Opinions

Een fascinerende, impressionistische kijk op het leven in de USSR in 1920. Niets politieks, maar het gewone leven gezien door de lens van een visionair genie. De adembenemende shots, speelse overgangen en spannende stop-motion scènes zijn hun tijd ver vooruit. De soundtrack is een meesterwerk.

Maar...

Het is ook een beetje enerverend om 66 minuten door ongerelateerde scènes door elkaar te zitten.

3,5*

Hier had ik erg zin in, maar het bleek heel anders uit te draaien dan ik hoopte.

Ten eerste: het verhaal heeft echt niks om het lijf. Ten tweede is het acteerwerk echt om te huilen en ten derde vond ik de schrikmomenten echt voorspelbaar en slap. Ik ben één keer wel hard geschrokken, maar daar bleef het wel bij. 3*

Je horrorfilm laten 'climaxen' op een letterlijke middelbare school orgie is te gek. Waar je allemaal wel niet kon mee wegkomen in het jaar 2000.

Cherry Falls is een halfbakken poging om dat Scream-achtige zelfbewustzijn na te maken. Dit is deels te wijten aan conflicten op de set en dat is te zien. Het is af en toe erg grappig en op andere momenten nogal droog. De gore gaat er niet helemaal volledig voor zoals het zou moeten. Brittany Murphy is wel een geweldige final girl.

2,5*

Leuke musical.

Chicago is niet origineel, maar wel verfrissend qua muziek. De liedjes zijn erg leuk gebracht. Zo lijkt het alsof Roxie's leven één grote show is. Queen Latifah vond ik hier echt geweldig. En sweet Jesus, wat heeft dat vrouwmens borsten zeg! Je zou er zo willen in duiken!

Het acteerwerk was redelijk tot goed. Catherine Zeta-Jones is hier geweldig. Ik wil haar meer zien in musicals. Zo kijk ik ook uit naar Rock of Ages. 3,5*

Het is kleurrijk, het is grappig, het is ook teleurstellend.

Chicken Run is voor mij, net als voor vele anderen, een voorbeeld van een film waar je als kind van hield en die nog steeds die magie weet te vangen als je hem als volwassene bekijkt. Helaas voedt Dawn of the Nugget zich met die specifieke nostalgie zonder iets nieuws voor de dag te brengen.

Ja, de film is kleurrijk en snel. Maar hij is ook vreemd onsamenhangend en komt qua gevoel niet overeen met het origineel. Het is zeker geüpdatet voor een "modern publiek", maar het voelt niet altijd aan als een Chicken Run-film. De nieuwe stemmencast zou hier gedeeltelijk verantwoordelijk voor kunnen zijn.

Aan de andere kant is de animatie zoals altijd prachtig. Aardman levert weer eens het goede werk door je die handgemaakte vibe van een passieproject te geven. De grappen zijn verrassend grappig, maar er is te veel flauwe slapstick. Ik hield ook van de 60's Bond-achtige architectuur en het kostuumontwerp. Schitterend.

Er is veel om van te houden en veel om niet leuk te vinden aan Dawn of the Nugget. Het verveelde me niet, maar ik denk dat ik dit over een paar weken wel vergeten ben.

3*

Hier heb ik mij dus erg hard mee geamuseerd. Chucky laat ik altijd (onterecht) links liggen. Toch vond ik Child's Play, Bride of Chucky en de tv-serie erg goed. Heel bizar dat ik nooit echt de tweede en derde film heb gezien en ook seizoen 2 en 3 heb overgeslagen. Snel maar eens verandering in brengen.

Chucky is een van de leukste horror-iconen ooit en dit komt vooral door Brad Dourif zijn volle overgave aan het personage. Zonder zijn uitbundige voice-acting was het bijlange niet zo ver gekomen. Ook zijn hier alweer de effecten te bewonderen. Chucky beweegt enorm vloeiend en geanimeerd.

De personages waren ook erg sympathiek dus enkele kills waren best triest te noemen. Dat er sommige dan weer off-screen bleven was dan weer teleurstellend. Het grandioze eindgevecht kon goud zijn maar blijft op zilver hangen omdat de pacing daar net wat te oneven was.

Toch is dit een erg leuke zit met een strak tempo. Een zeer verdienstelijke sequel.

3,5*

Child's Play 3 is alweer meer van hetzelfde. Niet beter of slechter. Gewoon meer.

Het voelt vooral als een herhalingsoefening van de vorige delen aan. Men probeert om een andere insteek te hebben door de setting te wijzigen naar een militaire school. Het is inderdaad wel wat anders maar het voelt niet altijd aan als een Chucky-film hierdoor. De locatie kon me totaal niet boeien en de personages evenmin. Gelukkig krijgt Chucky zelf wel best veel schermtijd waardoor het toch familiair aanvoelt. Brad Dourif is alweer geweldig als de grofgebekte doch komische pop. De kills zijn redelijk inventief maar nooit echt bloederig. Het is net dat tikkeltje te soft. De climax op het einde heeft wel een erg bevredigend einde.

