Opinions

Wat een hoop mumbo jumbo.

Sommige films leunen op één supernatural "gimmick". Neem een kerel die tegen muren omhoog kan klauteren als een spin. De rest van de setting in Spider-Man is (redelijk) normaal. Sommige films hebben twee gimmicks. Hoogstens drie. Pacific Rim heeft wel 20 van die "gimmicks" en de wereld die we zien, is verre van normaal. Jaegers, Kaiju, driften, de oorlog, Wall of Life, die scheur, etc. Pfff. Vermoeiend.

Het is dan de kunst om de kijker in korte tijd zo goed mogelijk in het verhaal te praten. En dat lukt Pacifc Rim heel goed. Het doseert precies de juiste hoeveelheid informatie op de juiste momenten en in het juiste tempo. Na een half uur / drie kwartier zit je er helemaal in en slik je de rest van de film voor zoete koek. Je kijkt dan naar een monster die een robot van 200 meter hoog door een wolkenkrabber heen flikkert, waarna de robot het monster terugmept met een olietanker. Dat alles zonder dat je denkt: what the fuck. Dat is nou een goed verteld verhaal en een prima opgebouwde setting.

Hoewel je sommige verhaalwendingen van ver voelt aankomen is het toch een spannende achtbaanrit. De gevechten zijn mooi en omlijst met goede muziek en geluidseffecten waardoor je echt meevoelt. Echt een gave film voor een grote TV en een degelijke homecinema-set.

Op sommige momenten laat het toch wat steekjes vallen. De houterig acterende Japanse chick, die slechter engels spreekt dan Bolo Yeung, bijvoorbeeld. Of de karikaturale Russen, Chinezen en Australiërs compleet met nep-accenten.

En inhoudelijk schort er ook één en ander aan. Zo doen de twee wetenschappers (naar mijn mening iets te clownesk, net als de bijrol van Ron Perlman) onderzoek naar het hoe en waarom van de aliens. Je denkt dan dat Pacific Rim iets verdergaat dan het oppervlakkige "ze komen en willen ons dood hebben" waarin veel andere films blijven steken. Ik wil altijd graag de achtergronden weten.
Maar helaas, we komen er wederom bekocht vanaf. We zien weinig van hun oorsprong. De aliens willen weer eens hetzelfde als in o.a. Signs, Oblivion en Independence Day: de mensen doodmaken, aarde leegroven en naar de volgende planeet. Gaap! Het is ook wel jammer dat de robot de aliens op het laast niet nog even de middelvinger gaf (gemiste kans).

Leuk popcornvermaak, visueel prachtig, beter dan verwacht. Maar inhoudelijk een beetje makkelijk en bij vlagen puberaal.

3 sterren

Paddington is een leuke familiefilm zonder inhoudelijke verrassingen. Gekeken met een kleuter van bijna 6 en een peuter van bijna 3. De computerbeer is mooi gemaakt en de Nederlandse stemmen zijn ook prima, met Beau van Erven Dorens als Paddington, Freek Vonk als ontdekkingsreiziger en Lange Frans als de slinkse buurman Curry.

Aan Nicole Kidman de ondankbare taak een cliché-boef te spelen zoals we die zo vaak zien in kinderfilms. Een simpel rolletje waar ze weinig van haar kunnen in kwijt kan. Je krijgt waar je voor gaat zitten, niet minder, maar zeker ook niet meer.

3,5 sterren

Een bizarre film - en dan niet op de juiste manier. Toch bevat hij genoeg bijzondere en originele invalshoeken waardoor het geen ècht slechte film is.

Pain & Gain balanceert continu op het randje van misdaad, drama en komedie. Het feit dat je altijd kijker voor geen enkelhoofdpersoon echt sympathie kunt opbrengen, geeft een vervreemdend effect. Dit is natuurlijk het gevolg van het feit dat het waargebeurd is. Doordat je er niet echt bij betrokken raakt, lijkt het soms net een documentaire.

Net als de film echt grappig wordt, komen er diverse ranzige stukken voorbij die totaal niet in de toon van de film passen. Dat maakt het echt een rare film.

Maar dan is daar de geweldige visuele stijl. De oververzadigde kleuren, de montage, de slowmo's, heerlijke style over substance. Ook de voice-over narratief met een verschillend perspectief werkt goed. En niet te vergeten Dwayne Johnson die laat zien enigszins te kunnen acteren.

