Opinions

Gelukkig moest ik meteen na afloop ergens anders heen. Anders zat ik waarschijnlijk nog steeds te snikken en te jammeren in de cinemazaal, langzaam opgaand in de tapijtwanden in de hoop dat iemand me uit deze existentiële crisis kwam bevrijden.

Alle grappen opzij: ik had nooit verwacht dat dit mij zó hard zou raken. Het is zwaar materiaal, dat zeker. Maar tijdens de film was ik vooral aan het kijken, niet echt aan het meeleven. Pas tegen het einde merkte ik hoe gehecht ik geraakt was aan Seita en Setsuko. Twee fascinerende, uitstekend geschreven personages. Ze hebben allebei hun goede en slechte kanten, wat hen menselijk maakt. Seita neemt niet altijd de juiste beslissingen, en dat is uiteindelijk ook mee de reden waarom zijn zusje sterft. Hard om te aanvaarden, maar net dat maakt deze film zo sterk.

Elk shot is een schilderij, pure kunst. Je kan zeggen dat we dat gewoon zijn van een Ghibli-film, maar verdorie, ik blijf er versteld van hoe levend die wereld aanvoelt, zelfs in de donkerste tijden. Er zit zoveel liefde in elke scène. De muziek is even prachtig en bezorgde me meermaals kippenvel.

Ik ben zo blij dat ik dit op groot scherm heb mogen zien, want ik weet dat het de ervaring alleen maar versterkte. Ik ben er nog steeds niet helemaal van bekomen.

En dan had ik daarna een vertoning van het hilarisch slechte Birdemic ingepland. Mensen in deze nieuwe zaal vroegen me letterlijk of het wel ging, omdat mijn stem nog steeds trilde.

Help dit arm emotioneel stuk vreten, alstublieft.

4,5*

Matige kinderfilm.

Laat ik het zo zeggen: De honden acteerden beter dan de twee kids.

Maar ik heb me toch vermaakt en sommige scenes waren nog eenbeetje ontroerend / hartverwarmend. Maar toch is er weer een amerikaans zoetsappig einde. Oké het is voor kinderen, maar konden ze er niet voor zorgen dat de film ook leuk is voor het oudere kind?

Niet zo goed. 2.5*

Een hond, z'n baasje, een irritante kapper, de stomste burgemeester en secretaris ooit, een vrouw zonder gezicht ( ) en twee achterlijke boeven.

Samson & Gert is echt zeer bekend voor mij. De serie keek ik vroeger altijd en ik vond hun debiele grapjes ook best te pruimen. Maar dit is toch wel erg slecht. Alberto is erg nep dik gemaakt. Hij zag er niet uit. Wat mij ook stoorde is dat Samson echt loopt. In de serie sleept hij over de grond. De versnelde beelden waren ook best ambetant. Neen, Studio 100 kan het niet (meer). 2*

Een film die ik vooral vanwege de fenomenale poster-art heb opgezocht. Jammer dat de film zelf helemaal niet zo gestileerd is. Het oogt allemaal wat te cartoon-achtig waardoor de comedy de bovenhand krijgt. Echte horror moet je niet verwachten maar het is allemaal wel leuk uitgevoerd. Het hele sub-plotje in Vietnam kon me gestolen worden.

Middelmatig.

2,5*

Justin Long speelt een irritant ventje waarvan je niet weet waneer hij echt de waarheid spreekt. Kate Bosworth speelt erg goed een mysterieuze dame die niet te doorgronden is. Vooral Bosworth kon mij bekoren. De dialoog is steeds erg interessant maar de pay-off komt jammer genoeg te laat en duurt iets te kort. Als iemand die al een spoiler gezien had over hoe het in elkaar zit was het te gemakkelijk allemaal.

Horror-komedie is dit trouwens niet. Gewoon een mysterieuze thriller met horrorelementen hier en daar.

3*

80-Jarig bewijs dat Universal's Dark Universe niet echt een goed idee is.

House of Dracula liegt tegen je: Het speelt zich af in de Mad Scientist's huis. Gewoon maar even melden zodat jullie niet even bedrogen uitkomen zoals mezelf.

