Opinions

Wat valt er te zeggen dat nog niet eerder over deze film is gezegd? Ik kan de film overladen met superlatieven, maar dan kom ik over als de zoveelste man die zit te kwijlen over elk individueel aspect.

Maar ik zal het toch proberen.

Emma Stone heeft praktisch de acteerprestatie van haar leven geleverd. Ze verdient alle lof die ze krijgt. De art-direction deed me een beetje denken aan Dalí en de praktische sets gemengd met speelse CGI zorgen voor een visueel verbluffende ervaring. De score is ook top. Geen enkele kritiek op deze dingen.

Wat de meer negatieve kant van de dingen betreft, vond ik dat het verhaal nogal langdradig was in de derde akte. De hele scène in Parijs voelde veel te lang met personages waarvan ik niet het gevoel heb dat ze de plot vooruit helpen. Ik begrijp waarom ze er zijn, maar dit deel had een strakkere montage kunnen gebruiken.

Willem Dafoe is fantastisch, net als Ramy Youssef. Mark Ruffalo heeft een interessant personage om aan te pakken, maar zijn overacteren leidde me te veel af om echt een klik met hem te vormen. Margaret Qualley is ook heerlijk grappig maar elke keer als ik haar op het scherm zie moet ik denken aan dat prachtige liedje van Lana Del Rey en Jack Antonoff. Damn.

Poor Things is geweldig en tot nu toe mijn favoriet van de Oscarnominaties voor Best Picture. Ik moet er nog een paar zien dus ik ben benieuwd hoe mijn ranglijst zal evolueren.

4*

'Our sins will seek us out...'

... Ja, ja we weten het ondertussen.

The Pope's Exorcist is een vermoeiende sleur van een film en brengt niks nieuws in het exorcisme-subgenre. Integendeel, extreem veel clichés en verhaallijnen uit andere films worden bijna exact gekopieerd. Meermaals heb ik gezucht en een paar keer heb ik teruggespoeld omdat ik bijna in slaap viel en geen aandacht meer had voor het gedoe op het scherm. Meestal ligt dat aan mijn ADHD maar dit keer was het puur door de brol die hier vol overtuiging op me werd afgevuurd.

Russell Crowe als priester-slash-exorcist is wel een pluspunt. De shots van zijn bulky gestalte op een Vespa zijn gewoon geweldig. Hierdoor snap je wel dat er enige camp bedoeld werd door de regisseur. Jammer genoeg werd het niet volledig doorgetrokken in de rest van de film. Oh ja, het laatste shot van Crowe was ook badass.

Verder is er nog wel wat positiefs te zeggen, hoor. Het acteerwerk is grosso modo wel aardig goed. Nergens stoorde ik me aan een specifieke acteur die zijn werk niet goed uitvoert. De practical effects zijn ook best goed. Jammer dat de CGI dan des te pijnlijker wordt om aan te zien.

Jammer dat er ook geen greintje subtiliteit te bespeuren valt. Alles vliegt je om de oren. Een opbouw is er ook niet want al vanaf de openingsscène zie je al wat er in de rest van de film zal gebeuren. Dit werkt niet naar spanning toe. Men probeert de kijker zijn aandacht direct te trekken door alles te laten zien waardoor de rest als een herhaling van zetten aanvoelt.

Nope. Dit was tijdverspilling.

In het begin was de film ronduit hilarisch. De vele cameo's van verschillende iconen uit de muziekwereld waren een tijdje leuk. Maar net als de meeste grappen werd het snel saai. Het verhaal bleef maar doorgaan, schijnbaar zonder einde, terwijl de humor vervelend repetitief werd.

Had makkelijk een korte film van 45 minuten kunnen zijn.

2,5*

Een ietwat a-typische found footage/possession film. Integendeel tot vele jonge meisjes die door de duivel bezeten worden, zoekt onze protagonist hier de demonen proactief op. Het is een leuke insteek en hierdoor komt de eerste helft verrassend fris over. Het tempo is opvallend vlot en de verschillende onderwerpen die worden aangesneden zijn best interessant. Jammer dat dan halverwege de inspiratie op blijkt te zijn en vervalt de film in een dwaas stukje skip-materiaal. Het is een sterk contract in vergelijking met het vlotte eerste deel.

