Opinions

Dit soort films zijn toch altijd de krenten in de pap qua mysterieuze sciencefiction films. Het hele verhaal wist me al te boeien van de eerste tot de laatste seconde en het was geregeld ook spannend (zeker het laatste gedeelte). Ook met de uitvoering en met de opbouw (je moet wel goed opletten op de tijd die regelmatig wordt vertoond want het verhaal loopt niet helemaal chronologisch. Zeker als je de film heel laat bekijkt en soms in slaap dommelt ) van het verhaal zat het goed en visueel oogde het best realistisch. Ook het einde mocht er wel wezen (leuke woordspeling overigens m.b.t., het einde ), hoewel het wel altijd cliché is bij dit soort films. De voor mij onbekende cast (alleen Michael Nyqvist kon ik) deed het overigens prima en zorgde mede ervoor dat het verhaal realistisch oogt.

Qua verhaal heeft deze film overigens wel wat weg van de recente film "Apollo 18 (2011)" welke ook heerlijk mysterieus en boeiend/spannend was. Die film neigde wel wat meer naar horror terwijl deze film wat meer neigt naar thriller.

Al met al gewoon een heerlijk film die zich lekker wegkijkt en hopelijk gaat de mensheid dit soort ontdekleningsreizen ooit eens ondernemen. Zou natuurlijk ook mooi zijn als ik dit nog zou kunnen meemaken.

Ik ben bezig om de laatste ongeziene films van grote brosten fan en regisseur Russ Meyer voor de "Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025" te bekijken, maar dat is best een kwelling omdat de ongeziene films uit de beginjaren 60 komen (qua erotiek films ben ik geen fan van films van voor de jaren 70, omdat je dan alleen maar borsten en billen te zien krijgt) en van een verschrikkelijk laag niveau zijn.

De Documentaire / Erotiek film "Europe in the Raw" is de slechtste film die ik tot nu toe van Russ Meyer gezien heb en bestaat uit aan elkaar gekleefde dans- en stripnummertjes, zogezegd met een verborgen camera in een aktetas!, gefilmd in een Europa. Althans grotendeels, want je ziet soms duidelijk dat het niet gefilmd is in het Europese land waar zich men op dat moment bevindt. Dat is vooral goed te zien als men zogenaamd gaat filmen in een nudistenkamp in Nederland, waar een volledige naakte vrouw met twee lange vlechten staat de tafeltennissen tegen een man en waarbij je op de achtergrond bergachtige rotsformaties ziet (oftewel het is gewoon gefilmd in Amerika) Dat was gewoon misleidende candid camera! Foei, Russ!.

De film begint met het inpakken van de camera in de aktetas, waarna men per boot naar Europa vaart en waar we als eerste land even in Frankrijk terecht komen na circa drie minuten. Maar omdat men aangeeft dat men wilt eindigen in Frankrijk, verlaten we Frankrijk snel en belanden we na circa vijf minuten in België in Brussel (waar we o.a. Manneken Pis te zien krijgen). Na we wat beelden (ieder land wordt geïntroduceerd via verkeersborden in dat land) van België / Brussel te zien, krijgen we na circa zeven minuten in een Moulin Rouge-achtige nachtclub de topless dansende (op muziek) mooie vrouw Veronique Gabriel te zien en krijgen we de eerste grote borsten in de film te zien.

Na circa 10 minuten belanden we dan in Nederland (als eerste shot van Nederland krijgen we molens te zien), waar we de steden Rotterdam (er wordt dan aangeven dat de stad tijdens de Tweede Wereldoorlog is gebombardeerd geworden door de Duitsers) en Amsterdam (waar we natuurlijk een draaiorgel, de waterkanalen en raamprostitutie te zien krijgen) worden bezocht en waar men met de verborgen camera een hoer bezoekt en waarna we via een bootje naar een nudistenkamp varen en we de eerder genoemde vrouw te zien krijgen die naakt (ze is inderdaad de enige vrouw de volledig naakt is te zien) staat te tafeltennissen.

Daarna belanden we na circa 18 minuten in Denemarken in Kopenhagen, waar we in een nachtclub de vrouw Greta Thorwald topless zien dansen en vier minuten later bevinden we ons alweer in Zweden in Stockholm, waar we alleen wat kunstwerken te zien krijgen in de vorm van beelden en verder krijgen we geen naakte vrouw te zien?

Daarna verlaten we Scandinavië en gaan we naar Duitsland waar we eerst terecht komen in Hamburg (waar we uiteraard de Reeperbahn en de haven te zien krijgen) waar we de vrouw Heide Richter een striptease zien geven op een bed en ook gaan we weer met de verborgen camera naar een hoer, waarna we in Berlijn belanden (waar we op een bord ook de naam Adolf zien staan) en waar we de vrouw Abundavita in een soort van bontjas en met hoofd- en gezichtsversieringen een striptease zien geven en ook wordt weer een hoer bezocht met de verborgen camera.

Daarna gaan we via de Rijn naar Oostenrijk, waar we dan na circa 38 minuten belanden in Wenen en waar we een reuzenrad te zien krijgen en verder geen naakte vrouw? Twee minuten later staan we daarom alweer in Italië, waar eerst Venetië wordt aangedaan en waar we dan natuurlijk de gondels te zien krijgen en ook een vrouw de topless een teil met water over een gondelier kiept. Daarna gaan we naar Florence en zien we kunst en daarna gaan we naar Rome, waar we o.a. de topless vrouw Shawn Devereaux in een zwembad zien. Daarna gaan we nog naar Pisa (waar we natuurlijk de scheve toren te zien krijgen) en Portofino en bij de laatste plaats zien we dan wat vrouwen topless zonnebaden op het strand.

Na circa 50 minuten bevinden we ons dan weer in Frankrijk waar de film ook begon en bezoeken we de plaatsten Nice, Nancy en Parijs en daar wordt dan natuurlijk ook de Moulin Rouge bezocht, waar we de topless vrouw Gigi La Touche met een zogenaamde gitaar een optreden zien doen en ook zien we de topless vrouw Yvette Le Grand een cowboy act doen in een saloon en gaan we voor de laatste keer met de verborgen camera naar een hoer, te weten Veronica Ericson, waarbij de camera opeens begint te roken (als de man het zogenaamd met de hoer in bed gaat doen), in vlammen raakt en daarna ontploft. Dat moest dan zogenaamd grappig voorstellen. Daarna is de film (zeg maar gerust de kwelling) gelukkig ook afgelopen na circa 66 minuten.

Ik heb de film denk ik in circa 35 minuten gezien, want de film is zo slecht, dat ik al na een paar minuten ben begonnen met vooruitspoelen op 1,5x en 2,0x (vooral die) snelheid. Eigenlijk is vrijwel niets leuk (op de rondborstige vrouwen na dan) aan deze Documentaire / Erotiek film waarin Europa bezocht wordt via acht landen.

Best een leuke en vermakelijke dertien in een dozijn Komedie / Avontuur (Roadmovie is zeker ook van toepassing) film, waarin de Amerikaanse tiener Scott Thomas (Scott Mechlowicz) met zijn vrienden naar Europa (Engeland, Frankrijk, Nederland, Slowakije, Duitsland en Italië) gaat om zijn internet-geliefde te zoeken en waarbij hij terecht komt in een wereld vol seks en drank.

Veel stelt het allemaal niet voor en geregeld is het ook flauw (hoort nu eenmaal bij dit soort films), maar het verhaal weet wel te vermaken en hier en daar valt er ook wat te (glim)lachen (o.a. Franse mimespeler in robot act, SM-scène, nazi-kind Heinrich, de scene met de witte rook in combinatie met de paus en bepaalde scènes tijdens de aftiteling) en valt er soms zelfs wat te genieten van de rockmuziek. Zo was het rockliedje "Scotty Doesn't Know" leuk om te horen (overigens niet voor Scott ), overigens ook de uitvoering ervan, en werd het ook nog eens gezongen (beter gezegd "geplaybackt") door niemand minder dan Matt Damon.

Het meeste leuke in deze film is nog het vele vrouwelijke schoon, zoals Michelle Trachtenberg, Jessica Boehrs (in de rol van de Duitse Mieke, welke de internet-geliefde is van Scott) en de rondborstige Molly Schade (haar jacuzzi scène na circa 10 minuten mocht er best wezen) en de laatste twee zijn ook nog eens topless te bewonderen (o.a. in een biechthokje). Sowieso valt er in deze film best veel bloot te zien en niet alleen van vrouwen (en dan doel ik natuurlijk op de naaktstrand scène met alleen maar mannen).

De cast speelt zeker niet hoogstaand, maar ze deden het wel verdienstelijk en ze hadden zo te zien ook veel plezier (met name Cooper Harris) in het maken van deze film. Ook was het wel leuk om te zien dat Lucy Lawless (in de rol van Madame Vandersexxx van Club Vandersexxx, welke de meest erotische club is van Amsterdam) ook een rolletje had in het verhaal en zij is natuurlijk vooral bekend vanwege de leuke serie "Xena: Warrior Princess (TV Series 1995–2001)", welke destijds populair was (drie keer raden waarom ). Verder zien we ook nog Vinnie Jones (in de rol van Britse voetbalhooligan Mad Maynard, die bierflesjes kan openen met zijn ogen) en zelfs David Hasselhoff (zingt dan het bekende Duitse liedje "Du" van Peter Maffay) voorbijkomen.

