Opinions

Mooie film, met sterk acteerwerk van Nicholson en Freeman. Wat heeft die Morgan Freeman trouwens een mooie vertelstem! In de laatste maanden van hun leven maken ze er beiden nog iets prachtigs van. Sfeervol, humoristisch en ontroerend tegelijk! Een welverdiende 4 *.

Boeiende film, die mij toch wel goed bevallen is. Het script is leuk bedacht en de acteurs geven allebei een erg goede invulling aan hun rol, waarbij ik Ricci nog het beste vind.

Het kleurgebruik is grauw, maar geeft de film wel iets extra's qua sfeer mee. Ook het cameragebruik is vaak behoorlijk goed. Ik vond de scene, dat ze bij zijn ouders zitten en je elk personage telkens vanuit een ander perspectief ziet praten, wel erg mooi gedaan. Verder zijn de dialogen redelijk sterk en boeiend, al zakt de film soms een beetje in.

Ik dacht op het einde, dat de film alles verpestte, door Galllo zelfmoord te laten plegen, iets wat ik totaal niet in het verhaal zou vinden passen. Gelukkig was het echter slechts een droom en liep het uiteindelijk wel goed af.

3,5* en zeker een bijzondere film.

Een aardige film, al behoort A Bug's Life zeker niet tot het beste wat Pixar te bieden heeft.

Wat me vooral opviel, is de animatie, die destijds al behoorlijk vloeiend was. Het verhaaltje is niet onaardig, al wordt het allemaal wel wat simpel ingevuld. De insecten worden allemaal redelijk gedetailleerd weergegeven. Wel vond ik de humor vaak nogal flauwtjes en soms wel wat tegenvallen.

Er zitten wel een paar mooie scenes in. Vooral het bouwen van de nep vogel, ziet er mooi uit en is erg leuk en gedetailleerd uitgewerkt. De personages, in dit geval de insecten, vond ik verder niet zo heel erg bijzonder.

Maar los van alle kritiek vermaakt het echter prima en is Pixar bijna altijd leuker en beter met zijn films, dan concurrent Dreamworks. A Bug’s Life is dan misschien geen hoogvlieger, maar scoort desondanks vrij gemakkelijk een voldoende.

3,0*

Een leuke Allen, die nooit echt groots wordt, maar die me de gehele speelduur wel met een glimlach op het gezicht liet kijken, en dat is ook wel wat waard.

Bullets over Broadway is tevens een typische Allen, met opvallende en eigenaardige personages en veel dialogen, waarvan de meesten toch best wel goed geschreven zijn. De acteurs doen het allemaal naar behoren en de meesten zijn hier wel goed op hun plaats. Ik vond het vooral leuk om Jennifer Tilly hierin tegen te komen. Niet omdat ze nou zo’n geweldige actrice is. Maar haar irritante stemmetje en haar komische timing zijn hier prima op zijn plaats en Allen heeft haar niet bijster slimme rol, erg goed om Tilly heen geschreven. Ook John Cusack is lekker op dreef. De frustratie, die op een gegeven moment bij hem naar boven komt, omdat zijn toneelstuk in de soep dreigt te lopen is best wel hilarisch.

Het chaotische spel en verloop is bij tijd en wijle hilarisch, maar ik moet zeggen dat ik het niveau in de tweede helft langzaam meer zeker wel iets naar beneden ging. Gelukkig blijft het leuke sfeertje wel tot het einde toe behouden. Bullets over Broadway is een film die de meeste Allen liefhebbers wel zal kunnen bekoren, want hij past prima in zijn oeuvre. Ik vind het niet zijn beste, maar wel een erg leuke. Niet top, maar in feite is er ook niet zo heel veel negatiefs op aan te merken.

3,5*

Vermakelijke film met een charismatische Steve McQueen.

