Opinions

Redelijke film met een orgineel verhaal, al is de uitwerking ervan lang niet altijd even grappig. Ondanks dat het verhaal best leuk verzonnen is, wil het met de film op de een of andere manier niet helemaal vlotten. Stiller en Black lijkt op papier een leuke combinatie, maar komt hier niet helemaal uit de verf. De grappen zijn meestal flauw en komen niet altijd even goed door. Ook is de film erg traag, wat deze keer ook niet echt bijdraagt tot het vermaak. Wel erg leuk is de bijrol van Christopher Walken als zwerver, die in dit soort rollen eigenlijk altijd top is. Onderhoudende film dus met helaas net wat te weinig grappige momenten.

2,5*

Weinig nieuws onder de zon.

En dan heb ik het vooral over de inhoud. Een jongen of meisje komt in een andere wereld terecht, waar een strijd tussen goed en kwaad gaande is. Hoe vaak is dat in het verleden al niet gebruikt? Naast dat gegeven bevat het inhoudelijk enorm veel clichés en ontbreken de moralistische levenslessen natuurlijk ook niet. Daarnaast is de film bij tijd en wijle veel te serieus en heeft Epic toch best wel een gebrek aan leuke humor. De enige twee rollen, die echt leuk zijn, zijn die van de twee slakken, al hebben die helaas een wat te kleine rol.

Qua animatie ziet Epic er overigens wel goed uit. De bossen, bloemen en alles wat daarbij hoort, wordt op een mooie en vooral erg gedetailleerde manier weergegeven. Ook de hond van de vader ziet er bijvoorbeeld ontzettend echt uit. Los daarvan zijn de personages allemaal vrij plat en oppervlakkig en worden ze geen van allen goed uitgewerkt. Ook de soundtrack van Danny Elfman vond ik niet echt passen bij de film. Te overdreven en te nadrukkelijk aanwezig, waardoor de sfeer en de toon niet altijd even goed uit de verf komt.

Kortom, niet heel goed dus.

2,0*

Gewoon een hele slechte film, waarin maar bar weinig te lachen valt. Het aantal grappen is aan de lage kant en veelal niet geslaagd. Ook de hoofdrolspelers vallen tegen. Alleen Kal Penn (Kumar) maakt een aardige indruk, maar van hem had ik ook niets minder verwacht. Verder zet Darrell Hammond nog een aardige "captain Jack Swallows" neer en is de cameo van David Carradine ook nog de moeite van het vermelden waard. Desondanks was het allemaal een erg lange zit, terwijl de film toch maar 77 minuten duurt, een erg slecht teken dus.

1,0*

Equilibrium is een behoorlijk boeiende film, ondanks dat het thema niet heel origineel te nomen is.

Christian Bale is een geweldige acteur en ook in deze film zet hij een sterke rol neer. Hij moet iemand spelen met een kille gezichtsuitdrukking zonder emoties en dat is Bale hier wel toevertrouwd. Hij speelt erg geloofwaardig en vooral zijn langzame omvorming van een kil iemand naar een gewone persoon met emoties is uiterst goed gedaan. Wel is het jammer dat de tegenstanders van Bale hun boosheid soms tonen, terwijl men geen emotie mag uiten. Dat komt een aantal keer voor en zijn een paar kleine foutjes op een verder leuk uitgewerkte film.

De film is stijlvol, waarbij vooral de mooie aankleding en de toffe futuristische setting opvalt. Er zit veel actie in de film, waarbij de manier van actie vooral erg lijkt op die van The Matrix, met de vertraagde cameratrucs. Ook het verhaal lijkt daar enigszins op. Toch zijn de actiescènes inhoudelijk duidelijk anders dan die film en vooral ook erg goed.

Prima Sciencefiction film dus, die behoorlijk boeit, maar op momenten o.a. door wat kleine foutjes net te kort komt voor een waardering van vier sterren.

3,5*

”You’ve been erased!”

Tja er valt van alles aan te merken op Eraser. Het verhaal is niet bijzonder origineel en de uitwerking is dat ook niet. Maar toch is het een actiefilmpje die lekker wegkijkt en waarin Arnold Schwarzenegger prima op zijn plaats is.