Al met best een leuke en vermakelijke tiener Komedie / Avontuur film (ik heb overigens de "Unrated" versie gezien), welke zich lekker wegkijkt (duurt circa 85 minuten).

Ondanks dat het verhaal me wel wist te boeien en het er visueel zeker niet onaardig uitzag met de besneeuwde locatie waar het verhaal zich afspeelt en de special effecten (waaronder de robot kat), vond ik het maar een saaie en langdradige bedoeling en dat ondanks dat de film maar 90 minuten duurt. Ik ben er zelfs bij inslaap gevallen en dat ligt waarschijnlijk meer aan het tijdstip (afgelopen nacht rond 01:00) dat ik deze film heb bekeken, dan aan de film zelf.

Het verhaal verloopt ook vrij traag en m.u.v. het laatste interessante gedeelte van het verhaal gebeurt er vrijwel niets. Ook vond ik het hier en daar wat flauw en zeker de methode om een robot uit te schakelen, door er tegen te zeggen "Wat zie je, wanneer je je ogen dicht doet ?". Het laatste gedeelte van het verhaal, zeg maar de ontknoping, vond ik wel aardig en was eigenlijk ook wel mooi.

Buiten het visuele aspect (fraaie winterse locatie waar het verhaal zich afspeelt en de robots zoals o.a. Prototipo 519 gespeeld door Sara Rosa Losilla) deed verder de cast het goed en dan vooral de jonge Claudia Vega in de overtuigende rol van Eva, die verrassender wijze een robot blijkt te zijn. Misschien was dat wel voorspelbaar en ook cliché, maar toch vond ik verrassend. Ook de altijd fraaie Spaanse schoonheid Marta Etura in de rol van Lana Levy (wetenschapster en tevens de moeder van Eva) deed het goed en hetzelfde geldt in iets mindere mate voor door Duitser Daniel Brühl in de rol van Alex Garel (gerenommeerd cybernetisch ingenieur). Daarbij vond ik het vreemd om hem Spaans te horen praten (voor hem natuurlijk niet omdat hij geboren is in Spanje) terwijl hij een Duitser is. Wat dat betreft is het eigenlijk ook vreemd dat hij de hoofdrol kreeg in deze film i.p.v. bekende Spaanse acteurs zoals bijvoorbeeld Antonio Banderas (zou in mijn ogen perfect zijn geweest voor de rol) of Javier Bardem. Degene die een beetje voor een luchtige ondertoon zorgt in het verhaal is Lluís Homar in de rol van de zeer behulpzame, goedaardige en diende robot SI 7.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze Drama / Fantasy film, maar persoonlijk vond ik hem te saai en te langdradig. Vanwege het visuele gedeelte en de cast, weet deze film wel nog te vermaken.

Na het eerder deze maand zien van "Sesso Nero (1980)" (die dezelfde filmposter heeft als Eva Nera, maar dan gespiegeld) en "Orgasmo Nero (1980)", moest ik m.b.t. "Nero" natuurlijk ook nog deze "Eva Nera" zien van Joe D'Amato, maar ik zie nu pas dat het "Nera" is i.p.v. "Nero"

Het is zo te zien meer dan 10 jaar geleden dat iemand voor het laatst een bericht heeft geplaatst bij deze film. Dus de hoogste tijd om er weer eens wat over te schrijven en "Eva Nera" heeft nu tenminste ook één recensie. "Eva Nera" wilde ik ook eigenlijk alleen zien vanwege het meespelen van Laura Gemser, welke ik een lekker ding van Nederlands-Indonesische afkomst vindt.

In deze Erotiek / Thriller film belandt de lesbische en exotische nachtclubdanseres (die met een Python danst) Eva (Laura Gemser) in Hong Kong bij twee rijke broers, te weten Judas (Jack Palance) en Jules (Gabriele Tinti). Beiden zijn slangen-freaks en ze wonen samen met hun slangen in een luxe flat. Wanneer Eva bij hun intrekt en de slangen Eva's vrouwelijke bedgenoten doodbijten, wordt zelfs de zwarte Eva rood, maar het recht zal zijn loop hebben.

"Eva Nera" is een typisch D`Amato vluggertje, die een nogal dwaas plot (als je het al zo mag noemen) heeft. Het is tevens een draak van een film, die op Laura Gemser en een paar andere vrouwen na dan nauwelijks weet te vermaken en ook behoorlijk saai is. De film staat mede betiteld als een Thriller, maar spannend wordt het nergens en ook de dood van een paar vrouwen is eerder lachwekkend dan spannend. Nadat één vrouw, te weten Gerri (Michele Starck), wordt gebeten door een een zeer giftige groene mamba slang, komt er ook wat schuim uit haar mond.

Wel is er onnodig dierenlied te zien, zoals het moment dat Eva en Gerri ergens op een straat van Hong Kong wat gaan eten en waarbij dan een lange slang levend wordt gevild door een Aziatische man. De gevilde slang (die je dan nog ziet bewegen) wordt dan in stukken gehakt en daarna braden in een wok, waarna deze wordt opgegeven Eva en Gerri. Ook is er een scène te zien waarbij Eva de slangen van Judas voert met levende witte muizen. Tegenwoordig zie je dierenleed gelukkig niet meer terug in films, maar in de jaren 70 en 80 was het gebruikelijk en zeker bij films (met name kannibalenfilms) die zich afspelen in exotische landen.

Dankzij de mooie Laura Gemser en ook nog een paar andere vrouwen, weet deze film toch nog een heel klein beetje te vermaken en dat omdat ze vrij regelmatig uit de kleren gaan. Laura Gemser is al na circa vijf minuten naakt te zien, als ze in een nachtclub van Hong Kong topless zit te dansen (het zijn eerder ritmische bewegingen) met een Python en die scène deed me denken aan het dansen van Salma Hayek met een wurgslang in de Horror / Misdaad film "From Dusk till Dawn (1996)".

Na circa negen minuten zien we Laura Gemser ook volledig naakt en dat als ze zich gaat omkleden op haar slaapkamer. Naderhand zien we haar natuurlijk nog vaker naakt en dat o.a. tijdens een masturbatie scène (waarbij ze fantaseert over een slang en een vrouw), terwijl ze genomen wordt door een Aziatische man (die haar ook slaat) waarbij ze er zichtbaar niet van geniet (ze is immers lesbisch) en samen met Michele Starck tijdens een massage en onder de douche (waarbij ze elkaar ook inzepen en daarbij kijkt Jules stiekem en jaloers toe).

Nadat Gerri wordt gebeten en sterft door een losgelaten groene mamba slang, is Eva uit op wraak en heeft ze het voorzien op Jules (die de slang ook heeft losgelaten vanwege jaloezie). Die verleidt ze dan, waarna ze samen met een boot en twee Aziatische mannen naar een eilandje varen. Daar rekent ze dan af met Jules (één van de Aziatische mannen houdt hem dan vast), door bij hem een slang in zijn kont te laten stoppen door de andere Aziatische man. Of ze de slang ook werkelijk in zijn kont stopten durf ik eerlijk gezegd niet te zeggen (dat liet men ook niet zien), maar ze trokken wel bij die scène zijn broek omlaag.

Daarna gaat Eva nog met Judas praten, waarbij ze ook nog een keer voor hem danst (niet naakt overigens) met de zeer giftige groene mamba slang, die haar dan bijt in het gezicht en waardoor ze dan doodgaat. Daarna is de film ook na circa 96 minuten afgelopen. Dat de roots van Laura Gemser ook in Nederland liggen, krijg je in deze film te horen via de tekst (gesproken door Judas):

"You came from Holland yesterday.".

Laura Gemser is ook handtastelijk in deze film en dat o.a. tijdens een etentje (waarbij ze een been en de schaamstreek betast van een Aziatische vrouw) en in een nachtclub voor lesbische vrouwen, waarbij ze Gerri betast terwijl de Aziatische "Kim Sisters" optreden en die zijn daarbij op een gegeven moment ook volledig naakt te zien. Ook wordt Laura Gemser een keer zelf betast tijdens een feest gegeven door Judas en daarbij wordt ze dan betast door een broer en zus.

Buiten Laura Gemser is ook de de blonde Michele Starck (als Gerri die een vriendin van Jules is) regelmatig naakt te zien en dat voor het eerst na circa 38 minuten als ze van Eva een bikini krijgt, die ze aantrekt en daarbij zien we haar dus volledig naakt. Ze is wel geen echte blondine, want op haar schaamstreek zat een behoorlijke zwarte bos haren. Vrij snel na die scène gaan ze samen naar een massagesalon, waarbij ze door twee Aziatische vrouwen gemasseerd worden met een soort van vibrators en daarbij zijn dan beide vrouwen volledig naakt te zien. Michele Starck zien we voor het laatst naakt als ze samen met Eva onder de douche staat.