Ik kan de klassieke Universal Monsters zeker appreciëren. Sterker nog, ik heb een zwak voor de The Invisible Man maar die is hier afwezig. In plaats daarvan zitten we opgescheept met Dracula, de Wolfman en Frankenstein's Monster. Geweldig, denk je? Niet dus. Ze zitten gevangen in een saaie bedoening die vooral nergens lijkt heen te gaan. Het is een goedkope manier om zetels te vullen in plaats van een deftige film te maken.

2,5* omdat ik toch deze films en hun impact erg fascinerend vind.

Sherlock Holmes en Dr. Watson onderzoeken de Good Comrades-club, waar mannen in een bepaalde volgorde een voor een worden vermoord. De film speelt zich af in een oud landhuis, wat meehelpt aan een onheilspellende en bijzonder duistere sfeer. Echt horror kan je dit niet echt noemen. Toch zijn de laatste 20 minuten best spannend door wat creepy gebeurtenissen terwijl een hevige storm buiten raast. Het mysterie zelf is nooit heel interessant te noemen maar dankzij het vlotte tempo ben je nooit echt verveeld. Dit is mijn allereerste Sherlock-film met Basil Rathbone en Nigel Bruce en het smaakt wel naar meer. Ik ben zeker benieuwd naar de andere klassiekers met hen in de hoofdrollen.

3*

Vincent Price zonder snor was even wennen.

House of Usher is een gotische griezelfilm volgens de boekjes. Gelukkig is het ook een die in de boekjes thuishoort want dit is een erg goed voorbeeld van hoe het moet. De film heeft een aardig tempo en weet de kijker constant te boeien. De soundtrack is simpelweg spine-chilling. Waar het een misstap begaat is bij het derde deel. Hier wordt het allemaal wat te repetitief voor zijn eigen goed.

3,5*

Ze zouden me nooit een hekel aan Parker Posey kunnen laten krijgen. Ze is absoluut briljant, zo ook in deze bizarre zwarte komedie. Ik had niet verwacht dat het script zo scherp zou zijn. Er gebeuren hier echt duistere dingen. Hoewel het waanzinnig spannend is, is het ook erg grappig. Een moeilijke balans.

Een echte aanrader, negeer gewoon die lelijke poster.

House on Haunted Hill valt best te vergelijken met van die spookhuis-attracties op de kermis, maar dan wél goed uitgevoerd. Diverse gimmicks, succesvolle jumpscares en de constante anticipatie dat er iets verschrikkelijks kan gebeuren zorgen voor een spannende horrorfilm waarbij je nooit weet wat er zal gebeuren. Potverdorie, die jumpscare met die blinde housekeeper zal ik nooit vergeten. Ik sprong bijna uit mijn zetel.

Vincent Price is uitzonderlijk charmant als een excentrieke miljonair die een groep mensen uitnodigt voor een feestje in zijn "spookhuis". Iedereen die tot zonsopgang blijft (of leeft) krijgt $10.000 rechtstreeks op hun bankrekening gepleurd. Makkelijk? Denk maar nog eens na want het huis heeft het een en ander in petto voor de naïeve bezoekers.

Veel van de scares zullen voor het moderne publiek als goedkoop of lachwekkend overkomen. Geef mij daarentegen dit soort films in plaats van saaie CGI-monsters of gewoon eender wat Jason Blum produceert. De remake was trouwens ook zeer kut.

4*

Wat een lelijke film is dit toch.

Dark Castle's eerste poging tot het remaken van klassiekers is een erg valse start. House on Haunted Hill is niet interessant, laat staan prettig om naar te kijken. Geen enkel personage is überhaupt leuk en je hoopt dat de meesten maar snel het loodje leggen. De verschillende twists in de derde akte kunnen niet verhullen dat het allemaal maar povertjes is uitgevoerd.

De enige reden om dit te kijken is Geoffrey Rush's capaciteit om in een drol as dit toch een op zijn minst leuke rol neer te zetten.