Schwarzenegger speelt de held, die een vrouw moet beschermen en rekent hier op zijn bekende wijze af met diverse schurken, die hem in de weg lopen. De actie is op zich niet verkeerd en Schwarzenegger strooit met een hoop vermakelijke oneliners. Het is verder redelijk voorspelbaar, maar de fun factor is redelijk hoog en dat is de voornaamste reden, waarom ik toch vrij gemakkelijk op een voldoende score uitkom.

3,0*

Aparte film van David Lynch, maar goed dat zijn we inmiddels wel gewend van de beste man. Waar een film als Mulholland Dr. Mij pakte door de mooie beelden, de intense muziek en de sfeer, slaagt Eraserhead daar niet in. Het zijn hier vooral de beelden die indruk moeten maken, omdat de muziek nauwelijks aanwezig is. Ook de personages deden mij allemaal vrij weinig, op het Alientje na, die ik bij vlagen best zielig vond. De scène met de kip was daarnaast best grappig. Verder maakten sommige vreemde beelden niet echt veel indruk op me en daarnaast ontbrak het de film gewoon aan spanning, iets wat in mijn ogen essentieel is voor een film als deze. Toch was het zeker geen straf om deze film te mogen aanschouwen.

2,5*

Aardige film, met een vrij standaard verhaal dat echter goed uitgewerkt is. Het acteerwerk is prima in orde, al is een oscar voor Roberts wel erg overdreven. Finney steelt de show met zijn leuke rol van mopperige oude goedzak.

3,5 *

Samen met Ernest Saves Christmas behoort deze film tot de twee films die ik gezien hebt van Ernest en hoewel je het natuurlijk nooit helemaal zeker kunt zeggen, verwacht ik wel dat het hierbij blijft.

Dit deel heeft net als de kerstfilm één groot irritatiepunt, en dat is Ernest zelf. Ook in deze film is zijn rol en gedrag op een gegeven moment gewoon echt te stupide voor woorden, zonder dat het ook maar enigszins grappig wil worden. Ongelooflijk trouwens dat ze hier zoveel delen van gemaakt hebben. Blijkbaar sloeg het toch op de een of andere manier aan bij bepaalde mensen.

Wederom deel ik de laagst mogelijke score denkbaar uit aan een Ernest film.

0,5*

Waarom een film als deze in de Floplijst staat is niet zo verwonderlijk. Ernest P. Worrel moet samen met dat vervelende joch uit Problem Child toch haast wel een van de meest irritante personages zijn die er ooit heeft bestaan.

Een hoop blij gedoe in deze film en een uiterst vervelende Ernest, wiens pogingen tot humor allemaal zonder uitzondering falen, maken dit terecht een van de allerslechtste films aller tijden.

Respect voor de mensen die dit leuk vinden.

0,5*

Geweldige film dit.

Het script is sterk. Er wordt een luguber verhaal verteld, over een bloeddorstige kindermoordenaar. Aan het begin denkt iedereen al te weten wie de moordenaar is, maar commissaris Matei is als enige niet overtuigd en start zijn eigen zoektocht.

Matei wordt erg goed neergezet door de voor mij onbekende Heinz Rühmann. Hij oogt vastberaden, maar weet ook emoties zoals twijfel en onzekerheid goed over te brengen. Ook mijn complimenten aan Gert Fröbe, die fantastisch een psychopaat neerzet. Zijn rol in Goldfinger zou hij weleens mede aan deze rol te danken kunnen hebben.

De zwart-wit fotografie ziet er erg goed uit en de tweede helft van de film is echt ontzettend spannend. Daarnaast wordt een mooi portret geschilderd van een man, die alles op alles wil zetten om een moordenaar te pakken te krijgen. Dat hij zelfs zover gaat dat de moordenaar nog een meisje had kunnen voormoorden, geeft alleen maar meer stof tot nadenken en maakt het allemaal net nog iets indrukwekkender.