Verder zien we ook de best mooie Ziggy Zanger, als Candy die eveneens een vriendin is van Jules, één keer naakt en dat als ze samen is met Jules, die dan een slang pakt en op haar volledig naakte lichaam legt. Candy begint dan te schreeuwen (en Jules te lachen), waarna de slang Candy bijt in een borst. Ze sterft wel niet, maar ze wordt daarna wel afgevoerd naar het ziekenhuis.

De film is in zijn geheel gefilmd in Hong Kong en daarvan zijn een aantal mooie beelden van te zien, zowel van het gebied langs de zee, de heuvels en de stad zelf. En dit ongeveer twintig jaar voordat de Britse regering de soevereiniteit van Hong Kong in 1997 aan China zou overdragen en dat heb ik zelf in 1997 in China gezien op de televisie, omdat ik daar toen was voor mijn werk in de stad Nanjing.

Al met al is "Eva Nera" (die ook nog veel andere titels had en dat was best gebruikelijk destijds bij een sexploitation film) een zeer matige film van regisseur Joe D'Amato, de man die verantwoordelijk is voor vele andere vermakelijke Europese trashfilms, en hij is eigenlijk alleen nog het kijken waard als je een Laura Gemser-fan bent.

Mijn god wat een trieste komedie. Na 90 minuten was ik nog steeds aan het wachten op de eerste grap. Ik zou dit niet een komedie willen noemen maar een bagger film.

Het begin met de wekker (wel irritant dat geluid continue) vond ik best leuk. Qua verhaal is het min of meer een kopie van "The Immoral Mr. Teas" maar dit keer gezien vanuit het standpunt van een vrouw (een soort van voyeur). Zelfs de introductie werd verteld door die vrouw (de eerste en laatste keer dat Russ Meyer dit toepaste want in al zijn andere films wordt dit gedaan door een man). Ook deze film is een "stomme film" want er wordt niet ingepraat. Omdat het verhaal dit keer wordt verfilmd vanuit het standpunt van een vrouw (hoewel de hoofdpersoon in de film weer een man, klusjesman, is die schaars geklede vrouwen tegenkomt) vond ik deze minder dan de vorige. De beelden van San Francisco en omgeving zagen er best fraai uit maar het vrouwen gehalte in deze film was laag (vrijwel altijd dezelfde vrouw) en het duurt dan ook behoorlijk lang voordat er iets fraais te zien was (na ongeveer 15 minuten). Echt komisch was het ook niet want de humor was best flauw en eigenlijk was alleen het einde een beetje komisch. Na ongeveer 30 minuten (na de belachelijke chirurgie scene) vond ik de film inmiddels zo saai en flauw dat ik hem maar vooruit ben gaan spoelen. Eerst op 2 speed maar al snel op 4 en zelfs 8 speed. Na 50 minuten ben ik hem weer gaan afspelen op normale snelheid want toen kwam visueel het hoogtepunt van de film namelijk een zeer fraaie vrouw die in het water lag gevolgd door een naakte vrouw in een kunst atelier. Dit waren ook de enige keren in de film dat er echt bloot te zien was (buiten een fraai achterwerk in het begin van de film). Nee dat was helaas toch één van de mindere van Russ Meyer.

Tja, Renée Soutendijk was in de jaren 80 vaak een genot om naar te kijken in Nederlandse films (ze ging daarin ook standaard uit de kleren). Nadat ze het hier wel een beetje voor gezien hield probeerde ze ook in America een carrière te starten en deze film moest voor de doorbraak gaan zorgen. Helaas is het gaan doorbraak geworden maar is ze min of meer doorgezaagd met deze film. Ook wel terecht want want het verhaal stelt bitter weinig voor (min of meer een vrouwelijke Terminator uitvoering maar dan wel een zeer trieste uitvoering) en Reneé Soutendijk speelt op zijn zachts gezegd slecht. Datzelfde geldt overigens ook voor flut acteur Gregory Hines. Wat een combinatie ook Reneé Soutendijk en Gregory Hines De film weet ook nergens te boeien laat staan dat het ergens spannend wordt. Ook de uitvoering is behoorlijk triest en dat is mede te danken aan Reneé Soutendijk die amper fatsoenlijk Engels kan spreken.

Als Paul Verhoeven haar een jaar later de rol zou hebben gegeven van Sharon Stone in de film Basic Instinct dan had ik het nog wel eens willen zien met de carrière van Reneé Soutendijk in America want die rol zou ook voor haar geknipt zijn (Sharon Stone deed het overigens geweldig in die film).

Prima film met een goed verhaal. Het verhaal is tevens boeiend en soms zelfs spannend. Mooi gespeeld door Sam Neill en Laurence Fishburne. Ik vond de beelden en de sfeer perfect passen bij deze film.

Deze film gisteren in de bioscoop gezien in 3D en dat zag er allemaal mooi uit en de 3D voegde ook flink wat toe. Ondanks dat het een verhaal is wat gebaseerd is op waargebeurde feiten (waar ik overigens niets vanaf wist) en het natuurlijk ook triest is wat er tijdens de beklimming gebeurt is, vond ik het wel een saaie en langdradige bedoeling.

Het verhaal wat zich afspeelt in 1996 komt enorm traag (wel regelmatig voorzien van fraaie beelden in 3D) opgang en pas tijdens de aftocht (nadat velen de top hadden bereikt) van de Mount Everest en de extreem bizarre weersomstandigheden vond ik het verhaal pas boeiend en interessant worden. Dat gedeelte had wat mij betreft ook veel langer mogen duren i.p.v. de saaie lange inleiding van het verhaal. Tijdens deze inleiding leer je wel de personages enigszins kennen, maar eerlijk gezegd vond ik het allemaal geen interessante en aansprekende personages (die Vanessa Kirby in de rol van Sandy Hill Pittman, vond ik overigens wel een leuke verschijning). Deze personages werden zeker niet gespeeld door de minste acteurs zoals Jake Gyllenhaal (in de rol van expeditieleider Scott Fischer) en Josh Brolin (in de rol van Texaanse bergbeklimmer Beck Weathers). Deze twee speelden overigens wel verdienstelijk en dat de laatste het uiteindelijk nog overleefde (nadat hij in comateuze toestand belandt en men hem voor dood achterlaat), vond ik zeer verrassend.

Het einde met de overleden bergbeklimmers was natuurlijk tragisch en dan vooral vanwege de dood van sympathieke expeditieleider Rob Hall (het gedoe met zijn zwangere vrouw Jan Arnold gespeeld door Keira Knightley, die er niet uitzag in deze film, kon me eerlijk gezegd niet echt bekoren) welke ook verdienstelijk werd gespeeld door Jason Clarke. Maar goed doodgaan hoort natuurlijk wel bij de risico's als je de Mount Everest (8850 meter hoog, wat bijna de vliegtuighoogte is) gaat beklimmen en zij zijn natuurlijk ook niet de enigen die hun leven hebben gelaten op de Mount Everest. Ik vond het overigens wel heftig om te horen dat de lichamen van de overleden bergbeklimmers daar nog steeds liggen.

Deze film vind ik zelf niet meer dan leuk om eens gezien te hebben, maar qua verhaal en uitvoering kan deze film absoluut niet tippen aan het goede en boeiende "Nordwand (2008)", welke ook gaat over een bergbeklimming welke gebaseerd is op een waar gebeurd verhaal. Die film is zelfs ook spannend, wat helaas bij deze film ook ontbreekt.

De carrière van Salma Hayek als actrice zit al een aantal jaren in de slop en dat ze in een prul als deze de hoofdrol speelt zegt eigenlijk al genoeg.

Toegegeven Salma Hayek blijft een genot om naar te kijken, ondanks dat ze inmiddels al 48 jaar is, maar echt goed acteren heeft ze eigenlijk nooit gekund op hier en daar een uitzondering na. Ook is ze niet instaat om een hele film te dragen. In deze film was dat wel de bedoeling, maar moet ze het wederom vooral hebben van haar fraaie uiterlijk en haar twee flinke wapens (helaas is ze wel niet bloot te zien, m.u.v. haar achterwerk) en wat dat betreft doet ze het best goed. Het idiote slechte verhaal slaat echter nergens op (totaal geen inhoud en gewoon te belachelijk voor woorden) en weet ook nergens te boeien. Net zoals de film belachelijk slecht is, geldt dit ook voor de muziek met o.a. "We Wish You A Merry Christmas", "A Very Merry Christmas" en "Silent Night", terwijl de film helemaal niets met kerstmis te maken heeft

Ook de uitvoering (alles speelt zich min of meer af in één saaie ruimte met kunstmatig licht) valt zwaar tegen ondanks de actie, welke geregeld best hard en grof is, en ook de vele kleurrijke sletterige vrouwen in het begin. Normaal gesproken houd ik wel van deze combinatie, maar dit in combinatie met Salma Hayek past gewoon niet samen en is ook totaal niet geloofwaardig. Salma Hayek als "actie babe", het moet niet gekker worden Ook zitten er best veel dialogen (allemaal saai overigens) in, maar daarin blinkt Salma Hayek natuurlijk ook niet in uit. Dat Salma Hayek eigenlijk niet kan acteren is natuurlijk een understatement, maar de overige onbekende goedkope cast krijgt het zelfs voor elkaar om daarin nog slechter te presteren.