De film heeft meerdere raakvlakken met Natural Born Killers.

3 sterren

Stukken beter dan Mannenharten. Dat is de laatste Nederlandsche romkom die ik zag - helaas beide delen moeten aanzien.

De setting rond onze folkloristische Sinterklaas is natuurlijk altijd leuk en doet meteen denken aan "Alles is Liefde" (Goedheiligman, me hol). De bizarre manier waarop daar mee omgegaan wordt was in die film leuk, en is dat in "Pak van mijn hart" nog steeds.

De cameo van topkoks Kranenborg en Jaspers is super grappig. Je voelt dan al aankomen waar de film op uit draait en dat eindigt dan ook zo - helaas is het dan wat snel voorbij. Daar hadden nog veel meer SBS6 persiflages in kunnen zitten.

Van de hoofdrolspelers is alleen Chantal Janzen oké. Beide mannen spreken me niet aan en Halina Reijn vind ik een onuitstaanbaar extreem links feministisch bakbrommer kraakpand macrobiotisch klerew.... mens die altijd haar wereldverbeterpraatjes zit te spuien bij De Wereld Draait Door waar die overbetaalde slappe zak van een Matthijs van Nieuwkerk braaf zit te knikken bij het aanhoren van zoveel naïef links gezwets. Ja, je moet als acteur/actrice soms gewoon je smoelwerk gesloten houden, want het kan ook heel negatief afstralen op je werk.

Toch vond ik haar in deze film meevallen. Goede makeup misschien. Ik kon er heel even een ander persoon in zien. Dat is niet onverdienstelijk. Maar nu de film afgelopen is is het weer Haline Reijn en die KAN IK NIET UITSTAAN. Ze mij in een lift met Halina Reijn en Claudia de Breij en er vallen doden nog voor de liftdeuren dicht zijn.

2,5 sterren

Wel een aardig verhaaltje, maar de setting leidt ontzettend af.

Ik weet weinig van het Amerika van rond 1830. Bekender is de periode rond 1865, waarin de burgeroorlog plaatsvond. Wel leuk om een keer iets nieuws te zien. Het verhaal speelt zich af rond West Point, de bekende militaire academie. Maar de uniformen zijn raar, het gedrag van de 'kadetten' is vreemd, Gillian Anderson ziet er niet uit en stopt veel teveel Margaret Thatcher uit The Crown in haar personage, typecasting van Toby Jones geeft veel van het verhaal weg en de dialogen met dichter Poe zijn vreselijk gekunsteld en onnatuurlijk.

Voeg daar een continu mistroostig kijkende Christian Bale aan toe en het is een vreemd allegaartje van gekke kostuums en raar gepraat.

Niet mijn film.

2,5 sterren

Palm Springs is een buitengewoon verrassende en aangename film. Heel veel dingen gaan goed: het duurt niet lang voordat het plot zich ontvouwt, de personages zijn leuk en aimabel, de protagonisten maken redelijk logische keuzes en doen eigenlijk alles wat je nog niet eerder zag in een film met een verhaal zoals deze. En het duurt ook allemaal niet overdreven lang.

Ik weet niet of het een spoiler is dat het een Groundhog Day kloon is. De trailer verklapt dat, en de engelstalige plotsamenvatting op IMDB ook. Op basis van de Nederlandse samenvatting alhier, zou ik deze film niet eens gaan kijken. Er mag op zijn minst gehint worden naar 'dat er meer schuilgaat achter Nyles' nihilistische houding' of zoiets. Zal dat even toevoegen.

Hierboven wordt gesproken over 'zoveelste Groundhog Day kloon' maar zijn er zoveel dan? Ik ken alleen de miniserie Day Break (vermakelijk) en natuurlijk Edge of Tommorrow met Tom Cruise (erg gave film). Wie weet nog meer?

Nog een vraag: kan iemand me uitleggen wat die dino's daar deden?

4 sterren

Een bekende klassieker die vorig jaar zijn 50e verjaardag vierde. In 2017 kwam er zelfs een remake.