Dit zou zo maar een Hitchcock kunnen zijn. Maar wel een ontzettend goede en een Duitse, dat ook. Maar voor wie eens een klassieke spannende thriller wil zien, met een onderwerp dat nog immer actueel is, moet deze topper eens proberen.

4,5*

”There's always the possibility that some asshole will be offended. Isn't there?”

Een erg mooie gevangenisfilm uit de 70er jaren, met een hernieuwde samenwerking tussen regisseur Don Siegel en acteur Clint Eastwood, die hiervoor ook al enkele keren succesvol met elkaar samenwerkten.

Ik zal niet ontkennen, dat ik een behoorlijk zwak heb voor dit genre en voor Clint Eastwood. De combinatie ervan kan dat ook bijna niet misgaan en dat doet het ook zeker niet. Eastwood speelt de rol van Frank Morris vol overtuiging. Hij is eerlijk en hard en zijn gezichtsuitdrukkingen zijn overtuigend op de momenten dat het moet. De rest van de cast is redelijk onbekend voor mij, maar doet het naar behoren.

Siegel kiest voor een rustige opbouw en een rustig tempo. Dat werkt hier vrij goed. Langzaam maar zeker wordt je als het ware in het verhaal opgezogen en zie je hoe Frank zijn plannen maakt en tot uitvoer probeert te brengen. Hierbij wordt veel aandacht geschonken aan de details en hoe zo’n poging tot ontsnappen nu allemaal tot stand komt. Persoonlijk vond ik dat uitermate boeiend om te zien. De manier waarop Frank van zijn steentjes opkomt op de binnenplaats, is slim gedaan. Het lijkt aan de ene kant zo logisch, maar je moet er toch maar opkomen.

Verder is de film erg sfeervol en behoorlijk spannend. Vooral richting het einde tijdens de ontsnapping staat de spanningsboog erg hoog. Het uiteindelijke einde, waarbij het onduidelijk blijft of de ontsnapping gelukt is, vond ik ook wel goed en past goed hierbij. Een minpuntje is wel dat Frank en zijn helpers soms wel erg gemakkelijk aan de spullen konden komen die ze nodig hadden.

Gelukkig drukt het de pret niet heel erg en is en blijft Escape from Alcatraz een zeer vermakelijke en spannende klassieker, en een aanrader in het genre.

4,0*

In dit vervolg op "Escape from New York" kruipt Kurt Russell wederom in de huid van Snake Plissken. Deze sequel haalt het echter zeker niet bij het origineel.

Het is allemaal wat minder duister en dat gaat ten koste van de sfeer, die in ik New York echt top vond en hier redelijk, maar niet meer. Russell doet het overigens niet onaardig, de bijrolletjes van Peter Fonda en Steve Buscemi zijn ook niet onaardig. Verder is het allemaal redelijk vermakelijk, al zijn de special effects op sommige momenten duidelijk ondermaats.

Maar goed het vermaakt op zich wel, al is het dus allemaal lang niet zo goed als zijn voorganger.

2,5*

Ik had al eens een gedeelte gezien en gisteren dan eindelijk de hele versie. Visueel komt de film op televisie inderdaad niet echt tot zijn recht, maar desondanks heb ik erg genoten van de film.

De sfeer is erg duister en Carpenter schept een somber toekomstbeeld van de stad New York, wat inmiddels alweer verleden tijd is. Kurt Russell zet een een interessant personage neer en ook de andere personages zijn leuk. Daarnaast heeft deze film gewoon een erg gave sfeer. In ieder geval vele male beter dan het matige vervolg. Carpenter bevalt me wel en ik wordt steeds benieuwder naar The Thing, die ik echt hoognodig eens moet zien.

4,0*

Leuke film, die hier en daar wel wat spanning mist, maar dat wordt goedgemaakt door het vermakelijke verhaal en de soms grappige dialogen.

Het is de schuld van Arnold Schwarzenegger dat de spanning er niet is, maar daarnaast zorgt hij met zijn constante aanvoer van grappige dialogen wel voor de meeste fun. Qua acteren doet Stallone het zowaar wat beter en speelt Caviezel duidelijk de beste rol. De actie had hier en daar wel wat beter gekund, maar dat is ook gedeeltelijk te wijten aan de mannen, die natuurlijk al behoorlijk oud zijn.