Ben je een fan van Salma Hayek dan kun je deze troep gerust kijken, want ze is vrijwel 90 minuten lang schaars gekleed in beeld, maar qua verhaal en uitvoering is het gewoonweg allemaal waardeloos. De film duurt maar iets van 85 minuten, maar ondanks dat vond ik het een lange zit om deze ellende helemaal uit te kijken. Hoe de film eindigt, interesseert dan eigenlijk ook niet.

Ik vond dit persoonlijk meer een drama dan een komedie want te lachen viel er eigenlijk bitter weinig (alleen soms om Brian Dennehy). Het verhaal is eigenlijk niet echt bijzonder maar is wel goed te doen en datzelfde geldt ook voor de uitvoering die best realistisch oogt. Wat deze film vooral het kijken waard maakt is de cast en dan met name Brian Dennehy (als ik hem zie moet ik altijd terugdenken aan de eerste Rambo film), Helen Hunt en de fraaie Carla Gugino. Leuk als tussendoortje op een zaterdag/zondagmiddag maar meer helaas ook niet.

WTF 5000 - 10.000 dollar voor een bejaardenhuis per maand Dat kan toch bijna niemand betalen.

Knap dat deze film zo'n laag gemiddelde heeft want ik vond het best wel te pruimen en heb er regelmatig om moeten lachen (vooral natuurlijk om Clyde). Het verhaal was best leuk en de actie (vecht scenes) ook. Leuk gespeeld door Clint Eastwood en Geoffrey Lewis. Minpunt van deze film was de draak van een vrouw Sondra Locke, ze kan niet acteren en ziet er ook niet uit. Dat Clint Eastwood daar ooit mee getrouwd is snap ik nog altijd niet.

P.S. ook een leuke rol van Beverly D'Angelo die ik altijd wel leuk vindt (ook om haar uiterlijk).

Aardig ontroerend drama met een prima cast. Vooral Robert De Niro was lekker op dreef en je voelde goed met hem mee. Film deed inderdaad sterk denken aan "About Schmidt" maar die was misschien net iets beter.

Deze film (beter gezegd verschillende sketches) heb ik vroeger wel eens gezien en vond ik destijds best geinig. Hedendaags is het natuurlijk behoorlijk gedateerd en ook wat aan de flauwe kant. De verschillende sketches (in totaal 7 met steeds een duur van circa 12 minuten) zijn wisselend en een aantal zijn leuk en een aantal juist niet. De sketches welke ik persoonlijk het leukst vond waren:

2e Sketch waarbij een dokter (leuk gespeeld door Gene Wilder) verliefd wordt op een Armeens schaap. Dat is overigens de enige sketch zonder Woody Allen;

5e Sketch over een seks gerelateerde quiz:

6e Sketch over een reuzen tiet die een stadje onveilig maakt (inderdaad met leuke verwijzingen naar de jaren 50);

7e Sketch over de werking van het mannelijke lichaam (opgenomen vanuit het lichaam met allemaal personen erin, die personen regelen ook het lichaam), gefilmd vanaf het etentje met een vrouw en daarna de uiteindelijke seksuele handeling die eruit voortvloeit. Bij dat laatste speelt Woody Allen een spermatozoïde. Burt Reynolds komt er ook heel eventjes in voor.

Hoewel er misschien niet echt veel te lachen valt (zeker nu niet meer) was de uitvoering van de verschillende sketches wel leuk gedaan en zeker de laatste die misschien ook wel de leukste was. Dat de uitvoering leuk was, lag grotendeels aan de cast.

P.S. op een reuzen tiet na, zit er in deze film geen bloot

Dat deze kort durende (duurt circa 73 minuten) horrorfilm nauwelijks stemmen heeft en ook nog geen recensie (nu wel ) heeft, dat verbaasd me niets, want de film bevat vooral vreselijke dialogen en acteerwerk en een achterlijk plot. De film staat hier betiteld als een Horror maar de combinatie Horror / Erotiek of Horror / Muziek zou beter zijn geweest, want er is best veel naaktheid en erotiek (met een hele kleine neiging naar porno, vanwege een paar close-ups van een behaarde vagina) te zien ook is er zeer veel muziek en gezang te horen.

In dit verhaal draait het om de in een auto reizende evangelist / predikant, te weten zuster Sara Jane Butler (Cleo O'Hara), die vastbesloten is om de wereld te verlossen van kwaadaardige en door seks geobsedeerde mannen. Ze gaat met haar geloof de straten van Los Angeles op, raakt daar bevriend met de goedgelovige jonge vrouw Penelope Von Kruk (Sandra Henderson), die zichzelf Penny noemt, die haar volgeling wordt en samen beginnen de twee aan gruwelijke moordpartijen, waarbij Penny de verleidster is en Sara Jane de moordenaar.

De film opent met Sara Jane rijdend in haar auto door een landschap en waarbij je gezang en een preek hoort van Sara Jane en die preek gaat als volgt:

"The Lord come and told me, Sara Jane, he said, you have a preordained purpose in life. Your mission is, you are going to rid this world of all evil, evil things and evil men. Them men with their honey sweet words and horny cheatin' ways. Using them words to charm poor innocent girls. Them laughing and leaving them like they was dirt. That's men for you. Evil, evil things they be."

De preek maakt gelijk duidelijk waar het in deze film om draait en in de volgende scène zien we Sara Jane aankomen in een bar (waar o.a. een Aziaat met één arm aan het biljarten is), waarbij ze de aandacht trekt van een man in tuinbroek die zit aan bar en die haar eerste slachtoffer wordt. Hoe ze de man vermoordt, dat is niet te zien, maar je ziet wel beelden van de dode man, waarbij veel nep bloed en wat goor te zien is.

Daarna rijdt ze naar een strand (dan hoor je ook muziek en gezang) en loopt ze daar wat rond en zien we ook een man met een gitaar zitten en die gitarist zien we daarna herhaaldelijk terug in de film. Zijn rol stelt niets voor, maar opzicht was het wel geinig dat we hem steeds blijven terugzien (o.a. bij een fastfoodrestaurant, lopend door Los Angeles en in het laatste shot van de film). Daarna rijdt ze naar Los Angeles en duikt ze het hotel in met vrouwenverslinder Albert (Chesley Noone). Als ze samen op bed liggen en vrijen (dan zien we ook voor het eerst en het laatst de borstjes van Cleo O'Hara) en Sara Jane opeens begint te neuriën, zegt Albert tegen haar:

"Hey, what kind of freak are you? What are you singing hymns when I'm trying to give you head?"

Daarna beginnen ze wat met elkaar te praten en zegt Albert op een gegeven moment tegen haar:

"Hey look, why don't you give me some head? That way, your mouth will be full, and I won't have to listen to your yacking."

Daarna begint Sara Jane hem te pijpen en wordt er ook geneukt en als Albert dan op zijn hoogtepunt zegt "I'm cumming. I'm cumming. Oh", steekt Sara Jane hem dood met een mes. Daarbij moest ik gelijk denken aan het geweldige Cannibal Corpse liedje "Fucked With a Knife", waarbij de laatste regel van het liedje "Killing as I cum" is. Daarna begint Sara Jane te zingen en schrijft ze met lipstick op een spiegel de tekst "God is love, not SEX", waarna ze vertrekt.

Daarna belanden we in Los Angeles en zien we Sara Jane op straat met een accordeon. Terwijl ze op straat predikt en zingt, raakt Sarah Jane bevriend met Penelope von Prut, een naïeve lesbienne die wordt gesteund door haar rijke en beschaamde ouders, die haar geld geeft voor haar optreden. Als Sara Jane pech met de auto krijgt, biedt Penny haar aan om bij haar in te trekken. Sarah trekt dan bij Penny in, die ze als discipel aanneemt, en ook wordt Penny opgenomen in de "Sister Sara's sacred order, of the sisters of complete subjugation", waarna ze Penny op bed blinddoekt, vastbindt, uitkleedt (dan zien we Sandra Henderson voor het eerst volledig naakt) en plaagt met een mes terwijl ze samen "Glory glory hallelujah" zingen.

Samen zingen ze daarna op straat, maken ze plannen om een ​​televisieserie te maken die Sarah zal gebruiken als platform voor haar opvattingen en intimideren ze Penny's huurders, te weten Morgan (Rick Cassidy) en Rita (Margot Devletian), die zitten te vrijen in de tuin. Bij vrijen blijft het overigens niet, want ze neuken (inclusief beffen en standje 69) ook met elkaar en daarbij zie je dan ook een paar keer in close-up de behaarde vagina van Margot Devletian en ook zie je de slappe penis van Rick Cassidy. Als Sarah Jane en Penny hen komen verstoren tijdens het neuken met gezang en godsdienst praat, raakt Morgan geïrriteerd (overigens zeer begrijpelijk) en zegt hij tegen hen:

"You need a good lay."

En daar had hij groot gelijk in en dat zien we daarna ook gebeuren. Want Sarah Jane laat Penny namelijk een man, te weten Michael (Norman Fields), naar haar huis lokken en terwijl hij en Penny seks hebben (waarbij de man o.a. ook tegen haar zegt "Take it all" en "Put it in your mouth"), steekt Sarah Jane hem weer dood met een mes, waarbij ze hem herhaaldelijk steekt. Ondanks dat Penny geschokt is door de moord, blijft ze Sarah Jane wel gehoorzamen en stopen ze samen ook het dode lichaam van de man (die gewikkeld is in een doek) in de kofferbak van Penny's auto, waarbij ze gestoord worden door een vrouw (Vickie Cristal) met een hond.

