Opinions

In de herziening!

Heerlijke film over twee compleet verschillende vrienden die beiden met compleet andere intenties een gezamenlijke reis maken.

Giamatti natuurlijk weer heerlijk neurotisch, terwijl z'n vriend de bloemetjes buiten gaat zetten.

Tegen road-movie aan, maar nog meer een schitterende romance die alle cliché's omzeilt.

Bij herziening goed gerijpt.

Meesterwerkje!

Big budget Jesús Franco in Rio de Janeiro!! Kleurrijke, vlotte film. Zowaar één van zijn beste films!

Onze hoofdrolspeler komt aan met een koffer met 10 miljoen dollar, daar heeft de lokale gangsterbaas natuurlijk interesse in! Maar hij wordt helaas ontvoerd door de dames van Femina. Een koninkrijk met alleen vrouwen, waar geen man ooit weer levend vandaan kwam!

Jazzy/lounge-soundtrack, coole pakjes van de Femina-dames, bizarre martel-rituelen en oorlog tussen de mannen en de vrouwen!

En met deze erbij zit Haneke op maar liefst 5 topnoteringen, het wordt nu echt tijd pleinen en straten naar hem te gaan vernoemen.
Dat Haneke niet bepaald een positief beeld over de mens en onze maatschappij mag bekend worden verondersteld, dat was bij zijn tweede film al zeker niet beter. De tijd ongeveer dat de jaren 80 langzaam over gingen in de jaren 90 en het allemaal nog erger werd. Hier zaten we nog zonder internet, met Jennifer Rush en met telefoontoestellen met draaischijf.
Ik moest nog even denken aan die familie waar de politie vorig jaar op jaagde, de ouders hadden op school verteld dat ze naar de VS gingen emigreren, in het huis werd een gigantische puinhoop aangetroffen, maar het gezin werd in goede gezondheid in Duitsland getraceerd.

Tamelijk onweerstaanbare zwarte comedy waarin het niet al te hippe stelletje Chris en Tina een weekje gaan kamperen...en ondertussen een spoor van dood en verderf achter zich laten.
De kills zouden niet misstaan in een splatter-horror!

Niet teveel waarde hechten aan geloofwaardigheid en dan is dit toch wel een lekker vlotte, aangename SF-thriller, met wat geheimzinnige overheids-labatoria en achtervolgingen.

Tuurlijk, allemaal een beetje her en der vandaan gejat, maar het is een lekker brouwsel geworden.

Herziening nummer 4.

Voor de vijfde keer dus deze eco-SF met vermeend eco-fascistische inslag.

Regisseur Trumbell is eigenlijk vooral bekend als special FX-man (2001!!!).

Bruce Dern hier regelmatig in messias-achtig gewaad als behoeder van de laatste beetjes natuur van de Aarde ergens in de buurt van Saturnus.

Meesterwerkje!

Dat hele Karen Silkwood-verhaal is zeer interessant, zozeer zelf dat ik het hele verhaal al kende voordat ik eindelijk eens de film zag, was even wachten op een goedkoop tweedehands DVD-tje uit de lokale dumpshop. Wel onderhoudend en met jaren tachtig-helden als Meryl Streep, Kurt Russell en Cher. Leukste rolletje is overigens voor Craig T. Nelson (de vader uit Poltergeist).

Wel erg veel familiaire en relatie-sores waar af en toe Karen's strijd wat breder uitgemeten had mogen worden. In filmisch opzicht degelijk vakwerk, maar weinig spectaculairs.

Fijn filmpje waarin Gene Wilder de Silver Streak pakt van L.A. naar Chicago. Ontmoet een leuke dame, maar de romantische nacht wordt opgeschrikt door een lijk dat voor het raam bungelt. Gene Wilder is getuige en wordt door Richard "Jaws" Kiel van de trein afgegooid. En er weer achteraan. Eerste deel kabbelt aangenaam voort, tweede deel krijgt wat nog wat extra pit door Richard Pryor die ineens opduikt. En Wilder en Pryor die hebben chemie samen, dus gingen nog een tijdje door als duo. Hier dus een halve Wilder/Pryor, maar aangenaam kijkvoer is het zeker. Wel wat minder tempo dan Stir Crazy (1980). Dat blijft toch wel de favoriet.

Franse film die nogal Amerikaans aandoet ergens tussen Elephant, The Virgin Suicides en Brick.

Soundtrack van Sonic Youth helpt ook al mee.