2,5*

Erg lang heb ik uitgekeken naar deze film. We zijn zelfs speciaal ervoor naar Antwerpen gegaan omdat 'ie elders niet speelde. Toen de film gedaan was, was ik best teleurgesteld. De trailer zag er erg goed en creepy uit, maar de film viel dan wel tegen.

In de film waren de schrikmomenten het steeds nét niet. Telkens dat er eens een leuke of spannende scène was, werd het erg kort afgebroken zodat de spanning niet blijft. De scènes waarin het meisje duidelijk bezeten is, waren wel erg leuk en spooky.

Het meisje dat Em speelt vond ik erg overtuigend acteren. Ze kan het wel. Ook Kyra Sedgwick en Jeffrey Dean Morgan speelden erg goed. Het verhaal had niet erg veel om het lijf, maar het werd wel goed uitgewerkt. Wel jammer van het typische einde.

3*

Wat een film was me dit. Het is erg lang geleden dat een film mij van begin tot eind in zijn grip hield. Constant had ik het gevoel dat ik naar iets aan het kijken was wat ik niet zou mogen zien. De beelden in deze film zijn erg verontrustend, maar het is de psychologische kant van de film die me zo geraakt heeft.

The Poughkeepsie Tapes is een film die ik al enkele jaren wilde kijken en vanavond eindelijk de kans gaf. Ik weet zeker dat ik dit niet snel zal vergeten. De verschillende snuff-films zijn erg moeilijk om te kijken. (De scène waarin een vrouw ontvoerd wordt in een combi vond ik erg verontrustend en geweldig geacteerd. Ik kon mijn ogen niet van het scherm houden. Andere stukken als de twee padvinders koekjes verkopen en als blijkt dat Cheryl al die tijd als tafel functioneerde waren gewoon ziek. De film sluit af op een vage en enorm tragische manier. Hierdoor zorgt het er voor dat ik me helemaal niet op mijn gemak voel na het kijken ervan.

Acteerwerk is goed en overtuigend genoeg en de mockumentary-gimmick wérkt.
Dit is een film die ik iedereen aanraad om te kijken, maar toch weer niet.

4.5*

Predator 2 bewijst dat ik deze franchise beter links laat liggen. Helemaal mijn ding niet. Meer crime story dan een spannend kat en muisspel tussen de Predator en de mensen. De alien verschijnt hier en daar toevallig en valt daar een hoop mensen aan. Voor een geavanceerd wezen wel wat simpel, he? De film bleef ook maar duren met een overlange climax. De laatste paar minuten waren dan, komisch genoeg, wel te pruimen. Zonde aangezien ik eerst 100 minuten lang me had zitten vervelen.

1,5*

Een zwangere weduwe begint plots willekeurige mensen te vermoorden met haar keukenmes. Ze wordt gedreven door de stem van haar ongeboren baby. Een leuke premise en excellente uitvoering door Alice Lowe. Wat een geweldige actrice is dat toch.

De film komt best fragmentarisch over waardoor alles net iets te vaag bleef. Gelukkig kwam de zwarte humor goed naar boven waardoor ik af en toe goed heb gelachen. De moorden zijn expliciet maar niet uitbundig gewelddadig. De balans zat juist. Een domper was het einde, wat me toch een klein beetje wrang zat.

Een paar vreemde personages hier en daar, wat bloed en een goed wraakverhaal bij elkaar gemixt en je hebt Prevenge.

3,5*

Prey...

Matige film met oppervlakkige personages: De dochter wil geen stiefmoeder en maakt voortdurend ruzie, de stiefmoeder wil een kans,...

Het acteerwerk is ook niet om naar huis te schrijven. Oftwel reageerden ze te mild, oftewel was het te overdreven. Ze kwamen niet geloofwaardig over. Vraagje: Wat is er met die pupillen van de leeuwen?

Slecht. 2.5*

Ik was op zoek naar een gevatte opmerking over de film maar toen besefte ik dat ik er niet veel woorden aan vuil wilde maken.

