Opinions

Voor een thriller schiet het plot behoorlijk te kort.

Wildschut is toch echt spannender, sadistischer en leuker.

Zou misschien nog redelijk zijn als je het beschouwt als ietwat kinky soft-porno.

Verder niet bijster de moeite waard deze al wat latere entry in het giallo-genre.

Prachtig en meesterlijk debuut van Julio Medem.

Medem is wat mij betreft zowiso 1 van de meest briljante Europeese regisseurs van dit moment.

Al zijn films zijn visueel prachtige liefdesfilms met een klein vleugje surrealisme.

Daarnaast past deze film in de traditie van prachtige Europeese plattelandsfilms (De Klompenboom, Los Santos Innocentes).

Betoverende film.

Burt Lancaster komt erg oud en vermoeid voor in het begin van de film en die indruk raken we ook niet meer kwijt als ie later een soort avenging angel wordt.

Een heel enkele keer zien we een Lee van Cleef-achtige glimp.

Zeker in de tijd (1971) waarin ie uitkwam had ie concurrentie van de veel sterkere spaghetti-westerns en de Peckinpah-variant.

Dit is toch meer het niveau van de jaren vijftig western-matinee.

Luc Besson S.F. eye-candy gebasseerd op de strip Ravian (zoals Valerian in het Nederlands heet). Gelukkig zonder Bruce Willis, dat maakt het al meteen een stuk beter, verder natuurlijk lekker over de top spektakel. Stars Wars ben ik al een tijdje helemaal klaar mee, dus dit soort films biedt een lekker alternatief.

Dromerige fantasy uit Tsjechoslowakije 1970, witte jurkjes, druiventrossen, bossen, vampieren en bloed....inderdaad gaan we er wel wat Kate Bush bij denken.
Hoofdrol van Valerie heeft dan ook wel een soort Kate Bush-achtige uitstraling waarmee ze tussen de monsters en liefde en sex doorwandelt.
Echt een narratief plot heeft het niet, 't is een week in het leven van de 13-jarige Valerie en haar droombeeld van de wereld der volwassenen.
En ook hier is het weer de priester die het echte kwaad is.
Nog geen anderhalf uur en dat is precies een mooie lengte voor deze film.

Barbet Schroeder in z'n pre-Hollywood-tijd: soundtrack van Pink Floyd (Obscured by Clouds), hippies, vrije liefde.

Film doet met name denken aan Werner Herzorg-films als Aguirre der Zorn Gottes en Fitzcarraldo.

Schroeder ging ook met een groepje acteurs de jungle in hier gaan ze op zoek naar een nooit in kaart gebrachte vallei (ook vanuit de lucht niet zichtbaar vanwege het altijd overhangende wolkendek) in de hoop er het paradijs te vinden.

De inheemse stammen in de film zijn allemaal echt, inclusief de rituelen en ontmoeting met de acteurs.

Bij vlagen van een prachtige schoonheid al zitten er wat technische onvolkomenheden in de film: een microfoon, een cameraman en volgens mij zit Schroeder zelf ook nog ergens tussen de bosjes....maar misschien waren dat ook wel hallucinaties mijnerzijds.

Tsja...voornamelijk een zwak ratjetoe....duurt even voordat ik door heb dat het in Zweden speelt (krijg je met die Engelse dialoog), maar okay naar Lapland kan je met de auto.

Mooi daar vergeten we al snel onze hele thriller en krijgen we een inkijkje in het leven van de Lappen (officieel Saami) en dan verdwalen we en krijgen we een soort van Drs. P. Dodenrit.

Hele film is gewoon in de UK in de studio opgenomen dus alle wolven is gewoon allemaal stock-footage en die sneeuwstorm lijkt wel in de film gekrast te zijn...ik heb in ieder geval nog nooit zulke vreemde sneeuw gezien.

Nou tot nu toe was het allemaal helemaal niks, maar dan komen we in de vallei uit de titel en krijgen we nog een minuut of 20 een uitermate bizar stukje film te zien.

Zelfs dermate bizar dat de film zowat nog lijkt te worden...nou nee daar is het eerste uur beduidend te zwak voor.

Vermoedelijk was dit in 1951 al een technisch verouderd prutswerkje...lag schijnbaar nog ergens bij de BBC in de archieven en zal na de vertoning van vanmiddag ook wel voor minstens 60 jaar de kast ingaan....mist ook niemand wat aan...behalve die hele rare laatste 20 minuten dan.