Terwijl Sarah Jane en Penny zich voorbereiden om het lichaam van de man weg te brengen, komt Penny's ex-vriendin Junie (Jane Tsentas) op bezoek en zegt ze o.a. tegen Sarah Jane:

"Listen, I know all about you" en "I'd like to call the cops on you".

Mede hierdoor besluit Sarah Jane om te vertrekken en als Penny daarna o.a. tegen Junie zegt "Will you forgive me?", beginnen ze met elkaar te vrijen op de bank en daarbij zien we dan ook de borsten en billen van Jane Tsentas. Natuurlijk is Sarah Jane niet echt vertrokken, want kort daarna komt ze weer terug en wurgt ze Junie met haar sjaal terwijl ze seks heeft met Penny.

Sarah en Penny dumpen daarna hun slachtoffers (Michael en Junie) in een bos, waar ze een stel (gespeeld door Gerard Broulard en de best mooie Jacqueline Lissette) zien dat seks heeft (dan zien we ook eventjes de borsten van Jacqueline Lissette). Als de vrouw op een gegeven moment zegt "I've got to leave", vertrekt ze en benadert de man daarna Sarah en Penny en zegt hij tegen hen:

"Did you like our little show? I saw you watching us all the time."

Daarna praten ze nog met elkaar en fleurt de man met hen en lopen ze samen weg (dan zal men hem vermoedelijk ook gaan vermoorden) en dan zien ook weer de gitarist verschijnen, die de groep van een afstand volgt en ook zingt hij het liedje "Evil Come, Evil Go". Daarna begint de aftiteling begint en is de film na circa 73 minuten afgelopen.

Het verhaal en de uitvoering stelt allemaal weinig voor en boeiend (misschien soms wel op erotische wijze) of spannend wordt het ook nergens. Het oogt ook allemaal goedkoop en bevat zoals eerder al aangegeven vooral vreselijke dialogen en slecht acteerwerk. Hoofdrolspeelster Cleo O'Hara (als zuster Sara Jane Butler) was daarbij ook niet de mooiste vrouw om naar te kijken en hetzelfde geldt eigenlijk voor Sandra Henderson (als discipel Penelope Von Kruk), maar zij is tenminste wel vaak volledig naakt te zien, waarbij haar lichaam (vooral haar borsten) er best mocht wezen. Echte mooie vrouwen (op Jacqueline Lissette na dan) zijn er eigenlijk ook niet te zien, maar Margot Devletian (als Rita) en Jane Tsentas (als Junie) mochten er best wezen en van Margot Devletian valt er ook heel veel te zien (o.a. een paar keer een close-up van haar vagina). Helaas zie je van Jane Tsentas alleen de borsten (wel mooie) en billen en van Jacqueline Lissette zie je alleen de borsten.

Al met al is "Evil Come Evil Go" een matige horrorfilm (hoewel het dus eerder een Horror / Erotiek of Horror / Muziek film is), die ik niemand zou aanraden. Ik heb hem eigenlijk alleen gekeken vanwege de naaktheid en de erotiek erin en dat is ruim voldoende aanwezig.

Eigenlijk best een aardige remake. Uiteraard kan deze film niet tippen aan het origineel uit 1981 (die heb ik ook ongeveer gezien rond die tijd toen ik een jaar of 14 was) maar desondanks was dit zeker een geslaagde remake. Gelukkig heeft men ook het verhaal wat verandert waardoor het min of meer toch een soort originele film is geworden. De vaart is best hoog en er zit meer dan voldoende goor, actie (grof en hard) en schrikmomenten in. Verder wist de film me te boeien en was het op bepaalde momenten best wat spannend.

T.o.v. het origineel (gemaakt met minimale middelen en budget en 30 jaar geleden) zag deze film er visueel zeer fraai uit. Het enige echte grote minpunt van deze film vond ik eigenlijk de povere cast waar ik geen klik (een type "Ash" wordt echt gemist) mee had en ze konden me ook niet echt overtuigen. Maar al met al heb ik me prima vermaakt (er zaten enorm veel vrouwen in de zaal ) met deze remake die zich lekker wegkijkt (tenminste als je van goor houdt). Het einde vond ik overigens best goed gevonden en was ook wel verrassend. Van mij mogen ze gerust nog een tweede deel maken.

Vanwege de humor die men in dit deel heeft ingebouwd is hij minder spannend en vooral minder goor dan deel 1. Maar destijds toen hij uit kwam vond ik het een voortreffelijke film (sloot perfect aan op deel 1) en de special effects waren destijds subliem.

Kijk je deze film echter nu dan valt alles natuurlijk zwaar tegen en lag je om de special effects. Toch krijgt deze film van mij 4 punten omdat ik het destijds een schitterende film vond.

Sam Raimi lanceerde in de jaren 80 (en begin jaren 90) de "Evil Dead"-filmreeks die verschillende generaties video en bioscoopbezoekers de stuipen op het lijf joeg (inclusief mij) en in 2013 volgde nog een reboot (van Fede Alvarez) van de cult-horrorfilm. Nu er tien jaar later een vijfde film is, is het de vraag of het succes van deze horrorklassieker herhaald zal kunnen worden en of het lukt om een nieuwe generatie horrorfans voor zich te winnen? Ik heb "Evil Dead Rise" gisteravond in een redelijk gevulde bioscoopzaal (met daarin vooral de nieuwe generatie horrorfans) gezien en hoewel ik me er best mee vermaakt heb, vond ik hem ook tegenvallen.

In "Evil Dead Rise" draait het om Beth (Lily Sullivan), een gitaartechnicus (roadie mag je niet zeggen ) voor verschillende bands waardoor ze vaak afwezig is, die het gezin van haar zus Ellie (Alyssa Sutherland) komt opzoeken. Ellie is een tattooartiest die met haar drie kinderen, te weten zoon Danny (Morgan Davies), dochter Bridget (Gabrielle Echols) en dochtertje Kassie (Nell Fisher), in een appartementengebouw in Los Angeles woont. Danny, de oudste, is een hipstertiener en heeft DJ-ambities, terwijl zijn iets jongere zus Bridget een millennial is die de wereld wil verbeteren en posters maakt voor een klimaatprotest. En Kassie, de jongste, speelt vooral met haar pop Staffanie (een lugubere onthoofde pop op een stok).

Wanneer een aardbeving een ondergrondse tombe / kluis blootlegt onder het appartementsgebouw die de nieuwsgierige kinderen (die pizza hadden gehaald) gaan onderzoeken, is het voor de fans van de franchise vrij duidelijk wat er gaat gebeuren. Danny vindt enkele vinylplaten en de Necronomicon, een in mensenhuid gebonden boek waarmee demonen kunnen worden opgeroepen. Hij neemt deze mee naar het appartement ondanks de protesten van Bridget. Wanneer Danny door het boek bladert en naar de vinylplaten luistert, waarop een priester te horen is die de duistere teksten van het boek heeft vertaald, breekt al snel de hel los als Ellie’s lichaam wordt overgenomen door een demonische entiteit.

"Evil Dead Rise" speelt zich, op de proloog (dat is tevens het einde van de film) na, niet af in een afgelegen boshut (die je wel even ziet tijdens de proloog), maar in een ruwe en regenachtige wijk in Los Angeles. Het verhaal heeft niet veel om handen, de film lijkt in de eerste twintig minuten een gelaagd verhaal te willen vertellen over moeder- en zusterschap (maar dit feministische pad loopt halverwege dood), maar je krijgt wel redelijk wat je verwacht. Namelijk een harde film met gore en heel veel bloed en natuurlijk ontbreekt ook de onvermijdelijke kettingzaag niet.

De effecten zijn fantastisch gedaan (is tegenwoordig ook niet meer moeilijk) en er zitten redelijk wat memorabele scenes in die je niet snel zal vergeten (zo zal ik nooit meer hetzelfde kijken naar een keukenrasp, die je bijvoorbeeld voor kaas gebruikt, waarmee Beth belaagd wordt). Ook bevat de film de nodige knipogen naar de originele "Evil Dead"-trilogie (zoals het zeggen van "Dead by dawn") en klassiekers als "The Shining (1980)" (m.b.t. de liftdeuren en het bloed), "The Thing (1982)" (m.b.t. het samengesmolten wezen), "The Exorcist (1973)" en zelfs Fargo (1996) (m.b.t. de versnipperaar / hakselaar).

Er wordt gespuugd, er wordt gekotst (allerlei lichaamssappen die in grote gulpen worden uitgekotst), het bloed spat van het scherm, ledematen die breken en worden afgerukt, er wordt een bad genomen in kokend water, er wordt een omelet gebakken (waarbij niet alleen de dooier maar ook de eierschaal in de pan verdwijnt ), er wordt glas gegeten en er valt nog meer ranzigheid te zien. Maar toch was er iets wat ik miste in de film en dan doel ik niet op het ontbreken van Ash (Bruce Campbell), het ontbreken van komische elementen (de "Evil Dead"-trilogie van Sam Raimi was immers een combinatie van gore en humor) en Sam Raimi enkel als producent.