Gisteren heb ik me er aan gewaagd. En het viel niet mee. Veel gaat er goed: beeld, geluid en camerawerk zijn prima voor die tijd. Ook het acteerwerk is goed, voor zover de simpel geschreven rolletjes hier voor ruimte laten. Steve McQueen was een meer veelzijdige acteur dan dat zijn 'king of cool' imago doet vermoeden.

Papillon heeft tot zover de tand des tijds goed doorstaan. Het enige dat de de film gedateerd doet aanvoelen, is dat er nogal inconsequent gebruik wordt gemaakt van muziek. Het is opvallend lang afwezig om niet te zeggen: de eerste helft van de film is nagenoeg doodstil. Daarna horen we sporadisch een paar noten. Ook zoiets: aan het eind horen we een voice-over, een totale stijlbreuk met de rest van de film. Het zijn dat soort dingen die verraden dat de film al 50 jaar oud is. Zonde!

Waar het bij deze film wel ècht aan schort, is het verhaal. Het is een vrij lineaire, fragmentarische vertelling waarbij we ons amper kunnen inleven in de personages. Die hebben geen enkele diepgang. Ja, Papillon wil ontsnappen, koste wat kost - maar wat hem precies voortdrijft weten we niet. We zien twee keer een soort 'hallucinatie' die een inkijkje in zijn hoofd geven, maar het is erg pover.

Daarbij gaat de tweede helft van de film nogal van de hak op de tak. Papillon belandt op verschillende locaties, met allerlei interessante situaties, die dan ook binnen een minuut weer worden afgeraffeld om vervolgens enorme sprongen in de tijd te maken.

De vriendschap tussen Papillon en Dega is ook amper geloofwaardig. De ene heeft bescherming nodig, de andere geld. Een simpele, pragmatische overeenkomst. We moeten geloven dat deze overeenkomst reeds tijdens de bootreis van Frankrijk naar Frans-Guyana uitgroeit tot een dermate hechte vriendschap dat de ene zelfs kort na aankomst 2 jaar eenzame opsluiting in duisternis ondergaat om de andere niet te verlinken. Jaja.

Papillon is zeker niet de meest vervelende "bekende klassieker" die ik ooit zag, die eer valt te beurt aan Lawrence of Arabia. Daar is geen doorkomen aan. Deze is nog te doen, maar een meesterwerk is het allerminst.

3 sterren

Mijn vrouw en ik hebben een brede filmsmaak, maar een bevriend stel van ons is meer van de "hap slik weg" films. Daar zijn Statham-films ideaal voor. Ze lijken allemaal op elkaar en Statham speelt steeds hetzelfde personage (hij is samen met Hugh Grant de minst veelzijdige acteur die ik ken).

Ik presenteerde Parker gisteren dan ook als: zullen we Transporter 4 kijken? - "Is die er dan?"

Maar dit flauwe grapje was eigenlijk het enige leuke aan de film. Hij is namelijk bijzonder saai. Er gebeurt vrijwel niets. Statham-films zijn normaliter lekkere achtbaanritten maar Parker voelt aan als de wachtrij voordat je in de achtbaan mag. Een film mag best even pauze nemen om in rustige stukken wat meer spanning of verhaal op te bouwen, maar dat gebeurde niet.

Statham begon als bordkartonnen overvaller en is dat na afloop nog steeds. De rustige stukken werden namelijk ingevuld met nutteloze scènes met Jennifer Lopez die haar hypotheek niet meer kon betalen.

Dieptepunt is Statham die - uiteraard in hemelsblauw pak, met boots en Stetson - een Texaan speelt - compleet met verschrikkelijk accent. De dialogen met Lopez die hij dan heeft, zijn expres zo geschreven dat zij vooral aan het woord is - want anders was het echt een afgang voor hem. Het mooiste is, dat zijn hele vermomming ook compleet nutteloos is. Waarom niet gewoon een valse naam, klaar.

De Transporter serie is aardig. Net als Safe, Killer Elite, Death Race en de twee Crank films. Allemaal lekkere films. Maar dit is echt een megagrote misser van Statham.

1 ster

Toen ik hoorde van Passengers had ik hoge verwachtingen maar door één of andere afzeik-review heb ik hem vijf jaar genegeerd.

Toevallig was hij deze week op TV, en viel er toevallig na één minuut in. Met zéér getemperde verwachtingen bleef ik kijken en verhip, het is een verdomd onderhoudende film.

