Opinions

Vlak voordat ik afgelopen nacht naar bed wilde gaan, zag ik nog de laatste 10 minuten van de aparte film "Kynodontas (2009)", waarna deze film begon. Omdat ik de opening van deze Drama / Thriller (met de nadruk op Drama) visueel schitterend (inclusief het geluid erbij) vond en het al erg laat was (02:20) heb ik deze film maar opgenomen (iets wat ik zelden nog doe) en vandaag bekeken.

Het verhaal begint vanaf een naaktstrand (vermoedelijk ergens in Griekenland) waarbij de camera in de eerste seconden is gericht op de vagina van de fraaie blanke Hannelore Knuts, die daar ligt te zonnebaden, waarna ze opstaat en langzaam begint te lopen (waarbij de camera haar continue geheel bloot in beeld heeft) op het strand tot ze stopt bij de donkere Afrikaan Amadou (goed gespeeld door de gespierde Isaka Sawadogo, die op het einde van het verhaal ook bloot is te bewonderen) die samen met iemand (overigens ook nog anderen) is aangespoeld op het naaktstrand, waarna ze elkaar verbaasd en verlangend aankijken. Die hele scene duurt circa drie minuten (is grotendeels ook te zien in de trailer) en is ook van invloed op het verhaal, want door het zien van de fraaie blote blanke Hannelore Knuts valt Amadou gelijk voor blanke vrouwen.

Direct na die fraaie naaktstrand scene belanden we in Brussel, waar de rest van het verhaal zich afspeelt. Het draait dan in deze film om de eerdergenoemde Amadou die illegaal (dus zonder papieren) in Brussel belandt en daar illegaal werkt in de bouw met de hoop op een beter leven. Hij wordt echter uitgebuit door personen waarvoor hij illegaal zeer hard werkt en na min of meer een confrontatie met baas Omar (gespeeld door Dieudonné Kabongo), besluit hij om te vertrekken (alvorens hij dat doet, vernield hij eerst nog de luxe auto van Omar ). Door toevallige omstandigheden (beter gezegd een inbraak) ziet hij de blanke Agnès de Yael (gespeeld door de mooie rijpe Stefania Rocca) waar hij gelijk verliefd op wordt en hij besluit dan ook om haar te stalken/volgen (zonder dat zij dat weet). Zodra hij haar aanspreekt (hij zegt dan o.a. dat "Obama" zijn naam is ) en zegt tegen haar dat ze een zeer mooie vrouw is, vallen ze voor elkaar en hebben ze ook snel seks met elkaar. Om de relatie tussen Amadou en Agnès, draait het dan in deze film en omdat Amadou liegt tegen haar, verloopt die niet bepaald vlekkeloos en heeft het grote gevolgen voor Amadou (die ook langzaam begint door te draaien).

Hoewel het verhaal zeker niet hoogstaand is (soms ook wat saai en langdradig), wist het me wel te boeien en te vermaken en dat kwam vooral door de mooie visuele scenes die gerelateerd zijn aan bloot en seks. Zo was de opening van het verhaal al prachtig om te zien, maar de seks scene tussen Amadou en Agnès mocht er visueel (tegen het raam van het appartement van Agnès) zeker ook zijn en hetzelfde geldt in mindere maten voor de zwembad scene (Amadou als voyeur) en de scene in piepshow welke ook best hard was qua geweld. In het eerste uur is het vooral Drama wat de boventoon voert, maar nadat Agnès Amadou dumpt (die tot zijn oren verliefd is op haar en met haar een toekomst wilt bouwen, best naïef overigens) vanwege zijn leugens, verandert het verhaal langzaam naar Thriller en gaat het er soms ook hard aan toe als Amadou (die aan het doordraaien is) wraak gaat nemen op de werkgevers die hem hebben uitgebuit. Het einde van het verhaal was best aardig (daarbij is ook Isaka Sawadogo bloot te bewonderen, leuk voor de vrouwen ), maar was aan de andere kant ook raar omdat Amadou bezeten was van Agnès en hij niet zonder haar kon.

Omdat de film maar circa 85 minuten duurt, kijkt deze Drama / Thriller zich lekker weg en heb ik me er ook goed mee vermaakt.

Heel heel heel heel maar dan ook heel soms grappig. Met in de hoofdrol Ben Stiller en Jack Black mag je toch meer verwachten van een komedie als deze.

Ik heb geprobeerd om 2 keer deze film te bekijken maar het is gewoon niet te doen. De film is gewoon bagger slecht en hetzelfde geldt eigenlijk voor de cast.

Ik moet wel zeggen dat een aantal zeer goed op de originele acteurs leken daarom geef ik hem nog een 1. Misschien nog eens bekijken als ik compleet van de wereld ben misschien is hij dan leuk.

Hoewel het concept over paranormale verschijnselen de laatste jaren behoorlijk wordt uitgemolken blijf ik het altijd interessante en leuke films vinden om naar te kijken. De film begon best tenenkromend slecht maar zodra het team op onderzoek uitgaat in het gesticht wordt het gelukkig iets beter. Hoewel het verhaal mijn aandacht wist te trekken wordt het helaas nergens echt boeiend of spannend. Sterker nog de meeste zogenaamde spannende dingen zijn op een paar uitzonderingen na behoorlijk flauw en cliché en zagen er ook behoorlijk nep uit. Het einde was behoorlijk triest en eveneens lachwekkend (wat een belachelijke onzin).

Dat deze film niet met een al te hoog hoog budget is gemaakt is duidelijk overal te zien (o.a. goedkope effecten) en met name aan de onbekende cast die nergens weet te overtuigen (vooral die zogenaamde humoristische gast met zijn overdreven Schots accent was tenenkromend slecht). Buiten een paar redelijke momenten heeft deze film helaas weinig te bieden. De poster ziet er overigens enger en beter uit dan de hele film.

Bij het zien van het tweede deel van "The Equalizer", moest ik al snel denken aan het tweede deel van "Jack Reacher", want ook dit vervolg is inspiratieloos en het dertien in dozijn verhaal is gewoon flut. Maar dankzij Denzel Washington wordt het gelukkig niet zo slecht als "Jack Reacher: Never Go Back", want hij speelt zijn rol meer dan degelijk en dit soort rollen speelt de ervaren Oscarwinnaar met zijn ogen dicht.

In dit vervolg neemt Robert McCall (Denzel Washington) wederom het recht in eigen handen en komt hij op keiharde wijze op voor mensen die het slachtoffer zijn van een misdrijf. Wanneer iemand van wie hij houdt slachtoffer wordt, reist hij de halve wereld rond om de balans te herstellen.

Hoewel Denzel Washington weer de hoofdrol vertolkt en Antoine Fuqua weer de regisseur is, voelt dit vervolg toch anders aan. Het eigen karakter van het eerste deel is namelijk ingeruild voor een standaard actiefilm vol met clichés. Werkte Robert McCall in de eerste film nog in een doe-het-zelfzaak, in dit vervolg heeft hij dat baantje ingeruild voor een job als taxichauffeur. Dat is natuurlijk puur een dekmantel, want tussen de ritjes door hangt McCall nog altijd de moraalridder uit en dat weten we nou wel op een gegeven moment (dat had allemaal wel wat subtieler gekund en gemoeten in dit vervolg).

De stopwatch wordt wel weer gebruikt (weliswaar alleen in de openingsscène, wanneer hij in een Turkse trein een man, die zijn dochter bij haar moeder heeft weggehaald, een keiharde les leert) en Robert McCall rekent ook weer subliem af met slechteriken (voor de liefhebbers van het keiharde actiegeweld is het op een handvol scènes na, wel afzien). Want met Robert McCall valt niet te sollen, het is echter het persoonlijke verhaal wat niet werkt.

McCall is een persoon zonder vrienden, familie of naasten. Een einzelgänger die anoniem de wereld steeds een beetje beter maakt. Buurjongen Miles Whittaker (Ashton Sanders) is een goed project voor McCall, maar Susan Plummer (Melissa Leo) niet, die overigens ook maar weinig in beeld komt (wordt uiteindelijk afgeslacht). En de intrede van zijn oude oorlogsbuddy, te weten Dave York (Pedro Pascal), is al helemaal zwak te noemen en hun eindgevecht (dat zich afspeelt in een door een orkaan geteisterd havenstadje) is weinig vernieuwend en ronduit saai. Hier en daar zitten er wel wat spannende scènes in, met als hoogtepunt als buurjongen Miles zijn belagers van zich moet zien af te schudden in het appartement van McCall, welke hij aan het schilderen is.

"The Equalizer 2" biedt binnen zijn speelduur van bijna twee uur te weinig actie en de expliciete beelden missen helaas ook, waardoor dit tweede deel niet meer is dan een zeer mager vervolg. Voor mij hoeft er dan ook geen derde deel meer te komen.

De inmiddels 68-jarige Denzel Washington is nog één keer te zien als de bikkelharde moordenaar Robert McCall, die rechtvaardigheid hoog in het vaandel heeft staan. In dit derde deel van de "The Equalizer" trilogie is het echter niet de actie die opvalt, maar juist de vele mooie beelden van het Italiaanse dorpje Altamonte aan de kust in Zuid-Italië, waardoor je meteen vakantiekriebels krijgt. De plaats Altamonte bestaat overigens echt in Italië, maar wel niet als een dorp aan de kust maar als een stadje in de heuvels. Daarom is Altamonte in deze film een fictief dorpje, want de opnames hebben plaatsgevonden in het dorpje Atrani aan de Amalfikust. Vanwege het verhaal en de vele mooie beelden, deed de film me regelmatig denken aan de Misdaad / Drama film "The American (2010)" met George Clooney in de hoofdrol, die zich ook afspeelt in een Italiaanse dorpje.

