Opinions

Combinatie van de muziek van Köhn met de stem en tekst van Peter Verhelst is geweldig, tot zover het goede nieuws...want het gaat op deze site met name om het beeld en eigenlijk leidt dat hier alleen maar af. Regisseur D'Haeseleer gebruikt de bekende visuele trucjes en het is ook vaak weer te weinig abstract (alleen de wolk voor de tunnel en het aquarium mogen blijven wat dat betreft).

Fantastische soundtrack, maar de film is interessant-doenerige Spielerei.

Oorspronkelijk een installatie met 4 projectieschermen, ik had maar één scherm.

Ach ja zo'n twee keer per jaar gaat het toch een beetje jeuken en moet ik toch even zo'n dames-drama zien en in dit geval is regisseur Hallström ook wel een aanbeveling qua mooi ontroerende familiefilm: My Life As a Dog, The Cider House Rules, Chocolat en The Shipping News prachtige films waarin de Libelle en goede film met meerdere lagen goed samengaan.

Hier blijft het allemaal wat oppervlakkiger, ondanks een welkom scheutje thriller, toch kabbelt het nou ook weer niet heel onaangenaam voort om vervolgens ook nog wat aardige twists erin te stoppen en dan in crescendo naar de finale en nog even een momentje om de zakdoekjes tevoorschijn te halen.

Degelijk formulewerk en in het genre wordt veel slechter gemaakt maar van Hallström verwachten we beter.

We schrikken even als we de eerste vijf minuten in een soort chicklit-film te lijken zijn aangekomen, gelukkig gaat het niveau daarna flink omhoog.

Redelijk typische Indie-film met invloeden van Primer, Another Earth en Broken Flowers.

Acteerwerk gaat een enkele keer de mist in, maar het verhaal is absoluut heerlijk.

't is een debuutfilm met nog wat kleine foutjes...anderzijds wel zo'n debuutfilm waar we meteen de naam van de regisseur gaan onthouden (Colin Treverrow).

Verwacht geen SF-film en een komedie is het ook niet echt.

Tragi-komedie met lichte SF-toets.

En ook hier weer een puike docu over in dit geval de scene in Washington, D.C. Dat betekend automatisch een hoop Dischord, maar ook Bad Brains en Black Market Baby komen voorbij.

Het begin van de lokale scene, straight edge, de toename van geweld en drugs, de revolutie en uiteindelijk het succes van Fugazi, over de huidige stand van zaken worden we niet veel wijzer, het is een terugblik.

Wel weer een hoop usual suspects bij de pratende hoofden: Henry Rollins (S.O.A.) en Dave Grohl (Scream) zijn locals maar waarom Thurston Moore er nou precies in zit?

Je krijgt wel weer zin een stapel Dischord-platen uit de kast te trekken, ook enkele persoonlijke favorieten komen nog voorbij (Rites of Spring, Shudder To Think).

Even terug naar de VS in 1968 toen colportage nog echt een vak was ... prachtig geïllustreerde katholieke bijbels moeten hier aan de man/vrouw gebracht worden. Dat is in ieder geval mooier dan een nieuwe energieleverancier of de Duitse lotto!

En dat aan huis colporteren was toch echt wel een techniek, tegenwoordig zijn we wat mondiger als consument en via de telefoon is wegjagen makkelijker, maar als er eenmaal zo'n salesman bij je thuis op de bank zit, ga die vriendelijke man maar eens teleurstellen, maar het is al 1968 en dus komt de klad al behoorlijk in het vak te zitten en lijken onze mannen ook weinig plezier of voldoening te halen uit hun beroep.

Een inmiddels vrijwel uitgestorven beroep, althans op de wijze zoals hier getoond, de verkooptruc lijkt nog wel op die van vandaag.

Ongelooflijke stinker deze "Salvage".

1 uur en 15 minuten lijkt geen lange speelduur, maar er valt met de beste wil van de wereld nog geen fatsoenlijke kortfilm van een kwartier uit te breien.

Voor zoiets als de huur van een zeecontainer was geeneens geld, dus die zien we alleen op het DVD-hoesje.

Vreemd ook dat in de UK eerste kerstdag eruit ziet als een redelijk aardige lentedag.

En omdat we toch richting de feature-lengte moeten houden onze hoofdpersonen zich maar bezig met wat geklets over de relatie met hun kinderen.

Voor ondergetekende wacht vanavond flink strafwerk:

100x "Ik mag geen horror-DVD's meer kopen alleen omdat het hoesje er wel veelbelovend uitziet."

D'r zit weer eens iemand in de virtuele wereld te klooien!!!

