Opinions

Eerste helft een vrij standaard thrillertje gefilmd in afstandelijke groen en blauw-tinten, helemaal niks bijzonders en slaapverwekkend.

Halverwege krijgen we een plotontwikkeling die de film een flinke oppepper geeft en de tweede helft wordt het zowaar nog interessant, helaas moet je dan wel eerst 50 saaie minuten uitzitten.

Half seniele SS-er Hafner liet zich verleiden om aan deze docu mee te werken.

Mijnheer Hafner stond bij concentratiekampen de mensen aan te wijzen die geschikt waren voor (dwang)arbeid, wat er met de afvallers gebeurde dat kon hij zich niet meer herinneren.

Auschwitz was geen 5-sterrenhotel, maar een tien-sterrenhotel!!

En Hitler wilde die arme Joden beschermen tegen de bombardementen van die gemene gealieerden, toch eet mijnheer Hafner wel eens bij de McDonalds.

Hij werd vroeger bij z'n zussen weggehouden omdat het in z'n Zuid-Tirolse dorp nog wel eens gebeurde dat broertjes en zusjes samen kindjes maakten.

De knecht pakte dat toch handiger aan, die pakte gewoon een varken, die beesten vinden dat best wel lekker (en daar gaan we met ons zuivere Germaanse Herren-ras).

Na de oorlog vertrok Hafner met een hoop kameraden naar Franco-Spanje kan ie af en toe nog een potje schaak spelen met die man die helemaal pretoogjes krijgt als hij vertelt hoe hij Guernica bombardeerde.

Soms kunnen documentaires behoorlijk ontluisterend zijn.

Als we nou allemaal niet zo stom waren geweest, dan had John Carpenter ieder jaar een fijne Halloween-film voor ons gemaakt. Maar nee hoor, Michael Meyers zit er niet in boehoe!!! Laten we als dank een grote flop maken van Halloween 3.

Goed jullie kregen je part 4, 5, 6, H20 enzovoorts. Ik had toch liever ieder jaar een geweldige film als dit. Okay Carpenter heeft hem niet zelf geregisseerd, maar dit is natuurlijk helemaal puur een John Carpenter film. Door de geweldige soundtrack, het waanzinnige verhaal, het fantastische eind.

Ja ik houd echt van deze film, misschien nog wel meer dan van de oorspronkelijke Halloween.

Nog vier dagen tot Halloween, Halloween, Halloween.

Heel kort filmpje. Maar best wel goed gemaakt met experiment dat verkeerd gaat en professor die verandert in een soort van steenkoolmonster. Ook niet bevordelijk voor zijn articulatie.

Nog vervelender wordt het als iedereen die hij aanraakt subiet dood neervalt.

Prima snel tussendoor filmpje.

Films maken kunnen we in Nederland niet, maar in documentaires zijn we vreselijk goed en Louis van Gasteren is de meester.

Ruim 2 + een half uur de nauwelijks bekende dichter en componist Hans van Sweeden die in 1964 zichzelf dood schoot. 20 jaar later zoekt van Gasteren alle oude vrienden, kennissen, vriendinnen en ouders en broer op en zo kijken we terug op de beatniks, avant-garde en nozems die rondhingen in Amsterdam begeleid door Brian Eno's "Music for Airports", Misha Mengelberg en van Sweeden zelf.

En wat is hier iedereen nog relatief jong (1983): Ramses Shaffy, Louis Andriessen, Johnny van Doorn, Jerome Reehuis zijn inmiddels overleden. Willem Nijholt en Jan Cremer inmiddels oud.

Manfred de Graaf weet ik niet eens of die nog leeft.

Sommigen werden enigszins bekend, enkelen kozen voor een burgerlijk leven, sommigen leven teruggetrokken in hun eigen wereld en een flink aantal was van Sweeden zelf al achterna gegaan.

Meesterwerkje!