Begrijp me niet verkeerd, de film is een achtbaanrit in de krochten van de Hel en de film is behoorlijk smerig (maar voor mij had het eigenlijk nog smeriger mogen zijn) en bloederig en dat in een hoog tempo, maar nergens vond ik de film echt spannend of angstaanjagend (in de bioscoopzaal was het ook de hele tijd stil), kon ik geen band krijgen met de vrij onbekende cast (er is ook weinig ruimte voor karakterontwikkeling), vond ik het vrij voorspelbaar wie er gaat overleven (daaronder uiteraard het jonge meisje Kassie, want in een bioscoopfilm worden jonge kinderen zelden tot nooit het slachtoffer) en miste ik het gevoel van wanhoop. Want nergens dacht ik "Dit komt nooit meer goed". Misschien ligt het wel aan regisseur Lee Cronin die iets nieuws probeert te doen met de franchise door het decor te veranderen.

Hoewel ik geen band kreeg met de cast, deden ze het wel verdienstelijk tot goed en zeker Alyssa Sutherland (als Ellie), Lily Sullivan (als Beth) en Nell Fisher (als Kassie). Alyssa Sutherland kotst en krijst er als de bezeten moeder Ellie heerlijk op los en gaat ook regelmatig lekker creepy en sadistisch te keer en ook fungeert ze een keer als grammofoonplaatspeler (vingernagel als naald op de plaat en de mond voor het geluid) Opzicht vond ik Alyssa Sutherland ook best een mooie vrouw, althans voordat ze verandert (in een lift i.p.v. het bos, waarbij ze gepakt wordt door kabels i.p.v. takken). Ze speelt de moederrol van Ellie, als deze verandert is in een demon, op een angstaanjagende manier en gebruikt daarbij o.a. lieve slaapliedjes.

Lily Sullivan speelt een overtuigende Beth. Ze ziet eruit als een coole jonge meid, maar er schuilt toch een hoop onzekerheid in haar personage en ze blijkt ook nog eens zwanger te zijn. Wanneer ze op het appartement van haar zus aankomt, is het in eerste instantie vooral om advies te komen vragen bij haar zus om later een meer badass rol op te nemen. Het is echter Nell Fisher die als 10-jarig meisje op de meeste sympathie kan rekenen en waar we zeker nog meer van gaan horen en zien. Ze speelde de rol van jongste dochter gewoon goed en wanneer zij aan haar bezeten moeder vraagt wat er met haar aan de hand is, antwoordt die spottend “Mommy’s with the maggots now.”. Jammer genoeg zit er niet meer van dit soort galgenhumor in de film.

Al met al zullen de eerste twee delen uit de "Evil Dead"-trilogie van Sam Raimi waarschijnlijk nooit meer overtroffen worden (dat was ook in het jaren 80 tijdperk, waarin horror flink in opkomst was en ook vernieuwend was) en daar komt deze "Evil Dead Rise" ook niet bij in de buurt. "Evil Dead Rise" kan overigens goed als een stand-alone film bekeken worden zonder voorkennis. Dus wat dat betreft is deze "Evil Dead" film vooral geschikt voor de nieuwe generatie horrorfans. Hoewel "Evil Dead Rise" me eigenlijk wat is tegengevallen (ik had best hoge verwachtingen toen ik gisteren naar die film ging, maar vaak vallen die juist tegen), is het natuurlijk geen slechte film. Het is een horrorfilm met een hoog tempo (duurt ook maar circa 90 minuten) en veel gore en vooral heel veel bloed (liters en liters bloed). De film doet de franchise geen oneer aan, maar voegt er ook weinig aan toe

Inderdaad de klassieker onder de horror fims. Ik heb hem destijds als jochie 12-14 jaar oud gezien en ik vond het toen een vreselijke spannende film en enge film. Het verhaal is uitstekend en er zitten ook veel gore elementen en schrik effecten in. Destijds waren de effecten zeer spectaculair maar als je hedendaags deze film kijkt dan frons je toch effen met je ogen.

Deze film was nog zonder humor maar in de vervolg delen heeft de humor de bovenhand genomen en dat is best jammer. Bruce Campbell vind ik trouwens schitterend acteren in deze film.

Het verhaal welke draait om het Chinese restaurant "The Long Pig" (gerund door de morbide eigenaar Steven) waar mensen op het menu (specialiteit is overigens penis met een krokant korstje eromheen) staan en waar ook illegale gevechten plaatsvinden en waarbij dan de verliezer geserveerd wordt in het restaurant, was best leuk gevonden en ook met de kleurrijke uitvoering van het verhaal zat het wel goed.

Buiten dat het in deze Actie / Horror film geregeld best hard (o.a. in de vorm van vechten), grof en goor (best lekker in beeld gebracht) aan toe gaat, viel er ook genoeg te lachen en te genieten van fraaie vrouwen zoals één van de hoofdrolspeelsters Alyson Bath (in de rol van gastvrouw Yuki van het restaurant, die tevens het liefje is van eigenaar Steven) die zelfs ook bloot te bewonderen is (overigens ook een aantal andere vrouwen die rondlopen met een varkensmasker op hun hoofd ). Buiten dat die Alyson Bath er fraai uitzag, stond ze ook spreekwoordelijke haar mannetje, want ze ging soms best grof te keer, zoals o.a. bij de scene waarbij ze met een vadsig enorm groot geschapen persoon zit te neuken en daarna zijn enorme penis eraf snijdt Die hele scene was best leuk en het zag er ook komisch uit met al dat overdreven spuitende bloed.

Het tempo in de film is ook best hoog en er gebeurt eigenlijk meer dan genoeg, waardoor deze film zich ook nog eens lekker wegkijkt vanaf de eerste tot de laatste minuut (de film duurt circa 80 minuten). Hoewel het er op het einde ook best hard en ook smerig (met de palingen die uit iemands lichaam komen) aan toe ging, vond ik dat wat tegenvallen. De onbekende cast speelt niet hoogstaand in deze film, maar ze deden het wel verdienstelijk en leuk en dat laatste was voorval van toepassing op Johnson Phan in de komische rol van "The Phammer". Zijn uitspraken en manier van doen waren soms best hilarisch. Degene die ook leuk speelde en komisch was, was Alain Chanoine in de rol van Tyrone.

Al met al gewoon een leuke en vooral vermakelijke harde (met een komische noot) Actie / Horror film die zich lekker wegkijkt.

Na mijn vakantie in Italië ben ik weer gestart met het kijken van films, waarbij ik luchtig begonnen ben met deze Horror / Erotiek film, welke me getipt werd door "Glacius" bij de "Top 300 Horrorfilms" en waarbij ik het verrassend vond dat bekende acteur David Carradine (o.a. bekend van de twee "Kill Bill" films) erin meespeelde, maar ook Dick Miller.

De film begint met David Carradine als Gideon Fisk, die een boek met een pratend hoofd (een "The Evil Dead (1981)" verwijzing) vasthoudt in een onweer. Hij doet er alles aan om het kwaad op afstand te houden en brengt persoonlijke offers om het te verzekeren. We flitsen vooruit naar het heden waar het grootste deel van de film plaatsvindt. We richten onze aandacht op een schoonmaakploeg van vier sexy vrouwelijke studentes (beter gezegd snollen), te weten Terry (de roodharige Suzanne Ager), Jan (de blondharige pornoactrice Barbara Dare), Roxanne (de zwartharige pornoactrice Madison Stone) en Megan (de roodharige Monique Gabrielle), die zijn ingehuurd om een ​​onverkoopbaar huis schoon te maken voor 100 dollar per persoon, om zo hun studie te kunnen betalen. Dick Miller als Burt is er om de vaardigheden van de schoonmaakploegen te bekijken en hun de regels uit te leggen, aangezien ze vannacht zullen verblijven in het huis. De dames krijgen een speciale boekbezorging en vinden een offerdolk in een kist in de kelder. Zal de nacht vol bloed zijn of lopen hun verbeeldingen ermee weg ?

De titel van de film heeft een beetje een verkeerde benaming voor degenen die verwachten dat het vol zal zitten met gekke en/of kwaadaardige tekenfilmfiguren. Er is echter maar één tekenfilmfiguur (een geil en een moordzuchtig monster, met een lange tong waarmee hij de vrouwen ontkleedt en ook zegt hij tegen de vrouwen "Nice tits"), die het merendeel van de tijd het gedaante van een mens overneemt (die van Roxanne, nadat hij met haar zijn pleziertje heeft gehad en haar gedood heeft). Er zijn waarschijnlijk maar een paar minuten aan tekenfilmbeelden in de film. Ik denk echter niet dat dat feit de film op enigerlei wijze schaadt, want deze film kijk je gewoon voor de onzin die je wordt voorgeschoteld en voor de naaktheid (in dit geval siliconen borsten en billen) van de vier sexy vrouwelijke studentes, waarbij Roxanne (de meest sletterige) op een gegeven moment over Megan (de meest nerdige, inclusief bril, maar wel degene met de grootste borsten) zegt:

"I mean, you got a great body. You just need get some use out of it."

