Opinions

Een goed realistisch sober en hard drama over drie tieners uit Guatemala, die een beter leven hopen te vinden in de Verenigde Staten. De film is ook een soort van reclamefilm (zeker m.b.t. "hoe krijgen we meer personen in een trein") voor de spoorwegen, want er werd wel erg veel gereisd (beter gezegd zitten bovenop de trein) met de trein

Het interessante verhaal weet te boeien en ook met de uitvoering (o.a. beelden van de omgevingen) zit het meer dan goed. Ondanks dat er niet veel in wordt gepraat, doet de jonge cast het goed en met name Karen Martínez (ze is zelfs een paar keer topless te zien) in de rol van de 15 jarige Sara. Om haar kansen te vergroten om in de Verenigde Staten te komen, verandert ze zelfs in het begin van de film haar vrouwelijke uiterlijk (lange haren worden geknipt en borsten worden weggewerkt door ze strak te omwikkelen met verband) naar dat van een jongen, omdat dat minder gevaren met zich meebrengt. Het was natuurlijk triest om te zien wat er met haar uiteindelijk gebeurt als gewapende bandieten (die vrouwen aan het ronselen zijn) ontdekken dat ze een vrouw is. Ook wat er met de andere jongeren gebeurt is niet bepaald vrolijk (eentje wordt zelfs neergeschoten door een schietgrage Amerikaan als men illegaal de grens oversteekt) en de film eindigt dan ook niet bepaald happy.

Ondanks dat het verhaal me wist te boeien van de eerste tot de laatste minuut, vond ik de film soms wel wat langdradig en saai. Maar al met al is dit gewoon een goed drama, die ook best indruk maakt en soms ook aangrijpend is.

Vond dit destijds een geweldige spannende film. Vooral het gedeeltje waar ze met zijn drieën op het bootje zitten om Jaws te vangen vond ik geweldig. Ze hadden het wat mij betreft wel echter bij dit deel mogen laten want de vervolg delen kunnen allemaal niet tippen aan dit deel.

Naar mijn mening de beste haaien film ooit gemaakt.

Deze film kan natuurlijk niet tippen aan het eerste deel. Daar waar deel 1 een genot om te zien was en bovendien zeer spannend was mist dit deel eingelijk alles. Roy Scheider wilde in deze film eigenlijk ook niet meespelen en dat kan ik me goed voorstellen. Jaws zag er overigens zeer nep uit (vooral op het einde).

Gisternacht uit pure verveling heb ik deze film op de Duitse televisiezender ZDF bekeken.

Ondanks de best bekende cast bestaande uit Michael Caine, Mario Van Peebles (in mijn ogen een echte B-acteur) en Lorraine Gary die ook heeft meegespeeld in Jaws 1 en 2 als Ellen Brody (oftewel de vrouw van Roy Scheider die in deel 1 en 2 de rol van Brody speelde), stelde dit verhaal weinig voor. Dit verhaal draait ook hoofdzakelijk om Ellen Brody en haar gezin op wie Jaws wraak komt nemen Eerlijk gezegd is dit gewoon te belachelijk voor woorden en mede ook nog omdat het verhaal zich afspeelt op de Bahama's waar geen Witte haaien voorkomen (dat geeft men in de film ook aan, omdat daar het water te warm is voor Witte haaien).

De uitvoering van het verhaal viel gelukkig nog een beetje mee en bevat ook een tweetal aardige scenes (onderwater scene met Michael Brody, de zoon van de Brody's, die aangevallen en opgejaagd wordt door Jaws en de scene met de bananenboot waarop Thea Brody, de dochter van Michael Brody zit) die nog best spannend waren. Omdat het verhaal zich nu afspeelt op de Bahama's, zien de beelden er ook berst aardig uit. Wat zeker niet aardig is, is het belachelijke einde waar Jaws aan zijn einde komt als hij wordt geramd door de boot waarop de Brody's zitten (je krijgt dan nog even een flashback te zien van Jaws 1, waarbij een liggende Roy Scheider schiet op Jaws). Een paar seconden later zien we de Brody's ineens weer aan land en is de film afgelopen.

De bekende cast weet deze film helaas ook niet te redden en met name Lorraine Gary en Lance Guest spelen dramatisch slecht. De rol van Michael Caine als piloot die verliefd wordt op Ellen Brody stelt helaas ook weinig voor en je kunt je inderdaad afvragen waarom hij zich heeft laten strikken voor deze flut Jaws film. Ook de rol van Mario Van Peebles als een soort van haaienwetenschapper stelt weinig voor, maar hij zorgde tenminste nog voor een heel klein beetje humor in het verhaal.

Zoals Richard Voorhees het hierboven ook al aangeeft, is dit inderdaad een film om heel snel weer te vergeten.

P.S. het enige indrukwekkende aan deze film is het meespelen van kind Judith Barsi in de rol van Thea Brody (het was tevens haar laatste rol in een film), zij is namelijk een jaar later vermoord door haar jaloerse, alcoholische en werkloze vader. Dat is natuurlijk behoorlijk heftig en tragisch.

Ik heb deze film al een tijdje op de plank liggen (harde schijf beter gezegd ) en ik was er nog niet aan begonnen omdat ik dacht dat het wel eens saai kon zijn. Maar vandaag zat ik me te vervellen en heb ik hem gekeken, maar saai vond ik hem helemaal niet want ik vond het juist een heerlijk drama met een lekker eind jaren 60 broeierig zomers sfeertje en een geweldige sterrencast die het uitstekend deed. Zowel het verhaal en uitvoering zitten goed in elkaar en de vele dialogen en chemie (soms best vertederend) tussen bepaalde personen zijn heerlijk om te horen en te zien. Van de cast deed eigenlijk iedereen het goed maar ik heb vooral genoten van Robert Duvall, Katherine LaNasa (zeer mooie vrouw ook, de oudere uitvoering van Blake Lively), Billy Bob Thornton en Frances O'Connor. De scene waarbij Frances O'Connor poedelnaakt met een Engels accent staat te acteren en waarbij Billy Bob Thornton zich eentje zit te rukken was geweldig

Het enige minpuntje van deze film vond ik dat de film iets te lang duurde waardoor het soms te langdradig is (met name het middenstuk). Maar al met al heb ik me gewoon prima vermaakt met dit uitstekend drama (ook met humor) waar eigenlijk niet echt iets dramatisch in gebeurt (het gaat met name om toenadering) maar ondanks dat toch boeiend is en dat vooral door de vele interessante personen. Het einde (de laatste 30 minuten) vond ik overigens zeer mooi. Eigenlijk zou je op deze film makkelijk een vervolg kunnen maken.