Huppert en Depardieu 35 jaar na LouLou weer samen in de hoofdrollen als de Franse acteurs en ex-geliefden Isabelle en Gerard die uitgenodigd via de suicide note van hun gezamenlijke zoon een week lang in Death Valley verblijven.

Depardieu laat z'n imposante Obelix-lijf in alle glorie zien, Huppert loopt iets te veel met d'r mobiele telefoon te mieren. Bij vlagen imponerende film, al had het nog iets intenser gemogen en had Death Valley iets meer screen-time mogen hebben.

Toch best een aardige terugblik naar wat ooit (eind jaren zeventig - begin jaren tachtig) de top van de Franse cinema was (en met de weduwe van Maurice Pialat als producente van de film).

Geweldige spaghetti-western met een klein beetje humor, Franco Nero in de hoofdrol, een hoop kogels en muziek van Morricone.

Film blinkt met name uit in bad guy Jack Palance - als een soort verwilderde Hitler met prothese-hand en valk.

waarschuwing: de titelsong (die meermaals te horen is in de film) zing je uren later nog mee!!

Unheimisch. Duidelijk uit de beginperiode van de talkies, erg veel dialoog is er nog niet. Sfeer en camerawerk is helemaal dik in orde, we krijgen zelfs een zwik aan doeltreffende FX. Het vampierengedoe heb ik inmiddels al wel tot in den treure gezien, maar deze klassieker weet aangenaam te imponeren.

Cool vampierenfilmpje.

Engels stadje heeft nogal wat verkeersongelukken waarbij de bestuurders naakt achter het stuur zitten. Blijken twee lesbische vampieren in het kasteel te huizen die mannen meelokken voor de sex en vervolgens hun bloed te drinken....eigenlijk is hier dus sprake van biseksuele vampiers!

Beetje horror, beetje sex, lekker tempo en met name Marianne Morris mag er wezen!

Wil de VPRO onmiddelijk ophouden met het uitzenden van docu's waar gewoon een half uur uitgeknipt wordt (hebben ze wel eens eerder gepresteerd). Zelfs op Holland Doc is de verminkte versie te zien!

Intrigerende docu rond 60 uur aan geluidsbanden (bandrecorder) met opgenomen telefoongesprekken en monologen van ene Guido van Waveren.

Fascinerende gesprekken ook want er Guido is een beetje anders dan de gemiddelde Nederlander. De collage van regisseur Wim van der Aar geeft langzaam een beeld van deze man en z'n omgeving.

Fascinerend, al was een radioversie net zo goed geweest.

De beelden zijn leuk gedaan maar niet meer dan aardige beeldvulling bij de geweldige tapes.

Van de regisseur van het behoorlijk geweldige "The Machinist" hadden we iets hogere verwachtingen gehad qua opvolgers, deze ademt met name de sfeer van een M. Night Shyamalan, kunnen we trouwens best mee uit de voeten verder.

Twee bezwaren: de eerste 20 minuten zijn echt veel te donker (althans voor de thuisbios) en wat meer actie buiten de bar had ook gemogen.

In ieder geval redelijk geslaagd qua basis-idee en bij sommige scenes heb je het idee dat er een nog wel wat briljantere film in had gezeten.

Ja!!! Ze bestaan nog!!! Cultfilms die ik nog niet heb gezien!!

Maar we kunnen er weer eentje afstrepen!

Iets meer puur actiefilm als het meesterlijke "Two-Lane Blacktop" uit hetzelfde jaar.

Maar toegegeven, de auto als het ultieme vrijheidsgevoel komt ook hier prima tot z'n recht...vergelijk dit maar eens even met een avondje "Blik op de Weg".

Schitterend camerawerk, hoofdrolspeler Barry Newman die hier even z'n klasse toont met 4 regels dialoog en wat een titel! en wat een slot!

Begint tamelijk sobertjes en ingeleid door een vrij lange monoloog van Liv Ullmann, die zich met haar man Max von Sydow heeft teruggetrokken op een dunbevolkt eiland.

Langzamerhand kruipen er wat bizarre voorvallen in het verhaal om in een soort van duistere horror-achtige sferen te eindigen.

Bevat een aantal prachtige scenes, maar het bleef mij allemaal iets te afstandelijk....echt meeleven met Ullmann of von Sydow lukte mij niet.

