Opinions

Schijnbaar weinig fans van deze film in Nederland....nou ja hier komt ie dan de positieve recensie.

Eerste deel is een vrij uitbundig deel waarin de yuppie-zoon noodgedwongen intrekt bij zijn Jan Cremer-vader en Herman Brusselmans-broertje.

In het tweede deel slaan ziekte en aftakeling toe en worden de broers gedwongen samen te zorgen voor hun aftakelende vader.

Nogal zuur/zuinigjes ontvangen op MovieMeter maar wat mij betreft is er helemaal niks mis met deze warme, goed gefilmde en geacteerde tragi-komedie uit Quebec.

Blijft uit de valkuil van overdreven sentiment en we horen The Tragically Hip voorbij komen op de soundtrack.

Alain Resnais maakt al jaren "love it or hate it"-films - deze behoort wat mij betreft tot z'n besten.

Tamelijk krankjoreme (maar arty) mengeling van Godard, Bunuel, The Hour-Glass Sanatorium en de meer bizarre films van Claude Chabrol en Louis Malle.

Feitelijk twee verschillende verhalen die zich afspelen in hetzelfde kasteel (anno 1919 en anno 1982) af en toe onderbroken door korte opera-achtige-scenes vormgegeven door striptekenaar Bilal.

Meest intrigerend is het verhaal uit 1919, waarin een kasteelheer zijn vrienden "herboren" laat worden, maar ook het grootste gedeelte van de film (spelend in 1982) over een uit de hand lopend congres voor pedagogen mag er zijn.

Geen crowdpleaser, maar artistiek met wat humor (en schitterende beelden).

"Sombre" vond ik zeer interessant alleen een beetje jammer dat het beeld 70% van de film zo donker was dat je geen ene moer zag.

Dat geintje laat de regisseur hier dus achterwege en zo zien we weer iets meer van z'n nihilistische film, die raakvlakken heeft met Irreversible en met David Lynch.

Dit is een nog meer arty variant op Lost Highway/Mulholland Drive.

Vrijwel zonder dialoog, expliciete sex-scenes (en niet van de tedere soort), noisy drones op de soundtrack en een simpele plot waar de hele film om heen gebouwd is.

Hypnotiserend en ik ben zeker benieuwd naar meer van Philippe Grandrieux.

Het blijft een beetje het grote probleem met het gayfilm-genre, het gaat altijd over hetzelfde: coming out, acceptatie, vijandige omgeving en ook hier is het niet veel anders ook al zagen we het volgens mij niet eerder behandeld worden in een Hongaarse film.

Paar mooie scenes van de uitgang van de kerk, het dak en die Áron is wel een erg knappe jongen. Verder ook nooit zo heel vervelend om een paar mooie mannen met elkaar te zien vrijen dus op zich komen we tijd wel door.

Enig echt positieve punt is dat de homo-mannen in deze film zich bezighouden met voetballen, brommers repareren, huizen bouwen, bier drinken, vechten en we nergens het idee hebben dat hier iemand dameskapper zal worden...die van der Gijp zou er eens flink van kunnen schrikken.

Mysterieus en kabbelend Frans drama waar je wel een beetje liefhebber van dit soort Franse films moet zijn....en voor in de stemming moet zijn.
Gelukkig was ik dat dus...fenomenale rol van Isabelle Hupert die de sporen van haar verleden uitwist om via een reis zichzelf te hervinden.
En dat wordt gedaan via een oude jeugdliefde en de plots weer opduikende vader en lange scenes met nauwelijks dialoog.

En dan hadden we nog een John Carpenter tegoed! En dit is een een prima remake van de wel aardige maar veel te korte film uit 1960. Verhaal van John Wyndham (voornamelijk bekend van de Day of the Triffifds). Allemaal spelend in een klein onopvallend Amerikaans dorpje, wat het ook nog een lekkere Stephen King sfeer geeft. En volgens mij heeft Carpenter na deze niet veel bijzonders meer gemaakt, maar dit is nog prima horror. Geen idee waarom deze zo laag scoort, misschien vanwege de Bonnie Tyler's Total Eclipse of the Heart FX, maar hey horror moet je ook je eigen fantasie een beetje bij gebruiken, anders zit je in het verkeerde genre. De kids zijn lekker creepy en Christopher Reeve die mag als "vader" van één van de kinderen de boel een beetje in toom proberen te houden. P.S. iemand opgevallen dat Mark Hamill (Luke Skywalker) er ook in zit?

Latere filmregisseur Ronny Howard vindt een soort Flubber uit dat beesten enorm doet groeien.

En als The Beau Brummels optreden in de plaatselijke go-go-disco komen er ook twee enorme eenden meedansen

Rebel-kids stelen het goedje, groeien uit tot enorme grootte en nemen de stad over.

Jammer dat de rest van de jeugd uit squares bestaat die dit nieuwe bestuur niet zo zien zitten.

Yep B.I.Gordon hier op de groovy sixties toer.