1,5*

In A House on the Bayou gaat een gebroken gezin op vakantie naar een oud landhuis in Louisiana om hun relatie te herstellen. Wanneer er twee gasten uit de buurt komen eten, loopt alles echter mis. Wat volgt is een avond vol twists en vreemde gebeurtenissen.

Gelukkig had ik geen trailer gezien vooraleer ik aan de film begon want ik was toch af en toe verrast bij de wendingen die de film nam. Mijn goed humeur was er echter niet vanaf het begin. In het eerste deel ontmoeten we overspelige vader, kille bitch moeder en zagekind dochter in een serie slecht geschreven dialoog en houterig acteerwerk. Beiden worden er niet beter op naarmate de film vordert maar je kan dan ook wennen aan een dode rat onder de koelkast.

Wanneer de twee gasten geïntroduceerd worden ging het bergop. De onbehagelijke sfeer en spanning (ja, spanning!) worden nog wat opgedreven naar een prettig niveau. Er wordt een mysterie opgebouwd waar ik toch benieuwd naar was hoe het allemaal in elkaar zat. Dan volgen nog wat plot twists die me niet erg konden bekoren. Toch bleef het gelukkig allemaal wel entertainend. Naar de climax toe ging het allemaal weer bergaf. Subtiliteit wordt overboord gegooid (wat verwacht je bij Blumhouse...) en de uiteindelijke pay off is nogal teleurstellend.

Het acteerwerk en script zijn best campy dus daar valt wel nog wat te zien. Moest alles net dat tikkeltje beter geregisseerd, geëdit en geschreven zijn, had dit best een beklijvende film geweest.

Toch een mooie 3* omdat ik me allesbehalve geërgerd heb. Behalve met die dochter dan. Wat een irritant kind.

Spookhuizen zijn in het echt altijd een leuke manier om Halloween mee door te brengen. Lekker gemakkelijke scares en een opbouwende spanning terwijl je jou een weg baant doorheen de donkere gangen.

Films met zo'n griezelattracties als onderwerp hebben veel moeite om dit gevoel over te brengen naar het witte doek. De claustrofobische ervaring vol goedkope schrikmomenten kan men om de een of andere reden moeilijk vertalen op film. Films als Haunt, Hell House LLC en nu ook deze kunnen mij moeilijk of niet overtuigen. Vreemd.

Net als bij veel Found Footage filmpje zitten we hier ook weer opgescheept met een bende vervelende karakters. De scènes in de spookhuizen zijn luid, vervelend en veel te shaky. Het komt over als een vals, geforceerd gevoel van 'engheid' en van échte jumpscares kan je niet spreken. Het duurt ook wel heel lang tot er werkelijk wat gebeurt. De laatste 15 minuten waren veruit de interessantste maar tegen die tijd was ik mentaal al afgehaakt.

2*

Vandaag weer eens gekeken. Het was alweer een paar jaartjes geleden.

In mijn herinneringen was dit een hilarische film. Alleen nu heb ik bijna niet gelachen. Ik ben ouder, heb meer ervaring met films en ik heb andere humor. De sfeer is wel leuk. Alles is erg over-the-top als het om Kerstmis gaat. Een beetje jammer. Een halfje verlaagd. 3*.

"What the fuck are you wearing?"

How to Lose & Alienate People is een prima komedie die wat beter uitgewerkt kon worden.
Wat begon als een leuke film, ging verder als een luchtig romcommetje. Simon Pegg heb ik zeker beter gezien. Hij stelde mij een beetje teleur. Jeff Bridges daarentegen vond ik hilarisch. Kirsten Dunst is altijd leuk om naar te kijken, maar Megan Fox vond ik ook niet zo goed. Ik moest wel enorm lachen om die vrouw/man.
Een mindere komedie. 3*

Dit derde deel in de franchise valt onmiddellijk op vanwege de sterk verbeterde animatie. Elk detail springt van het scherm. De kleuren en texturen zijn zo enorm gedetailleerd dus op technisch vlak is deze film alvast geslaagd.