Interessante film die iets boven het Bergman-gemmiddelde uitkomt.

Heel aardig mystery in een soort van moderne update van The Twilight Zone en aanverwanten. Zeer aan te bevelen aan de liefhebbers. Jammer genoeg weet de finale net geen echte goede punch uit te delen.

Wat mij betreft net heel ietsje minder dan Tales from the Crypt (1972). Het scheelt niet veel ... alleen kunnen we vanavond gewoon met de lichten uit slapen. Vier van de vijf verhaaltjes scoren gewoon volbloed scores met in volgorde van favoriet: 3, 2, 5 en 1. Verhaal 4 is aardig, maar niet meer dan dat.

Misschien wordt het wel weer eens hoog tijd om dit soort EC Comics weer eens als inspiratie te gebruiken als tegenwicht aan die enorme stapel van vervelende horrorprullen die we al weer jaren over ons heengestort krijgen.

Twee vrome zussen runnen een pension, maar hebben nogal moeite met de veranderde zeden: topless zonnen, minirokjes, ongehuwde moeders. Tweede slachtoffer blijkt zowaar een Nederlandse!
Lijkt iets te lang door te sudderen, maar de ontknoping zorgt toch nog voor vaart, al had het thriller-gehalte iets meer gebruikt mogen worden. De zussen zelf nemen de meeste screen-time in beslag, maar blijven gelukkig geloofwaardige karakters.

Ik houd niet van sport, okay WK-voetbalwedstrijden met het mes op de keel, ultieme boksmatches en wielrennen...vooral die slopende Tour de France in mijn zomervakantie met 's avonds Mart Smeets na en het mooiste aan wielrennen zijn niet de winnaars, maar de verliezers.

En deze film gaat over een knecht die wel wil, maar net tekort komt en wiens hoogtepunt ligt in een Kenny van Hummel-status.

Tragikomedie die wat zwalkend begint, maar langzamerhand beginnen we mee te leven met Ghislain, het tijdsbeeld en de koersen zijn mooi weergegeven.

Eén van de meesterwerken uit de moderne literatuur is De Elzenkoning van Michel Tournier.

Helaas werd het daarna nooit meer veel met deze schrijver: z'n enig verder nog bekende roman is een variant op Robinson Crusoe, waarbij er wat meer een strijd tussen blanke Robinson en zwarte Vrijdag zit..nooit ook maar enige behoefte gehad dat boek te lezen.

Ooooh schrik dit blijkt de verfilming van die roman (had ik me niet gerealiseerd) en dus krijg ik precies wat ik al verwachtte: een variant op iets dat we al tientallen keren zagen cq lazen...verkeerd bronmateriaal dus.

Film is van degelijk maar weinig bijzonder filmisch niveau.

Filosofisch/maatschappijkritische variant op Cast Away in het beste geval.

Niet erg de moeite waard.

Wel grappig dat Kaapren Varen (in het Nederlands!) nog even voorbijkomt.

Aangename rustige en wat landerige film over de laatste dag in het leven van Don Antonio.

Niks geen cult, hip of actie hier, maar wel een broeierig warme dag en het huis van Don Antonio waar allerlei mensen komen die iets met de Don te maken hebben...de huishouding, de leveranciers, de dokter, de pianostemmer....een wereld in het huis die straks voorgoed zal verdwijnen.

Prachtige beelden van de omgeving, de insecten die je hoort zoemen op de soundtrack, de piano die gestemd wordt, het tikken van de klok....

En hoe staat het er momenteel voor met de Franse cinema? Je weet wel ooit samen met Italië toonaangevend in de Europese cinema. Nou eh voornamelijk erg degelijk en saai. Libelle-drama dat voor arthouse door moet gaan. Netjes ingeblikt maar nergens bijzonder. Gemaakt om op TV5 nog wat uit te zenden te hebben op een woensdagavond.

Enig positivie punten zijn de fraaie Franse kust in de film en het bijrolletje van Bouli Lanners.

Ouija-bord ... bekend materiaal , maar fantastisch uitgevoerd. Zeker met al dat jonge grut erbij. [REC] was ook al een bovengemiddelde verrassing van deze regisseur. Met een iets origineler plot en wat meer filmische durf kan het in de toekomst nog wat echt moois gaan opleveren. Maar voor nu ga ik even de nagels weer wat bijvijlen.

In de tigste herziening!

