Opinions

Jazeker wel! Het gedeelte voor de intermission is natuurlijk prachtig mierzoet met een Oostenrijks sausje. Het deel na de transmission is een stuk donkerder. Deze film is natuurlijk prachtig gemaakt, bevat een aantal prachtige liedjes. Je kan hier ook heel cynisch gaan lopen doen, maar dit is natuurlijk wel gewoon prachtige cinema. Ik had hem nog niet eerder helemaal gezien. Helemaal top.

Fijne debuutfilm over tweetal journalisten die zich in een cult-sekte begeven rond Maggie die uit de toekomst naar het heden is gekomen.

De bedoeling is om haar als fraud te ontmaskeren, maar ze raken toch meer dan gewild bij de cultus betrokken.

Niet helemaal foutloos, maar wel een ijzersterk visitekaartje van deze Zal Batmanglij met de ster uit het magnifieke "Another Earth" als Maggie.

Tegenvallende film ondanks vrij stevige cult-reputatie.

Nationale Reserve krijgt het aan de stok met de Hillbillys in de Bayou....okay het wordt wel heel lastig het niet over "Deliverance" te gaan hebben, maar dat was een beklemmende spannende film, hier zie ik voornamelijk een stelletje idiote reservisten.

Misschien is mijn testosteron-gehalte te laag en is dit een typische macho-film of zo, maar ik merkte niks van spanning of dreiging, meer een film waar Sylvester Stallone als Rambo in zou kunnen spelen.

Soundtrack van Ry Cooder is het voornaamste lichtpuntje.

Wat vreemd filmpje, ondanks het kloddermonster from outer space wil het geen volbloed SF worden. Toch lijkt het me ook niet bedoeld als kinderfilm. Als de aap uiteindelijk uit de mouw blijkt het nogal een ... ach ja het is een vrij kort filmpje, kijkt best lekker weg, die klodder is ook nog wel leuk gedaan. Soort koude oorlog voorlopertje van Village of the Damned.

Dit is het langzamere en saaiere broertje van The Blob. Een soort van allesverslindende schimmel from outer space. De schimmel komt maar een paar keer in actie. We jagen hier voornamelijk op een dame die compleet onwetend sporen van deze schimmel achterlaat. Met dit tempo kan het echter nog wel even duren voordat de hele Aarde overspoeld is met deze Blood Rust.

Iemand hangt verminkte etalagepoppen op en er loopt een killer rond met zo'n tuinschaar en dan gaan we dus met z'n allen in een enge vuurtoren zitten!!

Hey!! weer zo'n fijne compleet geschifte giallo!!

Plot is weer onnavolgbaar en er word weer driftig Hitchcock geciteerd.

Maar net als de hoofdpersoon die dit allemaal meemaakt wordt je haast krankzinnig: wat gebeurt er nou allemaal precies??

Je moet hier een beetje liefhebber voor zijn, maar deze Umberto Lenzi mag mee met de toppertjes qua giallo-genre!!

En zoals vele van zijn collega's ging ook Lenzi later voor de zombies, kannibalen en futuristische Mad-Max-misbaksels.

Maar weer even een waarschuwing vooraf, niemand vind deze film leuk, hij is ook helemaal mislukt omdat het geld op was en zo. Kortom helemaal niks, maar ik vind hem natuurlijk geweldig. Oliver Reed is ooit gebeten door een gigantische slang (met turboboost) en staat sindsdien in telepathisch contact met het beest. Hij laat het dus vangen, maar helaas ziet de Satanskerk er hun god in en die willen die slang ook hebben. Nou dan breekt het beest dus uit en gaat Peter Fonda achter het beest aan gewapend met een hark. Paar geweldige scenes en je hebt ook nog nooit een slang zo snel de trap op zien rennen. Ik kan het niets anders dan geweldig vinden. Slang had natuurlijk had natuurlijk net iets vaker in beeld gemogen, het zijn voornamelijk POV-kills vanuit de slang. Eng is het ook al niet echt. Maar voor de rest helemaal geweldig, maar dat geldt waarschijnlijk voor iedere film met Peter Fonda.

