Evil Toons (1992)

Evil Toons is een beetje misleidende titel, daar de film maar heel weinig aandacht aan de animatie schenkt. Verder probeert Olen Ray hier duidelijk een spoof te maken op de jaren '80 haunted house/slasher flicks. Zo drijven ze regelmatig de spot met genrecliche's, zoals het splitsen van de groep en het kibbelen over wie er het eerste aan gaan. De hoofdpersonen zijn 4 meiden die voor 100 dollar een paar dagen een oud huis gaan schoonmaken. Eenmaal binnen vinden ze in de kelder vreemde artefacten, begint er een onweersstorm en belt een verdwaalde David Carradine aan met een soort Necronomicon. De laatstgenoemde komt nog regelmatig in beeld als "de creepy oude man" en we krijgen op het einde pas een vergezochte verklaring van zijn aanwezigheid. De rondborstige Monique Gabrielle speelt het onschuldige meisje dat stiekem wel nieuwsgierig is naar seks, e.d. Daarom lijkt ze dan ook wat onder de indruk van haar losbandige poetsgenote, gespeeld door Madison Stone, een pornografische actrice uit die tijd. Ook Jan word door een pornografische actrice gespeeld trouwens, namelijk Barbara Dare (maar hier gecredit onder de naam Stacey Nix). Kwalitatief hoogstaand acteerwerk kan je van dergelijke dames natuurlijk niet verwachten, maar ze gaan wel makkelijk uit de kleren en laat dat nou net iets zijn dat Olen Ray graag ziet. Men komt als kijker dan ook niet tekort aan het vrouwelijke bloot in deze film. Verder weet met name Arte Johnson wel te vermaken als de lekker foute buurman. Verre van Oscarwaardig beeldmateriaal natuurlijk, maar ik heb er hier en daar nog wel mee kunnen lachen. Wat meer gore was welkom geweest, maar verder geeft de film wel hetgeen dat je ervan kan verwachten.

Typisch Fred. Qua opzet toont het grote gelijkenissen met Witch Academy (1995) , waarin een stel schaarsgeklede dames speels geraken met het bovennatuurlijke. In Evil Toons is dat een heuze Necronomicon waaruit het geanimeerde kwaad verschijnt. Een fantastisch idee dat helaas weinig screentime geniet. Al snel gaat het weer over in wat we al vaker van hem gezien hebben. Paar Fred regulars zoals Michelle Bauer mogen weer ronddwarrelen en o.a een geinige rol van Carradine geven het geheel wat kleur. Wie Madison Stone ziet zitten, zou eigenlijk eens 'Edward Penishands 2' moeten proberen, dat klinkt als een pareltje. Voor wat het waard is: de Duitse blu-ray van CMV is verrassend strak.

Voor deze horrorfilm van de b-garnituur had men bedacht dat het leuk zou zijn om als lokkertje animatie toe te voegen. Erg horrorwaardig klinkt dat niet. En dat is het ook niet. De animaties zien er behoorlijk amateuristisch uit. Geplakt in een film met enige allure zou je er misschien nog mee wegkomen. Geplakt in een schrijnende film als deze is het een zielige vertoning. Bovendien gaat het slechts om één enkel getekend figuurtje dat zich een keer of twee laat zien. De prominente aankondiging dat het hier om een combinatie van realiteit en animatie gaat, kan dus de afvalbak in. De animatie is een minieme bijzaak. En dan blijven we zitten met een uitgekauwd verhaaltje over vier vrouwen in een spookhuis. Als je dan weet dat de actrices uit de pornowereld afkomstig zijn die uiteraard hun met implantaten opgevulde borsten mogen tonen, dan begrijp je de inspiratieloze houding van de enige echte acteur in de film ook wel. David Carradine is hier alleen maar om geld op te strijken. De regisseur en schrijver van dit gedrocht heet Fred Olen Ray die bekendheid verwierf met ontelbare hoeveelheden onbenullige low-budget horror- en softcore werkjes. Evil Toons is zo’n onbenullig product. Het verhaal is stompzinnig en slecht uitgevoerd. De personages zijn irritant plat vormgegeven (figuurlijk bedoel ik dan hè) en ontzettend vervelend. Het acteerwerk is bagger. Het monster is een klungelig uitgevoerde cartoon en is noch leuk, grappig of angstaanjagend. Kortom, de film genereert alleen maar vermoeidheid. Wat een akelige film.