Opinions

Hey, pas de eerste film van Michele Soavi die ik zie. Toch wel een interessante regisseur met Deliria, La Chiesa, Dellamorte Dellamore en deze. De (hier als producer optredende) Argento-invloeden zijn overduidelijk (Inferno, Suspiria, Phenomena) maar veel betere inspiratie kun je bijna niet krijgen in het genre.
Plot is dan ook zo geschift als drie Argento-films door elkaar, scary en een zappend konijn misstaat ook niet eens. Snel die andere Soavi-horrors maar eens checken.

Heel aardige horror-story door Lucio Fulci (Zombi 2, The New York Ripper) die in deze tijd nog gewoon westerns deed, maar al eerder indruk maakte met "Don't Torture a Duckling".

Eerste scene lijkt wel een soort van kopie van een scene daaruit, verder laten we het bekende sadisme, ingewanden en bloederigheid achterwege, nee we doen het zelfs zonder zombie.

Plot is heel aardig gevonden en verrassend genoeg al moet Fulci het nooit hebben van schitterende cinematografie, geen idee of de scene in het museum nou een poging is tot artistiek doen of gewoon onderbelicht is.

Enige nadeel is dus dat we denken aan die andere Italiaanse horror-meister die met dit materiaal een echt briljante film had kunnen maken.

Naar mijn giallo-smaak iets te recht toe recht aan. Geen gedenkwaardige driedubbel overgehaalde plottwists en te weinig personages die misschien wel eens de killer met de leren handschoenen zouden kunnen zijn. Umberto Lenzi gooit er nog één boormachine-kill in, maar verder blijft het allemaal wat tam.

Aardige middenmoot uit het Giallo-subgenre. De geheimzinnige killer met de leren handschoenen, de geheimzinige dame met cape, het scheermes, een dodelijke zwarte kat en met een slasher-scene waar Fulci nog naar van zou gaan dromen als belangrijkste selling point.

Noppes aan gouden steden hier, we zien eigenlijk alleen de avonturen van missionaris Michael Rennie in Indiaans gebied.

Uitermate stichtelijk filmpje waarin Rennie van een dermate heiligheid is dat we hem na een half uur het liefst meteen aan een agressieve Indianen-stam willen aanbieden.

Het zou toch niet zo heel moeilijk moeten zijn...paar etalagepoppen, beetje papier maché, wat slachtafval, beetje grimmigheid, beetje spanning, flinke bodycount en klaar is je volbloed zombiefilm.

De praktijk blijkt echter wat weerbarstiger en hier wordt wel een hoop gesuggereerd maar meer dan flink wat bloedspetters zien we niet, jammer want de eerste 10 minuten zijn redelijk veelbelovend, daarna gaat de kwaliteit steil naar beneden, tot we even in "Apocalypse Now" terecht lijken te komen voor een klein momentje...prachtige basis voor een zombiefilm, maar met name qua gore gaat het hier helemaal de mist in. Vooruit maar weer! Op de grote hoop middelmatige horrorfilms.

Elke Sommer in deze film verbaast me nog niet echt, maar Oliver Reed zat hier wel in een hele heftige dip in zijn carrière. Verder is dit een hele aardige variant op Re-Animator en ook aan de eerste films van Frank Henenlotter (Basket Case, Brain Damage) doet het wel denken.

Jammer van de wat goedkope looks en een stel vervelende bijrollen, maar de losgeslagen armen maken wel het één en ander goed.

Tegen melodrama aanschurende, maar prachtig gefilmd liefdesdrama met heel weinig dialoog en prominent aanwezige soundtrack.

De film speelt zich af in de winter en dus zien we Turkije met regen, wind en sneeuw.

Mooie trieste sfeer die de hele film wordt volgehouden.

Iets te koel en afstandelijk waardoor het eerste uur af en toe een beetje lijkt te saaien en de destructieve gevolgen van Fassbender's sexverslaving niet helemaal helder worden.

Laatste half uur treft wat dat betreft wel doel en geeft wel overtuigend de urban hell weer met liefdeloze sex, wanhoop en eenzaamheid in overvloed.