Net zoals bij het tweede deel merk je dat dit geen vervolg is vanuit creatieve beweegredenen maar eerder vanuit de studio zijn nijging om goudmijntjes uit te melken. De scriptschrijvers zijn duidelijk creatief bankroet want erg veel nieuws heeft dit vervolg niet te bieden. De slechterik is best zwak te noemen en de geliefde hoofdpersonages lopen ook wat verdwaald rond. Gelukkig heeft Toothless alweer veel ontwikkeling want zijn band met Hiccup is uiteindelijk de focus van deze trilogie. Deze huilkont heeft uiteraard nog een kwartier na afloop nog zitten snikken vanwege het enorm emotionele einde. Gelukkig dat men dat toch wel goed heeft uitgevoerd.

3,5*

Een geweldige kijk op de man achter mijn favoriete Disney klassiekers. Howard Ashman heeft voor mij een blijvende impact gemaakt. Beauty and the Beast, The Little Mermaid en Little Shop of Horrors zijn jaarlijkse rewatches geworden en dan heb ik het nog niet eens over de herhalingen op mijn Apple Music account.

Ashman is een van die weinige mensen waarbij de bewering 'Hij had zoveel meer meesterwerken kunnen maken' echt de waarheid is. Deze eerbetoondocumentaire is een prima manier om de man achter het genie te leren kennen. Zijn verhaal wordt vrij goed verteld, zij het te oppervlakkig. De geïnterviewden zijn allemaal mensen die dicht bij hem stonden in verschillende aspecten van zijn leven. Maar om ze alleen te horen en niet te zien is een discutabele beslissing. Het maakte het minder persoonlijk.

De beelden van Angela Lansbury, Jerry Orbach, Alan Menken en Ashman die aan Be Our Guest werkten deden mijn buik tintelen. Het was verbazingwekkend om deze legendes te zien werken aan zo'n geliefd project en hun gezichten te zien oplichten omdat ze zo perfect harmoniseerden. Met al deze vreugde kwam ook het besef dat ik graag meer - veel meer - van Ashman's creatieve proces had gezien.

Ik moet Disney nageven dat het diep ingaat op de AIDS-epidemie en alle protesten en sociale problemen die het met zich meebracht. Howard's strijd met de ziekte werd op een respectvolle maar ook aangrijpende manier behandeld.

Ik zal niet tegen jullie allemaal liegen. Ik heb behoorlijk gehuild.

3,5*

Oh neen dit was het niet.

Film begon goed met een fijne sfeer, een paar hommages naar o.a. Silver Bullet en de weerwolven die er goed uitzagen. Een film krijgt altijd extra credits als er goede practical effects gebruikt zijn. Ook was er een goede dosis zwarte humor te bespeuren.

De tweede helft is dan weer het exact omgekeerde: er wordt teveel gebruik gemaakt van barslechte CGI, personages én weerwolven worden dommer en dommer. Op een gegeven moment stonden ze daar bijna een halve minuut voor ze iemand daadwerkelijk gingen aanvallen.

De regie wordt rommeliger, visuals amateuristischer en het einde is om te gillen.

Wat begon met potentieel, eindigde in een grote grap.

2*

Wie hoopt op een fantasy/jeugdfilm komt bedrogen uit.

De trailer van Hugo lijkt op die van een kinderfilm. Ook in de bioscoop werd het aangegeven als kinderfilm. Dit is een drama die kinderen niet gaan begrijpen. De sfeer in de film is goed en visueel is het prachtig. Parijs in de jaren '30, erg mooi. De ontsporing van die trein kwam er overtuigend over, maar het was wat overbodig.

De personages zijn erg leuk. Chloë Moretz is echt een leuk meisje. Ze acteert ook erg overtuigend. Dat jochie dat Hugo Cabret speelt doet ook zijn best. Ik vond het jongetje best schattig. Sasha Baron Cohen speelde een beetje de slechterik, maar tegen het eind krijg je toch nog wat sympathie voor hem.

Het verhaal is erg leuk en ik heb gelijk zin om het boek gelezen. Alleen dacht ik dat het verhaal meer rond die robot zou gaan. Maar het bijverhaal over die filmregisseur (prachtig vertolkt door Ben Kingsley) was ook best aardig.

Het was een kleine discussie of het om New Kids Nitro of om Alvin and the Chipmunks 3 zou gaan, maar ik ben blij dat we toch naar deze film zijn gegaan. Een welverdiende 4*.

