Opinions

Okay, lees dus de afgelopen dagen allerlei goede recensies over de eerste serieuze rol van André van Duin in het Neil Simon-stuk ... realiseer ik me dat ik deze nog nooit had gezien. Ik neem aan dat van Duin de George Burns-rol doet.

Matthau is natuurlijk altijd leuk als mopperpot, maar de ingehouden rol van Burns is ook echt meesterlijk gespeeld.

Neil Simon is natuurlijk een briljant toneelschrijver en de film speelt dan wel voornamelijk binnenshuis af, maar tovert ook gewoon New York of een TV-studio tevoorschijn.

Prachtig stuk, mooie film.

Poging chick-lit te vermengen met wat off-beat-humor.

Resultaat is wat magertjes.

Leek bij vlagen even de goede kant op te gaan om vervolgens dan toch weer de voorspelbare kant op te gaan.

Personges niet ineressant genoeg, kabbelt allemaal wat zielloos door.

Niet echt slecht, maar ook verre van goed.

Dit ademt dus echt allemaal Spielberg ... geen probleem hoor en het gaat er ook net iets minder vriendelijk aan toe dan bij E.T. en daarom iets minder geschikt voor de allerjongsten.

Dit is natuurlijk wel precies wat je van een film mag verwachten als je een jaar of 13 bent en zo maakte Spielberg ze zelf ook zo rond 1979.

Ah twee uur lang weer de foute militairen en de kids die een spannend avontuur beleven, destijds volle zalen, nu meer geschikt voor de matinee, maar het zit weer lekker in elkaar met veel explosies, vlot tempo en een beetje gegriezel.

Soms mag film ook gewoon lekker een spannend jongensboek zijn!

Begint lekker vlot met een paar fijne kills, maar je vraagt je dan ook af hoe lang we deze fikse bodycount gaan volhouden. Het gaat tenslotte om een huis, dus daar kan je ook gewoon wegblijven! Nee hoor de dominee gaat het even fijn opknappen zodat zijn nieuwe collega daar met zijn gezin kan komen wonen. Ergens halverwege gaan we toch de geschiedenis van het huis onderzoeken en worden de kills al een stuk minder creatief, gaat de bodycount omlaag en verandert het allemaal in het standaard haunted house-gedoe. Is al niet mijn favoriete horror sub-genre, eerste helft lijkt meer de slasher-kant op te gaan, dat is het beste deel van de film.

Mooie, rustige film die speelt in de jaren vijftig en waarin een dochter vertelt over haar vader die na de Spaanse burgeroorlog Sevilla verliet, zich vestigde in het noorden en nooit meer naar het zuiden terugkeerde. En dan is er nog haar vader's fascinatie voor een Spaanse actrice in de Spaanse film noirs van die tijd. Prachtig trouwens die bioscoop!

Dat we nooit in het zuiden komen had volgens mij voornamelijk te maken met het feit dat het geld op was, niet zozeer dat de film anders te lang zou worden.

Eerst gaan we drie kwartier liedjes zingen rond het kampvuur, maar daarna zowaar een lekkere hunt op stelletje pubers door de desert, met een vrachtwagen en motoren en machinegeweren.

Eerste helft is nogal magertjes, maar tweede deel is zowaar nog wel spannend.

De verhaaltjes grijpen op een Pulp Fiction-achtige manier in elkaar, maar daar houdt de vergelijking dan wel mee op.

Waar het wel heel erg op lijkt is de ook best aardige film Big Trouble uit 2002 (die zeer regelmatig op TV opduikt).

Decors lijken af en toe een kruising tussen een poppenhuis en Playmobil.

Bij vlagen erg grappig, maar gaat soms net wat te lang door.

Ontroering zowaar nog even bij de wijze woorden van het zoontje van de vogelman.

Heel aardig bedacht door schrijver James Herbert deze paranormale horror/mysterie. Jammer dat er wat steekjes vallen, waardoor bij enkele scenes niet helemaal duidelijk wordt wat er nou precies gebeurt, of we dat pas een scene later te horen krijgen.

Haalde onlangs nog een persoonlijke top 100 van één van de scribenten van de Humo, dat lijkt me iets te veel te eer, daar zat vast een jeugdervaring achter.

Iets bovengemiddeld in het genre.

Animatie varieert tussen goed en Playmobil, maar voor België/Nederland knap gemaakt.

Net zoals bij de meeste S&W-albums draait het voornamelijk om de karaktertjes, het plot door er niet zoveel toe.

Lambik had nog wel iets schurfteriger gemogen.

Volgende keer niet meer zo'n akelig liedje erin doen svp en laat die stomme hond er ook maar uit!

Bij vlagen erg grappig, maar iets meer tempo mag.

Afgezien daarvan: veel beter dan die live-action-versie (De Duistere Diamant).

