de spanning op te schroeven, terwijl dat hier ver te zoeken is. Hoe bv dat laken van het bed af wordt getrokken. Erg cheap. Iemand nog een tip voor een enigszins vermakelijke Asylum?

1,5*

Briljante komedie en imo de beste lange film van Stan & Ollie samen met Way Out West en natuurlijk Sons of the Desert. Ook deze barst van de memorabele scenes. Ontieglijk vaak gezien omdat dit elke keer bijna tranen in mijn ogen van het lachen brengt.

5*

Fascinerende film over een fascinerende man die helaas niet meer is. Delitto Italiano focust zichzelf meer op de zaak over de moord dan op het leven van Pasolini zelf maar je krijgt toch een goed beeld van waar hij voor stond en wat hij, en zijn overlijden teweeg bracht in vooral de italiaanse samenleving en filmwereld. Maar dit is niet zomaar een vertelling. De film is prachtig gefilmd. Mooie poetische beelden, sterk acteerwerk, realistische dialogen en een fantastische soundtrack van Morricone, waarmee pasolini meerdere malen heeft samengewerkt. Sterke, intrigerende film die helaas weinig bekend is. 4,5*

Matige film die goed en rustig begint maar dan niet helemaal weet hoe te eindigen. Te weinig horror en onuitgewerkt drama. Ik zie deze regisseur nog zeker wel interessant werk maken. Als debuut redelijk geslaagd maar persoonlijk vond ik dit best matigjes.

2,5*

Film van Burton die stamt uit een periode waar pretentie nog niet zo van hem uitstraalde. Pee Wee's Big Adventure is een love or hate it film. Ik kan begrijpen dat velen de humor niet inzien van Pee Wee maar hier kan ik er erg van genieten. Veel geslaagde grappen en erg droge humor op momenten. Kracht van de film is ook dat er een soort van macabere humor doorheen de film zit terwijl het er van buiten erg kinderlijk lijkt.

Was leuk dit weer eens gezien te hebben na lange tijd.

De scene met large marge blijft trouwens erg sterk .

Leuke film voor jong en oud en één van Burton's hoogtepunten.

4*

Wanneer je een pro dieren of anti bont film wilt maken, doe het dan zo! Geweldig excuus om de zondaars flink af te straffen en dit te symboliseren met geweldige gore sequenties. Argento is de meest constante regisseur in de MoH reeks gebleken. Jammer dat hij dit niveau niet doorzet in zijn feature films. Erg sterk deel.

3,5*

Een beetje een gemiddelde giallo. Alle ingrediënten van een goede giallo zijn hier aanwezig, maar echt goed wil het nooit worden. Daarvoor is de clue wat te simplistisch en zien we geen enkele moord van hoog niveau.

3*

Naast een sterke horrorfilm kan Pet Sematary deels geïnterpreteerd worden als een ontroerende vertelling over het gebrek aan acceptatie van een verlies. Natuurlijk dient het uitgangspunt hier voornamelijk voor het creëren van een macaber sfeertje. Iets wat de makers zeker is gelukt. Vond het kleine mannetje echt een creepy personage met zijn piepstemmetje. Geniale scène ook wanneer hij voor het eerst verschijnt voor zijn moeder. Jammer van de compleet overbodige verschijning van de 'hulpgeest', maar ik heb toch ontzettend genoten van deze, op momenten, gedurfde film. Eén van de betere King-verfilmingen.

4*

Herzien en dit blijft een heerlijk obscuur werkje. Weer heb ik ontzettend zitten genieten van de sfeer. Het mortuarium wordt op momenten echt geweldig in beeld gebracht en de score werkt behoorlijk sfeerversterkend, waardoor dit ideaal materiaal is voor op de late avond. Phantasm zit verder ook vol memorabele scènes met als hoogtepunt de allerlaatste scène. The Tall Man is een memorabel horrorpersonage.

Ik heb de eerste kijkbeurt waarschijnlijk niet echt goed opgelet, gezien mijn originele recensie. Het feit dat de gebeurtenissen in de film zich allemaal in een droom van Mike afspelen, verklaart natuurlijk de 'verdwijntruc' van zijn broer. Geeft de film ook nog eens een gevoelig randje.

Al met al staat Phantasm nog steeds fier overeind als een horrorklassieker en eentje die elke horrorfan gezien moet hebben.