Mooi qua stylering, geweldige geluidsband en soundtrack en flinke tour-de-force van Michael Fassbender, jammer van de wat minder sterke eerste helft.

De burgeroorlog is afgelopen, maar een klein boerenstadje wordt nog onder de knoet gehouden door de Confederates en een stel Mexicaanse bandieten. Revolverheld Shango komt de dorpelingen te hulp.

Jammer dat Shango het eerste half uur voornamelijk lijdend voorwerp is, maar het laatste uur is tamelijk genieten met een supersnel schietende Shango tegen een sadistische bandietenleider en een krankzinnige majoor die niets wil weten van het einde van de oorlog.

De eerste zonnestralen, maar hier gingen de gordijnen dicht voor 3-en-een-half-uur film.

Vier verhalen die zich min of meer chronologisch afspelen in Russische badplaats aan De Krim en elkaar af en toe raken.

Liefde: meisje en man die een relatie hebben via het internet gaan samen op vakantie en dan blijkt het werkelijke leven wat weerbarstiger (5*)

Vriendschap: Dove jongen laat z'n vrienden in de steek om met wat aan de TV gelieerde padvinders naar De Krim te gaan. Het mooiste gedeelte van de film. (5*)

Respect: Zoon gaat met z'n vader waar hij al jaren geen contact mee had op vakantie. Meest ingetogen gedeelte. (4*)

Samenwerking: en het laatste gedeelte houdt de film van meesterwerkstatus af. Jonge producer ziet commerciële mogelijkheden in een look-a-like van overleden Russische rockster. (2*)

Fantastische vormgeving, jammer van het wat mindere laatste gedeelte.

In de herziening!
Japanse film met een zeer bijzondere ietwat mysterieuze sfeer.
5 jaar na de plotselinge verdwijning van Kei hangt er nog een zweem van onverwerkt verdriet, bitterheid en onuitgesproken geheimen en dan zo'n half uur voor het einde slaat de sfeer abrupt om en verandert de film in een ode aan het leven.
Één van de meest bijzondere en imponerende Japanse films uit de 21ste eeuw.
Meesterwerkje!

Soort van kitchen-sink-drama maar hier niet in een troosteloze stad, maar in de Schotse hooglanden in een afgelegen benzine-station waar de wind door alle kieren naar binnen waait.

Vader en dochter wonen hier samen met af en toe een klant als enig contact met de buitenwereld.

Kabbelend klein filmpje, maar mooi gefilmd en met enkele hele sterke scenes die het verhaal vertellen.

Hij is lekker hoor. Niet één, niet twee, maar liefst 3 Bruce Lee's!! Nou ja klonen van de originele Bruce Lee dan, want die gaat dood in het begin van de film. Maar hartstikke leuk deze Bruceploitation met volop actie en is er even geen actie dan krijgen we wel blote meisjes. Volgens mij geen enkele scene met al de drie Bruce's in beeld, maximaal twee, meestal Bruce Lee 2 en 3. Bruce Lee 1 lijkt zo maar in een hele andere film te zitten.

The Hills Have Eyes-variant uit Hongkong.

Best een aardige horror in die stijl alleen een beetje jammer dat de hysterie-factor meteen vanaf het begin op voluit gezet is.

Vaker voorbij zien komen dit verhaal...homoseksuele gevoeloens, coming-out, driehoeksrelatie...deze keer in Taiwan.

Helaas zien we daar ook niets anders dan wat we al vaker zagen.

Film is in technisch opzicht en qua acteerwerk prima in orde, maar gewoon te weinig verrassend, de goede bedoelingen liggen er allemaal te dik op, allemaal te lief, te degelijk.

Volgens mij wordt het tijd voor wat meer brutaliteit en filmisch lef in het gay-genre.

Even uitleggen....om nog de laatste kansen te benutten om de Ximon-catalogus nog te kunnen gebruiken heb ik een heel schema gemaakt inclusief 3 filmmarathons en in de eerste marathon komen we als derde film deze "Symbol" tegen...inmiddels heb ik al een trechtertje op m'n hoofd gezet en komt er alleen nog wartaal uit, wat een heerlijke compleet absurde visueel over-de-top-film is dit!!