Er zit van alles in: scifi, romantiek, humor, actie, spanning en sensatie. Een mooie mix. Pratt en Lawrence doen het uitstekend.

Wel een aparte bijrol van Andy Garcia, die (met baard) op het laatst iets van 5 seconden in beeld is.

Puntje van kriek is de overdaad aan 'computer voice over omroepstem' die de hele tijd precies vertelt wat er speelt.

3,5 sterren

Erg domme film (die gijzelnemers waren met zijn tienen en hadden met zijn allen maar 1 pistool, om maar één van de vele dommigheden te noemen) waar veel meer ingezeten had.

Zoals de film nu is, had het net zo goed een film uit 1991 met Chevy Chase en John Candy kunnen zijn, pfff. Niet meer van deze tijd, op de Segway na dan. De scene dat hij omhoog komt met de Segway in het ballenbad is dan wel weer geniaal, maar daar blijft het een beetje bij.

1.5 ster

Klotenfilm met vooral een kloteneinde en ik snapte ook de hardnekkigheid van Clooney niet. Man fuck die vis en ga naar huis, jezus... Daardoor kon ik me niet inleven. Maar toch was het einde shit.

2 sterren

Ik vond dit echt een prachtige film. Fijn om Kevin Costner te zien schitteren in de tijd dat hij nog niet was afgezakt naar een discutabel niveau qua films.

Het allermooiste aan deze film was dat het jongetje, Philip (of Buzz ) ook nog eens goed kon acteren. Meestal zit je je groen en geel te ergeren aan tenenkrommende acteerprestaties van kinderen in een film, maar dit ventje was echt goed.

Een vermakelijke en ontroerende film, ik geef hem 4.5 sterren.

Ooit eens 3,5 sterren ingevuld op basis van herinnering. Afgelopen weekend maar eens herzien. En ze kunnen blijven staan. Philadelphia moet het vooral hebben van het tijdsbeeld. Niet een verdienste al bestond in 1993, maar vandaag de dag is het een kleine meerwaarde.

En de acteerprestaties natuurlijk. De Oscar voor Hanks terecht? Allicht, al vond ik hem als Forrest Gump veel beter. Maar Washington is ook meer dan uitstekend. Het camerawerk is ook erg goed. Normaliter vind ik closeups van gezichten en dergelijke trucs veel te gekunsteld, maar hier past het uitstekend, zonder te overheersen.

Waar de film het een beetje laat liggen, is het verhaal. Het is niet bijster spectaculair. Ik miste een wending of wat intrige. Wat ik kreeg is een vreemde scène waarin Hanks geniet van een opera en Washington erbij zit van: oké.

En wat al eerder is gezegd: de manier waarop over homo's en aids gesproken wordt is 30 jaar later wat koddig. In die tijd moesten ze, zeker voor het conservatieve Amerikaanse publiek, eerst maar eens gehumaniseerd worden. Want veel mensen zagen homo's louter als extravagante leernichten - dat ze ook gewoon een goede baan konden hebben en compleet opgaan in de samenleving, dat was voor veel Amerikanen nieuw. Die homo-emancipatie voor een aartsconservatief publiek is wel wat achterhaald. Maar in dat licht wel dapper van Hanks om deze rol aan te nemen. Uitstekende titelsong, ook.

3,5 sterren

Man ziet wiskundige patronen, man krijgt hoofdpijnaanvallen die op een vrij goede manier gefilmd zijn, man wordt er flauw van, man pakt boormachine, aftiteling.

Briljant? Och. Wat is briljant. De vele closeup-shots, het grainy filter, de zwartwit kleuren en muziekkeuze maken deze film al snel tot eentje is die anders is dan alle andere. Helaas verwarren velen dat met genialiteit. Doe iets anders dan de massa en het krijgt al snel veel lof.

Ondanks dat het "ik kom net van de filmacademie en heb geen budget" gehalte er vanaf druipt, is het een knappe film. Dat de armetierigheid er vanaf straalt hoeft de film niet te hinderen. Dit is bij Pi dan ook niet het geval. Het aardige eraan is, dat je door gebrek aan enig vertrouwd Hollywood-stramien, werkelijk geen idee hebt waar de film naartoe gaat. Dat is wel eens fijn. Het einde is dan een beetje een makkelijk en nogal een domper.