P.S. volgens mij was een bepaalde sigarettenmerk de sponsor van deze film, want er werd enorm veel in gerookt.

Vond ik destijds wel een originele Horror film. Vooral het eerste gedeelte van de film (vooral het gedeelte waar ze gingen kijken in het huis) was zeer spannend. Halverwege wordt de film wat minder spannend maar hij blijft toch prima te kijken. Het einde vond ik zeer goed.

Justin Long vond ik wel prima spelen in deze film.

Zoals gewoonlijk moest er op het eerste deel van Jeepers Creepers natuurlijk een vervolg komen. En zoals gewoonlijk is vrijwel ieder vervolg minder dan het eerste. En dat geldt ook voor Jeepers Creepers.

Er zit weliswaar meer actie en geweld in deze film maar deze film is juist niet spannend wat juist in het eerste deel wel was. Het enige spannende gedeelte in deze film was het begin in het korenveld. Voor mij hoeven ze geen deel 3 meer te maken (zal er waarschijnlijk toch wel van komen).

Verrassend leuke eenvoudige film. Het verhaal van de film stelt eigenlijk niet veel voor maar gaat eenvoudig over het gewone ietwat saaie leven van drie personen (moeder en haar twee zonen) die alle drie zo hun eigenaardigheden en/of problemen hebben. Dit heeft men echter leuk verpakt in korte film (duurt nog niet eens 80 minuten) waar de combinatie van komedie en drama goed en vooral leuk is verwerkt. De film oogt luchtig maar toch zitten er best een aantal dramatische momenten in. Zeker op het einde waar alles eigenlijk samenvalt en ook best mooi eindigt. Dat deze film best aardig in elkaar zit is vooral te danken aan de leuke cast in de vorm van Jason Segel, Susan Sarandon, Judy Greer en Ed Helms. Vooral de laatste is goed opdreef en zorgt ook geregeld voor de komische momenten. Dat is trouwens Ed Helms wel op het leef geschreven.

Het is inderdaad wel een film die je over een tijdje alweer vergeten bent maar ondanks dat verdiend de film eigenlijk een hoger punt als nu (zijn wel pas weinig stemmen uitgebracht).

Deze korte, circa 50 minuten, durende bizarre (zowel smerig als erotisch) Horror film heb ik vroeger gezien tijdens het eerste seizoen van de leuke "Masters Of Horror" TV-serie. Omdat ik afgelopen nacht toevallig de film "Suspiria (1977)" van regisseur Dario Argento heb gezien en hij ook deze korte film heeft geregisseerd, schoot deze film me weer te binnen (nadat ik de lijst van films had bekeken die Dario Argento heeft geregisseerd) en heb ik hem ook gelijk herzien.

In dit leuke maar wel vrij voorspelbare en eenvoudige verhaal, draait het om politieman Frank (verdienstelijk gespeeld door Steven Weber), die net op tijd een man belet van het doden van een jonge vrouw. Als Frank naar het doodschieten van de man (die met zijn laatste woord de naam van de vrouw opnoemt, te weten Jenifer), zich ontfermd over de vrouw, is het even behoorlijk schrikken voor Frank, vanwege haar enge gezicht (grote zwarte ogen, openstaande scheve mond met grote tanden die uit elkaar staan, misvormde lippen en een vieze plakkerige tong). Toch ontstaat er tussen Frank en Jenifer een band (Frank ontfermt zich ook over haar), met desastreuze gevolgen voor zijn gezinsleven en werk als politieman.

Het best aparte korte verhaal zit leuk in elkaar en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan. Dat komt eigenlijk geheel op conto van de enge vrouw Jenifer (leuk gespeeld door Carrie Anne Fleming), die buiten een zeer lelijk en eng hoofd, wel een mooi lichaam (is ook regelmatig topless te bewonderen) heeft en daarmee ook mannen verleidt. Ze is ook steeds enorm geil en wilt met de persoon die haar gered heeft ook continue neuken, en daar is Frank ondanks haar lelijk en eng hoofd niet vies van (o.a. in auto en slaapkamer). Aardig is Jenifer daarentegen niet (alleen voor de persoon die haar red) en ze heeft ook een enorme duistere kant, want zo eet ze o.a. dieren (huiskat van het gezin van Frank) en personen (Aziatisch buurmeisje van Frank, man van een circus die ook wordt bewaard in de koelkast en zoontje van een vrouw die Frank helpt) op, welke lekker goor en smerig in beeld werden gebracht. Hierdoor raakt Frank helemaal van slag (wilt ook van Jenifer afkomen) en dit gaat dan ten koste van zijn gezin en baan. Ook de reacties van personen die Jenifer voor het eerst zien, mochten er wezen zoals:

"Hoe krijgen ze zo'n kop op dat lichaam ?" (wordt gezegd door een dokter)

"Wat is dat in Godsnaam" (wordt gezegd door Ruby, die de vrouw is van Frank)

"Ze is geweldig ! Flinke bos hout. Voor een mongool dan" (wordt gezegd door Pete, die de zoon is van Frank)

Het einde van de film was goed en leuk en is tevens een déjà vu (het herhaalt zich van voor af aan) van het begin van het verhaal. De cast deed het best verdienstelijk en vooral natuurlijk de twee hoofdrolspelers Steven Weber in de rol van politieman Frank Spivey en vooral Carrie Anne Fleming in de rol van de enge Jenifer. De roodharige Brenda James in de rol van Ruby (de vrouw van Frank), had opzicht maar een korte rol, maar ze zag er wel leuk uit en ze was ook nog even topless te bewonderen. Die scene was best hard, want i.p.v. liefdevol met maar haar te vrijen deed Frank het juist keihard (omdat hij inmiddels in de ban was van Jenifer) en dat werd niet bepaald gewaardeerd door Ruby. Omdat het verhaal maar iets van 50 minuten duurt, kijkt het natuurlijk ook lekker weg, maar wordt het aan de andere kant ook flink afgerateld (zeker m.b.t. het laatste gedeelte).