Bullitt is aardige politiefilm, die de zaken redelijk serieus aanpakt en waar niet zoveel ruimte is voor humor. Dat is ook helemaal niet erg. McQueen acteert behoorlijk en daarnaast bevat de film een aangename sfeer. Het tempo van de film is niet altijd even hoog en de film mist op sommige momenten ook wel spanning. Sowieso vond ik de film in zijn geheel niet bijzonder spannend.

De veel genoemde achtervolgingsscène is duidelijk het hoogtepunt van de film. Je kunt ook altijd goed zien wanneer een film in San Francisco is opgenomen, want het is daar altijd zo heuvelachtig als wat. Dat zie je in deze achtervolging ook goed terug, waar de auto’s soms behoorlijk stuiteren. De achtervolging is behoorlijk spectaculair en vooral ook erg fijn in beeld gebracht.

Uiteindelijk kijkt het allemaal makkelijk weg, maar vooral door het gebrek aan spanning, komt Bullitt toch tekort voor de echte top.

3,0*

Aparte horrorfilm, die echter zwaar tegenvalt.

Vooral het eerste gedeelte van de film valt er bijzonder weinig te beleven. We maken kennis met een groep Duitse soldaten, die zich moegestreden van de oorlog, terugtrekken in een of andere oude bunker. Als ze daar op een gegeven moment het onderaardse gangenstelsel ontdekken wordt de film iets leuker.

Maar ook niet veel meer dan dat. De spanning is te weinig aanwezig en de hele geschiedenis van de bunker is nogal vaag en vooral soms erg onlogisch. Dat de Duitse soldaten hier Engels praten vond ik ook storend. Als je toch iets lowbudget maakt doe het dan goed, of pas het verhaal aan door de Duitsers te vervangen door Britten of iets dergelijks. Alleen de duistere beelden in het ondergrondse tunnels zijn verder nog enigszins de moeite waard. Verder is het een film om gauw te vergeten.

1,5*

De western is mijn favoriete genre en "The Good, the Bad and the Ugly" is al enige tijd mijn favoriete film aller tijden. Gisteren had ik er weer eens zin in en ging ik de film voor de vierde keer in mijn leven zien. Aan de ene kant omdat ik zin had in iets heel goeds, maar aan de andere kant was ik ook benieuwd of de film zijn 1e plaats in mijn top 10 nog steeds waard was. Nou dat is de film zeker, want de herziening was fenomenaal. Heerlijk om dit alles weer eens gezien te hebben, en ik heb dan ook de volle speelduur zitten genieten.

Er is natuurlijk al veel geschreven over deze fenomenale western. Wat maakt deze film voor mij zo goed? Allereerst zijn dat de drie hoofdrolspelers. "The Good", gespeeld door Clint Eastwood, is een zeer fijn personage. Lekker zwijgzaam en mysterieus, maar op sommige momenten toch ook wel behoorlijk inhalig. Eastwood weet als geen ander hoe hij "Blondie" het beste neer kan zetten. Dan is er "The Bad", gespeeld door Lee van Cleef. The bad is duidelijk de hardste en gemeenste van de drie hoofdpersonages. Ook The Bad heeft zeker zijn mysterieuze kanten, wordt prima neergezet, maar had wat mij betreft nog iets meer aan bod mogen komen. Dan is er nog "The Ugly", gespeeld door Eli Wallach en wel op fenomenale wijze. Hoe goed Eastwood ook is, het is in deze film toch echt Eli Wallach, die met zijn soms geweldige streken en fenomenale humor in deze film de show steelt. Hij is een echte geldwolf, die alle trucs gebruikt om aan geld te komen en soms behoorlijk creatief is, maar soms zijn anderen net wat slimmer

Verder is er natuurlijk ook nog de fenomenale muziek met het alom bekende deuntje van Ennio Morricone. Morricone maakt eigenlijk altijd prima composities, maar in deze film overtreft hij zichzelf. Het bekende deuntje komt talloze keren voorbij, maar verveelt nooit. Sterker nog, iedere keer weet het de scène die zich op dat moment afspeelt te versterken. Dan is er natuurlijk ook nog regisseur Sergio Leone. Leone, alom geroemd om zijn mooie shots van uitgestrekte prairievlaktes en zijn bekende close-ups van de zwijgzame gezichten, waar de boodschap vaak op een duidelijke manier vanaf te lezen is. Ook hier brengt hij alles vaak op fenomenale wijze in beeld.