Toch een interessante kijkervaring en een inspiratie voor iedereen die nog een Sony Handycam thuis heeft liggen en een grauw zwartwitfilter in Adobe After Effects. Doe er iets leuks mee en wie weet ben jij de volgende Aronofsky.

3 sterren

Een boeiende film met veel aangrijpende scènes maar op een gegeven moment raak je wel wat afgestompt door de zoveelste scène met jodenleed. Subliem geacteerd, dat wel.

Het is filmisch/visueel ook geen briljante film (camerastandpunten enzo), maar dat is in lijn met de plot. Het kabbelt wat voort en is nooit extreem spannend. Het is een aaneenrijging van scènes. Wel boeiend, maar geen briljante film.

Toch 4 sterren. Dat hoofd van Brody. Subliem.

De Apatow films hebben wel een uniek soort humor, met name door de dialogen vol taboes en "dit is nooit eerder in een film gezegd" momenten.

Deze film mixt dat met flauw jaren 80 actiekomedie nonsens. Het had kunnen werken, maar daarvoor is de grapdichtheid te laag en de film veel te lang. Met name op het eind leek er geen einde aan te komen.

Tot nu toe vind ik Superbad nog de beste Apatow film uit het rijtje.

Overigens moet je om deze film te waarderen wel heel goed Engels kunnen verstaan omdat ondertiteling niet alles goed overbrengt. De grappen zijn het leukst in het Engels.

2.5 sterren

Het kan er aan liggen dat ik deel 2 te lang geleden gezien had, maar ik had werkelijk geen idee waar de film over ging. De personages leken, hoe verder de film vorderde, puur willekeurige dingen te doen en na anderhalf uur was ik volledig afgehaakt. De schizofrenie van Sparrow, een reuzengodin, Keira de piratenkoningin, het lot van Will Turner, een huwelijk dat letterlijk middenin een veldslag wordt voltrokken, ja joh.

Ik zat puur plaatjes te kijken met de blik op oneindig. En ook dat was weinig verrassend. Visueel wist de film niet te verbazen. De kwinkslagen van Jack Sparrow waren dit keer ook erg dun gezaaid (Barbossa was bijna een leuker personage). Bij de aftiteling had ik een gevoel van: "waar heb ik de afgelopen 2,5 uur eigenlijk naar zitten kijken?"

2.5 sterren

Degelijke Pirates-film die VEEL beter is dan voorgaande delen. Misschien op deel 1 na, wel de beste uit de reeks. Hoewel het nergens echt verrast, is het een mooie afsluiting van een aardige reeks films waarin een paar losse eindjes nog even worden afgewerkt.

Het budget staat natuurlijk garant voor prachtige spektakels en daar is dit deel geen uitzondering op. Het is allemaal goed te volgen en niet overdreven belachelijk zoals dit bij sommige vorige delen wel was. Ik vind het huwelijk dat werd voltrokken tijdens een zeeslag in een draaikolk het absolute dieptepunt uit de reeks (volgens mij was dat in deel 3).

3,5 sterren.

Veel beter dan het derde deel. Vermakelijk, bij vlagen spannend, grappig en vol actie. Wat heerlijk moet het als acteur zijn om een rol als Sparrow of Barbossa te kunnen spelen. Heerlijk theatraal.

3,5 sterren

Het mooiste aan de Pirates films blijft toch hoe Sparrow rent Geniaal.

P.S.

Toch blijf ik 3D een tegenvaller vinden.

Bij Avatar (de vorige en eerste 3D film die ik keek) was het coolste van de avond de TRAILER van Alice in Wonderland: de grijzende kat die de zaal in kwam. De film zelf had zeker diepte, maar er kwam niets "de zaal in". Dat is voor mij toch wel de definitie van 3D.

Bij Pirates 4 gebeurde het weer: het enige echte 3D-effect dat ik zag, was van een logo van Polaroid 3D. Een draaiende bal die de zaal in kwam. Hoe cool! Helaas, in de film zelf nauwelijks iets te zien, af en toe het zwaard van Blackbeard als hij er mee aan het wijzen was, verder niks.

Jammer... 3D lijkt bij al deze films toch nog steeds een "afterthought".

Gave film.

Het tweede deel is niet minder, want dat deel heeft Ray Liotta die in zijn eentje met zijn enge pokdalige hasses dat hele gedeelte al draagt.