Gewoon een leuke korte Horror film die op bepaalde momenten lekker smerig en goor is en op andere momenten juist erotisch is.

Ondanks dat dit een matige film is beviel hij me beter dan ik verwacht had. Het verhaal is gewoon belachelijk en slaat werkelijk nergens op. Maar doordat de verschillende karakters niet standaard reageren (ze reageren buiten gewoon vreemd op vreselijke gebeurtenissen zoals sterfgevallen) en de film eigenlijk niet cliche is viel hij me nog mee. Megan Fox is een behoorlijk knappe vrouw en in de rollen die ik tot nu toe van haar gezien heb kon ze me nooit overtuigen maar voor deze rol was ze best geknipt (als actrice past ze beter in een B-film dan in een top productie).

De film kijkt zich best goed weg en het einde was ook best leuk gevonden. De figuren in deze film acteren vreemd (niet natuurlijk) en de meesten van hun ook matig. Er zit ook af en toe een vleugje humor in en Megan Fox is in bepaalde poses natuurlijk mooi om te zien (de cover ziet er overigens ook zeer mooi uit ).

Leuk om eens gezien te hebben maar in het algemeen is het maar een vreemde film.

Ik ben het eigenlijk wel helemaal eens met "Betamax" hierboven. Vroeger vond ik deze film ook best leuk maar nu ik hem weer eens herzien heb, vond ik hem behoorlijk flauw en melig en inderdaad hij is al ver over de houdbaarheidsdatum heen (ziet er nu zeer oubollig uit). Het verhaal en de uitvoering zijn nog wel leuk en er zitten nog wel een aantal leuke scenes in (met name het gedeelte op de kermis) maar meer dan een glimlach kon er niet vanaf terwijl ik er vroeger hard om moest lachen. Het was overigens wel weer leuk om Bernadette Peters terug te zien.

Zou ik deze film nu voor het eerst zien dan had hij van mij waarschijnlijk een laag punt gekregen, maar omdat ik hem vroeger leuk vond geef ik hem toch nog een nipte voldoende.

Ondanks dat de film een aantal aardige creepy momenten had (met name de bad scene was sterk) valt deze film als geheel tegen en dat is vooral te danken aan de cast die totaal niet weten te overtuigen en met name hoofdrolspeelster Sarah Snook is een aanfluiting van jewelste. Ze was ook enorm preuts in deze film want op het moment dat ze in bad werd gebracht door de vrouwelijke verpleegster, had ze gewoon een slip en een gescheurd topje (zodat haar borsten nog bedekt waren) aan.

Het verhaal zelf (heeft inderdaad wel overeenkomsten met de film "The Skeleton Key (2005) en ook wel met "What Lies Beneath (2000)") valt eigenlijk nog wel mee en wist ook wel te boeien (zeker in de eerste helft van het verhaal). Ook de uitvoering was niet onaardig (m.u.v. de cast) en hetzelfde geldt voor de sfeer. De beelden van de omgeving van Louisiana mochten er soms ook wel wezen. Ook het einde was wel aardig (ook ietwat verrassend) en leuk gevonden maar een 2e deel zal er zeker niet komen en zal ook niets meer toevoegen want alles is al verklaard en gedaan in deze film en wraak valt er ook niet meer te nemen omdat die persoon al dood is.

Al met al aardig om eens gezien te hebben deze dertien in een dozijn horrorfilm, maar meer ook niet en deze film ben je waarschijnlijk ook weer snel vergeten.

P.S. de film speelt zich af in de tegenwoordige tijd, maar toch zie je alleen maar ouderwetse televisies (ook in het begin als de vriend van Jessie de televisie inlaadt in de bak van de auto) Dat er ook nog een videorecorder aan te pas komt, kan ik me nog wel voorstellen want de tapes die de moeder gemaakt heeft stammen uit eind jaren 80.

Ik vond het persoonlijk meer een drama dan een komedie hoewel er best een paar leuke scenes (o.a. gedoe over Post-it's) tussen zitten. Het verhaal is niet echt hoogstaand of bijzonder maar kijkt zich wel leuker weg en de uitvoering is ook wel leuk gedaan (inclusief het visuele gedeelte). De cast deed het overigens wel leuk en dan met name Toni Collette die ik eigenlijk in vrijwel iedere film waarin ze meespeelt goed en overtuigend vind spelen. Het eerste gedeelte van de film heb ik helaas gemist (draait toch op Film 1 dus nog voldoende kansen om dat gedeelte ook te zien), daarom voorlopig 3,0 sterren voor deze film.

In de vorige eeuw moest je het vooral doen met de "Jaws" films als haaienfilms en sinds deze eeuw wordt je er bijna letterlijk mee doodgegooid en komt er vrijwel ieder jaar wel eentje of meerdere van uit. Zo heb ik dit jaar al de haaienfilm "Great White (2021)" gezien, welke zich afspeelt op een reddingsvlot. En wrijwel alle genres zijn al voorbij gekomen, want zo hebben we al gigantische haaien gezien in "The Meg (2018)", nazi gemuteerde haaien in "Sky Sharks (2020)", vampierhaaien in "Sharkula (2022)", haaien met mensen opgesloten in kooien en grotten onder water in de "47 Meters Down" reeks, haaien in ondiepe waters in "The Shallows (2016)" en tornado’s vol haaien in de "Sharknado" films. Maar een haaienfilm over een stelletje vervelende idioten op jetski's hebben we nog niet gehad en in deze film hoor je nog net niet het liedje "Toeter Op M'n Waterscooter" van de "Gebroeders Ko".