So far so good...dat hebben we al zo vaak gezien, maar hier wordt het allemaal betrokken bij een familie afstammend van legendarische samourai's.

Hoofdpersoon is een nerd die door het mooiste meisje van de klas meegenomen wordt naar haar familie alleen maar om haar oma wijs te maken dat ze een vriendje heeft.

En dat verdeeld over twee uren cybergevechten en familiedrama.

Qua animatie soms ietsje statischer dan we gewend zijn van de absolute Japan-anime-top, maar wel een mooi getekende film die heel erg afwisseld van cyber, naar drama, naar komisch en soms alles door elkaar.

In het eerste half uur blijven we een beetje in de gemiddelden-mood, maar naarmate het plot ingewikkelder wordt en de personages meer diepte krijgen blijken we toch naar behoorlijk top-niveau te stijgen.

DVD lag al een tijdje ongezien stof te vergaren.

Vanavond toch maar eens bekeken, maar helaas viel het me allemaal een beetje tegen.

Manga afkomst komt te weinig uit de verf waardoor je naar een beetje rare typetjes zit te kijken, waarmee het moeilijk meeleven is.

Stelletje op de vlucht voor wraakzuchtige yakuza en Pulp Fiction-achtige-dialogen: allemaal vaker gezien en meestal beter.

Beetje de indruk naar een kloon van vele soortgelijke films te kijken.

Af en toe een geslaagde scene (de toilet-scene!), maar 't is allemaal te weinig en te inwisselbaar.

Prachtige film die doet denken aan het beste van Kurosawa. Wel iets minder actie als in The Seven Samurai, maar daar staan prachtige poetische beelden tegenover. Prachtig zich langzaam ontvouwend verhaal en de mooiste sneeuw die ik ooit gezien heb in een film.

Voor alle duidelijkheid wel meer voor de arthouse-liefhebbers dan voor de Kung-Fu-liefhebbers.

Wat mij betreft toch wel één van de leukere Honda-films. Inderdaad jammer dat er wat minder steden gesloopt worden dit keer. Natuurlijk ook een hoop screentijd naar alle drama en actie buiten de monsters. Een prinses die beschermd moet worden en de bezoekster van Venus die voorspeld dat de Aarde een ramp staat te wachten. Prima, leuk allemaal, de film moet vol, maar uiteindelijk kijken we natuurlijk voor de monsters en daar worden we prima mee vermaakt: Godzilla, Rodan, Mothra en de buitenaardse driekoppige indringer Ghidorah. En de monsteraktie is een genot om naar te kijken. Mooi potje tennis ook nog tussen Godzilla en Rodan.

Vertelstijl doet wat denken aan Russian Ark.

Een wereld bevolkt met mechanische historische figuren, joden, vogels...

Vergelijkbaar met het donkerste van Jeunet en Caro, Jos Stelling en alsof de ontwerper van de Droomwereld in De Efteling net in diepe rouw gewikkeld was.

Teleurstellende grotten-film, voornamelijk vanwege de wel erg één-dimensionale karakters.

Niet dat we van dit soort type film nu echt een filosofisch meesterwerk verwachten, maar een beetje een karakter waar je nog een beetje mee kan leven was prettig geweest.

Ook visueel een tegenvaller - we vonden dit maar een beetje erg kale grot, die nogal wat papier-maché indruk maakte en ook de onderwater-scenes waren weinig spectaculair.

En dat is zelfs voor een actie/avonturen-film een beetje matige score.

Soort van "Lost" uit de jaren zestig.

Overlevenden van vliegtuigcrash stranden rond een oase in de woestijn met weinig voedsel en vijandige bavianen.

Alleen blijkt de mens zelf zijn echte grootste vijand te zijn en breekt er een strijd om het leiderschap uit in de groep.

Vreemd bizar sfeertje dat er in deze film hangt en dat zorgt ervoor dat deze uitstijgt boven het standaard-survival-drama.

Bunuel had die laatste scene vast prachtig gevonden!
Absurde surrealistische Zweedse film die al vast een vooruitblikje gunt op de crisis die nog zal volgen.
Hoofdpersoon is de man wiens meubelzaak net is afgefikt, daarnaast zien we ook nog een goochelaar wiens doorzaag-act bijna fataal afloopt, een handelaar in crucifixen en de medewerker die na 30 jaar trouwe dienst ontslagen wordt.
Lijkbleek en inktzwart beeld van onze maatschappij met onderkoelde humor.

In de herziening!

Het releasebeleid in Nederland qua classics is nog steeds bedroevend qua aanbod, maar heel af en toe duikt er zowaar nog een film op die interessant genoeg is om aan te schaffen.

