Opinions

Destijds expres links laten liggen, maar ik heb me er pas toch maar aan gewaagd. En had het beter niet kunnen doen, een Nederlandse wannabe horror van bedenkelijk niveau.

Te traag. Hoe de regisseur erbij komt dat een uur rondschuifelen door een huis spannend zou moeten zijn Ik weet het niet, DoodSaai had de titel beter kunnen zijn.

Verder stomme flitsende beelden van vroeger tussendoor, steeds dezelfde (flauwe) special effects die maar terug blijven komen, slechte belichting, teveel getreuzel met zaklampjes, een plot dat weinig bijzonder is, vervelend acteerwerk, Schots geneuzel dat het mysterieus zou moeten maken.

Deze film heeft niets behalve dat je nog wel wilt weten wat er aan de hand is. En nou ja, Han Peekel dan . En een feitje dat He-Man vroeger om 9.30 uur begon op zondag, was wel leuk om weer te weten.

Matige film, heb op het punt gestaan om het af te zetten vanwege de politieke correctheid in hoofdstuk 1, laf zooitje. Was nog even bang dat de jongeren een stel kaaskoppen zouden zijn maar dat viel gelukkig nog mee, al had de casting van die gasten nog wat ruwer/realistischer gemogen. (Over Amhali nog maar gezwegen, zit je eindelijk redelijk in de film komt hij ineens in beeld in zo'n serieuze rol. Slechte keuze).

Hier en daar wel goede muziek gehoord, een paar aardige shots gezien en het trucje van de cabaretvoorstelling - eerst iemand een held laten zijn, daarna de misdadiger - is leuk gevonden. De film herpakt zich dus weer maar het draaft veel te ver door met het einde (en vooral de zelfmoord bij de bruiloft). Zo hinkelt de hele film onhandig tussen symboliek/uitvergroting en anderzijds een meer waarheidsgetrouwe weergave.

Pieter Kuijpers wil ook meerdere zaken aan de kaak stellen, zogenaamd confronterend maar zo pakt het niet uit. Ook dat DWDD erin is verwerkt is te gekunsteld ('kijk ons toch eens actueel zijn'). Nee een tegenvallertje allemaal, ook de credits voor Maassen in de rol van ongeschoren sjokkende zombie met duffe blik en weinig woorden, vind ik overdreven. Speelt aardig, maar ook niet meer dan dat.

Erg matig.. Pas tot de first-person camera is van actie vrijwel geen sprake (behalve een stuk of 2/3 monstertjes) en van spanning al helemaal niet. De film probeert het allebei zonder succes, maar is op zich nog wel ergens vermakelijk.

Jammer alleen dat het gemuteerde mensenblijken te zijn.. Als je dan al wilt afwijken van de game (wat ik sowieso niet verstandig vind), doe het dan met een verhaal dat beter is en niet met wetenschappers en onderzoek dat uit de hand loopt. Maar onmogelijke taak eigenlijk, Doom is Doom.

Los daarvan vind ik de monsters tegenvallen en met die boos kijkende Rock erin wordt het een soort hopeloos mixje van Action Man, Aliens en Predator. Het enige leuke vond ik de first-person beelden maar dan kan ik veel beter de game onder het stof vandaan halen of zelfs even meekijken met iemand die het speelt (of REC2 opzetten ).
Die gemuteerde in de rolstoel vond ik trouwens wel geslaagd.

Als je met zulke muziek en beelden begint kan het al niet meer fout gaan

Alhoewel.. na die intro zakt het gelijk even in.. érg statisch allemaal en die schreeuwerige vrouw was afzien. Tom Waits en John Lurie zijn gelukkig wel geknipt voor die rollen met hun koppen, maar dan komt Benigni en de film krijgt een andere toon (Jack en Zack kunnen opeens lachen).

Die clown past eigenlijk totaal niet in zo'n sfeerfilm, hij misstaat in die fraaie beelden. Aan de andere kant geeft het de film wel dat onbestemde karakter mee. Hij heeft ook iets irritants over zich terwijl die gebaartjes en stem weer grappig zijn. Ik weet niet wat ik zou doen in een cel met hem: doodlachen of mezelf ophangen, misschien beide.. De scene dat hij zit te schranzen in dat restaurantje en de anderen angstig naar binnen loeren is trouwens fantastisch.