In "Jetski" zijn Nat (Holly Earl) en haar vriend Tom (Jack Trueman) in Mexico voor "Spring Break" samen met hun vrienden Greg (Thomas Flynn), Tyler (Malachi Pullar-Latchman) en Milly (Catherine Hannay). Na een nachtje drinken besluiten ze op hun laatste dag om te gaan jetskiën. Maar aangezien het verhuurkantoor nog niet open is, besluiten ze er, ondanks Nat's twijfels, gewoon een paar te lenen. Wat start als een vrolijk uitje op zee, mondt uit in een gigantische nachtmerrie als ze op elkaar botsen. Ze krijgen niet alleen te maken met een gigantische witte haai die het op hen gemunt heeft, ze moeten ook de schroeiende zon overleven. En dat allemaal terwijl ze op een kleine jetski zitten.

We weten allemaal dat dit niet goed zal aflopen, en dat doet het ook niet en regisseur James Nunn (dus niet James Gunn) bevolkt de film ook nog eens met vervelende idioten die plezier hebben en slechte keuzes maken. Zo weten ze dat ze geen zeewater mogen drinken en proberen sommigen het toch? En eentje van hun, te weten Milly, kan niet zwemmen, maar wilt maar al te graag op de zee gaan en op jetski's rijden? Ook is er natuurlijk het voor de hand liggende meisje, te weten Nat, dat bedenkingen heeft maar toch meegaat. En als kers op de taart krijgen we ook nog vervelend gekibbel over dingen zoals de onthulling dat Tom een ​​affaire had met Milly. Mede daarom kan het waarschijnkijk niemand iets schelen wie er zal overleven, maar als één iemand het verdiend zou hebben, dan zou het Tyler zijn geweest met zijn dappere poging om te gaan zwemmen voor hulp. Maar omdat die poging al vroeg in de film is, weet je dat het fout gaat aflopen. Eigenlijk weet je al van te voren wie zal overleven, wie zal sterven en ook in welke volgorde.

Zodra de haai verschijnt na circa 25 minuten, wordt "Jetski" gelukkig iets beter. Regisseur James Nunn filmt de aanslagen van de haai namelijk met veel energie en verrassend veel gore (zo wordt Milly doormidden gebeten). Ook zijn er enkele nachtmerrieachtige momenten te zien, zoals een personage dat vastzit aan een lichaam van een ander personage, welke door de haait wordt meegesleept. Helaas zijn er wel niet genoeg van die momenten. En natuurlijk zitten er ook wat "jumpscares" in, maar dat betekent vooral dat er weinig echte spanning aanwezig is in "Jetski". De laatste paar minuten van de film zijn misschien nog wel het spannendste, als Nat namelijk op de jetski de rotskust weet te bereiken en de haai haar daar nog probeert te pakken in het ondiepe water (die epische actiescène deed me denken aan orka's die op zeehonden jagen).

Zoals al eerder aangegeven bestaat de cast uit vijf vervelende idioten, met name Greg, Tom en Milly (ze had meer borstvolume dan IQ), en verder maken we nog even kennis met een bedelaar (Manuel Cauchi) die beide benen verloren heeft aan een witte haai en die Nat waarschuwt. Degene die nog het beste acteert in deze film is de haai en dat vooral omdat deze afrekent met vrijwel de gehele cast. De haai zelf is, zoals verwacht, een CGI-creatie en de kwaliteit van die CGI varieert sterk van shot tot shot. De haai ziet er vooral goed uit in de scènes waarin het stilletjes rondzwemt in de zee en dreigend is voor de personages. Maar in de scènes waarin hij de jetski aanvalt, ziet het er allemaal wat minder uit en dat tot het komische af. Maar er zijn zeker haaienfilms geweest waarin de CGI nog minder was.

Al met al is "Jetski" maar een matige haaienfilm en dat ook nog eens met een cast die bestaat uit vervelende idioten. Hier en daar weet de film nog wat te vermaken (de momenten dat de haai aanvalt), maar veel stelt het niet voor. Het beste aan deze film is misschien nog de duur, want die duurt met circa 82 minuten gelukkig niet al te lang.

Eigenlijk best een fraai drama (wel enigszins kil) waar ik open in ben gegaan. Dat is opzicht ook goed want dan kijkt de film zich lekker weg en zijn de verassingen ook echt verrassend. Zo dacht ik in het begin dat dit wel eens een flauw vakantiedrama zou kunnen worden, maar wat er met Isabelle gebeurt (beter gezegd, wat ze gaat doen) na de vakantie vond ik best verrassend en eerlijk gezegd ook goed. Ook nadat men erachter komt wat ze doet vond ik sterk. Door deze verrassend wending in het begin, was ik gelijk in de ban van het verhaal en wist de film me ook tot het einde te boeien.

Marine Vacth in de rol van de kille Isabelle deed het overigens goed en ze zag er ook fraai uit. Dat ze ook nog eens zeer regelmatig uit de kleren ging was natuurlijk mooi meegenomen. Sowieso deed de cast het best goed in deze film.

P.S. de scene waarbij Victor(tje) betrapt wordt met masturberen door zijn stiefvader, vond ik best geinig en lullig. Leuk woordspeling

Van dit soort films zijn er in de jaren 80 wel een stuk of 20 van gemaakt. Dus bijzonder is het allemaal niet en hoogstaand ook niet. Hij kijkt zich wel aardig weg en daar is ook alles meegezegd. Als ik deze film bekijk moet ik altijd direct denken aan die vreselijke muziek video "When the going gets tough, the tough get going" van Billy Ocean.