The Place Beyond the Pines is een film die rustig de tijd neemt om het verhaal en de personages neer te zetten. Er komen ook niet teveel personages in voor en dat geeft iedereen meer dan voldoende screentime om echt tot leven te komen. En daarbij is de rode draad vooral de dunne lijn tussen goed en kwaad. Dit alles wordt verteld met enkele sterke scènes, rustige beelden en een mooie visuele stijl.

Het einde laat je toch ietwat bekocht achter, maar desondanks een mooie film.

3,5 sterren

"Standaard" is het woord dat al snel in je opkomt bij het zien van de trailer en ja, echt iets nieuws proberen Gerard Butler en consorten hier niet. Maar diverse delen van de film worden wel zodanig goed uitgevoerd dat Plane de middelmaat duidelijk ontstijgt.

Het eerste deel wordt veelal vanuit het vliegtuig gefilmd. Niet zozeer omdat de CGI shots van de buitenkant niet heel veel soeps zijn, maar het neemt je echt mee in de cockpit, het betrekt je bij de beslissingen van de piloten en je voelt de spanning. Ook in de rest van de film zit je dicht op de actie. Het hele gebeuren wordt vrij klein gehouden.

De piloot is niet een soort Rambo die ineens honderd man koud maakt, maar een intens 1-op-1 gevecht is al een hoogtepunt op zich.

Butler doet weer wat hij belooft. Ook sidekick Mike Colter doet het prima. Gelukkig is het gefilmd in breedbeeld want man, want is die gozer opgepompt, haha.

4 sterren!

P.S. niet kijken als je vliegschaamte hebt; een Boeiing met 14 passagiers en 200 lege stoelen kan zorgen voor ernstige psychische schade.

Leuke, luchtige film met hele mooie animatie. Een grappig sarcastische ondertoon en prettige 50's sfeer.

Ook leuk hoe er verwijzingen in zijn verwerkt naar werkelijk alle andere films en series die ook maar iets met space te maken hebben.

Wel vind ik de doelgroep lastig te bepalen. Want geschikt voor hele jonge kinderen is het niet, gezien het feit dat er behoorlijk veel in geschoten wordt en er continu wordt gedreigd met het opeten van hersenen of het openzagen van schedels.

3.5 sterren

Enigszins bekomen van de pret, even een korte review.

Ik heb me sinds "They Live" niet meer zo vermaakt met een film. Steeds als je denkt: "het kan nu niet meer gekker worden", gebeurt het. Geniaal. Heb hem ook meteen in mijn top 10 gezet. Wat een verademing na het matige en ronduit saaie "Death Proof".

De trailer van Machete is alleen al hilarisch. En dan moet de 'hoofdfilm' nog beginnen... Planet Terror heeft veel vaart, maar toch rustige momenten met grappige dialoog. Er zitten enorm veel 'coole' personages in waarbij een aantal onvermijdelijk het einde niet haalt, en aangezien er veel sympathieke karakters in zitten, is het erg spannend om te zien wie het overleeft en wie niet (in tegenstelling tot de doorsnee horrorfilm, waarbij vaak alle personages vreselijk irritant zijn op de uiteindelijke overlevende na).

Er zitten erg veel leuke verrassingen en wendingen in (die man die aan het begin zijn masker afdoet, ik wist bijvoorbeeld niet dat hij meedeed). De casting is sowieso geweldig. Die dokter, die BBQ sauce gast, die zwerver-met-een-duistere-achtergrond en de politieman, allemaal coole personages met een overdosis testosteron. Het is leuk om te zien dat er een regisseur is die kennelijk dezelfde puberale, zwarte, smerige (en geniale) humor heeft als ik.

5 sterren.

P.S. ik geloof dat de "Evil Dead" trilogie met Campbell hier een beetje op lijkt qua thema en humor. Die heb ik nooit gezien, zal het gauw eens doen. Ik houd niet van horrorfilms met erg veel schrikmomenten, maar lekkere absurde zombie slasher movie, dat ligt me kennelijk wel.

Een sterke film op veel gebieden, maar als psychologisch drama is Full Metal Jacket toch beter. Die film laat beter zien dat de soldaten eigenlijk geen idee hebben wat ze aan het doen zijn.