Er hangt verder een lekker broeierig sfeertje vanwege de muziek (hoe kan het ook anders in Louisiana) en die moerassen. Mooie shots uiteraard, en het simplistische, 'afgeraffelde' plot en het einde zijn heerlijk. Let ook op details zoals het vele geroezemoes op de achtergrond in de gevangenis. Prettige film uiteindelijk die uit losse hoofdstukken lijkt te bestaan, ruim 3,5* voor nu.

Best een leuke combi van horror en humor. Eindelijk eens niet alleen maar superknappe hoofdrolspelers, een origineel landschap en goed uitziende Nazi-zombies. De gore-effecten zijn af en toe knullig, maar daar valt mee te leven want er zijn er genoeg. En leuke verwijzingen naar culthorrors.

De omslag van spanning naar het lacherige en vele hakwerk is goed en het is ook aardig om zoiets van Noorse bodem te zien. Is weer eens wat anders. Leukste moment vond ik dat die kerel in z'n been werd gebeten nadat ie z'n arm had afgezaagd.. En nog netjes je gordel om doen, wel zo veilig natuurlijk

Ja leuke film, veel meer komedie dan horror. Zombies worden eigenlijk steeds meer lachwekkend zo door de jaren heen. Het duurde me alleen net iets te lang (de eindgevechten) en de Amerikanen vind ik geen geslaagde toevoeging (puur uit commercieel oogpunt lijkt me). Maar de agenten - vooral die hoofdagent - zijn gelukkig wel helemaal spot on, net als de Evil-Dead-achtige arm van Martin met kleine dingetjes zoals die krant onverwacht hard uit de handen wegmeppen Erg vermakelijk maar vind het niet tippen aan het kleinschalige en af en toe redelijk spannende eerste deel waar humor en spanning in balans zijn.

Eindelijk weer een horror van Sam Raimi waarin hij z'n handtekening zet: een vloek, wat gedrochten, rondtollende geesten, bezeten stemmen, gore lijkvloeistoffen
en (af en toe) snelle actie. Het begint al goed in de parkeergarage, super!

Ik had er alleen veel meer van willen zien, ik hoopte (tegen beter weten in) op een niet te stoppen achtbaan zoals in de legendarische Evil Dead (2), maar dat niveau wordt lang niet gehaald. Drag me to Hell heeft wel een paar snelle leuke scenes van bezetenheid, maar daartussen valt het te lang stil.

Het moet natuurlijk toegankelijk zijn voor het grote publiek.. De schrikmomenten zijn dus ook standaard en eigenlijk alleen door de bak takkeherrie, iets te gemakkelijk allemaal. Gelukkig valt er nog genoeg te lachen.

Het einde was helaas geen mokerslag, dat gedoe met de envelop in de auto was veel te uitgekauwd in beeld gebracht. Wel een passend einde overigens.

Die Christine mag er tot slot wel wezen, en dan nog zo'n hete zigeunerin erbij

Vrij lange opstart... op zich niet zo'n probleem maar hier is het ook hoogdravend omdat het een psychologisch thema wil behandelen maar niet verder komt dan het simplistische riedeltje "trauma -> confrontatie met angsten".

Gelukkig schakelt de film een halfuur voor het einde een versnelling omhoog en volgen een paar sterkere scenes waarbij al het voorgaande als 'opstap' kan worden gezien dat toch nog aardig uitpakt. Als horror uiteindelijk best te doen, zeker geen standaardhorror maar ook geen psychologisch pareltje, hangt er een beetje tussenin.

Ik had de soundtrack wat gestoorder verwacht maar verder hangt er een lekker depressief sfeertje en het einde is goed sinister waarbij je ervan uit kunt gaan dat ze zichzelf van kant maakt met het mes i.p.v. Stephen aan gort snijdt.

Ik blijf het wat vreemd vinden, een comic personage met helmpie dat door een 'realistische' setting heen dendert en serieus moet overkomen. Vind zulke sf-elementen aan de matige kant: die knullige motoren, pakken, het gedachtenlezen. Een positieve uitzondering daarop is het idee van de futuristische miljoenenstad met de enorme, grauwe wolkenkrabber die mooi in beeld wordt gebracht, zowel van binnen als van buiten.

Het filmpje is ook lekker vlot en behoorlijk bruut en heeft rechttoe rechtaan actie, prima allemaal. De wel heel erg opzichtige slomo-beelden zien er eigenlijk ook leuk uit - vooral als er een paar naar beneden flikkeren - past wel in zo'n film en het is best gaaf gedaan dat de roestige 'poorten' van het gebouw hermetisch sluiten ter inleiding van de actie, gelukkig gebeurt dat al vrij vroeg met het bloedvergieten tot gevolg.