Aaneenschakeling van pijnlijk onleuke scenes rond drie zussen, helaas nauwelijks een overkoepelend verhaal en eigenlijk zijn de zussen-verhalen helemaal niet zo geweldig, ook van ouders niet.
Enige interessante verhaallijnen zijn de pedofiele psychiater en het verhaal over obscene phone caller Philip Seymour Hoffman en z'n buurvrouwen.
Had dus een stuk korter gemogen, maar één van de mooiste scenes bevat nog een mooie guilty pleasure op de soundtrack (All Out of Love van Air Supply).

Er is dermate veel geënsceneerd dat van puur documentaire geen sprake is en volgens mij was dat niet echt nodig geweest, het puur volgen van ons hoofdpersoontje had denk ik voldoende kunnen zijn.

Het meest indrukwekkende is dan ook de langzaam oprukkende vooruitgang, de elektriciteitsmasten en om al een beetje de toekomst te proeven de reis naar de grote stad, samen met de laatste beelden het hoogtepunt van de film.

Virginia is bijna jarig maar dan worden als haar vrienden afgeslacht. Uit de tijd dat zelfs grote filmstudio's zich aan het slasher genre waagden. Geregisseerd door de regisseur van Guns of Navarone en met Glenn Ford als de psychiater die het allemaal maar uit moet zien te vogelen. Ja, ja één van de helden wordt vermoord met shish kebab. En de poster geeft ook nog een paar andere weg. Fijne slasher, beter geproduceerd ook dan het horrorgemiddelde. Maar de kills zijn na 1981 nog wel eens creatiever geweest. Greg z'n dood is eigenlijk nog de leukste. Fijn einde dat wel, verder een beetje het niveau van de eerste 7 delen Friday the 13th. En binnen die 7 (+1) zou dit de vijfde plaats zijn.

Te makkelijk deze variant op Groundhog Day. Je kan je zelfs afvragen of dit nou wel echt horror is. Meer een soort tienerfilm met nou ja dan nog soort moordenaar met een masker. Beetje van alles net niks.

Dit zou nog wel een hele aardige verlate slasher kunnen zijn, fijne kills en een hele lekkere evil priest als de killer, voordat hij toeslaat meldt hij ook nog even kort wat het slachtoffer nou precies verkeerd deed. Maar er lijken af en toe hele happen plot uit de film te zijn verdwenen in de montage. En dan net als de hele oorsprong van deze killer uit de doeken wordt gedaan, begin de plaatselijke nerd met zijn TV-show er dwars doorheen te praten. Dat zijn toch wel minpuntjes. Verder best leuk voor de slasherfans. Ik was hem nog niet eerder tegengekomen. Normaal zoeken we voor dit soort films ook niet verder dan 1989.

Filmmakers kwamen binnen aan het begin van een meer dan een jaar durende mijnwerkers-staking en het portret vanuit de stakers is ook een unieke inkijk in deze mijnwerkers-gemeenschap aan het begin van de jaren zeventig. Soms wordt er wat uitgeweken naar andere ellende waar de mijnwerkers mee te maken hebben, an sich best interessant, maar we dwalen dan toch net een beetje af uit de gespanen sfeer in Harlan.

Bekende koppen hier bij de mannelijke acteurs. Iedereen liep in de seventies met contant geld op zak, dus zakkenrollen was een goede business. Vierpersoons team met Trish Van Devere als de dame die heren afleidt zodat Coburn, Sarrazin en Pidgeon hun slag kunnen slaan. Ondertussen bivakkerend in eersteklas hotels genietend van het betere leven. Beetje wrijving tussen Coburn en Sarrazin om Van Devere. Soepeltjes voorbijglijdend, niet te diepgaand. maar aangenaam en mooi gefilmd.

En eindelijk ook gezien, deze destijds toch wel aardige succesvolle Franse drama/thriller.

Oud-klasgenoot Harry die zichzelf heel vriendelijk uitnodigt, veels te dure cadeautjes geeft en zich uiteindelijk sturend met je hele familieleven bemoeit.

Lichte Hitchcock-trekjes en aangezien het Frans is een hoog Claude Chabrol-gehalte en beter dan die Franse meester de laatste jaren aflevert.

Leuke comedy, maar qua tempo een beetje te langzaam naar huidige maatstaven en James Stewart is wel iets te veel een sullige goedzak.