Robert McCall (Denzel Washington) houdt zich rustig in een klein Zuid-Italiaans kustdorpje. Wanneer de maffia (oftewel de Camorra) dit kustdorpje komt terroriseren, steekt McCall hier een stokje voor. In de eerste "Equalizer" film heeft Robert geen keuze en moet hij door een eerdere actie doorpakken en dat is in deze derde "Equalizer" film wel anders, nu is het namelijk zijn keuze om in te grijpen.

Nummer drie van "The Equalizer" trilogie is goed te volgen zonder de twee eerste delen te hebben gezien. Natuurlijk is het beter om nummer één en twee te hebben gezien, maar een must is het zeker niet. Dit verhaal is natuurlijk niet bepaald origineel (zeg maar gerust een dertien in een dozijn verhaal) en heeft verder weinig om het lijf en om het verhaal wat meer cachet te geven wordt een FBI-missie, onder leiding van Emma Collins (Dakota Fanning), en een drugskartel toegevoegd. Het is leuk om Dakota Fanning weer eens in actie te zien en als klein meisje was zij natuurlijk al eens Denzels tegenspeler in "Man on Fire (2004)". Het is daarom leuk dat ze weer tegenover hem staat en nu als volwassene (als 29-jarige). Alleen is het jammer dat zij niet bedreigd wordt in het verhaal en haar rol er nauwelijks aan toe doet, want nu kan de film makkelijk zonder haar.

Het verhaal draait dus om de Italiaanse maffia, onder leiding van Vincent Quaranta (Andrea Scarduzio), en hoe zij een klein kustdorpje uitbuiten (o.a. een lokale viswinkel, die naderhand ook in brand wordt gestoken, en iemand van de Carabinieri, waarvan ook het gezin wordt bedreigd) voor eigen gewin. Men heeft er namelijk grote plannen voor resorts, hotels en casino's. Robert McCall die zwaar gewond (te zien tijdens de opening op Sicilië) aankomt in dit kustdorpje, voelt zich er snel thuis en krijgt een band met de inwoners (o.a. met een dokter, een eigenaar van een viswinkel en een eigenares van een café waar Robert steeds thee drinkt i.p.v. koffie en dat vindt een echte italiaan natuurlijk niet leuk en daarover wordt dan ook gezegd "I'm sorry, but tea is for old ladies and Englishmen" ) en aanschouwt dit onrecht in eerste instantie en besluit er dan wat aan te doen.

Het verhaal wordt eenvoudig gepresenteerd en verrast nergens en is ook nergens spannend. Bepaalde verhaalelementen worden geïntroduceerd maar leiden vervolgens tot niets, zoals de eerder genoemde FBI-agente Emma Collins die aanvankelijk een belangrijke rol lijkt te gaan spelen, maar in de tweede helft van de film grotendeels verdwijnt. Dat laatste ook letterlijk als ze door een bomaanslag op de politie belandt in een ziekenhuis.

Echt veel actiescènes zijn er eigenlijk niet te zien, maar de actiescènes die in beeld worden gebracht (met name tijdens de opening op een Wijngaarde in Sicilië, via een flashback naar de opening en op het einde als Robert gaat afrekenen met maffiabaas Vincent Quaranta, tussendoor rekent hij ook af met een viertal maffialeden, waaronder het broertje van Vincent Quaranta, in het kustdorpje als die iemand gaan chanteren) zijn snel, meedogenloos en bloederig. Robert stippelt alles gedetailleerd uit wanneer hij zijn vijanden uitschakelt en het gebruik van tijd met zijn stopwatch voegt hier een leuke dimensie aan toe. Dit terugkerende voorwerp zorgt voor creatieve uitspattingen en unieke moord scènes. Zo heeft iemand negen seconden de tijd om een beslissing te nemen en iemand anders heeft nog maar zes minuten te leven

De meeste grove actie komt overigens op conto van de maffia, als die namelijk een oude man in een rolstoel met een touw om zijn nek uit een raam van een appartementencomplex duwen (dus dan zien we daarna de oude man aan het touw bungelen). Die scène deed me ook denken aan de Drama / Oorlog film "The Pianist (2002)", waar dit eveneens gebeurt, maar dan zonder touw. Ook hakken ze nog de hand eraf van een politiecommissaris.

Naarmate de film vordert blijft de actie altijd op niveau, echter is het de spanning die langzaam vermindert. Dit komt doordat Robert McCall simpelweg te onverslaanbaar lijkt te zijn. Tijdens de laatste confrontatie verloopt alles zo moeiteloos en zonder problemen dat je nooit het gevoel krijgt dat Robert werkelijk gevaar loopt. De climax is bescheiden en gaat te snel voorbij. Dit zorgt ervoor dat de film ietwat teleurstellend eindigt, want de eerste 80 minuten van het verhaal waren opzicht wel aardig.

Acteur Denzel Washington is in topvorm als de meedogenloze moordenaar in dienst van de overheid en verder is er een goede schurkenrol voor Andrea Scarduzio en een fijne bijrol van Dakota Fanning. Ook is het leuk dat David Denman een rolletje heeft als FBI-agent en ik ken hem vooral vanwege de leuke komische televisieserie "The Office (TV Series 2005–2013)", welke ik in de maanden augustus en september nog eens heb gezien (sinds ik "Amazon Prime Video" per ongeluk heb aangeschaft en nog steeds niet heb opgezegd). En verder vond ik Gaia Scodellaro wel een mooie verschijning als de eigenares van het café.

"The Equalizer" films kijk je voorval vanwege de actie en dat is in dit derde deel grotendeels afwezig. Hoewel "The Equalizer 3" niet meer is dan een vrij standaard verhaaltje met een minder standaard actieheld, krijgt de film toch een voldoende van mij en dat vooral vanwege de vele mooie beelden van het Italiaanse kustdorpje, de sfeer (regisseur Antoine Fuqua brengt alles mooi en sfeervol in beeld), de weinige actie die wel gewoonweg goed in elkaar steekt en natuurlijk het puike acteerwerk van oude rot Denzel Washington.

Hoewel ik betwijfel of "The Equalizer 3" de volledige prijs van een bioscoopkaartje rechtvaardigt, geloof ik wel dat de film zijn plaats zal vinden op een streamingplatform en het pindakaasplatform. Oftewel een ideale film om thuis te bekijken op de bank en zo heb ik de film ook gisteren laat op de avond bekeken en dan nog met een Herfstbok bier en halve pizza erbij.

Het verhaal mag dan misschien niet zoveel voorstellen (soort van dertien in een dozijn) en is ook behoorlijk cliché, maar desondanks heb ik toch best genoten van deze fraaie Actie / Misdaad.

Dat ik er toch van genoten kwam mede door de uitvoering van het verhaal, maar vooral door Denzel Washington die zoals vrijwel altijd sterkt speelt. Films die op papier misschien niet veel voorstellen, die weet hij toch meestal op een hogere niveau te tillen en dat geldt ook voor deze. Opzicht wist de film me ook wel te boeien en zat er ook voldoende actie in (wel enigszins eentonig en eenzijdig) welke geregeld lekker hard en grof was. De opbouw is misschien wat traag en langdradig, maar als de film eenmaal opgang komt is het gewoon genieten geblazen tot het einde. Buiten Denzel Washington vond ik Marton Csokas in de rol van slechterik "Teddy" ook wel goed. De rol van de getalenteerde Chloë Grace Moretz die steeds volwassener begint te worden stelt eerlijk gezegd niet zoveel voor en ze is ook alleen te zien in het begin van de film en nog even op het einde.

Al met al gewoon een lekkere ouderwetse (zoals ze regelmatig in de jaren 80 werden gemaakt) Actie / Misdaad film met een uitstekende Denzel Washington in de hoofdrol.

Aardige film met een goede rol van Christian Bale. De film was eigenlijk een mengeling van "The Matrix" en "Nineteen Eighty-Four". De eindscene van de film was overigens geweldig sterk.

Films m.b.t. de Tweede Wereldoorlog zijn min of meer verplichte kost voor mij en zeker als het draait om Duitsland (daarvan staan ook de nodige films van in mijn persoonlijke Top 10). Het liefst prefereer ik dan de waargebeurde films daarover, maar komedies daarover sla ik ook niet over. M.b.t. het thema Adolf Hitler heeft men daar al eens een komedie over gemaakt, namelijk "Mein Führer (2007)", maar dat is gewoon een draak van een film en te lachen valt er eigenlijk ook niets.

Wat dat betreft is deze film gewoon een verademing want behalve dat er meer dan voldoende te lachen valt (zeker in de eerste helft van het verhaal), wordt je ook nog eens met de feiten geconfronteerd en daarmee bedoel ik dan dat jezelf de spiegel wordt voorgehouden. Dat was ook duidelijk te merken aan het bioscooppubliek (de zaal was circa met de helft gevuld), want in het begin werd er nog veelvuldig gelachen in de zaal (bij een vriend van mij sprongen zelfs daarbij regelmatig de tranen in de ogen), maar in het laatste gedeelte was het vooral stilte wat er heerste in de zaal.