Juist dit o.a. brengt de film ten onder. Less is more zou ik zeggen. Het Phantasm mysterie wordt hier echt helemaal verkracht. Coscarelli zou beter moeten weten en meer respect moeten tonen voor het origineel en de fans ervan. Dat ie het wat anders wil aanpakken ok maar om hier een soort tv horrorkomedie van te maken ging mij echt te ver. Subtiliteit was nergens te vinden.
Wat een vreselijk vervolg zeg en wat een contrast met het sublieme eerste deel. Coscarelli leek me een gigantisch talent na het zien van Phantasm maar begin nu mn twijfels te krijgen. Heb deel 4 nog te gaan en ik weet dat Bubba Ho-Tep ook een pareltje zou moeten zijn dus ik heb nog hoop.
Maar wat een slechte film dit. Vreselijk irritante personages. Rocky en die drie rovers waren echt een dieptepunt. En dan dat muziekje bij de 'komische' situaties .
De hele plotlijn van Jody die communiceert middels zo'n Sphere met zn broertje . . Zo laag....
Ik dacht dat Coscarelli na het succes van Phantasm wel wat geld had opgestreken maar visueel is dat nergens te merken. Dit is zo ongelooflijk pover. Hoe is het mogelijk dat zo'n goedkoop project als het eerste deel er echt gewoon veel beter uitziet en veel meer sfeer uitstraalt.
Als puur de aanwezigheid van The Tall man en Reggie het hoogtepunt van Phantasm III is weet je al hoe laat het is.
Hopelijk is het vierde deel heel wat beter.
1,5*

Mja. Kleine verbetering op het erg slechte Phantasm III maar alweer komt dit nergens in de buurt van het eerste deel. Deel twee was nog goed te doen, deel drie waardeloos dus en ook dit deel nergens een toevoeging. Wat een gedoe allemaal met die subplotjes en uitleggen en flashbacks. Phantasm was geniaal in het creeren van een geweldige sfeer en nergens een betekenis achter te zoeken. Gewoon een heerlijk mysterieus horrorfilmpje.

Die Michael Baldwin was perfect als jochie in Phantasm maar als volwassene nergens overtuigend.

Coscarelli heeft verschrikkelijk gefaald in zijn vervolgen en eigenlijk had ik dat nooit verwacht. Deel 1 was immers een film die bij mij een horrorklassieker genoemd mag worden.

2* hiervoor.

Deze was toch echt eerder dus klopt er weinig van je stelling helaas . Niet dat dit de film beter maakt, want man man ik moest me er werkelijk doorheen worstelen. De hand van DePalma is er haast nergens in terug te vinden en je moet wel erg van glamrock houden, wil je de muziek kunnen waarderen. Nasst het nummertje van Phoenix is het mijn ding absoluut niet. Grappig trouwens om Jessica Harper hier in haar eerste rol te zien. Visueel verzorgd allemaal hoor, maar nergens die DePalma touch waar we als fans zo van houden.

2*

Fantastisch en eng boek. Slechte en onenge film. Lijkt wel of ze zoveel mogelijk materiaal in 1,5 uur tijd wouden stoppen. Te gehaast, slecht geacteerd, jammer...

Meesterwerk van Argento, bijna op hetzelfde niveau als Suspiria.

Wat heb ik genoten zeg, van deze herziening op blu-ray. De film komt hierop geweldig tot zijn recht en geeft ons een flink staaltje van 'style over substance', heel veel style! Misschien nog net niet zoveel als Suspiria, maar Phenomena heeft onnoemelijk veel scènes om in te lijsten. De eerste moord, de speer door mond-scène, de onderwaterscène, de giallo-verschijning van de killer met het glimmende mes, prachtig! Veel logica ontbreekt gedurende de gehele film, maar who cares? Stylistische klasse als die van Dario Argento is uniek.

Verhoging van 4 naar 5*.

En de heavy metal van Motörhead en Iron Maiden? Heerlijk! Net als de rest van de magistrale soundtrack, die Phenomena rijk is. Misschien wel het beste werk van Claudio Simonetti.

Vond de film tot het moment dat Szpilman zijn familie kwijtraakt best tegenvallen. Slechte dialogen, droog acteerwerk vooral maakten het wat goedkoop overkomen. Maar na dat moment wordt de film opeens een stuk interessanter met een aantal memorabele scenes.
4*

Leuk uitgangspunt en een goede opbouw deden mij hopen weer een degelijke aflevering te zien maar naarmate dit vorderde hoe groter de teleurstelling. Een film die een verwachting creeert van een goede spannende horror en langzamerhand verandert in een parodie is nog erger dan een film die zich profileert als komedie horror. Daarom een nog lagere stem dan veel andere komedies waar er veel te veel van zijn in deze teleurstellende reeks. Ben ook bang dat alle heisa om de Miike aflevering flink gaat tegenvallen want in vergelijking met wat ik tot nu heb gezien kan het nooit zwaar shoquerend zijn.