Plot zelf is geweldig....en Harvey al helemaal!!

Aangename buddy-tragi-comedy, wederom lof voor onze Belgische vrienden, in Nederland was dit uitgelopen op Flodder-in-rolstoelen-gaan-naar-de-hoeren met Gerard Joling als buschauffeur.

Hier blijft het ver weg van dat niveau en zien we gelukkig ook eens in een film gehandicapten die niet alleen maar zielig zijn, gelukkig ook gewoon lekker brutaal en ze zijn ook gewoon geïnteresseerd in sex.

Enkele voorspelbare gebeurtenissen en ik voorspel een mindere Amerikaanse remake die gaat scoren bij de Oscars.

We lopen niet zo heel erg warm voor horrorfilms van na de jaren 80, op die paar geslaagde uitzonderingen na. Verhaaltje is nogal simpel, groepje jongeren gaat zo'n spookhuis met live actors in, maar die zijn iets te overtuigend in hun aanpak. Geen diepgang, maar het kas-en-muis-spel weet nog wel te onderhouden, de gemaskerde live-actors hebben wel iets lugubers en de film is goed verzorgd qua acteren, vormgeving, camerawerk. Best een aardige film voor de periode rond Halloween.

Één van de Edgar Allan Poe-verfilmingen door Roger Corman? Nou nee, niet helemaal dus. Het is een Lovecraft-verfilming, maar Corman dacht, die kent niemand dus laat ik maar doen alsof het Poe is. Wel helemaal in de stijl van zijn Poe-verfilmingen en misschien nog wel één van zijn allerbeste. Geweldige horror waarin Vincent Price zijn geërfde kasteel gaat bezoeken en steeds verder bezeten wordt door zijn over overgrootvader die meer dan honderd jaar geleden door boze dorpsbewoners op de brandstapel werd gezet.

We beginnen een beetje in een vrolijke "The Wizard of Oz" stijl met zes meisjes die op bezoek gaan bij een geheimzinnige tante van één van hen.
Maar al gauw blijkt de tante het liefst maagdelijke meisjes te eten en gaan we regelrecht een spookhuis-rit in die nog het meest doet denken aan de latere "A Chinese Ghost Story" in een moordend, bizar tempo met de meest waanzinnige effecten (Zu Warriors from the Magic Mountain - ala Tsui Hark op z'n meest waanzinnig).
Maar dan gooit de regisseur er ook nog zowat alle mogelijke camera, geluids, kleur-effecten in.
Meisje wordt door onthoofde vriendin in de kont gebeten, meisje wordt opgegeten door piano terwijl haar vingers door blijven spelen, meisje wordt opgegeten door een lamp.
..animatie, psychedelica, stop-motion.....behoorlijk knettergekke film.

Heel vreemd die lage waardering hier en op de IMDB. Het is me dan ook een eer om deze film boven de 3* te mogen trekken.

Want ik zag vanmorgen 1 van de allermooiste Amerikaanse films van de afgelopen jaren. Duidelijk geen Hollywood-produktie. Een soort van jaren 70 independent-feertje straalt het uit.

Een sfeerfilm, maar deze stijgt bij mij nog uit boven een vergelijkbare film als The Station Agent.

Film heb ik voor 5 euro uit een verkoopbak getrokken bij 1 van die verder vreselijke zaken van dat concern van die Vanessa-mijnheer.

Maar koop hem, huur hem wat dan ook want ik denk dat deze film een hoop mensen moet kunnen raken.

Meesterwerk.

In een betere wereld zou er helemaal geen geweld bestaan, maar we zijn nu eenmaal gebonden aan onze eigen wereld en daar hebben we geweld en zullen we ermee moeten dealen.
Mag je de school-bully met een fietspomp op z'n hoofd slaan? mag je toekijken als een beest van een vent gelyncht wordt, en mag je de auto van een klootzak opblazen en mogen daarbij onschuldige slachtoffers vallen?
Geweldig hoe regisseuse Bier hier die vragen openlaat, de sentimentaliteit uit de weg weet te houden...ik had hier mijn twijfels bij, maar ik ben onder de indruk.
Fijn dat vrouwelijke regisseurs ook belangrijke maatschappelijke onderwerpen kunnen aansnijden.