Het Franse platteland in de winter van 1985, koud, grijs en dor en hier loopt Sandrine Bonnaire rond te zwerven en in een soort van semi-documentaire stijl zien we de mensen waar ze kort of langer contact mee heeft.

Gouden Leeuw in 1985 en de film staat nog steeds stevig overeind.

Ongelooflijke weirde (kinder?)film - zelfs naar mijn maatstaven....en dat wil wat zeggen lieve mensen.

Een (hele flauwe) moppen tappende kerstman die ontvoerd wordt door marsmannetjes.

Een shitload aan stock-footage naast andere totaal ongeloofwaardige FX zoals de minst overtuigende ijsbeer ooit!! Een robot die lijkt op een koelkast (met tieten) en natuurlijk het onvergetelijke debuut van de enige die aan deze film meewerkte en die ooit nog aan de bak kwam: de 8-jarige....Pia Zadora!! die toen al blijk gaf van het kunnen uitzoeken van briljant geacteerde meesterwerken.

Volslagen nonsens, maar dermate van de pot gerukt dat we deze misschien wel als kersttraditie gaan invoeren!!!

In 1970 had Santo al zo'n beetje tegen iedere mogelijke filmschurk gevochten, dus neemt het hier op tegen een nare, uit de dood herrezen professor en zijn dwerg-assistent. En die krijgen hulp van jawel ....een weerwolf, een mummie, een gigantische teddybeer met één oog, de slechtst geacteerde vampier uit de filmgeschiedenis, twee vampiervrouwtjes en het monster van Frankenstein (dat ook vrij goed auto rijdt!).

Klinkklare nonsens waarin het hele stelletje zo'n 5x probeert van Santo te winnen. 25 minuten voor de eindtitels blijkt er zelfs nog ruimte voor wat dans en zang-nummers.

Maar vermakelijk is het allemaal wel!

Santo, de Mexicaanse worstelheld!!!

Te zien in tientallen films voornamelijk gericht op het jeugdige matinee-publiek.

Alhoewel...de sexy pakjes van de Mars-dames wel weer erg gewaagd zijn voor een jong publiek.

Ongeveer de helft van de film bestaat uit worstel-scenes.

De andere helft doet nog het meeste denken aan Plan 9 From Outer Space.

Voor de liefhebbers van "zo slecht dat het weer leuk wordt"-cult de moeite waard eens mee te pikken.

En wat voor een schoonheid ligt er in ongebruikt industrieel erfgoed en in gesloopte gebouwen? Heel veel zoals in deze film te zien is.

Een soort van neo-realisme, maar dan op de Fitzcarraldo-wijze. Waarbij adembenemende beelden gewoon ook kunnen.

Ik heb hem net gezien en ben nog een beetje verbluft door deze film. Overtreft de top-film die ik in 2008 zag en alles wat ik dit jaar zag.

Een heel indrukwekkend meesterwerk dan nog lange tijd indruk zal blijven maken.

Volgens mij één van de eerste films waarin iemand aan de haal gaat met virus dat de hele wereldbevolking uit kan roeien.
Tsja later zagen we het wel vaker-geheim US-laboratorium is een beetje aan het klooien met bactereologische oorlogsvoering, maar een beetje onvoorzichtig met het bewaken van het spul en kan er secret agent op uit sturen om het goedje weer uit de handen van terrorist/psychopaat/communist/crimineel te halen.
Florida gaat er hier aan, maar we krijgen alleen wat indirect gefilmde beelden van lijken in de straat te zien, volgend target Los Angeles.
Aardig wat achtervolgingen in de desert, het soort achtergronden dat je vaak in westerns ziet.
Wel wat te weinig actie en te veel studio.

Arme Bobby, loopt ie eindelijk eens boos van huis weg, wordt hij meteen ge-gang-raped door een paar homoseksuelen, die hem vervolgens dumpen bij een satanische sekte, waar hij liefdevol wordt opgenomen door mevrouw satanist, die helaas weer net een conflict heeft met een paar andere sekte-leden, die haar dan weer aan de mieren voeren, waarna Bobby de hele sekte moet ontvluchten .... in z'n onderbroek!

Februari, we gaan er eens een gezellig trash-maandje van maken!

Vervolg op Dracula A.D. 1972 en de laatste Dracula van Hammer. Peter Cushing als afstammeling van de originele Van Helsing en Christopher Lee nog steeds als graaf Dracula. Hier levend als geheimzinnige industrieel die het pest-virus radioactief heeft gemodificeerd en op de wereld wil loslaten. De hulpjes van Dracula rijden rond op motoren, Dracula huist in een hypermodern kantoorgebouw , maar er is nog wel een kelder vol met vrouwelijke vampieren.

