The Woman in Green (1945)

Hypnose en afgehakte vingers, geen van beide eigenlijk plotelementen die sterk tot mijn verbeelding spreken. Goed spel, mooie semi-psychedelische muziek en beelden bij de hypnose-sessies van Hillary Brooke en een bizarre chirurg die meisjespoppen aankleedt, maar verder vind ik dit toch één van de mindere afleveringen. Iemand trouwens nog een groene of zelfs maar een als groen beschreven jurk gezien?         Grappig feitje van de IMDb-trivia-pagina: twee dingen in het oorspronkelijke script werden gecensureerd – eigenlijk waren de slachtoffers geen jonge vrouwen maar meisjes van 8 of 9 jaar, en onder hypnose deed Dr Watson niet een schoen en een sok uit maar liet hij zijn broek zakken. In de uiteindelijke film lijkt er echter toch iets door de mazen van het net te zijn geglipt: wanneer Lydia en Sir Fenwick na ongeveer 9 minuten plaatsnemen op de bank in haar appartement, zie je bij sommige opnames (met name in medium two-shots) links naast haar hoofd een schaduw op de muur die duidelijk maakt waar ze aan denken – een enorme erectie.

Een minder deel in de reeks, ondanks dat een aantal elementen toch wel voor wat spanning zorgen: de terugkeer van Moriarty bijvoorbeeld en verder natuurlijk de hypnose-scenes. Holmes lijkt aan het slot zowaar aan de verliezende hand, niet echt natuurlijk, maar het was spannender dan gedacht. Tot dat moment meandert de film een beetje en ik miste zowaar de strapatsen van Lestrade.

Als tussendoortje vanmiddag even in de weer met deze niet al te lange Sherlock Holmes en daarmee iets dat mij altijd wel boeit en trekt want The Hound of the Baskerville is toch heuse jeugdsentiment voor mij en las ik in het engels op de middelbare school. Maar dat niet alles dat met sentiment ingevuld wordt, of waar de naam Holmes aan vastgeplakt wordt, meteen heel goed is blijkt wel weer. Afijn, een mysterieuze moordenaar die vingers van jonge dames kaapt, Holmes zal ook eens achter een fraudeur of winkeldief aangaan. Toch is het wel even zoeken gedurende de opening tussen Lady Lydia en Sir Fenwick binnen een film die al niet lang duurt en waar overbodig dialoog wat mij betreft niet thuis hoort. Maar gelukkig schakelt het geheel daarna al snel naar mysterieuze zaken, gedrag en beschuldigingen. Uiteraard duikt Holmes op de zaak, zijn er de gebruikelijke namen met Watson en Moriarty, zit het best aardig in elkaar en komt het op een gegeven moment redelijk op gang. Maar het acteren is regelmatig aan de vlakke kant, het einde voorspelbaar, hoewel de humor nog wel aardig, en is het geheel eigenlijk verre van spannend te noemen. The Woman In Green kan dan ook het best omschreven worden als redelijk en voldoende, maar ook niet meer dan dat.