Apocalypse Now gaat m.i. nauwelijks over de Vietnamoorlog, de oorlog is daar slechts een achtergrond waarbij de film zelf gaat over een verknipte idioot die zich verschanst in de jungle. De avonturen van degenen die hem zoeken zijn zo absurd dat het geen geschikte film is voor als je iets wilt weten over de Vietnamoorlog.

Terug naar Platoon. Natuurlijk is Sheen niet de schim van zijn pa (hij weet dat zelf ook en houdt het tegenwoordig bij comedy, een briljante keuze als je het mij vraagt), maar de rest van de cast is wel erg goed, vooral Berenger. Ik vond het personage van Dafoe weinig geloofwaardig, met zijn grijs zonder helm Rambo spelen in de jungle. Maar goed.

Het is een erg meeslepende film met genoeg actie, waarbij sommige 'cuts' niet heel goed samenlopen met het geluid (het volume en toonsoort verschillen soms erg van shot tot shot).

Desondanks blijven mijn 4 sterren staan, vooral bij een eerste kijkbeurt een indrukwekkende film.

Pulp Fiction is makkelijk te spoofen, maar is in losse sketches en homevideos al 100x beter gedaan dan dit.

Er zitten gewoonweg weinig geslaagde grappen in, en het acteerwerk en budget is om te huilen. Ik wist van de lage waardering, maar probeerde er iets leuks in te zien, maar dat lukte gewoon niet.

1 ster

Ik ben niet zo kapot van Polar. De film voelt als een vreemde pastiche van huurmoordenaar-clichés en voegt hier amper enige originaliteit aan toe.

De zwijgzame huurmoordenaar. De boekhouder die zijn centen beheert (Léon). Knokken met een handgun (John Wick). Fraai kleurgebruik (John Wick). Meisje in nood (The Equalizer). Gegevens over een doelwit worden via een nodeloos fancy computerinterface aan de huurmoordenaar verstrekt (kan ook gewoon in een Word-bestandje maar dat ziet er minder cool uit). Vlotte montage, namen van personages in beeld... En natuurlijk: vreselijke martelscènes. Het zit er allemaal in.

De eerste helft van de film kent een tergend trage opbouw. Als die nou als doel hadden om als kijker een band op te bouwen met de hoofdpersoon, prima, maar hij is zo saai en emotieloos dat je al snel op de klok gaat kijken. Scènes met taart die nergens op slaan, scènes met huisdieren die het verhaal niet vooruit helpen en veel mistroostige beelden van een mistroostige omgeving en een mistroostige hoofdpersoon.

Als de film dan echt loskomt is het een bizarre mengeling van ranzige marteling en een absurde karikaturale slechteriken. Enkele lekkere actiescènes kunnen het dan niet meer goedmaken.

2,5 sterren

Onterecht verguisde film. De special effects zijn boven verwachting goed. De makers hebben ook lof gekregen van vulkanologen las ik. De gevechten zijn ook leuk.

Wel is het allemaal wat te klinisch en te 'netjes' qua aankleding. Het dieptepunt is natuurlijk het voorspelbare verhaal waarin alle hokjes worden aangekruist. Je weet niet alleen wie er doodgaat maar ook wanneer, je weet wie een eindgevecht gaat leveren tegen wie, enzovoorts. Dat is wel een zwak punt, maar al met al is het zo slecht nog niet.

3 sterren

Een film over persvrijheid en feminisme.

Hij had echt niet veel later moeten uitkomen, want dan was het overduidelijk een reactie op Donald Trump geweest en zou duidelijk een herhaling van de (domme) zetten van Nixon geïnsinueerd worden. Echter: Trump won de verkiezing in november 2016, terwijl de productie een maand ervoor al gestart was.

Maar dat de film anti-Trump is, is uiteraard wel de draai die de linkse goegemeente er aan heeft gegeven. Want Trump is niet altijd even vrouwvriendelijk en heeft een permanente oorlog met de "fake news" pers.

Hoe dan ook - de film heeft een drammerige boodschap en dat is dat het volk altijd de waarheid moet weten. Er werd glashard gelogen over diverse aspecten van de Vietnamoorlog. Maar - advocaat van de duivel - wat was het alternatief? Meer macht voor het communisme? Hoe zou de wereld er hebben uitgezien als de Amerikanen geen containment politiek hadden bedreven? De Sovjets hadden het probleem met de pers en draagvlak vanuit de bevolking uiteraard niet. Je moet toch wat, om het speelveld weer gelijk te krijgen?