Goor.

The Human Centipede 1 is een aardig horrorfilmpje. De duizendpoot zelf vond ik wat tegenvallen. Had net iets zieker gemogen. Het gaat hier niet om de spanning, maar om zo veel mogelijk te shockeren. Dit is wel aardig gelukt want ik moest soms wel mijn oogjes bedekken. Het verhaal is nu ook weer niet fantastisch, maar de film ging aardig vooruit. Ik heb mij niet verveeld. 3*.

Een wonder dat ik deze film heb kunnen uitkijken.

The Human Centipede (First Sequence) Was al ranzig, maar deel 2 is toch wel nog een stapje verder.
Het idee dat het verhaal zich afspeelt in de 'realiteit' is goed gevonden. Net als het zwart-wit filmen. Martin is een ingetrokken psychopaat. Dit zie je al van het begin. Zijn personage wordt goed naar voor gebracht. Maar waar ik me aan stoorde - en dit wordt hierboven ook uitgelegd door gijsvogel - is dat de film realisme en spanning mist. De slachtoffers deden (bijna) niks om te ontsnappen. Sommige scènes kon ik niet aanzien (wanneer hij zijn moeder doodde, toen hij de duizendpoot zelf maakte,...) omdat het gewoonweg vort was. Dit deel is vol gore, maar kan het eerste deel niet overtreffen. Een 2.5*.

Tom Six heeft nooit bekend gestaan als een bekwaam regisseur met diepgaande films op zijn oeuvre, dat weet ik. Met dit derde deel in de controversiële Human Centipede-reeks heeft hij weliswaar het dieptepunt bereikt. Dit is een uiterst irritante film met veel geroep en gescheld, voornamelijk uit de mond van Dieter Laser. Er mocht serieus veel meer van zijn geraaskal uit de film geknipt worden want na een kleine vijf minuten was ik hem al beu. Alles rondom Laser's walgelijke personage stelt ook niet veel voor.

Brol. 1*

Geen idee wat ik hiermee moet aanvangen. Aan de ene kant zijn de Humanoids best geslaagd met hun vuile, angstaanjagende uiterlijk en grote kill-count. Aan de andere kant is de rest van de film saai, ongeïnspireerd en zijn de personages allesbehalve memorabel. De climax met een moordpartij tijdens een festival zou het hoogtepunt moeten zijn maar werd verpest door verschrikkelijke sound editing.

2*

Prachtige regie, pijnlijk herkenbaar onderwerp en een killensetting. Wat een genuanceerd acteerwerk hier. Beanie Feldstein, Jayne Houdyshell, Richard Jenkins,… *chef’s kiss*

En dan is er nog ergens Amy Schumer…

Lang verloren geacht en in 2018 gerestaureerd en nu gemakkelijk te bekijken op Youtube. Deze laatste stille film over Sherlock Holmes is eentje die leunt of sfeer, setting en gevoel. Dit specifieke Holmes-verhaal is altijd al een van mijn favorieten geweest vanwege de griezelige setting en creepy onderwerp. Ondertussen is de engheid er wel al vanaf maar de film bevat genoeg leuke elementen. De hond in kwestie is jammer genoeg dan weer niet spookachtig en is zelfs niet eens zwart...

3,5*

Een krankzinnige beverdroom.

Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo hard heb gelachen om een film. Hundreds of Beavers is een stomme film over, nou ja, bevers. De verhaallijn is heel eenvoudig, maar de komedie is puur goud. Van begin tot eind bleven de visuele grappen maar komen. Verbazingwekkend genoeg werken ze meestal allemaal erg goed. Het theater zat bomvol en het leek alsof iedereen het naar zijn zin had.

Er is een klein dipje in de kwaliteit aan het begin van de derde akte. De grappen worden een beetje repetitief en het gaat te lang door. Misschien hadden ze zo'n 10 of 15 minuten filler kunnen schrappen.

Dit is waarschijnlijk een van de meest obscure en absurde films die ik in mijn leven zal zien.

Een echte aanrader.