Als je de film gewoon beschouwt als een flauwe komedie met veelvuldige topless scènes (de eerste keer na circa 19 minuten, waarbij Roxanne muziek opzet en dan aan een stripact begint) van alle vrouwen, veel one-liners en een beetje goedkope horroreffecten (tanden en bloed), dan zal je je best vermaken.

De vier al genoemde vrouwen zijn overigens niet de enige vrouwen die naakt zijn te zien, want verder zie je ook nog een keer de borsten van Michelle Bauer (als de vrouw van Burt) in een leuke cameo, waarbij verwezen wordt naar de Horror / Komedie film "Hollywood Chainsaw Hookers (1988)" (die ook uit de koker komt van regisseur Fred Olen Ray en welke ik een aantal maanden geleden gezien heb) en waarbij je op een gegeven moment ook het geluid van een kettingzaag hoort en ook zegt ze tegen Burt:

"But Burt...it's Friday...Burt !... Friday...night !"

Evil Toons heeft een leuk assortiment horrorclichés (inclusief hysterisch gegil van de meiden) tot zijn beschikking en dat zorgt hier en daar voor leuk vermaak. Het acteerwerk en de special effecten zijn wel van een bedenkelijk niveau en hoewel de vrouwen regelmatig hun siliconen borsten laten zien (met name Madison Stone en helaas Monique Gabrielle maar één keer als ze voor een spiegel staat en zich uitkleedt), praten ze vooral veel en zeggen ze maar weinig zinnigs. Erecties veroorzaken ze overigens geen van allen (Madison Stone zat er op een gegeven moment wel heel sexy bij met haar benen gespreid), want daarvoor zijn hun kapsels te jaren 80 (vooral Suzanne Ager en Barbara Dare hadden enorme bossen haar op hun hoofd) en zoals net gezegd praten ze dus ook te veel.

Voor de meeste vrouwen (en ook een aantal mannen) loopt het in eerste instantie slecht af (m.u.v. Megan) doordat ze worden doodgebeten door het tekenfilmfiguur (die vooral is te zien in de gedaante van Roxanne), maar naderhand leeft iedereen weer doordat Megan samen met Gideon Fisk het tekenfilmfiguur verslaan door de offerdolk in hem te steken en door het boek te verbranden. Daarna zegt buurman Hinchlow (Arte Johnson), die ook geilt op de vrouwen en die een telefoon in huis heeft, die een kleine televisie komt brengen:

"Hell, it's Saturday morning. Don't tell me, you kids don't enjoy a good cartoon ?"

Daarna begint Megan als een achterlijke te gillen en is de film na circa 80 minuten afgelopen, waarna je nog even alle hoofdrolspelers in beeld ziet.

Een geweldige film is het zeker niet, maar als je een liefhebber bent van de combinatie Horror / Erotiek (waarbij je de Horror dan met een korreltje zout neemt), dan is deze film nog best vermakelijk om eens gezien te hebben en bovendien verrast deze film ook nog enigszins met het meespelen van de bekende acteur David Carradine, die zich in deze film ophangt (opoffering) in het begin en dat naderhand in 2009 in het echt deed door zich naakt in een kast op te hangen (met een touw om zijn hals en zijn penis).

De filmposter beloofd veel (o.a. zombies en "Star Wars" m.b.t. de "Millenium Falcon" ), maar "Evils of the Night" is niet meer dan een draak van Horror / Sciencefiction film en combineert bijna elk horrorstereotype uit de jaren 80 met elkaar. Het hoogtepunt in deze film is nota bene jaren 80 pornoster Amber Lynn. En dat niet vanwege haar acteerprestaties (de overige cast doet het overigens niet veel beter), maar omdat ze tenminste een aantal keren naakt te bewonderen is. De film begint als gedachteloze onzin en wordt gaandeweg steeds slechter.

Een groep tieners die in het bos aan de rand van een rivier kamperen, wordt ontvoerd door een tweetal automonteurs, te weten Fred (Aldo Ray) en Kurt (Neville Brand), en worden verkocht aan vampier-achtige buitenaardse wezens, te weten Cora (Tina Louise), Dr. Zarma (Julie Newmar) en Dr. Kozmar (John Carradine), in een ziekenhuis, die van plan zijn hun bloed af te tappen zodat ze langer kunnen leven.

Ondanks het plot dat het draait om buitenaardse wezens (het zijn gewone mensen in glanzende en opzichtige pakken, die waarschijnlijk genomen zijn uit een opslag van een B-film sciencefiction film uit de jaren 50), is "Evils of the Night" niet meer dan een hele domme en slechte slasher film. Tijdens de opening van de film zien we een buitenaards ruimtevaartuig (wat meer lijkt op een discobal) landen op de aarde en om verborgen te blijven, gebruiken de buitenaardsen een paar domme en oude monteurs om hun vuile werk te doen en dat in ruil voor rijkdom. Tijdens één uitwisseling zie je dat ze maar een handvol kwartjes krijgen in ruil voor de ontvoerde tieners en daarmee willen ze dan met pensioen

De eerste circa 25 minuten van de film zijn nog een beetje vermakelijk en dat omdat je daarin tenminste nog wat naaktheid te zien krijgt. Zo zie je al vrij snel (na circa 2 minuten) de vrouw Crystal Breeze volledig naakt en als deze gaat neuken met haar vriendje (gespeeld door Shone Taylor), wordt deze gewurgd tijdens het neuken. Niet veel later belanden we aan het strand van een rivier en zien we hoe Jody Swafford en Traci Escobar elkaar insmeren met zonnecrème, terwijl ze topless zijn. Daarbij kijkt een zekere Eddie (Jerry Butler) stiekem toe vanuit de struiken en als zijn vriendin Joyce (Amber Lynn) dat ontdekt, wordt ze boos op hem. Maar echt boos is ze ook weer niet, want als het avond wordt, gaan ze samen naar een oud huis en daar vrijen en neuken (Eddie overigens met zijn broek aan ) ze dan met elkaar en daarbij zie je dan Amber Lynn een aantal keren volledig naakt.

Vandaar dat ik Amber Lynn ook het hoogtepunt van de film vond en Amber Lynn is voor mij zeker geen onbekende, want in de jaren 80 / 90 huurde ik wel eens in de videotheek een pornofilm met haar (ik was destijds overigens meer een fan van pornoster Nina Hartley ). Na circa 25 minuten houdt het dan op met de pret, want daarna zien we Amber Lynn niet meer in het verhaal (men heeft haar gewoon uit het script geschreven) en ook zien we geen naaktheid meer (alleen nog maar via boekjes, die Fred en Kurt lezen, en posters in de autowerkplaats) en draait het vooral om de ontvoering van de tieners door de automonteurs, die de tieners daarna afleveren bij de buitenaardse wezens in een ziekenhuis. Zodra de automonteurs zich bij de tieners voegen, verandert de hele film van toon en wordt het het alleen maar slechter en irritanter.

Dan zie wel een drietal moorden en een beetje bloed, waaronder een doorboorde maag van een tiener (de irritante Connie gespeeld door G.T. Taylor) door een boormachine (die Kurt in zijn handen heeft), een auto op een hydraulische lift die Kurt plet en tiener Nancy (gespeeld door Karrie Emerson) die in stukken wordt gehakt door Fred met een bijl en waarbij je op een gegeven moment een bebloede en afgehakte arm op de grond zit liggen. Fred is tevens het laatste slachtoffer in deze film, want als hij aan het vechten is met de onnozele tiener Brian (David Hawk), wordt hij door de buitenaardse wezens vanuit hun ruimtevaartuig doodgeschoten (met een groene stralen) als deze vertrekken van de aarde. Vlak daarna als Brain en Heather (Bridget Holloman) in een auto stappen, is de film gelukkig ook na 84 minuten afgelopen.

De ontvoering van de tieners door de automonteurs was ook best onnozel, want steeds als ze een paar tieners ontvoeren en afleveren, ontsnappen de tieners en worden ze daarna weer opgepakt of neergeslagen door de automonteurs. En dat gebeurt een aantal keren en ook weet geen enkele tiener echt te ontsnappen. Een tiener, te weten Nancy, weet uiteindelijk wel uit het ziekenhuis te ontsnappen, maar voor haar loopt het helaas wel slecht af. Het meest lachwekkende aan de automonteurs is als ze drie tieners, te weten Connie, Brain en Heather, hebben vastgebonden aan een paal in hun autowerkplaats en Kurt zich wel gaan vergrijpen (omdat hij opgewonden raakt van de foto's in een Playboy magazine) aan de vrouwen. Dat gebeurt helaas niet (anders zagen we misschien weer wat naaktheid) en loopt alleen maar uit op een teleurstelling voor Kurt en Connie, omdat die daarbij namelijk gedood worden.