2*

Toch wel een intrigerende Almodovar. Leuk is vooral hoe hij met je verwachtingspatroon speelt, maar ook qua setting en stijl sprak La Piel mij aan. Echt aangrijpend wordt het nergens, maar dit is al heel wat beter dan wat ik eerder van Almodovar heb gezien.

3,5*

Langere recensie, geschreven door een collega:

Cult Movies Reviewed: La Piel Que Habito (2011, Pedro Almodóvar) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Technisch moet dit een vooruitstrevende film geweest zijn, als ik de making-of moet geloven en Pinocchio bevat dan ook een aantal leuke scènes en composities, maar een meesterwerk? Nee, absoluut niet.

Hoe vooruitstrevend dit ook geweest mag zijn, het script is me toch echt te moralistisch en teveel gericht op de kindertjes om dit als tijdloos meesterwerk te kunnen zien. Pinocchio is me teveel gepropt in een gecodeerde format om een bepaalde doelgroep te kunnen plezieren. Ik heb moeite met dit soort geforceerde cinema, helemaal als zo'n krekel elke gedachte ook nog eens moet bevestigen met woorden.

Deze nieuwe versie van het verhaaltje, ooit geschreven door de Italiaan Carlo Collodi, mist elk scherp randje en sombere insteek dat het origineel bevatte. Dat mensen het segment met de walvis donker vinden is mij een compleet raadsel. Enkel de scène in Pleasure Island mocht er wezen. Gelijk ook de beste scène uit de hele film.

Ik had verder nog nooit iets gelezen of gezien van het originele verhaal, maar de making-of liet duidelijk zien wat een wereld van verschil Collodi's versie en die van Disneys zijn. Zo'n boeiend, Frankenstein-achtig uitgangspunt als deze nodigt uit tot veel meer intrigerends dan wat we in deze zogenaamde klassieker te zien krijgen.

Jammer, een hoop verspilde potentie.

3* omdat het aardig wegkijkt en voor de erg mooie openingsnummer.

Na kort geleden de remake gezien te hebben deze maar eens in huis gehaald. Ooit wel gezien, maar dat is alweer een tijd geleden, deze Joe Dante, een regisseur die in zijn beginperiode wel een aantal prettige produkties heeft, waar deze ook onder mag vallen. Natuurlijk speelt Piranha in op het succes van Jaws, maar Dante weet er wel een geheel eigen film van te maken. De komische/cynische noot is een prettige die nooit overheersend wordt en het laatste deel is een genot voor de horrorliefhebber. Een stel piranha's loslaten op wat spelende kinderen en feestende tieners biedt een hoop horrorvermaak. Helaas gaat het hier vaak echt niet verder dan wat spartelende mensen en rode plassen bloed. Dan doet Aja het met zijn remake toch wel wat beter. Kom je met zo'n uitgangspunt, dan mag je er ook het maximale uithalen, iets wat Dante niet helemaal doet, maar toch is Piranha een sfeervolle en vermakelijke horror.
3,5*

Precies wat ik had gehoopt. Piranha 3D is heerlijke pulp.

Het begint allemaal al met een flinke korrel zout, maar Aja weet knap de balans te houden het eerste uur, waardoor het laatste half uur, wanneer de remmen los gaan, het ook daadwerkelijk genieten is. De gore vliegt je dan om de oren en dat doet de liefhebber van dit soort werk erg goed. Lang geleden dat ik zoiets uit Hollywood heb zien komen.

Maar wat dit allemaal echt de fun maakt die het is, is de cast. Het begint al goed met de cameo van Richard 'Jaws' Dreyfuss, die zelfs het lied dat hij samen met Robert Shaw en Roy Scheider in Spielbergs klassieker zingt en dat nu op zijn radiootje klinkt, meezingt. Zulke subtiele knipoogjes kan ik erg waarderen, net als de zoom-in op Elisabeth Shue op een gegeven moment. Ook was het fijn Christopher Lloyd weer eens te zien die een bijna net zo hysterische rol als die van Doc in Back to the Future neerzet. Maar het is vooral Jerry O'Connell die mij heeft verrast met zijn over de top rol van porno-regisseur. Geweldig foute rol. 'Wet T-Shirt'

Piranha 3D is een genot voor mensen die van deze onzin houden en film niet altijd zo serieus nemen. Aja heeft dan weliswaar niets zo goed als Haute Tension meer gemaakt de laatste tijd, maar dit is toch echt wel een product van iemand die van horror afweet. Heerlijk einde ook.

4*