Matige film.

Ik kon niet wachten om Priest te zien en mijn verwachtingen waren hoog, maar de film viel dik tegen. Het verhaal is niet zo boeiend of interessant. Het acteerwerk kon nog gaan, maar de visuele effecten zijn wel goed. Er had hier meer in kunnen zitten. 2.5*

Charmant, kort en lief. Princes et Princesses slaagt erin nieuwe sprookjes uit te vinden en ze op een unieke en originele manier in beeld te brengen. Ocelot is absoluut een vakman want elk frame straalt passie uit. Er zijn zes segmenten en elk van hen brengt iets nieuws op tafel. Nooit voelden ze voorspelbaar of oppervlakkig aan en ze gaven altijd een boodschap mee, zoals een goed sprookje betaamt.

4*

Originele, maar zéér voorspelbare rom-com.

Anne Hathaway vind ik altijd wel leuk spelen. En dit was niet anders in The Princess Diaries.

Het verhaal gaat over een doodnormaal meisje zonder vader die erachter komt dat haar vader prins van Genovia was. Dus zij is nu prinses van Genovia. Het is werkelijk hilarisch hoe Mia lessen leert van haar oma (Julie Andrews, man wat kan die veel rollen aan, zeg). Er zit meer dan genoeg humor in de film waardoor het nergens saai wordt. Maar ik stoorde mij wel wat aan het liefdesverhaaltje. Al bij al nog een aangename film. 2.5*

Is dit objectief gezien een goede film? Langs geen kanten. Toch is Vanessa Hudgens charismatisch genoeg om deze film te dragen met drie (!) verschillende rollen. Het plot is standaard maar gaat lekker vooruit. De drama had voor mij geskipt mogen worden maar het is fijn dat men wel eens wat anders wilde proberen in deze franchise.

3*

Ik maak me klaar voor de feestdagen met nummer drie van de Netflix Christmas Cinematic Universe Deep Dive.

Niets te verfijnd te vinden of zelfs maar in de verste verte origineel, maar het is een gezellige film. Vanessa Hudgens is erg charismatisch. Leuk voor een keertje gezien te hebben. Soms heb je onschuldige films als deze nodig.

Op de een of andere manier, met zo'n belabberd uitgangspunt, maakten ze het extreem moeilijk om te volgen terwijl ik aan het strijken was, soep aan het maken was, spaghetti aan het koken was en de afwas aan het doen was.

Ook: niet grappig.

En ook: Vanessa Hudgens heeft veel plezier dus dat is tenminste één persoon.

1,5*

En top class comedy die naast Young Frankenstein staat als Brooks’ beste.

Wilder en Mostel zijn een geweldig duo en hebben geweldige chemie. Zoals bij de meeste van Brooks zijn films wordt iedereen door het slijk gehaald. Sommige grappen zijn hierdoor wel wat gedateerd, maar het merendeel staat nog steeds recht als een huis. De gezellige speelduur van 88 minuten zorgen ervoor dat de film niet te lang doordraaft over hetzelfde.

Mel Brooks' The Producers is misschien wel een van de beste komedies aller tijden. Ik had gehoopt dat deze musical meer zou lijken op de Broadway-versie van Young Frankenstein: de beste stukjes behouden en ze aanpassen voor een ander medium, en daarbovenop ze verbeteren.

Ik ben ervan overtuigd dat deze versie van The Producers veel beter werkt op het podium dan als film. Toch heb ik me prima vermaakt en meer dan eens hardop gelachen.

Het was een geniaal idee om Nathan Lane te casten. Hij weet hoe hij elke rol die hij speelt moet naar een ander niveau te tillen met zijn komische timing. Matthew Broderick daarentegen heeft bijna geen aanwezigheid op het scherm en is eerder gênant dan grappig. Uma Thurman is vreselijk miscast en weet de helft van de tijd niet eens wat ze doet, ze staat daar maar en probeert er mooi uit te zien. Het Duitse personage van Will Ferrell vond ik hilarisch, ook al was hij irritant luidruchtig. De liedjes zijn wisselvallig, missen humor en men koos voor de makkelijke weg met de teksten. Muzikaal gezien is het in principe oké.