Duurt even voordat Dracula opduikt, maar als laatste krachtmeting tussen Cushing en Lee, best heel aardig slot.

7 uur durende film (gekeken verdeeld over 3 dagen) en gekocht nav het artikel onlangs in de Gonzo (Circus). En het is een fantastische film met een zeer langzaam verteltempo, maar wat een geweldige stukken cinematografische hoogtepunten zitten hierin.

Lijkt haast wel een soort voormalig Oostblok-tegenhanger van Edgar Reitz' Heimat-serie.

Laat je niet afschrikken als je er met hoofdstuk 1 niet meteen in zit. Dat komt wel met hoofdstuk 2. De eerste kijkdag na hoofdstuk 3 bleef ik al verbouwereerd achter.

't is dat ik al de rest van het jaar al volgepland heb met andere films, want ik zou er morgen zo weer opnieuw aan willen beginnen. Meesterwerk.

Inderdaad iets minder geschikt voor de jongere kijkertjes. De gags en grappen zijn voor ongeveer 50% geslaagd en de andere helft is te plat of mist toch net. Maar ik heb wel een paar keer echt moeten lachen. Grappige film over worstjes, kadetjes, vaginale douches, aardappels, wortels, tampons en andere artikelen die je in de supermarkt vindt.

Philip Seymour Hoffmann en Laura Linney als broer en zus die al jarenlang geen contact meer hebben met hun vader, maar naar Sun City Florida geroepen worden omdat hun vader te slecht wordt voor dit bejaarden"paradijs".

En daar zit je dan met je vader die enigszins aan het dementeren is en waar laat je die man?

Broer en zus kunnen samen op zoek naar een geschikt verpleeghuis.

Typisch zo'n verhaal dat helemaal mis kan gaan met cliché's en vals sentiment, maar hier gaat het helemaal goed inclusief dat er niet vergeten wordt de film in visueel opzicht goed voor mekaar te hebben, stelletje klasse-acteurs, genante situaties en herkenbare situaties en situaties waar je ooit ook voor komt te staan.

Klasse.

2e Oscar voor Jack Lemmon, het is hem gegund, maar het eerste uur van de film kon me niet echt boeien. Te druk en ergens het gevoel dat het als comedy allemaal wat beter gewerkt zou hebben. Als drama had het dan net misschien feller en cynischer gemogen.
Laatste half uur begint het alsnog wel te boeien, de avond bij Myra is erg mooi, of de laatste afspraak met Charlie.
Totaal: niet helemaal bevredigend, helaas.

Verrassend sterk tweede deel.
Origineel is het vanzelfsprekend niet, zeker ook niet beter dan Cronenberg's film en de productie-waarden zijn van TV-film-niveau.
Toch behoorlijk spannende thriller met aan het eind nog redelijk gruwelijke climax.

Oei dit was weer zo'n film die iedereen goed vond en dus maar even mee gewacht tot de storm een beetje was gaan liggen.

Daarnaast hadden we ooit al "My Left Foot" gezien, maar deze film is in visueel opzicht beter, al kan de hoofdpersoon hier zelfs alleen maar zijn linker-ooglid bewegen.

Gruwelijk dat locked-in-syndroom vooral omdat met er in geestelijk opzicht helemaal niets mankeert aan Jean-Dominique....en dan in een paar seconden van vlotte yup naar kwijlende grote baby in een rolstoel die helemaal niets kan behalve met z'n linkeroog knipperen.

Blijft gelukkig uit de val van sentimentele troep al is een avondje gezellig film kijken weer iets totaal anders.

Ik ben toch een beetje bang dat die oudere Sherlock Holes-verfilmingen met Basil Rathbone me niet helemaal liggen. Verhaal met veel potentie, maar het moet allemaal redelijk simpel verteld worden en dan ook nog in een korte speelduur van 74 minuten. Qua camerawerk en decors is het allemaal sober. Beetje toneelmatig allemaal.

Prima verzorgde film. Heerlijk begin ook met Halloween 1968. Leuk vriendenclubje van outsider kids. Verhaal met wat scary stories in de film verwerkt is ook fijn. Enige minpuntje is dat het af en toe iets te veel neigt naar een wat jonger publiek en dat het lijkt of de film wat inhoudt op full out horror. Maar prima om gezellig met je neefjes en nichtjes te kijken op Halloween avond. Bewaren we het harde spul wel voor na 22:00 uur.