En mijn favorieten voor eventuele vervolgfilm:

De Poenschepper, De Apekermis, De Speelgoedzaaier, De Snorrende Snor, De Wilde Weldoener, De Gouden Cirkel, Het Sprekende Testament, De Maffe Maniak, De Botte Botaknol.

Aardige tragi-komedie over Lyonya die z'n baan in de fabriek kwijt raakt en het daarna probeert als schoenenverkoper, stucadoor en stratenmaker.
Met name het stratenmakers-gedeelte is een heel aardig stukje tragikomedie.
Als geheel net wat te weinig boeiend.
En wil de NPS voortaan even letten op het beeldformaat bij uitzending...met de "ondertitel zoom" was het net te doen.....of heeft dit echt te maken met het beeldformaat van de film zelf?

De beruchte killer-B-movie. Stond hier al tijden in de kast, ooit nog eens voor een euro bij de kringloopwinkel meegenomen. Zo'n film met een beruchte flop-status en ook nog de dodelijkste flop-reden, de film zou slaapverwekkend saai zijn en dat 2,5 uur lang. Nou ik weet welke film jullie dan allemaal gezien hebben, want ik zag 2,5 full-out 70's spektakel, bekende rampenfilm opbouw met de wetenschapper en militair die het met elkaar aan de stok krijgen over wat nou de beste manier is om deze krengen te verslaan, wagonladingen aan bekende acteurs en actrices, twee romantische subplots en mannen in witte pakken. En de killer bees, echt wil je daar CGI voor in de plaats hebben? Fantastische film, niks niet saai. Seventies movies rule!

Pffff...weer zo'n standaard formule film.

Hier gebruiken we elementen uit Hitchcock's Psycho en brouwen daar een verhaaltje omheen.

Leidt allemaal nergens toe.

Niet zo all out of vies als John Waters, maar hey we zitten in de jaren zeventig en dus krijgen we een op zich best heel aardige mengeling van communistische strijdliederen, kotsen, poep, chocolade, suiker, een mevrouw in een koffer, archiefbeelden van opgegraven lijken uit massagraven, een scene met kinderen die nu niet meer zou mogen, piesen, piemels .... dat had allemaal iets te maken met politiek, maatschappijkritiek en persoonlijke bevrijding, maar dat snappen we nu niet meer. Leukste is eigenlijk nog dat een groot gedeelte in Amsterdam speelt en we met onze tocht op de Karl Marx-boot nog een mooi beeld krijgen van Amsterdam begin jaren zeventig.

Rottige riooljournalistiek in messcherpe zwart/wit-beelden.

Dialogen vol cynisme.

Zwartgallige film-ervaring vergelijkbaar met Who's Afraid Of Virginia Woolf? en Suddenly Last Summer.

De hele vormgeving van deze docu is prima in orde.

Komt ook in geen velden of wegen in de buurt van de Peter R. de Vries-programma's.

Minpuntje wel is dat je desondanks niet echt meegesleept wordt in het verhaal.

En dat toch voor een zaak die de media hier in Gelderland behoorlijk heeft beheersd.

Interview in dagblad De Gelderlander met Nina vond ik destijds wel een indrukwekkend inkijkje in de zaak geven.

Hier zien we toch vooral erg naïeve jongeren (allemaal VWO-niveau? Nee Toch!) die opeens een gestoord figuur in hun vriendenkring binnenkrijgen, zonder daar ook maar iets van te merken.

De reden voor de moord was een SMS-je (stomme aap).

Hoe krijg je daar in godsnaam twee medeplichtigen aan deze moord bij.

Misschien hadden de daders ook in de film moeten zitten om het geheel wat meer te duiden.

Mooie vormgeving, maar iets betere spanningsopbouw was beter geweest.

In de herziening!

Mooi partijtje goedkope tweedehands DVD's gescoord en kijk deze leek me dan wel zeer geschikt voor een herkijk op een broeierige dag.

Charlotte Rampling had altijd een soort ongelukkige keuze voor de films waarin ze speelde, maar het lijkt de laatste jaren een stuk beter te gaan en dit is toch wel één van haar sterkste rollen.

Mooie tribute ook aan dat andere Franse zwembad uit 1969.

Wel toegeven de eerste keer werkte de film nog wat verrassender, maar erg sterk blijft hij ook nog bij een herkijk.

Lesbische ondertonen in deze bovengemiddelde horror, vrij sfeervol en zeker in de eerste helft vrij rustig qua tempo.

Nadeel is een beetje dat we alle elementen wel eens eerder zagen.

Geen vergeten klassieker daarom, maar voor de liefhebbers van Britse horror zeker de moeite van het opzoeken waard.

Polen in de zomer heeft een goudgele gloed over zich heen.

Nooit daar geweest, maar leek me altijd een grijs lelijk land.

In deze film krijgt heel Polen een magisch-realistische tint en overtreft het Nederland in schoonheid.

Een zus en haar jongere broertje proberen het geluk af te dwingen met "trucjes" en kleine offers.

Hele mooie feel-good-movie zonder ook maar een greintje vals sentiment.