Het verhaal (een versufte en verbaasde, vanwege wat er met de wereld is gebeurt, Adolf Hitler keert spontaan terug in de tegenwoordige tijd welke leuke reacties oplevert van hem qua nieuwe technologieën) zit overigens gewoon leuk (met name dan weer de eerste helft van de film) en goed in elkaar en ook met de uitvoering zat het meer dan goed (misschien duurt de film wel iets te lang). Zoals al gezegd valt er genoeg te lachen (inderdaad soms wel over het randje, maar dat vind ik vaak juist leuk), maar heeft de film ook een serieuze en confronterende ondertoon en dan vooral vanaf de tweede helft van het verhaal. Het einde van de film was best sterk en toen de film was afgelopen vertrok het publiek ook relatief in rust de zaal en dat heeft ongetwijfeld te maken met de confronterende ondertoon van het verhaal.

Wat ook leuk is gedaan is dat men een bepaalde scene (dat is misschien wel de meest bekende scene uit die film en daar zijn ook genoeg komische parodieën over te vinden op het Internet) van de geweldige film "Der Untergang (2004)" (die staat niet voor niets op nummer één in mijn persoonlijke Top 10) heeft toegepast in deze film en dan op een zeer komische wijze en dan draait het ook niet eens om Adolf Hitler, maar om de kijkcijfers van een televisiezender. De reacties van passanten in het verhaal als ze Hitler zien (velen willen met hem op de foto en begroeten hem) waren best leuk maar zijn ook wel schokkend om te zien en hetzelfde geldt voor de korte interviews met bepaalde passanten. Dit soort passanten hebben er vroeger voor gezorgd dat Adolf Hitler aan de macht kwam en met die feiten wordt je in deze film ook mee geconfronteerd.

Wat deze film ook goed maakt is de cast en dan vooral natuurlijk Oliver Masucci in de rol van Adolf Hitler die zeer goed, leuk en overtuigend speelt. Hij draagt deze film volledig en hij deed dat zeer goed. Hij wist ook goed reacties uit te lokken bij passanten (je kun je daarbij wel afvragen of het gespeeld is of echt is) en reageerde daar ook weer geweldig op (zoals Adolf Hitler dat ook zou doen). De overige cast deed het overigens leuk en verdienstelijk. Franziska Wulf in de rol van gothic meisje Vera Krömeier, die tevens de receptioniste is een van een televisiezender, was een leuke verschijning, maar ik had eigenlijk meer oog voor de rijpere rondborstige Katja Riemann in de rol van Katja Bellini die wordt gepromoveerd tot nieuwe baas van de televisiezender en dat tot grote ergernis van Christoph Sensenbrink (gespeeld door Christoph Maria Herbst) die had verwacht dat hij de nieuwe baas zou worden. Daar draait het in deze film ook grotendeels om en daarbij wordt natuurlijk ook Adolf Hitler bij gebruikt en misbruikt.

Al met al gewoon een prima Komedie / Drama film die je zowel weet te vermaken als aan het lachen weet te brengen (met best een gevoelig thema), maar zeker ook weet te raken en je ongemakkelijk laat voelen. Dat was ook de bedoeling van regisseur David Wnendt en daar is hij ook goed in geslaagd. Wat mij betreft behoort deze film zeker tot één van de beste films welke in 2015 zijn uitgekomen. Het verhaal is zeker ook nog eens zeer origineel en dat ondanks de beruchte Adolf Hitler, waarvan vrijwel iedereen wel weet wie dat was.

Een jongen van vijftien schrijft een fantasyverhaal. het wordt een bestseller en in Hollywood vecht men om de filmrechten. Het overkwam Christopher Paolini, en diens "Eragon" werd het uitgangspunt van deze film.

Kort door de bocht draait het in dit eerste deel om Eragon (Edward Speleers), die een bijzonder ei vindt. Er blijkt een draakje uit te komen, dat een grote rol speelt in oude legenden.

De speciale effecten zijn overtuigend, maar helaas leunt de film net iets te veel op fantasyclichés. Bovendien jaagt regisseur Stefen Fangmeier er in circa 100 minuten zoveel verschillende verhaallijnen doorheen, dat er regelmatig vreemde tijdsprongen ontstaan. De cast mocht er best wezen met o.a. de bekende acteurs Jeremy Irons, Robert Carlyle en John Malkovich, maar helaas konden zij ook niet deze film redden.

Al met al een matige Actie / Fantasy film die maar liefst 100 miljoen dollar koste en tegenvallende bioscoopbezoekers cijfers had en daarom zijn de delen twee en drie er nooit meer gekomen.

P.S. in de destijds razend populaire realityserie "American Chopper", die te zien was op "Discovery Channel", werd er zelfs een motor voor deze film gemaakt, namelijke de "Eragon Bike".

Toch wel beetje een dertien in een dozijn film welke ook al meerdere keren zijn uitgevoerd (wel in een iets andere vorm). De film is niet echt slecht maar ook niet echt goed. Het verhaal weet opzicht redelijk te boeien maar echt spannend vond ik het nergens worden. Dat heeft misschien ook wel te maken met de cast. Aaron Eckhart deed het nog best aardig als Ben Logan maar voor dit soort rollen vind ik hem persoonlijk iets minder geschikt. Liana Liberato als de dochter van Ben Logan vond ik vreselijk en ook zeer cliché. Olga Kurylenko zag er best fraai uit (ik herkende haar eigenlijk niet) maar voegde eerlijk gezegd weinig toe toe. De film keek zich opzicht lekker weg maar bijzonder was hij nergens en over een paar weken ben je hem al vergeten.

13 in een dozijn Schwarzenegger film maar ondanks dat toch leuk om te kijken. "You have been erased"

Best een maffe en ook wel bizarre film in de typische David Lynch stijl (o.a. met bizarre liedjes). Maar net zoals de meeste films van David Lynch kon ik deze ook niet echt waarderen. De film was zijn tijd destijds misschien wel ver voor en visueel ziet het er ook best fraai uit maar het hele verhaal kon me eigenlijk nergens echt boeien. Ook deden de bizarre scenes en vreemde karakters me vrijwel niets hoewel ze wel goed speelden. Vooral natuurlijk hoofdrolspeler Jack Nance. Het meeste heb ik trouwens nog genoten van de fraaie buurvrouw Judith Roberts (zeker bij haar eerste verschijning aan de deur). Al met al was ik blij dat deze film amper 90 minuten duurde want ik had er best moeite mee om deze film in één ruk helemaal uit te kijken.

Degene die deze film nog eens willen herzien kunnen hem trouwens gewoon in HD bekijken en ook met Nederlandse ondertiteling. Zo heb ik hem in ieder geval gepindakaasd.

Na afgelopen vrijdagavond de Komedie / Erotiek film "Heavenly Bodies! (1963)" te hebben gezien van grote borsten fan en regisseur Russ Meyer, was het gisteren de beurt aan deze Komedie / Erotiek film van hem voor de "Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025", welke ik ook nog niet had gezien. Hoewel "Erotica" ook niet al te best is, heb ik me er wel meer mee vermaakt dan met "Heavenly Bodies!", welke tot nu toe de slechtste film is die ik van Russ Meyer heb gezien. Het voordeel van zowel "Heavenly Bodies!" als "Erotica" is dat ze nog geen uur duren en dus was ik er ook snel klaar mee (wat positief is) en zeker als je regelmatig vooruitspoelt zoals ik heb gedaan.

"Erotica" begint met een shot van Russ Meyer achter een filmcamera, waarna we uitleg krijgen over de filmtape en de filmprojector, als ook over de inhoud van deze film. Deze uitleg duurt circa drie minuten, waarna we het eerste filmpje krijgen te zien met als naam "Nake Innocence" en waarin we de vrouw Denise Daniels in een bos zien lopen en haar horen we ook als verteller van dit kort durende filmpje. Het enige wat Denise in dit filmpje doet is naar een riviertje lopen, daar zich uitkleden (dan zien we haar borsten en billen), daarna een badpak aantrekken, daarna aan het water gaat liggen, daar eventje topless gaat zonnen en daarna door de warmte het riviertje ingaat ter verkoeling. Als ze klaar is droogt ze zich af met een grote handdoek en loopt ze naakt weg. In totaal duurt dit filmpje maar vier minuten (het komt later in de film wel nog eens terug), waarna het volgende filmpje begint.

De overgang naar de filmpjes is opzicht leuk gedaan, want dan zien we steeds een man een film in de filmprojector stoppen en met de voet op een pedaal trappen. Na circa 9 minuten begint dan het filmpje "Beauties, Bubbles and H2O", waarin we drie topless vrouwen, te weten Kathy Lee, Candis McKay en Althea Currier, aan een zwembad zien liggen en een man (Ken Parker) vertelt dan een verhaal over badderen. De drie vrouwen gaan dan ook snel in het zwembad, waar ze zich gaan wassen. Daarna zien we de vrouwen zich in verschillende voorwerpen wassen, zoals in een blik, een klein opblaasbadje, een teil, een militaire helm en een babybadje. Als de vrouwen dan weer in het zwembad te zien zijn, waarin ze aan het spelen zijn, komt er ook nog een herdershond kijken. Veel stelt het allemaal niet voor, maar je ziet wel de drie vrouwen continue topless.