Niks bijzonders maar dit wordt vooral omhoog getrokken door de voice-acting van Brad Dourif.

2,5*

Children of Men is een uiterst realistische film. De film gaat over de mensheid die geteisterd wordt met een totale onvruchtbaarheid. En dan is eer een meisje...die zwanger is.

Daardoor komt er een hele oorlog. De film is één grote verassing. Echt, i zat bijna de hele film op het puntje van m'n stoel. Er waren wel wan stukken waar mijn aandacht niet ten volle naar de film ging omdat er niet genoeg spanning was toen. Maar voor de rest was ik af en toe wel wat geshockeerd. De film verdient een mooie 3.5*.

Vreemd dat ik deze nog niet gezien had.
Het kortverhaal van Stephen King heb ik enige tijd geleden gelezen en vond er niet zo veel aan. Deze film kon het ook niet interessanter maken. Jammer, want ik ben een grote King-fan.

De kinderen zijn best vervelend en hun acteerwerk is niet zo best. De enige die noemenswaardig speelt is Linda Hamilton. Het jammere is de afwijkingen van het originele verhaal. Soms kan dit werken, maar als je de tragiek van het onheilspellende einde verandert naar een happy ending dan sla je toch de bal mis.
Het eerste uur gebeurt er werkelijk niets en wanneer de climax komt, ogen de effecten enorm gedateerd aan.

2,5* voor de fenomenale soundtrack en het feit dat ik me niet helemaal verveeld heb.

Nothing ever really dies in the corn

I wish this franchise would finally die in the corn.

Disclaimer: Het boek heb ik gelezen en vond ik niks aan. De originele film heb ik vorig jaar in de Horrorfilm Challenge gezien en was nog ok. Een echte affiniteit met de filmreeks heb ik dus niet echt. Daarom dacht ik deze "remake/prequel/whatever" op te zetten met een open geest. Hiermee gooide ik alle waarschuwingen en negatieve reviews in de wind.

De film komt best snel op gang dus er wordt niet te veel tijd verspild aan introductie van de personages. Gelukkig maar, want ze zijn allemaal niet bepaald het type waarmee je een koffietje zou gaan drinken. Anderhalf uur zit je opgescheept met een eendimensionale bende kinders waarvan het personage Boleyn de grootste boosdoener is. Bij het introduceren denk je: "Oh, wat een leuk kapsel heeft ze." Dan kijk je langer en langer naar de oneven geknipte en veel te brede homp haar op d'r kop en merk je dat je haar actief aan het haten bent. Haar pruillip hielp daar ook niet aan mee.

Hier en daar heb je het gevoel dat er misschien toch talent achter de camera zit. Je begint wat sympathie op te wekken voor de ouders en een paar scènes met gore zijn best goed. Jammer dat het gevoel niet blijft hangen want erna volgt een gigantische drol van een scène. Dan merk je dat de opflakkeringen van talent eerder toevallig zijn.

2*

Eindelijk een Scooby-Doo film waarin de bende echt in voelbaar gevaar is. De abominable snowman is misschien niet de sterkste schurk of heeft niet het beste motief maar de unieke setting en een paar coole achtervolgingsscènes maken het wel goed. Ik heb ook verrassend hard gelachen om sommige grappen.

3*

Aardig.

Ik heb niks met documentaires, toch wilde ik Chimpanzee zien om te kijken of DisneyNature echt kwalitatieve films aflevert. Blijkbaar wel, maar ik vind dat Disney zich vooral moet bezig houden met classics maken in plaats van deze films. Niet dat het niet interessant is, maar het is te kinderlijk uitgelegd en de apen worden teveel als mensen getoond. Het verhaal is te dun om mij de volle 70 minuten aandachtig bezig te houden. De beelden van de natuur waren wel fantastisch, maar verwateren wat door het verhaaltje. De voice-over wordt wel goed verzorgd door Tim Allen.

3*

Leuke, geüpdate versie van Who Framed Roger Rabbit. Deze keer met de twee schattigste chipmunks ooit in de hoofdrol.

Ik zou liegen als ik eerst dacht dat deze film nergens op zou slaan. Ik was bang dat Disney schade zou doen aan de nostalgie die ik vroeger beleefde bij het Disney Festival op Ketnet.

Alhoewel deze film helemaal niet is als de serie van vroeger, is het wel verrassend vermakelijk. De gigantische hoeveelheid cameo’s, referenties en visuele gags zorgen voor diverse momenten waar ik hardop mee moest lachen.

Een standaard plot, maar met een goed tempo, de nostalgie van vroeger en de humor zorgen voor een fijne kijkervaring.