4,5*

Eigenlijk veel beter dan ik had verwacht nadat de vorige twee delen me nogal verbaasd achterlieten.

De Hunger Games zijn inmiddels bekend, maar gelukkig zijn er genoeg nieuwe dingen toegevoegd zodat het niet zo uitgemolken aanvoelt. Rachel Zegler is goed, maar ik had moeite om Lucy Gray Baird te onderscheiden van Zegler zelf in het beruchte Sneeuwwitje-interview. De cast is over het geheel genomen behoorlijk goed en Viola Davis is aangenaam over de top. Peter Dinklage wordt te weinig gebruikt. De derde akte is absoluut de zwakste.

Zingen in niet-musicalfilms kan tenenkrommend zijn, maar dat was gelukkig niet het geval.

3,5*

Hoe kunnen mensen nu zo verdikke sexy zijn?

Ik ga het nooit snappen.

Catherine Deneuve, David Bowie en Susan Sarandon zijn op hun meest hitsige dat ze ooit geweest zijn. Letterlijk: het sex appeal spat van het scherm. Ik ben nog nooit zo seksueel verward geweest als bij deze film. Gelukkig is er een mooi, romantisch verhaal aanwezig dat ook de moeite waard is. Een tragisch liefdesverhaal met vampieren klinkt nogal seuterig maar door de New Wave-achtige stijl komt het onwijs cool over. Ik weet zeker dat moest ik in die tijd geleefd hebben, ik een echte obsessie zou hebben over deze film.

De allerlaatste scène zou naar verluidt achteraf zijn toegevoegd omdat de studio een open einde wil. Zo konden ze gemakkelijker een vervolg creëren indien dit een succes werd. Sarandon zei ook ergens dat ze dit een erg jammere keuze vond en ik sluit me er grotendeels bij aan. Het doet geen afbreuk aan het einde maar of het nodig was weet ik niet.

Een aangename, sexy verrassing. Is dit niet jouw ding, dan raad ik je toch aan dit te kijken. Zelfs al is het om te weten te komen wat er gebeurd is met Janet uit Rocky Horror nadat ze ontsnapte van de seksueel overtuigende Frank-N-Furter. Serieus, dit kan een emo-sequel zijn op TRHPS.

4*

Niet helemaal goed.

Hunter Hunter heeft potentieel, maar maakt niet genoeg gebruik van het mysterie. De film ziet er erg goed uit en heeft een sterke cast. De regie zit ook snor. De regisseur weet perfect wanneer hij iets wel, of niet, moet laten zien.

Het einde was best voorspelbaar te noemen. Ook zou ik dit hoogstens een thriller noemen. Nogal een foute marketing om dit als horror te labelen.

Goh, ja wat valt hierover te zeggen? Dit was niet slecht maar ook niet bijster interessant. Een leuk uitgangspunt maar te veel tralala om niks. Een klein tussendoortje die ik snel vergeten zal zijn.

Oh wat is dit jammer. De film begon zo sterk en sfeervol om dan halverwege zijn tempo totaal te verliezen. Het is erg gemakkelijk om de hele uitkomst uit te pluizen op voorhand en dat is zonde. Zeker als je dan merkt dat je nog een uur te gaan hebt. 133 Minuten is sowieso veel te lang voor een film als deze. Er zijn meer dan voldoende sterke scènes en de cast acteert de sterren van de hemel. Toch kan ik niet ontkennen dat ik me wat verveeld heb.

3*

Na het verschrikkelijke Scream of the Banshee had ik me voorgenomen geen After Dark Orginals te kijken. Dus ik wil een horrorfilmpje kijken en ik zie deze passeren. Ik begon te kijken en las dan pas de beschrijving waarin stond dat het een ADO was...

Het was alleszins beter dan SOTB. Er zaten een paar goede schrikmomenten in, maar de meeste zag je al van ver aankomen. De personages zijn ook erg stereotiep en maken de meest domme acties. De vogelverschrikkers zagen er best goed uit, maar die smiley op hun gezicht verpeste het. Af en toe werd het spannend. Ik zat wel soms eens te kijken hoelang hij nog duurde.

2*