The House of Fear (1945)

Leuke sfeervolle Holmes, met mist, storm, regen, openwaaiende ramen en veel gruwelijk gemutileerde slachtoffers. De "eentonige" setting heeft mij niet gestoord (heerlijk Gotisch) en de clou zag ik toch niet aankomen (ik dacht zelf aan één dader, dus meer And then there were none dan Murder on the Orient Express bij wijze van spreken). En Aubrey Mather is een mooie Alastair, een soort Mr Dick zoals de production notes op mijn DVD vermelden (zéker zoals gespeeld door Lennox Pawle in George Cukors prachtige verfilming uit 1935, waarin de wrede stiefvader van de titelfiguur Mr Murdstone overigens gespeeld werd door... Basil Rathbone).

Watson en inspector Lassard worden een beetje karikaturaal en onnozel neergezet. Ook de simpele altijd lachende Alastair, één van de zeven Comrades, wordt overdreven karikaturaal neergezet. Basil Rathbone is echter uiterst geschikt voor de rol van Sherlock Holmes! Het viel mij overigens op dat hij verbazend veel "Hello" zegt als hij iets heeft ontdekt. Een uitdrukking die je vandaag de dag toch ook vaak hoort in Engelstalige films. The House of Fear is een leuke film in deze serie, maar zeker niet de beste.

Slechts één locatie ditmaal, maar wat voor één: het landhuis piept en kraakt aan alle kanten en gelukkig is het in Schotland natuurlijk altijd slecht weer. De heren van de sociëteit leggen achter elkaar het loodje, en een climax à la 10 kleine negertjes had ik persoonlijk ook verwacht, maar het ligt allemaal net iets anders. Minpunten zijn wederom de al eerder genoemde sullige rollen voor Lestrade en Watson, een euvel dat in vrijwel elke Rathbone-Holmes toch wat storend terug komt, een jammerlijke beslissing. Verder een niet-onaardig deel in de reeks, maar zeker niet de beste.