Escape Plan voedt in ieder geval wel een beetje het retro jaren tachtig gevoel. Geinige oneliners, redelijk goede actie, nooit hoogstaand, maar het blijft wel continu onderhoudend en vermakelijk.

3,0*

Erg zwakke film dit.

Dit film zit vol onlogica en ongeloofwaardigheden en dat van begin tot einde. Het acteerwerk is erg zwak, vooral van de meisjes en de agenten. Purcell is ook niet een geweldige acteur, maar hier hoeft hij weinig te zeggen en gaat er door zijn uitstraling toch nog wel een behoorlijke dreiging van hem uit.

De diverse moorden zijn allemaal vrij suf en daarnaast ontbeert de film spanning. Er zit een leuk schrikmoment in de film en dan heb je het op dat gebied ook wel gehad.

Erg matig dus, en niet zo verwonderlijk dat dit zo laag gewaardeerd wordt.

1,0*

Best een aardige film, maar niet zo goed als het gemiddelde op moviemeter hier doet vermoeden. Sener Sen speelt in ieder geval een sterke hoofdrol als de man, die na vijfendertig jaar weer vrijkomt en ziet dat het leven inmiddels totaal veranderd is.

Het verhaal is best interessant, maar de regie leit hier en daar wel wat te wensen over. Het oogde soms wat slordig. De bijrollen zijn hier en daar ook wat minder goed ingevuld, met nogal wisselend acteerwerk. De sfeer is overigens wel goed en met name de benauwende sfeer van de Istanbulse straatjes in het tweede gedeelte van de film komt goed naar voren.

En ondanks dat ik het nooit echt hoogstaand vond, is het allemaal wel vermakelijk, verveelt het geen seconde en is het einde best goed te noemen. Een echte Turkse klassieker dus, als ik het hier allemaal zo lees. Leuk om een keer gezien te hebben, maar echt onder de indruk ben ik er niet van.

3,0*

Erg goede film van del Toro, waar ik erg van heb genoten. De film bevat een erg sterke sfeer, met goed acteerwerk van zowel de volwassenen als de kinderen. De film schetst een goed tijdsbeeld van de Spaanse burgeroorlog en bevat een aantal sterke schrikmomenten, al is de constante dreiging van de oorlog misschien nog wel erger. Hoewel het einde misschien enigszins voorspelbaar is, heb ik zelden zo zitten te hopen op een einde als bij deze film. Ik zat echt te genieten toen Jacinto door de jongetjes keihard neergestoken werd en uiteindelijk m.b.v. de geest zijn verdiend loon krijgt. Verder zziet het camerawerk er netjes en verzorgd uit en heb ik er eigenlijk niet zo veel op aan te merken.

4,0*

Een prachtige film dit.

Ik moet zeggen dat de betekenis van alles voor mij nog niet helemaal duidelijk is, maar het lezen van sommige reacties hier helpt gelukkig al weer een heel stuk.

De film barst welke van de mooie symboliek en kent veel lange momenten zonder dialoog. In sommige films staat zoiets gelijk aan saaiheid, maar bij deze film doet. Bijna elke scene in de film is een plaatje op zich, waarbij de meesten ook daadwerkelijk echt mooie plaatjes zijn. visueel is de film dik in orde dus.

Het verhaal zelf is ook best origineel en Ana Torrent weet daarnaast ook te overtuigen als hoofdrolspeelstertje. Wat een enorm fraaie ooguitdrukking heeft ze, iets wat me op sommige momenten even deed terugdenken aan de hoofdrolspeelster in La Passion de Jean D'arc.

Het moment dat Ana het monster van Frankenstein ook daadwerkelijk ziet vond ik wel ontzettend mooi. Schitterende scene wat mij betreft en zo zijn er nog wel meer. Ik ben benieuwd of ik met een herziening er nog wat meer qua betekenis uit zou kunnen halen. Sommige beelden blijven ook lang hangen en dat is eigenlijk altijd een positief teken bij een film.