Maar over die vraag gaat de film niet, want liegen mag niet, is de boodschap die in je gezicht wordt geduwd. Prima, ook goed. In die zin voelt het als een compleet ander tijdperk - en dan heb ik het niet eens over het constante, exorbitante gerook in de film - dat je als pers niet mocht schrijven over vermeende leugens van de regering. En 1971 is niet eens zo lang geleden. Daarom is The Post een interessante documentaire en tijdsbeeld.

Daarnaast kent de film een #metoo-geïnspireerd subplot, namelijk dat van de vrouwelijke CEO die niet voor vol wordt aangezien. Niet door haar adviseurs, niet door de ondergeschikten, niet door bankiers, eigenlijk door niemand.

We zien haar strijden tegen vooroordelen over vrouwen. En dat moet vrouwen van nu natuurlijk inspireren. Volgens mij is dat niet meer zo heel erg nodig - ik denk dat je een women-empowering film beter kunt vertonen in Saudi-Arabië. Daar mogen vrouwen sinds kort bioscopen bezoeken...

Qua productie en acteerwerk is alles zeer verfijnd en is er niks op aan te merken. Het straalt één en al kwaliteit uit. Daarbij moet wel gezegd dat niemand zichzelf ècht uitdaagt, Streep niet, maar zeker ook Hanks niet.

3,5 sterren

Het is jammer dat de film er zelf prat op gaat "Some comedies go too far, others start there", maar inderdaad, deze komedie gaat ver. Heel ver. Te ver. And I like it.

Geen bevolkingsgroep wordt gespaard. Of het nou gaat om de etniciteit, religie of het formaat: iedereen wordt bespot, maar op zijn minst even genoemd, met ook een aantal nog niet eerder vertoonde varianten: het vermoorden van kinderen en gehandicapten. Ik vind dat leuk, sterker nog, ik vind dat geweldig. Probeer eens wat nieuws. Het is film, mensen. Het wordt nog briljanter als regisseur Boll persoonlijk ten tonele verschijnt en meldt dat zijn films worden met Nazi-goud (niet veel later zie je letterlijk gouden tanden van eigenaar wisselen).

Het "hoe ver kunnen we gaan" moet je smaak zijn (mijn smaak is het) maar terwijl de makers van "Postal" de grenzen opzoeken, komen ook veel minder geslaagde grappen en saaie stukken langs. De sollicitatie van Postal Dude was erg leuk, maar het gedeelte in de schuilkelder was bijvoorbeeld weer erg saai. Een duidelijk minpunt.

De special effects waren zeker niet slecht voor een Boll-film, en het was zeker een grensverleggende ervaring. De meest geslaagde George W. Bush lookalike aller tijden (beter dan Harold/Kumar, of Oliver Stone's W., e.v.a.) is ook zeker een groot pluspunt.

3 sterren.

Ik ben meer van spanning en intrige, maar toch deze film aangezet wegens Cumberbatch. Een populaire acteur die zelden een miskleun aflevert. En ook hier doet hij wat hij moet doen. Ook Kirsten Dunst laat zien dat ze echt kan acteren. Dat kan Jessse Plemons ook, maar zijn rol is een stuk makkelijker dan de andere twee. Tot slot goed acteerwerk van de jonge Kodi Smit-McPhee.

Tot zover lof.

Maar hey, een film moet uiteindelijk meer zijn dan een paar acteurs die een rol goed vertolken. Daar schiet The Power of the Dog tekort. Na amper 10 minuten voelde ik al aankomen wat de twist van het personage van Cumberbatch was en jawel, het gebeurt.

De film leunt daarna zo zwaar op het getormenteerde personage van Cumberbatch dat ze vergeten de film verder nog een beetje boeiend te maken. De muziek wordt vaak genoemd, maar misschien horen andere mensen iets anders dan ik? Ik hoorde enkel bloedirritant, pretentieus gepingel op een valse piano.

Als je dit leuk vindt, dan vind je het (vreselijke, en even pretentieuze) There Will Be Blood ook geweldig.

3 sterren