Deze jaren 70 Actie / Misdaad film heb ik gekeken vanwege de "De 70s challenge" en de jaren 70 spatten er zeker vanaf met o.a. bendes, rolschaatsen en IJzeren Kruis sieraden. Deze film is tevens van de bekende regisseur Jack Hill (o.a. bekend van de vele jaren 70 exploitation films met Pam Grier in de hoofdrol, zoals "The Big Doll House (1971)", "The Big Bird Cage (1972)", "Coffy (1973)" en "Foxy Brown (1974)") waar regisseur Quentin Tarantino een fan van was en Pam Grier was ook te zien in één van zijn films, te weten "Jackie Brown (1997)".

De ogenschijnlijk onschuldige Maggie (Joanne Nail) neemt door omstandigheden de leiding over van de meisjes bende "The Dagger Debs" en verandert tevens de naam naar "The Jezebels". Na concurrerende bendes te hebben overwonnen, ontspint zich een strijd tussen Maggie en de voormalige bendeleidster Lace (Robbie Lee), die denkt dat Maggie haar vriendje Dominic (Asher Brauner), die de leider is van de jongens bende "The Silver Daggers", probeert in te pikken.

Zodra regisseur Jack Hill tijdens de openingstitels met zijn camera over zwart-witte foto's glijdt met daarbij het aanstekelijke deuntje "Black Hearted Woman" van "Medusa" op de achtergrond, ben je klaar voor een "bad ass" filmpje. Dat is min of meer wat er volgt, een goed gemaakte en licht gedateerde maar entertainende "girl power" actieprent rond twee schoolbendes, genaamd "The Silver Daggers" en hun vrouwelijke equivalenten "The Dagger Debs". Lace is de leidster van "The Dagger Debs" en heeft een verhouding met de leider van "The Silver Daggers" en haar positie en leven wordt moeilijk gemaakt door groentje Maggie (een kruising tussen Farrah Fawcett en Elizabeth Shue), die ze voor het eerst ontmoeten in een lokale hamburgertent en daarna lid maken van hun bende. Hierdoor ontstaat vrouwelijke jaloezie, welke bloederige gebeurtenissen ontketent.

Jack Hill staat niet alleen bekend als de koning van de exploitation, maar ook als de Howard Hawks ervan, omdat hij zich zoals Hawks succesvol waagde aan zowat elk (sub)genre ervan. Zo bekeken is "Switchblade Sisters" misschien wel zijn ultieme exploitation-film, want deze meidenbende variant wordt opgevrolijkt met een snuifje "Women in Prison" (in de zonet genoemde hamburgertent ontstaat een gevecht, tussen Maggie en het eenogige bendelid Patch, de nummer twee in de leiding van de "The Dagger Debs", die rondloopt met een ooglapje en komt uiteindelijk de politie langs die de meiden arresteert en naar een jeugdgevangenis brengt) waarin ook wat naaktheid (in de vorm van borsten) te zien is, "Blaxploitation" (in de vorm van een troep Maoistische revolutionairen donkeren vrouwen, onder leiding van de zekere Muff, die Maggie uiteindelijk erbij haalt om te kunnen afrekenen met Crabs en zijn bende, die hebben namelijk gezorgd voor de dood van leider Dominic), maar vooral veel actie en geweld.

En daar wringt soms de schoen der veroudering bij deze film uit 1975. Terwijl Jack Hill in de entertainende openingsscènes (scène met de huurbaas / deurwaarder die geld komt innen, scène in de hamburgertent en scène in de jeugdgevangenis waarin de meiden een gevecht aangaan met het vrouwelijk personeel onder leiding van de vadsige lesbische bewaakster Mom Smackley gespeeld door Kate Murtagh, waar Maggie tegen zegt "Get your hands off me you fat pig dyke !") zowat het wereldrecord bitch-slapping vestigt en er later niet alleen massa's vuisten op gezichten bonken maar ook messen en (machine)geweren worden bovengehaald, is deze film voor hedendaagse ogen niet erg expliciet.

Zo wordt Maggie (nadat ze uit de jeugdgevangenis wordt vrijgelaten) aangerand door Dominic in de woning van haar moeder (die op dat moment bezig is met de eigenaar van het flatgebouw), welke vrij braafjes wordt vertoond (dan zie ook niet eens de borsten van Joanne Nail) en naderhand wordt de vriendin van een bendelid (het broertje van Dominic, te weten Guido, waarop ook geschoten wordt) meegenomen in een busje, waarbij ze verkracht gaat worden in het busje, maar dat laatste is braafjes weggeknipt. En als mannelijke bende leden worden neergeknald (o.a. op een rolschaatsbaan en naderhand ook op straat) of geplet (zo wordt namelijk één bendelid geplet met een auto), krijg je geen verwondingen te zien. Wat dat betreft was het eigenlijk allemaal te braafjes in deze film.

De actie komt o.a. op conto van een een geknutselde (door de Maoistische revolutionairen) gepantserde wagen vol met machinegeweren en daarbij kwamen mijn gedachten nogal snel bij "The A-Team" uit de jaren 80. Op het einde ontstaat er ook nog een gevecht tussen Maggie en de Lace en dat was misschien wel het bloedigste gevecht in deze film. Dat gevecht werd opzicht ook best fraai in beeld gebracht en dat o.a. met schaduw silhouetten op de muur en daarbij zie je dan ook dat Maggie uiteindelijk Lace doodsteekt in de keel. Daarna komt ook weer de politie die de meiden komen arresteren en daarbij zegt Maggie nog tegen een politieagent:

"No. Let me give you some advice, cop. You can beat us, lock us up. But we're gonna be back ! Understand ? And when we do, cop, you better keep your ass off our turf, or we'll blow it off ! You dig ? We're Jezebels, cop ! Remember that name. We'll be back !"

Daarna is de film ook gelijk afgelopen na circa 90 minuten en begint de aftiteling.