Na circa 21 minuten krijgen we dan het filmpje "The Bear and the Bare" te zien, waarbij we een rijpe vrouw te zien krijgen met enorme borsten in een berenvel. Helaas is onbekend wie de vrouw is en ook krijgen we haar helaas niet topless te zien Een man vertelt dan een verhaal over beren, waarbij we verschillende beren (zoals een ijsbeer) te zien krijgen en de vrouw. Dat we de borsten van de vrouw niet te zien krijgen vond ik een enorme tegenvaller, maar gelukkig duurt het filmpje maar vier minuten.

Na circa 25 minuten krijgen we het filmpje "Nudists on the High Seas!" te zien, waarbij we drie vrouwen, te weten, Lana Young, Maya Corner en Neva Shaw, in een haven zien lopen naar een zeilboot en waar een man dan een verhaal vertelt over zeilen. We zien de vrouwen aan boord van een zeilboot gaan, waarna we ze niet veel later op zee zien, waar ze liggend gaan luieren en waarbij twee vrouwen hun topje afdoen en de derde vrouw volgt iets later. De vrouwen zien we natuurlijk niet zeilen, maar zien we alleen topless liggen op de zeilboot (eentje gaat ook op de punt van de zeilboot liggen), waarna men ook in water gaat en we dan een korte onderwater opname zien. Veel stelt het niet voor, maar je krijgt dus wel drie topless vrouwen te zien, waarvan één ietwat ouder dan de anderen.

Na circa 35 minuten krijgen we het filmpje "The Nymphs" te zien, waarin we twee vrouwen, te weten Baby Bubbles en Susan Carter, uit bed zien stappen en die zich dan gaan wassen. Eentje gaat onder de douche en de ander neemt een bad. Een vertelt dan een verhaal over de verschillen van het wassen in de douche en het bad. Als de vrouwen klaar zijn met wassen, gaan ze naar buiten in een bikini om te zonnen en te luieren, waarna ze in een zwembad gaan om af te koelen en in het zwembad trekken ze dan hun topje uit. Daarna gaan ze weer zonnen en zien we nog één van de vrouwen op een gitaar spelen.

Na circa 44 minuten krijgen we dan het laatste filmpje "Bikini Busters!" te zien, welke ook het langste filmpje is met circa 15 minuten. Hierin vertelt een man een verhaal over de geschiedenis van het badpak en wordt er o.a. een link gelegd met de Bijbelse Eva, waarbij we een naakte vrouw in evakostuum (dus met een blad voor haar vagina) te zien krijgen. In het verhaal zien we verschillende vrouwen, zoals Denise Daniels uit het eerste filmpje (het eerste filmpje wordt min of meer herhaalt), Brigette Baum, Susan Lawson, Jeanne Marie en Geri Amos, topless. Ook zien we verschillende soorten badpakken zoals een futuristisch badpak en een badpak met twee pleisters (die dan op de tepels geplakt zijn). Ook krijgen we twee enorme borsten in een zwembad te zien (je krijgt de vrouw wel niet te zien, maar ik vermoed dat het de vrouw uit "The Bear and the Bare" is) en krijg je twee filmposters van films, te weten "The Immoral Mr. Teas (1959)" en "Eve and the Handyman (1961)", van Russ Meyer te zien aan de rand van een zwembad.

Uiteraard gaan er ook twee vrouwen in het zwembad in hun bikini, waar ze al snel hun topje afdoen en we onderwater opnames te zien krijgen. Ook zien we nog een vrouw topless (weliswaar op de buik) op een surfplank in het zwembad liggen, waarna we opeens allemaal mannen in het zwembad zien springen en Russ Meyer zien we dan nog met een camera opnames maken van de enorme borsten in het zwembad, waarna hij in het zwembad valt (dat moest dan zogenaamd grappig voorstellen) en ook zien we daarna de camera in het zwembad liggen, waarna de film na 59 minuten is afgelopen.

Veel stelt "Erotica" niet voor en omdat het een film uit de jaren 60 is, is het ook allemaal weer braafjes en oubollig. Net zoals in "Heavenly Bodies!" zijn nu ook de vrouwen het enige pluspunt en in "Erotica" krijg je er ook meer te zien en zijn ze ook vaker en langer topless te bewonderen. Daarom heb ik me met "Erotica" ook meer vermaakt dan met "Heavenly Bodies!". Maar ook "Erotica" is gewoon een mindere film van Russ Meyer.

P.S. weet iemand misschien wie de oudere vrouw met de enorme borsten in het filmpje "The Bear and the Bare" was?

Zeker geen slechte film maar het ging wel allemaal een beetje makkelijk. Het is dat Clint Eastwood er nog iets van maakt maar zonder hem was dit waarschijnlijk een film om snel te vergeten.

Dat deze film in de Top 250 staat verbaasd me wel enigszins.

Ik vond de film er erg goedkoop uitzien. Het verhaal stelde ook weinig voor. Qua niveau was deze film eigenlijk hetzelfde als Escape From New York. Kurt Russell doet het overigens wel weer goed.

Ik vond het meer een B-film ondanks de goede cast (Kurt Russell, Lee van Cleef en Ernest Borgnine). Het verhaal beloofde veel maar de verfilming ervan vond ik maar matig. Op de een of andere manier wist de film me niet echt te boeien. Kurt Russell vond ik overigens wel goed.

Redelijk derde deel in de "Planet of the Apes" reeks, welke dit keer zelfs in de huidige tijd op de aarde afspeelt. Het verhaal zit best aardig in elkaar en weet ook wel te boeien, hier en daar is deze films zelfs wat luchtig (met humor) maar ook wat ontroerend en aangrijpend. Zeker het moment dat de autoriteiten vrezen dat ze een bedreiging vormen voor de mensheid en ze jacht beginnen te maken op ze. De cast doet het overigens verdienstelijk (zeker Roddy McDowall en Kim Hunter als de twee apen) en al met al is dit best nog een aardige film om naar te kijken en de film duurt met circa 90 minuten ook niet echt lang. Visueel is het overigens ook allemaal aardig in beeld gebracht. Heel soms zendt men hem nog eens uit op een Duitse televisiezender zoals ARD of ZDF.

Qua verhaal (vrij simpel) stelt het eigenlijk niet zoveel voor en was het ook niet origineel maar de uitvoering was wel leuk gedaan en de film wist ook te boeien (op het einde zelfs nog iets verrassend). Het was natuurlijk vooral mooi om de vroegere actiehelden Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stallone terug te zien in een film en dit keer hadden beiden zelfs de hoofdrol. Vanwege hun wil natuurlijk ook iedereen deze film zien en is de rest eigenlijk maar bijzaak. Sylvester Stallone nam met name de actie scenes voor zich en Arnold Schwarzenegger zorgde vooral voor de komische noot, iets wat hij prima deed want de zaal lag geregeld in een deuk van het lachen (met name toen hij allemaal Duitse onzin begon uit te kramen ). Van de overige cast vond ik het met name Faran Tahir het wel leuk doen.

Al met al best een leuke en vermakelijke actiefilm en natuurlijk vooral vanwege het meespelen van de oudgedienden Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stallone.

Sylvester Stallone en Dave Bautista (vooral natuurlijk bekend vanwege zijn leuke rol als Brax in de "Guardians of the Galaxy" films) mogen dan wel groot op de cover van deze film (die de bioscoop niet heeft gehaald) staan en hebben zeker hun aandeel in het verhaal, maar de echte hoofdrolspeler is toch zeker de chinees Xiaoming Huang (in de rol van Shu Ren).

De eerste "Escape Plan" film uit 2013 heb ik destijds in de bioscoop gezien en was gewoon een zeer vermakelijke en lekker wegkijkende Actie / Thriller film en vooral natuurlijk vanwege het meespelen van Sylvester Stallone en Arnold Schwarzenegger. In dit vervolg speelt Sylvester Stallone ook weer mee en hij zit zeker ook langer in deze film dan de 20 minuten (zo belandt hij zelf na circa 60 minuten in de gevangenis en dan heeft de film nog 25 minuten te gaan en vooraf is hij ook een aantal keren in beeld te zien en o.a. in een actiescène in een bar) welke welke DiDa hierboven aangeeft, maar dit vervolg is toch behoorlijk dertien in een dozijn-achtig en het verhaal is ook nog eens zeer voorspelbaar.

In deze tweede "Escape Plan", dit keer geregisseerd door B-film regisseur Steven C. Miller, heeft Ray Breslin (Sylvester Stallone) een topklasse beveiligingsteam opgericht. Als één van zijn teamleden, te weten Shu Ren (Xiaoming Huang), vermist raakt en daarna nog eentje, te weten Luke Walken (Jesse Metcalfe), moet Ray Breslin ook naar de hel, die ook wel de "Zoo" wordt genoemd. Zijn doel, zijn vrienden redden uit deze geheime brute geautomatiseerde gevangenis, die als officiële naam "Hades" heeft.