Als musical is dit een flop. Als grappige hervertelling van een klassieker is het nog wel half geslaagd.

Gelukkig heeft Nathan Lane weer eens de dag gered.

3,5*

Als leek in het Giallo subgenre had ik geen enkel idee waar te beginnen. Suspiria had ik al gezien, maar daar bestaat een heel debat over of het wel Giallo is of niet. Dus ben ik maar lijstjes beginnen opzoeken en met de, volgens velen, beste in het genre gegaan. Uiteindelijk kwam ik dan weer bij Dario Argento uit.

Profondo Rosso wist me bijna onmiddelijk te overvallen met het prachtig gebruik van kleuren, composities en vloeiende camerabewegingen. De gecreëerde schaduwen zijn duister en pikzwart waardoor de onderliggende dreiging nog beter overkomt. Oh ja, de soundtrack mag zeker niet vergeten worden. Wat een geweldige score die perfect past bij de sfeer en spanning.

Het enige minpuntje is dat de Director's Cut iets te lang kan duren om de volledige 126 minuten mijn aandacht erbij te horen. Het opgebouwde mysterie wordt daarom iets te lang uitgerekt om een grote impact te hebben. Dit wordt gelukkig goedgemaakt door de eindscène die me toch wel even deed opkijken.

4*

Project MKHEXE is een urban legend over een gefaald mind control-experiment van de overheid tijdens de Koude Oorlog. Alle informatie online of fysiek werd gewist en nieuwe informatie wordt onmiddellijk offline gehaald. Na de mysterieuze dood van zijn broer maakt Tim een documentaire om de waarheid te achterhalen.

Conspiracy theories zijn altijd een leuke basis voor een found footage-film of mockumentary. Er is veel lore te halen uit Creepypasta's en men kan uren blijven zoeken naar connecties en cover-ups. De opzet van deze film zit dus wel al in orde en aanvankelijk is het wel best interessant om te zien welk broodje aap-verhaal hier wordt neergezet. Lekker mysterieus en met een goede opbouw. De film verliest zichzelf halverwege met nodeloos gemijmer over wat nu eigenlijk aan de hand is. Ook wordt er te veel herhaald in de meerdere interviews met acteurs die maar mager acteertalent bezitten.

Naar het einde toe werd het steeds vager en vager waardoor je als kijker gewoon afhaakt. Het blijft ook maar duren allemaal. Dit had geen 113 minuten lang moeten zijn. Een bondige 90 minuten volstaat bij een doorsnee film als deze.

Dit is een perfect voorbeeld van hoe je als filmmaker met honderden ideeën zit en die ook allemaal in de film wil verwerken. Men verliest zich hier dan in om een ellenlange exposition dump te doen om dan te kunnen pronken dat ze een "gelaagd verhaal" hebben geschreven. Uiteindelijk is dit een overlang, makkelijk te vergeten filmpje is.

En men mag wel eens stoppen met onnodige camera-malfunctions te gebruiken in dit soort films. Ik had mijn koptelefoon aan en ben nog aan het bekomen van het bombastische ruis-effect dat continu gebruikt werd.

2*

Erg over-the-top, maar wel vermakelijk. Het zal je maar overkomen!

De film begint mer een hoog piemel/vaginagrap gehalte, maar wanneer het feest werkelijk begint, wordt het lachen geblazen. De meest vergezochte dingen gebeuren. Het verhaal is zeker niet speciaal en is soms zelfs langdradig. Maar de sjieke muziek en het vele vrouwelijk schoon maken het wat luchtiger waardoor het niet zo opvalt.

3*

Een groepje kinderen pleegt per ongeluk een moord op een leeftijdsgenootje. Zes jaar later, op Prom Night, worden de tieners een voor een vermoord door een gemaskerde moordenaar uit op wraak. Waar hebben we dit nog gezien?