Sommige camp veroudert niet erg goed, wat ook geldt voor de prestaties van sommige actrices.
De meiden spelen zeker niet hoogstaand, maar zowel Joanne Nail (Maggie, moet als ontgroening ook het IJzeren Kruis sieraad, welke ook is voorzien van een swastika, van Crabs stelen welke hij om zijn hals draagt en met Crabs en zijn bende hebben ze ruzie), Robbie Lee (Lace, die ook zwanger raakt en haar kindje weer verliest als ze in de buik wordt getrapt en ze zet ook een val op voor Maggie die anders afloopt dan ze verwacht had) en Monica Gayle (Patch) speelden verdienstelijk voor hun doen, hoewel ik ze ook regelmatig irritant vond. Van Robbie Lee zie je ook eventjes de borsten en dat geldt verder ook voor een paar andere vrouwen zoals Janice Karman (die er best mocht wezen) in de rol van Bunny die een soort van hoertje speelt op de school. Van haar zie je ook nog de billen.

Van de mannen vond ik vooral Asher Brauner (Dominic, die op de rolschaatsbaan wordt doodgeschoten door Crabs) het verdienstelijk doen en dat geldt ook in iets mindere mate voor zijn kompaan Hook (runt een bordeel op het mannentoilet op de school en hoertje Bunny zegt dan op een gegeven moment ook tegen hem "Hook, baby, can't we stop now ? That's 12, already" ) gespeeld door Don Stark. Hoewel Crabs (Chase Newhart) ook regelmatig in beeld te zien is, vond ik hem vooral irritant en hij wordt uiteindelijk ook doodgeschoten door Patch op het moment dat hij de waarheid wilt vertellen en die waarheid zou er dan slecht uitzien voor Lace en Patch.

Al met al is dit best een vermakelijke Actie / Misdaad film van Jack Hill met een paar knap gechoreografeerde en spannende scènes. Zo is het finale messengevecht bijvoorbeeld best genieten. Helaas wordt het meeste geweld wel braafjes of niet in beeld gebracht en dat is best jammer. Fans van Quentin Tarantino en Rob Zombie (o.a. The Devil's Rejects (2005)), kunnen zeker eens naar deze voorloper kijken, maar voor een betere jaren 70 film waarbij het draait om bendes, verwijs ik toch naar de betere Actie / Misdaad film "The Warriors (1979)", welke ook een klassieker is.

Dit inmiddels 8e deel uit de Saw-reeks had er voor mij niet hoeven te komen (eigenlijk ook het merendeel van de vorige delen) en voegt ook helemaal niets toe (oftewel "niets nieuws onder de zon") en is vooral ook een herhaling van zetten.

Na een reeks moorden die vreemd genoeg lijken op die van "Jigsaw", doet de politie in dit verhaal een klopjacht op een man die al meer dan 10 jaar overleden is. Is John Kramer uit de dood opgestaan om iedereen eraan te herinneren dankbaar te zijn voor het leven ? Of is het een valstrik van een moordenaar die andere ambities koestert ?

Omdat deze film totaal niet vernieuwend is en men gewoon verder gaat met het extreme spelletje "dood of leven", weet het verhaal niet te boeien en is het ook nergens spannend. Wel is het einde zeer verrassend (zag ik totaal niet aankomen) en dat is dan ook het enige goede aan deze film. Het is ook allemaal vrij voorspelbaar wie er allemaal doodgaat en ook in welke volgorde en met degene die je niet echt dood ziet gaan, weet je dat er iets mee aan de hand is.

De dodelijke spelletjes (beter gezegd opdrachten) die gespeeld worden in dit verhaal zijn opzicht wel leuk om te zien (ook overigens pop "Billy" op zijn driewieler, die gebruikt wordt als boodschapper om aan een potentieel slachtoffer een opdracht te vertellen), maar zijn eigenlijk niet echt bijzonder en worden eigenlijk ook wat flauwtjes (zeker wat betreft de scène in de graansilo met de vallende dodelijke scherpe voorwerpen) en saai in beeld gebracht m.u.v. de lasers op het einde, die iemand zijn hoofd laten ontvouwen (uiteenvallen in stukken) .

Van de cast is het alleen leuk om Tobin Bell weer terug te zien in de rol van Jigsaw / John Kramer en de overige cast kon me nauwelijks bekoren en bestond eigenlijk ook alleen maar uit irritante en vervelende personen die niets anders verdienden dan de dood. Wel mocht Hannah Emily Anderson (in de rol van doktersassistente Eleanor Bonneville, die een fan en verzamelaar is van Jigsaw) er best wezen qua uiterlijk en over haar wordt op een gegeven moment gezegd door twee politierechercheurs, te weten Keith (Clé Bennett) en Halloran (Callum Keith Rennie):

Keith: Wat vind je van Eleanor ?
Halloran: Lekker kontje en een grote mond

Al met al een totaal overbodig 8e deel uit Saw-reeks, die met circa 85 minuten gelukkig niet al te lang duurt, maar desondanks nauwelijks weet te vermaken (op het verrassende einde dan na). Ik ben in ieder geval blij dat ik deze zooi niet in de bioscoop heb gezien, want dat zou echt zonde geweest zijn van de tijd en het geld. Voor mij hoeft het in ieder geval niet meer, maar ik ben bang dat er nog meer delen zullen volgen in deze inmiddels totaal uitgemolken Saw-reeks.

Er komen de laatste jaren best veel films uit over de oorlog in Nanjing en vooral m.b.t. de misdaden van de Japanners daar. Ook deze mocht er best wezen en het eerste uur is best indrukwekkend (zeker die Chinese soldaat, mooie rol van Tong Dawei, met zijn heldendaden vond ik zeer indrukwekkend) en ook aangrijpend. Hoewel het daarna best nog boeiend wordt haalt de film het niveau van het eerste uur niet meer en zijn er ook nauwelijks meer echte aangrijpende momenten wel mooie. Zelfs het einde (ging wel erg makkelijk) vond ik wat tegenvallen hoewel het best nog fraai was. De laatste anderhalf uur van de film hadden wat mij betreft ingekort mogen tot een uurtje. De cast in de vorm van Christian Bale en Ni Ni als de fraaie Yu Mo deden het overigens prima en maken het kijken van deze film meer dan waard.