Voor nu een dikke 4,0*

Eternal Sunshine of the Spotless Mind is een film die speelt met heden en verleden en die op dat gebied degelijk in elkaar zit. De film weet het grootste gedeelte van de speelduur zeker te boeien. De sfeer is goed, evanals het acteerwerk van Carrey en Winslet, waarbij ik die laatste er overigens duidelijk bovenuit vind steken. Carrey doet het overigens ook goed en zou misschien eens meer van dit soort rollen moeten proberen te spelen, al vind ik hem in Number 23 dan bijvoorbeeld weer niet zo sterk. De film heeft mooie visuele effecten en vooral de kleur van het haar van Clementine dat afhankelijk van heden of verleden blauw of rood is een erg leuke vondst van de regisseur. Qua emotie maakte de film ondanks alles maar weinig bij me los en daarvoor is de film wat mij betreft ook niet memorabel genoeg. Toch heb ik er best van genoten en is de film zeker een ruime voldoende waard!

3,5*

Bizarre haast surrealistischer trip, in een Naoorlogs Duitsland, waarbij de kijk op de wereld op dat moment bijzonder pessimistisch is, zo zou ik deze film van Von Trier denk ik het best samen kunnen vatten. Ik zou zo snel ook even geen voorbeeld weten, waar dit het best mee te vergelijken is. Het is een vrij unieke film, die zelfs in Von Trier zeer uitlopende regisseurs carrière een bijzondere is.

Cinematografisch is Europa in ieder geval wonderschoon. Erg mooie zwart-wit fotografie met veel gevoel voor kadrering. Tussendoor wordt er losjes aan sommige scenes hier en daar wat kleur toegevoegd, wat op zich ook wel weer een aparte beleving is. Het zorgt in ieder geval voor een sterke sfeer, die soms aan de depressieve kant is, waarbij ik op een gegeven moment zelfs dacht dat het einde der tijden nabij was. Jean-Marc Barr speelt een aardige hoofdrol en lijkt door zijn aparte uiterlijk ook totaal niet op zijn plaats daar in Duitsland, maar misschien was dat juist wel de bedoeling. Wel zorgt Von Triers aanpak voor een zekere afstandelijkheid, waardoor ik helaas nooit echt betrokken werd of kon meeleven met de personages.

Het is ook een ontzettend lastige film om te beoordelen. Ergens zitten er momenten in, die ik niet fijn vond, waarbij het einde mij zelfs wat teleurstelde. Aan de andere kant heb ik bij vlagen best genoten, is de cinematografie soms ook wonderschoon en is het tevens een film, die goed blijft hangen.

3,5*

Rossellini vond het in deze tijd fijn om gebruik te maken van vrouwlief Bergman, zoals andere regisseurs dat ook weleens doen.

Een goede keuze ook, want Bergman speelt hier zeker een sterke en geloofwaardige rol, als de vrouw die depressief wordt door de zelfmoord van haar zoontje. Een logisch gevolg, waar de omgeving en dan met name haar man nogal moeite mee heeft. Het acteerwerk is goed te noemen. Bergman is, zoals gezegd, overtuigend in haar rol,, maar ook de andere rollen zijn goed verzorgd. Ik vond vooral de bijrol van Giulietta Masina opvallend, maar wel erg goed.

Qua stijl is het de eerste film, waarbij Rossellini afwijkt van het neo-realisme, dat hij in eerdere films wel tentoonspreidde. Visueel ziet het er overigens erg verzorgd en netjes uit. Verder is het vooral ook een portret van de positie van de Europese sociale klasse in het Europa van na de Tweede Wereld Oorlog, waar diverse mensen nog met naweeën lijken te kampen.

Best boeiend en uiteindelijk ook best goed.