Prom Night is helemaal niet origineel maar wel kijkbaar. Dit vooral door de aanwezigheid van Jamie Lee Curtis die bijna elke film beter maakt. Ook Leslie Nielsen is altijd fijn om naar te kijken. De rest van de cast is niet erg opmerkelijk en het acteerwerk is vaak op het randje van lachwekkend. Toch valt er genoeg te genieten. Zo is de minutenlange disco-dansscène tussen JLC en Casey Stevens een traktatie en de climax op discomuziek is geweldig en campy. Ook zijn enkele kills nog wel interessant. Hier en daar wordt er wat leuks met de camera gedaan waardoor je in de lange opbouw toch wat te zien wat de moeite waard is. Het mysterie is bijna afwezig aangezien het al heel vroeg duidelijk is wie erachter zou kunnen zitten.

Pluspunt voor het fabulous glittermasker van de moordenaar.

2,5*

Als ik Brittany Snow in een horrorfilm zie, klik ik op play.

Jammer genoeg is deze horrorfilm ontzettend saai. Er wordt absoluut geen spanning opgebouwd, want WE WETEN AL WIE DE DADER IS!

Brittany Snow is leuk als altijd, maar ze krijgt zo weinig om mee te werken van de filmmakers. Niets voelt fris of zelfs maar een beetje leuk.

Een vervelend zit.

1,5*

Ik hou van horror, mijn familie niet echt. Maar vandaag zei papa dat ik eens mocht kiezen welke film we zouden zien. Ik zei direct dat ik Prometheus zou willen zien, maar in mijn achterhoofd wist ik niet zeker of dit wel een goed idee was.

Prometheus is een prequel op Alien en aangezien ik die nooit heb gezien, kon ik ook niet zeggen of er links zijn of niet. De film heeft een lange opbouw en het duurt zeker een half uur voor er echt wat gebeurt. Maar wanneer de film echt begint, is het de moeite waard. Het verhaal gaat sneller en sneller en er gebeuren steeds meer interessante dingen. Je vraagt je ook steeds af wat ze zijn en wat ze willen.

De personages zijn één voor één erg interessant en leuk. Ze krijgen een erg mooie tijd om zich te ontwikkelen. De karakters werden ook zeer goed vertolkt. De volle credits van mij gaan naar Charlize Theron. Zij speelt hier erg overtuigend. De rest van de cast was ook volop op dreef.

De special effects zijn echt verbluffend. Alles is erg overtuigend en de andere planeet ziet er erg mooi en realistisch uit. Deze film is echt voor 3D gemaakt. Niet enkel geeft het veel diepte weer, bij sommige scènes zit je bijna echt in de film. Verder doen de wezens me denken aan The Blob.

Ik hou normaal niet echt van sci-fi-films, maar deze film is een uitzondering. Visueel verbluffend, muzikaal erg sfeervol en qua verhaallijn is het ook erg goed.

Ik geef deze film een volle 4* omdat ik me erg vermaakt heb in de bioscoop vandaag en omdat ik soms echt op het puntje van m'n stoel zat.

Viel in slaap de eerste keer.

Nu eens herzien.

Verhaal is inderdaad erg cliché en standaard.

De grappen zijn niet altijd geslaagd en sommigen zijn erg slecht.

De beste zitten in de trailer.

Ik wist niet wat ik hiervan moest verwachten maar het was alvast geen nihilistische, dystopische en sombere wolk van duisternis.

Birdboy is vreemd. Heel vreemd. Misschien een beetje te vreemd voor mij. Begrijp me niet verkeerd. De animatie is prachtig en sommige metaforen waren erg slim. Het is gewoon allemaal een beetje te onaangenaam om leuk te zijn.

2,5*

Een mooi voorbeeld dat je de film niet mag uitzetten voordat ie gedaan is.

Ik ben gisterenavond beginnen kijken naar deze film, en ik vond dat er in de eerst 3 kwartier helemaal niks gebeurde. Of het was niet interessant. Dus ik heb hem maar afgezet. Maar toen kwam mijn broer en die zei dat de film nog moest beginnen...
Een half uurtje later zette ik hem terug op, en mijn broer had gelijk. Wanneer de welbekende [douchescène aankwam,/spoiler] zat ik met volle aandacht te kijken. Dan kwam de vaart er in, maar er kwam helemaal niks engs of spannends.