Tsja al die Hitchcock-classics zag ik volgens mij allemaal ooit voor het eerst met oma...al werd deze volgens mij een tijdlang bijna nooit op TV uitgezonden.

Net ietsje onder de allergrootste Hitchcock-meesterwerken omdat er net niet over de volle breedte thrills en suspense zijn, maar wel briljante scenes (inclusief een waanzinnige nachtmerrie-scene) een briljant laatste half uur en als je zo het hele plot even op je in laat werken...misschien toch een meesterwerk...nou net niet dus, maar overklast met gemak 90% van de complete filmproductie.

John Carpenter zelf lukt het niet meer en ook hier lukt het een jong team ook niet. jammer want de verwachting was hoog. Sure een splatter variant op Assault on Precinct 13 dat is wat je krijgt, maar het is niet spannend, de karakters zijn eendimensionaal, teveel rode en blauwe kleurenfilters en te weinig filmische kwaliteit. Een slappe B-film op één locatie met junkies als slappe zombies. En de splatter zelf die is onderbelicht. Leuk om Fred Williamson en George Wendt even terug te zien maar al die C-films op VHS vroeger die waren veel leuker dan het merendeel van wat er tegenwoordig voor de horrormarkt geproduceerd wordt.

Schattige punkfilm? Euh ja en vele malen minder grimmig dan "This Is England" maar UK82 was dan ook wel iets anders dan Stockholm '82. Toegegeven eigenlijk gewoon een schattige (iets oudere) jeugdfilm over drietal twaalfjarige punkmeisjes en hun dagelijkse leven en hun bandje, ooit opgericht om de plaatselijke hardrockers van Iron Fist dwars te zitten.

Maar het is herkenbaar al was ik een jaar of 16 toen ik door het punkvirus gegrepen werd, in 82 was het nog gewoon Don't you want me baby.

Eerste keer te veel alcohol en kotsen over je platen....ha ha ... herkenbaar meiden!

Erg schattig en leuk, fijn jeugdsentiment.

Bij de eerste film van regisseur Denis Côté die ik zag (Curling) gingen hier meteen alle bordjes met topscores omhoog en deze film stond dan ook al een tijdje op de to-see-lijst.

Hooggespannen verwachtingen worden helaas niet helemaal waargemaakt, al betekent dat zeker niet dat er helemaal niets te genieten valt. Alleen de indruk blijft wat gematigder.

Film kabbelt lekker door en slechts aan het eind wordt het geheel wat grimmiger.

De naturel beelden zijn denk ik redelijk verklaarbaar door het feit dat deze regisseur net zo veel documentaires maakt als speelfilms en ik hou wel van deze wat grauwe eenzame tekening van Quebec. Fijn ook wel eens wat normale oudere lesbiennes in een film tegen te komen en dan is het ook weer niet echt een film die zich specifiek richt op het gay-cinema-publiek.

Maar het is een kabbelend beekje, fijn maar echt een grote indruk maakt het niet.

Niet al te beste beurt van Woody Allen, grotendeels een VVV-film voor Catalonië inclusief de clichématige romantiek, gitaarmuziek en romantische bohemien.

Penelope Cruz zorgt voor nog wat peper in deze ietwat flauwe maaltijd.

DVD eerst heel enthousiast aangeschaft, maar bleef toen toch nog een tijdje ongezien in de kast, mja zo'n hele film in één take, dat gaat weer ten koste van goede cinematografie, en dan lees ik nog dat het eerste uur heel saai is .. kortom wacht maar even tot de zomervakantie.

Nou niks saai of zo. 05:42 uur pikken we Victoria op in zo'n Berlijnse technobunker en vervolgens doet de film alles goed in zowel filmisch als dramatisch opzicht en als we dan i.v.m. de real-time zo rond 07:53 uur de aftiteling beginnen, hebben we vooral het idee meer dan 2 uur in de emotionele achtbaan te hebben gezeten.

In de herziening! Fijne Cronenberg uit zijn toptijd. Bizar verhaal over TV-manager die op zoek naar nog meer smut voor z'n TV-station stuit op Videodrome. Helaas blijkt deze snuff-show vergezeld te gaan van een signaal dat een hersentumor met hallucinaties veroorzaakt. Geweldige FX en daarnaast blijkt het ook gewoon te kunnen, horrorfilms met een goed verhaal: The Brood, Scanners, The Dead Zone, Videodrome, The Fly. 5 voltreffers op rij.