3,5*

Niemand had me gewaarschuwd dat dit een van de bronnen is van hentai en erotische anime... Misschien was die waarschuwing niet onwelkom geweest want ik was geenszins voorbereid op wat deze film is.

Ik ben allesbehalve preuts maar films als deze doen me toch wel eens fronsen. De tirade aan seksueel expliciete scènes zijn bijna niet bij te houden. Ook worden enkele gevoelige onderwerpen zoals verkrachting geëxploiteerd en zelfs gefetisjiseerd. Het neigt naar het wansmakelijke.

Tegen alle verwachtingen in had dit een bijzonder uniek verhaal met meerdere interessante uitgangspunten. De wereld wordt vakkundig gecreëerd en je leert de speciale manier van doen snel begrijpen. De animatie is van uitmuntend en de vele monsters deden van hun design mijn mond openvallen. Het is jammer dat de weird-factor te hoog ligt voor mij om de volle 108 minuten me te kunnen overtuigen. Naar het einde toe had ik het wel gehad en werd het eerder een oefening voor mijn geduld.

2,5*

Jammer dat de punny titel en geweldige poster vele malen beter zijn dan de film zelf.

Chopping Mall gaat over een groep tieners die vast komen te zitten in een winkelcentrum met losgeslagen security-bots. Best geinige opzet maar er wordt niks echt leuks mee gedaan. De robots zijn lachwekkend en de kills zijn ondermaats. Gelukkig dat er een dikke saus 80's camp over alles is gegoten. De muziek is catchy en zorgt voor een lichtere toon. Dat er aanzienlijk veel humor werd verwerkt in het script viel te raden. Toch is het spijtig dat het niet scherp genoeg is.

2,5*

Het is geen goed teken als je tijdens het kijken van een film blijft denken dat het in een theater beter moet zijn.

Het is zeker en vast een goede productie, maar het is te statisch en mist een soort oomph. Attenborough regisseert deze enorme cast goed en geeft ze allemaal net genoeg tijd en materiaal om mee te werken. Sommige liedjes zijn iconisch, terwijl andere te lang blijven doorgaan. Het dansen is geweldig maar vertaalt zich niet al te goed naar het scherm.

Er is zoveel talent aanwezig in de cast, maar het wordt te weinig gebruikt en heeft een echt podium nodig om volledig te kunnen te schitteren.

3*

Dooly Parton is alweer de ster van deze film. Jammer dat ze amper vijf minuten te zien is.

De personages zijn wel leuk en er is weldegelijk chemie aanwezig. Ook de setting van het leuke Dollywood maakt het wat plezieriger.

3*

Mag ik het zeggen? Kurt Russell is misschien wel de beste kerstman die ik ooit heb gezien in film!

Ik heb me verrassend goed vermaakt met The Christmas Chronicles. Nadat ik The Princess Switch, Christmas Prince, yada yada yada,... Netflix Christmas Movies min of meer had opgegeven, had ik niet echt hoge verwachtingen van deze film, maar wat was hij goed.

Er is een groot gevoel van avontuur dat niet te lang op zich laat wachten. De meeslepende muziek in combinatie met de actie maakte het des te beter. Let maar niet op de af en toe fletse CGI, want je krijgt wel wat te zien.

Het script is strak en elk personage is erg sympathiek. Zoals ik al zei, Kurt Russell maakte deze film zoveel beter. Ik had nooit gedacht dat ik hem een kerstdeuntje zou zien zingen in een gevangeniscel, maar ik ben blij dat hij dat gedaan heeft.

Ik ben ZO klaar voor deel 2!

4*

Christmas in Connecticut deed het niet voor mij. Het verhaal voelt een beetje aan als iets dat je zou vinden in je lokale amateurtheatervoorstellingen. Daar is niets mis mee, maar deurenkomedies als deze zijn gewoon niets voor mij.

Gelukkig is er nog steeds Barbara Stanwyck en een goede oude kerstsfeer.

2,5*

Wanneer een goedkope versie van Alison Lohman Shane van The White Lotus ontmoet. Ik kan dit niet serieus nemen.

Alles aan deze film stinkt naar goedkoop, ongeïnspireerd schrijfwerk door mensen die nog nooit een echt mens hebben ontmoet. Alle dialogen klinken geforceerd en er is totaal geen chemie of natuurlijke klik tussen de personages. Ik had echt moeite om deze onzin te geloven.

2* voor de altijd fijne Andy MacDowell.

Dit was zo stom als de pest en extreem cliché. De personages zijn onderontwikkeld en het plot is al zo vaak en beter herhaald in andere films. Het is bijna schandelijk dat dit gemaakt is.

Nou, krijg de klere, want ik heb het opgegeten als peperkoekjes.