3,5*

Aardige film, die op sommige momenten een beetje doet denken aan Roadtrip. De film probeert grappen te maken over de verschillende landen van Europa en slaagt daar soms wel in en soms niet. In Engeland komen ze bijvoorbeeld Manchester United supporters tegen, met een erg leuk rol voor Vinnie Jones overigens, die in Frankrijk lekker links blijft rijden. In Nederland wordt natuurlijk hash gerookt en gaat men naar een seksclub. En zo komen er nog enkele landen aan bod. De film is niet supergrappig en soms zelfs platvloers, maar ondanks dat is het toch nog wel een vermakelijke film waarbij het leuk is om te zien hoe Amerikanen nu tegen Europa aankijken, al klopt het lang niet altijd met de werkelijkheid! Fantastisch bijrol overigens voor Matt Damon (Scotty doesn't know!)
Vermakelijke onzin dus!

3,0*

Bruce Almighty was erg leuk, maar Carrey had er blijkbaar geen zin meer in en daarom kreeg Carell waarschijnlijk de hoofdrol in dit vervolg. Hoewel Carell het op zich niet slecht doet, haalt dit vervolg het toch zeker niet bij zijn voorganger. De meeste grappen zijn erg flauw, hoewel er wel een paar geslaagde tussen zitten zoals: "The 40 year old Virgin .. ". Carell kan de film niet zo naar zich toetrekken als Carrey, al ligt dit ook aan het wat mindere verhaal deze keer. De film kabbelt rustig verder en heeft ook deze keer weer een zoetsappige boodschap. Jammer, want het mag allemaal best eens een keer wat pittiger met grappen. Niet slecht al met al, maar gewoon een redelijke komedie, die net geen voldoende waard is.

2,5*

Een onderhoudende film met een aantal leuke momenten. Helaas zakt de film net wat te vaak in, waardoor een voldoende er net niet inzit. De aap is op sommige momenten best grappig en Clint doet het best aardig, al is zijn rol in deze film zeker inwisselbaar. Ik moet zeggen dat ik de motorbende wel grappig vond. Ze proberen erg stoer te zijn en indrukwekkend over te komen, maar eigenlijk is het maar een grote groep losers bij elkaar. Verder zakt de film dus net wat te vaak in en had mede vanwege het simpele verhaal best iets korter gekund.

2,5*

Een behoorlijke film, dat veel meer drama is, dan je misschien door de poster zou verwachten. Het is een sterke rol van Robert De Niro, zijn beste in jaren, die er voor zorgt dat de film je toch pakt. Ook de andere rollen zijn goed, zowel die van Barrymore, Beckinsale, alsook die van Sam Rockwell.

Het drama zelf ligt er soms wel wat te dik bovenop en het is jammer dat het geheel zelf soms wat oppervlakkig en onduidelijk overkomt. Het is mij niet duidelijk waarom ze hun vader niet vertellen over hun echte leven. Daarvoor wordt er gewoon te weinig verteld over de voorgeschiedenis van het gezin. Het lijkt namelijk wel alsof ze daar een goede reden voor hebben, angst of iets anders, maar dat komt uit het karakter van de Niro in ieder geval nooit naar voren.

Maar verder is het best een aangename film, met goed acteerwerk, af en toe mooie beelden en plaatjes. Maar het verhaal zelf had nog net iets beter verteld kunnen worden, dan had een hogere score er absoluut ingezeten.

3,0*

De vroege films van Allen zijn vaak pure komedies, die het van de slapstickhumor moeten hebben. Hier is dat niet anders, alleen is alles deze keer opgedeeld in zeven verschillende sketches, waarvan het niveau nogal erg verschillend is.

01. De eerste sketch over de middeleeuwen is op een paar momenten na vooral niet leuk. Allen zelf overtuigd hier totaal niet.

02. Iets leuker. Het verhaal over het schaap is aardig en vooral Gene Wilder speelt een geinige rol.

03. Weer een sketch die niet leuk is. Het hele stuk wordt er Italiaans gesproken, maar de grappen sloegen bij mij vaak niet aan.

04. Het verhaal over de transseksuelen heeft zijn momenten, maar is soms ook wat minder leuk.

05. De quiz over seks en dat soort zaken was best geinig. Aardige vragen en een geinig concept.

06. Wat mij betreft de leukste. Geinig verhaal, leuke verwijzingen naar de jaren vijftig en die reuzen tiet was zelfs hilarisch.