Het verhaal stelt zeker weinig voor en na circa 10 minuten, het gedeelte wat zich afspeelt in Tsjetsjenië, had ik al het idee te maken te hebben met een B-film (o.a. bij het zien van zeer nep-achtige explosies) en wilde ik ook gaan stoppen met kijken. Maar dan verschijnt Sylvester Stallone in beeld (die één van zijn teamleden ontslaat, te weten de zekere Jaspar Kimbral welke gespeeld werd door Wes Chatham en die dus ook de slechterik wordt in het verhaal) en heb je zoiets van "toch maar eens verder kijken" en vanaf dan wordt het gelukkig ook allemaal vermakelijker.

Zo gebeurt er daarna meer dan genoeg en valt er ook meer dan voldoende actie te zien, welke o.a. bestaat uit vechten, want in de gevangenis moet men namelijk verplicht vechten. Zeker vanaf het moment (na circa 60 minuten) dat Sylvester Stallone ook in de gevangenis belandt, wordt het allemaal nog genietbaar en Sylvester Stallone sluit de film ook af met een één op één eindgevecht (zoals dat vaak te zien was in jaren 80 en 90 films) tussen hem en Jaspar Kimbral en hij kondigt ook nog een vervolg aan.

De cast speelt zeker niet hoogstaand maar opzicht deden ze het nog best verdienstelijk en vooral de voor mij onbekende hoofdrolspeler Xiaoming Huang, die best goed kon vechten. Verder is het natuurlijk leuk om een aantal bekende acteurs en actrices te zien en dan doel ik natuurlijk op Sylvester Stallone, Dave Bautista (die zichtbaar weinig zin had in deze film, maar hij zorgt wel voor een grappig moment, door te zeggen "Leuke pijama. Waar is je teddybeer ?" als hij Luke tegenkomt in de gevangenis), 50 Cent en Jaime King. De laatste twee hebben overigens maar een flut rol in het verhaal.

Al met al een wat matig vervolg op het vermakelijke "Escape Plan" uit 2013 en deze film heeft ook veel weg van een B-film en dat is o.a. te zien aan de speciale effecten in deze film. Echt slecht is deze film eigenlijk ook niet, want hij kijkt nog best goed weg (mede door toedoen van Sylvester Stallone) en met circa 85 minuten duurt hij natuurlijk ook niet lang.

Vroeger als kind zijnde vond ik dit altijd een leuke en vermakelijke oorlogsfilm (een soort van combinatie tussen oude James Bond films, Kelly's Heroes (1970) en The Guns of Navarone (1961)) en nu ik hem herzien heb, blijft dat zeker staan. De film is geregeld best luchtig, maar soms ook wat hard (met name bij de executies in het eerste gedeelte van de film).

Het verhaal zit leuk en goed in elkaar en weet zeker ook te boeien en is op bepaalde momenten zelfs spannend. Ook met de uitvoering zit het wel goed en visueel (o.a. de fraaie opening en de vele prachtige beelden van het Grieks eiland) spat deze film van het scherm. Ook de muziek, met een Grieks toontje, bij deze film is goed gekozen. Wat natuurlijk ook bijzonder is aan deze film is de indrukwekkende cast, bestaande uit veel bekende acteurs en actrices uit die tijd, die er zichtbaar ook veel plezier in hadden. Met name Roger Moore (als de nette Duitse Major Otto Hecht, best een aparte keuze, maar hij doet het wel leuk en uiteraard loopt hij op een gegeven moment over), Telly Savalas (als de Griekse verzetsstrijder Zeno), Elliott Gould (als de de gevangen genomen Charlie Dane, hij zorgde ook voor humor) en Stefanie Powers (als de gevangen genomen Dottie Del Mar, die er ook best wezen mocht). Ik vond het overigens ook wel apart dat een zanger als Sonny Bono (bekend natuurlijk van het duo Sonny and Cher, die best een aantal leuke en goede liedjes hebben gemaakt in de jaren 60) ook een rol (als de kok Bruno Rotelli) heeft in deze film en het best verdienstelijk deed.

Het verhaal loopt qua opbouw misschien iets traag waardoor de film misschien wat langdradig overkomt, maar toch gebeurt er het nodige en zit er ook geregeld wat actie in. Zeker na circa 70 minuten (als een groep van 10 onschuldige personen dreigt geëxecuteerd te worden door de Duitsers) neemt de actie gestaag toe en zit er ook best een spectaculaire motor versus zijspan achtervolgingsscène in welke fraai in beeld is gebracht en ook wat humor bevat. Het laatste gedeelte (zeg maar de laatste 30 minuten van het verhaal) mocht er best wezen en is ook zelfs wat spannend en spectaculair. En uiteraard ook de dansscène met Telly Savalas en Claudia Cardinale die nog even leuk de Sirtaki doen

Al met al gewoon een leuke en vermakelijke verzonnen ouderwetse oorlogsfilm met een indrukwekkende cast.

In "Escobar: Paradise Lost" wordt een fictief romantisch verhaaltje verweven met het leven van de Colombiaanse drugsbaron Pablo Escobar.

De Canadese surferboy Nick (Josh Hutcherson) wordt smoorverliefd op de jonge Maria (Claudia Traisac) en ontdekt dan tot zijn schrik dat haar pappie de beruchte Pablo Escobar (Benicio Del Toro) is. Al snel zit Nick tot over zijn oren in het criminele circuit.

Het levert een ruige Romantiek / Thriller film op, met veel beelden van het landschap van Colombia en een knappe rol van Benicio Del Toro, die veel dreiging aan zijn personage weet mee te geven.

Best wel een aardige Nederlandse thriller die wel iets weg had van de Amerikaanse film "Indecent Proposal". Het verhaal was eigenlijk best aardig, wist ook wel te boeien en met de uitvoering zat het ook wel snor. Omdat de film ook maar iets van 90 minuten duurde verveelde hij eigenlijk ook nergens. Ook de cast deed het goed in deze film en dan met name Rifka Lodeizen.

Flauwe, veel te brave (geen bloot in te zien), zoetsappige en eigenlijk ook een totaal niet grappige dertien in een dozijn Komedie / Romantiek film, die ik gezien heb via Film1 On Demand.

Het flauwe en voorspelbare verhaal (draait om Mitch die een seksueel geobsedeerde journalist is en Natalie die een Stanford-opgeleide escort is, 1000 dollar per uur en 3000 dollar per nacht, en waarover Mitch een artikel schrijft en Natalie misbruikt Mitch min of meer als haar bodyguard) stelt weinig voor en weet ook nauwelijks te vermaken en dat komt mede omdat er eigenlijk helemaal niets te lachen valt (hooguit een paar glimlach momenten) en dat ondanks de film hier betiteld staat als een Komedie. Gezien de filmtitel (en eigenlijk ook de filmposter) en de onderwerpen "seksverslaving" en "escort", had ik ook gehoopt op wat bloot te zien, maar dat is helaas niet het geval. Het enige bloot wat er te zien is in deze film is een afbeelding van borsten op de telefoon van Mitch, waarop hij dan aan het masturberen is op het toilet van een restaurant.

Het verhaal is ook behoorlijk saai, bevat de nodige clichés en er gebeurt ook eigenlijk niets noemenswaardigs, m.u.v. de Seks-app "Climax" die Mitch in het begin van de film gebruikt en waarmee hij behoorlijk aan zijn trekken (met ook nog eens allemaal mooie vrouwen) komt en dat laatste zowel letterlijk (zoals het eerder genoemde moment op het toilet in een restaurant) als figuurlijk. De Seks-app zorgt ook voor problemen zoals ontslag. Omdat het verloop van het verhaal zeer voorspelbaar is, laat het einde (inderdaad wel geforceerd) zich natuurlijk makkelijk raden (Mitch en Natalie, die dan inmiddels is gestopt als escort en gaat beginnen als masterstudent, vallen voor elkaar). De leukste scene in het verhaal vond ik overigens de scene (na circa een uur) waarbij Natalie Mitch de les leest en dan tegen hem zegt:

Jij bent een triest figuur die van zichzelf walgt.
Ik zeg het ronduit. Je bent niet seksverslaafd.
Je bent een beschadigd kind dat met seks zijn gevoelens onderdrukt.
Je probleem is niet seks maar realiteit.

Omdat de film maar iets van 80 minuten duurt en Lyndsy Fonseca (in de rol van escort Natalie) een fraaie verschijning is om naar te kijken, kijkt deze film zich nog enigszins lekker weg. De cast is zeker niet hoogstaand maar Michael Doneger (in de rol van seksverslaafde Mitch) en de zonet genoemde Lyndsy Fonseca, deden het wel verdienstelijk. Dat meneer Evil Dead, te weten Bruce Campbell, ook meespeelt in deze film is best opmerkelijk maar zijn rol als vader Charles van Mitch stelt maar weinig voor (hij is ook pas na circa 45 minuten voor het eerst in beeld te zien).

Gewoon een matige Komedie / Romantiek film, die nergens in weet te overtuigen en die eigenlijk ook totaal niet grappig is. Misschien komt dat ook omdat ik een man ben en de doelgroep voor deze film waarschijnlijk vrouwen is.

Deze jaren 60 Western film (een Spaghettiwestern) zag ik laatst voorbijkomen op een pindakaas site en leek me wel leuk om te kijken vanwege het meespelen van Bud Spencer, die vroeger toch een jeugdheld voor mij was en die toen ook regelmatig op de televisie (o.a. op Duitse zenders) te zien was (al dan niet samen met Terence Hill). De film heeft wel wat weg van "The Dirty Dozen (1967)" en "The Magnificent Seven (1960)" en is best onderhoudend.