Veel beter dan de vorige. Je kunt erover zeggen wat je wilt, maar ik heb me prima vermaakt op met deze film vol kerstsfeer.

Verrassend genoeg gaat dit geen Oscars winnen.

Ik vond dit echt niks.

Alles wordt groter en meer, maar niets blijft hangen. Er is een overvloed aan nevenverhalen en nieuwe personages die niets toevoegen. Ze zijn er alleen maar om het toch al zwakke plot op te vullen. Elke charme van het origineel is verdwenen. Ik ben bang voor wat me nog te wachten staat in deze Netflix Christmas Cinematic Universe.

Trouwens, Alice Krige is een schatje. Bescherm haar!

2*

Gezellig, nostalgisch en af en toe best grappig. Het acteerwerk was uitstekend en kleine Ralphie is het schattigste kind ooit.

Het verhaal miste echter dat extra beetje waardoor ik niet alles interessant vond.

Een R-rated kerst-rom-com met Brittany Snow en Justin Long in de hoofdrollen klinkt als een leuk idee, maar deze loste niet al mijn verwachtingen in.

Allereerst heeft deze film een van de slechtste personages ooit. Shawn is de aanstootgevende, vrouwenhatende, geile slechterik en liet me fysiek ineenkrimpen elke keer dat hij verscheen. Snow en Long zijn wel leuk, maar missen elke vorm van chemie.

Maar ik moet toegeven dat ik me best vermaakt heb met de vieze grappen en absurde situaties.

3*

Christmas with the Kranks heeft het verfrissende uitgangspunt waaron een koppel beslist Kerstmis over te slaan en in plaats daarvan op een cruise te gaan. Natuurlijk vindt de hele buitenwijkgemeenschap deze afschuwelijke daad van egoïsme aanstootgevend en probeert men de Kranks weer in de kerststemming te krijgen.

Bovenstaande gebeurt vooral de eerste helft en daar komt het meeste plezier vandaan. De verschillende ontmoetingen met de door Kerstmis geobsedeerde buren hebben me meermaals doen giechelen. De Free Frosty-beweging is het toppunt van absurdisme. De uitzinnige kerstzangers die de Kranks stalken en als een soort horrorslechterik worden behandeld vond ik hilarisch.

Het wordt allemaal afgewerkt met een geweldige en extreem campy Jamie Lee Curtis. Tim Allen is goed en heeft hier en daar een goede slapstick-mop maar hij was helemaal niet mijn favoriet.

Het verhaal is, zoals ik al zei, best leuk maar halverwege kantelt het volledig en verandert het in een nogal saaie en uitgerekte affaire. Nadat de meeste plotgerelateerde kwesties zijn opgelost, gaat de film veel te lang door. Er is een klein moment met betrekking tot de overburen tegen het einde dat me een traan deed wegpinken, maar verder is het allemaal veel te saai.

Christmas with the Kranks is leuk maar gebrekkig. Het is, naar mijn mening, wel een kanshebber voor de jaarlijkse rewatches.

3,5*

Chronicle, een film waar ik al lang naar uitkeek.
De film begint al snel. De 3 tieners hebben ook al vlug hun krachten onder de knie. En hoe ze die gebruiken zorgt af en toe voor een aantal grappige stukken. Maar dan begint Andrew te flippen. Hoe zijn personage een wending krijgt, wordt hier erg goed in beed gebracht. Dan maakt de film plaats voor wat meer drama en op het einde komt de climax. De special effects zijn erg goed, net als de acteerprestaties. Het verhaal was niet superorigineel, maar het werd goed gebracht. 3,5*

Nog een leuke film. Simon Pegg...

Zeer mooi drama met een fantasy-elementje.

De film heeft een geweldige soundtrack. Zowel de originele muziek als reeds bestaande nummers passen perfect bij de sfeer die de film uitademt.

Het plot draait om een gezin van drie, waarvan de dochter een uitzonderijke reukzin heeft. Hiermee kan ze momenten uit haar moeders verleden bezoeken. Hier ontdekt ze vanalles, waaronder een verboden liefde…

Vervelen doet het nooit en ik ben verwonderd door de regie. Kleine subtiele details die zoveel toevoegen, als je er maar op let.

Het einde liet me een klein beetje met een beduveld (ha!) gevoel achter. Ik had het gevoel dat niet alles uit de film gehaald werd. Toch zeker de moeite, dit Franse filmpje.

3,5*

Goede film, maar het heeft niet echt veel meer met de boeken te maken.
Het verhaal is best goed, maar naarmate de film vordert, begint het steeds minder op de boeken te lijken. Waar is die Vampanees die ze moeten vermoorden in de tunnels van de stad? Wat is er gebeurd met dat weerwolfjongentje? Er zijn te veel verschillen met het boek. Het acteerwerk valt best mee en de special effects zijn oké, maar da's ook alles. 2,5*