Niet echt een thriller of zo wel een mysterieus uitgangspunt: wat is er gebeurd met Simon Werner? en waarom verdwijnen er meer klasgenoten?

In viertal perspectieven zien we zo ongeveer dezelfde tijdsspanne.

Wat er precies goed aan is? Waarschijnlijk de mengeling van goede karakters, goed camerawerk, sterk plot das pas langzaam z'n geheim prijsgeeft.

En achja ik was ook nog een jongere in de tijd dat de film speelt (1992).

Sonic Youth (Schizophrenia) en Killing Joke (Love Like Blood) prominent in de soundtrack.

En giallo-meester Dario Argento laat hier zo'n beetje de typische jaren 70 giallo herleven met z'n dochter in haar eerste hoofdrol.

Beetje jammer dat een hoop mensen denken dat Argento een soort van horror-B-film regisseur is.

Inderdaad niet z'n allerbeste film, maar wel degelijk een geweldige thriller met flink wat geweld, een beetje gore, veel narigheid, Ennio Morricone-score en de gebruikelijke driedubbel overgehaalde plot.

Tribute aan de film noir en geheel gefilmd in die stijl.

Zwart/wit met verwijzingen naar o.a. Laura, Les Diaboliques en Sunset Boulevard en op sommige momenten menen we zelfs even in The Addams Family beland te zijn.

Moeder en dochter spelen SM-spelletjes met elkaar, vader is een mummie, expliciete sex met een kiwi en er wordt veel gekotst.

John Waters lijkt dus ook een invloed te zijn.

Intrigerende mengeling van kut, kul en kult.

Voor de derde X gezien.

Eerst op TV, aantal jaren geleden op video (dankzij een collega die zo slim was de hele serie op te nemen) en nu dan op DVD.

Tsja, wat moet je hier nog over zeggen: Kwam erop hem te herkijken na de verder ongelooflijk saaie Zomergasten-aflevering met Trudy Dehue. Was dodelijk saai, maar het fragment met Dem Bones bleef nog wel flink naspoken.

Mooi dit weekend ervoor uitgetrokken. Eerste 3 afleveringen op zaterdagavond. Laatste drie afleveringen op de zondagochtend.

En wat ben ik weer geraakt door deze serie.

Niet alleen omdat ik inmiddels zelf ook psoriasis heb (zij het niet zo extreem als Michael Gambon), maar ook door de geweldige acteerprestatie van Michael Gambon als Philip Marlow. Gambon behoort zowiso tot de all-time-top-acteurs, maar dit is zijn meest onvergetelijke rol. Ziek in bed de meest geweldige scheldpartijen (niet alleen vulgair, maar een waarlijk meesterlijke aanklacht tegen het lot, het leven en de mensheid).

En drie films ineen feitelijk: het ziekenhuis, Philip's jeugd en het detective-verhaal (en eigenlijk nog een vierde met betrekking tot het verkopen van de screenplay). En daar lopen de verhaallijnen regelmatig door elkaar heen.

Wat een briljant script, wat een acteerwerk, wat een film, wat een sfeer.

Meesterwerk van meer dan 6 uur en boeiend vanaf de eerste minuut.

Erg mooi gefilmd drama spelend ten tijde van de Cuba-crisis.

Dat gaat alleen een beetje langs Colin Firth heen want die vindt het leven ondraaglijk geworden na de dood van z'n partner.

En gelukkig eens een gay-drama dat eens niet over een coming-out gaat, maar gewoon over rouw, daarbij in filmisch opzicht ook nog eens aandacht besteed aan de vormgeving.

Terechte aankomende classic in het gay-genre.

Ja het was ooit een favoriet genre, en ergens is het dat nog steeds, maar welke hoeveelheid clichés kan een mens aan in zijn leven? Ik vrees met deze film zover te zijn gekomen dat het eerstvolgende horrorfilm-cliché me wel eens fataal kan worden.

Ouderwetse oorlogsfilm en dat betekent dus dat we voornamelijk op het headoffice van de marine zitten.

Scheepsgevechten zien er overigens behoorlijk cool uit, al kunnen we wel duidelijk de archiefbeelden eruit halen.

Grootste manco's zijn dat de hoofdpersonen wat oppervlakkig blijven en er niet echter een lekker plot in zit en dat er ook wel een heleboel van dit soort WO2-episoden verfilmd zijn.

Best genietbaar nog als matineefilm.

Ben groot DePalma fan en deze had ik nog nooit gezien.