Alleen de eindbaas en -gevecht vallen tegen na haar veelbelovende intro, een teleurstellende climax dus en vind in z'n algemeenheid de meer 'realistische' benadering in The Raid een stuk beter (om die originele vergelijking maar eens te maken...). Hoe dan ook, prima vermaak dit hele Dredd-gedoe.

Wat een mooie sfeer zeg, de belichting, soundtrack (enkele zoete songs daargelaten) en bijna constant kleuren (subtiel) in beeld die afsteken tegen de donkere achtergrond. Erg van genoten.

Maar helemaal soepel vind ik het niet, de Driver is veel te geboetseerd; jasje, tandenstoker, pokerface, zwijgzaam, de knappe boy uitstraling. Dat in combinatie met de goede inborst die hem ook over de grens doet gaan in dienst van de bescherming, maakt hem wild aantrekkelijk tot het vervelende aan toe. Als het bijvoorbeeld zo zwijgzaam is dan spreekt een type a la Rundskop me veel meer aan.

Heb verder het gevoel dat hier en daar meer achter steekt zoals de schorpioen en het masker maar het triggert me niet. Evengoed is het een gave film en dan vooral dankzij het voer voor kleurfetisjisten en enkele knap gemaakte scenes/shots (zoals de dressing room of iets simpels als wanneer hij inparkeert zonder zijn zijwaartse blik af te wenden).

PS De contrasterende geweldsuitbarsting zit me ook niet lekker, misschien juist vanwege de poëtische/romantische invalshoek waardoor het opzichtig overkomt. Drive is trouwens de zoveelste film die ik in korte tijd zie waarin een hoofd verpulverd wordt, alsof er (nu pas) een ver-Irréversiblering is.

Oerdegelijke politie-versus-bad guys misdaadthriller die nergens de mist in gaat maar ook nergens in excelleert, een paar schiet-scènes daargelaten (het meest verrassende vond ik de vrij plotselinge 'openbaring' dat de dove kerels niet bepaald bang zijn uitgevallen). Prima film maar van To had ik meer.. elegantie ofzo verwacht.

Haha inderdaad, alleen wordt hij niet bepaald als een durfal neergezet, eerder een average guy (met übergrote bril) en hij was in het heetst van de strijd volledig bezig met z'n auto. Ook dat de oude truck hem soms kan bijhouden vind ik best plausibel, de wagen lijkt leeg te zijn en Mann kan voor geen meter rijden.

Hoe dan ook een prima film, slim camerawerk en mooi motorgeluid die de score overheerst maar spannend kan ik het niet noemen (daarvoor is het teveel van hetzelfde) en da's toch wel een belangrijk element. Vind het wel prettig dat de focus constant ligt op Mann en de truck; (andere prooien zijn er niet, de schoolbus, het oudere echtpaar, etc.) wat het allemaal een persoonlijk en (symbolisch) opgejaagd karakter geeft. Het is ook een goede zet om de vijand onbekend te houden, maar ben er niet echt van ondersteboven geraakt.

Heerlijke film, het was niet mijn persoonlijke keuze om erheen te gaan maar uiteindelijk de beste die ik op IFFR had gezien. Het verhaal heeft op papier weinig om het lijf; het draait om de rollen die de twee vrouwen spelen en de omgekeerde machtsverhouding die tot een paar komische tafereeltjes leidt. Het is met name de aankleding waar ik van genoten heb. Geweldige geluidsband (vooral de editing van de intermezzo met knerpende motten/vlinders), mooie decors, zachte stemmen en Chiara D'Anna heeft bakken uitstraling.

dat was een throw back in de tijd... Het enige dat me weer bekend voorkwam was wanneer de mannen en olifanten in de regen de circustent bouwen (en in het donker met die zang erbij, best onheilspellend eigenlijk), de scene met de roze olifanten en de duikvlucht in het circus. En die eerste twee stukken vind ik ook nu nog het mooist, vooral de muziek en animatie bij de roze olifanten, lang leve drank.

Verhaaltje zelf met de thematiek mag er ook zijn, en het treintje is ook grappig. Heb met plezier weer naar Dumbo gekeken (en de kleine is er ook gek op).