Vier mannen, te weten dief Luis Dominguez (Nino Castelnuovo), dommekracht en kippenboer Mesito (Bud Spencer), oud kapitein en explosievenspecialist Augustus (James Daly) en Samurai (Tetsurô Tanba), die om uiteenlopende redenen niets te verliezen hebben, gaan in op het aanbod van Dutchman (Peter Graves). Namelijk een beloning van duizend dollar per persoon, om samen met hem een gevaarlijke klus te doen. Deze klus behelst het beroven van een Mexicaanse trein, die een half miljoen aan goud aan boord heeft. De trein is goed beveiligd met vier wagons met daarop een kanon, machinegeweren en veel soldaten en passeert ook nog eens een tal van controleposten. Hoewel de mannen denken het goud eerlijk te gaan verdelen, heeft Dutchman andere plannen. Hij wil namelijk de Mexicaanse revolutie ermee financieren.

Deze spaghettiwestern speelt zich net als "A Fistful of Dynamite (1971)" af tegen de achtergrond van de Mexicaanse revolutie, die plaatsvond van februari 1913 tot juli 1914. In de film wordt ook het regime van dictator en generaal Huerta genoemd, m.b.t. het goudtransport, die uiteindelijk verslagen werd door revolutionaire legers. En één van deze revolutionaire legers zien we ook in deze film en staat dan onder bevel van Manuel Esteban (Claudio Gora), die in het begin door het vijftal (die in het begin ook één voor één worden geïntroduceerd) gered wordt van een vuurpeloton en waarvoor het goud bestemd is. Althans dat zijn de plannen van Dutchman.

Tijdens deze reddingsactie zien we ook voor het eerst wat actie in de vorm van vechten (natuurlijk is Bud Spencer dan van de partij) en schieten en de Mexicanen is het vijftal dan ook dankbaar en geeft hun eten en drinken en dat is natuurlijk altijd een leuke combinatie met Bud Spencer erbij, want die eet en drinkt natuurlijk altijd veel en dat is vaak leuk om te zien. En natuurlijk worden er ook bonen geserveerd en dat zie vaak in Western films (zo heeft Terence Hill een legendarische bonen eet scène, inclusief smakkend geluid, in de Western / Komedie film "My Name Is Nobody (1973)").

Het eten wordt ook op de tafel gezet door vrouwen, waaronder Maria (Daniela Giordano) die gelijk een oogje heeft op samoerai en die haar in eerste instantie negeert (op het einde natuurlijk niet meer). En van Daniela Giordano zien we na circa 45 minuten ook heel eventjes (duurt maar iets van één seconde) de borsten, als het vijftal samen met wat Mexicanen (waaronder twee mannen en twee vrouwen, waarvan Maria er eentje is) wordt opgepakt door het Mexicaanse leger onder leiding van kapitein Gutierrez (Carlo Alighiero).

Gutierrez is een smeerlap (heeft zijn oog ook al laten vallen op Maria) en tijdens de ondervraging van de twee vrouwen, trekt hij dan Maria's shirt / blouse naar beneden en dan zien we in een glimp de borsten van Daniela Giordano. Lang kan kapitein Gutierrez niet van het uitzicht genieten, want hij en een aantal van zijn manschappen worden dan door Samurai (die samen met de anderen op een flauwe manier weten te ontsnappen uit hun cel) met een samoeraizwaard omgebracht (werd best grof in beeld gebracht). En de anderen rekenen dan af met de overige soldaten, waarbij we weer wat actie te zien krijgen in de vorm vechten en schieten en er wordt ook wat dynamiet gebruikt. Ze slaan dan op vlucht en worden daarbij achtervolgt door het overgebleven Mexicaanse leger te paard, die dan worden opgehouden door het revolutionaire leger. Men splitst zich dan ook op en dan zien we Maria ook pas weer op het einde.

We zijn dan inmiddels in circa de 50e minuut belandt, waarbij we voor het eerst de trein in beeld te zien krijgen. Vanaf dan focust het verhaal zich ook op de overval van de trein, die prachtig gefilmd werd. De treinoverval is opzicht leuk bedacht, maar de manier waarop was wel zeer flauw en achterlijk. Zo verstoppen Dutchman, Augustus, Luis en Samurai zich als Mexicaanse soldaten wel heel gemakkelijk onder de trein en het Mexicaanse leger wat bij de trein op wacht staat, ziet niets? Sowieso was de manier hoe men zich onder de trein verstopt al lachwekkend en dat ze daarna niet gezien werden (alleen door een kind van de burgemeester), was eveneens lachwekkend. Wat dat betreft bestond het Mexicaanse leger in deze film alleen maar uit debielen.

De treinoverval (die ook circa 30 minuten duurt) is natuurlijk het hoogtepunt van de film (doet men ook geluidsloos met o.a. messen, een katapult en geluidsdempers voor explosieven) en die verloopt niet altijd even soepeltjes. Zo verliest men een geluidsdemper voor een explosief (die uiteindelijk vervangen wordt door de bel van de trein) en ook valt Samurai op een gegeven moment van de trein en die rent dan weer terug naar de trein. Dat laatste was natuurlijk ook onnozel en lachwekkend om te zien, maar werd wel leuk in beeld gebracht (was eigenlijk ook het meest spannende moment in de film). Maar natuurlijk lukt de treinoverval en de manier waarop de geldwagon werd ontkoppeld van de rijdende trein, die dan ook op een ander spoor terecht komt, was leuk gedaan.

De film is daarna nog niet afgelopen, want op het einde volgt nog eens enigszins flauwe ontknoping m.b.t. het verdelen van het goud. Mesito, Augustus, Samurai en in eerste instantie ook Luis denken namelijk dat het voor hunzelf is, maar Dutchman denkt daar dus anders over (hij vertelt dan ook een ietwat sentimenteel blabla verhaal), waarna het goud uiteindelijk naar het revolutionaire leger gaat van Manuel Esteban en de anderen, die eigenlijk ongewild revolutionairen worden, krijgen dan hun beloofde duizend dollar. Ze lachen er ook om en worden dan door het revolutionaire leger onthaald als helden en Maria rent dan naar Samurai, die haar dan niet meer negeert. De film is daarna ook na 105 minuten afgelopen.

De film is behoorlijk voorspelbaar en is eigenlijk ook nergens spannend, maar dat drukt de pret mijns inziens niet. De avonturen van de vijf mannen weten namelijk aardig vermaak te verschaffen. Veel noviteiten spreidt "The Five Man Army" niet tentoon, maar dat hoef je ook niet te verwachten van een film in dit genre. Het betreft hier simpelweg een sympathieke wegkijker, met sfeervolle muziek van Ennio Morricone. En ook de cast, met enkele Hollywood-acteurs, deed het leuk en verdienstelijk en dat geldt eigenlijk voor alle vijf de hoofdrolspelers. Maar de leukste vond ik natuurlijk Bud Spencer (hoewel hij deelneemt aan de treinoverval, zit hij wel niet op de trein) en hij zorgt ook voor wat humor in het verhaal. Zoals de manier hoe hij ontslag neemt als kippenboer als hij het aanbod van duidend dollar te horen krijgt van Luis.

Al met al is "The Five Man Army" een leuke ouderwetse Western film om eens gezien te hebben en meer ook niet.

Aardige thriller die soms wel iets weg had van een lange aflevering van "Ultimate Survival" met "Bear Grylls" die in deze film vertolkt werd door Mohammed (goed gespeeld overigens door Vincent Gallo). Het is inderdaad moorden om te overleven maar soms vond ik het totaal niet nodig (zoals met de houthakker). Er zitten soms best brute en aparte scenes in de film zoals o.a. de borstvoeding. Dat laatste had natuurlijk ook te maken met overleven maar het zag er best maf uit. Er wordt in de film niet veel in gesproken (men stopt er in het einde ook nog eens een doofstomme vrouw in ) maar de vele fraaie beelden spreken voor zich. Met het einde kon ik overigens goed leven (boontje komt om zijn loontje).

Prima thriller met een goede cast. Is erg lang geleden dat ik deze voor het laatst gezien heb. Ze zenden hem overigens ook niet vaak uit en als ze hem uitzenden is het meestal erg laat in de avond.

Alex Kingston vond ik een mooie verschijning en naakt zag ze er ook fraai uit (dat was me nog bijgebleven).

Er is bepaald geen gebrek aan Braziliaanse films waarin de onderkant van de samenleving wordt verkend en dat geldt ook voor deze "Estômago" welke ik in het verleden al eens gezien heb (na het vorige week zien van de Komedie / Drama film "La Grande Bouffe (1973)", wilde ik deze film nog eens herzien, die ook bepaalde raakvlakken heeft met "La Grande Bouffe"). "Estômago speelt zich namelijk voornamelijk af in een gevangenis, een hoerenbuurt en in een goedkoop restaurantje. Maar de rode draad die regisseur Marcos Jorge kiest in zijn vertelling, namelijk voedselbereiding, biedt een meerwaarde die "Estômago" onderscheidt van het gangbare filmaanbod uit Brazilië. Kookkunst als middel om te overleven, om te stijgen in de maatschappij, als substituut, of als ruilmiddel voor seks.