Ik ga niet helemaal lopen uitleggen wat slithis precies is, maar rond Tsjernobyl of Fukushima is er vast wel wat te vinden....net als in Venice Beach dat hier opgeschrikt wordt door gruwelijk toegetakelde lijken, door de politie toegeschreven aan vermoedelijk een cult met bloedoffers en dus worden de Hare Krishnas hier harthandig aangepakt.
Journalist vermoedt echter een gemuteerd zeemonster.
Veel geklets en overbodige slow-motion, veel donkere scenes een overacting politiecommisaris en veels te weinig screentime voor het monster.
Monsterpak is overigens wel redelijk geweldig net als het uiterlijk van de in radioactiviteit gespecialiseerde professor.
Milieuverontreiniging is stout en negers zijn lief....zelfs aan wat maatschappelijke relevantie is gedacht.
De twee meter-Godzilla meets Jaws, mensen die bij dat idee heel opgewonden worden zouden deze film nog wel eens kunnen proberen, de rest mist niet zo heel veel aan deze film.

Zo, dat was een hele tijd geleden dat we Harold Lloyd zagen. Kennen we natuurlijk vooral van de Comedy Capers in de middag-matinee op de televisie. Enige andere lange film die ik ooit van hem zag is Safety Last (1923) met de beroemde klim op het gebouw.
86 minuten is wat aan de lange kant voor een komedie zonder geluid en moet het dus voornamelijk hebben van de gags. De luna-park-scenes zijn erg mooi (de EHBO had het vermoedelijk druk daar in de jaren twintig!). De taxi-scenes en de tram-scene bieden geweldige actie. De grote vechtscene valt wat tegen ... in goede slapstick-traditie worden elkaars broeken naar beneden getrokken, maar vermoedelijk zag ik liever slagroomtaarten dan knuppels, spijkers, strijkijzers en wasborden.

In vergelijk met Sin City niet een trede lager, dit is gewoon keihard van de trap naar beneden denderen.

Wat bij Sin City fantastich werkte gaat hier zo ongeveer allemaal mis.

Plot, geloofwaardigheid, mooie karakters: nee, nee, nee.

Verder ziet het allemaal ook nog uit alsof ze geen budget hadden, veel mist dus maar om te verbergen dat er geen goede decors zijn.

Een paar losse scenes waarin nog iets van talent doorschemert behouden het tenauwernood voor een volledige afgang.

Nogal ondergewaarde film over wetenschappers die klooien met artificele levensvormen en daar ook nog wat menselijk DNA tegenaan gooien.
Resultaat is Dren een mutant met nogal wat menselijke eigenschappen.
Het resultaat is wat minder keihard dan een Cronenberg er van zou maken al zijn de persconferentie met Ginger en Fred en de erotiserende aantrekkingskracht van Dren wel helemaal des Cronenberg's.
In ieder geval een van de betere films waar Guillermo del Toro recent als producer bij betrokken was.

Na het rampzalige The Visit was ik wat mij betreft voorgoed klaar geweest met Night Shyamalan, maar soms gooien movie-challenges wel eens roet in het eten.

Dit blijkt zowaar een erg leuke film, die op een gegeven moment zowaar echt nog wel spannend wordt. Horror is dit wat mij betreft niet. Voorlopig wel even weer genoeg films met meisjes opgesloten in kelders gehad, maar verder prima thriller.

Nogal ondergewaardeerde horror/SF van Tobe "Texas Chainsaw Massacre" Hooper, voornamelijk te wijten aan de voor de hand liggende vergelijking met "Firestarter".

Maakt niet uit want er zit een heerlijk vlot tempo in de film, het heeft soms wat van een stevige thriller in De Palma-style en dan nog Brad Dourif in de hoofdrol.

Special FX zijn soms wat doorzichtig, maar dat drukt de pret nauwelijks.

Niet dat ik er nou echt op zit te wachten dat we voortaan iedere horrorfilm vergezeld laten gaan van een ruime dosis romantiek, noch dat de liefhebbers van romantische films zullen zitten te wachten op bloed, ingewanden en tentakels maar hier werkt het toch heel aardig.

Eerste 10 minuten met die Engelsen dreigt het zelfs even te gaan voor boertige stompzinnigheid, maar die vertrekken al gauw richting Amsterdam en dan beginnen we pas echt.

Mocht er onenigheid komen over de filmkeuze, ik wil romantiek!, ik wil horror! is dit een mooi compromis.

John Le Carré-verfilming uit 1965 met Richard Burton in de hoofdrol!

Koude oorlog, spionnen, dubbel-agenten en een ingewikkeld plan om door Burton als overloper naar de DDR te sturen daar de geheime dienst in tweespalt te storten.

En dat ritje naar de DDR gaat ook nog via ons eigen Nederland....Richard Burton op Schiphol!