De buitenaardse wezens in deze film waren overigens ook lachwekkend, zo zie je regelmatig twee lesbische buitenaardse wezens als bewakers rondlopen door de gangen van het ziekenhuis, die dan voorval veel aandacht voor elkaar hebben maar die ook soms een mens doodschieten als deze probeert te ontsnappen. Dat doodschieten doen ze dan met een ring om hun vinger, welke voorzien is van vier groende leds en daarmee schieten ze dan groene stralen die de mens doden. Het was best lachwekkend om te zien. En de drie buitenaardse wezens die je het meeste in beeld krijgt te zien, te weten Cora, Dr. Zarma en Dr. Kozmar, praten vooral veel onzin m.b.t. het aftappen van het bloed van hun slachtoffers om hun eigen leven te verlengen. Het leukste aan de buitenaardse wezens was dat de vrouwen ervan er tenminste sexy bijliepen (en dan vooral m.b.t. hun benen in combinatie met hun schoeisel).

De cast in deze film is dramatisch slecht (hetzelfde geldt voor hun dialogen) en met name de tieners waren vervelend en irritant en vooral David Hawk in de rol van Brain, die het graag wilt doen met Connie en Heather, maar die steeds door hen voor schut wordt gezet. Van de vrouwelijke tieners die een hoofdrol spelen, en dan doel ik op Karrie Emerson, Bridget Holloman en G.T. Taylor, valt ook geen naaktheid te zien, maar dat wordt gelukkig wel nog enigszins gecompenseerd door andere vrouwen, waaronder dus Amber Lynn. Helaas is er geen naaktheid te zien van Tina Louise, ondanks dat ze destijds 51 jaar was, maar ze was vroeger wel een mooie vrouw.

Al met al is "Evils of the Night" gewoon een draak van een Horror / Sciencefiction film die het aankijken niet waard is, tenzij je een fan bent van pornoster Amber Lynn. Dan kom je namelijk nog enigszins aan je trekken in de eerste circa 25 minuten. Maar beter kom je aan je trekken door het bekijken van een pornofilm van haar (ze is overigens nog steeds actief in de pornowereld). Vanwege haar geef ik de film wel nog 1,0* als punt, want zonder haar zou het 0,5* zijn geworden.

Flauw, belachelijk, triest, niet grappig, kinderachtig. Nu begrijp ik ook waarom ik deze film nog nooit heb gezien. Jammer dat ik het nu wel heb gedaan. Het enige leuke in deze film was Katharine Towne en Julianne Moore (ik hou wel van oudere vrouwen )

Best een verrassende goede Sciencefiction / Thriller film en ook nog eentje met een vrij origineel en goed verhaal.

Het verhaal wist me in ieder geval te boeien van de eerste tot de laatste minuut en ook met de uitvoering zat het wel goed ondanks dat ik het soms wat saai en langdradig vond. Ondanks dat het verhaal zich eigenlijk maar afspeelt op één locatie (gebouw/huis) zag het er visueel (inclusief de buitenomgeving) wel aardig uit en zeker m.b.t. de robottenvrouwen (o.a. de effecten die daarvoor gebruikt werden). De laatste mochten er ook qua schoonheid wezen en ze waren ook nog eens topless van top tot teen te bewonderen. Omdat het verhaal zich maar op één locatie afspeelt, is de cast maar beperkt tot 4 personen en die deden het wel goed en overtuigend. Zeker Alicia Vikander in de rol van robotvrouw "Ava" deed het prima. Het einde mocht er ook wezen, maar was wel aardig voorspelbaar en misschien ook wel cliché.

Al met al heb ik me gewoon goed vermaakt met deze leuke originele Sciencefiction / Thriller film, die zich ook nog eens lekker wegkijkt.

Prima boeiend mysterie die inderdaad veel weg heeft van Saw II maar dan zonder grof geweld. Het verhaal is boeiend en het is fascinerend hoe ze proberen achter de vraag te komen met alle wendingen (sommige verrassend) van dien. De acteurs deden het best aardig en ik vond ze ook redelijk overtuigend. Met Nathalie Cox en vooral Pollyanna McIntosh is het vrouwelijk schoon goed voorzien in deze film. Het einde "het antwoord op de vraag" was achteraf gezien zeer eenvoudig maar wel goed gevonden. Prima entertainment deze film maar je moet er wel met je hoofd bijblijven (zeker in het begin ).

Ondanks dat deze Oorlog / Drama (met inderdaad ook Romantiek) film natuurlijk niet op waarheid is berust, heb ik me er nog best mee weten te vermaken en moest ik soms zelfs lachen, zoals het moment dat Heinrich Himmler (gespeeld door Eddie Marsan) de deur van de slaapkamer openmaakt en je dan op de achtergrond een hoertje ziet, die zich begint aan te kleden Sowieso had deze film wel een licht erotische toontje, want er werd best veel in gevreeën en daarbij zijn ook een keer de borsten van de mooie Lily James (in de rol van Mieke de Jong) te bewonderen.

In dit verhaal draait het om de jonge Duitse kapitein Stefan Brandt (gespeeld door Jai Courtney) met een verleden, die probeert uit te vogelen of het Nederlandse verzet een spion geplaatst heeft in het huis van Keizer Wilhelm II (gespeeld door Christopher Plummer). Tijdens dit onderzoek raakt hij verliefd op de jonge vrouw Mieke de Jong (gespeeld door Lily James), die een bediende is van Keizer Wilhelm II.

Ondanks dat het verhaal zich afspeelt in Nederland en waarbij het draait om de in ballingschap zijnde Duitse keizer Wilhelm II, was de voertaal gewoon Engels en dat kwam best vreemd over als bekende Duitsers (zoals Kaiser Wilhelm II en Heinrich Himmler) aan het woord waren. Het grotendeels verzonnen verhaal wist mij in ieder geval wel te vermaken en keek zich ook wel lekker weg. Dat laatste komt mede door de cast, die best verdienstelijk speelt en dan heb ik het vooral over de hoofdrolspelers in het verhaal, te weten Jai Courtney (in de rol van de Duitse Kapitein Stefan Brandt, die verliefd raakt op bediende Mieke de Jong), Christopher Plummer (in de rol van Duitse keizer Wilhelm II, die in Nederland in Huis Doorn te Utrecht in ballingschap leeft, samen met zijn vrouw Hermine), Lily James (in de rol van bediende Mieke de Jong, die Joods is en tevens een Engelse spion is) en Janet McTeer (in de rol van prinses Hermine, die de vrouw is van keizer Wilhelm II en die hoopt dat haar man weer keizer van Duitsland mag worden).

Het verhaal is best sfeervol verfilmd en er gebeurt ook eigenlijk genoeg waardoor het interessant blijft en bepaalde dialogen waren ook best interessant, zoals de dialoog van Heinrich Himmler tijdens een diner, waarbij hij zegt:

Ik was onlangs bij een demonstratie in het laboratorium in Potsdam, waar tien gehandicapte kinderen een rode ballon kregen om mee te spelen, en in het hart geïnjecteerd werden met een oplossing van geconcentreerd fenol. De kinderen lijken in hun slaap te zijn overleden, maar de dokter en zijn assistent die beide zeer bekwaam zijn, konden maar tien doen per minuut. Dus ik vrees dat het nauwelijks praktisch is op de schaal die we uiteindelijk nodig hebben.

Het einde van het verhaal was best leuk verzonnen, waarbij het alleen de vraag is of Stefan Brandt het uiteindelijk ook overleeft heeft. Al met al best een vermakelijke Oorlog / Drama film, die zich ook best lekker wegkijkt en met circa 100 minuten ook niet al te lang duurt.

Lekker maf en soms ook wel bizar filmpje met een ijzersterke rol van AnnaLynne McCord als de geflipte en creepy Pauline. Het verhaal opzicht wist best te boeien en zat ook aardig in elkaar. Ook zaten er best wel wat zieke stukjes tussen maar een echte horror wil ik deze film eigenlijk niet noemen. Neigt naar mijn mening meer naar een drama/thriller. Visueel mocht de film er ook wezen (zeker bij de bizarre momenten) en hetzelfde geldt voor het muzikale gedeelte. De gezinssituatie is inderdaad wel erg cliché maar past wel goed in het verhaal. Trouwens ook wel een goede en sterke rol van Traci Lords als de moeder van het gezin. De film duurt niet echt lang waardoor het nergens echt vervelend wordt. Het einde zat er natuurlijk dik in en kwam dus niet onverwacht maar was ondanks dat best aardig. Al met al leuk om eens gezien te hebben.

Best wel een leuke actiefilm die weet te boeien tot het einde en zelfs regelmatig spannend is. De cast is ook aardig bezet met Kurt Russell, Halle Berry (een van haar eerste films) en Steven Seagal.

Wat een maffe Thriller / Sciencefiction was dit, maar wel eentje met een origineel verhaal.

Het verhaal vond ik best leuk gevonden, maar helaas zijn de vele wendingen wat bizar en ook regelmatig lachwekkend. O.a. die op het einde, welke ook nog eens behoorlijk cliché was. Maar ondanks dat wist de film me toch nog wel te boeien en zat het met de uitvoering ook wel goed. De cast deed het best verdienstelijk, maar een fan van Jude Law zal ik zeker nooit worden want hij acteert (vooral zijn stemverheffingen) vaak zo overdreven. Het was verder leuk om Jennifer Jason Leigh weer eens terug te zien in een film.

Al met al leuk om eens gezien te hebben en deze film duurt ook niet echt lang met circa 90 minuten, waardoor hij goed te bekijken valt.