Toen realiseerde ik me dat het in deze film niet gaat om de spanning of het enge, maar om de geweldige sfeer die hier gecreëerd werd. De film begon mij steeds meer te boeien en ik ging echt op in het verhaal. En als op het einde alles wordt uitgelegd, vond ik het echt jammer dat het gedaan was.

Een mooie 3* voor deze klassieker.

In Psycho Goreman vinden twee kinderen een maniakale alien die uit is op het vernietigen van alle werelden. Het meisje heeft echter zijn waardevolle steen in bezit en heeft dus controle over het monster. Die gebruikt ze om hem te helpen met banale dingen als balspelletjes. Wanneer zowel de politie als buitenaardse ordehandhavers merken dat PG op vrije voeten is, willen ze niets anders dan het monster vernietigen. Ondertussen doet Psycho Goreman er alles aan om zich los te wringen uit de klauwen van het meisje.

Wat direct opvalt is dat de film erg leuke practical effects en kostuums heeft. Overduidelijk een hommage naar B-films uit de jaren 50/60. Ook merkte ik veel invloeden van de Power Rangers en Godzilla waar overduidelijk mensen in belachelijke kostuums lopen te paraderen. De camp werkt vooral in het begin. Halverwege wordt het jammer genoeg allemaal wat te overdadig en zakte mijn aandacht weg. De humor zit wel goed met af en toe een goede grap maar echt geweldig wordt het nooit.

2,5*

Nadat ik zag dat Pulp Fiction in de top-250 staat, wilde ik hem eens zien.

Maar ik werd wat teleurgesteld. De film is wat langdradig. Hij kon mij niet echt boeien. Ik zat steeds te kijken hoelang het nog ging duren. De film is ook aan de lange kant. Jammer. Had veel meer verwacht. 2,5*.

Dit was ongelooflijk stom.

De film begint geweldig met een intrigerende openingsscène. Personages die voor de verandering echt sympathiek zijn worden geïntroduceerd. Toen het verhaal op gang kwam met een geweldige scène op een dak was ik geïnteresseerd. En toen...

...toen ging het mis. De film blijft maar al te bekende plotpunten volgen en wordt na een tijdje gewoon vermoeiend. Na een uur was ik praktisch vergeten dat ik naar een film zat te kijken over een entiteit die de wil van mensen overneemt. Het was saai, ingewikkeld en onsamenhangend. Het springt van scène naar scène zonder een samenhangend verhaal te vertellen.

Toen de derde akte begon werd het weer beter. Twee gelijktijdige kills brachten de film weer op het rechte pad. De climax wordt opgebouwd en zorgt voor een goede spanningsopbouw - veel te laat natuurlijk. De uiteindelijke climax voelde enorm ondermaats en afgeraffeld. De verklaring voor alle griezelige capriolen voelde ook verdomd stom en meer als een bijzaak dan als iets anders.

Het acteerwerk is oké, maar de dialogen zijn erg vreemd. Niemand praat zo.

Er zit hier ergens een betere film in.

2*

Verrassend in alles.

Vlot tempo, momenten waarop ik hardop moest lachen, onverwachts matuur én een oprecht enge slechterik.

4*

Tja. Jammer dat een sfeervolle film verpest wordt door een verschrikkelijk einde.

The Pyramid begint goed en de sfeer zit er snel in. Ik hou wel van films met een hoog avonturengehalte in piramides enzo. Echter na de eerste helft kakt het niveau erg hard in. De vaart zit er wel nog in, maar de spanning niet meer. Elke poging tot een schrikmoment wordt verpest door de voorspelbaarheid en/of slechte CGI.

Het acteerwerk is aangenaam en overtuigend genoeg voor een film als deze. Alleen jammer dat één van de interessantste hoofdpersonages, namelijk Sunni, zo snel stierf. Dit deed wat afbreuk aan de feeling van de film. Het einde van de film is flauw en goedkoop. Erg jammer, want dit kon een betere richting opgaan.

2*