Dan is er tenslotte nog het moment van ''The Ecstasy of Gold'' tot en met het geweldige einde. De film kan tot dat moment al bijna niet beter, maar stevent vanaf dit moment echt naar buitenaards niveau en is wat mij betreft nog steeds het beste stukje cinema dat ik ooit heb mogen aanschouwen. Camera, muziek, acteerwerk en verhaal komen hier op fenomenale wijze samen in een einde dat zijn weerga niet kent!

Fenomenale film dus en wat mij betreft nog altijd de beste film allertijden. Zelden zo van een herziening genoten als deze en deze geweldige western staat nu echt rotsvast op de eerste plaats in mijn top 10.

5,0*, maar dat lijkt me logisch

Leuke film van de Coen broertjes, die het vooral van de grappige personages en dialogen moet hebben. Gelukkig zijn bijna alle personages erg goed gelukt. Vooral Brad Pitt vond ik bijzonder grappig. Eigenlijk alles wat hij doet of zegt wist bij mij al een glimlach op te wekken. Daarnaast is Frances McDormand ook lekker op dreef als soms wat onzekere vrouw die graag een hoop geld wil hebben om iets aan haar lichaam te corrigeren. Ook Malkovich is prima als de man die eigenlijk voor niets gechanteerd wordt en daardoor steeds kwader lijkt te worden. Tenslotte is er nog George Clooney, die af en toe ook lekker maf en overdreven speelt, maar mijns inziens hier net iets minder is dan de drie eerder genoemde personen.

Het script is maf en slaat eigenlijk nergens op, maar dat doet ook eigenlijk niet echt ter zake in een film als deze. Ondanks mijn lovende woorden miste ik soms ook bij deze film een bepaalde frisheid en had ik soms het idee het allemaal al eens gezien te hebben. Ik kan niet precies uitleggen waarom, maar dat is gewoon een gevoel.

Ik ben benieuwd wat deze film bij mij doet bij herziening. Het typische van de Coenfilms is voor mij dat ze eigenlijk alleen maar beter worden bij herziening, zo heb ik o.a. met Fargo, The Big Lebowski en No Country for Old Men ervaren. Voor nu kom ik in ieder geval uit op een stabiele drieënhalve ster.

3,5*

Aardige western met twee erg goede hoofdrolspelers, die de film gelukkig naar een hoger niveau tillen, want daaromheen viel de film mij een tikkeltje tegen. De wisselwerking tussen Newman en Redford is bij vlagen erg goed en ook de dialogen tussen de twee mogen er af en toe zijn.

Verder is het allemaal erg standaard, maar het mooie eindgevecht mag er zijn. Ik heb me verder wel vermaakt met dit filmpje.

3,0*

Een film, die inderdaad een iets te grote sterrencast heeft en die mensen zoals een Jane Fonda wel heel gemakkelijk laat opdraven en weer verdwijnen. Los daarvan is the Butler een degelijke film geworden, die de ruime twee uur dat die duurt wel weet te boeien, al legt regisseur Daniels sommige zaken er wel wat te dik bovenop.

Forest Whitaker doet het in ieder geval uitstekend als de ingetogen Cecil Gaines en hij kan zelfs de film bijna in zijn eentje dragen. Hij maakt zijn personage levendig en iemand met wie je goed kan meeleven. Samen met hem zie je zijn lensverhaal, maar ook het leven in het witte huis en de wijze waarop Amerika verandert in politieke zin. Ook de strijd die Cecile met zijn eigen zoon voert, omdat die er andere politieke ideeën op nahoudt, vond ik wel aardig in het verhaal verwerkt. Wel is Daniels een regisseur, die niet altijd weet hoe je bepaalde zaken subtiel moet brengen. Dat zagen we in Precious al, maar hier wordt dat ook maar weer eens duidelijk, omdat de boodschap dat je voor je eigen kansen moet gaan, te pas en te onpas wordt doorgedrukt.