Plot is op kinderlijk Disney-niveau, FX zijn doorzichtige trucjes en binnen een half uur hebben we er al 4 liedjes opzitten, maar ik heb vreselijke lol gehad bij het kijken naar deze waanzinnige film.

Een heel circus aan karikaturale luidruchtige Fransozen waarbij ook nog een soort van geheimzinnige killer in het dorpje actief is. Maatschappij-kritisch ook nog (ach het zal).

Soort van Fellini-achtige film, maar dan zonder het talent.

Flinke dosis acteurs en actrices die er toch wel toe doen normaliter.

Iemand ooit wel eens wat interessants gezien van regisseur Jean-Pierre Mocky? Schijnt toch wel redelijke grote naam te zijn in de Franse filmwereld tenslotte. Eeh nope ik ook niet.

Biopic over de eerste mevrouw Mussolini en haar zoontje die hem ook nog financieel helpen, maar na WO1 begint de ster van Mussolini te rijzen en Ida Dalser is niet langer van nut, bovendien is Il Duce inmiddels opnieuw getrouwd.

En dus verdwijnt Dalser voor het gemak maar in het gekkenhuis.

Film vliegt nogal eens te vliegensvlug door de geschiedenis om vervolgens weer veels te lang in de inrichting te blijven hangen.

Regisseur probeert het eerste uur nog wat leuke visuele effecten in het beeld te laten verschijnen en daarna verdwijnen ze.

Beetje kleurloze film met veels te weinig Mussolini. De geschiedenis van Dalser is natuurlijk heel triest, maar niet genoeg boeiend uitgewerkt voor goede filmstof.

Vader met puppy-handel geeft z'n kinderen de opdracht om de zieke jonge puppy's even weg te maken. Zusje mag het uitvoeren en broertje maakt er een filmpje van en zet op het YouTube. Dan krijgen we veel familiebezigheden en lijkt de film een beetje te zwabberen. Maar de afwerking is sterk, goed gefilmd en ook wel van het soort waar weinig ruimte is voor het typisch Nederlandse "Laten we het allemaal een beetje gezellig houden". En ook leuk om mijn eigen stad even te zien in een film. Jullie hebben al een hele film "A Bridge Too Far". Ja maar die is in Deventer gefilmd. Acteerwerk ook prima. Alleen het plot had in het eerste uur wat meer gefocust mogen zijn.

Matige Franse tragi-komedie over stel dat uit geldgebrek gaat stelen hetgeen steeds meer begint te lijken op kleptomanie.

Paar aardige momenten, maar ik vrees dat ik over drie maanden geen idee meer heb waar deze film nou over ging.

Beetje in dezelfde soort stijl als "La Gloire de mon Pere/La Chateau de ma Mere" al zijn de jeugdherinneringen hier duidelijk minder aangenaam.

Grote delen in voice-over vertelt de middelste van 3 broers over de strijd tegen hun hatelijke moeder.

Mooie sfeerschepping, akelige moeder en los-vaste-solidariteit onder de slachtoffers.

Regisseur Phillippe de Broca is over het algemeen niet erg verrassend, maar levert hier bovengemiddeld vakwerk.

In de herziening voor de derde keer of zo en het tragische verhaal van de Lisbon-zusjes blijft een heerlijk dromerige film met een rauw randje.

Prachtige soundtrack van Air, geweldige 70's-hitjes van Carole King, Gilbert O'Sullivan en 10cc.

Film waarmee de dochter van (Francis Ford Coppola) zich in één keer bewees als één van de regisseurs van de nieuwe generatie...al begint het momenteel per film ietsje minder te worden.

Doet niets af aan dit meesterwerk uit 1999.

Kan morgen zo weer in de replay.

Dit was geloof ik de laatste klassieke zombie-film die ik nog niet had gezien en ja in het genre buitengewoon vermakelijk. Mijn echtgenote besloot vanmorgen opeens spontaan een rondje in het park te gaan lopen...geen idee of dat kwam door de gore of dat ze overmand was door de geweldige acteerprestaties.

Tempo: ja - Gore: ja - Volslagen belachelijk plot: ja - Klassieker: ja

Maar dan zijn ze nu definitief op voor zover ik weet, een mooie laatste finale van de Italiaanse zombie-films.

Eigenlijk best classy voor het Eurotrash-genre waar deze film tot gerekend wordt.
Giallo in sfeer, maar zonder de voor het genre gebruikelijke bloederigheid en alleen wat niet functioneel naakt in het begin.
Geen geheim dat de hele zaak vergelijkbaar is met Hitchcock's "Strangers on a Train" wat het qua plot misschien niet zo heel verassend maakt, al zit de boel hier dan wel weer net wat anders in elkaar hetgeen alsnog een flink WTF-eind oplevert...waarvoor hulde!
Venetië andermaal als intrigerende filmlokatie en Pierre Clementi als sinistere graaf Matteo.

Heerlijk! Een prachtige en onvervalste feel-good-movie door groots Zwitsers(!)

regie-talent Fredi M. Murer.

Ooit doorgebroken met het rurale en zinderende Höhenfeuer.

Paar jaar geleden maakte hij het ook al zo geweldige Vollmond.