Na een wonderlijk introducerend college over de zegeningen van gorgonzola-kaas, verstrekt door hoofdrolspeler Raimundo Nonato (João Miguel), volgens we diens sociale klimpartij. Allereerst in de grote stad Sao Paulo, waar hij arriveert met slechts één koffer en waar hij wat drinken (water) en eten (gefrituurde snacks) besteld in een snackbar, zonder voldoende geld op zak te hebben om de rekening te kunnen voldoen. De eigenaar Zulmiro (Zeca Cenovicz) biedt hem een simpele keuze, namelijk de honkbalknuppel of de afwas.

Tegen kost en inwoning mag Raimundo blijven en dan blijken de gefrituurde snacks van de nieuwe keukenhulp al vlot reden tot toenemende klandizie. Onder meer van de mollige buurthoer Íria (Fabiula Nascimento), die best bereid is haar liefde uit te lenen aan Raimundo in ruil voor een goede maaltijd. Hierdoor zien we Fabiula Nascimento op een gegeven moment ook volledig naakt naar de koelkast lopen om daar eten uit te pakken, terwijl ze stiekem (Zulmiro mag het namelijk niet weten) bij Raimundo verblijft in ruil voor seks. Naderhand zien we nog wat naaktheid van Fabiula Nascimento, als ze aan het werk is in een stripclub. Raimundo wordt ook opgemerkt door de eigenaar, te weten Giovanni (Carlo Briani), van een groter restaurant, die hem in dienst neemt en hem de liefde voor eten en koken bijbrengt.

Tussentijds schakelt "Estômago" over naar de gevangenis (oftewel de tegenwoordige tijd in de film) waarin de voor een zwaar misdrijf veroordeelde Raimundo zich met vallen en opstaan manifesteert als celkok en inventief (o.a. met de mierenplaag) weet om te gaan met het gebrek aan ingrediënten. Soms tot goedkeuring van de machtige en gewelddadige medegevangene Bujiú (Babu Santana), die de baas is in de cel en ook de beste slaapplaats heeft, en soms ook niet (zo kan hij de mieren als eten niet bepaald waarderen, ondanks dat hij het lekker vindt).

Gaandeweg stijgt Raimundo in de rangorde in de gevangenis en krijgt hij een betere slaapplaats en schikt hij zich meer in zijn bestaan tussen de criminelen. Regisseur Marcos Jorge laat daarbij ook zien dat het succes dat Raimundo behaalt, wel zijn tol eist. Hij werkt zich dankzij zijn kookkunsten op in de rangorde, maar dat gaat wel ten koste van zijn mens-zijn. Want uiteindelijk gebruikt Raimundo de gerechten als het ultieme machtsmiddel en rekent hij af (door voedselvergiftiging) met Bujiú zodat hij de baas in de cel wordt en ook de beste slaapplaats heeft.

Regisseur Marcos Jorge blijft nooit te lang hangen in één van de twee tijdslijnen, waardoor "Estômago" in speels ritme doordentert als een rommelig geserveerd, maar tegelijk aangenaam overdadig meergangendiner. Die heen en weer gaande structuur van "Estômago" culmineert in een gruwelijk door Raimundo bereid gerecht (namelijk een stuk van Íria's billen, omdat ze namelijk ontrouw is aan hem en vreemd gaat met Giovanni en beiden worden door hem ook vermoordt), dat de twee filmtijden aan elkaar zal verbinden en verklaart waarom de held vastzit in de gevangenis.

De vorm van "Estômago" is zowel de kracht als de zwakte van de film. De haast van het vertellen gaat soms ten koste van de bijfiguren, die te eendimensionaal blijven om echt indruk achter te laten. Daarbij moet ik wel zeggen dat ik Fabiula Nascimento een fraaie verschijning vond, ondanks dat ze mollig is. Maar omdat ze veel eet in deze film, is ze wel perfect gecast. Hoofdrolspeler João Miguel maakt wel indruk, al komen we ook van zijn personage maar weinig te weten. Hij speelt zijn Raimundo Nonato rol heerlijk sullig en bovendien is hij slim en gevaarlijk (geef hem geen drank ). João Miguel heeft voldoende aan een blik van zijn oogjes om van charmant / vriendelijk naar mild / krankzinnig te schakelen en weer terug.

Maar de drijvende kracht in deze film is eigenlijk het eten. De gerechten die Raimundo bereidt, in de diverse keukens waarin hij belandt en in de basale gevangenisomgeving, worden steeds met de grootst mogelijke sensualiteit in beeld gebracht (hoewel je van sommige gerechten waarschijnlijk zal walgen), zonder dat het vervalt in voedselporno. En de manier waarop Íria zich op zijn "coxinhas" (Braziliaanse kipkroketjes) en "Pastéis" (een typisch Braziliaans fastfoodgerecht, bestaande uit halve cirkel- of rechthoekige taarten met dunne korst en diverse vullingen, gebakken in plantaardige olie) werpt, kan niet anders dan schaamteloos genoemd worden. Ik vond ze er overigens alle drie smaakvol uitzien In Estômago is eten een oerdrift die te vergelijken is met seks, iets dat in de relatie tussen Íria en Raimundo prachtig gespiegeld wordt.

Al met al is "Estômago" een sterke en soms ook gewelddadige kookfilm, waarin sommige gerechten smakelijk ogen, terwijl je andere voor geen goud zou willen proeven. Er is goed spel van João Miguel en visueel gezien mocht deze film er ook wezen en dan doel ik niet alleen op de mooie Fabiula Nascimento. Of je aan het einde van de film zin hebt in een lekker stuk kaas of een mooi stukje vlees, of dat je juist bijna niets meer durft te eten, zal per persoon verschillen. Maar vervelen zal niemand zich bij "Estômago".

Na het vorige week zien van de film "Linda (1981)" met de pas 14 / 15-jaar oude Katja Bienert in één van de hoofdrollen, was ik stiekem benieuwd naar deze film met haar, want daarin is ze zelfs pas 13 / 14 jaar oud en speelt ze wederom één van de hoofdrollen, namelijk als Eugenie (oftewel de titel van de film). Ik moet zeggen dat het niet heel makkelijk was om deze film te vinden en de gevonden versie was ook niet in beste kwaliteit (ook in het Spaans, maar gelukkig vond ik een Engelse ietwat gebrekkige ondertiteling) en omdat een aantal opnames van Jesús Franco best wazig en ook in het donker waren, zag je soms alleen een zwarte waas.

Desondanks viel er in deze bizarre Misdaad / Drama film genoeg te zien van Katja Bienert en Mabel Escaño en ook zelfs van Lina Romay, die een deze film een kleine rol had als slaafse hond (lag zelfs aan de ketting, liep op handen en voeten, likte als een hond aan andere personen en werd uiteraard ook op zijn hondje genomen) In deze film lag bij Jesús Franco vooral de nadruk op borsten i.p.v. schaamstreken, maar desondanks zijn die ook te zien en dat zowel van Katja Bienert, Mabel Escaño (die me deed denken aan de Franse pornoactrice Colette Sigma) en Lina Romay.

In deze film draait het om de losbandige zuster Alba de Rosa (Mabel Escaño) en haar steenrijke stiefbroer Alberto de Rosa (Antonio Mayans, die ik vond lijken op de Duits voetbaltrainer Joachim Löw), die gefascineerd raken door het naakte lichaam van het zestien-jarige, vroegrijpe, maar naïeve meisje Eugenie Tanner (Katja Bienert, die in deze film dus een ouder meisje speelt, omdat ze destijds pas 13 / 14 jaar oud was), die met haar ouders op vakantie is. Ze willen Eugenie verleiden en daartoe verleidt Alba haar vader Erwin Tanner (Antonio Rebollo), zodat deze toestemming geeft om zijn dochter bij hen te laten komen. Ze nemen Eugenie mee naar hun eilandje en met drugs maken ze haar lam en verkrachten ze haar. Wat Eugenie niet weet, is dat Alberto ook een moordenaar is die haar wilt vermoorden nadat hij het met haar gedaan heeft. Zal Eugenie het eilandje levend weten te verlaten ?

Het verhaal is best bizar en dat is gelijk al te zien tijdens de opening van het verhaal, als Lina Romay (als Sultana) volledig naakt aan een honenketting op handen en voeten rondloopt als een hond en daarbij ook honden geluiden maakt. Daarna worden Alba en Alberto de Rosa geïntroduceerd, die de eigenaar zijn van Sultana en die haar behandelen als een hond (als Sultana Alba ziet, likt ze ook aan haar als een blije hond). Zelf zijn ze ook vrij bizar, want ze zijn zeer close met elkaar en vrijen (beter gezegd neuken) ook regelmatig met elkaar. Daarbij maakt Alberto zandsculpturen van naakte vrouwen (naderhand blijkt dat dit zandsculpturen zijn van vrouwen, die hij tijdens het neuken vermoord heeft) in pikante houdingen en Alba ligt graag naakt te zonnebaden (voor het eerst te zien na circa 11 minuten).