Maar verder is het vooral een erg degelijk drama. Een degelijke regie, alsmede ook degelijk spel van de diverse bijrollen. De minpuntjes qua subtiliteit, die Daniels af en toe erin laat zitten, weet Whitaker op een bepaalde manier toch wel weer de aandacht vanaf te leiden, waardoor de tijd uiteindelijk toch redelijk snel voorbij vliegt.

3,0*

Ik blijf dit gewoon een erg goede film vinden met een zeer interessant verhaal. Sowieso is het hele tijdreis gebeuren interessant. Kleine fouten in het verleden hebben grote gevolgen voor de toekomst en dat is niet altijd een twee drie goed te maken zelfs al kun je terugreizen in de tijd, zo blijkt hier wel. The Butterfly Effect is een zeer boeiende film, met een redelijke goed acterende Ashton Kutcher. Ook Amy Smart doet het verre slecht. Daarnaast doen ook de kinderen het gewoon naar behoren, weet niet niet precies wat zo slecht aan de rol van ze zou moeten zijn, zoals sommigen hier stellen. Het camerawerk is ook meer dan behoorlijk, daarbij ondersteund met sterke afwisselende muziek. Sowieso heeft een film die muziek van Oasis bevat al een streepje bij mij voor.De reizen naar het verleden leveren af en toe onverwachte plotwendingen op en ondanks dat het verhaal misschien op sommige momenten wat vergezocht is, blijft het tot de allerlaatste minuut boeien, waarbij het einde van de Director's cut toch een stuk beter en rauwer is dan het wat gemakkelijkere einde van de normale versie!

4,0*

Zeer vermakelijk filmpje moet ik zeggen.

De gehele film door had ik het gevoel naar een redelijk standaardthriller te kijken, die wel vermakelijk was, maar waar voor mijn gevoel op de een of andere manier iets aan ontbrak. Dat gevoel wordt op het einde echter meer dan goed gemaakt. Ik vond die twist behoorlijk geniaal. Ik had eerst verwacht dat zijn jaloerse collega er misschien achter zat, maar dat had ik echter mis.

Dat einde neemt ook enkele twijfels van mij over bepaalde zaken weg. Dat iemand 142.000 Dollar weggooit, vond ik behoorlijk ongeloofwaardig, maar ook daar zat ik achteraf gezien mis. Qua acteren is het wel aardig. Het is vooral leuk om Brosnan een keer in de rol van bad-guy te zien. Dat doet hij niet onaardig. Verder is Butler ook wel aardig als de onzekere vader. De film blijft boeiend doordat we als kijker telkens maar weinig informatie voorgeschoteld krijgen. Daardoor blijf je over de film nadenken, tenminste ik wel, en dat puzzelen kan soms best leuk zijn.

Zonder het einde zou ik op drie kleine sterren zijn uitgekomen, nu krijgt de film een halfje meer.

3,5*

Wow wat is dit qua anime echt een schitterende film. Byôsoku 5 Senchimêtoru springt er qua beelden en kleurenpracht echt meteen van het begin al bovenuit. Gelukkig bevat de film ook een fijn liefdesverhaal.

De film is opgedeeld in drie delen en het eerste deel vond ik gelijk al erg sterk en hierdoor zat ik meteen goed in de film. Het tweede verhaaltje vond ik de minste en hoewel de animatie hier nog steeds van topniveau is, deed het verhaal me iets minder. Gelukkig maakt het derde en wat mij betreft beste deel dit weer helemaal goed. Het duurt het kortst, maar is het meest krachtig en dat popnummer vond ik werkelijk schitterend. Ook het einde is best verrassend en maakt de film net wat sterker dan als het beter afgelopen zou zijn. Ik heb er best van genoten moet ik zeggen.

4,0*