Ja, geweldig, minstens zo geweldig als Play. Fantastische film waarin het de conservator van het museum voor moderne kunst allemaal niet meezit. Dat de schoonmakers per ongeluk een kunstwerk opzuigen is zeg maar één van de minst erge dingen. Een gestolen portemonnee, enthousiaste PR-medewerkers, het kan allemaal veel erger. Prachtig gefilmd, genoeg WTF-momenten en die twee en een half uur vliegt voorbij.

Uitermate aangename verrassing die van tevoren een beetje angstig maakte voor Kramer Vs Kramer-achtige toestanden, maar zie ... maak van het scheidende echtpaar en hun kinderen een soort van neurotische intellectuelen en het niveau schiet omhoog...Woody Allen territory ... indeed zij het dan toch wel weer een net iets andere stijl.
Vooral Jeff Daniels is echt geweldig (en humoristisch) als de arrogante intellectueel.
En Pink Floyd's Hey You dat hier schaamteloos toegeeigend wordt door de oudste zoon en die daarbij ook nog een geweldige vergoeilijking voor z'n daad heeft.

Smeerpijperij!!! Viezigheid!!!
Gewoon lekker in de herziening dus...volgens mij toch wel meer dan 20 jaar geleden dat ik 'm voor het eerst zag, maar deze wormen-horror is altijd wel blijven hangen.
Terecht: goeie opbouw, langzaam beginnend met een worm in de chocolademelk en door naar "waar komt dat skelet vandaan?" om vervolgens in de laatste 25 minuten uit te pakken met een all-out-wormen-festijn!!
Absolute top in de jaren 70 horror!
Meesterwerkje!

Bill Murray!!!! Dan maakt de rest van de film al niet meer zo heel veel uit!! Zo'n acteur waar ik altijd graag naar kijk. Hier ook in een lekkere rol als chagrijnige, onverzorgde, gokkende, drinkende en rokende buurman. Naarmate de film vordert wordt het allemaal wat zoeter en sentimenteler, maar toegeven de traanbuizen raakten wel geprikkeld.
Ja hoor fijne film weer met Bill maar het hoogtepunt is de aftiteling: Bill Murray, Bob Dylan en een tuinslang!

De miniserie is fenomenaal, we zien er wel wat stukjes uit, maar dat is niet te vergelijken met de hele serie volgen, die het hele proces volgde zowel in als buiten de rechtbank.
In ieder geval wordt Michael Peterson aan het eind veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf en dan blijkt 8 jaar later dat de bloedspetter-expert in Peterson's zaak jarenlang de boel heeft geflest in het voordeel van het Openbaar Ministerie. En wordt het hier de vraag of advocaat David zijn cliënt na 8 jaar gevangenisstraf weer een nieuw proces kan laten krijgen.
Mooi vervolg, zij het iets minder intens en uitgebreid dan de oorspronkelijke serie, maar die was dan ook wel buitencategorie.

Iets te bekend gegeven (P.O.W.-kamp) en iets te kluchtige humor, maar regisseur Wilder houdt het verder allemaal mooi in balans. Hartverwarmende kameraadschap en flinke dosis spanning, want er is een verrader in de barak.

Prima voor de zondagmiddag-matinee, maar iets onder het Billy Wilder-gemiddelde.

Herziening nummer.....???....tel een beetje kwijt.

Hij blijft briljant deze film hoe vaak je hem ook ziet en als je met griep op de bank ligt dan gooien we hem er nog maar eens in....ik zal niet beweren dat je dan meteen beter wordt, maar als het lichaam het wat af laat weten kunnen de hersenen zich er weer fijn op uit leven en zich verwonderen over de prachtige decors en beelden.

Ook nog even tijd genomen om de interviews met de cameraman en de production designer (twee van de weinigen die nog leefden en de cameraman ging dood vlak na het interview) meest verrassende feit .... Stalker bleek al eerder te zijn gemaakt door Tarkovsky, maar bij het ontwikkelen van de film ging al dan niet doelbewust mis en de hele film moest opnieuw gemaakt worden, misschien een geluk omdat met name de rol van de stalker/gids veranderde in de huidige versie.

Ook een mooi beeld de hele crew die de net opgekomen paardenbloemen uit het beeld moeten halen.

Verder natuurlijk meesterwerk der cinematografie.