De toch nog aanwezige filmkenner rept dan nog wel iets over invloeden van Jodorowsky's "The Holy Mountain" en wil ook nog wel mededelen dat de platvloersheid nogal meevalt (2 scheetgrappen) en ook nog mooie tribute aan de Mexicaanse worstelfilm...en dat allemaal net zo maf als briljant....oe!!

Tweede herziening!!!

De eerste 2 lagen wel heel dicht bij elkaar....de eerste uitzending op de Nederlandse TV en heel vlak daarna opnieuw bij de geschiedenisles...en nu bijna 30 jaar weer.

En er is behoorlijk wat blijven hangen....

Briljant idee van Lanzmann om 40 jaar na WO2 de ooggetuigen van de shoah aan het woord te laten....de mensen die de kampen, de gaskamers, de transporten, de getto's hebben gezien en over de ongelooflijke gruweldaden vertellen....daarnaast zien we de schuldige landschappen waar soms nog maar weinig te zien is (Treblinka) en soms nog een gedeelte staat (Auschwitz).

Over 3 weken uitgesmeerd omdat het geen lichte kost is.

Misschien heeft Fuller bij het schrijven van het script z'n fantasie iets te veel op hol gebracht of iets verkeerds in z'n koffie gegooid, want zelfs naar 1963-maatstaven wordt het hier wel wat al te gortig. Echt heel erg serieus nemen kunnen we het ook eigenlijk niet, al zitten we met verbazing te kijken naar het Figaro-syndroom, de racistische neger en de afdeling nymphomane vrouwen.

Tussendoor probeert Peter Breck dan nog een moord op te lossen door als patiënt te infiltreren in deze daadwerkelijk knotsgekke kliniek.

Hele aangename seventies-horror-verrassing dit.

Hou er wel even rekening mee dat John Carradine en Peter Cushing beiden zeer kort te zien zijn in de film en dat qua wat we tegenwoordig qua gore-heids-gehalte verwachten van een zombiefilm hier nog op een wat beschaafder niveau ligt.

Maar de film heeft spanning, tempo en erg coole nazi-zombies die meestal uit het water tevoorschijn komen en wel wat weg hebben van Heino met een ski-bril!!!

Creepy stuff dus en zowel vermakelijk als spannend.

Only in the 80's toen we nog dachten dat al die computers ons leven wel helemaal zouden gaan veranderen. Jaloerse computers, vrouwen uit computers, spelprogramma's die WW3 beginnen en militaire robots die ineens tot leven kwamen. Deze had ik nog gemist in de jaren 80. We zagen robot Number Five eigenlijk alleen maar in de top hit van El Debarge. Leuk familiefilmpje dit.

Één van de meest indrukwekkende films van vorig jaar was de documentaire "Ik Hoor Hier Niet Thuis" en die begint met het geweldige beeld van de hoofdpersoon en z'n begeleider op weg naar het zwembad en waarin overduidelijk te zien is dat die begeleider er he-le-maal geen zin in heeft om met die eikel op stap te gaan en zo gebeurden er nog wel meer dingen die in een film absoluut onvoorstelbaar zouden zijn in een film, maar dat was de werkelijkheid.
In deze sprookjesfilms zijn de begeleiders allemaal hartstikke fit, hebben altijd de juiste oplossing en ook ruim de tijd om iedereen ruimschoots aandacht te geven en gelukkig zien al die probleemjongeren ook snel in dat ze het bij het rechte eind hebben ... prachtig.....in een ideale wereld...2 weken in deze unit zou een loutering zijn, voor je het weet zit je met je aanbeden geliefde cappuccino te drinken en werk je in een aquariumwinkel....mooi hoor.
Het Libelle-gehalte ligt weer eens veel te hoog, het glazuur spat van je tanden en de realiteitszin is compleet afwezig ... niveau Bouquetreeks ... en de kritieken zijn allemaal weer eens laaiend enthousiast.

