Log

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

vote posted

Idiote ontvoerder kidnapt het verkeerde meisje en James Brolin gaat achter zijn dochter aan. Er gaan flink wat auto's in puin, we gaan nog even 42nd street op. Ondertussen wordt Brolin ook nog achternagezeten door een ex-collega die de pest aan hem heeft en we krijgen ook nog ruzie met een jeugdbende. Lekker bikkelharde film 1980 style. Uit de tijd dat we allemaal nog niet zo heel politiek correct waren.

De monstertruckactie is prima. De familiedrama's eromheen wat minder. Amerikaanse Ned Beatty en zijn vijf zoons (van verschillende moeders) lopen te brallen en als er doden gaan vallen dan neemt onze hoofdrolspeler wraak met een door hem zelf gebouwde monstertruck tank met grote drilboor voorop. Ruime voldoende voor de truck maar de rest is magertjes.

Serieus nemen kan je dit nou bepaald niet. Toch leuk om een keer te zien. De trol en de overige wezens zijn geweldig gedaan. Ze zingen ook nog een Bohemian Rhapsody achtig liedje met z'n allen. En nog meer lol, sommige onbedoeld, zoals onze helden vader en zoon Harry Potter (Sr en Jr). Maar ook het geweldige kleine zusje dat bezeten is van de trol, een schattige paddenstoel en het arme lot van Sonny van Sonny & Cher. Troll 2 schijnt nog slechter en een soort absoluut hoogtepunt qua Turkey te zijn, dus die komt ook nog wel eens langs. Voor deel één: grappige onzin met leuke FX, eng of spannend wordt het niet.

Kleine tip: als je een film maakt waarbij de Aarde in tweeën scheurt zorg dan voor wat budget. Hier voornamelijk de CGI uit die tijd: stock footage. Verder voornamelijk die in hun lab ruzie maken. Voor 1965 hadden we al iets beters mogen verwachten. Dit is eigenlijk iets dat je eerder in de jaren 50 zou verwachten. Idee is leuk, we gaan nog even een vulkaan in en okay de trein was nog wel leuk gedaan, maar verder knip en plakwerk met journaalbeelden, vulkaanuitbarstingen en atoomexplosies. Uiteraard gaat minimaal een half uur ook nog op aan liefdesperikelen.

Sportfilm valt nog wel mee eigenlijk. Het tafeltennis speelt een minder grote rol dan ik verwacht had. Het gaat meer om de chaos en de plannetjes die Marty sjachert om aan geld te komen om naar de WK wedstrijden te gaan. Hij is de gedoodverfde kampioen, maar daar zijn voor het eerst naar WO2 de Japanners opeens die iedereen van de tafel spelen. Af en toe ook opmerkelijke soundtrack keuze voor een film die rond 1952 speelt. Typishe jaren 50 muziek als Tears for Fears, Aphaville en New Order. Geintje wordt niet de hele film volgehouden. Onderhoudend voor de vrij ruime speelduur, maar een echte klassieker zie ik er niet in.

Nogal tamme buddy movie waarbij jonge FBI agent Sutherland hippie activist Hopper moet begeleiden richting gevangenis. Eind eighties versus de sixties waarbij ze voorspelbaar dichter bij elkaar komen. Hopper refereert nog een keertje naar Easy Rider maar het is 60s nostalgie op Family Ties niveau.

Als ik toch een euro zou krijgen voor iedere film waarin Mads Mikkelsen speelt! Hier als de ietwat verstandelijk beperkte broer die 15 jaar geleden de buit van een overval door zijn oudere broer verstopt heeft. Broer Anker komt uit de gevangenis, maar het is wat lastig want zijn broertje is er van overtuigd John Lennon te zijn. Mix van komedie, misdaad en drama en dat is net één genre te veel (ik denk het drama) maar op zich aangenaam kijkvoer en ergens ook wel een lieve film.

Oei wat een gemiste kans. De eerste 20 minuten gaan van hak op de tak en lijken helemaal negens naar toe te gaan, maar op het moment dat we aankomen in Saltburn wordt het meesterwerk klasse. Brideshead Revisted voor de jaren twintig van de 21e eeuw. Zo goed? Ja zo goed, maar helaas met gemankeerde start.

vote changed, original voice was 3,0 stars

vote changed, original voice was 4,0 stars