Film die de plank nogal misslaat met name in het karakter van Kirk....zo doet kapitein Kirk helemaal niet noch kan ik mij voorstellen dat ie zich ooit zo gedroeg.
Daarnaast zijn zowel de Star Trek serie als films tamelijk rustig met intelligente plots en krijgen we hier af en toe de indruk te kijken naar een SF-variant op Indiana Jones.
Tegen het einde wordt het nog wel een beetje spannend en we veren zowat nog even op uit de bank als Leonard Nimoy nog ineens opduikt!
Als geheel echter: hoge verwachtingen, stevige teleurstelling.

De makers moeten zich wel helemaal lam geschrokken zijn, toen ze Star Wars zagen, bleek hun eigen film opeens een op Plan 9 from Outer Space-niveau te zitten qua special FX.

Best jammer, want er zitten best hele leuke elementen in de film, misschien niet altijd even goed uitgewerkt, maar vervelend is het allemaal niet. Christopher Lee die de Aarde wil veroveren door het veroorzaken van een suicide-golf onder de mensheid, de goede aliens die de mensheid willen redden, maar daar op de één of andere manier UFO-professor Robert Vaughn voor nodig hebben. Vergeten jaren zeventig SF, die al verouderd was toen de film uitkwam, maar best heel vermakelijk.

Ondanks het lage budget en de niet al te overweldigende acteerprestaties toch een zeer intrigerende film. Heeft overigens niets te maken met SF of horror, meer een beetje in de stijl van Hartley en Araki. Geweldig bedacht verhaal zich afspelend in een klein dorpje.

Jammer genoeg was de eerstvolgende film van deze regisseur die horror-film met Robin Williams (maar bijna iedere film met Williams is een gruwelfilm).

Wel erg benieuwd naar zijn laatste film Never Let Me Go hopelijk heeft die weer iets van het vreemde afwijkende van deze Static.

Veel stunts, weinig verhaal. Veel meer valt er dan ook niet over te zeggen. Alle stuntmannen spelen zichzelf, dat is dan nog wel opmerkelijk.

Mooie herschepping van regisseuse Verheyde van haar jeugd als net beginnende brugpieper in de jaren 70: let op de initialen van de regisseuse en Stella Vlaminkx zijn precies hetzelfde!

Verhaal over een meisje dat altijd een buitenbeentje blijft door haar onvoorspelbare gedrag, haar achterstand in algemene ontwikkeling al ziet ze in het café van haar ouders wel weer een werkelijkheid die voor haar klasgenoten weer onbekend is.

Soms een beetje te veel pas-op-de-plaats, maar ook met meeslepende prachtig herkenbare scenes als de traditionele vakantiedagen op het platteland met het vriendinnetje die ook een buitenbeentje is in haar dorp.

In de herziening deze film die begint met 6 minuten zonsopgang en daarna qua tempo niet heel veel sneller gaat...de personages zijn ook bepaald niet van het hele spraakzame soort en dan spreken ze ook nog in dat vreemd klinkende Mennonieten-taaltje.

En toch weet regisseur Reygadas je na een minuut of twintig de film in te sleuren, er een ontzettende dramatische hartverscheurende sequence in te stoppen om uiteindelijk het verhaal en de personages te verlaten op een wijze die recht doet aan het begin van de film.

Grootse verstilde cinema in deze Mexicaanse tribute aan het werk van Ingmar Bergman.

Meesterwerkje.

Ik had nog wel vertrouwen in de komische kwaliteiten van John C. Reilly, maar dat blijft hier allemaal op Will Ferrel-niveau. 80% van de gags mist doel of is aanleg al te flauw.

Okay bij de andere 20% kon er af en toe nog wel een glimlachje af, maar het niveau van de 21ste eeuwse komedies blijft van een heel mager niveau.

Ik ben heel blij met iedere nieuwe horrorfilm die nog een beetje verrassend uit de hoek wil komen en dat lukt deze Stephanie vrij aardig. Meisje alleen in huis met vrolijke popjes, kleurkrijtjes, knuffel en een mes in het plafond .... okay en tussen het zappen van My Little Pony naar andere vrolijke tekenfilmpjes zien we wel iets van een ramp of invasie of ... ja in plaats dat dat kind nou eventjes ons de kans geeft om te zien wat zich er nou precies aan de hand is zitten we al weer bij de troetelbeertjes.

Kijk lekker zelf, dat kleine meisje doet het overigens heel erg aardig. Beetje M. Night Shyamalan-achtig-filmpje.