Dat laatste geldt overigens ook voor Eugenie (o.a. na circa 17 minuten als ze poedeltje naakt, met alleen sexy open schoenen aan, in een stoel gaat zitten om te zonnen en waarbij ze dan met een verrekijker begluurd wordt door Alberto en Alba, die hem oraal bevredigd), die ook graag naakt in het water zwemt en haar zien we dan ook al na circa 9 minuten voor het eerst volledig naakt als ze in een zwembad gaat zwemen, waarna ze zich gaat douchen (daarbij is dan haar schaamstreek goed te zien).

Eugenie was ook best apart, want tijdens haar seksuele ontdekkringsreis, masturbeert ze in het begin van het verhaal in een stoel / sofa met zowel een blauwe teddybeer als met een plastic speelgoed pop (beiden laat ze zogenaamd aan haar borsten likken en wrijft ze ook over haar schaamstreek). Met de laatste masturbeert ze het langste en dat komt omdat ze tijdens het masturberen met de teddybeer (na circa 20 minuten) gestoord wordt door haar moeder (als ze haar moeder hoort, legt ze verschrikt ook de teddybeer aan de kant) die binnenkomt en zegt

"Eugenie ! Why don't you answer when I call you ? Close the windows, someone can see you !"

Hoewel Katja Bienert destijds pas 13 / 14 jaar oud was, was dat zeker niet aan haar te zien, want ze zag er uit als een jonge volwassen meid en dat met flinke borsten (zie filmposter) en een flinke behaarde schaamstreek, wat natuurlijk nog de standaard was begin jaren 80. Katja is best vaak naakt te zien in deze film (één keer zoomt Jesús Franco ook in op haar schaamstreek, zodat deze volledig in beeld is te zien) en dat geldt ook voor de mooie Mabel Escaño, die destijds al ruim 30 jaar (33 / 34 jaar) oud was.

Opzicht was het best opwindend en leuk om te zien hoe ze de vader, te weten Erwin, van Eugenie versierd tijdens hun kennismaking bij het zwembad (daar ontmoeten Alba en Alberto de ouders van Eugenie, die aan het zwemmen is, die uit Frankrijk komen), want daar doet Alba namelijk haar bovenstukje van de bikini af en gaat ze zonnebaden en naderhand maakt ze ook haar onderstukje van de bikini los (overigens alleen het touwtje). Erwin kan zijn ogen niet van haar afhouden (dat kon ik ook niet), ondanks dat zijn vrouw naast hem zit, en ze maakt een onvergetelijke indruk op hem. Als ze elkaar naderhand weer aan het zwembad treffen en alleen zijn (uiteraard doet Alba dan weer haar topje af), zegt hij tegen haar:

Erwin: Gotta talk to you.
Erwin: Since the day I met you i can't sleep anymore.
Erwin: I desire you in such a way that I can't think of anything else. I need you.
Alba: Are you crazy ?
Erwin: Yes, crazy for you. To have you in my arms.

Als ze daarna met elkaar naar bed gaan (twee keer zelfs en één keer heeft Alba een zweep in haar handen), is het plannetje van Alba en Alberto gelukt om Eugenie in hun handen te krijgen gelukt, want op een gegeven moment wordt er gezegd:

Erwin: I'm your slave. I will do... Anything you want.
Alba: But only on one condition.
Erwin: What condition ?
Alba: Eugenie has to be of my half brother.
Erwin: But Eugenie it's only a girl ! An innocent girl !
Alba: Will be better if she learns about love in the hands of a exquisite man than with a stupid kid of his age.
Alba: What do you say ?
Erwin: I can't allow it, that would corrupt her !

Daarna laat Alba hem haar schaamstreek zien van dichtbij en is hij gelijk om

Nadat Erwin en zijn vrouw vertrekken en Eugenie achterblijft bij Alberto en Alba, vertrekken ze samen met haar en Sultana met de boot (waarop ze naakt zonnebaden, althans Alba) naar hun eilandje, waar ze nog een vreemd figuur treffen, namelijk de blinde gitaarspeler Walter (Melo Costa). Zijn rol in het verhaal is niet echt duidelijk en eigenlijk is hij ook een overbodig figuur (Eugenie zoent hem wel een keer, waarop Alberto jaloers is).

Op het eiland wordt Eugenie al dan niet tegen haar zin misbruikt door Alba (tijdens die scène zie je o.a. de mond met fel rode lippen van Katja Bienert regelmatig in close-up en dat geldt ook één keer voor haar schaamstreek), waarbij ze vooral met haar borsten speelt (ze zegt dan ook "You have beautiful breasts."), en Alberto en over de laatste zegt ze (als ze wakker wordt en naar het strand loopt waar Alba en Alberto zijn):

Eugenie: While I slept... I felt a horrible thing. As if someone was raping me.
Alba: But it was only a dream, right ?
Eugenie: I don't know, I suppose so.

Later op die dag lurken ze met zijn alle (inclusief Sultana) aan een waterpijp en belandt Eugenie in een groepsorgie met ze, waarbij ze op een gegeven moment door Alba en Sultana (de schaamstreek van Lina Romay is dan te zien) wordt geslagen met een zweep. Dat slaan met een zweep doet Alberto ook een keer bij Sultana (voor aanvang van de groepsorgie als ze met zijn alle aan tafel zitten) om haar te straffen (dat slaan is niet te zien, maar wel te horen), waarbij Eugenie dan tegen Alba zegt:

Eugenie: Why do you treat her like a dog ?
Alba: She likes it. Couldn't live differently.
Eugenie: She's really your slave ?
Alba: She's our maid. Our housekeeper.
Alba: She has no name, we called her Sultana. I bought her in the market in the heart of the Sahara.

Na de groepsorgie begint Alba door te draaien en gaat ze ook dood (Alberto zegt dan tegen haar "The doctor told me that the lower emotion could cause on you the ultimate madness or death !"), begint Sultana voor het eerst te praten en wordt duidelijk dat Alberto een moordenaar is. Als Sultana voor het eerst begint te praten tegen Alberto, zegt ze o.a. tegen hem:

Sultana: Alberto, please ! Have mercy ! I love you ! Tell me that you love me too.
Alberto: Yes, Sultana.I love you.
Sultana: It's not true. You only love that stupid girl. I hate her!
Alberto: It's not true. You know better than me that is not true.
Sultana: Make love with me ! Make love with like before ! Before you made with love ! As before !

Daarna duikt Alberto met haar het bed in (Eugenie kijkt dan stiekem volledig naakt toe door de deurspleet) en neukt hij naar op zijn hondjes (daarbij zie je dan goed de hangende borsten van Lina Romay), waarbij ze een hondenketting om haar hals heeft die Alberto stevig vast heeft in een hand. Tijdens het neuken pakt hij op een gegeven moment een kussen waarmee hij haar vermoordt (daarna zie je ook het achterwerk van Lina Romay) en naderhand maakt hij nog een zandsculptuur van haar, waarbij ze nog eens te zien is op zijn hondjes (maar dan wel van zand). Ook heeft Alberto al een zandsculptuur gemaakt van Alba en Werner (die dus beiden dood zijn) en hij wilt er ook nog eentje maken van Eugenie, waarbij er dan gezegd wordt:

Eugenie: What are those figures ? Where is Alba ? Where is Walter ?
Alberto: I kill all of them ! Now it's just two us. You and me!
Eugenie: You killed your sister.
Alberto: Alba was just a nuisance. Walter...I saw you with him embraced ! I was jealous.
Eugenie: There are also another figure of a dead woman. Who is she ?
Alberto: You ! I will kill you too. Before I make love with you for the last time.
Eugenie: Let me go ! Let me go, you murderer !

Eugenie probeert dan te vluchten, waarbij Alberto achter haar aanrent en daarbij doodt ze hem uiteindelijk met een harpoen die ze toevallig vindt Daarna vernietigd Eugenie nog in haar nakie (terwijl ze van te voren nog een wit T-shirt droeg met Minnie Mouse erop) alle zandsculpturen (best zonde, want die zagen er best fraai uit), waarna ze wegloopt en daarna is de film ook afgelopen.

Al met al was dit best een bizarre en foute film van Jesús Franco en niet alleen vanwege de minderjarige Katja Bienert die regelmatig naakt is te bewonderen (ondanks dat het fout is), maar natuurlijk ook vanwege het verhaal welke incest (broer en zus) en vernedering (Sultana, die zowel letterlijk als figuurlijk als een hond wordt behandelt) bevat. Desondanks vond ik het een bijzondere kijkervaring en is er ook regelmatig naaktheid te zien van Katja Bienert en Mabel Escaño en ook de omgevingsbeelden (o.a. het aparte huis met de trappen) mochten er best zijn. Wat dat betreft vond ik het jammer dat ik deze Drama / Erotiek film heb moeten aanschouwen in mindere beeldkwaliteit. Normaal gesproken neem ik alleen genoegen met films in HD of desnoods DVD kwaliteit (een "Ultra-high-definition" televisie heb ik nog niet), maar deze versie had meer iets weg van slechte VHS-kwaliteit.

Uitstekende drama/oorlogsfilm met een mooi einde. Echt realistisch vond ik de film wel niet maar ik vond het wel mooi dat hij eerst tussen de russen vertoefde en door toeval daarna bij de duitsers terecht kwam. Het was knap hoe hij steeds onder zijn joodse afkomst (o.a. besnijdenis) uitkwam. Mooi gespeeld door Marco Hofschneider en de bijrol van Julie Delpy was ook best mooi.