Vond het maar een saaie bedoeling die nergens weet te boeien en die ook niet echt kan emotioneren. Leuk om eens gezien te hebben maar nadat je hem gezien hebt ben je hem weer snel vergeten. Gabriel Byrne speelde nog wel aardig maar Laura Linney kan me niet bekoren met haar overdreven gedoe om in gratie te vallen bij de familie van het slachtoffer.

Vroeger huurde ik als kind zijnde regelmatig een videobox samen met mijn broer. Je moest dan altijd drie films huren en wij huurden dan altijd een James Bond film, een oorlogsfilm en een vecht film. De vecht film betrof meestal een Bruce Lee film en zo ook deze. Het verhaal is eigenlijk best wel goed en ook boeiend maar waar het vooral omdraait zijn natuurlijk de gevechten en daar zit het wel goed mee en ze zien er ook fraai uit. Bruce Lee steelt natuurlijk de show.

Oliver Hardy en Stan Laurel (beter bekend als het leuke duo "Dikke & Dunne" en op zijn Duits als "Dick und Doof" ) is gewoon leuk jeugdsentiment en vroeger als klein kind keek ik er graag naar (met name de afleveringen van circa 20 minuten). Destijds waren ze ook zeer regelmatig te zien op de Duitse publieke televisiezenders ARD en ZDF.

De avonturen die Oliver Hardy en Stan Laurel beleefden waren vrijwel altijd komisch en dat geldt ook voor deze best wel lange film die natuurlijk gemaakt is tijdens Tweede Wereld oorlog (misschien heeft Hitler deze nog wel gezien om een beetje op te fleuren na de nederlaag bij Stalingrad ). Dat deze film lang duurt heeft eigenlijk meer nadelen dan voordelen want hierdoor is het gewoon allemaal wat te langdradig en misschien ook wel wat saai. Het verhaal is nu natuurlijk zeer oubollig en hetzelfde geldt voor de humor, maar vroeger was het gewoon leuk. Oliver Hardy en Stan Laurel doen het zoals gewoonlijk leuk en degelijk en ook de uitvoering van het verhaal is leuk.

Kortom gewoon leuk jeugdsentiment en meer ook niet

Redelijke ietwat flauwe komedie met de bekende Franse komediant Louis De Funès weer in de hoofdrol.

Het onnozele verhaal is best leuk (speelt zich ook vrijwel continue af in en rond het huis van Louis De Funès, waardoor het veel wegheeft van een klucht) en hetzelfde geldt voor de uitvoering ervan. Ook valt er wederom genoeg te lachen en vooral dit keer om de methoden die Louis De Funès gebruikt om het lijk van de per ongeluk neergeschoten man te verbergen (o.a bank, tuin en beeld). Louis De Funès speelt weer leuk en hetzelfde geldt voor Claude Gensac, die in deze film op een leuke wijze zijn vrouw speelt.

Al met al leuk om eens gezien te hebben, maar meer ook niet ondanks dat hij wel lekker wegkijkt en ook niet lang duurt (circa 80 minuten).

Hoewel ik zeker geen aanhanger ben van Apple (ik ben meer gericht op Samsung) en ook geen fan ben van Ashton Kutcher, heb ik toch genoten van deze film. Dat komt vooral omdat het interessante verhaal omtrent Steve Jobs zich vooral afspeelt in de beginperiode van Apple en ik dat tijdperk en opkomst van computers heel bewust heb meegemaakt. Dat is uiteindelijk ook snel een hobby van mij geworden en ik verdien er ook mijn brood mee in de automatiseringsbranche. Dus alles in deze film was zeer herkenbaar voor mij en ik moet zeggen dat ik genoten heb om de oude computertechnologie (zoals o.a. Atari, ik wist niet eens dat Steve Jobs daar iets te maken mee had) weer terug te zien.

De familie van Steve Jobs zal wel niet blij zijn met deze film, omdat hij behoorlijk negatief (als een soort dictator) wordt neergezet. Maar volgens mij is hij niet eens zo slecht neergezet want Steve Jobs was natuurlijk geen gemakkelijk persoon. Hij was behoorlijk eigenwijs en wilde alles doen volgens zijn regels en visie. Daardoor is uiteindelijk Apple wel heel groot geworden, maar het had weinig gescheeld of Apple zou buitenspel zijn gezet.

Het verhaal wist mij in ieder geval van de eerste tot de laatste minuut te boeien en Ashton Kutcher deed het prima in de rol van Steve Jobs, hij leek er zelfs ook op. Ook de overige cast deed het prima zoals Josh Gad in de rol van Steve Wozniak. Het enige jammere van deze film vind ik dat het misschien allemaal wat te snel wordt afgerateld (zo zie Steve Jobs nog met een heel klein team in de garage van zijn vader werken aan de ontwikkeling van de Apple II en een paar minuten later zie Steve Jobs opeens lopen door een enorm groot Apple gebouw) en ook het einde (zeg maar de payback/wraak van Steve Jobs) had ik liever anders gezien.

Maar al met al heb ik me prima vermaakt met deze film en hij deed me ook denken aan de oudere film "Pirates of Silicon Valley (...", die vooral draait om Bill Gates en ik persoonlijk ook net iets beter vond.

Deze film was afgelopen nacht te zien op de Duitse televisiezender ZDF. Omdat ik altijd graag kijk naar films waarin Clint Eastwood in meespeelt (als kind zijnde was hij toch mijn televisieheld) en ik deze film nog nooit heb gezien (of meer kan herinneren), was het natuurlijk een mooie gelegenheid om er nu naar te kijken ondanks het late tijdstip (aanvang rond 02:30).