Ongelooflijk op welk publiek is hier in vredesnaam gemikt? Kleine kinderen?

De hondenmepper aan het bospaadje, hier raakt zelfs mijn 5-jarige neefje niet van onder de indruk.

Laatste 20 minuten zal de leeftijd even omhoog moeten naar een jaar of 12, maar het doet er allemaal niet toe. Slappe aflevering van De Vijf, met vervelende mainstream-tieners.

De genreaanduiding actie/avontuur doet iets anders verwachten dan wat we daadwerkelijk te zien krijgen...comedy zou een betere genreaanduiding zijn, zij het dan wel op het niveau van Police Academy.....deel 7 met Lee Marvin die soort van kapitein Haddock-achtig doet.

Zo'n 40 minuten voor het einde slaat de sfeer dan nog om naar een soort van actiefilm, niet dat het daar maar iets beters van wordt.

Montage en effecten zijn van een niveau waar zelfs Edward D. Wood Jr. zich nog voor zou schamen.

Regisseur Jerzy Skolimowski die ken ik voornamelijk vanwege het klassieke zwembad-drama "Deep End" deze film is visueel misschien wat minder bijzonder, maar een uitermate intrigerend verhaal waarin Bates zich binnendringt in het leven van Hurt en York mede door te dreigen met zijn unieke gave om mensen dood te schreeuwen.
Geen bizarre horrorfilm meer een mysterie en dan voeg ik aan de reeds door anderen genoemde rij titels (The Wicker Man, Don't Look Now, Teorema, Straw Dogs) ook nog even Peter Weir's "The Last Wave" toe. Iemand trouwens opgevallen dat John Hurt ook op het cricketveld stond?
Muziek van twee Genesis-gasten (niet Peter en Phil die 2 anderen) en de geluidseffecten werden gedaan door producer Rupert Hine.

Zo dat was weer een tijdje geleden dat we aan martial arts-films deden. Relatief korte Shaw Brothers film, maar vol met gevechten en verder niet zo heel veel verhaal.

Hoogtepunt is de te bedwingen onbegaanbare brug en verder nog de vele vijand Goudman, Molman, Waterdraak, Boomman en Vuurman.

Net iets te bloederig voor de matinee, vermakelijk, net geen echte topper.

Er moet begin jaren zeventig iets in de lucht hebben gezeten. Een jaar voor het maffia-meesterwerk van Coppola wordt in Japan dit Yakuza-meesterwerk gemaakt.

Flink uitgebreid verhaal, donkere en duistere sfeer, schitterend camera-werk, prachtig langzaam verteltempo en een prachtige soundtrack (Jazz?!?!).

Een film om nog velen malen te herzien.

Meesterwerk.

Meer Hitchcock dan de verwachtte Film Noir en in ieder geval een hele fijne constatering dat Scorsese het maken van op-het-puntje-van-de-stoel-films nog steeds in de vingers heeft.

Ik had een soort van aardige "Cape Fear"-variant verwacht, maar dankzij alle geweldige twists en het fantastische camerawerk lijken we regelrecht op een meesterwerk af te stevenen!

Dat wordt het jammer genoeg net niet omdat zo rond het laatste half uur het allemaal net iets te veel over-the-top gaat.

Anderzijds de beste Scorsese sinds "Goodfellas" is geen slechte score.

Eén van de mooiste films van Zwitserse regisseur Claude Goretta.

Een meesterwerk dat schijnbaar nog niemand gezien heeft.

Het is Russisch en dat betekend dat we er niet echt vrolijk worden.

De Taiga in Siberië (waar Drs. P. zich gelukkig prijsde dat er geen leeuwen zijn).

Twee verhalen: Een kleinzoon die bij z'n opa wacht op z'n vader en vriendschap sluit met een wilde hond en een verhaal over 2 militairen op hun missie: een prostituee meenemen voor hun meerderen.

Hongerige wilde honden, veel drank, criminelen en het barre landschap.

Wederom een prachtige Russische film.