Vlak voor de Japanse bezetting van China krijgt een Chinese hapkido-school het aan de stok met een Japanse vechtschool. Dat is dan ongeveer het hele verhaal, maar verder een prima kapstok voor veel gevechten.

Decors zijn sober, de gevechten bovengemiddeld en de grootste klasse van de film is Angela Mao.

Veel te dik aangezette satire. De kantoor-verhoudingen zullen bekend voorkomen en zijn het sterkste punt, maar Christian Slater is te veel een karikatuur van de kantoor-schlemiel.

William H. Macy is dan net weer zo'n acteur die zoiets naar grotere hoogte zou kunnen tillen, maar meer dan een bijrolletje is het niet.

Verder zijn grapjes over stoma's nooit leuk en al met al zakt de film na een sterke start langzaam maar zeker finaal door z'n enkels.

Tweede film geregisseerd door Asia Argento (de dochter van Italiaanse horror-meister Dario Argento). Lydia Lunch als sociaal werkster, Wynona Ryder als kinderpsychologe, Ornella Muti als diep-religieuse oma en Marilyn Manson laat zich verleiden door Jimmy Bennett.
Hasil Adkens, Sonic Youth, The Subhumans, Andre Williams en The Knoxville Girls op de soundtrack.
De hoeveelheid ellende die hier even over het scherm gegoten wordt is tamelijk ongeëvenaard en ook niet meer echt realistisch te noemen. Soort van over-the-top-melodrama maar dat is vergelijkbaar met het boek (het hele verhaal erachter is wel te vinden op het internet).
Argento gaat full-out met een film waarvan je in ieder geval niet kan zeggen dat ie saai is en die ook regelmatig de shock-factor opzoekt.

ABC Movie of the Week uit 1974 over extreem hete en langdurige hittegolf die het openbare leven ontwricht.

Geen rampenfilm, geen apocalyptische toestanden, maar een naar TV-film-begrippen ietsje bovengemiddeld drama: redelijk gefilmd maar niet zo heel spannend of verrassend.

Gezien in de oorspronkelijke 219 minuten versie.

Regisseur Michael Cimino kreeg na "The Deer Hunter" carte-blanche voor zijn volgende film.

Alle mogelijke budgetten werden ruimschoots overschreden, de film kwam uit en werd vervolgens neergesabeld door de critici...en het publiek bleef ook weg.

Exit carriere Michael Cimino, United Artists failliet en ook zou voorlopig niemand zich meer aan een western wagen.

De grootste en beruchtste flop uit de filmgeschiedenis was een feit.

Film blijkt een uitermate wijdlopig (= iets anders dan saai) verslag van de Johnson County war (anno 1890).

Lijkt wel een soort Amerikaanse variant op "Novecento" en dat is voor het grote publiek waarschijnlijk wat te veel gevraagd.

Te weinig aktie, te veel op sfeer, geen echt duidelijke helden of schurken.

Maar eigenlijk is dit natuurlijk gewoon "The Great American Movie".

Hoog tijd voor herwaardering.

't is een statement, maar daadwerkelijk gebasseerd op de eigen merites van dit epos: Meesterwerk!

Klein nationaal tintje vandaag. Beetje een vergeten Frans Weisz film. Ik kan me ook niet herinneren dat deze vroeger op TV werd uitgezonden. Veel verhaal zit er ook niet in. Heere Heeresma-verfilming over een vertegenwoordiger in broodroosters die zijn ouwe gabber na 10 jaar burgerlijk leven weer tegenkomt en nog even zoals vroeger met bedrog en handeltjes aan de kost komt. Flink wat Hero product placement. We komen in Friesland en Limburg. Rijk de Gooyer kon niet of had geen zin en dus mocht Piet Römer op komen draven naast Kraaykamp. Leuk tijdsbeeld verder. Verhaal zit er niet veel in, maar het kijkt aangenaam luchtig weg. Onderweg kunnen we nog wat toenmalige BN-ers spotten. Bram Biesterveld (Pommetje Horlepiep) als conducteur, Mimi Kok, Pieter Lutz (ober), Sacco van der Made (in de eerste scène), Gerard Thoolen (bruidegom), Ronnie Bierman, Ton van Duinhoven en ik dacht nog even Ad Visser te zien als één van de mensen die met de auto van Kraaykamp bezig is, maar mogelijk zag iedere jongen met bril en lang haar in 1975 uit als Ad Visser.