Omdat deze film ook nog een western is van Clint Eastwood, waarin hij meestal altijd koeltjes speelt (was nu eigenlijk ook het geval) en het er visueel dan ook altijd fraai uitziet, had ik er best bepaalde verwachtingen van. Maar eerlijk gezegd valt het allemaal wat tegen en is het qua verhaal (best flauw en zeer clichématig) en uitvoering niet meer dan een dertien in een dozijn film. Het is vooral dankzij Clint Eastwood dat deze film nog genietbaar is, want hij speelde verdienstelijk en met name in het eerste leuke gedeelte van de film. Ook de rol van de andere veteraan Robert Duvall was best verdienstelijk. Omdat de film maar iets van circa 80 minuten duurt, is gelukkig wel het tempo hoog en kijkt de film zich ook nog best lekker weg.

Visueel ziet het er allemaal fraai uit (zeker wat betreft de landschappen) en de film bevat ook hier en daar wat actie en humor. Het is zeker geen geweldige film met Clint Eastwood, maar vanwege hem en de duur wel eentje die nog goed te doen is.

De eerste helft vond ik best leuk en viel er ook veel te lachen, maar na ongeveer 60 minuten wordt het allemaal was flauwtjes en serieuzer. Maar al met al was hij wel goed te bekijken en vond ik James Belushi zeer goed en leuk in deze film. Julie Bowen vond ik zeer mooi in deze film.

Al weer een leuke, vermakelijke en zelfs boeiende korte Horror film uit de "Masters of Horror" TV-serie (die ik sinds April aan het herzien ben en nu bijna helemaal heb gezien, sowieso het volledige eerste seizoen ervan) en deze is ook niet van de minste Horror regisseur namelijk John Carpenter.

In dit verhaal draait het om Kirby Sweetman, die de de uitbater is van een klein slechtlopend filmtheater en tevens een soort detective is op het gebied van zeldzame films en wiens geliefde vriendin Annie zelfmoord heeft gepleegd. Op een dag wordt hij uitgenodigd door de rijke film verzamelaar Bellinger, die wil dat Kriby tegen flinke betaling (daarmee komt hij gelijk uit de schulden) voor hem de eenmalig vertoonde film "Le Fin Absolue du Monde" (oftewel "Het absolute einde van de wereld") voor hem opspoort, die gemaakt is door regisseur Hans Backovic. Men zegt dat wie deze film bekijkt zal veranderen in een gestoorde, moordlustige en gewelddadige kannibaal en van de film zou ooit maar één opname van bestaan hebben, die uiteindelijke vernietigd werd. Bellinger houdt echter een blauw-bleke engel gevangen, die één van de hoofdrolspelers was uit de film "Le Fin Absolue du Monde" gevangen en die bezweert dat de film nog bestaat. Kirby neemt het aanbod aan en naarmate hij steeds dichterbij het enige exemplaar van van de film komt, raakt hij ook steeds meer betrokken bij de gruwelijke en verknipte waarheid omtrent deze film.

Het originele en mysterieuze verhaal zit qua opbouw goed in elkaar en wist mij vanaf de eerste tot de laatste minuut (duurt circa 60 minuten) te boeien en te vermaken. Ook met de uitvoering van het verhaal zit het wel goed en dan doel ik vooral op de lekkere sfeer en zeker ook de goor (het gaat er soms behoorlijk heftig te keer zoals de onthoofding van een vrouw, het in de ogen steken met een soort van kleine degen door de Aziatische assistent van Bellinger, en het zelf invoeren van de darmen van Bellinger in een filmprojector) die eveneens geweldig en smaakvol in beeld werd gebracht. Het laatste heftige gedeelte van de film mocht er zeker wezen en ook het einde was goed. Van de cast had ik eigenlijk alleen gehoord van Udo Kier (in de rol van rijke film verzamelaar Bellinger), maar ze deden het wel allemaal leuk en verdienstelijk en dan vooral hoofdrolspeler Norman Reedus (in de rol van Kirby). Dat Zara Taylor (in de rol van Annie die de vriendin van Kirby was) hier en daar bloot (wel niet echt in romantische scenes) te bewonderen was, was ook mooi meegenomen.

Al met al gewoon een goede en vermakelijke korte Horror film die zich lekker wegkeek (zeker voor Horror liefhebbers) en waarvan het originele verhaal wist te boeien tot de laatste minuut. Ik heb mijn stem daarom ook verhoogd met een halfje erbij.

Typisch Disney filmpje wat nergens echt bijzonder wordt maar eigenlijk ook nooit vervelend. Net zoals de meeste Disney films is deze film ook behoorlijk cliché en weet je eigenlijk al snel hoe het gaat aflopen. Slecht was deze film zeker niet want visueel mocht de film er zeker wezen en zoals gezegd verveelt hij eigenlijk nergens. Ik heb me er althans aardig mee geamuseerd. De cast deed het ook best aardig en dat was vooral de verdienste van Taylor Kitsch als John Carter. Lynn Collins mocht er natuurlijk wezen vanwege het uiterlijk maar omdat het hier om een Disney film ging werd er natuurlijk niets prijsgegeven. De hond vond ik overigens een zeer leuke en lieve toevoeging in deze film. Qua verhaal had het wel iets weg van een kruising tussen een "Star Wars film" en "Avatar". Gewoon leuk vermaak en zeker voor kinderen.

Prima drama die goed laat zien hoe verrot en slecht het Amerikaanse medische systeem is. Het verhaal was goed en ook boeiend en werd mede door de sterke cast (vooral dankzij Denzel Washington) naar een nog hoger niveau getild.

Aangrijpend en boeiend drama met een prima cast. Omdat het om een waargebeurd verhaal gaat is het best soms aangrijpend. De film laat ook regelmatig de gruwelijkheden zien van de Japanners t.o.v. de chinezen. De film heeft wat specials voor mij want eind jaren 90 ben ik 3 keer in Nanking geweest voor mijn werk.

Op het einde wordt er nog gezegd wat er met John Rabe gebeurt is en dat is best wel triest.