Een film met nog geen 100 stemmen op de IMDB (en op MovieMeter al helemaal niet te vinden).

Een bizarre, vreemde, maar intense film.

Deze Vitus kan je echter met de hele familie bekijken en da's dan inclusief de kids.

Grappig, ontroerend, schitterend geacteerd en schitterende klassieke pianomuziek (en echt gespeeld door de 12-jarige hoofdpersoon die dan schijnbaar ook in real life een wonderkind is?).

Bruno Ganz als de aardige begrijpende opa.

En als Bruno Ganz meedoet weet je over het algemeen dat je goed zit.

't is allemaal wat minder sprookjesachtig dan Amelie, maar je krijgt er eenzelfde soort gevoel bij.

Een lach en een traan, maar zonder dat het sentimenteel of te zoet wordt.

Mooie en lieve film.

Plot is van Bassie & Adriaan-niveau en zit vol wijze adviezen aan de jonge kijkertjes.

Alleen aan het eind zitten er nog wat lekkere achtervolgingen in.

Wat minder spectaculair dan je van een stunt-film mag verwachten.

Rond de tijd dat de film in premiere ging mocht Evel Knievel een half jaar de bak in omdat hij iemand met een honkbalknuppel in elkaar had getrimd.

Hoofdrolspeelster Erica Gavin mag er wezen
Jammer genoeg is het eerste gedeelte voornamelijk een vrij flauwe sexfilm (anno 1968).
Maar goed die lesbische vrijpartij is wel redelijk opwindend, vervolgens krijgen we nog wat gezellige incest om vervolgens te eindigen met een vliegtuigkaping door de communisten.
Met name dat laatste verwachten we in het algemeen niet in het sex- cq porno-genre.
Heeft een zekere charme deze film, maar voor wat betreft Russ Meyer vind ik eigenlijk alleen "Beyond the Valley of the Dolls" en "Up!" echt geweldige films.

Jerry leeft in een prachtige roze-kleurige wereld, waar iedereen aardig en vriendelijk is. De poes en de hond praten thuis met hem en Jerry is verliefd. Helaas luister Jerry meer naar de adviezen van zijn huisdieren, dan van zijn psychiater, die hem toch dringend aanraadt die pillen te blijven slikken.
Mooi gefilmd allemaal, alleen de juiste toon die nodig is voor deze mengeling van Forrest Gump en Macabro wordt net niet getroffen. Desalniettemin, aardige poging.

Fantasy met hoog testosteron-gehalte. Geen gezellige Hobbits die mee gaan op de queeste in deze film.

Het feit dat het een Russische film is voegt helaas niet zoveel toe. In principe had deze film ook gewoon in Hollywood (of HongKong) gemaakt kunnen zijn.

Mooie landschappen, grimmiger dan de meeste fantasy's na Lord Of The Rings, lekker vermakelijk en bovengemiddeld in het genre.

Kijk dat kunnen we in Nederland dan weer wel: sfeerolle documentaires maken met filmische kwaliteit.
Echtpaar uit De Betuwe waarvan manlief in de Here raakt en mevrouw vooralsnog wat achterblijft in het geloof.
Geloof van de strekking van Johannes de Heer (voormalig NCRV en Het Zoeklicht) waarschijnlijk de Vrije Evangelische Gemeenten.
Prachtige scene waarin de Moslim-klanten zich heel netjes gedragen bij een liefdesverklaring over Jezus en menen dat zij toch ook wel in het paradijs zullen komen, waarop garagehouder Pim ze al even vriendelijk verteld dat dat toch zeer zeker niet het geval zal zijn. Verder nog een cursusje apocalyps aflezen aan de hand van het NOS-journaal.
Maar als portret met waarde voor Pim en zijn vrouw en sfeervol als een film.

Roger Corman kocht de rechten van de Sovjet-SF "Planet of Storms" schoot wat extra scenes en monteerde er 3 films uit, waaronder deze.

Qua beelden een voorloper van 2001 en Solyaris.

Helaas is wat Corman nog van het verhaaltje overliet niet veel bijzonders.

Astronauten lopen wat rond op Venus (of kosmonauten want de Russische letters zijn vrij duidelijk te zien op de raket) en that's about it.

Jammer want af en toe lijkt er iets van een filosofisch werkje te zitten achter dit TV-voer.

Binnenkort maar eens kijken of die originele Sovjet-film ergens op te duikelen is.

Belegen feel-good-movie waar ik me helemaal niet fijn bij ga voelen.

Gelukkig staat er bij mij in de supermarkt zo'n apparaat dat flessen inneemt.

Godvrezend gezin krijgt te maken met forse tegenslag en langzaam begint het vermoeden te rijzen dat er hekserij in het spel is. Goede poging om een realistische film te maken over hekserij in de VS in de 17 eeuw. Misschien iets te sober gefilmd naar mijn smaak, maar we houden het realistisch. Ik ben bang dat deze mensen zich door hun geloof zichzelf de vernieling in helpen, zo zal een minder weekje bij de familie van der Staaij er ook uit kunnen zien.