Typisch een film waarbij je je in het begin nog even afvraagt of het wat zal worden, maar Sisters delivers!!!

Hoop dat ik zo nog kan slapen brrrrr

Uit de C-categorie, desondanks geen vervelende film.

Verhaaltje en tempo zijn goed, film wordt nergens vervelend.

Hekken onder hoogspanning, spinnen, slangen dat werk een beetje.

Meiden in hotpants en 2 jongens die erbij lopen als Starsky & Hutch.

Microfoon floept nog wel eens in beeld.

Te vinden in het publieke domein.

Weliswaar pure fictie spelend in 1979, maar de verwijzingen cq gelijkenissen tussen Frankie en Nico Bodemeijer die in 1983 Kevin Duinmeijer vermoordde zijn overduidelijk.

Ondanks al het geharrewar met andere plaats, ander beroep van de vader en ander jaartal en de punker die reeds in 1979 (minimaal 2 jaar te vroeg loopt met een jack met The Exploited) toch wel behoorlijk sterke Nederlandse film. Er wordt duidelijk verschil getoond tussen de echte skins en de nazi-skins, Nico B. is gewoon ook een janker en meelopertje en Joodse neo-nazi's ja dat wil ook niet echt werken, al is de film behoorlijk sympathiek of minimaal onpartijdig richting Frankie/Nico.

Minder overdreven en belerend als "Made in Britain" en ergens toch wel een Nederlandse variant op "This Is England".

Verwachtingen waren laaggespannen, maar viel alleszins mee en met een beetje mantel der liefde kunnen we een ruime voldoende noteren.

Aardige docu over skinheads die helaas ook weer onevenredig veel aandacht schenkt aan "Blood & Honour" en "Combat 18" ... stoere nazi-jongens die wel helemaal verbluft moeten zijn geweest toen ze door een Noorse fan van Armin van Buuren volledig voorbijgestreeft werden qua terrorisme.

Anyway Buster Bloodvessel (Bad Manners) legt al even uit in het begin wat een skinhead is ... geen nazi dus.

Jammer dat er dan weer helemaal gefocust wordt op de SHARP-skins en hun strijd tegen de neo-nazi's en racisme in het algemeen.

Verhaal over de skins en extreem-rechts houdt op bij Skrewdriver alle nazi-skins daarna vallen gewoon onder de neo-nazi's en niet onder de skinhead-cultuur.

De dagelijkse way-of-life van de skins komt dus veel te weinig aan bod al heb ik diep respect voor de Poolse skins en punks die langs een leger van ME-ers met karabijnen moeten om een concert bij te kunnen wonen.

Laurel Aitken, Sham 69, The Oppressed komen ook nog even voorbij.

Best aardige docu maar het gaat grotendeels om de strijd tussen AntiFa's en neo-nazi's.

Tsja en wat heeft ondergetekende zelf met de skinhead-movement? Tsja eind jaren tachtig begon het Link-label met het releasen van oud en wat nieuw Oi! en Street-Punk-spul en ik zat in die tijd nogal driftig in de punkbakken te snuffelen dus staan er hier nog hopen Oi! in de kast als mooi tegengewicht aan alle punk die voornamelijk richting hardcore ging.

Sfeervolle Noorse film ergens tussen horror en thriller in.

Begint met de gebruikelijke schrikeffecten om vervolgens even geheel het thriller-pad op te gaan om dan vervolgens nog wat horror-elementen er tegenaan te gooien.

Geslaagde mix in ieder geval met naargeestig bos, enorme waterval, eng huis, trigger-happy politie, jeugdtrauma's en een duistere Roodkapje-variant.

Ook prima te doen voor mensen die zweren bij Scandinavische literaire detectives volgens mij.

Goedbedoelende amateurs aan het werk...de familie Roos is er maar druk mee geweest.

Technisch lijkt het allemaal wel redelijk gedaan te zijn qua camerawerk en make-up, maar bij de zombie-actie valt het compleet door de mand, dit lijkt echt helemaal nergens op.

Die apocalyps is voor het begin-energiek al geweest, dus zien we voornamelijk de twee hoofdpersonen door het bos lopen en heel eerlijk gezegd kunnen de dialogen tussen die twee nou ook bepaald niet boeien.

Eerste half uur lijken we op een totale ramp van een film af te stevenen, maar dan komen de eerste aliens in beeld en wordt het een lekkere rampetamp-variant op War of the Worlds.