07. Aardige afsluiter over de werking van het menselijk lichaam tijdens de daad.

Over het geheel gezien vrij wisselend. Soms leuk, maar net te vaak ook niet. Allen is creatief en heeft soms echt leuke ideeën, maar hier komt het er niet echt uit. Daardoor is dit ook één van zijn mindere films geworden.

2,5*

Redelijke found-footage film.

Het is een subgenre dat ik meestal wel kan waarderen. The Blair Witch Project is en blijft mijn absolute favoriet en Evidence kan dat niveau helaas ook niet evenaren, laat staan benaderen.

Het begin is best goed. De sfeer is redelijk sterk en er wordt aardig wat suggestieve spanning gewekt. Op een gegeven moment lijkt echter de hele langzaam maar zeker los te breken en wordt de chaos ook steeds groter. De camera wordt steeds slechter en de beelden steeds vager. Op zich niet erg, want zo blijft het spannend en wordt er niet teveel prijsgegeven. Wel stoorde ook ik me aan het constante vluchten van de meiden, die veilig zaten en toch weer het gevaar opzochten midden in de nacht. Dat was nogal onlogisch en ook wel behoorlijk storend, omdat het een keer of vijf gebeurt.

Al met al zeker niet slecht. Het ontspoort allemaal wat te snel, waardoor de spanning wat te snel wegebt, en de hoofdrolspelers nemen jammer genoeg wat rare beslissingen, maar verder is het niet slecht gemaakt.

2,5*

Een redelijke remake, waar de nadruk deze keer minder op de komedie is komen te liggen. Ik moet trouwens hoognodig de originele trilogie eens herzien, want afgezien van het tweede deel, die ik vaker gezien heb, kan ik me van die andere delen niets tot nauwelijks meer iets voor de geest halen.

Waarom bijna alle horrorfilms tegenwoordig van een of ander filtertje voorzien worden is me niet helemaal duidelijk. Hier is het bruin, maar ik vind het niet echt veel toevoegen aan het geheel. Het meest positieve is vooral dat het lekker goor en bloederig is en dat de acteurs niet of nauwelijks irritatie weten op te wekken. Maar ondanks, dat het allemaal lekker goor, wordt alles op de belangrijke momenten vaak niet, of niet goed in beeld gebracht. Ook mist deze remake een bepaalde sfeer en zijn de schrikeffecten niet altijd even sterk. Het zorgt er tevens voor dat er van echte spanning maar heel weinig sprake is.

Toch vermaakt het nog wel. De bloederige gore maakt een hoop goed en naast het matige camerawerk zijn er verder niet veel ergernissen. Leuk trouwens om Bruce Campbell nog even te zien verschijnen. Geinig om een keer gezien te hebben, maar zo memorabel als vooral Evil Dead II was, zal deze remake nooit worden.

2,5*

The Evil Dead heb ik in een zeer grijs verleden gezien, waardoor ik me er maar weinig van kon herinneren. Omdat ik onlangs de remake zag, heb ik ook besloten om de originele trilogie maar weer eens te gaan bekijken. Dit eerste deel is in ieder geval een stukje beter dan de remake.

Het is natuurlijk erg low-budget, met niet al te sterke effecten en daardoor krijt het hier en daar iets knulligs. De overdreven aanpak van enorm veel gore en liters bloed die vloeien, maakt het soms wel grappig. Spannend is het totaal niet en ook het acteerwerk is niet om over naar huis te schrijven, maar sfeervol is het in ieder geval wel. Dat is ook mede te danken aan het prima camerawerk, waardoor sommige scenes duidelijk beter werken.

Al met al is het niet moeilijk om te zien, waarom dit een echte cultklassieker is geworden. Door veel creativiteit te gebruiken, kun je met weinig geld toch iets leuks maken. Wel heeft het de tand des tijds niet helemaal doorstaan. Nu maar eens kijken of het tweede deel nog net zo leuk is als in mijn herinnering.

3,0*