In de herziening.

En in Heimat 3 gaan we weer terug naar Schabbach.

Van 1989 vlak voor de val van De Muur t/m 1 januari 2000.

De oude Simon-woning/smederij zien we weer even terug net als Hermann's oudere broers Anton en Ernst.

De mooiste afleveringen:

afl. 2) Die Weltmeister - 1990

Waarin we zien waar broer Ernst zich al die jaren mee bezig heeft gehouden.

afl. 4) Allen geht's gut - 1995

Waarin de kinderen van Anton al azen op "Simon Optik" terwijl Anton geen enkel vertrouwen in zijn kinderen heeft.

Het revolutionaire is er een beetje van af Hermann die grotendeels in de schaduw van Clarissa leeft.

Net iets minder overweldigend dan "Heimat 1" en "Heimat 2" of misschien net te kort.

Maar wederom een feilloos tijdsbeeld en met 2 afleveringen die bij de top uit de hele serie mogen.

De Oostblokkers, het eind van de koude oorlog, de eerste PC's, de eerste mobieltjes en de milleniumbug.

Meesterwerkje!

Een prachtig toetje na drie delen "Heimat".

Hermann's dochter op zoek naar het verleden van de Simon-familie en haar vader in het bijzonder en dat betekent een terugblik die voornamelijk bestaat uit fragmenten die uiteindelijk niet terecht kwamen in de originele Heimat-series, maar daar wel waardevolle toevoegingen op zijn.

Meeste scenes zijn afkomstig uit de Zweite Heimat (1960-1970), maar we zien alle belangrijke rollen wel even terug: oom Edward en tante Lucie, Glassisch, huisfilosoof Alex, Renate, broer Ernst, Pieritz....

Werkt het best met de serie nog flink ingegroefd, dan vallen de scenes ook perfect in het grote geheel.....prachtige alternatieve terugblik.

Hey geen Willem Holleeder in de film, maar ene Rem Humbrechts. Schijnbaar was Holleeder niet zo'n grote voorstander van deze verfilming en je wil geen ruzie met hem krijgen.

Prima film trouwens, al liep het in werkelijkheid iets anders af. Eerste uur behelst de kidnapping. tweede helft de nasleep, die eigenlijk nog veel interessanter is.

Qua uiterlijk lijkt Hauer niet echt op Heineken en "Ik verscheurde je foto" komt precies een jaar te vroeg, maar verder zag ik geen foutjes voorbij komen.

De VS-remake werd een onbegrijpelijke brij, deze Nederlandse film bewijst dat er best goede Nederlandse verhalen te vertellen zijn.

Rechtstreeks vanuit De Nacht van de Wansmaak deze wel heel idyllische trip van Heintje door Duitsland en Zwitserland, die er al net zo blauw en overdadig uitzien als St. Tropez in 1969. Jukeboxen op het terras, een prachtig familiebusje en op reis met die aardige mijnheer, die hier dus echt geen boze bedoelingen heeft met ons Haantje (de Duitsers kunnen Heintje schijnbaar niet goed uitspreken). Heintje smokkelt ook nog wat radioactief materiaal de grens over en barst natuurlijk regelmatig is zingen uit. Ik vind het prachtig, maar je moet er wel tegen kunnen!

Grappig detail: de Heintje-films werden begin jaren tachtig nadat de culture revolutie was afgelopen in de Chinese bioscopen uitgebracht en werden begin jaren 80 een mega-succes in China. Die konden Heintje ook al niet uitspreken, die maakten er Happy Boy van.