Tentakels, slijm, schubben, blauwe lichtjes....qua verhaal stelt het allemaal niks voor, het eerste half uur kan je gerust overslaan, maar het uurtje all-out-SF-actie is echt wel heel tof gedaan.

Bovengemiddelde jaren 80-slasher met paar creatieve moorden (dat krijg je natuurlijk met scheikunde-nerds).

Verhaaltje is natuurlijk het standaard 10-negertjes-verhaal (...en toen waren er nog maar zes...), maar de film wordt nergens echt saai of vervelend en is af en toe dusdanig bizar dat het hem nog wat origineel doet lijken.

Gore scenes vinden voor de verandering ook voor een groot deel in het licht plaats.

Alleen dat einde was volslagen idioot.

Het boek is beter!!

Anderzijds wijken we maar weinig af van het of-het-boek-of-de-film-principe.

In dit geval toch wel benieuwd hoe ze dit toch tamelijk onverfilmbare boek als film hadden gedaan.

Op zo'n manier dus dat ik vrees dat iemand die het boek niet heeft gelezen er weinig van zal begrijpen.

Voor wat mijzelf betreft toch wel een heel lekkere reminder die uitnodigt tot herlezing en het is allemaal toch wel erg mooi gefilmd.

Los zand, maar de briljantesse van Vonnegut jr meets soort van seventies Terry Gilliam - je kan het slechter treffen.

Vervelende tragikomedie over een iets te eerlijke Bulgaarse spoorwachter die een grote hoeveelheid geld op het spoor vindt. Bulgaarse Ministerie van Transport zit net met wat corruptieschandalen en deze eerlijke medewerker kan mooi als PR-stunt gebruikt worden. Hij stottert heel erg en de PR-mevrouw doet voornamelijk heel erg druk. Leuk dat ze in Bulgarije ook films maken, maar ik zie helemaal niets in deze film, had wat mij betreft geen internationale release hoeven krijgen.

Twee stelletjes dertigers gaat op vakantie naar een huis op een afgelegen eiland. Wacht, ho, stop. twee stelletjes? Dus vier mensen in totaal? En dit is dan een slasher? Dan is er niet veel slachtvee! Dat is eigenlijk het grootste probleem met de film. Er zijn niet zoveel potentiële slachtoffers en het verhaal is echt niet veel meer dan er loopt iets of iemand de cast uit te moorden. Wel fijne setting op het eiland en de acteurs zijn wat beter dan normaal. Film ziet er ook verder verzorgd uit. Fijne killings ook wel, maar misschien hadden ze de hele familie mee moeten nemen. Beschaafde slasher voor een 40+ publiek dan maar.

Het zusje van Bruce Springsteen in de hoofdrol in dit vervolg op de film uit 1983. Dat was een aardige variant op Friday the 13th met een formidabele eindscène.
Angela keert hier terug, met flink wat meer babbels dan in het eerste deel, als overijverige kampleidster die er hoge morele waarden op na houdt.
Dat de slasher hier al meteen bekend is betekent dat daar de spanning niet vandaan komt, daarvoor in de plaats wordt er humor in de film gestopt, er is gezorgd voor wat originele kills, maar grimmig wordt het niet echt, lachen wel als Jason, Freddy en Leatherface ook nog voorbij komen.
Qua meest briljante scene twijfel ik nog tussen de barbecue of de wc-pot met bloedzuigers.

Zit nog een flashback in naar het tweede deel, die was even weggezakt, maar ik weet inderdaad weer waarom die ietsje minder was. Ik vond Angela daar niet zo heel leuk. Dit is gewoon weer lekker met Angela als één van de tieners. Kort filmpje, soort van zwarte humor variant op de Friday the 13th-reeks. Ik zou die transgenderwet toch maar even aannemen. Angela laat ook nog even zien hoe je anders je ID-kaart kan omzetten naar je gewenste gender. 1 blijft de classic, twee is een wat minder vervolg, dit is een lekkere toegift.

Beetje kinderlijke Stephen King-verfilming, zo'n beetje vergelijkbaar met Sometimes They Come Back. Best vermakelijk voor de tijd dat ie duurt, maar niet heel memorabel. Aardig tussendoortje.

Ongetwijfeld één van de Britse filmhoogtepunten uit de jaren zeventig.

Schitterend kat-en-muis-spel tussen klasse-acteurs Olivier en Caine.

En dan ook nog eens schitterend gefilmd in prachtige decors.

Lekker venijnig ook allemaal...wat bezielde Brannagh in vredesnaam om hier een remake van te maken?

Meesterwerkje!